장음표시 사용
121쪽
De iure accresc. Cap. 8. Quaest. II. 3 3
ctum nominatim uni tantum , dummodo tractetur de onere fauorabili, puta de onere Ios alimentorii , i
ηε m. . Quam in rem faciunt ea , quae dixi
Octauo procedunt, siue cohaeredes sint c5- iuncti, siue disiuncti: Nam, licet in legatis, ocfideicomni istis coniuncti differant a disiunctis, quod illi partem deficientis cuin o ne te
consequantur, hi vero sine, is rixamus is hoc cap. qua6. num. . in haereditatibus tamen non
sit tinius modi distinctio, sed, siue cohaeredes, Coniuncti sint, siue disiuncti, lein per ciS cum ara onere pars accrescit i d. l. vn. s. sed aura, ct os Bald. --r. 3 Desc. bu ergo, C. δε ead. ιοst.
pars sit caduca, aut, quali caduca, siue etiam' pro non scripta habeatur, tis de eaduea, vel quasi ιtribu cuiae.1BLι. si in. quast. s.f da
ras quo omnimodo dii iunctus eii, i au Astia.
d. l. re eomaum, numer. 6 I. Cuius diuertitatis
hanc pleriqtie putant cile rationem, quia, et r7 f iro, ut in legatis .i & in hae; editatibus co- sideratur ius non decre Icendi: Non enim decrescere poteli pars hae te ditatis, quae ter cluni est quaesita, cum is, qui iemel cu hqres, ni os possit desine te este haeres 1 ι .ra, ρην soluendo. 88.
. dabar. ιM. Lare μει r. 7. AElisos L s , psine, 8. I. ρά. γοά Papiatianus, su p. st. ae invisr. g. restu ta rest. ιυ μιιι hared. cum alioquin in legatis possit quis desine te elle legatarius, α habere 1 Is legatum. t Ita ImοI. an d. ι. gua conduιο, --ris 6 uersa. D. Sed ego, licet cum eas in hoc cO- sentiam, quod puluin, iuris accrescendi, eic nodectet cendi dii tinctionem in haereditatibus. non considerari s tametsi contraraum mstri pase
isse. Adbue disιιώων C.da bar. mu.9 quod Iultinianus de haereditatibus loquens limpliciter 1 a. dieat,t parte accreicere, fiuccohς redes coii. iuncti sint, siue disiuncti ind. I. un. g. bia uad
μονι, Cincia. ita. loquens vero de legatis, α fidei commissis distingitat coniunctos a disiunctis. dc illis dicat partem accrescere, his vero non decrescere I. ω ubi auram leta in tarq,ct S. Sino non tamen probo supra rei rar tam diuertitatis rationem, i ut nee proni Perv. d. fidele d. art c. Io. num 78. Nam ea luppion it, in nae reditatibus non dari concurstim, nec partes concurita fieri, sed initio, quod perspicue fallum est: Datur enim etiana in haeredi ix a latibus realis, di mixta coniunctio ti. tristi ei. I i. δε - . sigm em is proposito eansiderat Pseret. 1bν, III qNa Paries concursii fiunt. a
fissura. Itaque diuersitatis rationem puto ex iis pendere, quae dixinius supra num. 63. Nam,ra 3 quia i in hae ruditatibus onus ccietur impoti Ium rct, non petaonae, fit, ut, et iasi disiunctim sit relictuin, nihilominus debeat abeto agnosci, ad que pars hς reditatis, quς onus habet, tras fertur. At in lagatis onus impo uiriir personae, ideoq; is tam si debet illud agnoicere, cui iniunctum est, ain, qui ex illius iure venit secundum ea,quae diximuS isti e cap. qu. I I . σι 6. quaeque non est necesse hic iterum repet cre .
Nono procedunt, etiamsi tractetur de eo iure accreicendi,quos est de se ipso ad se ipsum: Nam, si quis ex pluribus partibus fuerit
haeres institutus, . c v nam partem onvitat ex institutione, ut eam habeat ex iure accret ce-'di, nihilominus tenebitur ad legata, quq tan
qua institutus pro illa parte plς state dc is .set. Et hoc ex edicto si quis omissa caiisa e stamenti, quippe, quod etiam in hac speς iera locum habet. 1 Ita Iasin I. sim bris tibi I x. m
Decimo procedunt, etiam in eo iure ac increscendi, quod post acqiii litiqnem locum habet: Nam, si ex duobus haeredibus unus priuetur sua portione ob spretum praecepta tostatoris,ea cohaeredi cum tuo cinere ae r I a s scet. to si quis autem non implera, Autb. de har. Fale. P. I. Auth Me amptius C. de siriteεm. os
is d. l. . f. in primo, in uerb. nudo gravamine, eo abs Cis. num. . uersu. est nitima. C. de ea. . to P.
Undecimo procedunt, etiamsi onus tale sit, ut a cohaerede, qui repudiat, non deberet praestari propter aliquam causam singulare, adlluc eni in praestandum est ab eo, qui partexis illam perius accresccndi conscquitur. Exe-plum sit in specie l. rem patron 3. 18. 1. de tu.
aliam perturire disei. Quod trahitur ad ipecie. in qua testator instituit filium in legitima, α sic in triente,& la residuo instituit extraneu: Nam, licet filius non teneatur ad praestarionem onerum,*lς suae portioni lucrant μυucta,propterea, quod ea de legitiata relicuiu-
D. C d. in .f. testa. si tamen repudiet , aut ali inter deficiat, di eius portici extra oco hae r
122쪽
di accrescat, tenebitur is ad onerum praesta. tione na, quonia in illud beneficium, quod filio copetebat, in extraneum cohaeredem no
a. Plane, si non extraneo, sed alteri filio portio deficientis accrescat, quid iuris sit, dice
Duodecimo proeedunt, etiamsi portio do sciens non Conae redi, sed fidei commissario uniuersali accrescat: Nam in eum, ut ius achrescendi transfertur, sicuti
T. ρε.69. num. 14. ita etiam tradi fit onus por
Decinio tertio procedunt sipradicta omnia, qualecunque sit onus, id est, siue sit onus. legati,aut fidei commissi, siue potestatius cG-dit sonis, siue modi, ut de onere legati,aut fidei coni missi t ex d. ι. st duo bar. I s. s. I.
ditionis potestativae, i Ierastina AMO. F-. de
r33 86. Denique de onere modi t Fribu Imri. in
u sistat in dando, siue in faciendo i is d. t.
3 26. e. de uerb. M . Quamobrem, fi haeres expaue institutus fuerit grauatus fidei cominio conditionali, dc ante coditionis euentum dicat l, Meditatem suspectam . fi quidem
cohaeres eius partem suam adierit,non poterit cogi adire, quia pars accrescet cohaereditum onere fidei commi ss L Dd, eum H Myedo. Ια-ῶι B.t. f. ad Treb. tu. in ι. apud Iωι-m I . ωα is uerλ statim ibi Aην. in castri π/
Interdum tamen, etiam pars haereditatis sine onere accrescit: Primum enim, si onus nominatim uni tantum ex haeredibus sit iiD- positum, dc eius portio defietat, accrescet ea 33 sine onere t t. Celso. as. . quod atiosas,
cap. 6- disrep. seri numar. 17. sue deficiat, quia facta sit caduca, aut, quasi ea duca, sue, quiaus pro non scripta habeatur , t ab eada , p
ναν, ,s in L L si duobus. Is. p.. Mor at , plerique 137 contrarium censuerint i existi in antes locum Celsi in a. I. Cessas. a . S. Quod Hienisas delet. 138 a. de alios similes esse intelligendos i seeundum id ius, quod ante rescriptum Diui S ueri obtinebat, ideo e post tale rescriptum non procedere, Ie indum M. S. I. --β δε ιιg. a. aut saltem correctos esse constitutione Iuliani ἐκ d. L us. I. ira desinitis, non est tamen a superiore senten-13s tia, quς receptior est,re dedum. quia,t praeter id,quod correctio non est induceda, nisi de ea aperte constet, Masa p. dict- o, Qua
3 o etiam ea rationem: Nam, i eum testator haeredem nominatim grauat, non haereditati, sed persons gravamen imponere censetur, M
eat , Eν est da more Bart. - d. s. his rea δε vis, m. I. dc potius ad personam, quam ad iusas haereditarium respicere t in ria ImM. in ius. Podaliaeuius, arum. 3. uersici est in ratio, ideoque ita demum onus est braeflandum, si haeres extiterit is, a quo relicium est, vi mox ostendemini Nec dicas hoc procedere de rigore iuris, non
iam, quia lino procedit inspecta volu Male defuncti, quae in hac oneris translatione ς6sideratur: Na eo ipso,quod testator uni tantum nominatim onus imponit, mens eius. Censetur esse .ut ita demum onus praestetur, si1 3 is, a quo relictu est, haeres extiterit id.I. Gl uar
. . in. procedere in ea portione, quae pror non scripta habet ar, t M uoluit CrotR in L L ra
maeam, . I . non etiam in caduca, aut
quasi caduea, utpote in qua procedit dispositio d. l. si Tirdo. 6 3. I. Ivita af de Iet. secunda,
cst μια-, quoniam haec sententia
123쪽
De iure accres c. Cap. 8. . Quaest. 17. 33
Nod,quod inter haec vacuationum genera non potest,respectu hς reditatis aliqua differentia considerari, constat etiam, loqui Celsum de parte eaduca, aut quassi caduca, non etiam de ea, quae pro non scripta habetur. Na
, illa verba , diligenter ponderanda sutit i Si-34s Fnificant enim loqui Celsum t de eo casu , in quo filius ab extrane' tunc temporis di Astribat, icilicet quia in extraneis seruabaturrus nouum, ne nimius legis Iuliae,& paptae,in Eliis vero ius lintiquum
eum in C. de in. ιμ. xos ιπὸ duemus in I . t. q. g. n. r. V. Haec autem diuersitas non
conlistebat in iis, quae pro non te riptis habe.hantur, scilicet, quia lex Iulia, dc Papia non, nisi, ad caduca, di quasi caduca pertinebat. amobrem, de caducaria vocabatur , Mono usis ea 38. . ira Necessario igitur dicendum est. loqui Celsiam de parte caduca aut quasi caduca, dc hoc dicere, fi lium . qui
partem cohaeredis deficientis capit iure antiquo, quod in eis etiam tum temporis serua. batur, non teneti prestare onos,quod ab illo nominatim erat relictum.Nec dicas, hoc esse singulate in filio. quia singularitas non in eo consistit, ut onus praestare non teneatur . Est enim hoc ius commune, sed in eo. ut pars deficientis ei tunc temporis accresceret, quod in extraneo non obtinebat:Non enim ei pars vacans accrescebat, sed ex o is politione legis Papiae fisco deserebatur . MDιὲ-m su ea dein φ.8 π..1 . Unde, cum ius antiquum, quod in iolis liberis,&parentibus olim seruabatur hodie sublata constitutione Ius in iani lege Papia letuetur in omnibus d ι - in Vm. verses cum in C. daead. tast. intelligimus , dii positionem D. ado Iines haeredesi stitutos, quibus portio .ieficientis accrescit. pertinere. Deniq; non est , quod rei pondeas,
praedictum locu ' Celsi esse inrelligendum Is t delegato relicto in testameto, quod rupta est, quasi filius,qui consequitur extranei partem, non teneatur prestare legatum ab eo relictum,. intritis Aura Fam de .i-. d. eo I :
o η ν. 4 quia, cum loquatur Celius t de filio. Tui pars cohς redis accrescit, im ei ligni us, ea supponere, testamentum esse validum. de fir
ia 6. est nos A. mus in . num. 8 Magis igitur eit, ut probet, legata ab uno ex cohaeredibus nominatim relicta non esse prestam da a cohς rede,cui pars h red iratis accrescit. Secundo, si non ab uno, sed a duobus ex pluribus sit onus nominatim relictum. licet cum Onere pars accrescar asteri pariter g
III duω, minu. 4 versicaa. μή με. Nam i respectatet iij non grauati nulla est differentia inter grati mea nominatim iniunctum uni, es ima unctum duobus,quia semper eadem militat ratio. Idque pleriq; trasunt procedere, et ivs granainen duobus sit inium tiam sub nomi-IIa minibus appellativis, tυρι-Lind. ι.ε --6. v s. σι- - ἐν Quod vetum est, quia non potest onus duobus tantum exHI-ribus imponi, qii in aliqua adiiciatur demonstratio, quae proprii nominis vice tangatur. Quo fit ut licet nomina appellativa expressa sint, dicatur tamen onus iniunavin nominatim, Sc per consequentias non debeatur, si illi , quibus est relictum, haeredes non extite-
Pertio, si onus sit impositum ei, qui erat
quidem incerunt natura tempore leuamet , sed tempore codie illor tIm, quo legata reli cta sunt, tam decesserat, cenient nonnulli ib133 lius portionem line onere accrescere t pard.
δε--t ν , ε 3 relatim.s num 46. Sed haec 1 ε opinio non est dera; qiria incalibus, in qui-biis portio cuia onere accrielcit, quando imstitutus non erat in rerum natura tempore testamenti . in iisdem aec re Icit etiam cum 6ner',quando tune temporis erat vitios, dedecessit ante codicillos,quoniam eadem sit, est utroque casuratio, ἐ-εὐ-- iras prauum. U. σμ'. Nec obstat L L νεά-
Iss quia in specie eius legis , t onus
legatorum relictorum ab eo, ciueremstore codicillorum non erat in rebus hunianis, noideo in co redem non transit quod aliqua sit iuris diuersitatis inter legata relicta abes, qui non erat in rerum natura tempore restanienti . 4e relicta ab eo. qui post conduerum testati ient mi decessit , sed, quia portio destincti non acer euerat cohaeredi, ita transiuerat in iiibstitutum, ideoq; noerar aequum in pL.s teneti cohaesedem,quam hςreditaria poetio pateretur. At nos iupponimus, parte eius, qui fion est in rebus humanis tempore eodecillor una , accrescere cohaeredi, in quiabus terminis illa lex probat accrescere cum
arro, si onus tale sit, ut ab alio impletInon pollici aut implexi testator noluerit, acis crescet portio fine onere, ut diximus in lega. 23s tist Ha Biad. ran . V i num. s. νει. R. D. Gaud. is d. i. re uitiau nu-.7x Exemplum sit in comditione potestatina, quae in faciendo contastit, si tractetur de racto, quod ab alio non possi expediri diximia in Me
Is et ditionit non transibit in sol redein t viri
Quinto proportione legitimς, pars haere dii s sine cinere accrescit fratribus defici, I 38 tis: t Nam, si pater. instituat duos filios, Ic eos grauet fidei commisso, deinde unus repudiet aut aliter deficiat,eius portio accrescet quidem fratri, eidemque cohaeredi cum onere restitutionis, sed grauatus detrahet de haeroditate integram legitimam, dc sic non solum partem ad se principaliter i pectantem . sed etiam parae stat ris,quae postea accreuit, nec
124쪽
6 . Joannis Antonii, Besloni i i
stetur illam fideleommisit rio restituere , inta,quem adnioclum mnas restitutionis, Mumelaommissis tollitur de principali portis, ita etiam tollitur de pqrtione
Planε, iam filio, seu alteri, cui degitima debeatur pars deficientis iccr sceret, sed extraneo, dubita non' nemuris pro stare onus, quod a d cienteret etiam erat . quia pars illa extraneo acer scens 'vi legitiinae nomen an,ittit,ita, & IcgL
Sexto demum, qtiod 3iximus, parte hae reditatis cum onere accrescere . intellige reo dui se it plorata portionis accrescentis, ta
de haereditatibus testamentatijs. 1.
An, di quando pars accrescat cum onere inhaereditatibuX, qtiae ab intestato
UNC Videamus de haereditatibus te.
git iniis ,&dispiciamus , an in ιis por-l l tio vaeans acciei cat cum Onere . an vero sine. Dubitationem autem facit t. r. S ini. 1 dolet. 3 ubi Vlpianus ictibit, I t si inteliatus decedens ab uno fidei- conitatissum reliquerit,& illo repudiante haereditas ad alium pertineat, non debere ilis Ium praitare fide commisium 1 deficiente
ter legitimos haeredes Iocum ha re tradi, lur, sed etiam dateri omnes . qui segitim'
coniunctione iungutur: Nam eis Portio va. 6 Cans cun . suo onere accrescit et scribuην
Cuius rei frequentius illa dicitur esse r tio , t quia comune hi legali coniunctione
pro Verbis tantum coniunctis habentur , Ut ex rete a ninr-- sementi ΔΗ - - ''. v. num. sa ideoque militat in eis ratio,. quam in verbis tantum coniunctis retulimus
mer. 7. - . demonstrauerimus verius esse, legitima coniunctione iunctos pro re, verbis coniunctis reputari, idem tamen Fi . detur sequi estinus , scilicet , quia etiam utroque modo iunctis portio vacans cum onere accrescit, νε ώ--ns intacam eap.rast. 16. num. 4. Sed magiscit, ut, non haec sit vora haereditariae portionis cum onere deferendae ratio, sed illa, quam retulimus si praeed. mim.6v quia scilicet i in haereditatibusonos imponitur rei, non personae, ideoqtie ad Omnes transire debet in qtios ipsa haer ditatis portio transfertur , μου - ea st e
Neque obstati. I. I. vlt. f. da N. quia spondent nostra communiter, in eius specie T lsuccedente in non venire per ius accrescendi. sed per successorium edictu in , scilicet, quia haereditas transfertur de primo gradu in secundum,cum alioquin perius accresce, di,non in alium, sed in eundem gradum, sitieeiuidem gradus personas transferatur, τι - mus νην 9.rv. q. seM Magna enim in hoc est inter luceestorium edictum, x ius 3 accrescendi disturentia, i iei licet, quia, si imtestatus dccedens fideicommissimi ab eo re, linquat,qui primo gradu luccessurus est , dceo repudiante ad sequentem gradum succeselioseuoluatur, no debet is fideicommisium praestare d. D. . M tu. 3. At,si ex duobus
in primo gradu existenti S. unus repudiet alter, otii portionem accrescentem conis,quitia r,fideicommissuma deficieme relictum praestare debebit d. ι. βτιιιε. 6 . 9.I a s. an uocem 3-ι. - d. s. Iris anas, ama. I. versim. -- ' ἐκπν
125쪽
De iure accresc. Cap. 8. Qt laesi. I9. 37
ν Haec a mei deo tam variin,quia, i cum ab inicitato transfertur haereditas de uno gra--du in alium, haeres naccedit piae ter spem, dccogitationem defuncti, quippe, qui putabatesii trecessuros venientes ex primo gradu, quod patet ex eo, quia primum tantum grauauit gradum imum enim, si gratiasset omnes ab intestato succedentes, cessaret diμae d. r. . . uis Misin. Nil mirum igitur, ii succedens , qt si non capiens ex volunt a Ie , dc cogitatione de lancti , non coga ut dei commistii in alis 3 iniunctii in prauia re. At, quando portio a restit cohaeredi venianti ex eodem gradu, sine dubio transferturbineum, quem testaton pluauit successurum. ea rasione pati ter cum alio grauauit. Ergo, tamqtram Uenie ira ex voluntate, dc ut te defuncti debet onera ab eo relicta praestare.
Non dico alitem correctam esse dispositio.
Io nenit . . t I .s fla. me ea quae scribit Vlpianus V d. Iulianus, remndet glo 3n d. l. v u. s. nos G, in νεν,. ρηι μ= in S. Hi d si nivis in νίν, --mori, C. L ead. tov. qnta verius est, ut tanque dispolitio in in suo vi-33 gore remanere, t cum loquantiar, in diuersisterminis, ideoqile nori sit ab una ad correctionem alterius iis Ebdusau ex L Pa I uianus ex . I. f. da minor. Q mobre n sii- pra dicta responsio merito fuit uia probat . Adeo autem verum est quod dix inra partem vacantem legitimo lis edi cu tuo onere acciei te, ut procedat, non tol im, si mirus sit relictum simpliciter, aut sub nomino a P, 1 uatiuo,r In quitas terminu D'ntur Ati maet suis. νη- 7. sed etiam, si sub nomine proprio, di sic nomina. 13 tina, i d. L si Tuio. os. I. Inlianus f. delet. Datiam Atiia. d. nas. 33..num. 7-N4m , dc Eeueri rescriptum de iubstituto loq iens, q todab Vlpiano trahitur ad cohaeredem , perius accrescendi partem vindicantem in d. Iu ηπι, locum habet, et lain si legata ab iniri.
veru n. hoc ita accipiendum est, ut procedat. si noua natim ab omnibus erat graua. Is naen relictum. 1 intcitim, si ab uno tantuna, id est a dcficiente, v iuridi receptius est, non cogi alios cohaei edes onus ab illo res ictum praestare, sed partem vacantem illis sine one.
17 riam Opimoilem sint amplexi, t non est tam a priore 1 tentia, tant quam rccepit incoconsulendo, aut iudicando recedendum. Huic intelligimus, si ex tribus haeredibis ab in te sato naccellutus, Sr in eodem graduexistentibus, testator nominatim a dii obse .
fideicommissu in relinquat, dc unius portior 8 vacciat quidem. talteri parit qr grauato a crescat, cum Do Onere a reiceret. si vero alii sinς onere ,secundum e4 ι qaea de testam Mart
3 Feud ρου accrescit eum onere, nan decrescis vero sis
An , & quando pars accrest i cum Onere . in contractibus, Malijs viventium causis.
Quaestio Decimano nariSV per est , ut videamus de causis uiuen.
tium , dc dispiciamus, an is ijs portio cum onere accκlca . an vero sine. Et nostri dat dein frequentius distinguunt ius accrescendia Iure non decrescendi:Nam ἡper ius accrescendi centent, portione or cum onere tr3nsferri . per ius vero . non decre- La scendi sine, i Iraseribuηι ν , quas referemur νψa , . Cuius diuertit aris eam tradunt
esse rationem, nos in hac ev qu.
Id. num. 3 .s-κε legarit,st mei comm Is loqua a testacilicet, quia,tqui venit per ius non decrescendi, venit iure proprio, tamquam ad reni sibi insolidum debitam , ideoqtie non debet aliud onus agnoicere,quamq i0d sibi impositum est, secuniam ea, qua diximus Phoc ινο eat. n. l . num 3. At, qui vcnit per ius accrescen. di, venit iure alieno, taniquam ad rem alteri. debitam. Qiram ob rem debet lubire onus. quod a bino praestatidum erat, secundum ea,
numur. I. Huius rei multa possum exempla an 'Pelinum in Rudis, Rem phyleusibus: Nam
In ias porcio per ius accreicendi tran ferrue cum onere, per ius vers non decretaendi, si-a ne, trivi sure aurescendεβribunt B. II. conf3O .n.
126쪽
in quibus etiam seritatur eadem distinctio: Namdi stip8t fructibus alicuius Canonica- tussit reseruata pensio,& propter suspensionem. vel ablentiam Canonici portio disti, butionem,quae ad illum debuiuet petetinere, spectet ad capitulum per ius accrescendi,erit ab illo praestanda pensio, ii vero per ius non 4 decrescendi. non item . in D is νε ιη- Farin L detis rii. i. . .. Plane in dubio.quoties super dii tributionibus quotidianis pensio imponitur,censetur Sui Ponti volui siegrauate distributiones ipsas , non , quatenus aequiruntur Canonico mediante struitio, sed, quatenus ad Canotucat un iis Iuni spectare possvnt, se per se , dc in ab stracto. - fit,ut onus pensionis, quasi re te tranteat in omnes,in quos illa diit tibutios num portio transstrtur , t mund-
σ38. α per eoninouentias etiam in Capitulam, quippe quod in stoc casu non potest dici habere partem illam iuretito,de ite per ius non decrescendi, cum respectu pentionis is censeatur facta ab initio, sed potius persus aeerescendi,per quod portio cum onere transfertur . ιι sis iacti. - . Et ita saepius a Sum Pont. declaratum est, ct 1 Rota Roma-
Qui sint essectus iuris accrestendi.
Caput Nonum. TR nseamus nunc ad nonum Caput, de v,
deamus, sitit effectus iuris accrestem di. Constat autem omnes effectus in duo genera dast tibui: Quidam enim perlonas res ιγlaiunt, quidam vero naturam . dc quinaturam, vel consistunt in propria natura communieanda,vel in aliena suscipienda, de quibus tinguIis separari ni tractaturi diiμ-
cramurptimo de iis effectibus, qui personastes piciuntis UMM A RIυ M.
Quia ius veniens per ius: accrescendi praeπratur. Quaestio Prima EV person sq udem remicere dicinius e
fectus tuos, qui in exeludendo consistunt, cum scilicet in irtute iuris acerescendi coniunctus excludit aliquem ex iis, ad quos portio deficientis si isset peruentura , si coniunctu ni non habuisset. Quamobrem di-niciamus, quos exeludat ius accrescendi , Due,quibus veniens per ius aecrescendi prin
Eorum autem omnium,de quibus quaestio esse potest , duo sunt genera : quidam enim veniunt ex persona deficientis, iidam verti expersona propria. Ex persona deficientis veniunt transinis sarius,pater, dominus, Monasterium, fiscus: inam transmissarius venir ex persona dem g ctit ι.simis ,σra .ra in ria. σε Mid. νηρο-.nu f delet.
127쪽
De iure ac crest. Cap. V. Quaest. 1.
Ex persona vero propria, qui veniunt, sutin dupli ei differentia: Aut enim veniunt iure
consolidalionis, alit iure successionis. Iure contolidationis, quoties agitur de usu fluctu, ut ostendemus in hae cap. 3 vel utili dominio, quod vicem usus trucitis obtinet, mos tiniamus νb , num'. s. Iure vero successιonis , quoties agitur de proprietate, vel nuda, vel plena.
Porro iure successionis varii pro specieruvarietate veni lint: Nam, aut successio in te- flamentaria, aut legitima, dc, si testa mutaria, aut testator deficienti dedit substitutum,dc is 6 primo loco vocatur flvv.f.
successor deficientis, sed, tamqua in eius Io S culia.& partem subrogatus t L FD. C. d. red.
non dedit lubstitutum, dc tunc, an tractatur de legatis, & fidei comissis, dc rem lariter ea, quae deficiunt, manent apud eos, a quibus
t. num. I. quidc ipsi veniunt ex persona prinyria non ex persona legatariorum, aut fide, Io commissariorum, i scilicet, quia non retinet ea, quae deficiunt, tamquam legatariorum, aut fidei commissarioru mccessores, sed, tamquam haeredes in uniuersum instituti, dc sic iure suo, siue iure institutionis,&hςreditatio 11 t L id --. 76. Hrm. Da rari-ν f. ad L Fati. Ea Ieribis mari in I. a sitio. a . semen .s is tu. primo, Λ ut vero tractatur de haereditatibus, oc institutis descietibus, regulariter res pertinet adlla venientes ab inteliato i L I. in priηι.j da , di tetis. I. Da tuas . 3. νn princ. υιημ. da v vel
ra & proprio iure venire intelliguntur tι. septis
tractatur de haereditatibus, quae ab intestato deseruntur, Et tunc, aut proximior deficit Vivo eo . de cuius bonis agitur, aut post eius morte, di, si eo vivo, aut tractatur de succerusione ascendentis, vel patrui, aut amitς, auu culi, aut materter ς, dc portio deficientis pertinet ad eius filios venietes iure representa V tionis' S. r. versie. ια--im, ct S. Fgisur. Ain.
Succedunt enim in locum, dc gradu, seu par- 16 tem patris sui t t. i. g. si sitivi, ors. βι, sis iis
vero tractatur de successione alterius, quam ascendentis, Vel patrui, aut amitς, auunculi, aut materters,dc ius representationis locuma habere nequit i s. reliquam, νομ. ---οῶ,
proximior deficiat post mortem eius, de ca-aus bonis agitur, tunc etiamsi tractetur de successione ascendetis, aut patrui, vel amitae, auunculi, vel materterae, non potest esse lo- cus representationi. t videria πι me. eo I. r.
in tio est quaedam fictio , t in 'ribu,a Bald. iu
128쪽
cua locus es Ie non potuit, v hi adest vetitas xx t t. suis , quem pater. ιβ da tis. st mh. Ea δενι-
is,ast. ω lic, ubi filius re vera est supetiles tempore mortis patris. Qua ratione dicimus nepotem non succedere in locum filii , quias tepore mortis patris erat in reri natura i ι. si
filio o. εο nure. β. δε νviast. ηVt. I. β- um 3q. s. quia tostea C. de inest . rest. Di. Sard. derisI T. num. 9. ct deris. IN. num. 1. Non poterus Itigiti ir sequentes venire, nisi per successori uinedictu, cui generaliter locus ell,quoties ij, si in gradu luccededi erat proximiores, te porc mortis eius, de cuius bonis agitur, postea de fecerunt, vel morte, vel repudiatione, vel quacunquc alia ratione: pit enim Nanc locus tequentibu agnatis,&cognatis,ec successueri etiam viro, i. c uxori, t L l. b. pen. f. da legs si intra,cν s. quibus β. desues. ed. f. piarebas, Inst. Gleg t. Vn. sneeeg. b. cum guar. I. . da b n. post vis. C. d. te ιδ. hared. qui pariter dicuntur venire ex periona propria, no ex per loria dei -- cientis , t vi deciarant Cast . in L pater vium. Α.nmn. q. f. de s Q. CauaA. in Dis eorum . Ohira comm. ρ i l M. a. Q God, ii ne ino sit, qui rem, aut ex testa Lento, alit ab intellato vindicare velit, aut postit. tunc bona, quali vacanuasi . sco deseruntur 1 ι. a. in tran. s de Iute.edd.
Aa ius accrescendi excludat eos , qui veniunt ex persona defi
Qi aestio secunda. EX hi autem, si quaeramus, quos exesuis
dat ius accrescedi, primum omnium de iis erit videndum, qui veniunt experiona deficientis,& dispiciendum, an eis veniens per itis accrescedi praeseratur. Constat aurem no praeserri, sed potilis ab iis x excludi: t Nam, di transmissarius coniunctii excludit, Sc pater. Sc dominus,& monasterasi,
a 38 aum.' 11. st ερε scilicet qiria, t cum huiusmodi per lonς lubrogentur in locu deficientium, Om quus es , Ut eodem, quo illi. cenisse antur tui c. Vrde,quemad vodum deficientes in parte lua comunctum caclassent . ita etiam excludere debent ij. qui in ipsorum I cum subrogantur, eorumdei ue personas
3 autem lupponinius, i nos esse , n casibus, in quibus para deficientis ad alvi ex ipsius per-1Ona venientem pertinere possiti Nam, si noposset, haud dubie ccasu, quo nihil aliud o staret, locum habet et ius accre Icendi, non, quia hoc ius excludat eos, qui deficientium
Per IOIIas rcyre Ieniat, sed, qui represen ratio cessat,& sic, non per modum praelationis, sed Per modum remotionis obitaculi. Hinc videndum est, quando pars deficientis traleat ad alios ex ipsius perlona ventutes, S, quando non: Ita enim intelligemus, quan 'do possit, vel non possit,iu, accrei cudi habe. re locum. Conliat autem in hac re varios este dii linguendos casus, quorum Primus cst, quando coniunctus deficit vi-Uo te ita tore, siue eo,de cuius bina is agitur. Et tunc certi iuris est, partem eius non transii re ad eos, qui alias ex persona iplius deficientis 4 venire lolent, i puta ad trasmissarium, patre dominum, monasterium, fiscum, vide ι -- Milyarao Haemus an ea n qu 6 . numer. 18. σώε myatre vero . P. 61. nu-r. 47o cyseqq, De --M . d. qu. 63 num. 6. s seq3 De manasterio a qu.M. η m. I. bseri. Desiμο ιυmum P. 46. num.
129쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest.
3 ct ν. 33. Nov. 1 . t c si ius non meis rit in illius persona radicatum, Consequens est, ut in alios ex eiusdem persona venientes transire nequeat,eum nemo plus iuris in aliutransferre possit, quam ipse habeat L nemo his
ctus deficit post mortem testatoris, sed ante
emolumenti delationem, puta pendente eOditione, sub qua fuit 1 testatore vocatus, Et une pariter certum est, non esse Iocum tr1Gε lationi; t Nam, nee haeres, seu tr nsmissarius admitti potest, nec pater, nec dominus, nec monasterium, nec fiscus, propter eandem et se nem,quam in praecedenti casti retulimus,
Tertios calus est, quando coniunctus deficit post mortem testatoris, siue ilIiusde cuius honis agitur,dc emolumenti delationem, sed ante aequisitione, etiam resolubilem, & talis defieientia contingit per mortem, vel na turalem, vel ciuilem vocati, Et tunc similiterr translatio cessat, siue loquamur detrat si sario, siue de coeteris, quos iupra retulimus: nam & hie eadem militat ratio, quam in superioribus casibus considerauimus, o parer
. a 4. num. 1. σβου .-.66 -- - β q. s. 8. m. I. ssen. Quamobrem pars deficiens ad coniunctum per ius aecrescendi pertinebit, secundu--, ροῶπιν π imovim 7. p. ruasti 3s. n -I . res. q. Quartus casus est, quando coniunctus d se it post mortem testatoris.& acquisitionem resolubilem, puta post cessionem diei,de taIis deficientia contingi retiam per mortem naici ratem,vel ciuilem, Et tune cerium est loca habete translationem, dc per consequentias 3 cessare ius accrescendi , t liue translatio fiat iniri haeredem,quem transmissarium UOeamus, siue in patrem, aut dominum, siue in mona asterium, siue etiam in fiscum, va Du arandis lus
M. O με. s.. U. num. M. σson Nam in his . potissimum terminis procedunt ea, quae diximus-- πι- . st με .Qn intus casus est, quando coniunctus deficit post mortem restatoris, dc emolumenti delationem, sed ante acquisitionem, vel etiapost aeqnisitionem resolubilem, sed deficito At repudiationem, Et tunet differt trasmissarius 1 e eteris,qui veniunt ex persona desicientis:Nam transmissarius exeluditur,qui pepe, cui potuit deiunctus repudiando noeere. Quamobrem fiet locus coniuncto venienti per ius a rescendi, H dux-- - μι- T. cap. qu. ys. --.3. st seqq. et L U. 3. φεθ. At cvterveamquam tu,quidus voeati repudiatio risicere nequit, ininittuntur. Quo fit, ut ius accrescendi necessario cesset , υνο undisvus is
et .18. na. I. e seqq. Plane, si ieruus repudiet, licet domino non noceat agendo, nocet tamen onrittendo, quia,quandiu non adit, tamdiu haereditatem domino no acquirit, ideoque, si perseueret in sua petulcacia usque ad mortem,essicit, ut dominus censeatur ab hinreditate exclusus,ea quae ratione fiat iuri accrescendi locus, sicutionendimus pud. 7. - . f . m. n. . . N seqq. Sextus, Ac vltimus casus est, quando coni uinctus dene it post aequisitionem irresolubile, ruta post aditam haereditatem, vel agnitum matum, aut fidei eommimina, Et tune indu io bitati iuris est aocu esse translationi, i Scces sar eius accrescendi, per ea. quς lath diximus
haec de iis,qui veni sit ex persona deficientis.s M MARIUM.
130쪽
An ius uetestendi exeludat ius eou- solidationis.
persona propria in dispiciamus,an
eis columus venies per ius accrescendi praeferatur. Et quonia eo ravaria retulimus excplasn-- . . . u. . MV ει ideo de singulis separatim tracta tiari videamus primo mveniunt iure consolidationis. Dicuntur aut CIure eo Iolidationis venire proprietarii, di domini directi: Na, si is,qui usu fluctu habet, deficiat puta moriatur, quia usus fruinis exina tinguitu r,& eu proprietate consolidatur 1 t.
4. ideo proprietatius dicitur eum consequi, siue vi fructus dieittar ad eum pera inere, noiure suecessionis, sed iure consolid/t Ionis, va
do, udeficiat Uarallus, aut emphyleuta, qui utile domi multi habet, nec stipersit legitimus stiadi, aut ei apbyteuiis successor, quia res ad dominum deuo Iuitur,dc eo modo utile dominium cum directo cos sidatur, ideo dominus directus dieitur venire iure consciis a lidationis, t-νωινι ess apud Batic consit. 3or.
Cum his agitur mi et coniunctus plet unq;
habere controuersiam: Nam, si sinx duo eluta de paret .vsu fiuctuatu, ve I va laui, vel e naph Ptema in unus ex 4js deficiat, di proprietarius, vel dominus directus intendat, partem dς ficientis ad se it re consolidationis pertinere, coniunctus vero contra dicat, ad sepertinere per ius accrescendi, quaeri solet, vici debeat praeferri. Et, si quidem simus in ca fibus, in quibus potest esse locus iuri accrescendi,dubium noest, quin praeferatur coniunctus, qpia ius ae- crescendi , tamquam potentius cxeludit ius 3 consolidationis , t γε probant Dei, euos refer m 3 infra numer, ε. Et sa specia se .nna. Bauc
tio napponit c tinctionem, siue interitum usus fructus F., tur, In I. ci usust. aut utilis 3 dominii,quod vicem usus fructus obtinet.t
-VR. Ite n , cum sudum C. de Mn. Pa tis. Au de Gamb. σεψ2 3s m. s. n. dc, uandiu superestvniis ex coniunctis, non sinit ut usus fructus, quippe, qiii dicitur in suo ita tu manere I. I. g. sdem aref. de usust. aeer. ideo fit, ut non possieesse locus consolidationi. Unde, si is, qui partem usus fructus habet, moriatur, aut alites deficiat ante. vel poli acquisitionem , dc supersit aliquis, qui parte niali rus per au3 accra scendi vindicare possiti puta coniunctus re.
supersit condominus, quem vulgo coniunctum legali coniunctione vocamus, di, quem etiam habere ius accrescendi certa est, quoties agitur de usu fructu I. t. s. de
qui seudi partem habet, moriatur sine filiis studi capacibus,& inus in casibus,in quibus
studum recipit ius accrescendi, Wret Mimas suo. ea . qu. 37 81ι n. 3.ctfeqq. Pars deficientis
non ad dominum dircliuin, sed ad socium, seu convasallum pertinebit, dc hoc modo excludetur ius eo solidationis: Hoc enim est, quod tam frequenter dicimus, seudi partem non ad dominum pertinere, sed coniuncto 7 accresccre t e p. s. g. si duo fratres, Da fudis
num. - . i. Mesa. s. Lao. num 8. ιβ. 3. Zad of M. 8art. 8. --..38. Idem est, dc, si absque li-hetis deficiat is, qui .partem emphyleusis h hei: Nam, si habeat locium, cui pόssit ius accrescendi competere, excludetur dominus directus, puta Ecclesia, vel alius venies percius, Consolidationis. amobrem dici inus, parte eniphyleusis, non. ad dominum perianere. 8 se gunem phyleutae acerescere, i πιι inde .sis Bari. , ... I. si μεντι o. I O. m Princ. Des ibi Alcia. num . et . M in. F. de veν b. Obi. r. visa ε. d. --.3is,. num. Τ Alex. COUL
Contra vero, si simus i n casibus, in quibus ius accrescendi locum habere nequit, dubiunon est, quin pars deficie piis cum propriet rei vel directo dominio contuli detur. , &Vocetur,pprietarius, vel dominus directus, non per iiiodum praelationis, quasi ius conet. 1 obdationis sit olentius iure accrescendi,te4 per modum remotionis obstaculi, quia cessante iure accrescendi nihil est,quod pro- . Prietario, vel domino directo obstare ponat. Hinc insertur. Primo, si ex duobiis, aut pluribus Usafru-