장음표시 사용
111쪽
vacantem sine onere eonsequuntur. 19 serit, i eum in eertum locum abire vel libe. Primum enim,si, aut ex verbis aut ex eor- ralibus studiis imbui , vel domum suis mani. iecturis constetualem esse mentem dei nci , hus extruere, vel pingere,vcluxorcaa ducere. dubium non est. quin etiam coniunctus sine quae omnia testatoris vo: otas in ipsius solius 69 onere patiem vaeantem consequatur: 1 NI persona intelligitur conci ultile, eui&l uana testator otest facere,ut sine onere accrescat, co munificentiam relinqvcbat 3t Ita summi quod alioquin sui natura deberet eum onere niasin dA.m auum , vers in Nero talis, Πρorit
i ideo disiunctos ait, non subire onus inium Celetur enim in his Οἰnnibus casibus,&aliis ctum deficienti, quia videtur testatot disiun- si similibus leonditio persionalis , Sc personae
ctim reliquisse, ut unusquisque suum onus, coharens d. S. ne aut m, ver iaconruis,idem non alienum agnoscat. Nain. si eontrarium que in alium transferri non potest l. fluarae. volebat, nulla issimcultas erat eouauctim diis pressum. 68.ssiacon .sdem. Esa rati ne g. ponere,&1ud.Lctu neraliter traditura nostris , port.Onem lineralis, multa refert conditionum genera, quae onere conditionis accrescere quoties condi. non transeunt in eoniunt um, in quem ta- ca tio personalis ethic persons ei, heret te illumen lucrum tr infertur, ideo, quia hoc test . dero est viad Bart. ind. ι. reconiuntis . num. s. tor noluit. ImoLm d quae conduIO.num. q. WrfauSeeundo, si onus siteonditionis easualis,niagisest, ut in coniunctum legatatium, aut Quarto, quod diximus, partem cum onere
in easuali,quippe,quae non intelligitur in te. Quae sententia , licet in puncto iuris magnΣ gatis repetita patiatur dubitationein,& col rariam opinio.
s 3 4 quod nulli per ea ismut eommodum, mim. I.&Coiac.ind.S.υθι autem legatarii,non Ut viviram da upradιAι. Obscure Uideatur probare d. g.ne autenst, si quis Tertio , ne potestativa quidem eonditio diligenter attendaticonsulendo tamen,&iu. 36 semper in coniuncturnuan fertur: t Nam, dicando,non est a superiore semenlia,quς vilicet transferatur, si conlistat in dando, selli. diximus. eceptior est, recedendum. cet,quia datio per alium len per ex iri m. Qui uto , & vltimo, quod diximus, acere.
transfertur, si conuuat in faciendo, sed tune tis,et fideicommillis. demun1,cum factum tale est , ut peralium 8 impleri possit, I vieia cnit, cum quis iubetur SUMMARIU ALinsulam, vel monumentia, vel aliud tale sitis Ῥuinptibua facere,vestem ab haei edetestato. I Portis haereditatis Mensitit bar dibus institutis
ris emere,vel locationem, aut fideiuisionem cum Onera,er cur,num. 2.
Nihil enim reseri, utrum pereum,de quo te. Ndιbus repetitum. salor locul inest an per alium eiuldem tueri ca , aut quasicadu portio ureditatis aes accessorem adimpleatur d. g.ne autem , Dars π μιι cum Onere. autem.Cceterum,s talis sit verborum eo. Forti obfreduatu , quaprono crapta babetur,ceptio, dc facti natura, ut ab alio impleti non accre ι eum onore, licet nonnulla contraraiam possit,uiue, Sc si luerum ad coniunaum per. cen erantinum l . ueniat, non tamen 6c gravamen eum sequi. o HrιιοΘgressitatis quoqtiomodo descivi cum one. MI, quia hoc,neque i pl. natura coneedit,ne re accrsit.
que testator voluit Quid enim, si testatorius 7 Haraditas digseria legatis, deitam russis,quia
112쪽
itinetum sub nomine appellativo i tantam εχ vreribus, Sed contra, iam . . y Nominatim quid ridicituro inmoprium n men exprimatur, e aba demon atis, qua nominis vis ungatur, Declara, Γι num. Ps.
iis Pontobareditatis a crescit cum onera,etiams-minali is omnibus iniunctum, 9 num. lol. 9 eurinum. I 2.y IO .ro Tortio baereditatis a tristit eum ouera etiamsi id quibusdam tantum ex haeredibus nominatim stratu metu-,dummodo accrescat Mysgraua . tis,er num. I s.ct urinum I 8.
Ios Portio baraitatis aecrescit eum onero, etiamsi id nominatim onisi; impositam stamen Onus μfauorabiis puta alimentorum, vel ad pias eati-
rix Porsio baravitatis aurescit eum omre, Gebare-ὐι Hi eo uiuueti, ed neti, di num. llae. Ira Partis baressitati; aetrescis cum onere Derbis tauia tum coniuncto. ar Portio b reditatis acerseis eum onere eoniunctora, o Derbis. ars Portio haereditatis aecrescit eum onere eonisuetoritatum ieet in legatis , ira ticommissis M. erastat e oner is cur, m. i 17.&sqq. f. ad num. 1 14.
it 6 Pomo baraditatis eum onere Merseit et,qui omnimodo disiunctus es. Irg Hares, quisemeses nonpotendesinera esse haeres I is Letasarius, quis mi ιι, potest e nere νυ
rescat, nisilaminias accrescit eum one L
113쪽
De iure accresc. Cap. 8. Quaest. 17. 43
Dum ei, otii rem re usa nil erat in rarum natura,sed nanti ore eodicillorum, Sadcon.
An , ει quando pars accrescat cum onere in hqreditatibus testa. mentarij S.
N Vox videamus de haereditatibus, de
dispiciamus, an in iis portio vacans acer escat cum onere, an vero sine: Separatim autem nobis erit videndum, Primo quid in haereditatibus testamen. anismeundo, quid, in in , quae ab intestato deferuntur. Et in testamentarijs quidem haereditatibus receptum est, partem vacantem regulatura, cum onere aeciesceret si obm
ritu inrisse Trid. in Is Tino. 63. . Iulianus sus. Ide Iss. α dum ait , cum onere accrescere Portione m. quae ad alium pertinet iuxta vina luntatem testatoris,qui ad cum onus haereditati,non personae imponatur , ut ademtis in anum. 63. Consequens est, ut transeat ad omnes , in quos haereditas transfertur . Ita Gomez..cap. 1O.num 4s. Quamobrem in hae reditatibus dicere possumns, mas uni iniunctum regulariter censeri a cohaerede . e peti. 3 tutari, tuiseri seriant Rata. ind. is Titio. 6 I. s. Itiliantiissi dig. 2. A . m l. licet ι erδιor. 77. num. 47 deleg tramo. Idque adeo verum est. ut procedat. Primo non solum si portio sit ea doca, vel 4 quasi caduca , t in quibus terram is Dquamur d.ω M us. i6. S. 11' elu primo d l. uo. , his ita δε itii, ct ibi ρι. inureb. quoquomodo C. de
si pro non seripta , t ut stribunt Bart. in d. ιs
enim modo deficiat pars , semper cum suo. oncte accrescit id S hii ita desvitis,o ibi Barti
quidem differt haereditas a legatis, de fidei eo I minis, i tiiseriistinui in in d.ι tin s.1 ramo, in
3 semper cum onere pars accrescit, t usscribus
que,licet in legatis diu anguant ut ea duca, Ac
quasi caduca ab iis , quae pio non scriptis ha
ratibus tamen non fit nvivia, odi diiunctio, sea
114쪽
sed indi sti ne Epars cum suo onere acerescit, siue eadue, a tu qua si caduca fiat, siue etiamao pro non serina habeatur,l
haereditate. Cuius diuersitatis baoc nostri co- , a muniter tradunt esse rationem, quia i in hς risitatibus onus eius portionis, quae pio non scripta habetur,consi tit ab initio, euni fundetur in haereditate, quae repsesentat p: rsona a a defuncti it beressitas. r4ssis aeq.νεν domI. non minus I t . . ustas dι bared. inst. 9semus . tramalienus,inst. eod.Uegatum .i 19. F. sirti fuere. nouatis. 24 ιnsi.j.de notiat Iu. i f. desipseru .mprin. At in legatis n6 consistit inbrio, quia,nee in persona vera, idest nominata, quae non est in rerum natura, nec in personas cta iecipitiundamentum : Non enim, ut haereditas,ita, & legatum defuncti pellisnam I 3 represera ..t Ita Cinand .un.Mbιιrtadesmus,
vetum haec , quae nostra si equom us tradi. derunt,ticet,quoad caduca, & quasi caduca procedant sine dubio. amen,quoad ea, quae pro non scriptis habeatur, magnam patiuntur dubitationem , quia multi sunt,qu. contrariam sementiam amplictuntur existim 1 tes, nutam in hoc esse con stituendam different am inter legata di haereditates, sed indi. sincte patieni quae pio non scripta habetur. I sine onere acetcscere. t Ita enim censuertinis. in d l tin. 9.bis ita desinιtti, in uerb. quoquomodo
Nouentura ulcm, ut ita lentiant Primo t.quidam reserunι I ff. de iur. eodie. ubi Scoeuola s,odp03 baeraris oritum,inquit, eo duillιι legatum. Neri ademptum est, uisius mois mentio quia hares,ad qui myrmomm conferiit, in rebus humavis non e si eaque auemptio, a da- tio nunc uana e citur, Ex quibus verbis lia vi.' is dei ut posse duci argumentu n. t Onu S, quod ab initio non consistit, non potest in alium transferri, cum non entis nullae sint qualitates I.etu qυiqi Dicerιset. Sed,quando is,qui non est in rerum natura grauatur onere legati, aut si dei commissi, taleonias ab initio non consistit, ut patet ex supradictis verbis Scin. uolae . Non pote igitur in altum transferri. . Secundo mp turd. l.un. g. inprimo C. de
cad. tost ubi cseeundum eong eialiter tradia16 tura ea , quae pro non seέptis habentur . sine
onere transire in sublimatum, aut coniunciu, vel apud haerede romanere, nee distinguitur, vitum pro non scripta habeat ut pars legati an vero pals haereclitatis . Ergo indistinctό debet intelligi,tam de haereditate, quam delegatis, Si fidei commissis. Tertio mouentur , quia nulla in veritate potest intci lcgata , & haereditates afferri dis
quippe, quae non a defuncto , sed ab haeredeao in ei piunt i ι. bareditariarum 39.'deact. boblis. Non enim ac fimctus legatarijs obligatur,ted haeres,qui adeundo censetur quasi caa I eis contrahereth exmasese=14. g. haeresis deaes.s oblig. g. barιs, Inst. de obtig quaquas. χeontr. H. I. g. tistisquιb. excain ivtis eat. Ergo non potest inter iegata, & haereditates, quae pro non scriptis habent ut , diuersum ius 22 co luatit ex regula l. s.1nprin .uersicam Di.uus. demius. rvt. Quarto, dc ultimo mouetur,quia, aut onus a I aboinnibus est relictum, idccum nere accrescit pars, quae pro non scripta habetur etiain legatis,ut diximus in hoc east. q. II. num. 2 aut vero non ab omnibus, lea ab uno tanta nominatim est relictum, & si sic oneic accie scit,etiam iii haereditatibuS , ut vicemu fanum. 1 3 3. eqs. Ergo nulla inter legata, dchaei editati s est in iis,quς pro non scriptis. ha benivi dist-rentia.Ita Pra V. desid/ις. d. artiti
H.s tamen non obstantibus . puto verissi. mam esse communem traditionem, qua su-24 pra retulimus,ut scilicet, in hoc disterat 1 hς. reditas a legatis, X fidei commissis, quod pars haereditatis,quae pro non scripta habetur, in
onere accrescat, pa Sucro lega Issine. . Non moueor autem, ut ita sentiam Ctus.
talibus .i Zy. I. LuciuVIdeo primo, quam Peateres passa in ad tuam sententiam comproba datu adducere consueuerunt, quia Paulus ibi I t non loquitur de parte, quae pro non scripta habeaturi sed de caduca,am quasi caduca, ut patet ex ipsius verbis, quae sunt haec . Lucius Diiuio Caius Sιius Publio Meeuio decem da
significant , potuisse eum esse haeredem, quoniam a s negatio denotat potentiam ca. 6 rLI prinΤ. destris,&tu. sed haeredem non extitisse propter aliquam causam aduentitia. puta propter repud alio nenti aut aliam simi. letu. Nec obstat , quod dicat Seium pro non scripto habenum, quia id improprie dicitur: Non eni insignificat , institutionem in eius per Iona haberi pro non scripta. sed cum per. inde haberi, ac, si non esset scriptus, idest, hae. test
115쪽
res institurus , quia generale est in Omnibus dispositionibus,quae effectum non habent,uta' perinde habeamur, ac, si iactae non ellent t
. f. primo A. nec interes l. I id autem. 7s .in s.ad ι. Fala. in amo.hrem,&Iegata , quae ex post facto deliciunt, diruntur haberi pro non scriptis in Iesu. C. de Loquitur ergo ibi Paulus de parte caduca,aut quasi ea duca, non de ea, quae pro noa8 scripta habetur,tot declaranuland.L
pramo.m tit i. Es redia, quicquid c uirit Cm.m d.si primo num. Minus moucor Los duobus. 6.9. I. deleg. primo , quam etiam veteres ad tuae lententiae confirmatione adducere consueuerunt quia δ' non tractat etiam ibi Pomponius t de parte, quae pro non scripta habeatur, siue principiu pectemus, siue ea, quae postea sequuntur: NI initio. Heres,inquit, adiecto ei nomine mitifida, qui haeres non sit, dare damnatus totum legatumiarit, quibus ver b.s secunduin communem intellectum supponit testatorem unum hae redem institui ue,dc eum simul cum alio. que non scripserat iis redem,*rauasse, ut Caio . Tet centum,&, cum quaesitum estet, an institutus,ad quem tota pertinebat haereditas, te neretur integrum legatum praestare, an vero
istum dimidiam,stante, quod testator voluit alteram dimidiam praestari ab adiuncto, τ' pondet pomponius, haeredem totum legatu praestare debere. Itaque non loquitur de parte,quae pro non scripta habeatur, quia respectu adiecti non potest aliqua pars haereditatis haberi pro non scripta , cum scripta non fiaerit, scilicet, quia adiectus non fuit haeres institutus tillam amettigunt ibi gl. in
Nam secundum nos testator ibi, i non duos gr auauit,sed unum, ncmpe haeredem, ut patet ex illis verbis, dare damnatus , dc adiectio, quam ibi lupponit Pomponius, non est per . long , seano nis et Glauauit enim testator hqredem , sed ei adiecit nomen cuiusdam, qui non suit institutus, puta diait, Hςres Titi cum vocaret ni Caius centum Moculo dare damnas esto, quς situm eli, an Caius, qui ex asse est hς res, teneatur integrum legatum νrs state.& respondet teneri, quia re vera fuit grauatus h res,& sic Caius,&, quamquam ei adiecerit nomen Titi, fuit tamen illa adiectio falsς demonstrationis,quς no vitiat, sed 3δ vitia iur i demonstratio. i 7. agarimonstratio
tia spectemus, quς iuni hc e, Nam, eraduos ex haereditassuu nominatim quis damnalsetae stre reditatran non adi et,qm adiisset, totum debe- νει 1 pars eius,quinoaaisisset ad rum, qui adyssit, perueneriι, multo minus diei pote st tractare 3 lde parte,qus prono scripta habeatur, quis. niam illa verba. 9 alter baeravitatem non adfic t denotant,eum potuisse adire, sed no adiue cum ut supra dicium est actus negario denotet potentiam . Itaque Ioquitur de parte. caduea,aut quasi caduca no velo de ea, quς 3 s pro non scr. pia habetur. 1 Ita Potis.m d reco itin ti,num.1 I .mrf. quinta. Sed moveor d. l. On. f. his ita risinitis C. de cad. tost ubi Iustinianus. In bullaqtie, inquitsi quidem rebaredes sunt omnes eonιunctim , vel omnes distanestim,otiti Ihtuu vel bstitiati, boc, quod erit quoquo moro vacuatum . si in partebareitatis. Detpartibus consistat , alijseobaeredi. hus cum Do gravamine pro δαν ecia aria Parte, ειυ ιιa defune anti aequiratur: Pondero 36 enim t illa vel ba quoquomodo Uuc a uis, denotant cum onere accrescere, siue pals litcaduca,aur quasi ea duca , siue pro non scri . pia habeatur,dupliciter inducendo,& ptimo ducto argumento ab illa dictine , quoquo- modo,qi y tamquam uniuersalis. debet omnem omnino vacuationis modu complecti, 3 tthissocii 4 ff.daeon. . in . l. t Ide initio. testa. λι. quidam Io .inprinff.desidete.t ber. Et siribunt
31 quo pars havetur pro noni rapta, theundum rettilam IIulianus 66 Inprm. f. δε ιχ 3. Nec dicas, mo no poste euinco inplectile u39 loquatur r de parte quς vacuatur,quq reSno potest diei de ea, quς prono scripta habetur. o cum priuatio pisi opstonat habitum inuinisAnta. V de Ius. 9tur. decem. t i 6 f. Mideoque necessatio esse inteli ea dam de parte caduca aut quasi caduca, insE
nobNattext. qain veta est , etiam eam , que pro non scripta habetur, dici vacuaria Iuttiniano m d.LDu. .m Wιmo, ideoque cum in S.bis ita desinitis sub jciat, partem hς reditatis accreicere cum Onere , quoquo modo fuerit vacuata, necessatio sequitur, eum sen
4i tire t etiam de ea, quς pro non scri pia habe ,
Secundo probatdgbis ira dfinitis , hane 42 sententiam aliter ina iacendo : Nam, i cum tribus modis portio deficiat, vel, quia habeatur pro non scripta , vel , quia eadu ea aut quasi caduca, S. ET . eum triplici,icde singulis locutus sit Iustinianus in materia le- patorum,& fideicommillorum sug. inpramo, spro secun .ct in p. nouissimo, si, cum de hς. reditate loquitur in L p. bιrata desinιtu, dc ait, partem, quoquomodo fuerit vacuata , cum suo onere accrescete .non intelligeretur, et i Ide ijs,quς pro non scriptis habentur, i in perfecta esset respectu hς reditatis Iulviniani decisio. Atqui hoc est absurdum, per ea, quae diximus in εσως d.num. O. Ergo, oc antecedens. Nec ei quod respondeas, non esse imperfectato decisionem eo, quod de h editate, quς pio non seti p. a habriur,locutus lit iusti . nianus ut respondet Potit. in
116쪽
verius est, dispositionem in primo, non complecti institutionem , quς prono iuri pinhabetur, sed tantum legatum, aut fideicom. 44 missum,t Quod patet ex illis verbis
fuerat , omnia bona manerent apud eos, stquibus eranι derιbesa: Nam ea non possunt ad dilectas haereditates referri, quippe quς nodicuntur ab aliquo relinqui , eum nemo gravetur earum prςstatione, sed dire ab capiam tui, siue spectemus dominum , siue post eis nem, sed reseruntur ad sola legata,& fideico. inis atquς dicuntur a grauati relinqui, ut po-- te, a quibus pisstari debent. Neque obstarit conuaria : Λd primum enim respondent nostri frequentius , aliudete . t quando legata in testameto relinquutur ab eo , qui tunc temporis non erat in sera natura,aliud vero, qua do in codicillis relinquuntur ab eo , qui tempore testamenti, dc sie injitutionis erat superstes , sed tempore' codicillorum iam decesserat; nam primo ea. su, pars hςreditatis, secundum eos cum suci
onere accrescit . Et in hiS terminis procedit communis traditio, retiati nussu pranu.
φ s. secundo vero eas a aecrescit sine onere; 6 Et ita aeeipienda esit Ita
Cuius diuersitatis hane tradunt esse ratio- nein, quia i quando persona grauata erat iarerum natura ecmpote restamenti , censetur testato ad illam respexisse , dc illi graua menim potuisse,ideoque, tamquam personς iniu- dum non potest in altu transferri. At quadoras tempore testamenti no erat superstes, nocensetur testator legando grauare nominatu, sed potius hereditatem, ideoque nil mirum, si onus quasi h reditarium traseat in omnes, in quos hqreditas transscitur. Ita Partim M.
Verum hςc responsio mihi non probatur. s t Imotan a ι. Celsus. 29. s. quod ali inu ν
natura, ut inutio habetur pro non scripta, clivero tum te V poris uiuit , dc postea mori iurante,quani fiant codicilli, essic; tur quasi caduca, ideoque non posterior, len ptior tantus metes sacit ad propositam d. sputationem, ut pote,in qua quς imus , an pars h editatis, quς pro non icripta habetur, cum tuo onere accrescδt, non tamen puto veram supradicta responsionem , quia, licet diuersificet casus, non tamen tollit vim argumenti quod a prς- ς ω quidam reserunt,deducitur, t e s ait ImoLis d. p. quod alicuius, num. 2. Nam vis consistit in ratione, quq ita militat in una , ut in alia specie, imo magis in priore, quam in posteriore : Nam quoties legata relinquunt uti a codicillis ab eo, qui poli conditum testame- tum decessit . ideo non praestantur ab alijs, quia non consistunt initio, cuin no adsit perissona , in qua gravamen fundari possiit, licet inmpore tectamenti vivus erit ita tutus v. Lquidam reserunt; Athaeeratio multo magis
habet locum in ea specie , qua legata resin. quuntur in testamento ab eo, qui non est tuetemporis in rerum natura ; nam i alia Iegata multo minus debent censeti valida, cum nomismi sundari in persona, Quae non est, nec so unquam fuit.t-iσd. g. quod abeuius.
Quamobrem alii censent dispositionem
d. quidam reserunt, fuisse correctam a Iusti- 1 mano. t in . S. bis ita rismus , otioidereus
toque reprobantur 1 ab ImoLind. qua condi tis,numor. 6. quia debet hoc esse mutemum, atque subsidiarium remedium , cum legum correctio non sit inducenda nisi de ea manis I feste constet turrcipimus. I 2. C. de antia. tu
Λlii vero putant dispositionem illam princedere in suo itituto , de quo loquitur, non etiam in cohaerede, de quos nostractamus, 4 l .ed de ipsi merito reprobanturia Crott.mat.
quia, praeter id, quod cohaeres legata prae tat, 36 quasi substitutust l. siriuo 6s. S. Iutiantius
vivi 2. dc eadem militat in Utroque ratio, conllat etiam loqui Se uolam. non λ. um
s de substituto, sed etiam de cohaereae, i in dLquidam referuulsos.ιuncta. N. de quo.quidientiat, racile erit ex iis intelligere, quae nostati ii , infra dicemus.
Alii clemum arbitrantur , dispositionem ι legis praedictae proeedere , t quoties legata nomin tim relicta sunt ab eo, qui non P in
rerum natura , cum alio ruin nos loquamur de legatis telictissim licii et . Ita Potit. inti Lνι constancti ,--r. porris, IIccundo. S d,cum S c uola νεῖ I. su. vhi eodem themate retento prosequitur incohaere ac quaestione ni,qu ai pi ius .n tunstituto definieratis ipso: at . t inspcciealc proposita nihil esse dilomunis inter gravamen rub proprio, vel
sub appEliai tuo notia ne iniunctum, ut patet ex illis vel bissi qui urumibiba ιν erat. Matsi erit, tex i liis. Idem etiampotes circq nomina ex prsatrae ara,intelligua. us non esse probabilem supradicta iii respontionem. Quo fit, ut p eraque censuerint ad hoc eo. trarium non polla sussi lentem responta oneoo asserti, i Uti υιArtes apud Potis. in diraeon. ian . m.S I..er quis Cuur. bed nos aliter arbitramula an tum cs. ian abest, ut locus ille Scoeuolae comarunt traclitioni refragetur, ut
imo i si diligenter eius verba petpendantur eam mirum in modum confirmet , Quod, ut liquido constet, necessatio nouis erit ei lo: ci tententia diligenter explicanda. Proponit igitur Semuoia, quaestione apud 6i viuianum expositam , tali scilicet legatas quae pollea, quam inllit uti mortem obierint, codicillis adscripta, vel adempta sunt, a substitutis debeantur. Vtique autem lupponit,
testatorem a pti: tio tantum gradu, id est , ab instituris . non etiam a subiit tutis codicillos confirmasse, ut patet ex iIlis verbis, Ita,guis insitiato odicissi cubitinarentur, quia alioquin,
si eos ab omni gladu culam allet, nulla osset
117쪽
Do iure aecresc. Cap. s. Quaest. 17. 69
dubitatio,quin legata data in eodieillis esseta substituto praestanda , non obstante morte institutorum, adempta vero non it c,scilicet,
quia, ut datio grauaret substitutos,ita &HNisio eos liberaret. Hoc autem iupposito C stat huius quustionis decisionem pedere ex eo, nunquia huiusmodi datio, vel ademptio valeat: Nam , si valet datio . erunt legata 1 substitutis praestanda,& contra, si valet adeptio, non erunt praestanda. At vero, si datio non valet, non tenebutur stabstituti ad eoru Praestationem, & contra, si non valet ademptio, tenebuntur,quia inutilis ademptio non perimit legatum, dc per consequentias non impedit,quominus legatarius possIt agere ex testamento contra eos, in quos legatorum onera trans serutur. In hac autem quaestione Letunt inter se dissidentes Callius, Sabinus, di Proculus: Na Cassius, & Sabinus arbitrabantur, dationem, S ademptionem esse validam, Proculus vero contra putabat no v a.
Iere. Λrgumentum Casiij, & Sabini erat huiusmodi. Codici Ili ro parte testamenti hahemur; Itaq; disposita in codicillis perinde habentiir, ac, si fuissent disposita in testame- eo. Atqui, si huiusmodi datio, vel ademptici Iegatorum fuisset facta in testam euio , sine
dubio valeret, quia tunc temporis vivebant instituti. Debet igit valere, licet fuerit facta in codicillis, quo tepore iam instituti deces- strant. Hoc tamen non Obitante putat Scce. Dola verissimam esse Proculi lementiam, Scyro illius confirmatione distinguit duos casus,quor uin primus est, quando testator viasstantum in testamento scripsit haeredem, Sc ei
dedit substitutum,deinde post instituti moristem fecit codicillos, quos fortassis ignarus, eius mortis ab eodem instituto, non etiam a substituto, confirmauit, Et in hoc casu,quem in prima parte proponit, Vt patet ex illis ver-
in codicillis factam nullius esse momenti, ocper consequentias dationem no nocere lubstituto, quia non tonebitur ad praestationem Iegato tu,qus codicillis relicta uant, adeptio. ne vero ei de iubstituto non prodesse, quoniaea non obstate cogetur praestare legata, quae fuerant intestameto relicta: Non valere autem dationem, aut ademptionem probat argumento ducto a persona honorati ad personam grauati: Nam, quemadmodu suillius est momenti legatum, quod relinquitur ei, qui tempore codicillorum in rebus huma. nis non est, licet testamenti tempore tuerit, scilicet. quia debet esse, cui detur, deinde sit c quaeri , an legatum consistat, Vt non ante iuris ratio,quam persona quaerenda sit,
ita et i I in proposito, quod post haeredis obitum codicillis legatum, vel ademptum est, nullius momenti est, quia haeres, ad quem
testator sermonem consere, in rebus hun a
rus non est, eaque datio, , ademptio nunc
vana esticitur. Secudus vero casus est,quad
duos in testam et o scripsit haeredes, S eis dedit substitutos,deinde post unius ex institutis mortem fecit codicillos, quos ab ut dem instiiratis, non etiam a substitutis confirmauit,
dc in eis legata quibus dana reliquit his verbis
mihi binos erit, dato , Et in hoc casa ait, legata osse valida, quia vitiit Unus ex hς redibus primi gradus, in cuius persona legata Consistunt. De illo iane subiicit dubitati posese, ancohς res, qui est stiperstes integra legata praestare clebeat, an vero solum dimidiam, quae ab ipso videbatur relicta. Dubitatione facit, quia legata non, nisi pro portione haereditaria praestanda sunt. Sed cohaeres, qui vivit, no habet tota in haereditatem, sed tantum dimidiam ι Nam alia dimidia . quae per alterius cohaeredis mortem facta est caduca, non accreuit ilii, sed pertinuit ad substitutu, qui regulariter solet excludere coaiunctum, ut patet ex illis verbis,-- βbstitutas ha res, part- faciat. Ergo non tenebitur c haeres integra legata praestare, sed tantum dimidiam eorum partem. Sed contrarium Scoc uola putat verius; Nam, quia testator Iegatum voluit ab eo praestari, qui haeres esset, dc ex primo gradu solus sit haeres superstcs , Coaequus est, ut is solus totu legatu prς stare debeat. Idq; multo magis locum habere putat, quando is adiunctus est, qui etiam tun cum adiungebatur, in rebus humanis nota erat. Hanc S ccc uolae lententiam ipso iure ve-6a ram esse lupponit Aphricanus t ιn ι. μή, cum ea. I . gua Mnmerias. sequi r, sed non inspecta aequitate Praetoria: Nam, quia testatoris V luntas est, ut legata ex uniuersa haereditate praestu tur,& in proposito non habeat colim res totam haereditatem, sed tantu in dimidia.
fit, ut, si legatari, petant a cohaerede integra legata dicet in specio iure stricto recte videatur experiri, possit tamen cohaeres opponere
doli mali exceptionem , qua si plus petant
quam testator eum praestare voluerit. Itaque hoc modo operabitur, ut illi no, nisi dimidiae legatorum partem consequantur. Et, si quaeras, a quo alteram dimidiam cosequi debeat respondeo a nullo: Non enim possunt eam contequi a cohaerede instituto, quoniam svi dictum est effecta non tenetur. nisi proportione haereditaria, Mimis eam conseqini pos
sumo substituto, quia, cum codicilli a solis
institutis confirmati sint, consequens est, ut substitutus non teneatur praestare legata in
illis relu ta , quod non obscure significat Scce uola in illis verbis,-HIubfluvius haras, partem faciat. Ite et ipsa non debeat. Hic
meo iudicio 9 verus est eiusce Ioci sensus, 63 quo posito intelligimus, cum t no obesse conrimi veterum traditioni, quae vult, partem haereditatis, quae pro iion sciipta habetur, cusuo onere accrescere, siue primam speciem spectemus, siue secundim: Nam, si primam, ideo legata non consistunt, quia personam non habent,in qua sundentur: No enim possisut sudari in persona haeredis instit tui, quoniam is tempore codici norum,oc sic eo tem-Pore,quo legata relicta sunt, no erat in rebus humanis, ideoque no potuit grauari; Minus possunt fundari in persona cohaeredis, quia testator unum tantum, id est, eum, qui postea decesserat, haeredem scri plerat. Denique non possunt fundari in persona iubstituti, quia codicilli eum non respiciunt, cum ab instituto. non etiam a substituto confirmati sint . mirum is itur, si legata, tamquam Personae grauatς iundamento destituta nutu
118쪽
lius sint momenti. At nos loquimur in teris minis, in quibus duo, vel plures haeredes instituti sunt: Eo enim ipso, quod tractamus de iure accrescendi, supponimus duos, aut pIures institutos I. resta s. o. c. δε -- ὁ H. stast. m . s. ideoque licet legata pro patre illius, qui non est in re. ru natura, no possint ineliis persona sidari, sudatur tatne in persona cohaeredu, ad quos illa portio haereditatis per ius accrescendi
si secundam speciem spectemus,multo minus ossicit e6muni traditioni, quia coheres ideo no prςstar legata pro portione relicta ab eo. qui non erat in rebus humanis, quia non ha-yet patre haereditatis, in qua merat Institu. tus is,qui postea desiit esse in rerum natura, cum ea pertinuerit ad substitutum. At nos loquimur de cohς rede,qui partem hς reditatis relictam ei, qui non est in rebus humanis. consequitur perius accrescendi, idinq; termini sunt lonse diuersi. Quinimo, si quis dbligenter consideret locum illum, intelliget, eum probare, non improbare communem traditione nis Nam eo ipso,quod in secunda specie vult Scoruola, Cohaerede ipso iure teneti praestare integrum legatum,& sic etiam pro portione illius,qui no erat in rerum na- rura, licet partem hς reditatis non fuerit perius accrescendi cosecutus, ostendit, se multo magis admittere cohaeredem debere partem illam prsitare, ii, portio hς reditatis ei accre- Metit. Quod apertius confirmant Aphricani verba, quae postea subiaciuntur; Nam, & ipse supponit, eohaeredem ipso iure teneri ad eo. tius legati prestationem, sed ei proficere doli mali exeeptioneni, si amplius ab eo, quam
haereditaria portio petatur, quia, cu voluntas testatoris sit, ut legata ex uniuersa hqreditate erogentur,& cohς res no vniuersa hς-
reditatem habeat, sed tantum dimidiam, cualia dimidia non accretierit ei, sed ad substitutum pertinia erit. Conseqtres est, ut insolidue onueniri non pollit. Ergo, si alteram dimidiam per ius accrescendi esset consecutus, ut nos stipponimus habet Aphricanus in confessis, non profuturam ei doli mali exceptio. ne, quin integra legata praestare teneatur, α sic, quin pars haereditatis in i IIa speete ceveatur cum tuo onere accreuisse. Probat igitur non improbat ille locus communem veterum traditionem. Et ita hoc primum comtrati lim tolendum puto. Ad seeundum vero respondeo, imo locum
σε illum non esse generalem, sed ad legata, &fideicommista, non eriam ad haereditates, quae pro non scriptis habentur, pertinere, In
Ad tertium respondeo, imo diuersitatis ra-os tionem si besse, qui at in legatis,& fidei comis missis onus imponitur personae: ideoque,si ea
non subsit, ut euenit, cum in rerum natura non est, non potest onus colistere, & percω seqtientias, nec in alium transserit, H diximus in M. cap. φ . 3. num.Α. Ο ΛΜ. At in haereditatibus onus non persons imponitur, sed hqreditati, ideoque,licet unus ex institutis non sit in rerum natura . nihilominus onus etia pro parte,quae debuisset ad illum pertinere, consistit, qua6 hs reditati impositum,oc per comsequentias transit in omnes, in quos illa hinreditatis portio trans stitur. Iω an L . .
I UO Bari. - μι rationa , quaam retia vas furianan . v. Hibsisseis. au. Quam esse veram diuersitatis rationem, intMgimus ex eo, quia testator grauando legatarios, non censet ros habere rationem rei. sed personarum tQuod Patet ex eo,quia viriliter,& squaliter prςstat onus, licet ex inaequalibus partibus legatum
εῖ issi. Hoc enim ideo fit, qui attestator ad personas respicit, non ad rem legatam. At, cum grauat haeredes, censetur habere rationem haereditatis. non personarum. Quamobrem non vitiliter, sed pro pistione haereditaria
Hinc fit, ut, si ex aliqua circunstantia colligere possimus, eum ad personas respexisse. teneantur haeredes viriliter, etiamsi ex inaequalibus portionibus fuerint instituti. Exem. plum sit, cu testator eos grauat nominatim, idest, sub nomine proprio, non sub nomine haeredum; nam tune quia rationem personarum habet, ideo viriles singuli, non haeredi-- tarias debent partes t l. D p .v7. s. si . θ' ι. si
non nominatim, sed simpliciter, aut sub nomine hς redum onus relinquitur, effectu non censetur id impositum personis, sed haereditati, quia eatenus a singulis praestandum est. quatenus qui I que de haereditate capit. Quod non obseure significat Aphricanus md.ι. sed,
testatoris, qui legat, esse, ut ex uniuersa haeis reditate legata erogentur: Significat enim legatorum onus esse reale , & ideo pro rata
rei esse a singulis praestandum. Nec est contrarium,quod legatu praestetur ab haeredibus S. r. IV. deletar.& ab heredibus
incipere dicatur is t. M'duariamin. 9 Fde actis. est obtig. quippe, qui adeundo Iegatariis obli- fantur , Lex ην ausic . q. I. barra j. eod. quia ex noc non sequitur, censeri impositum perio-7 1 nis: Nam thaeredes tenentur, ut haeredes , de haereditatem habentes, non vero, ut personua testatore consideratae: sicuti in simili diei. mus de tertio possessore , qui actione reali conuenit tir: Non enim conuenitur, quia sit obligatus, sed, quia rem habet. Itaque effectu
Denique non est contrarit , quod etiam in legatis onus videatur impositum rei, propterea, quod, si legatarius rem non habeat et 3 non tenetur ad oneris praestatione ni t L M.
D deo, tu legatis rem considerati tuti causam, sine qua non nascitur obligatio, non etiam
uti subiecium obligationis: Na, si legatarius
119쪽
De iure accrest. Cap. s. Quaest. 17. 3 1
xere, non habeat ex iudielo defiancti, non tenetur lubire onus sibi iniunctum, quia, quem non honoro, grauate non possum LIM, C. Sed ex hoc
non sequitur, rem ipsam censeri grauatam, uia grauatur periona, no res, licet subcon ditione, si rem coni ne tur, vi in simili dicimus de haerede grauato no ininatim: Na, et-n gravamen ita demum consiliat, si ille hae . Utem adierit, eum, ut dictum est, is, qui non capit aliquid ex iudicio de funal, non
iis onerari,non tamen sequitur i Oc casu censeri gravamen impositum haeredi rati, quia .imo censetur impositum personae, νε-sta η-re. Is. Itaque haerra gra-1s uatur, quia haeres, non, ut haeres. t
vom u issialet. . Haec autem diuersitaris ratio, quam supra retulimus, non est ea τε dein cum cona uni t Nam, licet in hoc cuiuea conueniat,quod utraque lupponit, in haereditatibus nus res, non personae Imyoni, in legatis vero petionae, in hoc tamen noura cisteri a communi, quia vetores considerant haereditatem quatenus resertur ad de iunctu.ec eum repraesetat,qus tes in onere legatoris
et fieri nequit: t Nam haereditas in iis tantum
γου defuncti personam representat, i quae in illo iam habebam sundamentum, ut uni dominia, credita re debita defunctι,. Ceterunt inio, quς, vel in per Iona defuncti nunquam ha-l ierunt fundanκntu, vel cum eo iunt extin- a, non potest illius personam ture te .uare, ia hoc faceret inutiliter: Nec enim desam ctus representari potest in eo, quod cius re. pectu, aut amplius non est, aut nunquam
fuit Semisia= si ιν , q- Cum igitur legatorii obligatio non habuerit
in persona defuncti fundauiculum, i Cmcct, . quia legata ab haerede incipium αι. i redua..ν-um. 30 G asis. ea obseg. Contem ens est,
ut hoc res puctu G possit naereditas de tu naure preserare Αε nos conderamus, reduate, . . quatenus restitur ad haer dem, id est, quat . .
nus ab haerede, vel est qiuae illa, vel debet ac, quiri r Nam ea continet onus tmatorii, quod ivti reale, transit ad omnes, limum liareditas ipsa traxissere ut, adeo Vt traineat etiam
in fissei commissarium I. azy. ad Ad quartum denique respondeo, fatendo nullam hoc te spectu esse differentiam inter legata, Sc haereditates, quae pro non scriptis habentur, sed differentiam in dactius consi.
79 stere, t & primo in eo, quia in bae reditatibus potest onlis imponi si impliciter, in legatis vero no potest: Nam onus 1iinpliciter impositum spectat ad haeredes, qui onera subire.
tenemur, ncinctiam ad legatarioS, qui Iu-go crum con Iequiantur . t Ita Patis. m. d. t. re
iunctν, nam fuere L . Meando dister ut in eo, quia i taliae ted itat ibus, si onus impon . tur sub nomine. haeredis, pars, quae pro non scripta habetur, cu suo onere μc eicit, at legatas, si imponatur sub nomine legarari , , accrescit sine onere, Non enim, trita ii reditatibus, ita de in legatis fit diminiinter no men proprium , α novien appellari uum, Si t νιμ me ImoLaudo
Ba ερο . Ratio diuersitatis est, quia i nometili redis est nomen iqiis, quod co*tinet O ra , non eriam nomen Iegatarii, quippe, qui
μνευ tmia. Et hoc eis, quod tensit Bald.m d. L. .s C. vi Macrae. dum hanc inter legata,& hς tedit ates diuersitatis rati
8s nem attulit, quod i haereditas est nomea
appellatiuum,quod nunquam moritur,lega tarius autem, dic fidei commissarius sui nomina propriorum nordinum designatiua: Significat eni in in legatis nil referre, utrum dicat testator, gravo Fili uin, dc Sempronium, an
vero gravo legatarios, vel fidei comminarios. Ex quibus intelligimus, haereditatis, oclegat om n diuersitatem , quae in hac ma teria considerari potest, esse an in hoc consis 1lere, quia in haereditatibus potest onus, vel imponi rei, vel personae,si rei, ut regulariter uenit,portio,qti prono scripta habetur,cuonere accreicit, ii vero personae, ve,cu impo-nmδr nominatim, accreici sine onere. At inlega is, ac si a cicorum illis semper imponitur
Peri Onς, iacoq; seper accrescit sine onere. Et ita controuersiam hanc quς miru in modum
torsit nostros Interpretes dirimendam puto. Ex supradictis apparet, veri imum esse, quod supra diximus, in haereditatibus testamentariis regulariter partem cum onere ac
Creicere, quoquomodo deficiat, id est, siue fiat caduca, aut quasi caduca, siue etiam pr non icripta habeatur: Neque enim inter haec vacationum genera cosistit in haereditatibus. disserentia. Haec autem multo facilius Proc derct, si tractaremus de iis oneritius, etiain legatis praestanda iunt ab eo, cui accre cit pars, quae pro no icripta habetur, ut, cum vitio instituri, qui se scripsit hς rede,pars habetur pro no scripta: Nam tunc sine dubio ac-
ctatur de onere praestandae libertatis, vel ali, D mentorum, vel alterius legati pij: h ptam pars haereditatis, quae pro non scripta habetur,cutali oncte fac lius, quam in aliis casibus accrescit.
Plane haec regulariter vera sunt, D proce
dunt primo, si onus sit in itinctu simpliciter.
1iue tractemus de portione caduca, aut quasi caduca, siue etiam de ea, quae pro non scripta , 88 habetur, t wriba re int Bari. ind. LN cou-
Secundo procedunt, si opus generaliter omnibus haeredibus sit iniunctiana, puta, quia testator dixeris , Quisquis mihi haereserit, claro: Nam in hoc casu non est dubii a nati
120쪽
3. st q. siue portio sit cado ea, vel quasi . siuem etiam habeatue pro non scripta, t
Tertio procedunt , etiamsi non omnes gradus, sed omnes haeredes unius tantu gr diis sint grauati: Nam tune respectu eorum, qui sunt in eo gradu, ide est: Acerescit enim ijs cum onere, quia censetur id omnibus i st iuncium. t ιν parae, non se rapta
Quarto procedur,et ii onus sub nominibus appellativis impositum sir, puta. quia test tor grauauerit haeredes sub nomine haeredu,
stio , num. 4. 3μr'. si auum s o, siue portio sit caduca, vel quata caduca, siue pro no scripta 93 habeatur, r-- ιαν-I M. an d. s.
dum quosdam, adeo verum est, ut procedat, etiamsi onus sub nomine appellativo sit in-sy iunctum uni tantum ex haeredibus,t quia, cuetiam in hoc casu censeatur potius contemplatus portionem, quam personam, conseisquens est, ut onus,quasi reale transeat in omisnes, in quos portio transfertur, mustam ea, qua supra Lximus. Da Din. ia d. l. αγ- raudina ,ss ni- q. uers s. ea*. Sed male t quia non potest onus una tantum iniungi, quin nominatim iniungatur , ut recti fer νε Cor. n d. I. quae c-mno, nam . s. πενδ. Duerdum , cum nominatim
fieri quid dicatur, non soluin, cum propria nomina exprimu tur, sed etiam, cum alia de 3 monii rario, quae nominis Vice fungatur inaurauatim. 88. j da DI. 3. in ρrvasit. Octa-
ys quod respodea , id procedere,i quoad vaIiditatem relicti, non, quoad alios effectas, ua
Noe os stas, quia verius est, procedere indistin. yy cte,' Uid enim interest,dixerit testator, Haeis res ineus, quem ex sextante institui, Titio dato centum, an, Cai Titio dato centu; Qua ob rem, S veteres prndentes, cum tractant de legatis, quae non ab omnibus, sed ab uno tantum haerede relinquuntur, semper Iuppo nunt, ea suisse relicta nominatim, s,n L sn ratis. α β μιν, uerso. I--j. ad M.
Quinto procedunt, et iasivit onus nomin tim, seu per expressionem propriotu nominum sit impolitum , dummodo nominatimio o omnibus eiusdem gradus iniunctum sit,i au
σ33. Lariti siue portio sit caduca, vel quasi, Ioi sine etiam pro non scriptaehabeatur,ti duo. bus. IAE S. D. o L Ganat ri. 1 I. s. -- L. δε
isa amua. Et ratio est, quia i tune censetur poti iniunctiam gradui, quam persons d. t. - -
omnibus eiusdem gradus onus imponi, quin interponatur copula, quae sui natura repeti
Sexto procedunt,etiamsi non omnibus deradu sit onus nominatim iniunctu, sed quiusdam tantum ex eis. m, si unus d cficiat, dc eius pars accrescat alteri pariter grauato, Io cum suo onere accrescet t-is. s.
siue pars caduca sit, aut quas caduca, silueros etiam pro non scripta habeatur set vi do hae
ιαε cedit. α intelligenda est i a I. -M. I 6. S.
xο8 t io est, quia, t cum plures simul grauantur . habentur loco unius , H Δυκι ι- i. d. LA
num. versis. Ied brati s C r. ia A L si di-his,g. I. -. νεψα βή . . ideoque nil mirum,si eis . potito cum suo onere a tescatinon obst te, quod id nominatim fuerit iniunctum.