D. Ioannis Antonii Belloni ... Tractatus de iure accrescendi [Texto impreso] : pars tertia posthuma ..

발행: 1666년

분량: 497페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

141쪽

De iure ac Cretc. Cap. 9. Quaest p. 73

xerat , teditatem petente fidei eommissatio fuerat a Iudice iusius adire,& restituere, lieet morie promtus non potuerit eam adire, notamen censebitur extinctum fideicommissa

ε qui ait cum haeres statim debuerit iussui ludicis parere,st haereditatem adire,ae restituere, quod ,vel uno verbo facere potuisset ι.re titu. ta. IT mPrin. verssed, i uerbo f. ad Trab. st neque id fecerit, vel dolo malo vel citam per negligentiam, non debet hoc fidei commissatio nocere,ut tonsi rat Caser in D. ille, a quo I 3 s. r.num. 6.uef. ing Iim . ad Trab. sed perinde fieri debet haereditatis restitutio , ae, si ε 3 grauenas haereditatem ad ijsset, tutduta ne

Hsitis C.deflvite. Hinc intelligimus,id quod dieitur, extin. gui fidei commilium, si haeres grauatus moriatur ante aditam haereditatem, ita demum εο verum esse, ili non praecesserit iustus Iudicis,

verius est, non extingui,sed adhuc posse peti. insura victam est. A quo autem, si quςramus constat regulariter esse petendum ab h ede haeredis, ut pote,qui cogi potest adire, di testi- γα euerrit uiseri nixian dI ii, a quo. I. S. I. in

I Lunm. 1 νυ quod Misen, Nam, quia i tu operatur, ut perinde res fit habenda ,ae, si hae. imitas fuisset adita,ut diminumvra num.68.&,si adita fuisset, non tamen restituta hς edi ias, debuisset ab haerede haeredis fieri restitu- .

siana. ετ ι Dim. O . si quu rogatus θ. ad δειλυ frater s.ms.ct da. eam quam q.C. de eis. Il.m d. Iasie,a quo. II s. I. in uer . Gceden Iad ιb.ideo fit, ut etiam ab eo sit facie da, quo ties haeέes a Iudice iussus ante aditionem de. cessit. 'ed hoc ita intel lige m est,t ut pro cedat.nisi adiit substitutus, aut cohaeres, eui pomo deficientis possit applicatimam iis existentibus vetius est , partem secundum iuris communis regulas deberet ad eos Nitinere, τε tuι insuete declarat Brid.inda eam , quam 4. num. l . C. desidue. v est in eonsessis apud rem -

rosed eum onere fidei eommissi etiamsinsirs ruerit ab eu,repetitum t αἱ non iustam. 4. ubi

Quo fit,ut etiam ab eis sit facienda restitutio

Conseq aentias potuerit ea in detrahere, si n6 8 interuenisset iussus, tuι Gesa at Ban.m A. M

etiam ii institutus haeteditatem antea repudiasset,ut victiνat Cmae.d.tib. t 8 ob . t 2.uersuarum abier. Ratio aute diuellitatis est, quia,

79 t quando Iudicis iussus non interuenit, testi. tutio fit a subiti tuto, vel cohaerede ex persona propria, Ac, tamquam ab eo,a 'quo fideico: mitam repetitum.& si et elictum intelligitur ideoque iure suo, id est . tamquam grauatus, nee adire coactus potest detrahere Trebellianica inficiandum ea, ius diximussupra num . At,quando iussus ludi eis interuenit. tunc restituito non fit ex persona ipsius substitu π.auteOhς redis, sed ex persona instituli, -- ius hi vice , di partibus iunguntur. ideoque nil mirum , si non possint quartam relinet ut pote, qua nee institutus retinere potuisset,s,Ut erat iussus, haerea itatem adijdet,dc resu

tuisset.

Quartus casus est quando fidei commita ria facta uni ex duobus aut pluribus hςredi . bus, vel legatanis, avi fideicommissatiis , dc grauatus defieit post aequisitionem. Et tunc indistinctE verum est, heri loeum fidei com-to missatio,isiue simus in ea si bus On quibus post emolumentum aequisitum ius accrescendi cessat,quo ea se res caret dubio. siue etiam in ijs, in quibus etiam post acquisitionem ius accrescendi locum habere potest : Nam, si illius put. fitetur fi . deicommissi conditio, quippe, quae uni tanta fuit apposita, Consequens est , ut illi debet fieri s us L etimproponas. 3.tier a FerrGιC.de baria,ns. Quintus casus est, quando si dei commissaria facta est duobus, aut pluribus non conia. ctim, sed separatim, puta in diuersis orati nibus,vel per disiunuiuam, sue alternatiuI, Et tune, si unus deficiat,eadem dicenda sunt, maestiuari diximus inquatuor casibus praecedentibus,scilicet,quia alia sunt, uni tantane ham esse substitutionem, vel pluribus. stas a separatim tLMUbumias. t 4. impran. MeseuLnam,erieum duobus j detib. Θροφ.Iώιιβαρο- . de Must. s. st Vingubs Inst. δε piu. Qua em non erit tune necesse conditionem in omnibus verificari, sed iussi eiet, si veri fitetur in uno, ut locum habea t sabstitis .

Sextus casus est, quado fideicommisiatia ficta est duobus, aut pluribus coniuncti In, ἐκ unus ex grauatis deficit ante acquisitione, Et tunc eadem dicenda sunt, quae diximus in tribus primis casibus Nam,aut fideicommissatia facta est duobus legatariis, vel fidele, missariis , dc unus ex grauatis deficit antea quisitionem, Et non poterit fieri imus substituto, pere qui disimna in ptimo cauumqvi mulio

142쪽

74 Ioannis Antoni j Belloni

multo magi, proeedunt in his terminis. Alitvet O facta-duobus, vel pluribus hς redibns,dcimus ex iis defieitante aequisitione, Et tue, aut deficit perea sum nolutatis Et poterit a deleomissatio cogi adire, & restituere, per ea, quς diximus insecudo casu, qu que etiam in his terminis procedunt. Λ ut veto deficit per casum impol et ς. ur,quia moriatur ante ad i. tam haereditatem, Et eius pars non ad fidelisco in miliarium, sed ad substitutum, vel cohaeredem pertinebit, secundum ea quae diximus in tertio ea su quaeque multo magis pioced ut in his terminis nani, si fidei commissarius ex eluditur , quoties uni ta nitim facta est substi. tutio. quant magis debet excludi, quoties facta est duobus,aut pluribus, quo casu seest dum vim verbi oebet eius et ditio in omnrupersonis verili cari , in υ demum 1quinii casu. Septimus ea sus est , quando fideleomini Lsaria facta est duobus. aut plitribu coniunctim,& unus ex grauatis deficit poli aequisitionem, sed sumus in ea sibus, in quibus post emolumentum acqm situm non potest habe.xe loeum ius acer escendi , prout tegulariter euenit in proprietate, mutilas. Umdi istis in .cap. . y NM. I. e qq. Et tunc, si Nuaeramus, an debeat admitti fidei comissarius , nee ne, gonstat, multum referre, mum qu ramus an debeat admitti in spreta proprietate verborum, an vero inspecta verisimili mente testa. totis: Nam, si inspecta vel bolum proprietas te certum est, non debere admitti, t υι deria.

s. ειυμ verosubstitutio, or ibi Castr. nuυur. 4. vers. ei reapυιliarem ad Treb.Corn. confas'. I num. p. voi.4.quia . 1 cum substitutio collata sit post mortem duoruιD,aut plurium , &ita sit conci pia sub duplici, seu multiplici conditione expressa coniunctim . non sufficit et in persona unius purificari, ut locum habeat dispositio, sed necessatio debet purificati in personis i. mnium, alioquin non potetit lia. bete locum I. s.f.decond.1ns. I si ad haered. ins. Et hoc est, quod signi-86-d .haodes mu

tem copulative relata,concursum , dc verisi. eationem utriusque exigere videbautur; Ar,s spe stamus mentem teitatoris, quae portus, quam vel ba debet in fideicomin illis attendi

I. motriam. verius est, admittis dei commissari ii tui etiamsi eoditio in unius 87 tantum pellona fuerit purifieata 1 L Ltitius. 8. s. Cato)ad Treb. L sin. F.stium de lag. a.

Peιrtiouem denegari. quam tot tam babere poruuatius, Eustui ruras fratr/s quoqrae Mortisulmss. 'pisset. In hoc autem fideico ni iratia a valis 18 gata labiti tutione differt. t Na vulgatis facta duo dus, aut pluribus coniuncti in non aliter habet lo eum, qaam si conditio in omnium pei sonis velificetur, ut isti offendimus ira eap. q. M. A t fideicommissaria duobus, ut luti s.ci iam coniunctim ficta locum habet, etiamsi in unius tantiam persona condi. tio purificem r..t υρνadui si s ita Lei uiat

Cuius ditiet sitatis triplex a nostras ibi et af so ferri ratio, Prima, quia, i cu vulgaris nat sub conditione, si primus haercs non erit, oc sic, udeficiat ante aditam naete ditaten . quo cininpc.ic ius accre: cendi iocum habere potest. testa tot,qui ouobus,aut pliuibus coniuncti naiubili tuit, cesctur intercos voluit se eostruateius aeterei cedi, ut osedemus iu d.c. io. q. a . At hectatio cessat in fidei niar iruaria, quippe, quae locum non habet, nisi post aditam hae. reditatem. quo tempore ius accrescendi cel sat. Ideoq; testator no p 'test inter eos censeti voluisse coi, seruare ius accrescendi,quod lo cu habere nequit. Magis igitur est. vi censea tur potius voluisse singulis sepitatim substituere . tam et transpecta verborum figura videatur coniuncturi sub ilit uiue. Ita ratioctu i .

Secunda veto, quae affertur ratio est , quilavi t pluralitas tunc resoluitur insin ularitates. cu diuelis, nostria . cum vnu in tantum re .sa spinit effectum 11.fisa. I I. g.su. ...cond. π

ret picit unu tantu cffectu,nepe unuis testato. in dilectam,dci in media iam iaccet Isiones. I. IV. vi pupisi. At in ιidei coinmissaria respicit uua ei spe duorum, aut pluriugravamina, scilicet. quia per fidei comissum quilibet cenietur glauatus pariem si Iam res; tu cre, di gravamen vitiusce setur diuellum a gravamine ...tcrius , ideo nil mirum, si in vulgata plura Has tion resoluatur in singula. ruares, insidei commularia vero resoluatur, ita, ut perinde sit, ac, si testator si agulis separtatim

143쪽

De iure accresc.Cap. 9. Quaest 7. 7S

9I Tertia demum affertur rati quia litas non resoluitur in isingularitates, nisi, cum dem esi ratio de uno, quoad unum,quς des pluribus,quo adoplures lut γε docte. Bald.3nαι

sue quod tunc demum accidere intelligitur, i ta inter eos, quibus fit substitutio nulla subest,

aut hona inis aut legis prouidentia,ut Baed. THNE.m relatis locis Getaram. in vulga.ri facta duobus, aut pluribus coi unctim subest inter eo quibus sit,si non hominis,sauem legis prouidentia, nepe ius acer escendi, quod ex legis prouisione proficiscitur.ut 0Gndimus

commissaria nulla subest inter grauatos, aut hominis, aut legis providentia, non homnis, quia iupponimus nullum a reflatore iuisse inter eos constItutum reciprocum ti deicom.

missum, neque legis, quia fidei commissum non habet locum . nisi post ad iram h reditatem,quo tempore ius accrescendi cellat, Nilmitum iginat, si non in vulgati.sed in fideico. missatia censeatur ea dein esse ratio de uno, quoad unum, quae de pluribus, quoad plures, ct per eonsequentias in hac nou etiam in illa pluralitas in singularitates teloluatur , a

Hςc autem , quibus casibus procedant, dc quibus limitetur , quaestio est lath patens, sed

fultu, proiequuntur.

Ocibus, oc vitinius casus est, quando substituti Macta est duobus. aut pluribus eoniu-ctim, S unus ex ijs deficit post acquisitione, sed tumus in casibus , in quibus etiam post emolemenium acquisitum potestae elocus iuri accreseendi, puta, qui attactetur de umo luctu . vel alia seruitute per nati ineundiam

Et tune , licet nonnulli censuerint,adni itii 6 substitutum, t- M. νε d.ι. baredes mei. S M

T reb.eτ d.ι. . g. v Ae g. a. pinae vult diu fideiecim nullis pluralitatem resolui in suas singularitates, tamquam indistincte cocepta 1it etiam indistincth intelligenda L G pretis

receptius est, non admitti substitutum , sed πι coniunctum,tot recte insurrum Eart. in .. i.

tur purifieata substitutionis conditio, ideoq; non potest illa habete loeum, & sic non per

modum prςlationis, sed per modum remotionis obstaculi. Non cellari autem per unius debacientiam purificatam conditionen , sub Ioo stitutionis, patet exeo,quia i cum fideicon . missaria laetit concepta sub duplici conditione, nepe, si ambo, siue omnes decesserint, Consequens est, ut non aliter censeatur puri fieati,quam,si coaditio in cimnium perlonis extiterit, 3 per consequentias, ut non alit et habeat locum substitutio,qtiam, si omnes tot decesserint, i ex νs,qua diximu1fupra πυ. sy.

Nec est,quod respondeas, imo eonditione videri putificatam per unius deficientiam, eo, quod in fideicommissis pluralitas te sol. uitur in singulari tates υι dixtinus supra num. 89. ideoque pet inde est,ac sii testa tot lingulis separatim substituisset,quo ea tu unoquoque decedente subjitutus admitteretur, ut vixi. mus,pranum. 82.quia verius est,quoties sub. stitutio coniunctim fit duobus, aut pluribus inter quos potest habere loeum ius aectesce. di, pluralitatem non tesolui in singularitates. Ioz t quidam te m/nso. 3O. Aoust. Et rabum Tara.in d. S eum ita,num. . in .eπ ibi Zanct.

.Quod patet ex νIuribus,scIN Primo ex eo, quia, t aut spectamus verba, Et res eat et dubio : nam etiam inris casibus, in quibus post emolumentum aequisitumius aec res endi cessat, non posset pluralitas resolui in sitas singularitates, si vim, oc figula

verborum spectaremus, ut ait Papinianus sad. s. eam ita . ροποι etiam diximus supra num.

8 . Rut vero spectamus mentem, Et nee etiamest resolui, quia trunc ex pra iam pia men . te testatoris risoluitur pluralitas in singularitates, cum eadem est ratio de uno, quoad unum,quae de pluribus,quoad plures,vivia /

144쪽

6 Ioannis Antonii Belloni

mursupra num p 4.quod tune demum aeri de re intelli uitur, eum inter grauatos nulla sit, est,aut hominis, aut legis prouidentia, vidi armus num. 9s. At hie lubestius accrescendi

quoa est prouidentia legis , υι emu m . cap inpran. num. 4.&. vero etiam hominis sal tem tacita, secundum id. quod quontius reo

a. 9sqq Non est igitur eadem ratio de uno, qu ,ad unum quae de pluribus, quoad plures, tit iselarat Bald. in d I t. Mars ea. quomodo C.de e d instri.&pet consequentias n5

potest pluralitas in tua, singularitates is

solui. Seeundo patet id ipsum ex eo quia plura- Iitas non tesoluitur in singularitales, quoties supere ii Nisona , quς ex pta sumpta mente Iol testa totis excludit substitii tum pen. C. impub ct alsubHiι. Etseribunt Paris esU. 4 .

Sed, cum adest coniunctus. qui potest habere ius accrete Edi,dicitur superesse persona, qu ex praesumpta voluntate testatoris excludit os substitutumatiliseiaraut Bari ind. .eum ita

utrunque sub conditione coniunctiva gra uage,ouia voluit in te cos conseruare ius ae- ω etestendi liatdιclarant C r. indS. cumrta,nu. q. Ders circapupilla ram,o Corn.d ςοUrss. num T. Mes 4. Ergo pluralitas no debet resolui insitas singularitales.

Tettio demum facit, quia pluralitas nunquam resoluitur in singularitates,cum substi. si tutio post plurium mortem eollata, factator est v imo morientiit. πιι Mutino L. MDug.s νιν mulis, Inse. dεγριώ. Sed, ubi super.

est coni mictus , qui potest nabere ius accre .scendi. substitutio censet ut facta ultimo m 3 3 rienta .id ι.quidam testamento Io. Τ.dι Duhe. Et inspocie deriarant Iasm d ι pin. numer. 9.G da

Ergo pluralitas in tuas si agularitates non

resoluitur.

Et his qui de iundamentis probatur, quod

supra diximus, non admitti lubstitutum, donec superest unius ex coniunctis, quibus facta est in usu stuctu, vel habitatione substitutioino etiam LGodi eisiti. I anprin.f. de se Rirga quaesare.adbumssentetisprobatione addu-1 9 xit:Na,licet ibit ti deleo mi uariusiaO ante vocetur, quam omnes libelli , quibus relicta erat habitatio, decesserint , non tamen hoc

ideo sit , quia inter ipsos potuerit esse locus iuriaecrescendi , quod ex Iegis prouilione pro suciscitur . sed, quia testator inuice libet tos substituerat, & fideicommissarium non, nisi post ultimi mortem expressam vocave. rat: Nam, cum ita codie illis fidei commiliacidisset, Latinis NM quemιιι, α μοι meodutris manumisi fundam, obirare mari vor

ροβ euius nouissimi detessiam ad rempublieam

Mideatiar Deinde iubiicit , quaesitum etiam else . nctis quibusdam ex tibertis, diibus bais

non ideo factum est , qaia respublica suetit

vocata post mortem tuin , inter quos po tuem esse locus tuti accrescendi, quia, cum

ibi tractaretur de fidei commisso, in quo iure

Digestorum non poterat in tet coniunctosi ace eleendi habere locum, ut omnουλωσμ 6. V.q .num. 1. 9seqq. lino tractaretur

de fidei coinmisso dili etiarum habitationu,

ut patet ex illis verbis. Luu quisque eo Iu Mιι qi s. ta nquam dili ributiva,&ad diue las habitationes relata ius acerescendi etiam in legatis exclusissent, tito iἔncmMMn s.cώθ.

42.num. 1.9=qq Consequen fuit, ut rei' hiicae exclude cς ratio no potuerit a potentia iuris accrescedi deduci . sed cessati, deducenda suerit ab eo, quod Iiberti censebant inuicem a testatote substituti: NI, cum esset

vice mutua substituti in legito fundi per illa

cond e T iam Cotileques est , ut reciproca sub. stitutio in legato iandi facta eenseatur etiain habitationis legato repetita, ut rem deel

Nec obitat ii dicatur hςc procedere respectu habitationis , que libertis fuerat relicta. sed no reisuctu i yiatiam donmuria. quς post Corum in ziem fuerant relictς rei publας

Arelatensium,ideoque non via eri impeduri quominus no decedente par, illa , in qua auotiens habitabat, potuerii ad rempublica. si no plerio iure, salte in iure' oprietalis pertinere jeerandiam regialam d. i. . Sintiam1 rivi. 2.9 d. Luctus. 73 Camo M Treb. cuiusta III en contris tum ibi de coit Sca uola.quia rei pondeo, hoc ideo factum esse, qua a fidei. comm Ii,uin domuum i. o censebat ut relicta a libellis, ut pote, qiιibus non ipsas domos,ladea tuta nabnationem tollatin reliquerar, iue O.

145쪽

De iure accresc. Cap 9 Quaest. 8. 77

ideoqουε verba illa, po emortem eorum , non continebant conditionem intrinseeam, sed extrinsecam, id est apwsitam glauamini alterius , quo ea sudebet in omnium Nisonis veris eati,ut iselarat Bari in dI. eodicillis. ya in m. m. 3 . vers. Geo ιν Τ de νώθ. stat.

litas resoluitur in singularitates . eum respi ciat unum tantum effectum , nempe ν num fidei commissum, quod ab haerede relictum est.sed post mortem eorum, quibus erat relicia habitatio'undum , qua diximursupra naim. 92. Et in proposito conserirant Bara. Aleae. o Zaneo. Quamobren vetum est, quod supra diximus , non esse in specie huius octaui cassis faetendam vim in A.l. eodisinu sed tantum in ptae cedentibus fim-damentis, quae probant , non admitti subiti. tutum, nisi deficiant omnes . quibus facta est substitutio, si inter eos possit habere loen iusae ere istendi , quod nos tum procedit in usu. huc ui&habitatione sed etiam in proprietate si simus in iis casibus, in quibus etiam pia emolumentum acquisitum potest in ea ius .aio aetercinendi habere loeum . t quos rettili

desubititutis sVM MARIUM.

mami apud grauatiam Declara,OI num. Il.

24 Portio relicta forens, qui statutaria dispositis,

18 Sruo parua , quod relinquitur , manet opus bererim , nsaeoniuncto viarieriti . Is munito, quod nunq-ur, remanet apud bδει.

a 3 Relictum illicite non Dindicatur a cosesuma

nes apudgrauatum.

24 LEata . quascaduca remanent apud baredem,

16 Caduea remanent apudgrauatum , Declara, υνag Legatam remanet apud baredem sisseiat eouditio nisa conruncta Dindicetur. 29 Letasum remanet apud b redem, quotiet a Ieg.

39 Insisutio bar di facta etiam in pro conscriptis, or ea eis, quatitersi intelligenda. o Dιμανερώμενi caducum non videtur , quod a

An, cquando ius accrescendi excludat grauatum.

Quaestio Octaua. NVns tr oseamus ad grauatum , & sic

ad tertium exemplum earum pers natum,quq veniunt experiona pi

pria dc videamus, an ei coniunctus veniens per ius accrescendi praeferatur. Utiq; autem supponimus, n vet sari interminis. in quibus hoc ius possit inter legatarios, dc fidei commissarios habere locum , quia alio quin flustra de praelatione disputaremus, ea praelatio supponat vocationem L 1. Ss matres . ad Tert.&nos diximus in s. cap q. 38. nu. I P. dc vocalus dici noli possit is, cum ius accrescendi non eompetit . unde, si legatarii. yel fideicommissari j vocarentur ad res diuersa vel essent omnimodo disiuncti . quia non posset inter eos locum habere ius accrescendi i viximus in eo in Leap.q. I. sumer. I. s

146쪽

78 Ioannis Antoni j Belloni

det flo9.niam. 9 2 Quemadmodum , &, si essent coniuncti, sed tales, via iure acerescendi deberent repelli, puta, quia testator id eis prohibuerit,quod ei facere permissum est .u ostendemus ιn io cap. . io sum. F. Nam , dc in hac specie portio deficiens remaneret a pudii haeredemtι dominiar. 63. g. l. e Tibi .m uerb. Neurris de WUr. Idem est, di, si coniunctus ad tuam portione admittet et ut de iure sediciali contra voluntatem testatoris: nam, quia ius aecrescendi habere non posset Titio. yss de eond. er rimon. ex nos lat. Umdimus u γ ev q. 6 numer. 31. e N. ideo pars deficiens de rei apud grauatum remanere. Denique idem est, de , si simus in ea si bus, in qnibus is,qui non admittitur ad partem,saeit partem di Nam etiam in ii, portio vacans inhaereditate, 6c sit apud haeredem remanebit,3 1 Ita aeratarant Bara rn d. re eoniunm, ni miri 39.OUUr in I. hmsmodi. 86. ysTitio , ct Mooio,i ΤΔυ ρ o. Gene. aliter enim verum est,quoties ius acet estendi cellat, toties, parte ira vacantem apud haeredem rema. neteit ut strabit BAUM. cons. Is 3. num. 2. σParabit ex n,qua duemus insea num. 6.9sqq. At, si ius aecrescendi possit inter eos habe. re locum tunc tecte quaeritur, an coniunctus veniens per hoc ius haerem grauato praesera. tur.Constat autem regulariter praeferri. & eos excludere t tun X.ra rimosi profesn .er g.

quod dicitur ea quae deficiunt, manere apud eos, a quibus sunt derelicta .uι retuli ι in b, eap. q. . num. 9. intelligi,nisi adsit coniunctus, qui partem vaeantem per ius a terescedi vindieate possit e nam eo existente grauarus ex. 6 eludetur' d. an. g. 3nprimo, g profiscundo , ersi sin aratim aliquido, eonditisne C. de cad. to a.

num. .ersere. idque procedere,quali cicunque portio deficiat. Plinium enim procedit . si deficiat, quia initio non consistat: Nam, quod dicitur ea, quae pro non scriptis habentur, manere apud haeledem d. un. inprimo C.de cas. t . ι Pen. C. riugat. Cas .in Iasilio 1 .nu er. M. F-MCMacam nolina MDtit. a 7.Insi. debia in

telligi .si non adsit eoniunctus , qui partem

vacantem per ius acerescendi vindicarem fit id Iun. S., o primo, ibi Cin num . - Ωduas ergo C.de ead eost. Unde infertur

Primo, si quis aliquid sibi in alterius testamento adscribat. quo casu relictum habetur

pro non seripto,ut Hismus in T. p. f. 2'num.

8 1. debere id apud haeredem remanere, thuu.1de bu,quipro re script.bas. sed ita demum si non adsit eoniunctus , eui rara illa possit

Secundo infertur, si testator leget, aut per fideicommissu in relinquat aliquid inea paci,

iunctiis, qui patrem deficientis vindicet 'er II ius aeraeseendi,ttit Meiaravi Gn.ind. un. sm

Primum in eo, quod relinquitur fratri mi. npri,vel alteri religioso inea paei r Nam id Ia manet apud grauatum , tubiri Pari fessi. 6, .num 17. I i s. voL2aed si ad fit coniunctus qui partem vacantem per ius accrescedi vin

as dieare possit, t haud dubiε grauato praeferet.

Sec si dum sit excmplum in eo . quod relin quitur istensi, qui statutatia dispositione facius est inea pax:nam, de id inanet apud grauatum, nisi coniunctus partem illi relictam 14 pemus accrescendi vindicare possit,iut bin

quod sputio relinquitur, non applieari fisco, sed substituto, vel coniuncto, vel remanere 37 apud eos,a quibus est cle relictum, t

oeat tui insit exemplum in eo, quod elim quitur seruo Cenae, puta damnato in meta istum:na ιD,& id manci a 'ud ii medeam, nisi a coniuncto peritis accrescendi vindieetur,

Quintum exemplum sit in eo. quod relin. qumirbanni o , qui impune offendi potest, di sic eii incapax tiι αδ mus m 7. p. f. 3 a. nu. Is io . Nam,& dni an et apud haeredem , δενιθιι Farm msa a Prax. cramn q. 2. numeni io. led ita clunium . si non adsit coniunctus, qui partem illii clicta in peraus acciuiuendi, vindicare poisit. tb. xium iit exemplum in eo , quod relinqua ut intiliciι,qitae intra annum luctus tran. uuit ad lecunda vota; nam, quia centetur te.

I ictum

147쪽

De iure accresse. Cap. 9. Q Uaest. 8. 79

lictum incapaci , ideo ae crescit coniuncto,ao oleo deficiente manet apud rauatum , t

Secundo procedit, etiamsi deficiat ex post fauo, sed vivo testatote, ut euenit, cum lega. tum propter in inricitias censetur taeith reuocatum: nam, sicci dicamus, id manete apudai granatos, t-etidere es apud Bart. in L .nu. l. b in Isiimminuae 9. num. I. Ueri qua O, er lu

intelligi,nisi ad lit eoniunctus qui partem in digni per ius acciescendi vindicare possi una

eo existente pars illa non remanebit apud graualom. sed ipsimit coniuncto accrescet, a 2 I Oiserisit Vita .drc , o nu bab. Obet refert, ria fui a cluduntia ria dicatum . lde inest, de .li vivo testatote decesseritia, cui illicue relictum est nam id non a s sco vindicatur, sed 23 apud eum, a quo relictum est,remanet r=.δι bis, quib. Ut ια dig. sed, si adiit coniun f, qui ius accrescendi habere poisit , grauatus excludetur. Denique idem est, ii pollio ideo deficiat, qilia vocatus decesserit vivo testato ro, bc ita facta sit qua si caduca: naui, licet di.

24 eamus, eam manere apud graua lima id Le=n. S. proseundo C de ead. ιosi. M noco .cons illa. num. I . debet tamen hoc intelligi, nisi deii.

ciens habeat coniunctu, qui patiem eius peras ins accrescendi vindicare possit, idI. . sifrosetiodo. Et in speeie de elarat Crau. in Leusti a. I I. num I I l . Τ. de M. t. Tcrito proceda. etiamsi defietat post mortem testatoris seu ante, quam dies legati,aut fi dei commissi cedati& ita fiat ea duca, prout

euenit , cum pendente conditione voeatus moritur: nam, di id manet apud grauatam a6 1ι.eum sitassa. ii . . deleterimo, ι. Titio centum

ditio io Aiai : nam legatum remanet apud grauat in nrii ausit comunctus, qui partem v a 'a ulem per ius accrescendi vindicare pos as sitit υι inoicie utilarat Aug. consa I .num. I. in artis procedit, etia inli de Iaciat poli ces.sionem dici, i dante aequisitionem it reso-Iub. Iem, prout euenu .cu legatarius repudiatrN am. licet dicamus, te ara, quae repudiantur,29 apud hae sedem remaneret prisc. . de leg. primo. rotu a. 8.st si reri. ei. Et

hoc tamen ploce sit, si non adsit coniunctus, qui partem a socio repudiatam per ius ae . 3o crescendi vindicare pollit, generaliter de castim declarat . Menoch.d. cos, 28 .num. I A. in nici, &vltimo procedit, etiam fideli. eiat pirii acquisitionent,ini j sicilicet casibus

in qui us post cinolumentum acquii iuius acerescendi locum habere p teli quos re

tractetur de usus uctu , & vn vis ex legatariis post aequisitione ni deficiat. elus portio non

remanebu penes heredemi &. sic non conso. Iidabitur cum pio ptietate, sed accrescet con-II Iunctis.1 Ut Uendamus In boccaρ.q. II mer. 3.Eι inueci. di cura ι Vιυ. d. decis Oo numer. l . vers Praeterea. 9 isti m. t s. Idem eii, & sitra. ctetur de legato habitati Diris nani, ii unia, ex legatat is poli agimuin te .atum motra ilia eius pars non perimel, t id haerea in sed co-32 iuncto acciescet, s ot uel at Zancb. iv l.bae re Armιι.s . si eum Ma stari. io uum 6o orri sprobac β as Tr. o. Et sim .li modo. Ii ita a turde propries a te, & lmius ιncalibus in quibus e ram poli aequilii: cste locus cst iuri accrescendi, ut , siticeat alius pr uelut ob spici uiri iudiciu in defuncti . puta ob illatam comi a praeceptum testatoris moli stiam uxori . pertinrbii lii. demi elictuin ad hae: cdcm,scet ita demum ili non ad Iti coniunctus nam Co cxi-stcnte pars illi applicabitur exclu: ohaerede,

36 tet ex eo quia, t aui legatum est relicium c o iunctim, Et tune , quia tolidum censet ut singulis relictum t conιuneram 78. de leg. . crnos diximus in I cap. y I 2. Num. 9 caquc ratio. ne coniunctus parieti, socii delicientis, qua ala ain, dc tibi relictam vindic a ι. ιtio Si ι o. 34. π L nam sicut. so in princ. st as L . quit. Eo

fieri non potest, quin i ιa ea, quali m pasic propria censeat ut comuccius haerede grauatopi aedilectus. Aut vero est telictu disiunctim, Et, cum sermo tellatoris mantiast timin E ioli. dum singulis allignarii l. D n. si .su Mero nou

ditiunctus in parte dii iuncti deficient .s, quasi in parte sibi relict 1 mag s dilectus, quam is a quo legatum relictu est. Proced. l igi vir hoc 3T a voluntate testa totis , t qui coniungendo, aut disiungendo legatarios ad eadem rem Vocatos censetur voluisse, ut in tet eos locum haberet ius accrescendLaut non decretaendi,

de sic, ut coniunctus .aut dii luctus hς redigra. uato praeter e tur. Qiamobrem dicimus, id in legatis, de fidei cominillis ex voluntate leti a. oris, salie ira pisuum pra, o coniecturata pio.

148쪽

8o Ioannis Antonij Belloni

sciliret, quis, si cogitasset decollegatari j deverisimiliter expressisset, se velle , ut

eius portio pertineret potius ad legatarium, quam ad ha tedem, ut generatiter diximus ane dem 2. M.q. 2. num. 1Ο. Ο I t. instrv pto considerat Ma...duf.4 6.nam. 1 H cautem

adeo vera sunt,ut procedant Primo, non solum, si testator haeredem grauatum simpliciter instituerit, sed etiam si cxpressan dixerit, se eum instituere. etiam inpio non scriptis.&ea ducis: Adhuc enim uno ex Iegatariis. ves fidei coimui illariis desiciet epoterat comunctus portionem eius indica.re. dc hoe mCdC excludere haeredem institu tun i& grauatrum, i, rari censuu dicte. Iun. d. coss. 139 num. 26.9sqq uοι. i. quoniam illars verba ita sunt accipienda 1 quali testator dixerat, instituo etiam in us, quae omnino pro non scriptis, bc pro caducis habebuntur , dc, quae secundum ordinem iuris remanere deberent apud haeredem uitieclarat Soe. Iiau. ibi num. 26 quae rcs dici non poteit quando siu, pereth unius ex coniunctis : Nam , licet pars legati , aut fidei commilli ac ficiens. habea. tar pronbia scripta, ψ et tiat ducatquci ad incapacem , vel exclusum, non tamen dicetur elIe talis simpliciter, quia deficere, aut cadu.cum seri non videtur,quod a coniuncto vin εο dicati potest ii declarat Grattan. d. cap. 33. disicipi Θren. num. l .

Secunqo pro edunt, non solum, si conisi.ctus ipse velit excludere grauatum, sedcti I. r si eius h tes: t Nam quia ius accrescendi tras mittitur in haeredem, etiam in legatis , & fi

42 ideo fit , t ut haercs,ide inque transmistarius

debeat eodem iure censeri, quo coniunctus, ut diximias in eodem .eap. q. 62.num. 1 .dc percosequentias ut ita debeat excludere graua. tum ut ipsemet conmactus eas elusisset. Nam,& simili ratione exclu litur etiam heres et a 43 1 υι, uiuere est apud G-δερ. Me. 33 Nu. l. ne alioquin plus tur is habcal haeres, aut meliotis sit eo nomonis,quam defunctus, rem

Plan b,si ex coniectui is coi ligere possimus, testatorem in Oarie vacante magis Λςte de m , quam eonmnctu dilexi sic, magis erit , ut po- 4 tior esse debeat haeredis causa it de . 4 O num. 28. Coniecturς autem non possunt alis considerari quam . quae ostendunt, voluisse testatorem ius accrescendi prohibe.

4s Nam, quibus casibus t ieitator vel cXpresse, vel tacite ius accrescendi prohibuit, non potest non censeti in patie vacante magis haeredem , quam coniunctuin dilexiste.Sed hoc non l. et modum praelationis,lea per mo 46 dum remotionis obstaculi. t te tot prohibende ius accrescendi , rCIn uel id, quod obstabat haeredi, ne penes cum pars vacans remaneret. Itaque non est naec proprie exceptio, u attum iis, qua Lxι Mussupra uia. a. Et haec degravato.

ee lauit. ut deraderre intestatus, pertimet adurant ni et ab intestato. 4 Haeredita ieius , qtii test irarentum ineidit . u.

e. recruauit. yertinet ad urnrentes ab intestata,

ρεrtinet ad Denuntes ab ιnustato. 8 Porato ba reditatis Daea res intestamento militis non aurasit rebaredibus omnimodo disiura.

num. I .

certa.

149쪽

t Bannitus meapax .sfuerit institutus. Vreditas

tinti ad ornienter ab intestato,Declara, Di nu. 44.

rus ureditas pertinet ad vimentes ab inrasa

47 Foresis qui aut Principis con titutione,aut M. ιmaria disposition actus est ineapax, si isti

tuatur,non admittuntur veniantes ab intesa

Anius accrescendi excludat venientes ab ime stato. Quaestio Nona. NVN C tr nseamus ad quartum ex .citum earum personarum , quaeve n uni ex persona propria . &sic advenientes ab intestato, Sc dispicia. mus. an eis veniens per ius accrescendi praeferatur. Utiquerautem , eum hoc quaerimus,

duo supponimus, Primo, testamentum esse validum: Alioquin enim frustra de prelatione disputaremus, quia, cum praelatio iupponat vocationem, L .F.s mater vers Cum enim j ad Iora. & in proposito nulla sit vocalio, cum institutus non possit saltem utiliter, Sccum effectu censeri vocatus ex eo testamento,quod non valet, utpote ex quo,neq; adire haereditatem, nec per consequentias habet eius accrescendi potest , qua ratione diei mus inter tutis acerestendit equisita illud connumerari, ut testamentum sit validum , fictili ostendimus in s. cap. q. a. num S. Consequens est, vi data testamenti inualiditate non pollit haereditas, aut iure institutionis , aut iure ae crescendi ad haeredes scriptos pertinere, sed omnimodo d 'beat iis deferri,qui ab intestato successivi s uni Hinc intertur. Primo si testamentum non valeat Propter desectum pote naris, vi,quia testator non ha. hserit testamenti fact,onem ,haud dubie hς. reditatem ad veniemes ab intestato pertine 1 docet Bart. in I s. num r. O .verss. Primo eo. V vibis, quib. et ind Exemplum sit in filiola.qui non solum de peculio castrensi, vel quasi castrensi peculio testati is est, sed etiam de aduentitior Nam aduentilium non ad institutum in castrensibus, vel quasi castresibus, a sed advenientes ab intestato pertinebit,d imus in 7 east q. 23 in prin.versmimum, bdue s In cap. lo f. .numeri I. Et inistrae de inniuntibus at intestat erabit Bart. in d. t. Ost. m. ti vers. Primo ea suss de las, quib. Dimae. Secuneo infertur, si testamentum non valeat propter de fictum voluntatis, haeredita. tem similiter ad venientes ab intestato petiinere. Exempla sint. Primum in eo , qui testamentum incidit, aut cancellauit, ut intestatus moreretur: N Ieius haereditas ad venientes ab intestato per-3 tinebit, tot stribunt omnes, quos retulimus in T. p.q. 4.num π. Idem est, oc si non consteteut id fecerit: nam in dubio censetur cancellasse quia volebat mori intestatus, di sic fauore venientium ab intestato. Qita in obtem ad eos haereditas perti nebit,t vlIcribuι ν, quor

Seeundum sit exemplum in eo, qui dolo,& malis artihus inductiis est ad testandu .dcinstituendum extraneum,qui non erat ab intestato fh essurus; Nam eius testamentum non valet propter desectum volutatis. ideoque illius hςreditas ad venientes ab intesta.s to pertinebit. ti conseruis Decia. cons. 6 .nu. r.hseqq. per tot.voLL. Tenio insenui, si testamenta non valeat Tom.I. E pl.

150쪽

o et Ioannis Antoni j Belloni

vropter defectum formae , ut, quia non sit adhibitus legitimus te litum numerus, aut alia sole ν nitas, vel intrinseca, vel extrinseca,deficiat, hqreditatem si militer ad venientes abo intestato pertinere. t L .f.GM. ct post h.9

ώι indig. matto institur etiamsi testamentum ini. tio fuerit validum, si tamen postea suerit in .srmatum, vel , quia natus sit post humus, vel

qua alia ratione hqreditatem,n5 ad seriptos, aut iure institiationis, aut iureae crescendi, ν sed ad venientes ab intestato pertinere. t seribit Ias in d. I. haereditas Φ. num. I I.C de his,

Secundo vero data testamenti validitate supponimus, nos, esse in eassibus .in quibus ius acerescendi respectu haereditatis possit in te. si amento habere locum, quia alioquin, si nopoli et . seu sita de praelatione disputaremus, per ea.quae supra diximus. Hinc insertur. Primo, si tessamentum sit conditum a milite,& pars aliqua haereditatis vacet,eam, nocohaeredibus, si omnimodo disiuncti sint,ae crescere, sed ad venientes ab intestato per s tinere t l. t. o t. a. C. deustam. mi I. si duobuti

testamento ius aecrescendi cessat , Di oHendamus in I cI.cap.q. 24.num. 9 .msqq. Ubi lini m totam bane materiam Prosequemur. idem est, des testamcnium sit conditum inter liberos,ves ad pias causas Nam, quia etiam in eo ius acere Ieendi cessat, saltem inter omnimodo disiunctos ideo fit, ut pals vacans debeat adro venientes ab intestato pertinere, rυιυtindi.

Secundo insertur, si lex, aut statutum expressi in aut iacite Iusae crestendi tollat, puta limitet, aut laxet portionem instituti, parte vacantem,non ad eum , sed ad venientes ab II intestato pertinere, i ut lati nu osondemus in

Tettio demum in Ditur, si testatori usae crescedi plohibeat, Sc valeat prohibitio, puta

in ea si bus, quos reseremus ι redem cy. lo. q. 16.nun .lo. ery qq. vel , secundum unam opi. nionem,quam etiam refere intus H,num. 23.

O inqseq.num3rio. Oseqq. haeteditatem haud dubiό ao venientes ab intestato pertinere .

12 lolpatebiι eae νι qus msupra relatis locis dicemus: Quod procedit, etiamsi is, qui ab intestato successurus est, sit iciem , cui s.cta est prohibi. tio: Nam prohibitu, habete per in saccresce di non censetur prohibitus ab intestato sue.

ceder i l. i. π tbι Mu mrb uam voluntas miti. tis. quam ad boe ιιι not Bau num. s. sex. nu. . Dre. num. 8 C detestam. mit. nisi talis prohibitio fuisset facta fauore aliorum venientius 4 ab intellato, i Di timstant Bald.rn d. l. numtr. s. 91bι A .numer. I. C ri testa. πιιι. nam tunc non posset y ohibitus saltem cum coctu te ab intestato obtinere, seundum ea, qua dice.

Plaith, si ex pluribus institutis uni tantumst prohibitum ius accrescendi , licet valeat prohibitio, si tamen aliqua pars haereditatis vacet,illa non pertinebit ad venientes ab intestato, sed acerescet aliis cohaeredibus, qui is bus non est facta prohibitio , toto tindemus

tur facta fauore venientium ab intestato, sed fauore aliorum cohaeredum venientium ex testamento,&ideo, quandiu potestallisei elocus,tandiu cessat ab intestato luccessio, ut supra dictum et . Denique , etiamsi simus in is ea sibus . in quibus prohibitio iuris aecrescendi a tes aistore iacia non valet, ut regulariter euenit. se cundum eam opinionem, quam nos, & veriorem,& receptiorem profitemur, uti Didere est in eodem eap. Io.q17 na m. l. meqq. n ta men omnimodo venietes ab intestato exelu-I 6 dunturit sed tui si inspecto iure directo, scilicet,quiano obtute Rhibitione haereditas a c. ctescit instituto, sed effectu non excludumr, quia haeres, cui facta est pii ,hibitio, censeturpet fidei commissum grauatus nae reditatem venientibus ab intestato restituere . Ut lat.

His ita suppositis, ii qia aeramus , an il saeaerescendi excludat venientes ab intellato, IT constat. tegulariter excludere, in I si du6 1 38 .in Derbsduobus4de mu testa. Taia. in II ratris. ἔ.num.6.1nsi. I. de ιur. delib. ἐπ in ιaan; qtiam 14.ntinet. 6. C desivite. lex. in I. ex alis 3 a .num. 4. mg. edysse ali aridi . ad

lupponimus,cessante iure accres cendi, debere eam ad venientes ab intestato pertinere, ctestatorem pro ea decedete intestatum, sed, quia locum habet ius aecrescendi, ideo ve. nientes ab intestato excludi , detestatorem non decedere pro partem intestatum. Huius autem rei triplex potest afferri ratio. is Ptima , quia . tqui venit ex testamento, haud dubie excludit eosqui ab intestato vo.

hoc eap.q. s.num. 6. cum pars accrescens censeatur ex eadem caula, iure, di titulo haberi, quo pars principalis, ut ostendemus ibi num. i.

Debet igitur eos excludete, qui ab intestato

vocamur.

19 Secunda ratio est,quia. tqui venit ex pt uisione, seu dispositione hominis, praefertur ei, qui venit ex prouisione, seu dispositione

legis

SEARCH

MENU NAVIGATION