장음표시 사용
161쪽
2 Quarto probatur, quia i renuntiatio non
debet ita hi ad ea, quibus non est expresse renuntiatum l. tiam Aquiliana., ct ibi not. f. de transact. Sed in proposito, licet fuerit renuntiatum inri competituro ipsi metrenuntiati in bonis, it hereditate patris, aut matris, aut etiam fratris, vel sororis, non tamen censetur te nuntiatum inri competituto ipsius filiis, quippe,quod ab illo diuersum est. Utpatebit ex νr, quadιcemus in I q. 91n cv. 1Ο. q. 3 o. in o. ea . Ergo non debet ad illud trahi renun
Quinto demtim probatur , quia, quoties ex elusionis causa, quae in uno militat, cessat in alio debet etiam in eo cessare ex elusio. ιμquissilis.6.inprme. ροι poshumorum I 3. f. de intuinum. Sed causa exclusionis, quae militatin patre,vel matre, quae renuntiauit cessat in eiusfilijs, scilicet, quia pater, aut mater nonas ideo excluditur, quod leum iuramento rein nuntiauerit, quia etiamsi non renuntiasset, nee iurasset, nihilominus fuisset exclusus eo ipso, quod decessit vivo eo. de cuius bonis considerat Cor.inis .l qtiiDHrnius,
cauta cessat in eius filiis quippe, qui temporetii ortis aui, vel auiae sunt superstites,& ex persona propria vocamur ad hereditatem. Ergo debet etiam in eis cesIare exclusio. Neque huic sententiae obstant contraria:
Ad primum enim respondeo primo, id νro. ατ cedere t si subrogatio fiat P modii transinissionis, prout euenit, cum quis in alterius locum ideo subrogatur, quia est eius haeres, aut fimilis iuris successot:nain,quia Venit ex per. stina,&iure illius , ideolion potest habere plus iuris, quam haberctis, cuias Iocolubro. tur,cum nemo plus iuris in alium iransset. te possit quam ipse habeat, ι.mmoplus aurιι.3 .F.de re . tur. Quamobrem, si ille eratia iure succedendi exclutus, censebitur etiam exclusus is, qui in eius loeum subrogatur, ι. sititolium 3 4. i n. g. δε mosi tu a. l.un.C. deis quiant.ap. tab. Et in his terminis procedit
quoties subrogatio non fit per modum trasmilsionis led per modum priuationis, seu re motionis obstaculi, PiOut euenit, cum nepos suecedit in Iocum sui parentis praedestruat,
quo casu non ideo sub togatur . quod paren in eum transmiserit ius succededi, cum illud non habuerit, ideoque non potuerit in eum transferre, sed sub togatur. quia paren S,Qui fuisset illi obstaculo , tu posset succedere, morte prauemus fuit a iii re suecedendi ex Clutus, ideoque non potest amplius ei obsta re , verius est, possie subrogat om habete plus iuris , quam esset habiturus is, cuius loco fit subrogatio, quia non habet hic ius succede. di ex persona, δι iure illius. 'dex persona, Niure proprio, licet in illi iis locu in s. ecessctit.
Fecundo respondeo, contrarium procede re in iis, quae proueniunt ex re ipsa, in qua fisdbrogatio: nam eorum rei pectu non potest subrogatus habere plus iuris, quam habui sic tis,euius loco fit subrogatio. eium in jF, quae procedum ex facto illius cuius loco suc
ceditur, ve ius est , posse subrogatum habere plus tutis,quam habuisset defunctus a cilicet, quia factuni defuncti potuit quidem ipsit no cuisse, sed non aliis in ipsius loeum succc de-tibus,dcea propria i ersona, proprioque iure venientibus, patebit ex js, q&siremus tu IO.
Ad secundum vero respondeo primo, ne gando nepotes venire ex persona patra S, aut matris praedefunctae,quoties cum patrui si vel avunculis concuriunt,quia dicet in illius to .cum,&gladum luccedant, veniunt tamen ex periona Propria, Distat tex s, quae diximus supra num. 2o. est 21. Irn boc cap. q. l. num. l .eT I . Et inpecie respondent Aux.in LI. pactum dotali. I. nu. T. versserateria C de eo t. h Surd.
O . I Secundo respondeo, venire ex persona pa-Σs tris,aut matris, quo ad hoc, i ut capiant eam ortionem , quam parens nisset habiturus, ted,quoad ipsum ius succedendi, quod habet a lege, venire ex persbna propria ; Ita declarat C tr./n d.ιqmsuperfluis, nu. . vers. puto Bald.
Ad te trium denique rei pondeo, negando utrunque suppositum: Priatum enim verum non est,patruos, vel avunculos venire per ius accre1cendi, quoties tractatur de pota u. ne,
quae debuisset ad piae defunctum pertinere, is i quia, cum illi non fuerit, aut de tute aut da facto delata portio, Consequens eit, ut cιus rei pectu non polliit ius accrescendi conside-
Secundo verum citam non est, filios praede 3o fundi venire ex successorio edicto tqui alio e procederet, si renuntians fuisset superstes ie. pore mortis eius de cuius bonis agitur, At in his terminis loquuntur doctores , qui hoc utuntur argumento ad excludendos filios
162쪽
eius, qui renuntiauit, ut patebit ex sti, quae e
potes non venire exmecellario edicto . sed ex iure representationis, quod longe ab illo Siffert. Glaui ibis domus. Nec obstat,quod, licet doctores loquantur de nepotibus ex filia, quae super uixit, idem tamen videatur dicendum, si praedeceterit, quod ratio iuris accrescedi videatur in utroque ea sumilitare,quia hoe perspicuεtilium
3 t est: Nam,t quoqes renudans superuixit, portio ab intestato contingens celatur ei deserri. Et ita purificari renuntiationis eonditio, sed propter vim renuntiationis. quae in hune casum erat eo lata,eensetur pars eode instanti defiee te ideoque eius respectu potest habere Iocum ius accrelaendi,quod deficientiam re.
seqq. Atticum praemoritur, non potest censeri deficerepotri quae ei nunquam fuit, aut de iure aut de facto delata, ideoque non potest eius respectu jus aecrescendi habete locum,
Srcl haee quidem dicuntur, quando renuntiatio est simplex, dc gratuita, di ita versamur
interminis primae quaestionis. Coeye tu,quan
dossiit facta aecepta dote, vel aliqua alia re, qua mediante renuntians dixit se tacitam, dccontentam pro omni, dc toso eo , quod sibi debebit ut in bonis dc haereditate patris , aut matris, tam ratione imitimae, quam altet tu cui utcunque portionis,& ita vertamur inter minis secundae quaestionis , major est contro uersia, nnnquid talis renuntiatio noceat ne potibus, si renuntians praedecesierit δε Nam . letiqne censiuerunt nocere, dceos ab aui, vel
33 I timo quia,t quoties filia e seeuta est in
honis partis,aut matris suam portioncm,nci possunt nepotes ex ea venite ex successorio
edicto, ne bis idem piaestari videatur contra regatam tbona es s S. .ri ret. iar. 9 l. qui buicem ig=.deverb. okg. Sed , quando in ater habui tacite in . aut aliam rem in vita patris,
dc ea mediante dixit se incitam, ec comema,
censetur conseeuta sitam portionem,etiamsi dos,liueres,quam habuit, sit minorismone, quia,eum res illa subrogetur Ioco partis, pe inde est,ac sit tam suam portione eget con
Nec est,quod respondeas, hoc proeedere, si filia dolem, vel aliud habuerit post morte patris, secus veto, si in eius vita quia replicat, imo procedere , etiamsi id habuerit in illius vita, quia censetur de praesenti suam ponio
benda,ae,si post patris mortem suam portionem accepisset . Q lemadmodum igitur , si mortuo patre fuisset suam portionem cons cuta,non possent eius filii quicquam praeten cere,eum successorium edictum cesset, quoties prior in gradu successit , ita etiam non pinciunt pi aetendere. quoties eam habuit in
3 secundo movemur , quia i cessat in hoc
casu ratio, propter quam diei musmon excludi nepotest sit filia,quae renitis auit, vivo parie decesserit: Nam ideo non excluduntur , quia vis exclusionis pendet a tenuntiatione , quae, tamquam facta a matre no potest obessonepotibus,tum , quia talis renuntisio censetur
iacta sub tacita conditione, si haereditas illi
deferetur,quae defecit, eo ipsis, quod est μα- mortua,ideoque perinde habetur,ae, si facta non esset,ut diximus stuprana. aa. bseqq. tum
etiam, quia dato, quod renuntiario non cen- . seretur reioluta, non tatnen povet obesse nepotibus venientibus ex persona sua, Ut dixi-Λthς cratio cellat in hac specie, quia vis exelusionis non pendet a renuntiatione,ita a consecutione partis: Non enim ideo excluditur mater, quia rensitia uetit, sed quia suam portioncm, siue rem . quae loco
portiouis est,iait consecuta, Ut declarant omnes,quos retulimus6pra numer. 3 I. v praeιρον
Gram.d.deris 3 7.nuis 4I.rns Ergo, amqtiam cessante ratione debent excludi nepotes. Tettio mouentur aut horitate Baldi m G. pactum dotati. I.num. 2.C. de collat. ubi quaerit, an matris renuntiatio facta cum iuramento noceat nepoti, bc respondet, non nocere, tua quia iuramentum est personale cap. veritatis e r. ι iure ritum etiam,quia superiure ter
163쪽
De iure accresc. Cap. 9. Q Uaest. 9. 9S
ti 1 iurare non holuit γη.C. O repud. bon/ossDeinde lubi jcit, hoc verum esse,quando plex suit renuntiatio , secus, si partis debitae perceptio. Nam tunc obstat sequentibus,non vi repudii,sed vi sueeestionis , quia successit in pane sita.Consulit tamen parri, si vult nepotes ex filia non issiceedete, ut euret, filiam
direre, se contentam sua portione, & iurare, quia, si non a ppareret de aliqua eausa renuntiationis , suetessio deuolueretur in nepotem I. I. S. quibus risuce. eod. etiamsi repudiasset aliquo accepto pio ipsa te nuntiatione Ditquaesionis. 24. de aeq. bared. nisi tale aecepisseonsueuerit in legitimam imputari , ut dos,sa tune n Gesset mera renuntiatio, sed partis,
idest, legitimae perceptio . dc ideo non fieret locus sequenti in gradu.Nec obstat, si dicatur . loqui Baldum de
nepotibus ex filia, quae superuixit , ideoque eius dictum non esse trahendum ad nepotes exea,quae piae decliIst,quia repli eant,etiamsi verum silaoqui eum de filia, quae erat superstes tempore mortis patris, in quibus terminis doctores omnes eum sequuntur, nihilominus idem esse dicedum, etiamsi filia vivo patre decesserit,eum eadem sit ratio, propterea, quod etia eo casu exeluditur virtute thecesss sionis non simplicis renuntiationis.
potui surd.d. H. I s. num. I. His tamen non Obstantibus contrariam opinionem,quae receptior est, veriorem esse
Dro, scilicet non excludi nepotes ab aui succesione, quoties mater, quae renuntiauit, est praemortua. etiamsi renuntiatio facta sit aecepta dote,aut alia re, & ea mediante dixerit se taeitam, & eontentam pro omni sua por
rem,o, quamproxi/ό ersanda es. Idem Ceph. conssol. num. 3 a. quod es repetitum cons
Huius autem sententiae fundamentum est,
33 quia i rationes, propter quas dicimus, non
excludi nepotes ab aui. vel auiae successione, quoties filia,quae simpliciter renunt Iauit, e adhuc superstite decessit , militant etiam, quoties renuntiauit aecepta dote, & ea me.
diante dixit, se tacitam, di contentam: Nam ideo per simplicent i .lius renuntiat Ione non excluduntur nepotes, quia talis renuntiatio
censetur resoluta. tamquam facta sub tacita conditione si ei deseretur haereditas, quae defecit eo ipso, quod est praemortua , ideoque perinde habetur, ac si facta non esset, eaque
ratione non potest exclustionem ne polum operari,Ut diaimussupra numer. 21. 9Ρqq. dc dato etiam quod non censeretur resoluta notamen posset excludere nepotes, ut pote, qui bus non nocet matris renuntiatio , quoties veniunt expersona propria , ut diximussuprato. Sed hae rationes ita militant in specie,qua mater renuntiauit accepta dote, ut in
ea,qua renuntiauit simpliciter, quia, etiam,
164쪽
cum dotem recepit, tensetur tenuntiasse sub conditione, fi haereditas sibi deferetur, quia
alioquin novaleret,pir ω, qua diximussuranum. 23.3c talis conditio censetur defee eo ipso quod renuntians detessit vivo eo. de cuius bonis agitur, ideoque renuntiatio pro non facta habetur, Si in rus terminis conserirat
tit. 3. desu. i4. Et posito etiam , quod respectu matris valeret, non tamen posset oben nepotibus, quippe, qui ita censentur venire ex persona propria, quoties mater, quae est praemortua,dotem habuit,ut,quoties simpliciter renuntiauit oeuli rem Aram Casmin d. I. qui sup siticyl .nu. . V. puto Balaum . de σου.
I . Ergo,ne in hae quidem specie debent nepotes ab aui,vel auiae suecedione excludi. Nec est,quod te cideas,id, quod dicimus renuntiationem haereditatis censeti factam sub conditione si ea deferet ut renuntianti, is procedere,iquando renuntiatio est simplex de gratuita, non, quando est facta mediante
dote, quod tune nci videatur recipere talem conditionem, cum renuntians censeatur de praesenti suam portionem recepisse re qumtulimus supra num. I. Ut inpropostor Pondent Dee.1n d. actum dotali num. i 8.iae . Iebstat, D d. cos. i go. numer. I. vers. Non ob a
s Dus est,mio procedere, t etiamsi renuntiatio ficta sit accepta dote, vel alia re : Nam talis teceptio non potest diei succedere loeo partis .ns si renuntians super uixerit et , de euius honis agitur, dola venerit casus, quo para potuerit censeri delata tenuntianti : Tunc enim verum est, illum eo iplo, quod recepit
dotem , vel quid aliud in vita patris pro uia portione, perinde haberi, ae, si post eius mortem totam suam portionem percepisset, uoosendemus in Me eap. q. I 4. At, quoties renun tians praemoritur, re ita non venit casus, quo
potuerit ei pars aliqua censeri delata. magis est,ut dotis,ue alietius rei perceptio no pos sit diei succedere loeo partis, quae nunquam ei fuit delata, nec potuit deserti, ut patu μνι,
qua diximus in I. cap. q. 26.nu. 12. 9sqq. cum
Minus est quod respondeas, id, quod dici.
mus, exclusionem matris no obesie filiis venientibus ex propria persona , procedere, 4r tquoties exelusio pendet a vi renuntiationis rin specie autem proposita non pendere avi renuntiationis,sed a vi perceptionis, scilicet, quia naater non ideo excluditur, quia renun
tiauerit, sed quia suam portionem est mn
3 I4. quia verius est, imo exclusionem 42 vi reni inita re nis profisciscuNam , si mater non rei untiasset cum iuram dio, litet in vita pal ris est et consecuta dotem , aut quid aliud. notamen censeretur a patris , aut matris sue,
cessione exclusa. si su per uiueret, sed posset ab intestato succedere, etiam dicendo testa me. tum nullum, si esset praetetua est modo, quod habuit conferret fiatribus, vel sit is fratrum, cum quibus succedet et 1uxta l. Aia dotem. q. C. de eollat. vel in suam legitimae portionem
id ipsum imputaret iuxta I surris 8. Vsrmo,
uersCaeter mssae hon tib Atqui, si tenuitauerit cum iurament δε tempore mortis eius,de cuius bonis agitur,lit superstes, excluditur ab illius successione d. eao. quamuis , Pepas. in 6. Ergo ex elusio non procedit a vi perce. eptionis,sed a vi renuitationis, quae , quia non potest obesse nepotibus, utpote . quibus amota propria renuntiatione non potest renuntiatio matris obeste, quoties veniunt ex persona propria, ideo non impedit, quominus illiptisImtauo. vel auiae succedere. Ita decla ram Castr in d.Lqui noluis. v t. num. 4. e Cputo Baldumst viaeq bar d. sex. in d. t. pacta
Nec obstat,quod, licet talia excludatur vir tute renuntiationis, est tamen huiusmodi re nuntiatio qualificata te pectu doris, vel al- tellus tei receptae, ideoque operatur , ut filia censeatur totam suam pi rtionem accepisse, ut respondeι Dee. ind. ι pactum dotali. s. numer. I 8 in Dedd endendo. 27 d. U. D numer. .
mri. Non obsat ratio , quia talisqiratis eatio non operatur, nisi resp ctu eius portionis, cui filia mediante dote te nuntiauit . dc sic eius. quae poterat in fututum ei debeti Cum igitur portio nunquam ierit ei debita , propterea, quod decessit vivo patre, sed ea cςperit debe-
ri eiusfilijs ex propria persona venientibus, Conlequens est, ut renuntiatio etiam qualificata, nihil,quoad nepotes operati possit ut inproposio respondet 'Pti N. d. eon 3 T. Num. II. ωer primo dum dicis: Eit enim hoc generale in o P n. bus renuntiationibus iurium fututo. rum, ut licet fiant aliqua re medi Ite . restringamur tamen adeatura . quibus fuit renuntiatum,idest, ad iura. quς renuntians sperabat sibi competitura, ideoque, licet postea ei non competierint,vi,quia sit praemortuus non tamen illius rei datae perceptio poterit,aut ali rum ex propria persona venientium exclusionem operari, aut soluti repetitionem in ducere: Noenim potest aliorum exclusione operati, quia pactum unius non potest alteri
que inducere tepetitionem soluti, quia quod datum est tedit in recompensationem illius spei quae sat tremissa quaeque Opetatui, ut, ii cet postea non habuerit effectum, notamen id, quod datum est. eenseatur indebite solutum , cum fuerit datum ob causam veram, nempe ob remissionem spei, quae re vera cosmicbat renuntianti. At poterat habere effectu ι. I. C. depact. l. desdeicommisso II. C. da tran.
DEI. ut in simili dicimus de eo qui emit iacta
165쪽
De iure accre Q. Cap. 9 Quae si .lI. 97
tit super te,de qua poterat esse Iis. nam, quia dubius erat eius euentus, ideo sudinetur L mNeq, huic sententiae obstant contraria: Ad 43 timuin enim respondeo. id procedere, illi ilia . quae dotem habuit in vita patris, dc ea mediante renuntiauit eius Laereditati , faetitsuperstes, Quo tempore palei moriture Tunc enim verum est obstate nepotibus,non vite-
nuntiationis,sed vi successionis,quia perinde habetur, ac, si totaliter sua in portionem esset consecuta,Ut Amus in Metap. q. 14. Coeletum, si predecesserit, verius est, non obstare nepotibus, etiam fi dotem acceperit, di ea mediante renuntiauctiti quia talis perceptio nouotest habeti pro successione, & conlecutio. ia patiis, quae nunqu mei suit delata , ut
o ndimtirsupra num. utia disiMuει Ce A.' conf3 3 . num. 6q. Datio enim dotis censetur facta pro iuribus competitutis filiae renuntia. ti, non pro iuribus filiorum,quibus renuntia. tiam non est, ideoque ad ea ira hi non debet, maiι GH cons. 334. m. 19. Def. Nee obviaι
Nec obstat,quod nihil intersit , quoad exclusionem ne tum , virum filia receperit stam legitimam in vita patris, an veto post eius moitem,quia hoc verum est, si filia tem . ore mollis patris sit superstes , secus veto, sit praemortua,tua disinguendo declarat Cepis. confris . num. 22. Cuius diuei stati statio est, 4I quia,t quando est superstes, incipit ei defertilegitima, dc eam censet ut consequis alte per imputationem earum rerum . quas habuit vivo alte, ideoque nil mirum . si tamquam succedens, seu partem habens obstet nepoti-hus,quippe, quibus, ut remotiqribus nec haereditas,nec portio legitima delet tui, quoties mater, quae eos gradu praecedιt, aleam sui admissa. At,quando praede eessit, non potest ei, aut haereditas, aut portio legat macenieri delata, quippe , quae ijs tantum deter ut , qui tempore mortis eius, de cuius honi saga ur, , ioni supet stites, ut diximia inura nu. M. tr ametriam .ideoque net potest impedire,quominus de successio ab intestato, di pars legitima deferatur nepotibus , qui tempore mollis in ptimo successionis gradu reperiuntur. Nec obstat , quod mater ia in in vita patris habuit dotem , quae in leg timam imputatur,
sic, si fierit superstes tempore motiis patris: Tunc enim vel una est, dotem loco legitimae suc edi. te: c in cium, quoties ei postea non
debetur te utina, ut euenit, cum ii Osit ut vi-NO patre, verius est, non posse dotem in legi. timam imputati , aut habrri loco legitimae, quae nunquam fuit debita: itaque in hoc calucensebitur filia habuisse dotem , non iure legitimae, scd iure illius Oi ligationis, quae pati Eadstringit ad dotandam ni iam , quae nuRIuI4 col loea tur t ιὰ liberos. lus is rit.nvt. Isn.
C. dedo: promtata det larant Gepti. d. cons. 33
Ῥε s.5 non dote, ted aliud habuit.
cci Iicbi: ut id habuisse iure donationis inter
x veto iure legitimae,quq nunquam
Ut ii. que non Obstat,quod filia,quq in vita patris recepit dotem, de renuntiauit, videtur de praesenti integram suam portionem habuisse, Ac modico de praesenti spem maioris quantitatis remisisse , quia hoc etiam proe dii, si postea veniat fasius , quo portio possiit illiceaseti debita, dc sie, quo patri superum atrNam tunc recte potest fieri transsatio detepore ad tempus,ita, ut, quod in vita patris est
cosecuta, pei inde sit, ac, si post illius mortem
ad eam peruenisset. Cceterum,quoties moti .
tur in vita patris , quia nulla unquam ei fuit debita,aut delata portio, ideo non potest fingi habuisse post mortem patris, quod habuit
in eius vita .cum mors,quae contigit, tamquaobstaculum intermedium impediat fictione
Adseeundum vero respondeo, negando, matris exclusione procedere a vi perceptionis dona,non a vi renuntiationis', quia con- ratium esse venus, patet ex ijs, quae dixin us
Ad tertium denique respondeo. Baldum loqui de filia, quet mediante dote renutiauithonis paternis , dc postea sint superstes te
pote tuorti 1 patri quo casu Ietum est,exclu- ei nepotes, eo, quod filia censet ut sitam portionem consccuta, ut Ostende sis boc cap. q.
14. C et crum, si vino patre decesserit , vult Baldus ibi renuntiationem filiae indistincte nepotibus non nocere dc sie, sue fimplicitet renuntiauerit, siue mediante dote dixerit se
' Nec obstat. quod, licet Baldus loquat idenepotibus ex filia, quae super uirit, videatur tamen eius dictum procuclere etiam in nepotibus ex ea, quae praedecesiit , propterea, quod eadem videtur esse ratio,cu ita in uno, ut in alio casu filia excludatur vi successionis non vi renuntiationis, quia verius est , imo diuersam esse ravonem Nam, ubi filia superuiuit,incipit ei deserti portio, ideoque, quod in vita patris habuit, recte dici potest eius lo- o succedere: Λt qui, ubi praemoritur. nulla unquam potuit ei centieri delata portio,ide que non potest id quod habuit, censeri succedere loco portionis,quae non est, cum non emis nullo sint qualitates,nimam viximuιμ
Plane , si nepotes ex filia praede functa sint
matris haeredes, magna lolct esse controuer.
si a Ioc hae est tertia quae aio nunquid eis no
ceat illius renuntiatio, ita, ut non possint ex propria persona , dc proprio iure venite adiuecessionem illius,cuius bonis. dc haereditati fuit a mairc renuntiatum. Pro faciliori autem huiusce quaestion explicatione varii sunt uistinguendi casus,quor una Primus est quando materte nuntiauit simplicitet nulla haeredum mentione facta . Et tune licet plerique censuerint, talem renuntiationem nocere nepotibus etiam ex pro
166쪽
so pomiit ficto defui ctat conita uenire t t
si stat ad haeredes,t viseribit Chasa. s. 69.nu. . tum sit quidem personale . ouoad vincula
animae, sc icatum periurij.sed no. quoad vina, ct obseruantiam contra bus, vir me ad quam ligat etiani haeredes, tot dιclarant Bald md Lyn.num. 16 vers Νon cuiat C ripa I. Castrand. ι quisversit 1 9 l. num. Is .de acq.barad Gul. Ben.m duaρ Tl nuum .in verb. duas habens/liasinum. 276 edi seqq Gbassa. d. coss. 47.num, 'Ο. Metia coni. I num. Is Oia. Sura d. U. III. numer. 39. Verius tamen,& receptius est,im non nocere, sed ea non obstante posse nepotes ex propria persona,&ptoprio iure et me. cedere, ius ianis a matre renuntiatum est. Ita εmmeensuerunt Tars.in αἱ quisversius.
tiua, siue tria stat sua: nam, etiamsi facta ita per viam donationis, non tam e nocebit fili sex proprio non matris iure venientibus, etiamsiss il lius haei edex existant, i viserabu Thf. Iun.LI.νerfsbo anu. Nec solst, si sint hςtecles cum beneficio inuentarii, 36 quo calutescat et dubio ivt Gaarat Stira eoVII .nx ι2 Uers. ροβ vcsripta, scd etiam, si sint haeredes simplices. nain in his terminis
loquuntur ii, qu'Os ictuli imi suprania. I. Probatur aut heeiententia eo dein landa in cnt quo comunis opinio liuit ut in duabus quae s uicinibus praecedem ibiis Nam talione . quς cssiciunt , uti matris tenuntiatio non noceat quoties illa piae moritur . siue renuntiatio sit gratuita, liue facta inediante dote, 6c, siue nepctes cuim auuncul: Sconcurrant, siue non secundiam est quaestvra riximus, militant etiam , si sint mattish redis , υι eon Arars 3 Franct cistes. 67.nxm.I. qm a cunn talis re .
nuntiauoceni eat ut fatia sub conditione , si haereclitas matri d seret un&hniusmodi eon. dit oeficiate ipso. modii lanci repetit ut
inritum natura temperemi rtis eius, decuri ius bonis agitur, eaque ratione habetur pro non facta, mutinarmn Instra num. D. sqq. Conseqoens est, ut. Guen admoduci nonis.ctari nuntiatione se pote ex filias taedemniacta ',ilcnt atac suecedere et armis matris sint haeredes, ita etiarn P ssint lac a reti tanti atro ne qDae pio non facta habetur. Ita ratiocinam
sona propria. quoties illa praemoritur, si fine matris haeredes, ut, si tales non e xistant ,se aet
is i 6. Nam haereditaria qualitas non attenditur, nec operatur , nisi respectu earum rersi, ae haereditario iure, di sit ex persona dem-cti competunt haeredibus,euiuimodi non estius succedendi. quippe, quod filii non habet a matre,&, tamquam illius haeredes . sed a le-gride eius beneficio, πι diximussura utimeri
Nee obstat quod nepotes petendo h editatem aui, cui mater cum iuramento renun
tiauit, videntur eontrauenire facto defunctae quod eis facere non est permissum , quia respondeo, negando eos contra uenire renun-6o tiationi f. ctaea matre: Nam , t eum illa nocicontineat,nisi iura materna, id est . he editate, quae matri deferetur, At sic sub conditione fiet deferetur,dc talis conditi defecerit, eoi p. in quod est praemortua,cum ei,tamquam n fiexistenti in rerum natura tempore mortis eius, de cuius bonis agitur, non potuerit hae.
reditas deferri, eaque ratione nulla illius iura considerari possint, sequitur, ne potes. qui ex propria persisna , dc proprio iure veniunt ad successionem aut .ram quam a lege vocati Io.co matris, non posse diei illius facto eontra. uenire,sciliret, quia n6 petunt iura materna. quibus illa renuntiauit, ut pote,qus nulla sui, sed petunt iura propria, quibus non est a ma
m attis renuntiatio habeatur pro non Acta stante desectu conditionis. sub qua falaa in-.telligitur. Consequens est, ut eius filii qui ex propita persona Lecedunt. non possint dici
Minus obstat, quod iuramentum, quoad vim. 8c obseruantiam liget etiam haeredes, 6 i quia hoc procedit i te spectu earum rerum, ruper quibus iuratum est,non etiam respecta
167쪽
De iure accresse. Cap. 9. Quae si . II. 99
eaetetarum Virde, eum in proposito non fuerit iuratirna super tutibus filiorum . sed tant si super iuribus maternis, quippe . quibus solis renuntiatum est, sequitur illorum rei pectu noposse iuramentum ligare haeredes , qui non
1ecundus velo casus est , quando mater non renuntiauit simpliciter,sed pro se, &redibus, Et tunc mulio facilius censem non nulli italem renuntiationem nocere saliis,qui matris haeredes exissunt. Ita enim ransueramι Chusa. d. conf4 .num. seqq. Nico. Et D. d.
igitur Surd.debns is , .ntimer. 33. Mer earuM hoc,&num. 39. non solum, quia, t si non pos sunt facto defunctae contra uenire , quoties renuntiatio est simplex , multo minus pote-1unt contra uenire,quoties est pro se, de haeredibus,ut arguit Stird dico . num 42. oesta e Ilitur gitur cum iuramenturn obliget haeredes, ubi de facta est mentio posto considιrat ChaF d eos. 7.num a g. vers. ε m ι amιntum, seu etiam,quia i t qu do mulier eum iuramento renuntiat pro se, dc hae redibus, perinde est, ac, si haeredes essem prae ientes,& tenuntiarent , scilicet, quia factum
6s defuncti cense ut factum haeredi , tiar. o. in ι. seruus i 4 in prin. m Derb. extitisset,vrV. Pison. ubi etiam Tart. nti m. q. st . de eond. fra scribνι Gabati. in Cato num. 66.st deverb. Ig. cum haercs , di defunctus censeatur na,dc eadem person: 1 ε . . quib. de iuratur.as 1 rφων .coli. s. Vnde quemadmodum si hae. Redes praesentes cum rura mento renuntia siri iuribus sibi compeium is , excluderentur a sulcemione Leap. quaintiis depact. 1m 6. ita et ladebent excludi, quoties defuncta pro se &haeredibus renuntiauit. Ita ιι 1gtiIt Suia.d.conf
verius,di receptius est renuntiationem ma-t Iis non norate nepotibus si iam haeredibus εο ex propria persona venientibus. t Daemm ce .
o is Dεν Coerarim , Etesi in confesto apud eos,
quas dicimus , non excludi nepotes ab auisuccessione, si filia,quq renuntiauit, decesserit vivo patre, militant, etiamsi renuntiatio facta sit pro se,& h redibus, scilicet, quia etiam eo cali censet ut tacta sub tacita conditione, si hereditas illi deseretur, Ut declarant Moro
Iun. dil. 2. y.9o. num. I 6.quq sicut qualificat ipsam renuntiationem , quatenus facta est Pro matre, ita etiam eam qualificat , quat
nus faba est pro eius hqredibus, oc operatur,
ut, qD madmodum renuntiatio habit ut pro non sacta respectu matiis, quoties illari fecit vivo co , de cuius bonis agitur, ι tacitam habeatur pro non facta te speciueiushςte tu, ut pote pro quibus ncn censetu: facta, nisi iaca lui quo hςteditas matri deicia: ut, & ab ea posset in hς ted cs trans serri. Nee est facienda vis in illis ver bdis . pro se, dchς pedibus,quippe, quς l continente xv totaio.
r.ena eius , quod tacite inciat di Licet enim simpliciter ficta cilla renuntiatio, intesti e Ictur tamen facta etiam prc hc edibus, non quidem respectu iurium . qi ς p. stent eis expi sona propna competere, it die sint,ctu co-tum . quae tuetunt intcnirntiatione comprehensa, d. sic lurium coin pelitu toti: m ipsi ma. Ita, quae renuntiauit. Unde, quia nulla polleaei cCulpetierunt iura,ctim , vi piae in Oriua iactfaetit adhaereditatem vocata, stoea Cn ye ii crini eiusfilijs , ut pote quos . la In quam tu. petilites, dc in primo succellJonis gradu exisilcm est cmpore mortis aut lex ad eius haerε- dilatem voeauit, ideo fit, ut ad ea no ecbcattrahi in altis renuntiatio tametsi facta pro se, di haeredibus,ut declarat Framb.d e V. G . NM. 7. Idque procedit,etiam si Oixerit. screta uti a.
rei utibus,quae habebit ipsa, vel eius haei edes o t nam hoc intelligitur de iuribus, quς habebunt hςtedes , ut h*edes matris non depto
id coqiae, si agant ex propriis iuribus . Do e be. tit eis matris renuntiatio, tamquam in hunc eatum non facta , nee ita agendo centabuntur filii contrairenire facto matris , quippe, quod ,neque eorum respectu factum est, neq; res: ehu matris pio factostrabitur .stea usum ea qua diximus in praeaedenti ea , quaque etiῶmiruam in ter nis. Et hoc non obstante iuramento,sia,quod dicimus,eius vina trusi te
I ad hqredes, procediti respectu eorum iurium super quibias est iuratum,& sic respectu iuriure nuntianti competiturorum, quς non pc D sint intelligi,nisi malet superuixerit, dc ita ei fuerit delata hqreditas: Tune enim si heredes vellent petere iuccelsionem, ta inquani delatam matri, non possem, quia renuntiatio ab ea cum iuramento facta, ut ipsam exclusisset, ita de eius h pedes. C terum respectu tutium competiturorum hςredibus ex propria per
sona,quibus non fuit renuntiatum, verius est tale iuramentum no transire ad hqredes, nec impedire, quominus illi ex proprio iure sue cessione vindicare possint. Ita diviras Stirae.
Nec obstat, quod , quando mater cum iu tamento renuntiat pro se, dc hqredibus, perqinde est,ac, si heredes essent pistentes, ac etiaipsi eum iuramentorentimi arent , quia hoc vel uni est, trespectu eo rimaturium, quibus mater renuntiauit, di sic tutium matri coin. petiturorum: Nam,quoad ea, si postea competierint, te nuntiatio matris perinde hqredes excludet, ac si nominatim etiam ipsi cum tu.ra mento renuntiasset: CCeterum respectu tu. tium, quς postea hqredibus ex propria persona competierunt, verius est, non censeri eos renuntiasse , quia nec mater eis renuntiasse
intelligitur. Et, quod dicimus, factum dctan. 3 cti censeti factum Ii redis,procedi ille I pectu G α vnrus ν
168쪽
secti,ita, ut, quod fecit deosui te ii 3 censeat ira et a meiushqres fecisse, Rs e in proposito renuntiasse iuridius matri copetita ris quibus tuta renuntiauit, sed non in- euigitur, ut cen eatur renuntiasse iuribus ex propria periona sibi competituri quibus nec mater ipsa renuntiauit,quia non est hoc idem
fac uni, sed diuersum , ad quot factum desuincti non extenditur.
Tertius ea sus e st, quando mater renuntiauit pro se, de filiis. vel pro se filiis,& h edibus re sic se eit mentionem filiorum, Et tunc cen. 'sent plerique, talem renuntiationem haud dubii noeere fibj sex propria persona,& yto
ptio iure venientibus , si matris haeredes exi. 4 stantiit Ita enim ransuiι Purp d. cons. y I. num. II lI mr . Piramo , dum dicit, qui at cessat in hoc casu tatio, propter quam supra diximus , reqnuntiationem illis non obesse; Nam, cum ea contineat etiam ima filiorum , ut pote, pro ibus mater voluit etiam renuntiaM. Cons quens videtur, ut non possint viij, qui sunt matris haeredes illius fauo conita uenite, perca,quaed ximus supranti m. o. quippea quae militant in his tei minis.
I t . TNL. Iun. dib. num. ι 2. quia i etiam in hae speeie militat illa ratio. , quod renun 4iatio, tamquam facta sub conditione, si hae. reditas matri deferetur. Ob illius defectu pro non facta habetur,oυcrabit Anto. Fab.d. iso. 2. m. 3. de . I 4. ideoque iam qua non facta non potest filiorum exolusionem opera riseiano e quaesupra diximus.
Nec vet una est , in hoc casu censeri inta fi .liorum in renuntiationem deducta, quia re nuntiatio matiis facta pro se, & filiis intelligitur pro facta eo casu,in quo ipsa rensi
tiauit pio se, ut eo censeatur etiam renuntia Die pro filiis, no etiam in alio ,scuti rectedem. rat Amo. Fab d. n. 4. Quartus casus est , quando mater non stat in simplicibus terminis renuntiationi S , ted adiicit promissionem de non comi a ueniendo, seu veniendo ad succssionem pro se hς-
aedibus, seu pio se,& filiis. Et tune, si filii sint
mattis haeredes censent plerique maliis renu-. 8 tiatione in illis obesse,i Otoau. d.cons o n. a. Dersi cum urtur, di maxime, si promiterit 79 euictionen .e ibi Gran Dbym,quia,t cum ex tali promissione nascatur obligatio , quae sui natura i ransit ad haeredes, Consequens videtur, ut non sonim it Ii tamquam obligati etiaex i ut e ptoprio iaci ni alii coni a uenire 9. g. νιxcF.per νι d o trad. Sed est vetitis, non nocere,etiamsi facta sit cum plomissione de non contra ueniendo, seu petendo successionem 3 t Ita enimjPri . rant Bart. inu l. quisversius. 9I.numeri .s de
si 1 cum huiuimodi promissiones censeamur accessoriae ad ipsam renuntiationem, Ccinsoquens est. debea it intelligi saetae sub ea da
concilla o c. tuo. 'a .dc ipla renuntiatio facta intelligit r, ideoque ea per dcfectum conditionis se soluta cci tela..iatur etiam resolutaei plae promus Mne1 , or an proposio constanras
Nec obstat, quoa ex iliis nascatur obligatio , quae tu, natura transit ad haeredes , quia
hoc procedit, si purificata sit conditio . sub qua promissiones iplae factae in ellis in turr
Iunc enim verum est , Cbligationem, am- quam natam, di sun datam in perfbna defunctae rami re ad haeredes. Coeterum, si tondiistio non sit purificata, prout euenit, Cum rena. tians mortua est vivo eo , de cuius bonis agi.tur , quia renuntiatio eum adiectis promissio.
nibus censetur resoluta , di habetur prono a facta,ideo nulla potest intelligi nata obligatio, qua centui possit in haerea es transsata, νιPaιιι εχ νι, quasvra viximus. Qui latus easus est . quando renuntiatio facta a matre cum promissione de non contra ueniendo pro se, V haeredibus non fuit gratui ista, sed lacta accepto dote.qua mediante dixit se tacitam, de contentam, Et tunc, si lilii sint matris haeredes censent multi, non esse dubitandum , quin talis renuntiatio noceat filiis, 33 etiam ex propria persona venientibus . t Ita
ait tribus concurrentibus , quoa renuntiatι ais
Sed adhuc verius, Sc receptius est,renuntia. tionem non noicere , etiam ii facta sit acce .pta dote, dc ea mediante renuntians dixerit sue se tacitam , dc contentam, tot in simplicibus
constate magis communem, Imo, etiamsi nepotes cum auuncu. is succedant , dcitaeonis currant haec omnia , quod renuntiatio faba sit cum promissione de non contra ueniendo pro te, 6c naeredibus,dc, quod renuntians dixe .m , se dote contentam pro sua portione, dc. quod nepotes sint matris haeredes , occums7 auunculis concurrant, Fab. . lib. 2.ιit. 3.d sis. I. Et ita iudicauit Sena.
ius in illa invia , in qua Thesaurus Iunior dixerat
169쪽
De iure accresc. Cap. 9. Quaest. II. IOI
dixerat, sibi contrariam sententiam videtiveriore ri Ut Ue refra a.7.9O.num. . F. Des ideo 88 die bam. Et recte:Nam tiationes.quae estici ut, ut ii polibuS non oblit matris renuntiatio interminis . in quibus prςdictae circuntlantiae sunt separatae, ilia litant etiam interminis, iaquibus sunt unitae , quia talis vitio est naulti. plicatio inutilium, quae ad HS ctum exclusi nis nihil operari potest l. I .C.Gυχιι. bared. Ex quo intelligimuS,Verissimumelle, quod scri .psit Praeses Mor istitia si confa .num. . vers NO89 puto, I num. 8. renuntiationem matrist indi- istincte non nocere nepotibus etiam hauedibus, quoties illa mortua cli vivo eo, de cuiusso bonis agitur, quia, leuiueenseat ut salia lubracita conditione, si hqreditas illi deseretur, ει talis ecnditio deficiat eo ipso. quod materest pretimortua, Consequens est. vi semperii a. beatur pro non fa , siue sit facta si inpliciter, siue piose,ach edibus,&cumptonitisione de non contra ueniendo, dc de euictione, di siue nepotes soli sint, siue etiam concutiat cum auunculis. Et ita perpetuo seruauit, dc seruat, tam Sabaiadus, qua in Pedemontanus
Planε, si expressim cautum sit , ut fili j non possint ad aut successionem venire , etiamsi mater ς decesserit, &ita iura filiorum no. minatim sint in renuntiationcm deducta, re .ceptum est, non posse filios, si sint matris hς.s I redes , auo succedere . t Ita ni seripsi ut
leat, nisi iura mento sit firmata I parium dotali 3 C. decollat. Fusfristiti, θυιr. ιunera east. Famuit δερῶ.m 6. 6c in ptoposito non pose i diei firmata iuramento , quatenus respicithsteditatem deserendam filiis, cum illi non
iurauerint, nec pro eis potuerit male iurare L; ., mn Fri iureiur. non video, quomodo re. Nuntiatio, quoad eorum iura sui lineri possit.
tum esseruandam, io mitti iuram iis ruatur pactum cap. eum cont/ngat extri de scirem r. qui.
bus verbis significat,p ctu in non valere, etiasi mulier cum iuramento promiserit , filios suos non veturos ad aut successioneni, ideoq; eo non obstante posse eos auo luccedere , ii mater pisdecesserit. quia tale iuramentu non firmat pactum,led, quia debet seruari,ideo operatur,viseruet in metu iuramenti , Vnde,
quia talas metus non ea dit, nisi in perionam a latris,qυς iurauit, cum iura metum ex illius parte sit perlonale, nee liget hqredes, fit, ut non impediat, quominus eius lilii ex pcasona propria venire pultini ad aut succelsionein, cum eis, nec sta cium obliti tamquam nullum,
nec vis iuramenti,quod eos non ligat. Nec obstat, quod imo vis rura menti transeat ad hqredes. it vi nussupra num. 2. quia
92 hoc intelligitur, trespectu cius actus,qui ian. datur in persona iurantis, puta respectu renuistiationis eius haereditatis, quae pollet renua. tianti deferri nam,quoad eam, tamquam mindatam in persisna ipsius iurantis vctum est. vim iura inenti transsundi inhaeredes. Coeteium respectu illius, quae in perstina iurantis non potest fundari, ut est renuntiatio haeredi. tatis deuoluendae suis haeredibus,qus non potest fieri, nisi ab ipsis haeredibus,& cum pro . prio iuramem , vertur est, nullam esse illius vim, quia, cum non valeat, tamquam praestitu in ab eo qui pro a Ilo iurare nequit, Consequens est, ut non possit exclusionis effectum
Stiperest, ut quatio, ' ultimo loco videamus, an posito, quod renuntiatio matris prae- defunctae non noceat fili; s, qui sunt eius haeredes, etiamsi facta sit accepta dote, teneantur tamen illi dotem matri datam, dc,quae ad eos peruenit, in Iegitimam , leu ortionem
sibi debitam imputare. Quaestio eit solemnis re inter Principes iuris interpretes, Battolum
stilicei,de Baldum initum in na uagitata. quam tamen nos hie, ut incidentem . dc ad propositam iuris accrescendi materiam non pettinentem, breuiter, c deei fiuε potius, qua per modum disputationis duximus ex pone-dam . Pro faciliori autem eius explicationet tes sunt distinguendi casus,quorum. Primus est , quando certum est, dotem ad nepotes peruenire, non , tamquam haeredes matris , sed, tamquam capientes ab auo, Et tuc omnes fatent ut , debere illam nepotitius
ς 3 in legitimam imputari , toti ola reus apud
Primum , si pater simpliciter dederit dote filiae nulla interpositanipulatione, dc versena ut in terminis iuris communis, secundum quod mortua in matrimonio filia etiam liberis extantibus dos a patre pios cta ad eum redire debet dol4. C. s. matri Nam ilicia a non potest illa ad nepotes hi si ab auo, dc ex eius voluntate peruenite, ideo filivi sines, dubio debeat illis in legitimI imputari. t Ita
Secundum exemplum sit, si pater , qui G s dorcu
170쪽
dotem dedit filἰae , stipulatus sit eam sibi soli
in omnem euentum reddi i Nam , dc in hoc casu cenum est , non posse eam ad nepotes pereenite . nisi ab auo, di ex eius voluntate, ideoque debere illis in legitimam imputati.
Tertium sit exemplum, si pater stipulatus
sit dotem reddi nepotibus,aut filiae, de nepotibus; Nam etiam In hoc casu tensemur nepotes eam consequi ab auo , Et ex eius noui. dentia, ideoque tenemur eam in legitimam
s sibi debitam imputare. t Itaseribunt μοι in
d. f. itima f. 14.nu. I DSecundus vero casus est , . quando certum est, dotem peruenite ad nepotes, tamquam haeredes matris, prout euenit in omnibus ea.
sbus, in quibus dos fuit pleno iure quaesita filiae, it tunc licet Bariolus rem , ut dubiam
terminare noluerit ind. quartam. numer. I 2.
νευ sponι remus, dc alii centuerint, etiam in hoc calia debere dorem in legitimam ne.
eo l. num. is . scilicet i quia i , n legis imam non imputantur ea,quae non capiuntur ex substa. tia defuncti, sed aliena d. scimus. ι o. inpran. Cess. reputionem C.de in .us. A tqui in p: opo. si iodos non capitui ex substantia , dc patrimonio aut, ut pole,a quo iam exierat , sed capitur ex patrimonio matris , cui pleno iurem eratque ita. 3t,a qua transfertur in hςredes. Ergo non dcbet nepotibus in legitimam ab auo debitam imputari. Idque adeo verum est, ut procedat no solum , si cum alijs nepotibus Io I cooeutrant, sed etiam . si cum auiinculis, i υι injicie tu clarant Asex. Ossa 4 num. 7.ves plus
Nam . siue eum alijs nepotibus concurrant, siue cui et avunculis, semper verum est , eos venire ex persona ptopria , non ex persona matris, licet eius gradum , & locum ingredia. tur, dc representem, insonuimus ιu b c p. g. .num. Is .er II. D in baci ag.num. 2o. Alio. quin , si ideo debetent in legitimam imputa. re dotem,quIdo cum auunculi S conel riun , quod representent ni atrem , debeFent etiam eam imputate, quando concutiunt clim aliis nepotibus , quia etiam eo alavcniunt iure representationis,quod patet ex eo,quia etiIucum aliis nepotibus coetu trant , oihilominussu Gedunt in stirpem,non in capita, dc sie non capiunt portionem vitilem, sed eam . quam fuisset habitura mater , quam reptet ea antil. Papimanus. . s. quoniam autem quartast .de
quartam num. 2m ms considιra. oc lainea ex frequenti oti docto an sententia non te. nentur eam imputare, quando concurrunt cane potibus, viserabunt omnes quos retulimuso. ma nu. I. Ergo nec, quando concurrunt caauunculis.
Hinc infertur primo , si dos eenseatur'. patre donata filiae etiam in cius potestate coinstitutae, quia donatio valet, tamquam facta ex causa dotis Pomponius Pissauei ias. 36fam erras non censeri eam peruenire nepotes tamquam capientes ab auo, sed la tu quam haeredes matris, ideoque non teneri eos in i .gitimam sibi debitam illam imputare. Exem. plum sit, si pater dando dolem stip Ila M. ii , eam reddi filiae Nam, quia censetur illam ei
donasse, ideo non tenentur nepotes eam. II. quam habitam a matre in suam legitima IC4 impritate ' Dascribunt Cas .ind. l. m quarta num. p. st ibi Aux. numar. 26. ves unde contra, ct Pu.uum. 23 a. Derfex quomulamur, σΣ3 I. Alix In d I illam. I9.namem. I. sibi Deti
-a q. a uum. p. Idem est, dc, si pater ilip latus sit, dotem reddi filiae, te eius naetedibus: nam , quia censetur voluisse prouidere filiis. - n. . , ut filiis sed, ut matris haeredibus ideo fit, ut illi, tamquam habentes dotem a matre,&, v allius haeredes, non teneantur illam, missi matri donatam in legitimam sibi debita inios imputare. tDHersami A .m da.in quarta,
que idem est, de , si patet stipulatus sit dotem sibi reddi uno casia , puta moriente filia in matrimonio nullis relictis liberis r Nam quia in alio casu censetur eam filiae donasse