장음표시 사용
261쪽
ditione existente fistus excludebatur,quia
locu habebat institutio, quae fisco praua- Iebat. M conditione deficientu fiscus, de institutum, dc eius haeredem excludebat ruta debebam ii venire per ius. accre leni , quod a praedictis legibus tu hia in erat fisco in deficientis locum subrogaro. Hic, meo iudicio, verus est eiuste legis, tenuivno,quem alii cominiscuntur. Ex quo intel Iigimus, hodie, quia sublatis legibus cais
id eb dii positionem eius legis , quatenus conditionis existentiam requirit, non princedere, sed in omnibus habere locum ea, uae ex iuris communis dispositione Iupra
Secundo infertur, eum , qui ex parte
Iure , dc ex parte sub conditione fuit in-itutus non solus, sed dato cohaerede, si ex pura adierit, dc pendente conditione decesserit , transmittere ad haeredes suos etiam partem conditionalem, sed pro ea tantum parte, quam etiam deficiente conis ditione filisset habiturus :tΝam alia cohaeredi accrescet, non solum, si condit iopostea defecerit, sed etiana, si extitetit ἐδιι ιν εο ms 39. uas. Vt , vers. Sed , si da.
Non Didet ar bona, δ ιιι Bald. νεή. s.d ita eastis. ν ImM. vers. Semrasso aepiaria. quia,cum inititutio respectu eius partis non fuerit coniuncta cum iure accrescendi . Oiψιαλ-
ut tamquam simplex non potuerit ad hae
Sane pars i Ila, quam institutus omnimodo fuisset habiturus, quo iure transeat ad haeredes. lure ne institi uionis, an Veis to Iure accrescendi, t si quaeramus, constat referre , utrum post instituti mortem conditio defecerit, an vero extiterit : Na, si defecit , certum est , non pertinere iure institutionis, sed tantum iure a reicendi
per ,-ἀμια is snt Medonti e u num. 13. CCeteruin , si extiterit, videtur ea pars iure institutionis ad haeredes pertinere. Et ita eminu Biad. in . . tibis hama. 39. g. β εω , vers. Non quia, lacusis hined. ιημ. quia, cum pro ea fuerit inititutio conis iuncta cum iure accresinendi. οι dixin bus cap. D. I9. m. 7. Consequens videtur,
ut eius vi potuerit ad haeredes transferrisonuina se, qua Lx-πιμε--μ1ε. Sed est vectus, non, nisi iure acerescet odi pertinere, quia, cum institutio partis conditionalis tu indiuidua, Sper consequentias non possit pro parte sustineri, ocpro patre non , Consequens est, ut eo linso, quod non transit inititutio pro ea parte, quae cohaeredi aberet accrescere. si deficeret gonditio , nec etiam existente conditione transire debeat pro ea, quam institutus omnimodo esset habiturus.
. Quamobrem illam partem habebunt erus haeredes solo tute accleIcendi non etiam iure Institutionis,
Nec ciuirat, quod pro ea parte censeatur tristitiatio coniuncta cum iure accrescendi, ideoque debeat transmitti, quia id verum est , ii totam transinitti posset, ut euenit in specie, qu a solus quis institutus est , pariun pure, dc partim sub conditi
min. Φ. Ccet crum, si non tota trant mitti pollit, nisgis est, ut cesset etiam eius partis transi misio . ne alioquin diuidatur testatoris dispolitio, quae sui natura diuisonem non recipit, νε s pradinams . FGllio insertur, eum, qui solus quidem ex parte pure , di ex parte sub constitione inuitutus est. sed in conditionali substitutum habet, si ex pura adierit . dc pem dente condit,one decesserit, non trans ni ittere conditionalem ad suos hcredes, m etiamsi postea conditio extiterit. t Ita --
em m. F. Et quamqua in plerique contrarium centuerint, τι Castri in d. l. exm hares s S uti. num. I. vos. ει ιIIo cata, ct in d. Ut fisae.
Mae δελI . el. cap. I i. existimantes , etiam
in hac lpecie trani mitti partem condit imnalem , si postea conditio extiterit ρεν ἀι.
trarium tamen verius est, λ receptius, quia , cum in proposita specie non metit institutio cum iure accrescendi conlucia,
quens est, ut eius ipes non potuerit ad hPredes transferri. Et sane, si transmitteretqrdato substι tuto, deberet etiam transmitti dato cohaerede pro ea parte, quae . deficienteconditione debet et ipsi met cohaeredi accrescere, quoniam is, quasi sub stitutus es t. simo. . s. isti uas dolet. s. Hi qui non transmittitur da o cohaereded. I. ιiber Mino. 39. s. si ua scrip insin. fiaMν. inst Erd imursupra numas. Nec igitur dato substituto. Nec obstas L ex duabus, quia loquitur de eo , qui 1 olus institutus est, nec ha het in parte conditionali substitutum.' m
Sanh hoc ita demum ver uni est , di I cum habeat substitutio. Coeterum, si non habeat, verius est, partem illam ad instin tuti haeredem perticere, i quia paria sunt, non esie datum substitutum , vel datum,
sed sine effectu, triduemaa indarimis p. q. o.
min. 8. Exemplum sit, si sabstitutus post instituti mortem repudiet partem conditionalem rNam tune illa pars ad instituti
Idem est, dc ι si substitutio non in omnem casum, facta sit, sed tantum indefectum conditionis: Nam . si post instituti mo tem conditio extitqrit , quia substitui
admitti non potest, cum defecerit conditio, sub qua vocatus est,ideo necessaribo debet
262쪽
debet illa portio ad instituti, haeredem
Sed quo iure pertineat ad haeredem, 1, dubium est 1 1,Nam plerique censent, iure
si datus se, sed sine effectu. At, si non extiterit conditio, de substitutus ad portionem non admittatur, vel morte praeuentus, veι repudiatione excivius, tunc illa portio, norti iure i nitutionis, mi iure a restendi ad instituti haeredem pertinebit ν Nam , quia deinsistat conditio, ides, non potem iure institutionis pertinere , sed , quia nullus alius superest, qui portio in illam ex t . namemo habere possit, Neo necessatio debet ijs aectestere, qui alias haeredit iis partes habent , ne alioquIn testator, aut pro parte habeat haeredem , suE re. praetentetur I. aut decedat pro parte te. status, de prei parte intestatos contra ea, que sterius dicta sint. Et haec de iure ae crestendi testitutio
An, ω quaudo ius accrescendi censeatur Miniuinum cum substitutione vulgari.
' aestio Digesima prima . S yri 'r, ut videamus de eo , quod est
coniunctum cum iubstitutione vulgari et Dicitur autem cumea coniunctum qua do testator cohaeodem cohaeredi vul- . 1 garater substituit, i sirin ham
a -ri Nam quia, et co res etiam cessante substitutione partem alterius deficientis omnimodo per ius accrescendi h
ideo si testator eumdemmet expresse Da stituat dicitur talis stitistitutio conitinctas cum iure accrescendi. t ut est in consesso apud Ariel. - ου. ρωε -- a me. Papi g. - n. u. νη μα-
cet,quia, t in eamdem personam utrumq; ius concurrit , nempe ius coniunctionis, siuE ius accrescendi, di ius substitutionis, ut est demente, H. .. L
alterum ab altero racluditur, quia quod R. dici,
263쪽
3. θ -- procedit i quando substitui me persona diuem ab ea, cui ius aeraestendi competeret, stetis vero, quando subsit ruitur eadem persona r Nam tune illii dx non exeluditur . t m in rio δει-- μα
ε t se ilicet, quia eum substitutio non fiat adtollendum ius coniuncti, sed potius ad illud augendum, Consequens est,.vvnon debeat eius exclusionem operari, quia i ducta ad unum finem non debent operarIeontrarium effectuntire inducta ad au SP . :mentum non debent operari viminutim .
Hinc intelligimus, quod vulgo dicis
ret, ius accreicendi esse remedium subsi et diarium, t & ita demum Iocum, haberet de parte vacante no stra testatore di1pi
. plocedere, la dispositio fiat in per Ms na diti eria, secus si in eadem, i Nam tunc mon cessat ius accrescendi .etiamsi testator de parte vacanta disposuerit, ut supti diximus. Hoc autem adeo verum est, ut pro in dat, non solum, si vulgaris substitutio sit expressa in specie, vel in indiuiduo, putas quia testator dixerit , si Titius haeres non erit, vel, si Titius haeres esse noluerit, aut non potuerit, substituo cohaeredem, vel, quia dixerit, Titio Caium cohaeredem vulgariter substituo, sed etiam si sit exiss pressa in genere, i sed tacita in specie, puta, quia testator inuicem cohaeredes subis astuat: Nam, & in hoc casu vulgaris,
quae sub reciproca continetur dicitur coisiuncta eum Iure accreicendi, d. ι. e amo M6.ctis, Ban. C. disia subst. Ide est, dein vulgari, quae continetur sub compem diosa, cum scilicet testator cohaeredem cohaeredi substituit lub conditione mor.
μιαι, Deniq; procedit hoc etiam in lega io tis, di fidei commissis, tin quibus si testator coniunctum coniuncto Uulgariter, aut etiam Compendiose substituat,quod fieriri posse dubium non est, ι. νη. F. M auum alia id sis indisiora c. da d. DI. L M, εδ α si s m. f.da H.a. dicetur substitutio comi uncia cum iure accrescendi, mest . et M. apud Rula. rens'. I8l. --. g. verso a dcanorma, via. a. quia cessante etiam substi. tutione portio deficientis .esset ad con-iiundunt per ius accrescendi, vel non d b, crescenda peruentura, d. . m. f. Maa-Hasar' Ciadacia. Ost. eadem Inst. δε Din.
Plane non semper vulsaris substitutio centetur: cuni iure aceres ivli coniuncta etiamsi cohaeres cohaeredi lubstitutus sit:
ra et Nam in hac re vati, sunt. distinguentu
Plinius est, quando duo tantum m runt haeredes instituti, & inuiem subst, tuti, vel etiam unus tantum alteri substia itutus est. Sc is suam portionem adluit, Et ex tunc proe edunt ea, quae supra diximus. scilicόν vulgarem substitutionem censeri coniunctam cum iure acerescendi, quia etia amota substitutione pars cohaeredin x deficietis fiat sed adeu per i qs accrescedi
Secumus vero casus est,quando plures fuerunt haeredes instituti, oc omnes inutiai cem substituti, & ex iis quidam adierunt. sua in portionem, Et in hoc casuuicetatissi-li stitutio dici possit coniuncta eam iure M. crescedi, si respiciamus ad modum aequisitionis scilicet, quia deficientium partes iacquirunturiat in ipso iure, de sine noua aditioneinc etiam inuitis, qua ratione diu
cuntur eis,accrescere, in I. t fiamentos. c.GIN.ctias Et substitutio dicitur coniun
- test alijsrcipe tibus,tquia,aut consideramus illam partem , quam alii non essent per ius accrescendi habituri, si substitutio. facta non esset, Et res earet dubio Na eius respectu . non potest substitutio dici coniuncta cym iure accrestem,quod eis non
competeret,Aut vero consideramus eam,
quam ipsimet amota substitutione essent per ius accrelcendi habituri, Et nec huius quidem respectu dici potest cum iure ac crescedi coluncta,quod patet ex eo, quia, s esset co iuncta transmitteret tir ad hς re-Is des, si interim moriatur substitutus, H
. 18. Non est igitur coniuncta cum iure accrescendi. Quod etiam probatur ra- in tione ι Nam substitutio tunc , t dicit ut in personae cohaeredis substituti coniuncta cum Iure accrescendi, cum pars deficientis omni casu debuisset illi acereseere , etiamsi substitutus non esset . quod tunc euenire censetur , cum aliter posito iure . decederet testator pro parte testatus, diu pro parte intestatus . t Atqui in .proposi- .ro, ii prςdefunctus non fuisset substit rim, stantibus aliis substitutis, per quos leuati caula sustineti potest,pars deficientis non debuisset illi accrescere, quia substitutio interorum cohaeredum ius accrescendi
264쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest 3 1. 48
test igitur in illius persona iubiti tutio ce- seri cum iure accrescendi coniuncta. Nec obstat , quod, si facta non fuisset substitutio pars deficientis debuisset illi situlit cum alijs cohaeredibus accrescere, quia hoc esset verum, si alii cohaeredes non fuissent substituti. Coele ruin si alite eorum substitutione verum est, non potuisse prae defuncto accrescere, quia eoru substitutio, tamquam collata in personam diuersam ab ea, quae ius habuisset accrei 3 scendi censetur illud exclusisse, iseam um
Tertius caius est, quando plures merui haeredes instituti, sed ex iis duo tantum fuerunt inuidem substituti, quorum unus sit nul cum alijs non substitutis haereditatem adluit , di sumus in casibus, in quibus omnes instituti respectu colunctionis aut
disiunctionis erant pares, Puta erant Omnes re, & verbis, aut re tantum, aut verbis tantum coniuncti, aut etiam omnimodo
disiuncti, quo casu non poterat inter eos esse praelationi locus, Et in hoc casu licet substitutio possit etiam dici coniuncta cum Iure accrescendi si rei piciamus ad
acquisitionis modum secundu in ea, qua di-κ- is in raredems e is, non tamen ita dicius potest alijs respectibus . t quia si is, qui adluit non siti det substitutus, & alterius portio defecisset, non illi soli, sed alijs
Sane pro ea portione quae illi accreui DLet, dici poterit coniuncia. sed inutiliter, quia no poterit operari tranti Dissionem, D Diihltitutus pendente conditione decessi serit, propterea quod substitutioiaquam in indiuidua, t vel tota debet, vel nulla pars transmitti, τι emacimus in cap. quia . n.
Quartus casus est, quando plures faexum haeredes instituti non omnes 3 sed duo tantum inuicem substituti, quorum iuncis simul eum aliis non siibstitutis hae, reclitatem adluit, Et sumus in casibus, ia ibus inuicem substituti erant inter se magis,quam eum alijs non substitutis coniuncti, puta erant coniuncti te, di verbis, cum ali uin alii essent disiuncti, quo ea sci ciebuisset luperstes alijs omnibus in iu-
verius est, substitutionem omni respecta a censeri cuiunctam,t cum Iure accrescedi, quia etia amota substitutione pars defi cietis omnimodo fuisset ad illu petuentu-xa Per ius accrescendi, siuE super uixisset, siue fuisset praedefunctus, a. s. his Dad m
Quintus,& Ultimus casus est, quadO C heres cohaeredi substitutus lua portioneno adluit, Et tunc indistincte veru est, lub,
ni tusiothem non. posse dici coniunctaM
aa cum iure accrescendi, i quia, cum hocius, tamquam reale, non competat, niti ei, as qui portionem habet, t νε- η-ns T. cv. -.7 .nu. A. Conseqtiens est, ut ei, qui suam portionem non adluit, non potuerit pars alterius deficientis accreicere, dc per consequentias, ut in eius persona substitutio non possit dici coniuncta cum iure accrescendi, quippe, quod ei non com
Hi ne fit, ut si is a sua portione sit omnino exclutus, Puta, quia repudiauerit, possit quidem adhuc admitti ad partem defi-- cientis ex substiturione, t. ηδε εο - ,
quippe, quae non requirit aliam porti nem, ut requirit ius accrescendi sie uti dis
sed non dicatur substitutio coniuncta cui ure accrescendi, quia respectu illaus partis tale Ius non competit, is μ' dictum est. Ex quo intelligimus ad hoc ,ut substit tio dici possit coniuncta cum iure accrescendi necessarium , esse ut substitutusas suam portionem ad iorit,t d. l. tostamento C. d. ING. Q d. t. si quisb-ι. 3 . si prin. f. da aeq. hared. inamobrem dicimus, portionem portioni accrescere etiam-si. una deseratur iure institutionis alteraas vero Iure substitutionis, et vir Numi
Sane, si iubstitutus, qui suam portion non adluit, non sit ab ea totaliter exclusus, sed adhue eius acquire adae spem habeat, magis est, ut quibus casibus facta aditione substitutio diceretur conii incla Cum iure accrescendi, dicatur anti con-ar iuncta non re sed spe, i se indum ea οὐ da
Idq; iii omnibus supradictis speciebus locum obtinebit.
Quid operetur ius accrescendi, quando est coniunctum cum substituti
265쪽
ctio furis accrescendi cum vulgari substitutione operetur. si quaeramus, constat illud generaliter operari, Ut substitutio sumat naturam iuris accre stendi, & se indu eam reguletur. I mis F. de viat. AH. in I. I ν iamo. D. s. cum Pis
s. 84I. - . IS Hinc specialiter multi sequuntur effectus, quorum Primus est, quia, licet substitutio sui natura mutet gradum , eum substitutus dicatur ex secundo, vel ulteriori gradu suc-s Cedere, t L I. in ris. I. ρου I. ys. L exfam. 43. g. -iαι Glius fia q. O IMI. Od. isyriae. . s. . eum a. e. O iamst. rvt. Lβν --. r . in pria. ct s. m. σ p.M. Min hoc disserat a iure aecrescendi, quippe, quod gradum non mutat, ut dixim- -- μ' P . . . .s dis-- in radem quam Α . nun .s Tamen, si substitutio sit coniuncta cum iure accrescendi non videtura mutare gradum , t quia alioquin rumperetur testament una, quoties duo fir erunt haeredes instituti ex haeredato post humo, re inuicem substituti post humo praeterito, si alteruter repudiet . Nam poti humus ab uno gradu ex haeredatus , ab alio vero praeteritus rumpit testamentum, si fiat lo-3 Cus ei gradui a quo praeteritus est , t o
gradus tamquam diuersus mutetur, c t. si positamus. I . in prim est g. r. st dato. δροι Ilv. d. t. 3. f. si . cum a. yen. 3n Nn. f. da In V. ωρι. Atqui non rumpit testamentum , quoties cohaeres cohaeredi substitutus est. d. l. ten. - f. sdsiero. Ergo per talem substitutione non mutatur gradus, αse substitutio in hoc sequitur naturam Iuris accrescendi , Elisa nona. συμ-R,
Sed haec sententia no est vera, quia su stitutio etia si est iure accrescendi sit con-' iuncta semper mutat gradum, t quod patet ex eo, quia non potest esse substitutio, nisi sit secundi, aut ulterioris haeredis institutio, d ι. exfacts. 3. F. LAE ,- Τ.ῶνMI. senstri. era. ηι - εν in νδ. 1. re. & per cons quentias nisi substitutus veniat, ut vocatus secundo, aut ulteriori loco, seu gradu, non primo.
Nec obstat, quod inde sequatur, eundem cohaeredem vocari ad eandem por-s tionem ex diuersis gradibus , t nempe ex primo quatenus venit per ius accrescem di , ex secundo vero, quatenus venit per substitutionem, quod absurdum est, . an
Imrub. car M. DU. quia id procederet, si utrumque ius consideraretur, ut causa.
Coeterii in in proposito ius aecresaenia
non considerat tir, ut eausa, sed ut modusa acquirendi, tutostmae sal se cap. quast. --. 11. 1 cilicet, quia cohaeres re vera capit partem vacantem, ut substitutus. Scsc, ut veniens ex Iecundo gradu, sed eam acquirit ipso Iure, etiam inuitus , & sic
per modum accretionis, νε εδε--αν su λα- . quaest. Issi num. 17. ideoque non proc dii contrarium.
Minus obstat, quod d ictum est, de po-7 n humo praeterito, quia verius est,t eo casu substit titionem, tamquam inutilem n6 posse censeri coniunctam cum Iure accr
. ideoque cohaeredem cohaeredi substitutum non capere partem desi cientis Iure stabstitutionis , quippe quae nulla est, sed Iure tantum accrescendi, quod gradum non mutat, H si latiis W-
Secundus vero effectus, qui ab illo generali prouenit c secundum nonnullos Iest, quia, quemadmodum pars Vacans a crescit cohaeredi pro portione haereditaria, a. t. vn. s. his Da definitio C. δε ead. ra. s ιαὶ ε dimus is 8.ev.f. o. n.a. ita etiam Proeade portione acquiritur ex substituti ne, quς cum Iure accrescendi eo iuncta est. Sed est verius, non esse hunc unionis, ac coniunctionis huius effectum, quia partes datae in institutione censentur etiam reis petitae in lubstitutione, quamuiSea nons sit cum iure acerescendi coniuncta, osten us is d. . Io. ni m s. Itaque non pr uenit hoc ab unione substitutionis cum Iure acerescendi, sed a praesumpta voluntate testatoris , qui sub haeredum nomine plures vocavit, visi Ven-- m . T. es eri ius effectus est,quia, quemadmoduin iure aecrescendi coniuncti disiunctis
etiam praeferuntur in ea substitutione ,s quς cum iure acerescebat est coniuncta,rι. rabaradi ε . s. in diseratas f G -u. do p.a l .
Sed nee hie quide verus est huius uni nis ,& contu nctionis effectus, quia vi co iuncti disiunctis in substitutione praeferantur procedit etiam in iis substitution, bus, in quibus ius acerescendi considerari Io nequitii minen Mind/M F. - . qu. ara .. s. or P. 3. ο--4. Itaqι non prouenit hoen, unione, & coniunctione substitutionis cum iure accrescendi sed a praesumpta voluntate testatoris, qui, quos in iastu tione coniunxit, Sc eo modo praedilexit. censetur etiam in subiti tutione praedit xisse, νι lat. . Mimau in d. qu. 3. . .
266쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest. 3 3. 189
An ex vulgati substitutione coniuncti cum iure accrescendi portio haer ditatis ipso iure, de sine noua
OV xtu 3 i 'tur,dc vetus huius conium
ctionis Silectus est,quia, licet ex substitutione regulariter non acquiratur haereditas ipso iure, sed sit opus aditione. ι sita mepans73.ssimus. ι red. dciti hoc differat substitutio 1 iure aec rescendi quippe qu&d ipso iure defert par
quando subiti tutio est coniuncta cum iure accrescendi portio eo haeredis deficie tis acquiritur substituto ipso iure,& sine
quia, quando est coniuncta, luppontinus, substitutum iam, adiisse suam partem , d. I. se quis i Merii. iurin JAeac .har. d. t. amoto. s. C. da Impia. or M. μι. ct ovendi mas in Mase . σω. Alloquin enim non ha. Deret locum ius accrescedi, wvix iussu ea .ga. Din. . cam per id portio non personae, sed portioni acerescat, ι. sirim. 39. g. F. P. δενώθ. dc, ubi quis semel adluit, non est amplius ei opus noua dition cum se isi mel acleundum sit, t ἡ. ι. si tu ex 'Ne. 7 .versistaspondis, er ιμμ-79. S. . u.Q. quidem is
Plane non statim ei acquiritur ex sub situ elone haereditas, sed tunc demum,'ν cum fuerit delata, tis docta 3.st. Od. L siqvis barer. y . in ures ex emse r. .e,verso δε . - aeq. M M. idest, cum is, cui facta est' s,hsti tutio defecerit, vel morte, vel repudiatione. In quo quidem disteti instituistus, re cohaeredi ubstitutus ab eo, qui so
Ius ex Parte pure , dc ex parte sub conditione Institutus est i Νam hic statim fit
haeres ex conditionali etiamsi non extiteri
6. ille vero non, nisi purificata conditione. Ita serois Bart. - t. quidam elogia. m. - . r. vres Homo ad a. C. de lara dolis.
Cuius diuersitatis ratio est, quia priore casu certum est partem conditionalem omnimodo debere ad institutum pertin o Cuni nullus alius sit, cui possit acquiri, ideoque frustra illius acquisitio dim'rr
riore ea su non est certum patiem illanx omnimodo esse peruenturam ad substituistum, quia substitutio supponit institutum, clii primum acquiri potest ideoque eius respectu differtur acquisitio : qtia dili enim spes est institntum posse admitti, tamdiu substitutus non admittitur,t. να-
Ex his intelligimus, si ex duobus haere dibus institutis, Cato puta, di Titio,& imuicem substitutis Caius adeat partem tua, deinde Titius repudiet, aut aliter deficiat, dc sic veniat conditio substitutionis, non esse Cato necesse iterum adire, ut Titi partem acquirat, sed eam ipso iure ei ac-
diet suam portionem, & mox purificetur conditio substitutionis, necessario debe-hit c si succedere vult Padire ex substitu. I tione, tu. ι. si meae 'te 7s. νεή. Item situ, sed ita adeundo consequitur etiam parte, quam prius repudiauerat non quidem ia. te institutionis, sed iure accrescendi inuo niam ea iam accreuerat portioni Titii, quam ipse ex substitutione postea fuit co- secutus, d. ι. si tu ex ρανυ. n. vos. Inf-- situ, ct diremur in suam se . num. 34. qt: in imo sic partem tuam non repudiauerit, i sed nec adierit, forte, quia iub conditione metit relicta . & hac ratione non potuerit eam. adire prius, quam conditio extiterit, ic post Titij defectum ex iubstitutione adierit , mox conditio suae institutionis extiterit, erit etiam haeres ex parte sua, disic iure suae institutionis, & sine noua aditi ne, d. . si tu ex 'rte. T . vos. Res nais. Illud sane interest, Vtrum partem, in qua fuit institutus repudiet Caius, nec ne, quia, si repudiet, licet adeundo ex substitutione nihilominus eam consequatur, I non tamen consequetur insolidum, t sedro portione tantum haereditaria si ha eat cohaeredes etiamsi non fuerint eidem
conlequatur non ex dispositione testat ris quippe quam repudiauit, sed ex iure aecrescendi, & sc ex dispositione legis , Consequens est, ut non nisi pro portione haereditaria,idest pro ea portione, in qua Titius fuerat Institutus eam habere possit,
Denique, cum veniat, tamquam substitutus,& subrogatus in locum Titii defi
cientis, non potest plus habere, Damhabuisset
267쪽
habuisset ΤIt Ius, si ad stram portionem
fuisset admissus . Atqui is non potuisset habere partem 1 Caio repudiatam, nisi pro sua portione haereditaria propterea,
uod ea omnibus cohaeredibus pro haereis itaria portione accrescit,
het igitur etiam pro huiusmodi portione eam habere Caius substitutus. Λt vero si non repudiet siram portionem, sed post aditam ex iubstitutione haereditate exti terit stiae institutionis conditio. Consequetur totam eam portionem, in qua fumrat institutus, etiamsi cohaeredes habeat a. t. si tu ex p-te. 77. vers. sext. ara, Et hoc ideo, quia eam consequitur ex dispositione testatoris, non ex iure accrescendi ideoque eo non repudiante non possunt alii cohaeredes lus aliquod in ea praetendere . cum ius acerescendi cesset, quoties is, qui a testatore fuit vocatus, ad suam
portionem admittitur. νι diriminis T. cap. num. II. Et hoc est, quod voluit lignificare Iabolenus, m d t. si tu ex parte. 7y. vers sextant, in illis verbis Sextans araque, qui sub randitiona datus mihi est, ad maselum ριυμ
nu. t Solum enim dixit. ad exclusionem
Sed haec quidem procedunt si per semetipstim quis ex substitutione sit haeres. Cceterum ti per alium puta. seruum, magis est ut licet ipsinis iustu seruus ex iniri. tutione adierit, & haereditatis partem ei quaesierit non tamen cohaeredis postea deficientis partem cenieti ei ex substitutione quae si iste, nisi nouus iussus. & noua
ex parte pure, dc ex parte sub conditione Inlii tutus licet iussu Domini puram adeat
non tamen post euentu in conditionis ce-setur ei conditionalem acquisiuisse, nisi iterum iussu ipsius adierit, . si fatur 79. S. I.
g. de ae vir. baria. diximus in hae ς p. qu. U. num. 13. ita etiam seruus pro parte inititutus , dc cohaeredis substitutus licet iussu
Domini adeat ex institutione, non tamens ne nouo iii siti . dc noua aditione censetur ei partem ex substitutione quaesiuisse , quia institutus, dc cohaeredis substitutus est similis ei, qui ex parte purε, dc ex Parte sub conditione institutus est, L
Hinc intelliginius eum qui per semetip- sum ex institutione, oc subuit utione v catur differre ab eo qui vocatur per aliuin duobus,& primo in eo quia cum per semetipsum vocatur vita iunicit aditio , cuvero per alium iterum adeundum est, d. l. Eslus 79. f. r. secundo vero quia cum Ἀζsemetipsum, pars ex substitutione acquiritur ei, qui ex institutione haeres est, d. t. s suu baresserine p. f.de aequar.har. at cum per alium non acquiritur veteri Domino,
qui ex insti. utione factus est haeres, sed nouo Domino si medio tempore Ieriaus fuerit alienatus, aut ipsi met se tuo, si im rim manumisius fuerit, d. ι. Mis379. g. I.
Quae cum ita sint non immerito quaeri potest quid senserit. υνι-us in L .F
Utrumque parificat, eo ipso quod posteaquam dixit eum qui filii institutus ex par.
te , dc per se serostitutus si pro haerede
gesserit antequam ex causa suostitutionis ei deferatur haereditas esse haeredem ex causa quoque substitutionis quoniam inuito quoque ei adcrescit portio, subiicit, idom dico, s si Νiusfamiliis, via Ieru- iussu Da
plex oritur dubitatio una, quia cum huiusmodi s pecies differant in hac iuris par te ut supra dictum est, non recth videtur subiecisse idem dici de una, quod de alia. Sequens vero dubitatio est in interpreta
enim appedises pracedetis institutionis quippe quς inter se contraria. Nam aut illa verba
erunt namque baredes resereamur ad Patrem ,
dc Dominum, S significant eos esse haeredes ex liibstitutione quia iam ex institutione haeredes facti runt, de tunc ratio quς subiicitur est probabilis, & vera ; Ideo enim ex substitutione fiunt hς redes pater. ac Dominus , quia huiusmodi aequisitio pendet ab aequisitione facta ex institutione,& si est appendix praecedentis institutionis, ted dictum est falsum, quia certum est ex substitutione non acquiri haereditatem Patri, d: Domino, sed ipsi unet filio, dc seruo, qui post emancipationem,&manumissionem adeunt; Α ut vero reseruntur ad seruum, & filium, dc significant eos fieri, haeredes, dc tunc dictum quidem Verum est, sed ratio quae iubiicitur inepta: Non enim ideo fiunt ex substitutione hae. redes filius, de seruus,cuia ex institutione iam prius adierint, sed quia tempore aditionis non sunt in potestate Patris. aut
Domini , sed sunt sui iuris, ideoquPoneis, sed sibi haereditatem acquirunt. mobrςm non recte videtur iubiecisse,iaeo eos fieri haereaes, quia huiusmodi acquisitiones sunt appendices praecedentis institutionis.
Mirum est qu1m vaIde se torqueant nostri pro hisce difficultatibus resoluen-,dus Primum enim censent nonnulli Vl-ipianum dum subiicit idem esie non respexisse ad dictum expressum, sed ad illud quod a contrario sensu tacite subintelligitur , nam ex eo quod supradictum est eum ciui adluit ex institutione fieri etiam haerede ex substitutione colligitur a contrario sensu aliud dictum nempe si non
adluit ex institutione nec per consequemtias fieri posse haeredem ex iubstitutione tQuamobrem subi jcit idem dici, dc in filio.
vel le tuo, nam si ex institutione no a ut quandiu sunt in potestate Patris, aut Domini , sed adierint postea quam facti sunt sui iuris, fiunt etiam haeredes ex substituetione, suoniam hae, fune appendices procedentis aditionis , Da is
268쪽
Verum haec interpretatio, ut expressi Vlphaniβverbis repugnat ita, & meris 'siit ab omnibus improbata. quia cellum aest loqui Ulpianum de filio. &.1 eruo, qui ii iussu Patris. & Domini adierant ex insti-itutione dum adhuc essent in eorum po- , testate constituti, & post emancipatione,& intimilissionem adierunt ex substituHltu ne ut patet ex illis xerbis, M- Δυ, σμ
ad eius speciem non potest sinisς interpretario aecommodari, maxime cuni V De piamixtas faciain aditiovem lupponat,dGIvoi iussu Patri aut Dominiaon esset La acta ex institutione aluio,iatis estet eos eT institutione semel adite ut ipsi meticen I hrtatur poste, facticii aeredes ea s Mitti-I
. Hi ne igitur alli putant Ulpianum lo- mi iste filio, & seruo qui sietnancipa- .
reoli vel manumissionem no adierunt.αε dicete eo casa Patrem.& Pontinum fieria haeredes ex iubstituti auriquod 11ςc acquisitiato pendeat L. Naeoedemet institutione .iisa An H. in a. I. I sinit Mus 33. amo. I. M s in .
ς Sed, & haec interpretatio peccat eooctem morbo:ymos tori nam apertui Vlpiani verbis refragatur scilicet, quia Vip. manifestocloquatvrde filio sexuos. ι Post acipatoine,vel manumissionei adierunt olubstitutione visat et ex illis,
hoc videtur utriuique speciei paritatem constituisse. . amobrem ego, o libere dicamquod lsraitio puto Vlp. licet utatus illis verbis, suom atra non tamen paritatem denotarer voluiste, sed quandam consequentiam onae locum habet in oppolito nam p reaquam dixit eum, qui acii uis ex institu-ivione fieri etiam haeredem aex substituti me, quoniam ipso iure ei etiaminuitos icteicit portio ubi jeit idem dico, scilicet, a coturatio, quia ubi ipso iure etiam in otio pals non acerescit, non set haeresensubstitutione, qui factus est Moes ex instra vitione, nam v filiusna uias , et ietuum Iussit Patris, vel Domin radierit haeredi eatena , quoniam alia, parsi ab colinonocinata non acquirit, o puo tu te,neque in xtiuo seclopumst noua aditione, adeo is amaricipatus ,, vel manuinullast,ex. Gulapstitistitiationis adeat . erunt ipsi haeredesinon, vero Pater, α Dominus p sum enim
appandie praecesidiis institationis, idest: sunt consequentiae quae a praecedenti aditione facta ex causa institutionis ducun-ὰ tur,ram negatrue,quam amrmatiuὸ. Nam si ibus casibus inuito fit acquisitio,pars ex substitutione acquiritur ei, qui factiis est hςres ex institutione,quibus voro non fit inuito, noctis, qui ex institutione Dinsunt haeredes censetur ex subsit utione facta acquisitio ; Ita meo iudicio locus hic intelligendus est, ne alioqitin fateri cogamur Vlpianum inepth, di contra re
cepta iuris principia locutum esse as V M 'M A R. I V M.
269쪽
An , de quando ex vulgari substitutione
coniuncta cum iure aecrescendi
stitutione nemini inuito acquiratur haereditas.cum iniquumst, aliquem inuitu oneribus hςreditariis adurin 1 in t w m alis . s. in ν-.L Om. M d. Et in hoc disserat si1bstitutio a iure accre a scendi, i scri M IV. in I. r. myriae. - ει prima μω Ciati Batauia. - s.
'b. quippE, quod etiam inuito 3 defert partem vacantem, i νε Δου-
σα ru. m. . s. si tamen cohaeres cohaeredi substitutus sit, & sic substitutio se
coniuncta eum iure accrescendi, portio deficientis etiam inuito fissistituto acqui-ε retur, t d. ι si visor. n. is ab Aug.
quia pars illa iam censetur acquisita,cumis, qui partem adit, totam haereditatem 3 adire censeatur e eteris deficientibus, t . si duo. u. Lis ae . M . Quo fit . ut eam amplius repudiare non possit, eum id, o quod acquisitum est, repudiari nequeat,tLi. g. . Hus δε-el. . H. Et hoc est. quod pleriq; sentiunt dicentes, ideo inuis ro accrescere, quia hoc est appendix prae- celentis aditionis, i d. ι si ubina cis
ro, cum is, qui ex parte puro, re ex parte sub conditione solus institutus est,adeum si ex pura cogatur etiam inuitus conditionalem suscipere, L si sol . 9. iuri . f
tus debeat partem ex substitutione dela. tam suscipere institutus, dc cohaeredi substitutus, qui suam portionem adluit,qui'pe qui similis ei dicitur,qui ex parte pure, dc ea parte sub conditione institutus est,
Hinc fit, ut etiam ignorans fiat haeres
VM . g. ἐν η'. hara quia, quae inuitis nobis fiunt, multo magis fiunt, di nob ignorantibus. ι. ερος si mauis. 27 16 m. iIων. s. Imaates. I inrisarad. qua ab Isti a s .iad hae generaliter dicunturis Specialiter autem . si quaeramus; quandocoliare res cohaeredi substinitus cogatu iuuit partem, vel ex institutione . vel ex subfuglutione suscipere , constat quatuor esi. distinguendos catus, quorum. . Primus est, quando substitutus incipit. ab aditione. suae partis. Et tunc certum est,illa etiam inuitum fieri haeredemctia iis ex substituti me id L ερουώμυ-μιαρρο i
-α, ---οσνα - - έ. . σεων. in μα---r Nam in his polusimum terminis procedunt ea , quae supra diximus. Quamobtem pars cohaeredis dieitur ei etiam
at Idque adeo verum est, i ut procedat, s non solum , si tempore aditionis delata iam erat ex substitutinae pomis, ut quiat cohaeres iam des erat, puta repudiauearat, aut ante aditam decesserat sed etiam si delata sit poste ι Adhuc enim cogetur eam iusti perie etiamsi dicat, se velis pamtem suam omittere a antiquod dicitur,rcohaeredem. cui post aditam h reditatem alterius cohaeredis portio defertur, non cogi sartem vacantem suscipere, si velit partem strato omittere, sed habere saeui.
tatem totius haereditatis aut amplectem dae,aut omittendae. secundum dispositi is nem, Munt sera. ne deae Arria. tquam nostri communitis ad omnem eohaerede, etia extranen trahunt, . ram-- α 8. q.6. .. . tametsi nos disput1do contrariam opinione veriotem esse dixerimus. ἐλ -
1 3 7. procedit,i in eo,qui sol de sit,plici iure accrescendi vocatur ad partem deficientis, non etiam in eo, qui vocat ex substitutione, dc siis ex eaprcssa testat rii dispositione id ἰam hic ex veriore, de receptiore sententia cogetur omnimod. partem vacantem suscipere, etiamsi po.ὶtea deferatur . nec poterit partem suam
ω, pam' πι---7.A. ad Tre . Guis di. uersitatis triplicem nostri ratuviem asserinis Ment . Urimum , quia, quoties ius accrescendi
270쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest. 34. . a 9 3
Metestendi est simplex . eohaeres vocatur ad partem vacantem ex sola
At, quoties est unitum cum lubstitutione , vocatur ex dispolitione hominis, de mitius agitur eum lineι quam cum homine. I- -- n
dato vero rationem afferunt, quia, magis est, quod imputetur ei, qui substitutus est , si non cogitauit ι substitutioni locum esse posse, dc cohaerede repudian te tibi totum accrescere . quam si lion sit
QMd maxim.. Tertiam denique rationem afferunt, quia duo vin
Hinc intelligimus erra se si in o. rem
dum interpretatur id, quod ibi dicitur partes repudiantium accrescere Cohaeredibus suostitutis, qui inax portiones. agnouerunt etiam inuitis, procedere, ii suam partem velim .sentiens beneficium a. l. -m Mori te. 1. δε ae' μνια et iam . in hac specie locum habere, quia con
amobrem illa vi. non in inerito suit interobata . s. d. l. Plane de illo dubitari potest, an in hae specie cohaeres censeatur consequi partem cohaeredis deficientis iure accrescem M di, an vero etiam iure substitutionis. t Et
pars il Ia simplicit Er rieitur ei accrescereis d ι. testaramnu.6. ct indi βρου haeres, Tum etiam quia frustra per substitutione eo sequeretur, quod per ius accreleendi ha. Deret primum, visaut B. . su d. test
Sed est verius habere eam utroque iure, id et t. ociure accrescendi, ik iure su
re accrescendi res earet dubio, quia, Vt dictum est, pars dicitur ei accreseere, de iure vero substitionis patet d. ι. 7Mro, ibistris , eae causa; Et ita
etiam sensisse videntur omnes, qui in propria specie seripserunt, debere substitutum esto haeredem eo iure, quo testator voluit, infra sane , eum haec iura sint inter se compatibilia. et 3 t inseribu An ι. - ἀι. si Dis hero. I.
--. r. t.'s In ex. 1M ct num . . F. δε aeq. - . scilicet,qilia non repugnat, quem esse redem ex iubstitutione, & ipso iure, ac itine noua aditisne ια sic per modum
. 34Meretionis partem aequirere. Consequens est, ut lim u esse postitit, ut declarat εώ v. d. ι. si ras haras num. s. Nec obstat, si dicatur. imo haec esse inis compatibilia, quia cum expreuum ficiatis cessare tacitum t L emae exsiti. rs. f. Mos' do et q. dcuas accreicendi sit tacita iobsu. tutio ι si Tuis. 63. s. M. β. d. g. v. σανδάλ
F, reis. Consequens etiani videriis, vi liis mul stare non possit ius accrescendi cuin sabstitutione expressa, icilicet,qitia par videtur omnium ratio, cum de atiiones directae videantur posse dici expressae tamquam venie es ex verbis legis , aut edual, utiles vero tacitae, tamqu1m venientes ex lententia,ut ,-ndo φοnsior e Au in d L si quis νυ n. nom. R. quia Ad primum rei pondet Baldus, subm- tutione ni expressam facere cessare ius a cis crescendi, quando est iubstitutio tacitauoad titulum nominia, icilic'tν qui a noicetur amplius tacita, sed expretia subinstitutio , ted non quoad ius, os acquisitionis ei um , quia, cum lubuiturio fa- sit ad augendum, Consequens est, ut non debeat operari diu, inutionen Ierati
C. Gimis. σαι .Verum haec responsio. meo iudicio, non tollit dubitationem, quia licet effectus sit
idem , non tamen lequitur eum ex vir inue iure prouenire. Est enim effectus su itutionis non iuris accrescendi tamquam ab illa exclusi. Quamobrem verius est haec esse ineom.
a palmilia, t& simul stare non posse, si iusa rescendi consideretur, ut causa acquisitionis , secus vero si consideretur, ut aequisitionis modus: Nam,quoties consideratur , ut causa a quisitionis , ideo non potest timui esse cum substitutione, quia substitutio continet pro uitionem hominis, ius vero 'ccreicendi continet pro uitionem legis , m osteπάνω. m semias p. ν . - . M. dc haec ab ilia excluditur, etiamsi in eamdem perlonam conseratur, & ad esidem finem, oc effectum dirigatur. At in proposito ius accrescendi non consideratur, ut causa acquisitionis, .sed , ut acquisitionis modus, quia subitis tutus fit haeres ex causa iubstitutionis, Ac se dispositionis hominis . non vero ex causa iuris accrescendi, dc sic dipoliti nis legis . sed fit haeres ipso iure , dc lina . noua aditione, ac inuitus. dc sie per m
hilia, de per consequens limul state possunt, nec alterum ab altet excluditur . Ad secundum vero respondet Ang. dis uersam ese rationem iurium directo ruina .
dc utilium, i di,ubstitutionis, ac iuri, a crescendi. Nam ilia, siue sint di tecta, i,