장음표시 사용
371쪽
ereandam acrius incitaret, M. Papio , Nin Poppaeo Consoli hiis eandem repetate I 4 materiam, rogara lege Papia i υρ.
d. f. coelibum poenas. dc caducorum materiam auxit. Vnde Tacitus lib. Raatum a inda es, inquit, rimariramia rapi,
est . quod significat Iudinianus, is d. I.
enim dixit, i propter Iegem Iulia in , au-uam vero propter legem Papiam, Ex quo intelligimus caduca re vera falsie introducta lege Iulia, & eadem lege Fisco de-
V . auι Fab. lib. 3. eo M. - I6. Quamobrem, & Iulia caduca Da nrincupaturm . tit. 18. Iun. Sed, qu a lex Papia eandem repet ut, auxitque materiam, ideo factumen, ut lege Papia fieri dicantur,su aeueis, νυντιπι--μρ num quod moris esset, ut ea, quae prioribus legibias fuerant inducta , adi criberentur posterioribus, qria candem materia in repetiissent, ut legi Hortentiae ad scriptum legimus, quod prius induxerat lex Horatia, ut scilicet plebiscita parem cum legibus haberent t8 potestatem f. donia eum Glisti rig. - ab Iciis Hinc etiam intelligimus . caduca non aliam ob causam ni iste introducta, quam, ut publicum 19 aerarium augeretur, t ex Tacu. 4. ιώ.
deserebantur a lin, puta ciuitati, si hoc eia a speciali praua legio merat indultu in t d. l.
a 3 vel lςgioni, si a milite bona cecidissent r
unctus habuisset liberos, poterat vindiuu care caducum, non iure antiquo, idςit, tute accrescendi, ted per legem Papiam, quae hoc illi veluti praemium liberorum indulgebat, i uti ex VI . m. Is
e cap. r. Ad quod respiciens Iuuen. Saty. s.
Papiam vindicabat partem ecficientis , quam alioquin lex Iulia qtia si caducam
Interrim tamen cessabant lege Cadu cariae, Sc ius antiquum locum obtinebat. . Primum enim liberis, dc parentibus t statoris usque ad ter thim gradum seruauit lex PVia ius antiquum, quod hii tu modi personis suum imponere iugum set erubuerit i d. ι. vn. g. I. U Ea, cum tex. C.
ρ a. Quanaobrem hi dicebantur caperepante in vacantem iure antiquo L ciam. 9.νυ. da ι. x. idest eo iure, iod ante i gem Papiam obtinebat, tu ἀπ-- mmu.-
becundo, veto Princeps Mibus cadmcari s
372쪽
De iure accre se. Cap. Io. Quaest. 8. 29 s
cariis solutus erat squam da ι rufus
Io. Quam obtena re in eo ius antiquum
Tertio cessabant leges ea ducariae in i 29 gato ususDuctuas. t se eundis inculae. ad i. si Tua . Cannis. f. da Uufia in II. lib. D. 3o quia i inanis est et proprietas, si usus fruinctus transitet in Fis cuin, quippe, qui nun quam moritur, nunquam capite minuitur, Qua ratione dicimus, usum fructum non venire in confiscatio-
73. 116. Quamquam , dc alia fuerit translationis impediendae ratio ab vius fructus natura ducta, set Iicet. quia usu sfructus sine sui interitu non potest ab ijs reparari , quibus relictus est , &3 a in alios transferri 1 ι βυβιμ ur'. f. daiM. dat. s. item finu. Iam is os . Quamobrem finitur maxima, ct media capitis di. 33 minutione t ι. eoow-πm. 16. C. do um3ε quia i per eam debet usus fructus, 1 dam. nati pellona separari, & in Fiscum trans steri, quae res sine ipsius intentu fieri non
Denique usus fructus non potest consist 3s re sine personat Lδεών. quam ver ε fisicus non habet. . arto cessabant leges caducariae , si testator aliquem deficienti vulgarit et
as substitui siet, tQuod significat Iustinia
rem , nasiam caduca, ct , si fam , ad eεν-
νηπι tex Papia posvitia ead-ic: Non enim si-37 gnificar, t substit titiones fuisse occasio ne legis Papiae introductas, quia constat, earum usum fuisse antiquissi inuni, dc ex eodem ii re, a quo & institutiones pro- xerunt, adest , ex xii tab. descendisset Lorbis tigis illo. f. daveris. signis sed significat, occasione legis Papiae restatores imduxi e substitutiones. id est, cosueuisse initestamentis vulgariter substituere, dc huius inodi substitutiones frequentare , ut legis Papiae vim, atque dispositionem e G gerent, & hoc modo supponit, substitiatii in consueuisse cxcludere iucum venientem per ius caduci . Quod dc dupli. cem rationem habet, una est, qui alii- scias, quasi in conitincti locum subrogatus idem , quod aue fuisset antiquo iure consecutus, obtinebat. Atqui antiquo iure non m siet conivi ictus partem dcficientis consecutus existente R. hstituto, quippe, qrii coniunctum excludit, vitii.,
igitur eam poterat clitinere fi lcus. Alteis 39 ra vero rario est . quia i propositum legis Papiae fili, illud tantum fisco lucrum deferre, qnod cx dispositione legis, non etiam . quod ex ui I politione testatoris
pco ueniebaιι ne illi uia videretur morientibus liberam de bonis sitis disponendi facultatem auferre . Cum igitur lv. crum, quod quis ex stabstitutione conle- qtritur, non proueniat ex dispolitione legis, sed ex dispositione testa totas Consequens fuit, ut non potuerit censeri lege Papia sublatum, & in fit cum translatu IJ. Quinto celsabant leges caducariae existente re coniuncto, quippe . qui dc ipse
Ar cadura*: Nam his verbis ostendit, i naagnam in hac re fuisse disterentiam inter coniunctos, dc disiunctos, quia tunc ait, partem deficientis fieri consueuisse ex dispositione legis Papiae caducam, cum lo-uitur de coniunctis. non etiam, cum deis iunctis. Itaque hoc modo significat, diuersum in hac re ius inter eos obtinuisse : Quod etiam ratione probatur t
a Nam i lex Papia non sustulit id, quod ex dispositione testatoris expressa desere batur, sed tantum id, quod deserebatur, ex dispoli tione legis, A sic per ius accrescendi. quod veluti quoddam legitimum
lucrum est. Quamobrem cessabat lex Pa-Pia , cum testator expressim aliquem deficienti stibstituerat,vijupra dictum est. Sed, ut dii iunctus totum retineat non concurrente disiuncto fit ex dispositione legis, sed ex dispositione testatoris, qui expressin, & palam lolidum illi ait ignauit a. I. u. S. D vero non omnes C. de μά- ιοθ. Non d GD uit igitur id censeri lex Papia luitulisse. Sexto denua in cessabant leges caduca riae in haereditatibias, quae ab intestat ci
ideoque in iis ius antiquum seruabatur I. si ex pluru' in defuis , ct legis. Paul. lib.
Sed hodie sublatis Constitui one Iustiniani caducis is d. l. να. C. de cad. lolim. ma
net ius antiquum, dc portio haereditatis, vel legati vacans, non fisco, sed conjun- η cto communi iure vindicatur t d I. va. .
Secundum exemplum aderri potest Uxore tranteunte ad secunda vota, quae plus reliquit secundo viro, quam Uni extiliis proprii matrimonii contra disposi
Nam . quia lex applicat id , quod exce-43 dii, ijs demptioris matrimonis filijs t a. I.
373쪽
modo de eo disponit , Ideo eius respectu
centetur per necessarium antecedens ius accrescendi sustulisse iseeundami , qua ἀναι--μmnum. Itaque, si, veris
hi gratia. Mulier , quae uni ex filiis prioris niatrimonii quinquaginta reliquit, te. get secundo coniugi simul cum Titio ducenta. coniux non, nisi quinquaginta co- sequitur,dc alia quinquaginta, quae ad integram aliam dimidiam supersunt, noacctescent Titio, sed ad filios prioris ma-4et trimonii pertinebunt, quia i licet coniux non capiat totam partem suam, sed tantum partem parris, nihilominus com iuncto facit partem, ex kr . Pa diximM is se T. μ' ut . num. T. Denique, cum t relicti pars illi auseratur contemplatione filiorum primi matrimonii , dc in recom- ρ pentationem iniuriae eis illatae, t m δε-
Consequens est, ut illis, non Titio debeat so applicari. t ex traduiae. Bau. cems MI. nu.
Plane . si coniux relictum repudiarit , an Titius per ius aecrescendi admitti deribeat exclusis prioris matrimonii, dubitari potest. Facit autem dubitati si nem illud, quod scribiti Baldus sua. Gigvl. νη β. υσι. a. dum ait, si coniux a principio repudiet relictum , facere cessare dii positionem I. hae adiciam ouia non diei intur relictum, quod est repudiatumis. t. f. scera. pet. Sed hoc non obstante mihi verius videtur, si dies relicti cessit in persona coniugis, eius repudiationem non obesse fisa liis prioris matrimonii , t quia, cum illico ius illis suerit quaesitum f. quia ver. --λη- , - ώ. da napia ea P. q. Conlequens est, ut alterius repudiatione non potuerit il- ,3 iis au Diri, t ex iraditis . Botri ind. I aedi sati. o. in min. -. s. νεν. ρωι nu. 23. Quod
enim dicimus non censeri relictum, quod is repudiatum est, procedit, t nisi repudi tio fiat in fraudem. dc praeiudicium alterius , cui statim itis quaesitum est , ωρῶ-mut is s. qu. 8.- . Quod, si coniux defecerit prius , quam dies relicti cedat, pura moriatur ante testatorem, tunc,
quia nullum ius filiis primi matrimonij quae lituit, est, ideo secundum iuris communis dispositionem putarim Titium ius accre Icendi habiturum, i,
1 critum exelii pluin afferri potest in muliere intra annum luctus, quae secum do viro plus tertia bonoruin parte reliquit contra dii positionem ι. r. c. desee d.
ροι. nam, quia lex applicat id , quod i sitimum excedit modum, certis personis, id est , alcendem ibiis . descendentibus, fratribus , oc filiis fratrum d. ι. I. ac e modo de eo disponit, ideli fit, ut in eo w t non possi esse locus iuri accrescendi. Neo obllat, si dicatur, imo debere ae- crescere coniuncto , exclusis personis ibi en ulneratis, quia, cum coniunctus praestrat ut ha: tedi instituto , τι so M in m p. qu. S. num. s. Ης res autem in stliurus In eo , quod excedit tertiam , praeferatur set personis ibi enumeratis et mundum sab. i.
sequens videtur, ut multo magis debeat eis praeferri coniunctus, ex regula, si vi co vincentem te. multo fortis te a . clunisur. I .l .da diuerses ι-ρprobi . quia 'respondeo , negando haeredem instit tum personis ibi enumeratis praeserrirnam verius est , quod marito supra tertiam relictum est, ad venientes ab int stato ibi enumeratos, non verti ad haer 18 des institutos pertinere, f Molundis. D. δε
enim aperte scribitur is d. l. r. Et dicere,
verba Imperatoris esse intelligenda , si alius non sit institutus , se a vocat ex1ρ eodem testamento , t is iueunt Dp adicti . ω est mera diuinatio. t quia, si hoc dicere voluisset, facile expressisset ι inimis fit ex eo, quod scribit, i relicta non a maristo , ted ab extraneo, accrescete cohaere di bus, stili a cohaeredibus vindicarid. . .ers omnia- C. da see. πώ r. p- πει- μιλι- si uirim, versie. Si anim Ain. δε- .cost. q. intelligimus, aliud sentire in relictis ab uxore, quia, si hoc voluisset. ficile expressisset, ut in alieno casu e pressit.
inartum exemplum afferri potest In eo, quod a viro illustri, & in dignitatei constituto relinquitur filiis susceptis ex vili, di abiecta muliercula, cum qua, vetante, vel post copulam contraxit matrimonium : nam, quia lex improbato coniugio de rebus ita relictis dii ponit , eas deferendo fit ijs ex alia coniuge legitima, et non vili sti sceptis, aut fratribus , vel sororibus, aut patri, vel matri, aut d nique fisco I. r C. donatuν. liberi ideo fit, ut per necessarium antecedes censeatur ius
6x accrescendi sustulisse. 1 Sed hodie, quia huiusinodi mulieres cu omnibus homini bus etiam dignitate praeditis iustas nuptias conrahere possunt s. σε - -- utem
iura C. de am. ideo fit, ut di filiis ex eis susceptis, quasi legitimis relinqui possit, Q eessetque t proinde eo casu a. l. 1. C. damms. lib. dispositio. Quintum exemplum sit in legato coniunctim relicto Titio, & ei quem pater dedit filio tutorem, ut enim ad suscipi e clam tutelam inuitaret: nam, si te ex curiste, re per conseqtientias a legato repeb latur t ι. suratum. 3. I. amurere f. da bis,
aecrescet Titio, sed ad pupillum pertine- bit, i quippε, cui lex deferendo legatum
64 ι. pen. C. de Drae. centetur per antecedens necessarium ius accrescendi prohibuisse,
Sextum exemplum potest a rri in eo, aut celauit testamentum: nam, licet te ator coniuncti mei, dc Titio legatum xςliquerit, non tamen eius eortio, quaprue
374쪽
priuatur, Titi accrescet, sed adhaereisdem pertinebit id. ι ρ-uit. Cinti G. quoniani S hic vocando haeredein, ccnseturos lax ius accrescendi luitulisse,
Septimum exemplum asterri potest in omnibu , casib iis, in quibus legatum, aut quid aliud ei, cui relictum est, ut indigno
aufertur, quas retulimi ιη 7. cap.
nam, quia tale legatum applicatur silco. ideo fit, ut in eo ius accrescendi locumis habere non possit. t Itaque , licet indignus habeat coniunctum ι eius tamen portio, non ei, sed si ico deseretur , Hs
Octauum exemplum afferri potest in eo, quod a Patre relinqu4tur spurio: nam, quia secundum aliquos I id certis personis applicatur .' nempe fi lijs legitimis,
aut fratribus, vel sororibus, aut patri,uci matri, secundum di ἔ possitionem d. M. C. da nMur. 5lur. quae iecundum eosὶ in omnibus spurijs Iocum habet, ut Nistim-νit T. 33. num. I . ideo fit, ut eius re-ro spectit ius accrescendi cesset. t haec opinio magis communiter est improbata. nam verius . dc receptius est , dit poli. tionem d. t. I. c. do MMn. lib. non habere locum . nisi in spuriis illustri una person mini, ideoque, quod alus relinquitur. vel ad coniunctos per ius accret cedi per- I tinere, vel remanere apud haeredes, ttis ostendim- να iam 7 ev. qu 3. num. Is . Ide inest, re, si naturali relinquatur su-Pra Unciam , quam ei per legem capere permittituri nam, quod excedit , non adlegitimos defuncti haeredes, i c sic venientes ab intestato, sed, vel ad coniunctum,eta vel ad haeredein institutu in pertinebit, t
Non una exemplum sit in omnibus casibus . in quibus statiatum contemplationenias culorurn foeminas excludit ab ca poditione , qtiam de iure communi essent ab intestato habiturae: nam, quia censetur. de huiusmodi portione Ialtem tacite disponere , masculos includendo , ideo fit, .ut in ea ius accrescendi ccsser, t secun
Decimum sit exemplum in filios quem
extraneus coniunctim cum alio vocavit ad haereditatem , aut legatum I nam, repudiet suam portionem, ea , non accre Icet coniuncto , sed ad patrem petii - 4 nebit. t ut ostendim- su 9. east. ν 41. nu. o
73 scilicet, quia i lex de ea dii posuit eo ipso, quod cauit, ut repudiante filio perinde pater admittatur, ac, si ipsem sieta testatore vocatu ι. f. C. de bon. qua lib.
An lex, aut statutum tollendo iuris ac
crescendi causam censeatur etiam
ipsum ius accrescendi sui tulisse QSi aestio Nona.
SEcxindo vero, si lex, aut statutum tol
lat iuris accrescendi caulam, censebitur per consequentias,& ipsum ius ac-x crescendi sustulisse , t sublata a causa tollitur effectust Lmige 6. 9 3--Μυ f. vi νην. M o. cap. er , si ChrHur di aures r. t. eum res moria πιθώ. Exemplum sit , si lege, aut statuto caueatur, ut possit quis decedere pro parte testatus , di pro parte intestatus, quod fieri posse diximus a.
qu ει. nu. 13. Nam hoc ipso censensetur sublatum ius accre Icendi, quod ameromnimodo disiunctos cohaeredes locum 3 habet, t vas ibis c -Τ. in εν act. rommu -- ιυς-m. qu 1ΙΑ. num. 32. est Et simili modo censebitur prohibitum, ne haeredi in te certa ii stituto tota haereditas ac 4 crescat, i secundis remiam Cauast. d. qu. 1ΙΑ. num. 13. quia permittendo, ut posilit quis de parte bonorum testari tollielex, aut statutum causam illius iuris accrescendi , quod in supradictis casibus
Iocum habet , ut patet ex ν, qua dimmus in o
My. 7. P. I. num. Is. Ideni est, & li lege cauueatur , ut valeat testamentum absque haeredis institutione, ut eautum esse lege Tauri testamur Hispani: Ceniebitur enim eo ipso prohibitum, ne haeredi teis certae tota haereditas accrescat, i ut recta δεν Ut Cauad. d. qu. 2Iq. num. 3. ct re' iata Molin. lib. I. de W mu. Hs . cap. 17. nu. . contra sentιemis opinisne, quia, licet id ex.
pressim lex non dit ponat, tacitε taliae uia cauete intelligitur, eo ipso, quod permitati, ut ponit quis de parte bonorum testari , secundum ea , qua ivra drximus . Generaliter enim verum est, quoties ex dispositione legis, aut statuti non est a surdi iiii , quc in decedere pro parte testatum, & pro parte intestatum, toties cenis seri sublatum ius ac iescendi, quod habet locum inter omnimodo disiunctos
aut retpectu eius partis, de qua icitator
375쪽
et non disposuit, et ut scribis Peregr. cons. 24y.
An , & quando per taxationem, seu limutationem a lege , vel statuto factam censeat ut sublatum ius accrescendi. Quaestio Decima. Tξxtio demum, si lex, aut statutum
laxet , seu limitet dispositionem, censebitur etiam per consequentias I ius accrescendi sustulisi e , t quia limitata causa limitatum producit eis: a aum t ι. magris. I s. g-acq rre. . Quam obrem dicimus, in dispositionibus limi-aatis non habere locum ius accrescendi, 3 f - -ωνι est apud Bau. - ι. I. num. I . O ιιι
Nec est contrarium, quod hoc posito. sequatur, testatorem decedere pro parte testatum, re pro parte intestatum, quia non est hoc absurd um, quando lex por-4 tionem , seu dispositionem limitauit, t
y Mν . invi Lcx ei. im , t licui prohibendo potuit id habere pro absurdo ἀι. . nostram. 7 f. dareg. ιαν. ita eliam permitte iido otuit pro non absurdo habere, quia ni-il est tam naturale, quam unumquodque dissolui eo genere, quo colligatum
inadrupliciter autem fieri potest, ut
censeatura lege , . vel statuto facta limis latio , t & per conte querulas sublatum . ius accrescendi , Primo ex natura rei,
cundo , si limitetur potentia caulae essi
Tertio , si limitetur vocari portio, o qu.
quemur u P. I, num. I. se Quarto a mum, si limitetur utrunque, ut in exem Plis, quae referemus ναIq. nas . seqq.
I Ius Meressendi cessas in dispositionibus taxatis .
a Ius acer erad, non habet locum in Uuin curis Atimenta naturaliser hamis sunt taxata . 4 Alimentorum cui ses ηαε est reiterabulis.s Itis accrescenai non habet locum is lagato al2-a- . torum, seu relicti no aismentis. 6 Ius a cerebendi non habet locum legata uestlius.7 Ius acer Lendi non habet Deum in Aponio. 3 Iasacer ceaci a baiari mi in victu , er militia .
rS Argumentum ὀ reas temptis ualet. Is Legatum annuum itur minii legatara .ao Paraemiacta non accrejeia conis. o. a I Declaratur L iat. C. de legat. oena. 32. a 3 Ius accrescendi Dcum babet M legatis halentibus caussam rerteriacem. 14 Vsus ructas habet causim reiserabilim. as Legara m anquum habet causam reuerasilem. vis Legarum omines si Dietaι Was ructur. a 8 Legata arinua tot sunt, quot anni, menseo, cen
376쪽
De iure ac crest. Cap. I o. Quaest. II. χ99
An , dc quando per taxationem , liamitationem factam ex natura rei censeatura lege, vel statuto sublatum ius accrescendia
P Rimum igitur , si res, quae relinquitur,
talis sit, ut censeatur, vel a natura, velat me taxata, dc limitata, censebitur etiam taxata , dc limitata dispositio , dc per consequentias in ea cessabit ius acci 3 acendi i m smis Rip. πιε d. t. νε-s nu
rei duo possunt exempla asserti. Primum in usu: nam, si duobus com iunctim legetur, aut concedatur, non habebit in eo locum ius accrescendi, quoniam usus est quid a lege t Matum, oc li
F. M Quamobrem in Pandectis non concipitur titulus , De Uae,' rum Me ιιι - . sicuti concipitur titulus, Da QM, yrrugat , Hlfideicommissumaam, sed simpliciter , iDe ustum auro da, ut intelligam iis, ius accrescendi non. ut in usu fru- uti, ita, di in usu locum habere posse. iacundum exemplum afferri potestim in alimentis, quae naturaliter homini ta-
duobus coniuncti H lcgentur , aut quid Iegetur pro alimentis, non habebit in ta-e Ii legato locum ius 4 ccrescendi . t filis, s ibi Aux. au zj ad i. Fale l. domiam.
ctum, quemadmodum nec in legato victus, dc veititus, quς sunt paries at intentor UIN, ε νι δε legato D tisin Ieri erunt Ang. iu d. l. δε-m η- 63. g. l. - ρrin. Τ de usust. Iasi in L I. re
nec per consequentias in apanagio, quod ait ignarair filijs Regum, di aliorum Prinia
s cundo genitis Uas allorum assignatur, t
irim 3 dc generaliter Iocum non habebit in ii , qtiorum causa non est re iterabilis,
Hinc infertur, si testator duobus con- iu ictim Ieget fructus Certi fiundi, licet regulariter in huiusmodi lcgato locum habeat ius accrescendi , si tamen adiiciat haec verba, pro alimentis, vel, pro victu, dc vestitia, oc ii milia, locum amplius id
xx quia i illa verba , pro alimentis, siue, ad alimenta , tamquam adiecta taxationis gratia restringunt dispositione in praece dente n. dc operantur, ut legarum, quasi non habens causam rei te rabilem ius accreicendi non recipiat, secundum ea, qua βι- tra dix--. Et hoc dato eriat quod essetia relictum pauperibus , dc sic piae causae , t
tis, si tam eii id tacith ex aliqua circunstatia i melligoctur, adhuc in eo cellaret
377쪽
i q1. ut euenit in usu fructu relicto uxori una chi in filiis: nam , si ex coniecturis , seu praelumpta mente testatoris restringatur ad-alimenta, in eo cessabitro ius accrescendi, t m ---εn sexto cat. q..eto. na. . Idem est, dc, liquid annuum pauperihus rei inquatur; Nam , quia id taci- te censetur relictum pro alimentis it . cumbi. 8. si simini, est iri Bart. - i. ff. de trans
ideo fit, ut in eo cesset ius accrescendi ,
Plane, si non pauperibus, sed aliis relictum sit annuum legatum, dubitari solet, nunquid in eo sit locus iuri accrescendi, maxime, si collegatarii per aliquod temporis interuat Ium concurrerint, & annuum perceperint legatum: Nam plerim censuerunt uno ex iis postea delicienter et non esse iuri accreicendi locum. et Ita enim
Primo, quia valet argumentum 1 re ad 18 tempus t L mιlosa vers. Et, quia dixim- f. Gmι usta. Sed in dilpolitionibus tax tis, & limitatis respectu rei non habet i
cum ius accrescendi, est dicen in an Me cap. quast. I nu. 1. dice igitur habebit Iocum in dii positionibus ta aris, ct limitatis rei pectu temporis. ΛtquI legatum annuum dicitur ta Iatu ,-limita. tum respeau temporis, quia testator cetPsetur illud limitare ad tempus vitae lega- I9 tarii, ultra quod non progreditur,
legato non habebit locum ius accrescendi. Secundo mouentur, quia post acquisitionena semel factam cessat in legatis ius
igitur in quaestio De proposita facta icine liuerat annui legali acquisitio, Coni equus videtur, ut, etiamsi pollea deficiat aliquis, non tamen debeat eius portio collegata.
Terta O M, ouentur, quia pars extincta non potest ad coniunctum per ius accrea O scendi putianere t Orferi, ηι Ru . υκ 6.
c Orilequenter non potest alicui deterii ι. ex Diti. Τ de harad. an. 3 cum non entis nullae sim qualitates t. e m. qui. AI. f. si cert.
't. Sed per inoctem collegatarii censetur pars annui legati, quae ad eum pertinebat.
extincta, ut d x--μ - n. I p. Non poterit igitur adeoniunctum per ius accrescendi pertinere. Quarto, & vltimo monentur l. vlt. C. dea x Ierat. Ubi Iustinianus constituit,t legara, quae ad tempus relicta lum, sinito tempore redire ad haeredent , nec distinguit, utrum adsit coniunctus, necne. Omniamcdo igitur etiam existente coniuncto debet legatum , quod tempore finitum est, ad haere dein pertinere. Ita Rusa. d.
Uerum his non obstantio us puto comtrariam Sententiam esse veriorem, scili- licet in annuo legato regulariter habere locum ius accrescendi, siue legatarius no concurrat, quod indubitatum est, siue a1 desinat concurrere . t Fuu Me Sotentia
e Dis, acu μυη- , aliud esse, Ma -- dum , Ioe su a censetur ρνε --ntis. Protatur autem haec Sententia. Primo, quia ius acerescendi locum habet in omnibus legatis habentibus cau- a 3 ia in rei te rabilem , t ut suis Bara. and lis
n. I. typλtet ex legato usus fructus, in quo locus eth iuri accrescendi, ι. Γ in ρ im. πω. tu. F. da usust. Meri ear nos is sext. ea qua l. U. n. 3 S. quonam habet causam rei ' a 4 terabile in , , νιμιbu Ant. Fum. d. rv. 3 I. Sed annuum legatum reitcrabilem cauas iam habet i L et ιa is s. ει ι Mares, ct abi Bara. u. a. r. de ann. legat. Quid enim impedit , quominus is, qui centum annua per cipit, ducenta, vel etiam maiorem sum
mam percipere possit λ Habebit igitur
etiam in annuo legato ius accrescendi locum Secundb probatur , quia legat lim an inas nuum comparatur legato usus fructus, tι. in fluuisa 8. β. δε η Ieg. Sed in viii fructu legato locum habet ius accrescendi, siuEConiunctus non concurrat, siue desinat
Ergo& in annuo legato. Tertio probatur, quia iii annuo legato subest eadem, imo maior, quam in Usa fructu ratio, cur etiam poli acqui licionea 7 ius accrescendi locum habere debeat, t
ideo in usu fructu dicimus, etiam pol hacquisitionem deficiente collegatario locum habere ius accrescedi, quia vim Structus quotidie legatur,& cOιa utituitur d. f. . Quodam, adeo, ut tot videantur esse legata , quo anni Fanentes, dies, Sc ideo, licet collegatarius concurrerat ratione vini,
378쪽
. De iure accrescendi Cap.ro. Quaest. I 1. 3 o I
' fructus praeteriti, non tamen dici potest,
ratione futuri concurriste, ut ostendimis snseptimo cap. quast. 19. nu. Iaa. Hec autem ratio multo magis habet locum in annuo legato, quippe, quod non censetur unum, sed multiplex; tot enim censentur legata, quot anni, menses, dies, per quos singulos dies legati cedit tm singulor. ε t. cum
cum alioquin dies usus fructus legati se-as mel cedat i d. t. vn. in t n. f. quana. ares uis cyd. Omni modo igitur etiam mannuo legato dici potest legatarius non
concurrisse respectu tuturorum annoru, licet respectu praeteritorum concurrerit,
D6. nu. I 6. Quo sit, ut ita post acquisiti nem locum habere debeat ius accrescendi in annuo legato, ut in usu fructu. Neque obstant contraria: nam adpriam lim respondeo, licet annui legati pars, quae vacat, coniuncto super uiuenti a cis crescat, non tamen eius legatum dici re- ei pete incrementum res peliu temporis, quia, t quoad eum non fuit limitatum vique ad mortem alterius collegatarii. sed latum usque ad mortem propriam, dc ideo, quandiu uiuit,potest dici percipere legatum intra tempus sibi praefinitu in ιAlioquin enim sequeretur, per mortem unius ex fructuariis impediri ius accrescendi in persona superuiuentis, quia legatum etiam Uius fructus centetur limitatum usque ad mortem legatariorum, de tamen certum est non impediri, quia res-peliu super uiuenti S i Oncenietur limitatum usque ad mortem locii, sed vique ad mortem suam, oc ideo, quandiu vivit, di .citur percipere totum usu infructum inistra tempus tibi limitatum. Ad secundum vero respondeo, id procedere in legato, quod semel acquiritur, secus vero in eo, quod acquiritur quotidie , ut est legatum usu sfructus, & legatum annuum, quod illi comparatur: Nam in huiusmodi legatis locum habet ius a ciescendi, etiam post acquisitionem , quia, liuet censeantur acquisita respectu
annorum praeteritor uni, non tamen cen.
sentur acquisita rei pectu futurorum, is
Ad tertium respondeo , per mortem unius ex collegatarijs non censeri extinctam annui legati partem, quoad superuiuentem, sed tantum, quoad decedentem, quia legatum annuum centetur virique relictum usque ad propriam nao Ite,
Ad quartum denique respondeo pri- D mo, legem illam esse intelligendam, i nisi adsit coniunctus, qui haeredi praeseratur ,
Secundo respondeo, Iicet unus ex legulariis moriatur, non tamen dici finitum legatum, nec transactum teaipu , quod Iom. s. legato finiendo praestitutum es t nam re spectu iuper umentis non fuit praefinitum te .upus mortis collegataris , sed tempus mortis propriae, dictum est,& ideo, quandiu vivit, tandiu dici potest legatum in suo statu manere L. I. s. iam ait Lia
Hinc intelligimus, ius accrescendi multo magis habere locum in legato dotis, puta, si coniunctim legentur mille pro maritandis duabus puellis: nam quia ta 33 legatum causam habet re iterabilem , t
cum dos, tamquam uniuersitas augeri possit t. quod dicitur,f. vi impen. an reb. det. Dia. ideo fit, ut in eo locum habeat ius a 34 crescendi, t w scribunt Ang. d. t. damsn-.
Nec est contrarium, quod dos recipiat 3s taxationem ex qualitate personaruni t LM- post. 7o. 9 graτιν g. vi sum cor. ideoq; non videatur admittere ius accrescendi, quia 36 respondeo, id procedere, i si dotem comsideremus , retpectu obligationis pater. nae; nam pater necessaraci cogitur dotem filiae suae constituere secundum quantitatem sui patrimonii, & qualitatem pers narum . dc talem cenietur constuisse, si simpliciter dotem promittat d. ct
rum, si eam conlideremus, quatenus est ab obligatione constituendi leparata, ut conlideratur in iis ait positionabus, quae voluntarie fiunt , & certam continent quantitatem, magis est, Ut talem non reiscipiat taxationetn: d enim impedit, quominus etiam pauperrima, Sc vilis com
ditionis puella amplissimam ex alterius dilpositione, re liberalitate dotem consequaturi Tamquam igitur non taxata, sed te iterabilis non debet este iure accrescendi destituta, nisii sortὶ estemus in casibus, in quibus pro maritandis puellis essent diuersae summae relictae, tuta, quia testator dixisset, lego lingulis liliabus Titi j mille pro eis maritandis: Nam tunc , si una ex eis deficeret, dos eius Coeletis noac resceret, sed in hς reditate remaneret,
vi oon m in muta ea . quast. q. nu. o. P. 17. m s. s. quia inter eos, qui ad res diuersas vocamur, locum non habet ius ae crescendi, νι diae mus in d. quis. 6 num. 2.d. - 7.nu. s. Et his quidem modis censetur Latia limitatio ex natura rei .sVM MARIUM.
379쪽
ad hareuem inuitutam omnia bona per Ilient , o cur num. 9.
11 Bona etiam, qua quis se habere ignorat pretinent ad haredim Diuitutum In tenamento, quod -νe communiis Iliuetur. Subm tuere ρωpidariter non potest parer arroga
14 Substituto d patre arrogatore non aecrocvns bona, quae pupillus habuit aliunde. Is Arroga 3 pnριοι bona propria per toηent adsti bH, tutos ipa Te naturali, aut νιnishtιs ab inte latosa 6 Arrogatus impubes potes decedere pro parte x narus , s pio parre latenatus. Declara, vi
r8 Arrogati Impaberis successores villes tantii mection/s eonsequuntur.
Is Substitutus a patre arrogatore succedit iure culti, Iubnilutus vero a patre naturalὶsuccedit iure
11 subnuatis sit sacta si filio farsess, tam a patre ,
An , & quando ius accrcscendi cesset, si
potentia causae ciu cientis sit a lese, vesinat ut o limi ala ,
SLςundo vero potest ea lege, vel statiato
cen Ieri facta limitatio, non respectu rei, scd respectu potentiae causae enicientis, nempe sit ad certa bona, vel certa partem rei tricta, dc limitata: nain tunc I
spectu aliorum honorum , vel partium t ius accrescendi cessat, i quia, ubi limitata est potentia causae essicientis, limita- tus quoque inducitur effectus, i ut seribuna
Huius rei duo possunt exempla asserri. Primum in filiorum . qui testatus est de peculio Castrensi, aut quasi Castrensis nam, licet habeat hona aduentilia , non ramem ea accrescent haeredibus institu iis, sed ad venientes Ab intestat O perii, nebunt , si modo. filiusfam. in potestate
3 Iatris constitutus decesserit. tI enm, Icrip. st Corn. cons h. nu. 8M per tot. Dol. . Nam νε qui at potentia causae enicientis e 1 limilata , scilicet, quia filius tam . non potests restari t t. qui in potestaιε. s. νηρνin. I.siti fam. 16. in min. -Lsfllisissem. 19. . da testam. L se
fructu ni , non tamen sustineatur testa-7 mentum t I pen. er ibi Hr. n. a. Alex. nu. a. I . n. 1. C. qui test. fac ps. fribunt g t. ia d. t. qui in floretiato. s. in veris. nuriis magis , ct si
fit, ut respectu aliorum bonorum ius ac increscendi cesset, fondum ea, qua Iurra di
Planε, si filius tam post conditum de
peculio Castrensi, aut quasi Castrenti testamentum sui iuris factus decesserit, quin ad haeredes institutos omnia bona pertineant, siue sim aduentitia, siue perfe-s ctitia, non est dubitandum t t. sdιm est. 3.β. da milit. ranam. I. bar di se. I9. g. st 3fam ' νιν cam. 'cul. quia , t cum cesset tunc limitatio potentiae , scilicet, quia, qui sui iuris factus est , tamquam paterfam. Io de onmibu s bonis suis testari potest tι.-rbis letis. I o. f. da inis. Hu. S.dioenai, Aurb. Onvt. coss. q. S. I. Inst. δεια. Fale. Conie-quens est , ut debeat etiam cessare iuris acer et cendi impedimentum 1 limitatione proueniens, cum cessante causa impeii dimenti cenet & ipsum impedimentum t
Bainobrem eius leuamentum etiam an te conditum regulabitur secundum iuris communis dispositionem, secundum qua ad haeredem etiam ex certo genere bora rum institutum uniuersa pertinei lis reditas, ne alioquin i cstator decedat pro par te testatus,& pro parte intestatus, ut di- imus in T. ωρ. P. 3. num. σ seqq. Idque Adeo verum est, ut procedat etiamsi iem pore
380쪽
De iure accresci Cap. I o. Quaest. Iz. 3 3
pore mortis ignorauerit patren suum de .cessisse : nam ex testamento , quod iure Communi sustinetur, pertinent ad haere. des etiam ea,qus testator se habere ignora rat 1d. t. st demia. t. m. d. l. ha reditate. I9. g. visam. f. G e str. 'cul. Secudii exemptu afferri potest in patre arrogatore . qui impuberi 1 se arrogato.
substituit; nam, qilia substitia edi potestas in cius persona suit ad quartam debitam ex rescripto Diui Pii, Si si quae lunt alia ab eo prosecta bona restricta, de limitata
Du r. ad tit. F. de vulg. cap is. ideo sit , ut , si deiiciat is, qui a patre naturali fuerat et dem impuberi substitutus, aut nemo fuerit ab eo substitutus, non habeat stibditutus ab arrogatore ius accrescendi respectu honorum, quae non sunt ab eo pros cta, sed ea debeant ad legitimos pupilli I successores pertinere, t ot scribunt Bart. in
nerent , si nemo fuisset a patre naturali Is substitutus t . eausa eunua. f. de vulg d I. si arrogator. aa j. da adept. Deccdct igittar in hac specie pro parte tellatus , dc pro
is parte ita testatus, i secundum Bart. επι I. . 36.
i r ipso iure, sed effectu , t ut nos verius arbitramur : Nam ipso iure magis est, ut totum pupilli patrimonium ad substitu
tui pertineat, ecconsequenter, Ut pupillus in totum testatus oecedat, quonia. legitimis pupilli luccessoribus, quemadmodum dc substitutis a patre naturali Dosuccurritur iplo iure, sed utiliter, dc vinculo cautionis, quam praestat arrogator
de restituendis pupilli bonis iis, ad quos
ea res pertineret, ii arrogatio facta non
a-rem Inst. eod. quo vinculo succurritur de
substituto a patre naturali , oc legitimis pupilli succetioribus, ut ad utiles actio
sectu differt haec sententia a communi, quae vult utramque substitutionem vale. re. Una iure ciuili, nempE facta in ab arrogat ore , alteram vero iure praetorio, is ne inpe faciam a naturali , t videra ess
d. I. ex facto n. εσε. Nam, cum, ut diximus substitutus a patre naturali luccedat vim Culo cautionis, dc utiles tantum actiones haereditarias consequatur, fit, ut, non, nisi praetorius successor dici possit, exemplo aliorum, quibus utiles tam uin acti nes haereditariae conceduntur, secuniam
Plan ε, si contra deficiat substitutus ab
arrogatore, quin iubili tuitis a patrC n turali totum saltem utiliter consequam tur nulla dubitatio est , t , ι δενι- Θιν.
ar Non enim, ut in arroga ore , ita dc in naturali patre lubstituendi potestas fuit, ad certa bona restri ista. 6c limitata a. I. sed si plur s. io. g. adsuuestitutos 1 de vult. Est in
39. C. da impus. σαι. Juv.ὶ decidi potest illa quaestio, nunquid . si pater, dc mater furioso filio subiti inani. Ec polita communi , quod utraque substitutio valeat alter ex rubstitutis deficiat , debeat alter coni equi totum per ius accrescendi: Nam verius est, totum ad eum pertinere. a1 tvιIcrisit κον. ind. I. ex fato nu. 49 .ct duos. Itqq. f. da vult. non quidem litate accrescendi, quippe, quod inter venientes ex diuersis testamentis,diversoque iure suco cedentes locum non habet, υι ostendimus 'in c t. P. 43 n m. t. eqq. ted iure proprio, dc c, ira iura ipsius iubstitutionis, quae, quoniam ad certa bona non est restricta, ideo trahitur ad totum : Nec enim, aut
patri, aut matri fuit substituendi pote-1 1las ad bona tantum propria limitata, sed simpliciter permissu in est, ut possint filio furioso lubili tuere d. l. humanitatis. 9. C. dasmpiis. ct at subst. . qua ratione, Inst. do papilia . oc ideo, siue pater substituat, siue mater, centetur in tota furiosi haereditate substituete; sed, quia rota haereditas non potest ad utrumque substitutum insolidum pertinere, ideo necessitas ipsa diuisionem, dc distinctionem patrimoniorum induxit, ita, ut alter alteri concurrendo patrimonium a suo testatore relictum, dc aduent iiij dimidiam abstrahat. Cessan- tegitur hoc concursu , dc alterutro deficiente retinebit alter totam furiosi haer ditatem, non quidem per ius accret cendi; Nec enim ei quicquam accrescit, qtiod