장음표시 사용
401쪽
retistimis in T. P. I o. nu. G. d icenti lim , haeredem in re certa, aut parte haereditatis institutum non posse residii tam , quod ei accrescit, in foro conscientiae pet in
re, sed debere id venientibus ab intestato restituere e nana iidem multo magis censent, restituenduin esse residuum P si retentioni voluntas.lestatoris manis stissime refragetur, ut euenit, cum ii Saccre Icendi prohibuit : Nec enim salua' conscientia potest haeres retinere hqred
talem contra voluntatem testatoris, quae
colligitur etiam ex actu inutili, dc inta 33 lido, et ι. si f. da b. e.r. l. legatum sub randia
Qiiamobrem venientibus ab intestat consulitur per denuntiation in Enan. i4 gelicam oest. in d. l. --iunmirum. 172. in L Probatur haec sententia. x Primo ι. ρειν.T . in rin 1 . .eri . . ubi Pa pinianus , Prio Luci Tito, content- sis ramum Mis, inquit, friuommissum valere ρlaeust, idis rescriptum est. Quid ergo, si, om heredem ιae parte sestituisset, ita u-- est. Pata pro parte
tua cententus sis Luci Tu, eentum aureis, petere ροιο ιηι cebaredes partem baravitatu eo retinente, seu preeipiente, quo contentum os pestiit δεμη
Is qitibus verbis apparet. t testatorem iubentem haeredi instituto,ut sit contentus aliqua re parriculari, vel etiam portio. ne , cem cri eius fidei committere, Ut te siduum restituat iis, quorum fauore t Mis leni steti iussionem. 'quod e iam siri in I
illa verba, Sed, quando In testamento neminem instituit, praeter eum, quem iubet esse tacitum ,& contentum certa re, vel pule, intelligitur facere talem iussione . α prohibitionem fauore venientium ab
γνέ. Qinto. Ergo censebitur gratiasse incstitutum, vi haereditatem venientibus ali intestato rcstituat.
Nec est, quod aliquis respondeat, diauersatri esse rationem speciei propositae in d. l. ρειν, & eius, de qua nos loquimur, quoniam ibi tractatur de eo, qui fuerat institutus in semisse haereditatis, & p .stea iustas esse tacitus. ει contentus cer, eis rebus, quo casu , quia letarassem illum habet ex voluntate testatoris, ideo nil mirum, si teneatur residuum restituere.& voluntatem eius in hoc seruare, nos vero loquimur de eo , qui ab initio non fuit institutus in toto, sed tantum in ro
ria, vel etiam in parte, di prohibitus
habere residuum : nam, quia totum id
Consequitur contra voluntatem testato, ris, ideo non videtur cogendus id resti-18 tuere . t Quomodo re senμνι Imst. rn η. flex
quia verius est . lino non este diuertam rationem 3 nam ita residuum rapit contra mentem testatoris , qui primo fuit imni tutus in toto, & postea iustus est esseta, citus , de contentus certis rebus , Ni is, qui ab initio institii itur in rebus cerris,dc prohibetur plus petere: Uterq; eni in resisi duum illud directo conlequitur Contra voluntatem testatoris , sciliceri, quia nil
refert, utrum testator non dederit, an ve
rodederit, quidem, ted postea abstulerit, ideoquς debet uterque per fides commil-1um restituere. Secundo vero probatur i.si auri re g. ad Trerit aulas varsa referuntur in I. sed si qu priore, Inst. Pib. mod. test. ιQ. ηομ- να I9 ι3mus επεκ. ρracea. num. 1 . nam ibi , t quia testator prohibuerat haeredi in re certa instituto ius aceret cendi, dicendo, se velle prius testamentum valere, secundum ea.
uatus residuum iis restituere , quorum Di ore facta fuerat prohibitio , nempolia redibus 'in prinio lestamento scriptis. Ergo, de in specie proposita debet haeres, cui testator prohibuit ius accrescendi dicendo , se velle, cum esse tacitum, αContentu myortionibus, aut rebus datis, cen Ieri per ridet commissum grauatus residuum restituere venientibus ab intestato , quorum fauore testatot ius accretc Cindi prohibuit, Ieram n AEa Nec est , quod respondeas, diuella inesse rationem illius,ec hujus i pectet,quod ibi constet ex verbis tessarotis. de perio na, cuius fauore talem fecit pro hi vili nem, cum dicendo, ic velle. prius testa. mentum valere, demonstret 1 altein implicit E , adi quem velit residuum pertin re, nemph ad eum, qui fuit haeres scrip tiis in priore testamento , quod. valere vult, cum alioquin in specie, de qtia r quimur, non constet de tali persona, icia licet, quia, licet testa tot dicat, se velle scriptum haeredem esse tacitum , & co
tentuin rebias datis, non tamen, aut ex
plicite, aut implicite declarat, ad quem
velit residuum pertinere, ideoque, clura non constet de persona fidei commissarii, non poste per consequentias cen leti i ductum fidei commissum, quia verius est, Iino eandem in hoc censeri viriusq; ip ciei rationem: nam ad hoc, ut ex vcrbis Iestatoris cen Ieatur utiliter inductum fideicommisium, non est necessaria expres lio personae, cui testator vult prospicere,ao i CuiM. - L peto. 7I. in prau. tu I9. lib. quast. Papun. sed sufficit de ea con Itare ex
licet, quia in fidei comminis Icquimur
etiam coniecturas voluntatis I. cum Pro ρ nis--. 6. I. de teg. 2. Atqui, quoties linnator inuituit haerede in ex te certa, dc camediante uult eum esie cotcn I u,
402쪽
De iure ac crest. Cap. I o. Quaest. 18. 323
eonlectitra voluntatis est. vi voluerit residuunt ad venientes ab intestato pertin Te , d. t. peto,' ν ἀπι-- supra m . s. Erino talis coniectura debet susticere adoc, Ut eorum fauore censeatur ut ister
inditatam fideico inmissum. Tertio probatur, quia valet argumen xt tum a tempore ad rem iEι - ἀπι-ιsst . de init. test. Sed, quando testator linritavit institutionem haeredis re1pectu temporis, dicendo , se nolle inis situ tum post tempus esse haeredein, licet illa limitatio non operetur directo , operatur tamen per fidei commissum , quia censebitur institutus post tempus grauatus haereditatem venientibus ab intesta-ax to restituere, t γε ferebam
xvi. s. Debet igitur idem operari limitatio facta respectu rei. Quarto denique probatur, quia verba testatoris, quae nunquam possvnr valere M iure directo, valent iure fidei commissi, tι.s ratala. 76.1. ad Tris. Seo. quando testator ait, volo haeredem esse tacitum. ScContentum rebus datis, nec ulterius qnic-
quam petere posse, huiusmodi verba nitis quam iure directo iustineri possuna, sed ab initio vitiantur L ι .sr- ν afvola. τε F - μα-st. Debent igitur iure fideicommissi sustineri. Castri L em.
Neque huie sententiae aduersantur e miraria : nam ad primum respondeo. ver in ba illa, perinde erus Maraasti, ar κε, si sinoea
a re hina iη -- Ot, esse intelligenda, tquoad directam acqtii sitionemr nam institutus perinde habebit ipso iure totam haereditatem, atque, si talis exceptio, seu prohibitio facta non misso: Sed, an pet dei commissum teneatur rem illam iis restituere, quorum fauore mit facta prohibitio , non ceciditur ibi, verum inter. Pretatione suppletur ex coniectura volstatis testatoris, quod de alibi sani immε contingit, ut in . - ex dis 3 f. ἐσέ-ν. νη . ubi Papinianus ait, vitio rem p ris sublato manete institutionem, scilicetas i directo, nee decidit, utrum post tempus haereditas sit per fideicommisium restituenda venientibus ab intestato, & tamen ita intelligitur, risu ad mau, cstiu
Ad secudum vero respondeo, fideleomas missum ibi t non ideo inductum non cenis seri, quod illa verba, sit tacitus, & co tentus per se non sint ad id inducendum furficientia, sed, quia in specie ibi proposita ellat inutile , si iii ductum contere. ur: nam tantum qui que coli aeredi daarer, quantum acciperet, quod esset ridiaculum ι. Ffindur. 6s. ia ι. Fati. Unde, quia testator non censetur ita ineptu ut
id agere voluerit, id edi piaestim it Papinianus, eum potius aestim monem sui pa-
trimonii secisse, quam mutuum inter co-x7 haeredes fideicommissum rei Miste, i Da
tio, quia cessat in speeie, de qua nos loquimur , scilicet, quia inductio fidei commissi non remanet inutilis, cum exceptis rebus datis sint venientes ab intestato residuum habituti , quod alioquin ipso iure conlequi non possent, ideo nal mirum, si praedicta verba secundum iliam vim imducant fauore venientium ab intestato deicommisitim. Ad tertium denique respondeo , ne gando minorem t Nee enim verum est , eum. qui simpliciter haeredem in fundo instituit, censeri in residito ius accrescenisas di prohibere, tutinoem πιν-AM. - .
ca L 3qq. n. 8. νει. . pan.1. quia, licet non det haereditatem , utpote, quam instit, tus habet potestate ilitis, non illaiciot
non tamen resistit dationi , quae iure fit et Quamobrem dicimus, institutum habere
haereditatem . non secundum, nec Contra , sed praeter voluntatem testatoris.
Ex quibus apparet , verissimam esse sententiam Salyceti existimantis proh bitionem iuris acerescendi a testatore mctam non vitiare quidem testamentum, sed operari, ut institutus censeatur grauatus restituere haereditatem venient, bus ab intestato, retentis rebus intestamento datis. Quae sententia sine dubio procedit, si intestamento fuisset addi is clausula codiciliaris, i viseribuna Daraa d.
ream. 66. vos Reperio, quippe, quae solet en ficere, ut ea, quae non possunt valere tu. te directo, valeant saltem iure fideico D missi. t - iam Bald. in L νινι- MM5-. r.eM. 2. verse. tiem ex sagi st de vast. Me. Gn.
at . 7. Et haec de prima quaestione. sUM MARIUM.
I us aceresens te setur prohibitam , a Mindo ex verb:s , aut cori lactisvis apparet , ratem μ'
ν Tenator in dubuo non censetur volupe Ars acere.
403쪽
s testato illum odio habebat. 24 Ius accresiodi αυι ιν prohibisum , si testator
43 Ius,ueerescendi ita demam locum habet , si parare vaeaate non Der a iussatore dispositum:
ando ius accrescendi censatur a testa rore prohibitum. Quaestio Decima nom. NVnc transeamus ad secundam, ae videamus , quando ius accrescendi censeatur a testatore prohibitum. Constat autem tunc censeti prohibitum, cum, aut ex verbis, aut ex conieci ut is colligimus talem fuisse mentem a testatoris, 1 in μιλι cum in g. restam tum
non stilum expresse , sed etiam tacite lia testatore prohiberi potest, tinforabum
4 luntate testatoris, i m sciaααν Men. conss.
Nec est contrarium, quod dici iolet , aus accrescendi non censeri sublatum, visi euidentissine constet de voluntates testatoris . t ι. Min. s. s. si duost. da beta
s I a. num. a. quia procedit hoc t in prohibitione, ruris accrescendi , quae secundum unam opinionem de iure Leti non potest, quin reducat rem ad causam in. testati, M., cum testator haeredi in re cedi . ea instituto prohibet ius aecrescedi, quo c
bitiorem ad caulam intestati: Hoc enim secundhmeos st solumi mei I igitur, cum - euidentissime constat da voluntate testatoris, alias non censebitur prohibitum .
prohibitione, quae neri potest saluo testamento, ut de ea, quae fit in legatis, re fidei-
404쪽
De iure ac crest. Cap. I o. Quaest. 19. 327
fideIcommissis, creterisq; similibus causis. verius est, susticere tacitam prohibi
mori. T. Et composia: viretism ex se ,--ιm in Plane tacita haec testatoris voluntas in prohibendo iure accrescendi colligi debet ex aliqua legitima coniectu ta , ex qua possit inferri, talena eius fuit,e mcntem: Alioquin enim in dubio non censeretur testator voluisse ius acerescendi
Nec est contrarium , quod in dubio facienda sitianterpretatio , ut cesset ius a 2 crescendi , t se tunsum Crau. eo . N. . num. 3.s quia id est accinendum t de omnimodo
disiunctis, de qui ι si Crau. loquitur, est inter quos regulariter non habet locum ius a cis crescendi, is Utenium-ιn quinto east quest M. πυ. a. Coeterum in coniunctis , magis est , ut in dubio facienda sis interpretatio, quae ius accresccndi non excludat, su-dum ea, qua ra dixi . Hinc quaeri potest , ex quibus verbis, aut coniecturis colligere pollimus, mentem testatoris fui sic, ut prohiberet ius ac erescendi . Constat aute ira, hoc ex multis
deduci posse, de Primum ex his verbis. Et, quod plus
Llo. 3 Ind. mr. cap. I3. vel , Relinquo pro 14 omni iure , dc parte ad eum spectante, t
9. 8c id genus alijs: Nam ad hoc, ut testator censeatur expressim ius accre iccis di prohibuisse , non est necesse eum dicere , se id prohibere, sed suificit, si ex verbis , ab eo prolatis haec prohibendi volu Is eas colligatur , t secundum Purp. d. cons. 38.
Sane hoe ita demum verum est, si ve ha talia sint, ur sui propria significatione denorare possint iuris accrescedi prohibitionem , alias contra ionum.& formam verborum, ac propriam eorum significationem nunquam censebitur facta 16 iuris accrescendi prohibitio, t vi scribit
Rinn. d. eo s. 9 . num. s. via. a. Arg. eorum, qua
Denique, si piaedicta verba censeri pol. sunt ad alium finem expressa , quam ad fimnem excludendi iuris accrescendi, magis eit, ut pet ea non censeatur ius accrescc-di prohibitum. Itaque si testator instituat filiam in re certa,& ei prohibeat, ne qui quam ulterius habete possit, In uniueria autem haereditate instituat filium , non censebitur per illa verba prohibita filia Capere totam haereditatem, si masculus deficiat, puta moriatur, vel aliter non succedat, quia testator censetur adiecitast illa verba, quod plus petere non possit, fauore maliculi haeredis instituti ,&.
t ostenderet voluntatem suam fuisse, ut exceptis rebus filiae relictis, masculus t tam haereditatem obtineret, non Vero, ut excluderet filiam particulariter institutam a iure accrescendi, ideoque cessante persona, cuius fauore facta fuit illa prohibitio cessare debet & ip Ia prohibu
υσι. v Illa enim verba , Et, quo plus petere non possit, ac similia, intel liguntur.
non solum, si voluersaliter sit institutus filius testatoris, sed etiam, si quilibet extraneus: nam prohibitio de ulterius quicquam non petendo facta harte di bus parricularibus censetur iacta contemplarione ipsius .haeredis uniuersalis, id coque eo deficiem
405쪽
defieiente, habebunt nihilominus haere. Is des particulares itis accrescendi , tve so
Plani debet hoc accipi de eo haerede uniis uersali, ouem restator cogitauit omni casu succeu urtim. Coeterum, si sit institu. tus is , quem uno tantum casti tellator successurum putauit, puta post humus, tunc non est verisimile, cen Ieri eum prohibuisse haeredibus particularibus , ne plus petam, fauore ipsius tantum hς redis uniuersalis, sed potius fauore ipsius, si
nascatur, alias fauore venientium ab inis eo testato, t --B-. is d. uum.
men a Superiore Sententia, que receptior est, recedendum. MaximE, 1i cierit in testamento apposita clausula codicillatis,
est, &, si particulariter institutus sit is , quem testator verisimiliter non instituisset haeredem uniuersalem, etiam aliis de .ficientibus, pura filius, quem pater odio habebat e nam tunc illa verba. Et quod plus petere non possit, censebuntur appo sta non fauore cohaeredum instituto tu, sed causa prohibendi iuris aecrescendi, t
Et in his casibus res erit terminanda χ-cundum ea, quae diximus ἐπ-raee d. -. a. ut stilicet per talem prohibitionem res ad intestati causam redueatur,
. - ampleri, Censeatur haeres particularis per fidei commissum grauatus haeredita intem venientibus ab intestato restituere.. Secundo prohibitum censetur ius a erescendi, D testator exprimat aliquam dictionem exceptiuam, puta dicat, Instituo Titium in omnibus bonis excepto findor nam per haec verba censetur resis
pctu sindi ius acere icendi prohibuisse,
Nec est contrarium, quod institutus nihilo mimis capiat etiam fiandum d ι si is ιta, quia id non prouenit ex defectu voluntatis, se lex desectu potestatis: nam testator voluit quantum in se est prohibere ius accrescendi, sed , quia inspecto iure civili id facere non potuit, os ea,
obstante tali prohibitione eapit instituistus uniuersum. Deinde capit quidem directo. sed per fideicommissum cogitur ijs restituere, quorum fauore facta fuit pro
Tertio censetur testator ius aecrescem
di prohibuisse, si expresserit aliquamdi- amnem taxatiuam, pata dictionem, in tum, aut id genus aliam. tero ibintimi
d sev. . -. 3. . . 6. Nec obstat, quod per haec verba, Instituo Titium infundo tantum, non censeatur res uu rei prohibitum ius accresce. in di, is eundum Ak.ia d. l. --. P. S. si , m. 1. st . da . . instis. να---ιαν Imri. M
per illa, Instituo in vita tantum, censetuear prohibitum respectu temporis, i se una
proptera, quod per taxatiuam non potest dici manifestiuinab constare de vo
x Nisi fortε prohibitio deduceretur ex verisimili voluntate testatoris, puta,quia taxatiue institu Isset eum , quem cui cias prosequebatur,t vid. xxuendo dolaras Hia.
-ns os . num. 13. vos Arrci, σωλιδει f. u. -m. II. quia respondeo primo, doctrinam Angeli non catere dubio ; nam contra
que censuerunt . Meundo respondeo ,
so doctrinam Angeli eroeedere, t in i s casibus , in quibus iuris accrescendi prohibitio seeundum unam opinionem red cit rem ad causam intestati, ut, quando fit haeredi in re certa instituto r nam ad hoc, ut vitietur testamentum, non sus fieit c secundum Angelumὼ dicere, instituo in fundo tantum, sed requiritur euidentissima voluntas, ita, ut testatoreX-
pre E prohibeat, ne inmititus qu quam
ulterius consequatur in Naremus os d. t. ρομ
406쪽
De iure accrescendi Cap.ro. Quaest. 1 9. 3 χ9
quando tradainus de iis calibus, in quibus prohibitio sine dubio non reducit re ad cautam intestari, veluti, quando sit in legatis. & fidei commassis. . verius est sus
cessat absurditas illa, quod testator deincedat pro parte testatus , dc pro parte intestatus, propter quam , vel vitiatur ζ stamenim, seram,ins vel est Iociis iuri accreicendi etiam inuito testas dam aliam, iussicit prohibitio. 3a quae fit per taxatiuam, d.
de eo dubitari potest, an, si testator dixerit , semel tantum, per haec verba, quae sunt taxat tua, censeatur ius accre Icendi prohibuisse, Et hoc
plerique fatemur texistimantes , lino facilius per haec verba, quam et illia In fundo tantum . Censeri proibitum ius accrescendi, propterea quod testator ita loquedo cenietur ad futurum tepus, dc sicaa futurii haeredu uniuersaliudefecist respexisse. Sed mihi contrariu vi-34 detur verius, t-σ M tr. 34 13. .ve s
l. 3. pari. I. quia taxatio non fuit adiecta, ut determinaret rem, siue summam, sed,& excluderet duplicationem, α sic, ut demonstrat et, voluntatem test toris esse, ut tum malegata non esset annua, Ied semel tantum praestaretur, nociveto, ut declararet, te nolle, ti Unauerissalas deficerent , haereditatem instituto in re certa accrescere. inamobrem non potest per illa verba censeti prohibitumius a reicendi, quia, quando verbat statoris pomist cenieri pro ara ad alium finem, quam ad finem prohibendi ius a crescendi, non debet ex eis ad talem prohibitionem inferri, - ῶπι- supra num. 7. Itaque tunc 1 olum per taxat tuam cenimbitur ius accreicendi prohibitum, cum tax tio respicit rem, puta, eum testator ait, Relinquo mille tantum,quo casu censetur ita locutus, ut impediret incremen. tum rei, di sic, ut excluderet ius accrescendi , Ideoque adeo verum est, ut pr cedat non solum, si taxat tua fuerit a te. statore expressa, sed etiam, si tacit E intel
tali dispolitione perinde cessabit ius accrescendi, ac, si testator id nominatim exprestistet, τε ex νι, - λι-ὲ ἀαιο- Quarto, prohibitum censetur ius accreicendi, ii testator expresserit aliquam dictionem limitatiuam, puta dixerit, lego Titi'. & Seio fundum Tusculantim, Ita tamen, ut Titius habeat bessem, Seius vero habeat trientemi nana per talem limitationem, dc distinctionem subsequentem centetur omnimodo legatarios di
cimus, in dispositionibus limitatis non habere locum ius accrescendi d. g. εὐλε-
ως , oe ferisumem no , νισι rei utimus in Merv. qu. Io. uum. 3. Et hoc non obstante,
quod Iegatarii, vel fideicommissarii fuerint initio coniunctim a testatore vocati ; nam paria sunt ab initio limitat E disponere, vel ex post facto dispolita limbis
Hug. Ce 4 d. rans. 69. nu. q. dc ideo, sit in una oratione coniuncti in diuersis postea disiungantur, attendit ut d si unctio, non pri-37 ma coniunctio id. f. qua hasobas, cts MAM.
tur , sequentem partium distinctionem non tollere verbalem coniunctionem, Verum est, quando partes in eadem oratione fiunt, ut quando simpliciter ad ij-tiuntur illa verba , aequis partibus et nam Per ea no censetur prohibitum, de subla
scilicet, quia praedicia verba celisentur potius distributionis, quam limitationis 3s gratia adiecta, t Midaeiaras Ateiat. in L l. re
inmunmnum. 16. Coele ruin . si partes fiant
in diuersis orationibus, magis est, ut limitandi gratia fieri censeantur , dc per consequentias operentiar. ut ita vocati intelligantur omnimodo disiuncti d63MMbar. Qu in imo censentur etiam omniis modo disiuncti legatarii , vel si dei colun illarii, quibus teliator in separaliis orationibus partes reliquit, licet pollea subiecerit , dc eos substituo , vel, dc eis ta-- lem rem relinquo, t 'γέν ἡμιnit Cur . Ian. a. U. 179. mran. q. quoniam, Ibi testator, dc coniunxit, dc disiunxit, magis attenditur disiunctio, quam coniunctio , vi Iura dictum est.
mane, si testator simpliciter ita diceret, tunc, & eo casuleso, vel lubilutio, non censeretur dispositio in limitasse respectu iuris accrescendi, quoniam illa verba limitant quidem, dc rei tringunt dispositionem res peliu casus, sed non rein Ar spectu rei, tot Ar restin Men. 17. σa8. tunc cessat ius accreIcendi, S s cum
407쪽
cum testator taxauit , ic limitauit suam tionem, sed ea semper Inter duos diuidi dispositionem respectu rei , puta , cum dixis, teroni ille Titi O, dc Seio, ita tamen, ut Titius habeat solum trecenta , Seius vero septingenta; nam, quia limitata causa limitatiun parit effectum inio. f. da dans . ideo fit, ut m tio lingulis assignata non possit incremd-1um recipere. Quemadmodum enim dispositio taxata , & limitata non recipit a increment uni respectu temporis, t wIre
Ex G2-ost , ita etiam non debet id recipere res pinu rei, cum a tempore ad
rem valeat argumentum ι. miles . . A vers. Et, quia diximassis usin. rast. ην - stat tam
Sane, si limitatiua diuio ampliandi logati causa sitisset adiecta, non excluderetius accrescendi , ne inducta ad augmen-m tum operentur diminutionem tram ι.
cum testator ita scribit , lego uxori meae talem domum , ita tamen, ut si valeat minus a . aureis, debeat ei per haeredemn leuin suppleri legatum, vique ad pret dictam sunt inani : nam, si domus valeatu Itra ducentum aureos, nihilominus t ea debebitur uxori, non obstantibus illis Verbis , quia, cum ampliandi legati causa, dc fauore uxoris fuerint adiecta, non
debent Operari restrictionem , & sic in 44 eius odium retorqueri. t Ira pin Gue. Θ
uis hoc exemplum non videatur ad ius accrescendi pertinere , Ut pote, in quo supponimus, partem accrescentem , non cad cni, sed alteri datam este, o LXm-xpuIO. attamen ex eo facit Equi exemplum deducet, in quo non obstante liniitatione ius accrescendi habe-hlt locum ob regulam supradictam , ut, si testator ita dicat, lego Titio, dc Seio ta. Iem domum, ita tamen, ut, si ex hoc Ie .gato singuli legatarii percipiant minus centum aureis, teneantur hς redes eis prς- state sup lementum usque ad praedictam
summam: nam, dc si valor domus excedat pretium ducentum aureorum, totum nihilominus eis dandum erit , dc, si unus ex eis deficiat, eius portio accrescit alteri non obli ante limitatione facta. utpote , quae augendi potius, quam minuendi iuris legatariorum gratia videt ut a testatore Marrecta ,sconda ea, ν Iura diari s. Et ita videtur sensiste Purp.esta supra retari, qui limitati Oncm hane in materia auris
Quin: o prohibitum censetur . ius ac cre iccndi, ii iestator disponat, ne possit unus tantuni ex proximioribus agnatis capere utramque hς reditaten, , vel posem debet, t γε isia μιν Diu. Mus 87. m .7. via. a. Sexto, si restator in casum, quo unus exeoniunctis deficiat, aliquid relinquat alteri coniuncto. piria usum fructum, ce- sinitur i n residuo, ius accrescendi prohi- is buisse, tνιβν ε π.ia . d. consta. -
Septimci, idem est , si disponat de parte vacanter nam ius accrescendi ita demum locunt habet, si de parte vacantes non fiterita restatore disposit una, tetu Ira
n. m. 39. via. a. quod ita accipiendum est . ut procedad, dummodo dispositio talis sit, ut ex ea necessario ad ius accrescendi prohibitionem inferatur, alia oncem 1eretqr facta prohibitio. Quamobrem, si testator ii, dicat , instituo haeredem etiam in caducis , ct pro non scriptis, licet hoc modo videatur de portionibus vacantibus disposuisse, non tamen censebitur prohibuisse ius acerescendi, va Mtin imiam cap. u. πα quia viali dispositione non instatur necenario ad iuris accreicendi prohibitionem, cum illa verba, tamquam generalia intelligi posis ni de iis caducis, pro non scriptis, quςὲ coniuncto non vindicantur , ut, omostendimus.
Debet igitur dispositio esse speciaIix
respectu portionis , quae deberet accrescere, ut per eam cemeatur prohibitam ius accrescendi.
An , & quando datione vulgar Is substi.
tuti censeatur testator ius accresce
di sustulisse. Quaestio Vigesima.
EXςmplum sit in ea dii 'sitione, quae fit
per dationem vulgaris iubstituti: Na, quia testator eo modo disponit de portione illius , cui substituit. dum
408쪽
De iure accre se. Capaeficiat , ideo per talem dispositionem
s habilius arbitrabamur imisi re, r
παλσ M. DU. Et eodem lentu, dicimus
substitiuionem vincere ius accrescendi
si initi modo , substitutum excludere conix iunctum, t apud Ias m d. . . num. 6. C. dema. est Iu . . is d. ι. L num. 46. f. d. Viast.
409쪽
Denique ius accrescendi cedere
as hi estitutioni, i aDdMI . in .is sest. d. ortis esse infirmius substitutione t
38 nibus t confirmatur. Primum enim , cum expressum faciat cessare lacit una ι. om ex ia.. 3 p. I. Just. ναου & ius accrescendi sit quaeda in tacita
Consequens est , ut existente substitutio. 19 ne expressa cessare debeat , t mea iam
Et pari ratione debeata iubstituto tanquam veniente ex iudicio testatoris exis presso exeludi coniunctus, qui non venit,ao ni si ex tacito. t υε dixim- sa -dem seruari ea .
Nec obstat , si dicatur, hanc non e veram rationem exclustionis , quia ali in quin aequeretur, tacitam substitutionem, in qua supradicta ratio cessat, non excludere ius accrescendi, quod tamen perspicue falsum est, in uas e ostendem- in in cam
aud. nam ροι. parti ty at plerique moti t s pra dictam rationem improbarunt, quia respondeo, imo etiam in tacita praedructam rationem militarer i nam, licet ce seatur tacita, quoad inductionem, scilicet, quia non deducitur ex apertis,& claris verbis testatoris, sed ea interpretatione legis, quae ita voluisie testat remi
terpretatur, tamen, quatenus consideratur, ut stabstitutio, & se, ut dispositio fa- a testatore. non potest censeri,ut tacita, sed ut expressa: Est enim substitutio.& se dispositio testatoris ita a lege intelis
Secundo vero, cum substitutus veniat ex prouisione testatoris, Consequens est. vi debeat exeludere coniunctum , qui ve
hominis legis prouisionem tolli I. F. αδε
Nec est eontrarium,quod etiam tacit Esubstitutus, qui & ipse ex legis prouisione venit, coniunctum excludat, quia resieonsio patet ex ijs , quae supra diximus 3 Nam, quia tacita substiturio, quatenus consideratur, ut subiti tutio cenietur dispositio a testatore facta, ideo hoc respe- substitutus ex hominis, non ex legis prouisione venire intelligitur. ut o osse
Tertio, cum ius accrescendi sit remedium subsidiarium, i in docent omnes, quos rati tremm num se . debet per consequentias
cessare existente lubstituto, quoniam hςc est natura earum rerum, quae in subsidiuinito ductae
410쪽
De iure accre . Cap. 1 o. Quaest. 2 o. 3 33
br. num. 19. Quamobrem dicimus . ius accrescendi ita demum habere locum, si de parte vacante , non sit a testatore dispo
Quarto Iubet a tus in alterius locum cenietur eodem iure, quo is, in cuius lo
stitutus subrogatur in locum instituti, α
quemadmodum coniunctus secisset alteri Coniuncto partem . Sc eum exclusisset, si
ν ex eo, quia, qui per alium admittitur ad , partem, facit partem, H Lx-- cap. f., M. nu a. Scd coniunctus, licet per se non admittatur ad patiem, admittitur tamen
per alium, qui in ipsius locum succedit,r ar in Actam ι', Ergo dcbet facere partem, t
. F. de in . , Nec obstat, si dicatur, hoc procedere,
, si is, qtii succedit, veniat ex periona illius, . cuius loco lubrogatur , iccus vero , si ex. persona propria, ut venit subiti tutus, quia, a 8 verius est, procedere retiamsi veniat exi Periona propria, ut p/tet ex eo, qui vel nit ture reprςlcntationis: nain, licet is ue., niat ex persona propria, non ea perlona. illius, qui reprNicntatiir, scilicra, quia re
. I. m. 9. Denique consi Dali r hoc ipi uinea eo , quia tius accre iccndi non potest habere locum, nisi pomo omnium di si-
Ciat , is dιx-- ιη T. t. qu. 36. num. I. odin.proposito dici neqnii, scilicet, qitia, licet portio non capiatur a comuncto, capitur tamen a substituto, qui coniuncti loco succedit, indictum ea. Da a Mis κιρ. -
y Qui oto demum, eum dato substituto
ces et ratio, propter quam ius accrescendi fuit introductum, scilicet, quia, licet portio non accrelcat cohaeredi, nolita men decedit testator pro parte testatu ,αε pro parie intestatus, ctit olla portio per
: tineat ad substitutum, qui lustinet causa
ma haec ratio ita demum vera est, sitra 3I chemust de iure accrescendi haereditario, & simus in casib , in quibus ius accre scendi non nascitur ex coniunctione , in quibus te inas procedit supra dicta ra
6. seqq. Coeterum, si loquamur de legatis, dc fidpicommissis, aut etiam de hς- reditatibus, de quaestio sit inter con Iun- ctos, verius est, rationem non a ce si ante praedicta iuris accrescendi cauta , sed ab iis, quae supra diximus, esse deducendam, ideo, quia in illis calibus ius accrescendi non fuit introductum causa euitandet italius absurditatis, sed ex natura convinctionis,& voluntate testatoris , vis damon Maumus in eadem 3. ev. 'ari. a. m. I.
Dicet aliquis, imo regulariter eon Iun. chum debere excludere Lubstitutum, dcci Praeferri, quia, cum veniar, ut institutus, sue, ut legatarius, aut fidei commissarius,& sic ex primo gradu. debet censera magis dilectus, quam substitutus, qui venit 32 ex lecundo , t &.per consequentias ei Praeferri ex regula ι. Publius. 36. g. D. f. de cona ct vim. Verum respondeo,. hoc pro. 33 cedere t respectu partis principalis, idest , eius partis, in qua fuit institutus, aut aliter honoratus: nam, si in ea habeat iubis stitutum, debet, vi praedilectus ei praeserri. Quamobrem dicimus substitutionem cessare, quandiu institutio potest habere
locum . quandi. t. quaniun. 68. t. deae .
Farad Cceteruiti respectu partis assignatae coniuncto, qui defecit, cic ad quam duo concurrunt, nempe coniunctus veniens er ius accreicendi , dc sic ex dispositione egis, di substitutus veniens ex dii positio
ne restatoris, verius est, hunc censeri magis dilectum dc per eonsequentias illi deis here praeferri seeundum ea, quae supra diis
num. 46. i es..dιδεσννουλι. Idque adeo Nerum est, ut procedat Ptimo, qualitercunque Veniens per ius accrelcendi sit coniuncius, id est, siuE sit coniunctus re . sive verbis, siue utroqi
s bliit. -υ. Substumis vulgaras, num M. & siue sit conluctus coniunctione hominis, siue coniunctione legis Is iuri n. g. δενnu. σ' Ωι,ira dicemaesan quai .Rq. num. Ex quo 1ntelligimus substitutionem non solum excludere ius accrescendi, sed etiam ius no3s decrescendi, tvtferibunt Ru n. d. cons. 28. n.
ciccudo procedit, siue tractemus de hς- redit at ibus, siue de legatis,&fidei comi his,3 s t υι δε baroditatibus constat ex d. l. a. s. si duosia Mn. pus se. tab. d. t. D. in prina de ' l. '