장음표시 사용
391쪽
missutri restituere venientibus intesta. to, aut haeredibus in primo testamento scripti, rem illam , In qua fuerat facta prohibitio .. puta uniuersam haereditate, vel eius quotam, aut rem Particula em. his autem opinionibus. quae sit verior, si quaeramus, duo nobis erunt principaliter discutienda. Primo, an prohibitio testatoris vitiet aliquo casu testa mutum. idc reducat rem ad causam intestati. S cundo vero dato ; quod non vitiet, an propter eam censeat lar haeres .grauatus restituere portionem illam , in qua fuit pro hi tirum iux acer escendi venientibus ab intestato . aut haeredibus in primo te. stamento scriptis . .
ta restamentum. sed contra v. q. s Ius accresceadi inter lassauros habet taram et visatur tes Moribus. a Prodisitio lapis Mersendi factis borea potu-
An . α quando prohilutiti iuris accre scendi a testatore facta vitiet' testamenium. .
T in prima qui cim quaestione quatuor potissimum canas considerati Dctum,
Primus est . quando institutio haer dis r st uniuerialis, prohibitio veto tutis accrescendi particulatis, puta, quando testator instituit aliquem haeredem urit - .uersalem, excepto fundo, vel alia repa . ticulari , Et tunc, licet Bart Olus ea . 1 f. n. -s est eo 27 .v.3. H. Νεου obstora rictisa r.eensuerit i vitiari testa inentuit, v rius tamem, dc receptius est , vitiari prohibitionem, siue exceptionem, & ea non
eundus castis est , quando est a totitistituit haeredem non in tota haereditate, sed in eius quota, puta in dimidia, dein resutio rohibuit ius accrescendi, Elin hoc pariter casu , licet plerique cet 3 suerint vitiari testamentum, t - BWσι - . a. pen. in min. st ibi Castr. n. a. ν δε--ερον.
mari, verius tamen, dc receptius est. viistiari prohibitionem, dc ea non obstanto scriptu ny haeredem totam haereditatem ε habiturum Ita enim eonfiam ne Dd. sint.
392쪽
De iure accre se. Cap. et O. Quaest. II. 315
' 5 o νιλ is, j. d. Vast Ei ut de se tentis Det ut et iiii qui I implicitet dixersit ius aeetes cedi no posse in hς reditatib. Phiberti
rui simpliciter,nsi posse testatore impedi. re, seu Phibere ius accrescedi,ut Cub. cons
di in hς reditatib. siue 4n tostitutionibs bere lqcs,etia in inuitis restatoribus, .
ius autem rei veritas facilius ex iis apparebit, quae sumus in sequenti casti dicturi Tertius casias est , quando testator in stituit haeredem non in quota haereditatis, sed in re certa ,& ei p'hibuit ius accrescendi, dc in hoc calii tri est mirum in modum controuersa , adeo , ut plerique dubit hiat, quae sit teceptior lententia: Naprohibitionem valere, & reducere rem 6 ad causam intestati l censuerunt Bais in d.
I i. Eiusdem ententiae videmur futile, quisiinpliciter scripserunt , etiam haeredibua institutis posse ius accrescendi prohibe. 7 ri ; r tu Ang. im L G ι-. γ 8. g. qua i Abas umi. ad vis. Castr. in t . si νου testamento s. n. 3. U.
in . Idque tradunt procedere etiam in substitutione pupit Iari facta in re certa: Nam . si in residuo prohibitum sit ius ac crescerdi, corruet substitutio, dc pupilla ab intestato suc detur , Deum m Eon'.
Primo . quia generaliter dicere sole. mus , testatorem poste ius accrescendi
de Huθ. qtua , cum froueniat ex ticha voluntate de ncti, .consequens est, Ut contraria ipsius voluntate tolli possit, m
nu Sed . ut institutus in te certa totam habeat haereditatelli fit per ius accrescedi d ι. r. s. si. .riris LMν. inst. est Drouna
Erg stator id prohibete stat erit .
ma fisi, ὸ non ristas tur . 'NI ex his verbis argumentantur. Quoties ex testamenio nemo consequitur nae reditatem, toties id testamentum corruit, ill res ad intesta-8 ti causa moducitur t t. r. in in .s desιυ , ct tu. tis. Inst. δε haered. qua ab Int. do. νη Vin. t. si n/ma. I i. f O ret. iur. ι. nemε. 9. f. a.
do testator prohibuit ius acer escendi redibus ex certis rebus institutis, nemo ex tali testamento consequitur haereditatem, quia haeredes ex certis rebus inlii tuisti ita demum eqnlequi intur haereditate, si νεώνηυι ρamis m. ma isisti su a nos refrage. Q. Ergo, contrario se niti, si talis voluntas manifestissimὰ refragetur, ut euenit, eum prohibuit ius acer escendi, non consequentur haereditatem. Debet igitur id est amentum corruere, de res ad intestatica uitam reduci. Ita arguit Gomet. d. iam. I.
Terrion Ouemur, quia perplexitas, Screpugnantia vitiat teli amentum, .siu E in-9 stitutionetis, i .s TuuM. I 6. f. Destia. νην. Sed institii ere haeredem ex re certa, ocprohibere, de totum habeat, perplexitas est , de re pumantia, eum hoc modo testator declaret. se velle pro parte testatum, de pro parte intestatum decedere, quae res in se continet perplexitatem , dc
393쪽
ρνι εἰ, Debet igitur institutionem. α per consequentias testamcnturn vitia
Quarto mo tur,quia, si testator prohibeat id, quod inducitur a lege, di sine quo non potest institutio sustineri, vitim tur potius institutio, quam prohibitio. ut patet ex institutione serui propriit ira, si fuerit facta simpliciter, inducitur a te se tacita datio libertatis, s me qua nonro potest institutio sustineri it. pen S. I. c.
Pen, si restator prohibeat dationem ii bertatis . puta ex preis Edicat, se instituere sine libinate, non fit liber
' quando testator instituit haeredem in te certa, & prohibet id , quod inducitur 1
lege, Ut ya et ex νr, qua in mundo eat. προ- . m. R. & sine quo non potest institutio sistineri, cum non adita haeredita. te otum testa inent uni corruat, ut dix--
fu a mna 8. Debet igit ut vitiari potius institutioi quam prohibitio. Quinto mouent Ir, quia non debet plus operari tacita prohibitio, quam expressa
II l. eum quid L st si rι. ter. Sed tacita prohinhitio iuris ac rescendi . quae sit per datio. nem vulgaris lubstituti, vitiat testanaen Is tum, di reducit rem ad causam intestati t . m. 1. de in V. νώρι. t. si pomum- 1 . t M. Nam, est , eum Δμε- A. G 6..qρ . Ergo vitiare debet expressa. Uet imi his non obstantibus pnto eo mirariam sententuam, quae re vera frequet tot est . est e veriorem, non mi ante scilicet prohibitione leuatoris , haeredem in roderia instuli tum, totam ipso iure hς- redtatem habiturum firmo manente te is 3 stamento. t Fuit bac Mnuntia Dim ιnd. . , ων. p. v. si duo j. de Dr. 10y. γ MIy. in a.
μ' ditatibus , a in institutionibus non posse imia semira prohibe s, quos retiatm- να ρον. 'racia. 4-m. aci. Non distinguo autem , virum
haeres particulariter institutus sit filius. an vero extraneus, quasi in filio vitietur prohibitio , in extraneo vero vitie tur testamentum, si modo dissim, ni Bala.
rius est , hoc etiam in exit aneo habere locum, tametsi facilius in filio pt cedat , νιν pinea dicimis. Itaque DD. qui Dini Sententi a tequuntur, non distinguunt, sed assolute loquuntur. Probatur autem haec Sententia. Pt imo t. si pris Ma bares instituim fueris. 7 .
r bis i ita potest argumentum deduci. Si
prohibitio iuris accrescendi vitiaret testamentum, utique id etiam vitiaret ex ceptio rei facta a testatore , qui haredem uniuersalem instituit, quia testator, qui ab institutione excipit aliquam rem, cen setur in ea prohibete ius accrescendi, ve
Atqui talis exceptio non vitiat test menti Inr, nec impedit , qu Eminus insuturitus conlequatur totum patriin nium αι.
si Wita, M. Nec igitur vitiare debet iuris
accrescendi prohibitio. Huius autem' gii menti vim nunquam euitare potuerisit, qui contrariam iunt amplexi tententiam, quod facile erit in telligere, si singulas, quae solent accommodari responsiones perpenderimus Primum enim respondent plerique gando, testatorem ita diuentem, instituo excepto fundo censeri prohibere ius ac crescendi, quia i secundum eos censetur cicere, non instituo in iundo,N sic, nolo . cum habete fundum ex mea dispositione, sed non censetur prohibere liuominus eum habeat ex dispositione legis, S sicis per ius accre 'di . t Daν sono rd. ι. ut 3. nuis.. uabared. iis. d. cons. I 6. n. in L cst d. cons. 177.
Verum haec responsio merito ruit abr7 alus improbata, t M asIm l. in ἀι. si ΘM .Hos ι--πι fuerit . --. 3. τινί M o t.. quia non soluin non tollit vim argumen-
394쪽
De iure accresc. Cap.ro. Quaest. 17. 3IT
ti , sed etiam eam mirum in modum eo nisfiri 3at: nam, si dicendo, instituo , excepto fundo , centetur quidem testator prohibere, ne inititutus consequatur sim- dum ex dispositione sua , sed non cens tur impedire, quominus eum habeat ex dispolitione legis, sequitur, idem esse diiscendum , quando testator ita loquitur, in Ilituo Titium ex fundo, & volo, ut eo sit contentus, nec aliud petere possit: nam ceni ebitur voluisse prohibere, ne institutus aliud petere possit ex dispositione sua , sed non, nepos it petere ex disposse' tione legis, dc sic ex in re accrescendi ,1 culicet, quia nulla iubest ratio, cur potius de so j a dispositione testatoris, non etiam legis intelligi debeant illa verba, excepto fundo, quam illa nihil aliud petere possit. Deinde verti falsum eli testato. rem ita dicentem, instituo, excepto funis do, non censeri prohibere ius accrescen di , quia, cum exceptio debeat esse, & liein dubio intelligatur esse de contentis sub regula, coulequens est, Ut, cum testator ita loquitur . Titius haeres esto,excepto fundo , dc hoc modo excipit funis dum ab eo, quoc dixit, perinde sit aecipiendus, ac, si dixisset, Titius haeres esto in aliis, oc non in sun do, & ita inani se-stissime declarasse, se in lando ius accrescendi proibere, ut ean υ--Lβ
certi, maxime, cum manifestissimh constare dicatur etiam id, quod ex coniecturis per legem approbatis apparet ι. ticea
,ecundo vero respondet Bariolus in L
i8 aliud tale, quando i praecedit inititutio totius. oc sequitur exceptio, quae continet ademptionem aliculus rei, putasendi, aliud vero , quando praecedit in stitutio non totius, sed tantum patris,aut certae rei,dc sequitur prohibitio aliarum partium , vel totius haereditatis : nam priore casu secundum eum non valet prohibilio, a. L s Wis posteriore vero valet d. . quoties . s. f. sim. Cuius diuersitatis hanc asserunt rationem, quia , quando praecedit institutio totius, Ec postea subiicitur exceptio alicuius rei particularis, talis exceptio nihil aliud est . quam ademptio facta haeredi isein et ipso. quae, quia minutilite I.sed ei seoaduisni. 6. N. μ. g. das rad. infris. ideo nil mirum, si nullius sit momenti. Athaeeratio cessat, quando praecedit institutio non totius, feci tantum partis, aut alicuius rei particularis, bc, sequitur prohibitio residui, quia tunc non potest dici adimi haeredi a semetipso, quod ei nonis dum datum est , cum priuatio praesuppo
mirum igitur, si talis prohibitio valeat. Verum nec huiusmodi responsio iob se. ι. Is lit vim argumenti, t
quia falsum est, quod stipponit Bartolus, in hac specie, instituo excepto fundo, praecedere institutionem totius : Nec enim fundus exceptus dici potest datus, cum, ut supra dictum est , exceptio Io
βιι ρυ res V is ,-β-ntur dispositii xo nem 4.ι.ὴ iis qui , procederet quando institutio trahitur ad yniuersum necessitare iuris, ut, cum haeres fuit institutus in quota , secus vero , quando trahitur ex
iuris fictione, ut, cum fuit institutus in
Sed nec huiusmodi responsio veta est, at eamque proinde merito tImal.ιnd AJ duo
plerique reprobarunt, quia, siue fuerit institutus in quota, siue in re certa, Iemper institutio dicitur trahi ad uniuersiam,& necessitate , dc fictione iuris ciuilis rnam,& , cum instituit ut in re certa, trais hitur institutio ad uniuersum necentate iuris, ut ais Ini . ind. g. siduan .e i. quia ius non patitur, quen decedere pro parte testatum, & pro parte intestatum,&, cum, instituitur in quota, trahitur fictione iuris ciuilis, quia, si haeres in semisse puta
instituatur, totus as in semisse continebitu r , ω ι reduώ, verse. Non auram, Inia. Aharad. inn. quae res fieri sine fictione iuris non potest, cum vere dimidium non sit
Quarto igitur respondet Angelus in .
alν , dispositionem d. t. βρομι , procedea a re t quando causa testati est potentior, quam causa intestati, vel Taltem par, secus vero, quando potentior est caulai
Uetum nec ea sustineri potest , Para
do testamen tu in non defuit in solemnutale, causa testati semper est potentior, dc ad se trahit causam intestati, Bald. in L I. utim. s. C. dase. παρι. Nec enim potentia caulae ecbet aestimati ex quanti. tate rei , de qua fuit dispositum , puta, quia sit dispolitum de uniuerso, vel de re taui uin particulari, sed ex vi tributa a leget, et ait I-οι. in a. s.flex funri n. TO. est m.. pGan. 43. quia, quoties testator si
395쪽
3 is ' Ioannis Antoni j Belloni
lemniter disponit, Ira huiusmodi disp
sitioni , tametsi particulari tribuit eam vim , ut ad se trahat uniuersum patrimonium,&intestati successionem excludat ἀι. Ex quibus intelligimus, nullam ex is responsionibus, quae 1 .vete cibus asseruntur, vim huius argumenti
primi sustulisse. Meundo probatur haec sententia I. si
s . Nam Martianus . Si νυν πων facta υ-
frenum. Ex quibus verbis ita argumen-- tor. t Hic testator expresse prohibuit haeredi in re certa instituto ius accresce. di, ut apparet ex illis verbis, pronos ιν -
testator ex preis e prohibere ius accresce di , cum declarat, se nolle , institutum ultra Irem datam, quicquam habere,
eo in posteriore testamento instituit hς- redem in re eerta, & exprimit, se velle in
residuo valere prius testamentum , uti Φie decIatat, se nolle, institutum qui quam habre ultra rem datam, quia eo ipso, quod vult, residuum pertinere adhaeredem institutum in priore testa inento, per necessarium antecedens non vult pertinere ad haeredem institutum in 1 cundo. Ergo prohibet ius accrescendi.
Quinimos quod diligenter animaduerintendum puto in magis prohibet, cum ait, se velle prius testamentum valere, quam, cum simplieiter iubet haeredi, ne plus h here possit et Nam in priore calia non solum aufert instituto residuum, ted etiam id expresse dat alii, nenipe haeredi instituto in priore testamento, cum alioquin in posteriore casu soluin auferat , non etiam ali, det exprelse: nam , ut censeatur res duum dedi se venientibus ab intestato non colligitur ex verbis , sed ex mente, dc per interpretationem. Verum igitur est, an specie ἀιμ suo priore, testa. torein haeredi in re certa instituto ius a crescendi prohibuisse, ems as.
.um. a. Et tamen valet testameitit Im, Uta
patet ex illis verbis, ρεν-δε inma Iere, Ecetiam ex eo, quia testamentum illud tollit prius, quod facere non posset, si non Get validum ιδ p. .io. M .fri Q, Ergo prohi bitio iuris accrescendi tacta haeredi in re certa instituto non ubi attestamentum, ted vitiatur . .
Nec est, quod aliquis obiiciat, imo to probare cotrarium in illis veria
, quippE, quae videntur hunc livas here 1 an sum, i ut testamentum secumium valeat detralia inentione rerum, dcto D Iat prius, nisi testator specialiter aliquid scribat in iecundo testamento, quod cicontrarium validitati ipsius testamenti, puta prohibeat haeredi, ne plus petere possit, quod contrarium est validitati te.
samenti et nam tunc non valebit secum dum testamentum, nec tollet prius, ut d cinae Bara a d.t. si quis trism .. . suemβν---
stinendam proibitionem, quando validum praecessit testamentum, quam ubi
tio , propter quam dicimus, in alijs casi bus vitiari prohibitionem e Ratio enim est, ne detur absurditas, quod testator decedat pro parte testatus. dc pro parte intestatus. νtspe dictum est, quae ratio cessat in hoc casu , quial et valeat prohibitio , non tamen decedit testator pro parte tantum testatus . sed in totum, cum valeat prius testamentum , quod reddit testatorem tu totum testatum ι Tamquaigitur cessante ratione decisionis cessarci
neraliter dicimus, quoties cessat absurditas , quod testator decedat pro parte testatus, valere prohibitionem iuris acincrescendi etiam in haereditatibus, ut, ν ἀ- apud eas. νει retulimus in b e cv. num. Oniam ad hanc obiectionein respondeo, illa verba ,si na ad pariatiis
s' non esset ad leuamenti validitatem ref renda, sed ad onus restitutionis: nam hoc significant, haeredem in posteriore test mento ex certis rebus institutum detractamentione rerum ipso iure iotam habete haereditatem, sed ex eo , quod testator dixit , se velle prius testamentum valere, censeri grauatum restituere id , quod superest detractis rebus, aut suppleta quarta . si res illae Falcidiae non susticiant, haeredi scripto in priore testamento , nisi specialiter aliquid contrarium in secun- dotestamento fuerit scriptum , putam rit .grauatus rem aliquam alteri restituore et Tunc enim non erit tota haereditas instituto in priore testamento restituenda. Et ita verba illae intelligenda re- 18 ae Τὰ ibi in νε- η triuis, post ea-M plerique tradideram: Nec enim sunt accipienda de prohibitione iuris aecresce da, Vrpore, de qua iam constabat ex illis verbis.
396쪽
De iure accre se. Cap. x o. Quaest. II. 319
pressum ιιι, iecundum ea , quae supra dixi.
Nec obstat consideratio cari. - dicentium, maiorem subesse causamnendae prohibitionis in ea tu, in quo validum praecessit testamentum, quam in eo , in quo non praecessit, quia respondeo primo negando suppQ sitam causaeas inaioritatem: t Nam . ia iuris ac rei cendi prohibitio sustineri debet, quoties viistiato testamento , cessat absurditas, quod restator decedat pro parte testatus , de pro parte ἰ intestatus , ita erit sustinenda, quando nullum piaecessit testamen. tum, ut, quando praecessit , quoniam utroque casu data prohibitionis validitate, oc vitiato testamento cessat illa a surditas: Ut enim praecedente testameninto cessat , suta testator decedet in totum testatus , ita etiam cenat , nullis praecedente testamento, quia decedit ip totum
igitur maior in uno, quam in alio iustinendae prohibitionis causa. Secundo respondeo , quod dicimus, prohibitionem iuris accrescendi etiam in haereditatibus. sustineri . t quando cessat illa absurditas, pro ere, quando
cessat , firmo manente testamento , in quo fit prohibitio, ut, quando testator instituit tres haeredes, & prohibet ius ac- σ' crescendi in perlona unius , quo casu, quia testamentum in totum iustinetur ab alio cohaerede, & consequenter cessat illa absurditas, quod testator decedat pro tarte testatus, re pro parte intestatus, va-
CC terum, Mando cessatio absurditatis pendet ab annullatione testamenti . in .
quo fit prohibitio, verius est, non sustiis neri prohibitionem, siue praeeedat ten
ad Tris. μιniam supra diximus , quia alioquin senaper esset sustinenda, cum semper verum si, an nullato testamento cessare absurditatem.
Tettio probatur haec sententia , quia nemo potest facere, quin leges, ocearum dispositiones in suo testamento iocum
habeant i L mmas 8. f. detri. I. Sed, ut haerecli in re certa instituto in ta dato cohaerede uniuersali totum accrescat, dispositio legis est 4. Li s. se refinda fribanissi. Non potest igiis ut teitator prohibendo facere , quominus haeredi rei certae
Nec est, quod a Ii quis causetur, disposa sitionem Lm , procederet in iis, suae non pendent a voluntate testatoris, sed absolute disponuntur a lege, ut sunt
testamentoria solemnitales 3 ι. restam .. 3 c. d. non vero in us , quae
supplentur a lege in desectum dispositio
nis te totis, fit sic, quae pendem ex eius voluntate , quoniodo videtur p adem
in specie . de qua loquimur, ius accre stendi non pendere ex voluntate testat ris, sed absolutea lege prouenire, cum non oriatur ex vi coniunctionis. sed ex illa causa. ne testator decedat pro parte testatus. & pro parte intestatus, - - 4m. r. idem ueetiam in ea locum habere dispositionem
radicta L . - ροιs. Quarto probatur, quia adiectio testa toris, quae legibus repugnat , non vitiaqinstitutionem, sed vitiatur, ut Patet ex adiectione conditionis , quae est contra 3 3 leges t ι. -- ιμ-. 1 1 de eand. sng. rs πέν
Sed prohibitio iuris acete scendi est adie-oio, quae legibus repugnat, quippe, quae
non patiuntur , aliquem decedere pro parte tcstatum, dc pro parte intestatum d. I. ε---. Non igitur institutione vitiare, sed ipsa vitiari debet. Quinto probatur, quia va Iet argumen-3 tum a tempore ad rem, de contea t ι ius
Sed prohibitio testatorii non vitiat insti-3s tutionem reφectu temporis, turduemini μα-.3 7. Nec igitur vitiare debet re
Confirmatur hoc ex eo, quia una determinatio respiciens plura determinabilia debet ea parisormiter determinare L iam k--- fomis. δε-ρολσ M. Sed regula Livi nam , est una determinatio , quae non soluin respicit tempus, sed etiam res ι. t maias u a. frimia. ran. Ergo, quemadmodum vitiat prohibitione intestatoris respectu temporis ..ita etiam debet vitiare respectu hei. Ira an
Nee obstat , si dicatur, diuersam essς rationem eius prohibitionis. quae fit respectu temporis, bc eius, quae fit respectarei, quoniam illa non operatur initio, nec impedit, quominus Jnstitutio valeat, sed operatur tantum ex post facto, selli. eet post aditam haereditatem, dc tempus a testatore praefinitum. ideoque non debet institutionem vitiate, sed vitiari quia causa testari, quae semel valuis . trahit
ad te catilani intestati et iantcontra voluntatem testatoris, propter illam regu
lam , qua dicimus. inutilem adiectionem factam post actum perfectum vitiari Lia m
bitio, quae fit respectu rei, operatur inutio, de impedit, ne institutio valeat, ideo-36 que vitiat, non vitiatur, t
imo non esse diuersam rationem: nam, licet testa tot institii athaei edein non in tota haereditate , sed In re certa , non
397쪽
3 et o Ioannis Antonii Belloni
tamen ex hoe dieere positamus, Institutionem initio non valerer Valet enim detracta mentione rei ex legis potestate ἐλ
re. 29. . ad Treb. & ideo sequens prohibitio tamquam adiecta post actu invalida, rici debet vittare, ted vitiari. Deinde vero, cum inutilis adiectio restasatur legibus, situ E fiat post actu persectu diu ε ante, nun quam vitiat, sed semper ipsa vitiatur ιδῖ-ι--i . g. μηνοι L ad L C. n. iafris Cum igitur in proposita specie iuris accrescendi prohibitio 1 testatore facta Iegibus , dc earum regulis restasetur a. t. - stra s, Consequens est, ut instituti nem , siue persectam , siue imperfectam nunquam vitiare debeat. Sexto probatur haec sententia . quia in dubio praeualere debo illa opinio, quae sustinet, non, quae infirmat testamentum 37 1 ι. βριευ. ro. f. a. inst. Sed Dini semientia sustinet teli amentum, opinio vero Barioli illud annullat. Debet igitur Dini sententia opinioni Bartoli in hae iu
ducunt ali , dc Sept timo. quia ius singuIare in unci denotat ius commune in cotrarium Lehimiaredas. 3. S. I. P. daaea. F. Sed singulare est in milite , ut protubitio inris accrescendi ab eo facta haeredi in re certa in-38 stituto valeat i ι. siniatis usum. 6.1. da inu. ιι m. Ergo de ita re communi non valebit. Sed leuis est huius argumenti vis, quia facilε tolli potest, si quis rei podeat,sngularitatem in eo consiliere, ut valeat virlimque, Se in hoc denotare ius cominmune in contrarium , scilicet, quia de iure communi non poteli utrumq; valere, tu dratamur in νι- ννMed. -.ar, sed non inde sequi vitiandam esse potius prohibi-39 tionem, quam teli amentum t
amobrem non est in eo vis aliqua facienda, sed tantum in ijs, quae supra adducta sunt, Ac quibus Non obstant contraria: nam ad primuho respondeo, id Gocederet in legatis, resideicommissis, in quibus testator ius ac crescendi prohibere potest, ut disimus iae P. πυδ min. s. nos vero loqui de insti-rutiombi's, in quibus ius acerescendi pro.
τε ΓΘ . Nam ius accrescendi pro lai-beri potest, nisi peh prohibitionem causa testa metrahatur ad causam intestat it4I Tunc enim non valet prohibitio , t νι is
.. Ad secundum vero respondeo illaba, si modo νMunt-piarissam. manifestisim. ncla resta νει - , non esse reserenda i ad ius accre endi , sed ad partium aequalitatem rnam duo sunt, quae ibi deciduntur ab Ul
piano. Priarum enim deciditur, si duci
snt haeredes instituti, unus ex parte tertia fundi Corneliani , alter ex besse ei uia eiusdem sundi, eos detracta fundinientione totam conlequi haereditatem, cui. decisioni nulla lubiicitur exceptio , sciliiscet, quia procedit indistincte, cum nemo possit de parte bonorum tellari: Secundo vero deciditur, licet in specie pr osita fuerint haeredes in si indi portion Dus inaequalibus instituti, id est, vuus ex
tertia parte, alter vero ex besse , non. a.
men eos inaequales haereditatis partes habituros, sed aequales, quia detracta fundi mentione perinde habentur, atque si sine partibus haeredes scripti fuissent, quo casu sine dubio pro aequis partibus instituti centerentur. Huic autem iecundae decisioni subiicitur exceptio, ut procedat . nisi voluntas patrisfam. mani&sitimi md refraget ut: nam tunc erunt haeredes pro portione data, idest, institu. tus in tertia fundi tertiam haereditatis partem consequetur, in besse vero fundi institutus bestem quoque haereditatis ac
Etlane hunc esse verum ei uice loci sensum, vel ex eo intelligimus, quia exceptio debet ad id potius referri, quod principaliter . quam, quod incidenter , QDI. . mprin. i. de auth tM. Sed principaliter ibi deciditur quaestio aequalitatis, velim aequalitatis partium, non vero iuris accrescendi, quod patet ex eo, quia in quς- stione iuris accre .cendi non erat necesse proponere duorum inititutionem , cum iuniciat institutio unius facta in re cer ta, ut ei tota haereditas accrescat, nec,
licet duo sint haeredes, necessh erat pro ponere, eos fuisse institutos in partibus fundi inaequalibus, cum eis aec releat iis- reditas , siue aequaliter, siue inaequaliter' fuerint in re eerta scripti haeredes. Ergo eo ipso, quod Vlpianus proponit, duos fuisse institutos, dc inititutionem fuisse inaequalem, inelligimus mentem eius fui Die principaliter decidere quaestionem aequalitatis , vel inaequalitatis partium,
Caeterum. Et , quamquam decidat etiam quaestionem iuris accreicendi , hoc tamen facit incidenter, dc implicite, ac pintius necessitate locutionis , quam, quod esset eius intentio quaeuionem huisitio didecideret Nec enim dicere poterat, haeredes in re certa iniit tutos ex partibus imaequalibus detracta mentione rei fieri haeaedes uniuersales ex aequis partibus, quin otiam diceret implicite eos fieri hς- redes uniuersales, de silc habere ius accrescendi. Debet igitur exceptio nubiecta referri potius ad aequalitatis partium, quam
398쪽
Deitare ac crest. Capiro. Quaest. II. 32 T
quam ad hiri t accrescendi decisionem. Nec eli, quod aliquis obiiciat, imo verba illa, non posse ad aequalitatem, vel inaequalitatem partium reterri, quia ad hoc , ut haeredes censeantur ex inaequa - .libus partibus instituti I non reqtiiritur manifestistina a volutuas, sed susticit, tua litercunqite de voluntate testatoris as- pareret: ιν tur. 9 bared. inst. Vnde , cum ibi requiratur manifestillima sovoluntas, dc iit locus exceptioni, consequens videtur, ut talis exceptio non sit accipienda de partium aequalitate , sed potius de iure accrescendi, cuius prohibitio , quia testamentum annuuat, Vide- Irtur mani se stillimam exigere voluntatena,M t ratis is motin hane improba uind. I sidus quia respondeo, citam partium inaeqWalitatem requirere effidentem testatoris voluntate na
ca tr. 1 d. g si duo Neque obstare, quod rustic ant coniecturae, quia accides dicitur voluntas etiam, quae colligitur ex coniecturis si . si eadem, ι. ticet.
Ad tertium respondeo primo, tune domum perplexitatem vitiare institi itione. - cum test in dissolubilis, ut, qliando cst . perplexitas facti , d. Palequuar I. ATui man
contrarium a Pegata , Ut au Peregri d ara. t. n. 66.
vers. Suundo. Coeterum quando perplexibias est dissoliabilis, ut est perplexitas iu- syriS, iveritas esse, non ip tam principalem dispositionem vitiari, sed id , quod perplexitatem tu ducit i. perte m. I s.f. s. de Uu. t. r. f. de ad Aegat. In casu autem nolito tractar L de perplexitate
dissolubili, nempe de perplexitate iuris, rquae potest dissolui reiecta prohibitione, ideoque non vitiare institutionem, sed et ipsam vitiari. t raikondent Casi .
Secundo rei pondeo, perplexitatem dem uita vularc dispositionem, quando extrema.sunt paria. Coe terum , quando alterum ex in est fauorabilius, aut poten- 48 tius, verius esse, non vitiaret L .f. Lubi Sart. Τ de l. in casu autem nostro cxtrema non cne paria. quia causa testati cil fauotabilior l. h pa s. io. f. de insit te pam. dc poten ior, cum ad se trahat causam iiDestati d. t. si quis ira. 7 q. st de r inst. Nil nurum qitur, si per pia itas non vi
ης i ies institutionem, sed ipla vitietur. i Da
Tertio respondeo perplexitatem tunces emum vitiare, cum respicit toti in , non, Cum partem: nam tunc non tento uel co . scinium ab actu, nec censetur indissoluti ilis, sed vitiata ire a pals , quae minu est fauorabilis, νι daximus u '. ωρ.
Ad quartum respondeo id procedere. quando testator prohibet id , quod non
lina pliciter,& absolute, sed ex verisimili, oc praesum ta mente testatoris inducitur a lege , ut, cum inducitur datio libertatis in sertio proprio simpliciter instituto : Hoc enim facit lex ex praenam pia mente testatoris, icilicet, quia non est verisimile, cum volui sie proprium ierusi inutiliter haeredem instituere t te i. g.
I. C. de nee. sera. inst. d. s. idemque iuris , Ina. νεib. exeau. m . non tie. quo casu, si constet
de contraria ipsius voluntate cessare debet inducito, de pro uilio legis, quoniam in claris non est opus coniecturis r t.
ro loqui de iure accrescendi, quod inducitur a lege, non ex praesumpta mente testatoris, sed simpliciter, & absoliri E,cum
tractemus de instituto in re certa, cui tota haereditas accrescit, non ex vi coniunctionis, sed ex meta potestate inris , Iemn-
ideoque testatoris prohibitionem nihil operari, quia nemo potest facere , quin leges habeant locum in suo testamento
Ad quintum denique respondeo nega-do minorem: nam in specie I. perust. F. daturust νvt. non ideo reducitur res ad causam intestati, quia testator substituendo tacite prohibuerit ius cccrescendi , sed, quia post humus praeteritus ide6 rumpit testamentum , ut sibi locum faciat non aliis , t γε in J. i. douram Ang. in ι.sit --
quod patet ex eo, quia , si lubstitutio esset inutilis ex alia causa, quam ex causa praeteritionis, no impediretur ibi ius accrescendi, nec reduceretur res ad causam intestrati, ut ostendemialtrinum. L s 33 Ergo non ideo reducitur res ad causa in inia testati , quia testator substituendo censeatur prohibuisse ius accrescendi, sed , quia testamentum rumpitur agnatione
Ex quibus apparet, verissimam esse sententiam Dini, & aliorum existina antitam, prohibitionem iuris accrescendi a testatore factam haeredi in te certa instituto non vitiare testamentima, sed vitiari, quς sententia multo facilius procedetet, si daremus , filium fuisse institutum in re cemia non continente integram legitimam rnam sine dubio talis prohibitio non posse set sustineri pro qnantitate legitiinae, stude ius supplementi, quod etiam inuito, dcrefragate testatore peti potest ili coeterum,
399쪽
pet. ρανα itaque necssario deberet tale supplementum accrescere. posito sequitur , debere etiam accreicere res, duum haereditatis, quia testator non potest decedere pro parte testatus, &. pro parte intestatus . t Et ita in D adseuomu
M. 3.s ali censuerint: nam, quod aiunt s. emerim, loqui de suppletnento legitimς non de residuo haereditatis, non tollit vim argumenti, quia eo ipso, quod non valet prohibitio ratione supplementi, utpote quod ea non obstante accrescit, sequitur debere etiam non valere respectu residiit, ne sequatur absurditas,quod idem pro parre testatus, ct pro parte imtestatus decedat. Nec est , quod dicas , vitiari in totum testamentum, quia hoc esset contra expressam dispoinionem s. σαυν- , ubi vitiatur prohibitio, non
I sares particalarιs, eui reo bibitam in ius aetrescendi, non tralthν haereditatem venientiora ab inustata renituere, sed contra num. 5.2 melarat Art. squisitatasilautas fuerit. 74. f. de
3 Declaratur l. cam pater. 79. f. pater, qui filis f
Iastitutio tacitia fieri non potest.1 Pr ibitio iuris acersendi redueis rem ad causeminuitati, sed haeredes legitimi tenentur per fritam issum re i ta era ιηniisto, quod ei fueratis tenomento resictum.
s Trebedisneca olim non poterat prohiberi, hodie
II Debelanoea cratistin prohibita ijs verbis, qu barpν ibibitum temtur ias accrehendi. ra Raro prohibitas plus petere in diro Minientia tonetur residuia venientibus ab is testata re Iituere. I 3 Volutas cossi itin etiam ex actu lautil. inualido. 1ε Euangelica denantiatione Decinritar venientitas ab intectato contra. haeredem re, rartae, cui tr dilatam est ius ateres endi. Is Declaratar L peto. 7 l. in pria. f deleg. I ctu. I R. 16 FI de eommissum iuducitur his verb s, Volo eum in δε tacitum, σ c tentum, nec plus petere posse. Ir Proh ibitio linis acerinendi facta haeredi Inrecerinta innaruto censitur facta fauore venientium
ab inusiato. νς Deciaeatis l. si quis priore. 2p. f. ad Treb.
An prohibitio iuris accrescendi illestit
re facta operetur, ut haeres institutus censeatur per fidei commisi sum grauatus haereditatem venientibus ab intestato
aestio DdeEima Octaua ἰHIος mccedit seeunda quaestio 1 Nam
posito, quod iuris accrescedi prohibitio a tellatore facta nullo casu ubitet testamentum, sed ipsa vitietur, quaeritur, an saltem operetur, ut haeres institutus censeatur per fideicommissu nigrauatus haereditatem ijs rei tituere, quorum fauore facta fuit prohibitio . put venientibus ab intestato. Fuerunt autem de hac re duae nostrorum interpretum sententiae , Prima existimantium, non teneri restituere, sed haereditatem irrex uocabiliter ei accrescere , t Qua i. Imri. ma. I. I. S si funda-68.ctis d. LyM.tier. 9 . S. sidus num. o. g. do hin inst. Eia
exceptione, dc prohibitione fuisset institutus, haberet totum, nec cogeretur id alij restituere. Idem igitur eli dicendum, licet facta sit talis exceptio, seu prohibi
tutorem dedis, ita fueras locutis . Fas contentus eris pro tua Iemisse dueensis ore is,'vos illa nove is quadrantibus centenis aiaraia , ,rest mutua fritommissum bariditatis reti isse non videbarur,
400쪽
De iure accre L. Cap. 1 o. Quaest. 18.
3 Verbis i apparet, etiamsi testator iusserit
haeredibus , ut sint contenti certis rebus, non tamen censeri eos grauatos residua alus rest ι tuere., Tertio mouentur , quia taciti, &expressi par est virtus Lom quid.3. F. si μυ.ρεν. Sed , quando testator aliquem initituit in re certa , quo casu censetur tacit E ius ae- crescendi prohibere iseω-- Inisi ind. f. si ex donum. 68. edi Rubeas in ι. nslum. 8.
minus acer escit instituto tota haereditas, ac S. si exfundo, nec censetur grauatus eam venientibus ab intestato resti tuere , is
censebitur greuatus, si testator expressimius accrescendi prohibeat. Ita Inso in L s. si x μηδε num. M. Verum his non obstantibus veriorem esse puto siententiam existimantium, teneri institutum retenta re , vel portione data residuum iis rcstituere , quorum fi-uo te facta fuit prohibitio . puta venien-y tibus ab littestato. ictio sub dubio . ι f. H8. num. a. in Act M'.
es ct U. IV. iv v. q. xvi. s Nec multum ab hac sententia distant vigi. is s. ιν creditasmum. 8. Inst. da ba ed. inst. as, , qui pura-ο runt , t testatoris prohibitionem non vitiare quidem testamentum, sed operari, ut venientes ab intestato ceni eantur tacit E instituti i Effectu enim censuerunt, residuum ex mente testatoris ad eosdebere pertinere. inamquam math putent, pertinere directo, cum hoc fieri non possit salua ratione iuris , quae tacitas haere-- dum institutiones non patitur t L 3M--.
d. Quinimo essectu idem sentiunt , qui Bartini tentiam amplectuntur : Nam, licet arbitrentur, prohibitionem testatoris vitia rotestamentum, & reducere rem ad ea usam intestati, hanc tamen suam opinionem ita temperant, ut pertineat quidem tota haereditas ad venientes ab
intestato , sed ij teneantur per fideicommissu in restituere hςredi instituto id, quo mediante iussus fuerat esse tacitus, & co.
eos. Contrariam . itaque effecta sentiunt. Ivoluntatem testatoris in hac re seruandam esse.& haeredi scripto solum id tri. huendum L quod testator assignauit. rei sidii uni veto dandum venientibus ab intestato. Et si dixeris, lino etiam effecta videt, has opiniones diuersas , quia secundum opinionem Barioli. nihil ultra id, quod restamento datum est, consequi potetit institutus, dato et m , quod
quartam bonorum partem non contin ret, cum alioquin, si teneretur ipIc haereditatem venientibus ab intestato resti triere, posset iupplere quartam, si ei non sussicerent tes in testa in ento retrinae. I. cum iam t. 29. f. iv. b. oes sed
deo, hoc discrimen potuisse consideraritia revere te, secundum quod Trebellianica non poterat a testatore prohiberi,s t ι si, τι ρυριnu. N. C. ad i. Fale. Coei Crum hodie, quo tempore prohiberi potest ex Io receptiore DD. Opinione , t sienti videre est apud gl. 3n k.s νιν. expossim risu νεώ. substitutis,
Fem,cteo . Is. dii crimen amplius
considerari non poterit, quia eo ipso, quod testator iubet instituto , ut sit contentus rebus sibi datis, nec quicquam ulterius petere possit, censetur ei prohibe-II te Trebellianicam , t ut darent gι. νu I. eum
nihil supra res testa mento datas consequi poterit, dato etiam, quod non contineant integram quartam . Quod , non solum in extraneis, aut nepotibus testatoris procedit , sed etiam in filiis primi gradus, scam sequa in lir opinionem,qus hodie in plerisque Italiae Tribunalibus obtinuit, ut etiam eis Trebellianica prohiberi postit : Nam secundum eam , quae in aliis Cur ijs Obseruatur , ut prohiberi non pollit, magis est, ut opiniones et ivineffectu sint diuellae, In quo quidem ipc-ctanda erit obseruantia illius Tribunalis,
in quo causa vertitur, secvn. kmd sinitio ism
Denique ad eundem finem tendere vide ιitur, qui sentiunt , haeredem prohibitus plus perere, licet potestate, dc subtiis
litate iuras totum consequatur, non tamen in foro conscientiae posse tot iam retinere, sed teneri residuulia venientibusta ab intestato restituere, i ut crorι. in d. l. ra