D. Ioannis Antonii Belloni ... Tractatus de iure accrescendi [Texto impreso] : pars tertia posthuma ..

발행: 1666년

분량: 497페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

381쪽

3 o Ioannis Amon ij Belloni

li otius per ius retentionis, siue fui aliioquuntur per ius non decrescendi, t μ-

natiso limitata. s Patronus praeteritus . qvi eourat abalas bonoram pHFrisionem a 'novit, totum consiquit duis nista harade instituto, non per ius accrescindi, sed alio inre ν3 Portis , qua debιtur coniugi pauperi ex Au .print Ni c. νnd. 'νιr , 'νxor fiat a lue limitata . 4 Ius Meresce di non eompetit coηlagi pauperi , quiquartum babet ex Auth. praetere. C. undι νιν ,

Uxor, qua quartam habuit ex Auth. praeteria c. νη d. vir. νx. tisicientibus omnibus agna tis , ct cognatis totum consequitur, veniι Der

ius accrescendi, sed contra au. 8.-cur nu. I Declara, vinum. 9.

An, & quando ius accrescendi cesset, si portio vocati sit a lege, vel statuto limitata. Quaestio me ima tertia

Tertio censeri potest - lege, vel stu tuto

facta limitatio, non respectu rei, vel potentiae caulae efficientis, sed rei ipsius portionis , ad quam quis principaliter vocatur: Nam, si lege, vel, statuto caueatur, ut in certa tantum quis Dortione succedit, quia talis portio cen- Detur a lege , vel statuto limitata, ideo fit, ut respectu residui non habeat voc y tu ς tu, accrescendi , t quoniam, ut saepε

dictum est , in dii positionibus limitatis

aus accreicendi cessat , vr ostendim- an bascam . num. 6. Huius rei multa possunt exempla afferri.

Primum in patrono praeterito 1 liber. to, qui contra tabulas bonorum posses sionem agnouit: Nam, quia talis bonorum possessio fuit ad certam partem limitata, nempe ad dimidiata , si praetoris edi.ctu specialinas , vel ad tertia si spe mus Iustiniani Constitutione, ideo fit, ut, liqcet haeres scriptus postea deiiciat, non tamen habeat patronus respectu residui ius

x accrelcendi 1 ι. sed eum patrono. s. sup π.frison. post Et nos ias. dix-- ιny. cap. P.M. M. V. sisqq. Et, quamquam posIit ex capite unde legitimi bonorum polleisionem agnoscere, Neo modo totam con sequi iuccellionen , d.L sed eum patrono, non tamen iure accreicendi fit, sed ex alia, noua causa , nempe ex causa liaccessionis ab intestato contingentis, uri ισα

num. s. .

Secundum exemplum aflarri potest in uxore paupere, cui debetur in bonis mariti pra defuncti quarta ex Constitutione

Nana, quia talis portio fuit a lege aefini-

τινινο C. ea . ideo fit, ut, quandiu extat aliquis ex deicendentibus, aut ascendentibus , aut transuersalibus mariti , non pollit uxor habere ius accrescedi in portionibus deficientium, sed illae debeant, aut aliis cohae tedibus accrescere. aut ad ε sequentes gradus pertinere t νε contra Bia

Plaue , si uxor in tali portione fuerit macito instituta , dubitandum non est, quin in derectum alterius cohaeredis uni in uersalis reliduum sit per ius accrescendi ἀς habitura, 1 νωιribu Fabian. dari . na. A IMσ strat eis num. 1 3. C. und. νιν, est Ox. quia i in hoc calia non venit, tamquam vocata ex prouisione legis, ted rani quam vocata ex prouisione hominis, & ideo debet cens ri eodem iure, quo censeretur quilibet extraneus a marito institutus, cui haud dubie ius accrescendi secundum iuris communis dispositionem competeret, O

Denique , si transuersales omnes repudient mariti hς reditatem, aut aliter deficiant, non est dubium, quin ad uxorem, quae quartam habuit, residuum pertineat excluso fisco, Sed, quo iure, dubitatur: Nam plerique centent per ius accrescen et di pertinere, im B.M. in d. Auib. matere- nu.

Sed est verius , non iure aecrescendis pertinere, sed iure successionis, i nempe iurg

382쪽

De tute accrest. Cap. I o. Quaest. I 3. 3 s

itare bonorum possessionis, unde vir, de uxor, cui locus est deficientibus omnibus agnatis, oc cognatis Ly M. C.e . Et hoc ita demum , t si eam uxor agnoscat; alioquin enim bona, tamqua nivae antia fisco deferrentur, Lult. st desuecus ed. Ita νηθuis oriarat Pre. ιη d. Ain. naia

non possunt iplo iure accrescere, tum, xo quia i portionem habet a iure ciuili limitatam , qtrae proinde non potest ullo modo recipere incrementum se supra dixi min, tum quia succedit uxor diuello iure, ideoque non debet habere

ius accrescendi , ut osseudimau in eapsi d debet exemplo patroni,qui per contra tabulas bonorum possessionem fuerat consecutus, deficientibus iis, qui ad residuum vocabantur, agnoscere bonorum possessionem sibi ab intestato

Nec est, quod aliquis respondeat, id, uod dicimus . inter diuerso iure si iee dentes locum non habere ius accrescendi , procedere de iure praetorio, non U t to de iure ei uili, t Quam δε νιλ νῶι Brid. ιn

falsum hoc esse perspicue demonstrauimus in ii. . q3.πω. 6. ut proinde non

sit necessε hic iterum ea repetere, quae latius ibi commemorauimus. Plane, si uxor nolit quartam, pert ine bit ea ad caeteros mariti successores, nota acerescendi iure , sed iii reluccestionis, siue iure vetere, cui remoto nouae legista obstaculo locus esse solet Ita sint ιι u. in

Tertium exemplum afferri potest.In statutis limitantibus alicuius portionem, puta cauentibus , ut extantibus agnatis mater, aut soror , aut etiam filia non . nisi in certa portione succedat: nam, licet quidam ex agnatis repudient, aut aliter aesi clant, non tamen foeminae poterit quicquam supra portionem definitamas accreicere, t νε risu G.ι. Bou. M

portio fuerit a statuto limitata , Consequens est , ut incrementum recipere nullo modo possit, ex V , q/-HAιm-sWanu.

Plane, si omnes agnati deficiant, putarepudient, aut ante aditam haeredit atem moriantur,oc quaeramus, an relid duum accrescat foeminae , quae portionem habuit a statuto definitam . constat duos esse dii tinguendos casus, quorum Primus est, quando foemina fuit a resideo exclusa non odio sui, sed fauore alterius, ut, quia dictu in sit, quod extantibus agnatis foemina tion, nisi in uncia succedat, Et tunc certum est, agnatis deinficientibus posse foeni inam totum cons in

σε qui non obstante limitatione; t Itis en-

num lino totum ei etiam intritae accreicere, si portionem a statuto defini-I tani agnouit, t uefer serum GH. M. . sua.

cum talis limitatio fuerit facta fauore amatorum, Consequens est, ut ijs cessantibus, quasi cessante caula limitationis cessare debeat & ipsa limitatio. Secundus vero casus est , quando De mina fuit , reliduo exclusa odio tui. pu

Is i ii quidem statutum ultra disponat, stabitur eius dispositioni ,-B- η-ύ

ictum , si nihil ultra disponat, quaestio

est dubia , fae,indam Bata. iri num. II. or Io. da Garra. n. Iis. Sed est verius, cessare ius accreicendi, oc reliquas haereditatis partes,

non ad foeminani, sed ad fiscum, quasi

II vacantes pertinere. t Ita anim fusa de mentae

tueri r Nam is mina neque iure accrescc-di, neque iure successionis totum habere potest, non iure accrescendi, quoniam

id cessat in dispositionibus limitatis , ut sve dictam est, neque iure successionis, quia ualutaria dispositio sustulit ei ius succe- . , deiidi vitra portionem definitam. Quam ob rem illa bona, quae foeminae non deseruntur, tamqua iri vacantia debent ad fiscum pertinere, ins eap ε .nu. .

artum exemplum afferri potest in I sui matione facta ea lege, ut legitimati non possint luccedere, nisi usque ad certam partem, S sic Itinitatiue t Nam ultra illam portionem non potertini legi-I timati habere ius accreicendi , t vi

Nee est contraria doctrina Baldi m lmn.

is quia loquitur Baldus t de patre, cum quo simpliciter dispensatum est, ut possit spu-rijs relinquere nulla portionis, aut quam litatis. intra quam relinquere possit, taxatione, seu limitatione facta ι nam tunc ait Baldus, dubitari posse, numquid inter imos spurios locum habeat ius accre-

num. dc sine dubio habere locum, si se. cuta sit legitiinatio, quoniam ex tali priuilegio sellitur ius commune , scilicet habilitas , Ex quibus verbis intelligimus, eum loqui de legitimato simpliciter, non , vero limitatiue, quia dicendo ex tali priuilegio legitimationis seqtii ius commine, id est, habilitatem, significat haud dubie, legitimatos, de quibus loquitur, e se habiles, Sc capaces succei sonis, quς res simplieiter diei non possit, si legit inlatio fuisset ad certam portionem limitata. D

383쪽

3 o 6 Ioannis Antonii Belloni

pote rant.

An , 5c quando ius accrescendi cesset, si a

lege, vel statuto limitata sit, tam hominis disponentis potentia, quam vocati portio.

aestio Decima quarta.QV Nd. ultimo censeti potest a I

ge, vel statuto facta limitatio rei pectu utriusque : Nam, si lex, aut ita tutum simili,&potentiam hominis disponentis, ut vocati portionem limitet, certi iuris est, inulto facilius, quam in superioribus speciebus cossare ius ac x crescendi, quia, ii cessat, quando lex alterutrum tantum limitauit. ν sten iis is di is . qu-- . racia. quanto magis ces lare debet, quando limitauit utrumque, cum duo impedimenta maiore uno Vim

ius autem rei multa quoq; posium exemet' pia afferri. Primum in viro, vel uxore, qui regulariter olim non erant inter se solidi capaces : Non enim plus, quam decimam Donorum partem poterat alter alteri matrimoni j nomine rulinquere, nisi filius, aut silia communis extitisset , ita cauente

ι dum s. ad Tris. Λd quod videtur respexis

Significat enim nato tilio adulteri beneficio maritum ex testamento uxoris solidum relictum habiturum, quod alioquin O non existente capere non potuisset: Nam , quia hoc modo lex Papia limitauerat, oc dii ponentis potentiam, & ca pientis portionem, ideo , si coniux coniugi quicquam reliquisset, cessabat supra 3 decimam ius accrescendi. t Sed hodie, uia sublata lege Papia decimarum soli

uini r te vir, dc uxor cape te possit di d. 4 ι. . cri in .ρ .cMib. ideo fit, ut quali cel iante limitatione nihjl sit, quod impediat ius accrescendi,t nisi forte contrari u lege municipali caueat ut , semiam μι. ui

384쪽

De iure ac crest. Cap. Io. Quaest. 74. 3O

Secundum exemplum afferri potest in filio naturali , cui pater extante sobole legi rima non potest plus, quam unciam ε relinquere, ita lege cauente

sui a. 7. Nam , quia hoc modo lex, dc patris potentiam, dc filii capacitatem limitauit , ideo , siue haeres instituatur, aut substituatur, situE legatum , aut fidei commistam accipiat, ni .hil ei de bonis paternis poterit supra un- ciam accrescere. t Da seribunt Baud.

quod ex codit, aut in haereditate remanebit, aut pertinebit ad venientes ab inteissato, & hoc modo decedet testator pro parte testatus , dc pro parte intestatus. Nec id cen lebit tir ablurdum, cum ex hς- redis incapacitate, dc limitatione 1 lege S facta proficiscatur i scηniam ea, qua dLπι-

9 rum non esse, quod scripsit Baldi isti . num. 3. C. δεδες. nupt. si is, qui solidum capere non potest, haeres instimatur, totum capere, ne te itator decedat pro parte restatus, & pro parte intestatus, licet secus sit in aliis rei actis, quia verius est , nec ex legato, vel rideicommisso, nec ex institutione posse eum capete supra por rionem limitatam, ριν ea,HIup. amomin. Plane usque ad unciam . 'viri secun-dhm iuris communis dispositi etia ius accrescendi habere possit, si forte in minore parte fuerit institutus, nulla est duaci bitatio , t tuscribis set..ind. t. si into. I. vers. Et per han tigem Τ δε Diag. Et oi do

δ r rearia sensu; quia i limitatio non intra, sed

ultrC Ierminos operatur.

Denique, si legitimi filii deficiant,puta moriantur, aut repudient, non est dubium , quin naturalis etiam totam haere. ditatem per ius accrescedi habere postit,

t cessat tunc limitatio a lege facta, cum legitima sobole deficiente naturalis sitI4 capax totius haereditatis paternae theera C. de naturab. , si ver. Irior, Amb. qui.

Sane si sit spurius, magis est, ut nihil ei possit accrescere, quia est incapax bo ἀa I uorum paternorum a d. Aurh. licet in D. C.

si instituatur in aliqua re, nullius erit mo- 16 menti in isti tritio t. y tam MIU. elegar. l. posthu . 9. trin. - . Sed , si ex ea A. d. tis. Onfib. Et, licet talis dispositio su stineatur de aequitate canonica pro mo do alime morum, non tamen ex hoc soquitur, posse ei qllic quam accrescere, li-II ue extet soboles legitima, siue non ,

18 6. pras I s. num. 7. quia idc alimentorum causa, tamquam taxata, & limitata ius accresstendi non recipit. νι ostenciminis Masu. P. I num. Der 3 dc supra modum alimentorum centetur spurius incapax etiam hodie, ideoque non potest habere

ius accrescendi , νι- Crau. d. eos. 766. nu. IO. vers. Sextio.

Tertium exemplum afferri potest in specie , qua pater impuberi filio, quem habet in potes late naturalem Iubstituit: Nam ita lubstitutus capiet quidem bona pupilli aduentilia , sed non profectitia praeter unciam, quam ei pater relinquere potest. Itaque respectu prosectiliorum cessabit ius accrescendi, ideo, quia & potentia substituentis, & substituti portio

ιν fuit a lege limitata, t uti probat t. si is,

Ioquatur de iis . qui solidum capere non poterant, ex lege Iulia, dc Papia,

zo t ut constat ex alis inscriptione, id est de viro, dc uxore, qui solidi capaces non erant, a I 1 ut Umdι - an mimo exempla, Et in pacie δε- mrant Ant. λαι- . oe Cniae. in d. I. sise , σμιexbωσίου, non malε tamen 1 noliris trahitur ad naturales, quippe, quorum eadem

est hodie, quae olim erat viri, S uxoris ratio r Sunt enim, dc ipsi, ut 3c olim consa iuges capaces, sed non solidi . t Erital/

cons Ios . num. F. tre 7. Idesti erit, dc, si spurius a patre substituatur impuberi suo: Capiet enim ex tali substitutione bona pupilli aduentilia, non etiam prosecti- a 3 ita , t ut scribumgt. ing. si in M. partic pium,

adiit. f. davnu. cap. 13. dc ea non ad fiscuti Pertinebunt, cum incapacitas substituisti non proueniat ex ipsius delicto, sed ad venientes ab intestato , & eo modo decedet pupillus pro parte testatus , αγε pro parte intestatus, et ut scribunt Bari. ind. t. si is , qui ex bonis. 6. num. 2. vos Quaro, σibi Bald. vers. δεδει. hanc ref=onsionem, Angei. H

385쪽

eto 8 Ioannis Antonii Belloni

ῶ us se . quod ideo fit, quia sibiti tuendi potestas , & substitutias capacitas fuit ad certa bona limitata, t

Quartum exemplum afferri potest in in viro, aut uxore, qui ext Itibus ex priore matrimonio liberis transiuit ad secunda vota: nam, quia ex dispositione legis non potest relinquere plus secundo conis Iugi, quam uni ex fili h prioris matrimo

hoc modo limitata eu, tam facultas di Pqnentis, quam portio vocati. ideo fit, M ut supra illam portionem non possit iconiiix habere ius accrescendi. Qvintum exemplum sit in muliere nu-hente intra annum luctus, cui lex prohibuit, ne secundo viro plus,quam tertiam bonorum partem relinquat ι. L C. δεδει-.s sit. Nam, quia hoc modo limitavit viruisque, ideo ne, ut supra illam tertiam non possit maritus habete ius accrescendi, sed residuum debeat ad venientes ab intestato pertinere, & ita mulier decedere pariss tim testata. & partim intestata 1 d. ι. a. oe

Nec est, quod quisquam putet, imo

partes illas aec reicere marito, sed Fisco in restitui debere t in arsurabantων νῶι νε-

quia, cum incapacitas mariti non proueniat ex ipsius uelicto, sed ex odio mulieris intra annum luctus nubentis, non debet per consequentias Dcere locum fise co . Lesamobrem illa opinio, Dampinis

merito fuit ab omnibus improbata. Minus est, quod putet quisquam acer scere marito, coeterisque bonorum inc pacibus, sed ab eis debere venientibus abso intectatorestitui, tutar rati Dat ah -

Men. d. rens Io6s uum. Ir. quia, praeter id ,

quod haec opinio effectu non disteri communi probat ur etiam falsa ea rati

ne, quia nacicommissa non inducunt ut a

lege, sed a testatore, vel verbis, vel e t ieauris. Cum igitur nulla lublit coni diuta voluntatis testatricis circa vocationem legiti inorum haeredum, quippe , cum testando voluerit eos omnino ab hereditate sua excludere , Consequens est, ut nullum censeri possit inductum fideicommissum, per quod maritus, aut alius incapax teneatur haereditatem v nientibus ab intestato restituere retenta, tertia parte . inamobrem dc haec senκ3t tentia i merito fuit ab Isist. - ἀι. μήν,

exbanis. 6. . 1. alio improbata.

33 pondeo, id procia ere, i si restitutio sie

iniuncta a testatore ει Coeterum, si nullium extet vestigium voluntatis eius circa re stitutionem, prout non extat in terminis nostris, non posse per consequentias ce seri capacem, ob causam fideicommissi, quod inductuni non est. Denique non obstat, quod in hae materia dicantur bona venientibus ab int 34 stato reddenda i in ι. a. c. vi m .liser. α reddendi verbum adcas restitutiones r feratur , per quas quis capit de manu au 3 y terius, i ut arguo Alex, is d. t. βιε, --,

ni . num. 3. - g. Cereri quia respondeo, Verbum hoe ambiguum esse, & posse sui natura intelligi de utroque genere restitutionis, prout subiecta materia patitur,

mcd. i. f. da νεν . sios. & in ea sinnostro subiectam materiam non pati, ut intelliga ut de restitutione , quae fit ex causa lidei coministi, quipph, quod a testatore, neque expretiae, neque tacito rotlictum est, in supra di . . a.

Sextum exemplum afferri potest in st tutis prohibentibus, ne cui possit relinqui supra certam portionem : nam qui huiusmodi statuta limitant, & hominis disponentis potentiam, & vocati portionem, ideo ne, ut supra illam portionem non possit vocatus habere ius accresce di, sed, quod excedit debeat ad venien-3r tes ab intestato pertinere. t Dae ma-

bito enim relicto censeri quoque debet prohibitum ius accrescendi, quia relinquere dicitur, qui dat capiendi occasio 38 nem tι. o. s i. S. matras de let. secunia ut alienate dicitur, qui praestat occasio 3 9 nem acquirendi i ι. si ua quis. 33ς. S. - ι σ

Vnde infertur, stante statuto PapienIi, quo cauetur, ne maritus possit uxori relinquere proprietatem, sed tantum Vllini fructum, uxorem institutam in usu fructu non posse per ius accrescendi rotam consequi haereditatem, siue nullus ei cohaeres uniuersalis datus sis , quo casu res carci

386쪽

o rei dubio , t cum inani seste constet, id i lius e factum in fraude in Matuti, tis decla.

41 tus desecerit , puta repudiauerit; t

I rium: Nam, i licet praedictu in statutu in loquatur de relictis, Ic sic de iis rebus, quς capiuntur ex iudicio mariti, ideoque non videatur pertinere ad haereditatem , quae capitur per ius accrescendi, quippe, quae non ex iudicio, dc dispo Iitione tellatoris; sed ex dispositione legis proficiscitur , maxime in proposita i cie , in qua tractatur de tota haereditate deserenda instituto in rocerta , quo casu certum est , ius accrescendi non ex vi coniunctionis.1 ed ex mera potestate iuris induci , ne sciti licet testator decedat pro parte testatus , dc pro parte intellatus, i Quam rana i

eammen M, eo tamen ipso, quod limitat potentiam mariti, & capacitatem uxoris, debet per consequentias cenieri ius ac

crescendi sustuliste, quia i Ut iaepEdictum estὶ indispositionibus limitatis ius accre inscendi cessat, maxime , cunice stet ratio, propter quam iure constitutum est , ut haeredi particulati tota haereditas accrescat, scilicet, quia ablut dum non est, te natorcii, decederepto parte testatum, de pro parte intelia tu in quoties lex, aut staturinia portionem alicuius limitauit, vadaximus sn Me cap. quas I Io. num. q. Nam tu lata causa iuris accrescendi, censetur Eciplum ius accre iccndi sublatum, Ut rendi. mur in Me Uso cap. quast. 9. num. l. st ies'. . Nec est contraraum , quod huiusmodi statutum, inquani auserens liberam relinquendi facultatem centetur odiosum fvιrbis legis. Iro. f. de Derb R'. I. I. C. de S. . Ecel. b. ua ymat, Alub. de nupt. e.2 4 ideoque,

cum loquatur de calia simplici, nempe dei; Si, quae capiuntur ex iudicio, S disposita One mariti, non videtur posse trahi ad

ad ea ea, quae capiuntur per ius accie Ice. di, quippe quae capiuntur principaliter ex dii politione leg.s, Iecundario vero, de occasionaliter ex iudicio, dc dii politione

cimus statutum loquens de casu simplicis non trahi ad calatii mixtum. procedere, tnisi casus mixtus sub si inplici commeatur salteinpcr consequentias, ut euenit in ca-1u nostro : Nam eo ipso, quod per cali in simplicem inducitur limitatio, dc etscitur, ne sit absurdum, tcstatorem decedere pro parte testat una, de pro parte intestatum, censetur etiam per conseqtientias inducta iuris accrescendi exclusio , scilicet, nuta, ut dictum est, in dispositionibus limitatis ius accreicendi cessat, S , v binon est abluidum , quem decedere pro arte testatum, dc pro parte intestatum, aeredi rei certe non accre sinit haereditas,

sane, si deficerent omnes ab intestato venientes. ponet uxor ad exclusionem fisci totam consequi haereditate in , vel perius accrescendi, quod in hoc calii non emeretur prohibitum, vel saltem ab intestato, cuius successio non centeior a praedicto statuto lublata , quippe, cum prohibeat, ne maritus uxori relinquat

proprietatena, non veto, ne uxor marito G intestato defuncto succedat, i vis De eiepredicti stinxti d. eiara i Galiau. d. quali. F. n Iy. st Car a. d. c.'. 29 I. num. i 8. Et his quid enimodis cessat ius accrescendi ex causa legis

SVM MARIUM.

An , de qMn Jo ius accrescendi cesset

ex causa testatoris.

Qi aestio Decima quinta.

NVης videamus, quando cesset ex cam

is testatoris , qua in re separati in nobis erit dispicien)uin , Primo , quid, si, testator sit paganus, Secundo quid . si sit mi . s. Et, si quidem ut paganus, dupliciter ex eius caula cessare potest ius accre iccndi, I t uno modo, li faciat dispossitionem non continentem ea, quae lunt nece staria ad . inducendum ius acciescendi ; Altero vero, si adhibeat quidem omnia nece garia ,

sed nihilominus ius accrescendi prohi-N n beat.

387쪽

3IO. Ioannis Antonij Belloni

Mat. Prioris generis exeinpia sint. Pti muti , si testator, qui poterat vocare honoratos, velut ad eandem rena, de eo modo sine maiore gravamine haeredis inter eos an duci re ius accrescendi, nihil ontinus ita conceperit dis positionem, ut peream videatur illos ad res diuersas vocasse, ut euenit in patre, qui duas, aut plures habens filias nubiles, voluit singulis certam lummam, puta mille pro dote relinquere: nam Iine dubio poterat sine maiore gravamine sui haeredis ita concipe. re dispositionem, ut una ex filiabus deibeiente dos iIlius in perstitibus accresceret, coacertiando scilicet omnes suminas, di ea , velut unam sui niam coniunctim

filiabus relinquendo, puta dicendo, Lego Titiae Caiae, re Seiae filiabus meis tria mi lia pro earum dotibus, quo casu effectu non videretur singulis plus, quam mille pro dote reliquisse, scilicet quia, cum essent tres, quae concurrere debuissent, singulae concursu non, nisi tertiam summae

relictae partem fuissem habiturae, di i me sita disponendo effecisset, ut una ex in defieiente dos illus coeteris sororibus

accresceret, quia communiter unam sumam omnibus relinquendo, re, de verbis eas coniunxisset,quae res fuisset tussiciens ad inducendum inter eas ius accrescendi,

n s. Sed, quia fortam ita concepit dis positionem, Lego. Titiae, Caiae, ec Seiae filiabus meis lingulis mille pro earum dotibus , de hoc modo vocavit eas ad res di-tiersas, nempe ad diuerias summas, ideo censetur illas omnimodo ditiunxisse, de per consequentias essecise , ut etiam si una deficiat. non tamen eius dos possita aliis filiabus accrescere, i Da iar.

Secundum exemplum sit, si testator volens duobus fundum ita relinquere, Ut uilibet habeat dimidiam, ita conceperitispositionem, ut De ream cemeatur vocatos omnimodo alii unxisse, puta dixerit, Lugo fundi Tusculand dimidiam Pri .nio, dc a iteram dimidiani Lego Secundo: Nam, quia hoc modo vocavit legatarios ad oetu Idem rei partes factas in diuersis orationibus,& sic eos re,di verbis disiun.

xit, secundum ea ,-άμιmis in eadem S. cap. nu. s. ideo cent et Irius accre Icen-3 di exelulisse, t tu ostend musan . ev. quin. 3. num. 4. Et i amen di bium non est, quin, si alio modo dispositionem concepisset , nempe vocando simpliciter legararios ad fundum, quo casu essent re, oc verbis

dum dc secundum communem si legatarios coniunxisset verbis, puta dixisset. Lego fundum Tusculanu in Primo. 6c Seiactando aequis partibus, is ostend/-- - o s. εαρ. quau. I unus. a. aut etiam ut

ipsis communiter visum est Leso dim,diam sundi Tusculani Primo, & ali erat ad timidia Secundo, et ut

metsi nos disputando contrariam Optis nionem, uti veriore in tam inpolieta ore cxemplo, quam in iure accrescendi inter verbis ramum coniunctos legatarios ad . mittendo, simus amplexi .vra videre eam eo.

Tettium lit exemplum, si testa ror volens aliquem in re certa instituere, aut diis recto substituere, quo casu tota illi haereditas accresceret; si nullus ei cohaeres uniuersalis datus esset, aut datus defice

σ-πεν m. I. seqq. ita conceperit dispositionem, Ut ea non censeatur facta per modum institutionis, aut substitutionis directae ; sed per modum legati, aut substitutionis fideicona missariae. puta dixerit, Lego, vel relinquo filio meo telem fundum, aut in tali ii indo lubstituo,

hoc modo cente bittit ius accrescendi exis 4 elui iste, t quia non, ut haeredibus in re certa inititutis, aut directo iubstitutis, ita dc legatarijs, aut fidei cammissariis tota haereditas accrescit , ut ostindam sine. .

Posterioris vero generis exemplum sit, cum testator duos,aut plures coniunctim ad eandem rem vocavit, titulo legati, vel fideicommissis, aut duos, vel plure&haeredes instituit. aut etiam directo subis nituit in re certa, de sic ita dis pomit, ut secundum regulas tutis ei uilis polliit esse

m. σ uast. I x. ted tamen ipse noluit id habere locu n, puta, quia illud , aut ex pressim, aut tacite prohibuit: nam hoc y casu cessat ius accrescendi, inon eid fectu eorum , quae sulat ad illud inducendum necessaria, sed ex desectu volu utatis

testatoris. Ex his autem duobus excludendi m .dis, qui a testatore proficiscuntur, no a sumus in hoc loco de primo tractaturi, quia non pertinet ad hoc captit, sed ad eas quaestiones, quas fusius in . er . ea'. exposuimus, sed tumum tractaturi de 1ecundo , ne iram de exclusione, qliae ex t statoris prohibitione nascitur; Sed,quia, cum dicimus ex hac causa cessare ius a crescendi. duo lupponimus , nempe imstatorem, de ius accreicendi prohibere

potuiste, dc illud prohibuisse, ideo pro

plena totius quaestionis explicatione de duobus nobis erit dispiciendum, Primo, an testator ius accreicendi prohibere possit. Secundo, si potest, quando censeatur id prohibuis e. sUM MARIUM.

388쪽

De iure ac crest. Cap

An , & quando ius accrescendi a testaia rore prohiberi possit .

Quaestio Ddectio a sexta

Um autem primo loco quaerimus. an testator ius accre sicendi prohi- .ὼ bere pollit, tradui quidem nonnul-r li simpliciter, & indefinite pone , t

vol. 3. Cress an s. sub tuaro qu. 1 3 nain. 3. Et videtur etiam sensisse. qui limpliciter dixerunt , ut Saccrescelidi non habere locum et contra voluntatem testatoris , r in Ioan.

s ita in ptam,t Hond. eon'. 89. - ol. I. in nanc rem adducentes doctrinam Il. G-

reen ratis de ris'. oc rationem illain, quia ius accrescendi prouenit ex tacita volu

tate icitatoris , γε vera utimur in 1. - . . . num. I. ideoq; cesare debet, ubi deco

6 traria illius voluntate constat, i riser

verius in hac re varios calus esse disti inguendos, qti Orti in Primus est, quando tractatur de dispositionibus singularibus, puta de legatis,& fidei commissis particularibus , Et tunc verum est, poste testatorem ius accrei cens di prohibere. t Ira orim ex radam duis. I .

tem dicimus, in lingularibus relictis ius accrescendi non habere locum contra 6 voluntatem testatoris, i in viri a ut apud

iis non compclere, qui contra teliatoris voluntatem de Hue

speciali admittuntur in legatis, de si dei

committis .mmi videre est apud erat, ρου retu- tim- . 7. ς ρ. ειε. 6 .na. i. Nam , cuin in ijsius accrescendi proueniat a tacita voluntate defuncti , ut dix-- - capiasti. a. n. Consequens, ut conuaria illius volunt a. te tolli possit , re sdatis ea , qua dixim- fur anam. a. Maximό, cum in legatis, di fidelis

coinmissis cesset absurditas illa, quod testator decedat pio parte testatus, dc propat te

389쪽

3I α Ioannis Antoni j Belloni

parte intestatus, propter quam alias di- IIcere solemus, non pose testatorem ius accrescendi prohibero: Licet enim portio legati , vel fidei commissi vacans coniuncto non accrescat. non tamen ob id decedat testator pro parte testatus,& pro parte intestatus, quoniam illa potato remanet apud haerederis, a quo fuit relicta, qui sustinet causam te ita menti, HLκιπιω

. Plane in legitima verius est, non pos- se testatorem ius accrescendi prohibere, I vii quam. uis ea non sit uniuersalis, sed particula

8 cum legitima debeat ut cx lege t s. uti

Consequens est, ut in ea voluntas testa toris nihis operari possit . d/ Vat. I. Secundus casus est, quando tractatur de successionibus uniuersalibus, non directis , sed obliquis, nempε de fidei commulariis haereditatibus , Et in ijs certi

quoque iuris est, posse ius accrescendi a 33st tessatore prohiberi Erid.-ἀ

abce .so .cat 33. am.4 Nullum enim est inter sidciconinalsa uniuersa Ita, & particularia discrimen in materia iuris accrescendi, vi cx--εn Α μ' quast 3. . ruscilicet, quia subest eadem ratio in Univer salibus, quae dc in particularibus,& ee sat praedicta absurditas, v eoae dimatam .

Tertius casus est, quando tractatur de successo nibus uniuersalibi is dircctis, ne. pede haereditatibus, sed sumus in casibus , in quibus etiam si cesset itis accreis Isscendi, non tamen ob id decedit quis pro parte tessitatus pro parte intestatus, Et in hoc q ioqtie casu fatentur omnes, polle ius accreicendi a testatore pro hiis

σ 16. unde infertur Primo, si tres fuerint haeredes institnti, poste testat rem ita persona unius ius accreicendi prohibere, quia , licet ille non admittatur ad partem v acantem, notamen decedet Fstator pro parte testatus , dc pro parte intestatus, cima illa por.

tio pertineat ad alius 3 cohaeredem, qui

sustinet eausam testamenti. t Ita .ρνιbu δ

Secundo insertur . si testator deficient Idederit substitutum, qui testati caulam sustinere possit, non esse dubitandum, quin valeat iuris accrescendi prohibitio,

niam in ijs cessat piaris icta ablut ditas, is

puto recipiendum, t ut valeat prohibitio , non directo, sed iure fidei coni milli, quia legitimi successores existentes inpari gradu cum deficiente , non obstante prohibitione testatoris, capient partem vacantem , sed propter defuncti prohib)-

tionem censebuntur grauati per fideico - . missum restituere patiem illan, accresce-tem ijs. quorum fauore facta fuit prohibitio, puta sequentibus in gradu, secundum

Nec enim talis prohibitio directo valere Potest, quia est ademptio partis haereditatis. quae, ut valeat directo, sine testa- menso fieri non potest ι. de M. 76. U. ad ι. g. ω altis. Iun. is Misc. Qii artus casus est, quando tractatur de haereditate. dc cessante iure accreicendi

decedit quis pro parte testatus , dc pro parte intestatus, sed iunius in casibus, in quibus id non est absurduin, Et tunc similiter certum est, valere luris accrescen

di prohibitionem. t Nam, qui potest a

cedere pro parte restatus, dc pro parte intestatus potest haud dubie ius accrescendi prohibere, ut Irrisu IasC. da inminin UndE insertur Primo posse militem sine dubio ius acer escendi prohibere, i ut not. Ang. su I. I. u.

390쪽

De iure accrescendi Cap. 1 o. Quaest. 16. 313

N. C de Samst . . quia .naiies potest de . cedere pro parte testatias,&pro parie in testatus I. Anuses ναι-. 18.11 .de

Secundo infertur in testamento ad mascaulas poste lariter ius ac vel cendi --ir hiberi s vii viaires apud pari. ind. r. l. nu. . Q. d. aeras Ecel. tametsi Bald. in L . 8.

quia fauore piae caulae pernituit ira eit te ita tori, ut possit decedere pro parte te iratus, de pro parte intestatus, Wixi m . 4. Idcinest , si ius aceret cendi prohibeatur in testamento 18 inter liberos e valet enim prohibitio , t

ii ardum non est, patrem inter liberos disponentem decedere pro pane testatum, A pro parte intestatum , τι daxima , n

Tertio infertur, ii lege H vel stam tu ea. ueatur , ut testator possit decedere pro parte testatus, de pro parte intenatus,

sicundum ea, qua diximus is λὶ V. y. qu.ql. ma . non esie dabitandum, quin valeat iuris

is accrescendi prohibitio t

Quintus, dc ultimus casus st quando 'tractat tii de haereditate: dc ces te iura accrescendi sequitur absurdit , quod testator decedat pro parte testatus, S pro parte intestatus, de tun genet aliter quidem traditur . non posse ius accreseendi prohiberi, t vis riae e est aptis an I. yen.

se malueo Mem. Sed hoc ita est accipie. dum, ut non possit ita prohiberi, ut simul conlistat prohibitio. & valeat stamen

patibilia, cum neium possit decedere pro parte testatius, de pro parte intestatus I.

debet alterutrum vitiari. Hinc dubitari solet, utrum vitietur pro habitio, an testamentum. Fuount auri

de hac re quinque veterum interpretii

3 sententiae , 1 Prima Bartoli DLd .l quaties cl.

indistincte vitiari testamentum, iv rem ad intestati catusam reduci . Secunda Dini 1u L L quot ex. s. s.fiduo, existimantis imo contra iisdistincte vitiari prohibitionem , di ea non obstante Iocum esse iura accrescetidi. Tertia Baldi an . t. vn. c. i csta c. quod.non M. para distinguentis, aut institutio trahitur ad uniuersum necessitate iuras, ut, cum testator Instituit haeredem in quota , &tunc vitiatur prohibitio, aut traii itur scitone iuris,ur, cum institnit in rc certa, oc tune Vitiatur testamentum , & res ad intestati causa in reducitur. Quarta Angeli in ι. sedisti inia

distinguentis, aut causa testati est potentior, quam causa intestati, para , quia testator instituit haeredem in tota haereditate , de prohibuit ius accre Icendi In aliqua re particulari . Et tunc vitiatur prohibitio, aut contra causa intestati est potentior, quam caula testati, ut, quia testator instituit haeredem in re certa, dc prohibuit ius accrescendi in uniuerso, Et tunc vitiatur testamentum, aut decique causae pares sunt , puta, quia testator

instituit haeredem in quota, oc prohibuiti ut accrescendi in alia quota, Et tunc, quia causa te stati est dignior, di fauorabilior , quam caula intestari ι. sipa viro. f. d. ideci vitiatur potius prohibitio,

quam testamentum. Quin tu, dc ultima fuit opinio Salyceti in L que Des 3. m. q. C. Ahared. init istina antis,sius haeres suerit institutu an tota . siue in quota haereditatis, siue in re certa, vitiari quidem prohibitionem , di ea non Obstante con-1 eoui haeredem ipso ii te patrimonium

do Deo retulimm, sed propter volu ritatem testa totis , quae colligitur ex prohibitione. censeri institutum grauatum perfideico. O o missu in

SEARCH

MENU NAVIGATION