Laurentii Vallae Elegantiarum Latinae linguae libri sex. Eiusdem De reciprocatione sui, & suus, libellus. Ad veterum denuò codicum fidem ab Ioanne Raenerio emendata omnia

발행: 1566년

분량: 560페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

EDE GANTIARUM LIB. I. sileo, eum liquis degramatica, ac lingua Latina coponem, suo, fel mi r existimet, quibus nihil sane est ia

amatica,σ Latinitate praestatius,ut proximus liber potuit esse documeto. Quod quailusit, dicamne aut eos imperitia haec omisisseinu negligetius minime. Sedet caesaris,ae Messala libri intercideriat tempora culpa Varronis vero de lingua Latina dimidiati reperiunturun quibus fortasse ea quae ego praecipio,cotinebantur caeteri aute, fieri potes ut quae a superioribus tractata nouissent, bi nona, tingenda exi virent.Deniq; maltiscriptores ad nostram usq; memoriam no perMnerat. Neq; vero aliquis hoc loco expectet ut dica,non esse contumeliosum prioribus,si quid ad illo inuenta posteriores ad ciunt: mili unqua ab natiquis ad eundem cursum e ciedu uiam fuisse praeclusam: Nihil usquequas perfecta. Non omnia posse omnes Nodi prist in priscam id quod Priscianus Lartis grammaticae uetusti limos sat magni qmbs autores maxime errasse,reeetifimos uero Cringe οξςxi

nio, diligentia longe praestitisse. Id dicam quod uere possum dicerem no tum mea uestitute quae ardeti)fima erat, ad εος opus descendisse, quam prudenti limoria uis amanis ti limorsi Ulla,quum aliorsi, tum praecipue Aurissae, CrLeonaria Aretini: quora Ater Graecelegedo, alter Latia niscribera ingeni excitauit meum: ille praeceptoris via enim mihi legebat hie me toris, uters paretis apud me locu obtines Ad quos quumseparatim de proposito animi mei retulissem egustationes quada operu demostrassem, xters prost, ut pergere,hortatus est,m nise autore edere, iussit:utia integra mihi non esset istorum autoritati repuανσre,si repugna re bufm.Sed currente ut dicitur,incitarat. viros omni laude digni limos O de literis aede uterutis optime nuritos Non ueremini,ne alife),qu)me

D s uenistis

92쪽

so LAURENTII VALLA Euenistis licet perquam arduum sit perueniat sed hortarerari,incetiditis, C quoi de alto manum scandenti porrigitis

Quare quaerentibus,atque mirantibus audacia mea,ita rem

Dosim uelim,mesummis uirissuadetibus hoc opus C coindidisse,C edidisse. miqiium quod ad cupiditate mea atratinet quae tandesocordiaiatq; ignauia mea extitisset,s comitissem,ut alius hane laude mihi qualemcuq; praeripereta Sunt enim qui nonulla horu,quae a me praecipititur, vel de me,vel de auditori meis auditu nunqua enim istastipune si in opera fuantularint festinatin edere,vt ipsi pri res inuenisse uideaturSed res ipse deprehendet,cuius domin uere sit haec posse1lio. Quora unius libellos quos iu pro amicitia, quum legendos eo praesente coepissem, depraebedi quaedam mea:σquae me amisisse nescieba furto mihisub

lata cognovi Parcossiius nomini. Eri regate locus de Peri

rana in copositionetae quare proximo libro disi utaui: CT derant';, qu uadiungitvrsuperlativo. Neglgeter ille pudem,et inscite tractatus uiscires aut dedecerpta, no exb protiti; Crauditum,non excogitatum esse conturbatrartamen sum,eta' inqua homini: Hanc ego elegat tia agnosco, Ur mancipium merassero aeque plagiaria lege conuenire possum. At isse erubescensaoco tume atq; umbanitate elasit, quod diceret,uti rebus amicora licere,ut uis. At Julinaequa,abuti est,no uti. Nihil enim mihi reliquist i tu hui'ret,in qua ipsi laboraui palma semel occupaueri, Tu ille etia arbanius, Quod malus pares essem,qui filios, quos geonuissem,C educassem,ὶ tubernio ei cerem ipse si mistoricordia tam amicitia nuru adse domum suum colligeret, atq; educaret pro suas. Destiti in istu stomachari, intelligis multo magis mibi bona meu negligeti,qua illi bona ab alijs negladia colligeti,vitio dandum esse. Quare quis nouidet,

93쪽

ELEGANTIARUM , LIB. II si non bibonestum esse, ea me mandare literis ex me inuenta, quae alis nefario quidem sublata, turpe sibi dueunt feriptis Dis lifereres Adductus sum igitur ad hoc opus componens dum non modo magnorum hominum consilio,sed etiam neracesitate. Nunc ad inceptum redeundum est.

De tribus pronominibus, Mei, Tui, Sui CAP. I.

ULTIS in locis pristianus testatur ni Priscilib.i hi intraresse,an utimur primitiuo,an deria vitiuo in illis pronominibus, rata, Tvl,Crsui. Quid est, inquit, Meus es filius, iis mei filius Et alibi Metager est, o mei Prisc.lib.I3.cgri in trumentum m mei agro dedit π, mei agrum coalorsimiliter, melagri, Cr mei uirorum, Crimi agros dicismus: militer Tui agrum, Craui agros: sai agrum, Cr degros Nostri agrum, e nostri agros: Vestri agrum, Cruestri agros Et alibi Amat ilesium silium . amat uisitim: Benediciis suo, e benedisitsuifilios petiit me Prist tib 37'ut prosimfuistio, e prosi suo filior er in alijs adbueticis. Nisi hac nitione,ut ipsius utar verbis, si ipse tame/ομρβο inpos Drefaciat transitionent, nos eongruum uti si ipsa tam g tum primitivi pro pos tuo qui uim habet eorum' ς Pxisti niti Gruiruticiceroni redit ossilius Gn fatis ebuimodὶ 'pro hoc dicitur, Ciceroni redit sui filius nec Ciceronem laudat uisitius prosuus sidus tersimilia. Quia nec apia

re Attico pro simplici accipiatur. In quo Pristianumsuruitur exhoc argumentum est quod nulla ut fere solet

autorum exempla attulit, C de contrario illorum usu reaticuit. Ego autem avonium de his trium pronominum

genitivis inter me , C Priscianum quaestio est aliquanα tostias repetam de natura genitivi π deus docti A

morum

94쪽

AVRENTII VALLAE morim autorum disputabo. Et licet non pauca in hanc rem mihi dicendasint, non prosequar tamen paruula Crisinumta quaedam,C tot uerbis, quot defecit,sed quae eruditi uomu euadere uolentibus sint grati ima: quae quum ignota fuerint Prisciano, declarant eum non satis isto oratorio fui, e exercιtatum Genitiuus omnis ut taceam, si quislatali modi aut active aut pusiue accipitur: adde etiam posis iue,quod pene pro adtine accipio Actiue, ut Providenritia dei, bonites dei Pa ἰiue ut Timor dei, cultris dei. Ibi deus prouidet, Cr benigne agit,non ipsi prouidetur, serinigne it hic timetur,C colitur, non timet, nec colit. Posse;uue, ut sedes dei,regnum dei. Atque in huiusmodi ora tioue,ut intellectus apertusatque unus flatu in illis ambiis

ris:dubium est de utro loquaris, an de amore, quem deus in nos habet,an de eo,que nos in eum de charitate patris in fiasiosian uiorum in patre:desupicione maritali ides piacione uxoria Taceo quod aliquando hi genitrui eidem orationi adsunt ut tu Culone Maiore cicero, Quid de Publi

Licini cragier pontifici , C iuru ciuilisstudio loqvars Crassu=ς ludet, quod est active: ius ut edicum studetur, quod est Vive. Iterum de in Zib., Quare L. vllae, TQ caesar pecuniarum translatio a iusta dominis ad utietam , non debet liberalis uideri. Tria igitur pronomina, doquibus agimus, sola omnium binos geniti uos fortita sunt:

unos,laei, Tui,Sui:altreos qui iam exoleverunt, Mu, Tis, Sis: in quorum pene locum successerunt derivativa,Neseus: TAM, Sum ΗOru binorum genitivoru antiquitati placuit, alteros actiuesigniscare, alteros palliue Nam illa, rata,

Tis,Sis, ut coniectura ducor adhue sue posse uae significabat,sit haec ipsa,nerM,Tulls, Suus de pronomina pos

95쪽

ELEGANTIARUM, LIB. II. Iesua uocitantur. Ennius librosecundo: Inges curamis concordibus aequiparare Plautin Pen. Do diem bines pitem rebus mis agundis. Quamuis idem in Mili e,Cr iterum in Mercatore,Tis pro Tui uideri post accipere,tume hic cum Ennio Misposuit pro meis,non pro mei canodiis licere ieri,autoritatem ex autoribus repetamus,nec accipiunquam ei, Tui,Sui,nisi Vive . Fab. Quintilia Et quod interi ludifficilimum fuit amare mei vicit etiamtresuum. Cic. nod desideriuiuiferre non posset,emme tui pudet Uerg.in vi Leneid.

Quique sui memores aliosfecere merendo. Terenti s

Unum hoc scio,hanc meritam esse ut memor essessui Aud Act. Non significaturali amor meus, quem in altera habeo, d y RςΠ I- utfedicam quem de me alter habet, Cr quo amor. Item, non desiderium tuum, sed alterius ad tera pudor non tuus,

sed de te: er memoria non sua, sed de se similiter in plurdisli,duntaxat duorum nam Sin non uariat uoce genitivi pluis ratis,acnesingularissuidem,ut Pristiano placet. Sisenim Prist.lib.13. no reperitur,ut Idis,Tis deoque opinore haec duo istius

ex Ioiariter intercidisse, quum praesertim in uice eorum succedat deriuatiua Haberitas haec duo pronomina in plurali,Nostrum, Vestrum, quae respondent ad illariis, craeis Crite Nostri Cruestri, quaeretpondent adita, Meι,

Tuirui, Nemo nostrum, nemo uestrum non aut Nemo no

stri,nemo uestri jursus Mabete curam nostri, sicut habeamus curam uestri,n o auteMabete cura nostrum sicut habe, mus curam uestrum. Si quis exepti desiderat,si bifacili reis perire poterit In diuersa opinione servivsgramaticus est, Ser. in illud qui ait: Nostri autem Cruestri genitivus pluralis senti Aen. inridquus, ex Graeco descendens sicut singularis est Mis, *'Ruxquo

strum

96쪽

9 LAURENTII VALLAE Irum. Fosian A. Gellium ut postea apparebioe feci

tuis. Sed hoc Priscianum cum alijsan errorem,ut auguror, induxit,quod interdum inueniunt haec non ad aliam referri

personam, sed reciproca se ut, Ego omniafucio amore mei. Tu illudfecistigratia tui. Vergil. Aeneid 3 oblitusuesui est ithacus discrimine tanto. Sed nonfuit causa cur errareturi ita in his pusi est, ut in

illismeculio modo,dliquid ego facio amore mei ipsius,quam tuamore mei. Vt enim diligor abs te,itu diligoratae ut est Lib 3 Mς δ apud uidianu Narcissum,Pror amore mei. Et tu, talit ab altero,itae a te ipso diligeris: C sibi quiss amicus est,ut alteri Est alia praeterea causa cur erraret,quod uideret haec quae nos distinximus per active, Crpujsiue in multis ivae differeter ponim causa mea, CT causa mei:Fama mea, mei mago mea,Cr mei: Potestas mea, C mei: UM utiliatisque mea,C mei: Memoria mea,er mei interduetia ipsa In Hζ-Vt0d derivativa pronomina potuἡ dccipit ut apud Terct Et u emmis opplatos totum sibi,utfacile scires desderio id fleori tuo,videlicet quod tu defiderarisino quod desideris. Quale est, Accusatio mea,=crime meum,quum accuso crimi nis qνo accusatio mei,Cr crimen mei Sedio satis solertis

fuit, tum facile falli Na ultimu ubi passive initum est hoe pronome derivativum qgod quide rarum o no magis c

tra me facit,quam cotra ueteres omnes,qui haec Pronomina

posse Iiua uocauerunt,id est,posse ioneinsignificulta, quod

ut dixi rurum est:ideὀs nomo im hoc reperias No enim dicas pro eode Dolore tuum C dolorem tui ut dixit Teis rentius, Desideri u tuum, pro tui quod scilicet ipse no diceis rem Uerum quandoquidem non infinita sunt hae nomina, quae natura quadam ab usu aliorum recedunt,non gravabor

de ionurissumisiatim dicere, tam non gravetur asidietes,

97쪽

ELEUANTIAR, LIB. II. ligentisq; hae audire,uel legere. Dicῖ tamen breuiter: e res dignascitu in primis.in qua uidemus maximos etii essehallucinatos. Primum est causa mea uenissi e causa nivicatis mea accipitur posse1Ilue,eo modo,quo Via mea ue rusti: Pecunia mea fecistisumptu iter meo sumptu fecist causa mei vero pasiue eo modo,quo beneuoletia melino diu tame priores usitatior. Quid aute de e Seruius idESer in illud bcntia postea uidero. Fama mea, Crsum mei, eiusdem, 'eneidostionis es Et Meafuma stequetius dicimus. imago mea sci-

si ς qμα mea est ut tu tua mea,Crforma mea: imisgo mei, '' 'nepeqQe de me est Sed prior modus sustutior Haec quae

sequatur,in utranq; parte requetiora,vt atteriptume alteririus sensus t Memoria mea active, quod ego recordari nemorιa mei, iuό,quod alij de me recordantur Aent Ehabent saepe etiam posse iue,eo modo quo fama mea. Dolor meus,quem ipse patior dolor mei, quem alius de me patituri velforsan ego ipse, si s doles meam vicem, sicut dicimus, Misereor mei copia mea posse Muί, qua ego pos deoaeopia meipe iue,qua ego po ideorrui, Faciam omni,

bus copiam mei,non meam Meretrisfacit omnibus copia fit,non suam. Potestas mea quam habeo: 'otestas mei,qua habeor. Ne pulchre dicas alterι pro altero ut, Tu vides potestatem meam quanta est, non mei. Habes totestatem ,non mea ni aliud gliscet pro eo quod est,habes ea iidem, milόmue potestatem: ut actud cicer Bello Marsiico m. Octauius omnibus aciebat ut conuemedi potestatem.

Vtilitas mea liud est qua Utilitu mei ibi possideo,bis possideor. Quintillan:Sed ut aliquid praestaret patris utilitas ei, id est, de me. Naseri potest ut in eadem refit utilitas aulicui cum utilitatesui, Quida legunt Utilitas mea.idta

in id nunc agam αι quem ultra esse usum mei dij rem'

gnantibus

98쪽

s LAURENTI VALLAE niantibus reda fusus inqua est non meus, sed ex me alloara. Adbucide Praesens quidem illa protinus redditur merces,quod omnibus quibus insedere, odorE melius inJiratier breuicontactu uim sui relinquM.vim ui,non suam sed ex se. Quomodo tu captus amore mulieris, miles habere piam fui qui sua Fastidium mei quo ego ab alidis fastidior:Folidium meum,quo ego aliosfastidio Ut idem: Seu mulier omnibus exposita mortalib. vanitatemfastidio mci, despectάs captauit. Haec sunt,embis similia non tame pluarima quae aneipitem naturam habent, cetera vero minime.

No enim se dicimus Pulchritudo mei fortitudo tui, logia ludo fui; imago fui:no prudelia,non ingeniἄ,non sapienatis,non probitra non virtus,no innumera alia Quod si tam parua res eos mouit, debuit e diuerso illud magis mouere. quod quaedam,quae C ipsa non multa sint, habent ancipite significatione sed quam nemo nisi caecus non discernat ut, Pars,Dimidium, dediu Membrum, Quid, Aliquid, Mutitum,C siqua alia. Quis enim no uideat,quum dico, Haec est pars mea,non de corporis mei parte intelligi sed heredit tis3 Et iteru Haec est pars mei,no de haereditate,sed de corapore Manus pars mei est non mea Fundin pura mea est,no mei. Dimidium tui maius est,quam dimidiusui: profecto de corpore intelligo. Dimidium tuum maius est,quam dimidia suum,de praeda aut de cibo,aut desuccessione layssisimilia bos intelligendu est Medium tui tanga,non medium tuum, E medio mei prodist,non e medio meo:ut, Aufera iniquitatem de medio tui Israel. Membru, quum pro parte accipiatur eundem rationem equitur:ulsi puer membrum mei

est,quasi pars meisii pro membro aliquo, in suo gnificum ita accipitur,ut caput,ut manMM pes:His puer membrum meu Aquin sit caput e manus. Hic digitus memis

99쪽

ELEGANTIARUM 'LIB. II. y brum meum est .non metiatem Quid mei tetigisti quid tui vidis aliquid tui uirgo perdes si uenatum cum adolescenates s prodibis non liquid tuum nisi dicamus tui,i neutringenere./ι Cices Gratilib. I ii. Ex quo uereor, ne nihil in

tui, nisii supplosionem pedis imitatM. id est de tuo, non de te Vi p. si quid tui pobphemus praebenda, id omne de vorabit. Me nihil attigit: quicquid enim attigisse mei, tuatim contriuisset. Multum mei ille auferre potest,sed plus

tui: plus inquam de te, quam de me non de tuo erde meo item Oti icqvid cliboee diripuisti, aliquid meu μιt, notuinei. Nuc redeo ad Seruium qui ait Tui causifeci, revaeuus feci discretionem hunc habentvit Tui causa tunc diaevinus,si aliquid ipsi ad quem loquimur, praestιterimus,ut puta,tui causa te defendi. Uergilius in, IUictus amore tui cognato singuine uictus, Coniugis C moestae lacomis uincla omnia rupi. Tua uero causa clim alteri aliquid alterius contemptitione praestamus:ut. Tua caus in icipium tuu defendi Si Seruius tantὴm de hoc uocabulo Causa loquitur, innon in uniueraesum de omnibus huiusnodi, non recte attulit exemptu alteae rius uocabuli praesertim nonnihil natura differetis: sin ue,

de omnibus,no potest una lex dari diuersis rutfupra ostedimus si tame lex est, Crito potius co tralegem omniu ueterum. Nam ut ego dicebam Caussaepius cum pronomine derivativo eo putatur atq; hoe quid indictereter,sive ali itast causa, siue tua esuri uti si quis dicat Epicurus uult oti Euique ageda esse diis sua mibi mea, tibi tua iῖι sua,n

bis nostra vobis vestra non mihi tua aut sua, nec tibi mea nec illi vestra,nec nobis sua nec uobis nostra. Hic nihil ρ'

est adinsccre primitiuu sed ne sine exemplo loquari quod is escit uno ero contetus sumpto ex Quititit Mea depuin

100쪽

Inillud, Quegnasticuus , tua peri'. Atq; hoc,quod Servius praecipit casum pQU itobis ipse constanter usus est,nemine tamen secutus. Dile L illud Me vra I .Haec signa mei causa fiunt. Et in x.Vult enim inteia cum excede ligi ui causa matrem secutam. Verum quid mirum de Seristem,no G uio,cum A.Gellius G quidem antiquior, non modo nulla

' b . eximiuq Uione potest reperire feretium no optiis 1 phoim Uentit. Ita enim liquit cur igitur Terentius, Poenitet nostri, tion nostru nihil bem mihi uenit in mente nisii o toritas quaedam uetustatis:non nimis anxie neque super iotiose loquentis. Paulo post Sed procul dubio qui recti sim Eloqui uolet, nostrum potius dixerit,quam nostri. Et idcirco importuni tmefecerunt, qui inplerisq; Sayini exes Iariabus scripturam ista θncer imam corruperiat. Nam climita in catilinarioscriptum esset, Saepe maiores nostru miae ferti plebis Rom. Crc. Nostrum aboleverunt,et Noctrifcripserunt. Ex quo in plures libros mendae istius soboles manavit. Tu Aule Gedi degenitivo Nostri loqueris, no denominatiuo Nostri pluralis numeri. Utrum rectius sua exemplum Sallustii ut mihi, Cr arteris placet in nominaestiuo cas nihil ad rem facit,neq; ad exemptu Terent . Et qui ut tu uis Sallusti scripturam corruperut no in gentitiuum niuiuuerunt sonum istum, sed in nomitrativum, pcrquem casum non audeas tu dicere corrupte nos loqui, im3 quentu egosentio incorruptius Est enim una, eademque

uox Iri, ab eo, quod est ego genitivi casui, Cr nominautiqi ab eo, quod est Noster. Neque uero ego repugno suι Gellicenti mutatam scripturum esse a Nosti uiuio bri:

nominatiuum tamen, non genitiva Nam neq; aliquis reciόingenitiuum mutasset, neq; ratione mutasset. Cum potires fateor, G hoc libellas,quod unicum illid exemplum,quod

SEARCH

MENU NAVIGATION