장음표시 사용
191쪽
superest sine me nomen in Urbe meum, Suppositum stellis numquam tangentibus aequor Μ sciat in media vivere barbarie. Sauromatae cingunt, sera gens, Bessique Getaeque, Quam non ingenio nomina digna meo lDum tamen aura tepet, medio defendimur Histro:
Ille suis liquidus bella repellit aquis. At cum tristia hiemps squalentia protulit ora,
Terraque marmoreo Candida facta gelu est, io Dum vetat et Boreas et nix habitare sub Arcto, Tum liquet, has gentes axe tremente premi. Νix jacet, et glaciem ne sol pluviaeve resolvunt, Indurat Boreas perpetuamque facit; Ergo ubi delicuit nondum prior, altera Venit, Is Et solet in multis bima manere locis. Tantaque commoti via est Aquilonis, ut altas Aeque humo turres tectaque rapta serat. Pellibus et sutis arcent mala frigora braccis,
oraque de toto corpore sola Patent.
Saepe sonant moti glacie pendente capilli, Et nitet inducto candida barba gelu.Νudaque consistunt, formam servanti testae,
Vina, nec hausta meri, sed data frusta bibunt. Quid loquar, ut vincti concrescant frigore rivi, a Deque lacu fragiles effodiantur aquae ZIpse, papyrifero qui non angustior amne
Μiscetur vasto multa per ora freto, Caeruleos ventis latices durantibus Hister Congelat, et tectis in mare serpit aquis. o Quaque rates ierant, pedibus nunc itur, et undas Frigore Concretas ungula pulsat equi;
192쪽
178 Morier Poems. ΤRISIT Ρerque novos pontes subter labentibus undis Ducunt Sarmatici barbara plaustra boVes.
Vix equidem credar sed cum sint praemia salsi cis Nulla ratam debet testis habere fidem.
Vidimus ingentem glacie consistere pontum, Lubricaque inmotas testa premebat aquas. Nec vidisse sat est durum calcavimus aequor, Undaque non udo sub pede summa fuit.
Si tibi tale retum quondam, Leandre, suisset,
Non seret angustae mors tua Crimen aquae.
Tum neque se pandi possunt delphines in auras
Tollere conantes dura coercet hiems.
Et quamvis Boreas jactatis insonet alis, s Fluctus in obsesso gurgite nullus erit;
Inclusaeque gelu stabunt, ut marmore, Puppes, Nec poterit rigidas findere remus aquaS.
Vidimus in glacie pisces haerere ligatos, Sed pars ex illis tunc quoque viva fuit. so Sive igitur nimii Boreae Vis Saeva marinaS, Sive redundatas flumine cogit aquas, Protinus, aequato siccis aquilonibus Histro, Invehitur celeri barbarus hostis equo: Hostis equo pollens longeque Volante sagitta sVicinam late depopulatur humum. Diffugiunt alii, nullisque tuentibus agros Incustoditae diripiuntur opes; Ruris opes parvae pecus et stridentia plaustra, Et quas divitias incola pauper habet. o
Pars agitur vinctis post tergum capta lacertis, Respiciens frustra rura laremque Suum; Ρars cadit hamatis misere confixa sagittis; Νam volucri ferro tinctile virus inest. Quae nequeunt secum ferre aut abducere, perdunt, is Et cremat insontes hostica flamma casas.
193쪽
Tun quoque, cum pax est, trepidant sormidine belli, Νe quisquam presso vomere Sulcat humum. Aut videt, aut metuit locus hic, quem non videt, hostem Cessat iners rigido terra relicta situ. o Non hic pampinea dulcis latet uva sub umbra, Nec cumulant altos servida musta lacus. Ρoma negat regio nec haberet Acontius, in quo Scriberet hic dominae verba legenda uae. Aspiceres nudos sine fronde, Sine arbore, CamPOS: os Heu loca felici non adeunda viro lErgo tam late pateat Cum maximus orbis, Haec est in poenam terra reperta meam p
FLLE ego qui fuerim, tenerorum lusor amorum, Quem legis, ut noris, accipe posteritas. Sulmo mihi patria est, gelidis uberrimus undis, Μilia qui novies distat ab Urbe decem. Editus hinc ego sum, nec non ut tempora noris, Cum cecidit fato consul uterque pari: Si quid id est, usque a proavis vetus ordinis heres,
Non modo fortunae munere factus equeS.Νec stirps prima sui genito sum ratre Creatus, Qui tribus ante quater mensibus ortu erat. Io
Lucifer amborum natalibus adfuit idem :Una celebrata est per duo liba dies. Haec est armiserae festis de quinque inervae, Quae fieri pugna prima ruenta solet. Protinus excolimur teneri, Curaque Parentis is Imus ad insignes Urbis ab arte viros. Frater Ad eloquium viridi tendebat ab aevo, Fortia verbosi natus ad arma sori ;
194쪽
18 Morier Poems. TRISTIA. At mihi jam puero caelestia sacra placebant, Inque suum furtim usa trahebat opus.
Saepe pater dixit Studium quid inutile temptas pΜaeonides nullas ipse reliquit opes.'Μotus eram dictis, totoque Helicone relicto
Scribere conabar verba soluta modis. Sponte sua Carmen numeros Veniebat ad aptos, etsEt quod temptabam dicere, versus erat. Interea tacito passu labentibus annis
Liberior fratri sumpta mihique toga est,
Induiturque humeris cum lato purpura clavo, Et studium nobis quod sui ante, manet. γJamque decem vitae frater geminaverat anno Cum perit, et coepi parte carere mei. Cepimus et tenerae primos aetatis honores, Deque viris quondam pars tribus una sui. Curia restabat; clavi mensura Coacta est: asΜajus erat nostris viribus illud onus. Ne patiens Corpus, nec mens fuit apta labori, Sollicitaeque fugax ambitionis eram. Et petere Aoniae suadebant tuta sorores otia, judicio semper amata meo.
Temporis illius colui ovique poetas,
Quotque aderant Vates, rebar adesse deos.
Saepe suas Volucres legit mihi grandior aevo, Quaeque necet serpens, quae juvet herba, acer. Saepe suos solitus recitarei pertius ignes, sJure sodalicio qui mihi junctus erat. Ponticus heroo, Bassus quoque clarus iambis
Dulcia convictus membra suere mei. Et tenuit nostras numerosus Horatius aures,
Dum serit Ausonia carmina culta lyra. so Vergilium vidi tantuma nec amara Tibullo Tempus amicitiae sata dedere meae.
195쪽
Iv. 1o, M., Autobio rapis. 181 Successor fuit hic tibi, Galle Propertius illi;
Quartus ab his serie temporis ipse sui. Utque ego majores, Si me oluere minoreS, sue Notaque non tarde facta Thalia mea est. Carmina cum primum populo juvenilia legi, Barba resecta mihi bisve semelve fuit. Μoverat ingenium totam Cantata per Urbem Nomine non vero dicta Corinna mihi. ωΜulta quidem scripsi; sed quae vitiosa putavi, Emendaturis ignibus ipse dedi. cremavi, Tunc suoque, Cum iugerem, quaedam placitura Iratus studio carminibusque meis.
Μolle Cupidineis nec inexpugnabile telis ueCor mihi, quodque levi Causa moveret, erat. Cum tamen hic essem, minimoque accenderer igne, Nomine sub nostro sabula nulla fuit. Ρaene mihi puero nec digna nec utilis uxor Est data, quae tempus per breve nupta fuit onii successit, quamvis sine crimine Conjunx, Non tamen in nostro firma futura toro. Ultima, quae mecum seros permansit in annos, Sustinuit conjunx exsulis esse Viri. Filia me mea bis prima secunda juventa, sSed non ex uno conjuge fecit avum; Et jam complerat genitor sua fata, novemque Addiderat lustris altera lustra noVem. Non aliter flevi, quam me fleturus ademptum
Ille suit atri proxima justa tuli. o
Felices ambo tempestiveque sepulti, Ante diem poenae quod periere meae lΜ quoque felicem, quod non viventibus illis Sum miser, et de me quod doluere nihil. Si tamen exstinctis aliquid nisi nomina restat, sEt gracilis structos effugit umbra rogos;
196쪽
18a Morices ems. TRISTI Fama, parentales, Si vos mea Contigit umbrae Et sunt in Stygio crimina nostra soro, Scite, recor, auSam me vos mihi fallere fas est Errorem jussae, non CeluS, ESSe fugae mΜanibus hoc satis est ad vos StudioSa, revertor, Pectora qui vitae quaeriti acta meae.
Jam mihi canities pulsis melioribus annis
Venerat, antiqua miSCueratque ComaS,
Postque meos ortus Pisaea vinctus oliva sAbstulerat decies praemia viCtor equuS,
Cum maris Euxini positos ad laeva Tomitas Quaerere me laesi principis ira jubet.
Causa meae Cunctis nimium quoque nota ruinae Indicio non est testificanda meo.
Quid reseram comitumque nefas famulosque nocentes ΘIpsa multa tuli non leviora fuga. Indignata malis mens est succumbere, Seque Praestitit invictam viribus usa Suis. Oblitusque mei ductaeque per otia Vitae, ros Insolita cepi temporis arma manu. Totque tuli casus pelagoque terraque, quot inter occultum stellae conspiCuumque Polum. Tacta mihi tandem longis erroribus acto Juncta pharetratis Sarmatis ora Getis. 11o Hic ego finitimis quamvis CircumSOner armis, Tristia, quo possum, Carmine sata levo. Quod quamvis nemo est, cujus reseratur ad aures,
Sic tamen absumo decipioque diem. Ergo quod vivo, durisque laboribus obsto, ris Nec me sollicitae taedia lucis habent,
Gratia, usa tibi; nam tu solacia praebes, Tu Curae requies, tu medicina venis; Tu dux et comes es; tu nos abducis ab Histro,
In medioque mihi das Helicone locum iaci
197쪽
Tu mihi, quod rarum est, vivo sublime dedisti Nomen, ab exsequiis quod dare iam solet. Nec qui detrectat praesentia, Livor iniquo Ullum de nostris dente momordit opus. Νam tulerint magnos cum Saecula nOStra poetas, ras Non sui ingenio fama maligna meo. Cumque ego praeponam multos mihi, non minor illis Dicor et in toto plurimus orbe legor. Si quid habent igitur vatum praesagia Veri,
Protinus ut moriar, non ero, terra, tuus. 3o
Sive favore tuli, sive hanc ego carmine famam Jure, tibi grates, candide lector, ago.
199쪽
I is supposed that mos classes h read Ovid at ali mill readovi besore an other Latin met an a it is destrabie stat a poetices composition should alWayche read a verse, - that is, Witha noviedge of iis rhythmica structure, - a se directions illhere beatve so scanning at sight, o by eis; hich, With a litile practice, in beriound an easy, almost mechanica process. It is necessis' first so the learne to underatand the nature of the verse, as depending on precisely the fame principies a the rhythmical division o a plece of music ); also, iste familiar --in the generat rules of Quantity an Accent M a M. Besides this, the reacher hoci explain and illustrate, sociar as may benecessary the structure of the hexameter Ba a), readini mste texti the poem iiself, untii iis peculia movement hac come familia to the Iearnes ear It wiu no. be observed I. That in dissiculties in canninitie almos entiret in Me si ag o Me verse Wit ver rare exceptions the last two fret, and generalty the last three, re accente in verse exacti as
the wout be in prose stat is, the Arsis 'rst syllabie of thelao corresponda mith the natural o prose accent of the wota.
a. That in hexameter verse Me hircinoo staret the ourthinstead regulari herin misis Me Iast umbis of a morae. Thus, . ille the laschalso a verse is almost always accenteras in prose, the firs hal ver sellom s. The lio pause interruptin theseo a the en of the wor is calle a caesura saura s, s); and is the mos important oin that distinguishes the movementes verse om stat os prose. The paus in the thir Bot lesscommoni the fourth usuali corresponds it a paus in thesense, and is calle the principat caesura. 3. hat wheneve a hor syllabie occurs in the verse, fleremtissima actFI. This hecomes a mos convenient rute, as Oonas in pronunciationis even in Commoneat morda is nown in
these it mayae mel in ad the quantit of fina syllabies a S, in Thalearne ahould iam ha habitualed to an accurate pronunciation os morda accordius to their
200쪽
at cases here there are morda os more than wo syllabies sorthus a shor syllabie in osten serve asinae to the entire structumof the erae. For examples, me illa e the firs Burdines of the poem. I. In novafer unimus murusas incere formas. Here the last three ord are canne exacti a the reis:
In nova fert anIlmus i multatas i dicere Psormas; and the quantit of the ther syllabies is homo once by theirposition in the verse. a. Corpora emi, caestis - nam vos musastis es tuas Therars Word corpora, Minna dactyl, at once oves a correct stari tothe verse. he second4oot, Di es is equali plain, Ma spondee; and after thisi inning the res of the verse scans fritSeis:
Corpora Di, coepitisu nam i vos multastIs et Lillas.
3. Adspirate meis; primaque ab res in munae . merarat mord, δεμ se, is early a Clear, as When, rememberetiner the pronunciatienis arisse or the quantityis the a of the firs conjugation, we se stat it contain three long syllabies, asponde and the eginning of a dactyl. The last three eet are pronounced exacti as in prose observing the elision):
4. Ad mea semctuum educi cumpor carmen. Here the three las Moros formis perfeci metrica seriesu and theoni difficult in the verse is caused by the ictus coming on the first syllabie of serpetuum Whil in accent is o the second.
These directions Mouldi suffcient sor ali oriearly ali cases, is it mere not so the frequent elisionis the las syllabie of worclsu Vig. in generat, Aeneis a morae enaetamin a --Dor in in is suomedis a morae M inning -M a -- - - h. hismahes the commoneat an mos annosng of the obstacles to emet, and requires the heinne to e constanti on the watch. fhe illiso caresuli compare the solioWin linea a metri catly
divideri, mit the rules hich have been ive a ve, it is hopedinat he wil have litile dissiculi hereaster.
It millie observed that, of the findit enly versea os the poem, Only thessit an rath Iac the caesura in the third λα; .hile in the 16th, 18th, an asin the principia paus is in the Burin 1oot instead of the iniri.