장음표시 사용
11쪽
φὶ-- arduis ponas cum pullis tuis nidum tuum: e)&quiei censa - s) sis. Cubes ut Leo. D Quod ego gratulatorum obsequio iam 'Τ lassis ultimus, at obsequendi promptitudine cum primis certans , . uti mihi ipsi, ita Tibi ex animo precor : Tuine intexreliquos clientes tuos sub umbra alarum tuarum protege, qui
servus LumiIlimus ae devotissimus
12쪽
Ecunda pars Clypei Theologiae Thom sit . pag. I. Tract. I. De ultimo fine hominis. eus' re beatitudine, Ir 4'. De ultimosne hominis, ιι d. st. ι. Utrum homini convcniat agere propter fineme ιι α ortu . Vtrum omnes actiones humanae
sint essectus finis. seu propter fineme 4 L l. Praemittenda adreiolutionem quae stionis, in . s. n. Corollaria praeeedentis doctrinae, sue lil. Resolvitur dissicultas, fis. lv. Praecipuae ob ectiones solvun
AHIV An bruta operentur propter finem. movendo se in illium' Ios. I. Praeimttitur quod fere apud omnes est certum , de teferuntur sententiae. ιιιὰ.6 ll. Concluso negativa statuitur, ιυLis. Solvitur Ob ectio in cont-rium. ii
IV. Vtrum Deus agat propter fi-ncm a 36. I. Quibusdam praemissis, status disi. euitatis proponitur. isti f. ll. Qu.Muor sequentibus conclusionibus diis cultas proposita rc solvi
ωνι. V. Utrum finis intermedi is vere &proprie halaeat rationem finise 16 s. l. Conelusio alsrmativa statuitur,l . s. ll. Solvuntur obiectiones. It H. VI. utrum idem homo pro eodem tempore pollit habere duos vel plures fines ultimos totales & aedaequatos is,. l. praenotanda, ibid. g. ll. atatuitur prima concluso, Is 9.lsi. Statuitur secunda concluso, ao . Iv. I'raecipuae oblectiones solvuntur, ιιιL
6.ll. Resolvitur dis scultas pinposta, as
μι. I. an quo consistat beatitudo obje- ei se a solamine ilia. I. l Beatitudo non consilit in bonis for
ε. ll. Beatitudo in bonis corporis consis shere nequit, a u. f. lli. Beatitudo in bonis animae stanon est, 3oε. l V. in nullo brano creato, vera homi- . . nis beatitudo consistere potest, ιι d.
f. V. Solvunturi siectiones, si in . it. An Deus ut unus sit sussiciens ad nos beatificandum, ita quod, sperimpciis bile lateret ut trinus, persecta hominis beatitudo subsistere te D . l. Concluso negativa statuitur, 33 g. ll. solvuntur oti lectione . 3. o. lis. De ellentia beatitudinis fot
3 Art. l. I irum beatitudo formalis stati-
qua operatio creata, & a Beato elici ta ιό d. q. l. Reiicitur prima sententia, ιιιά. g ll. Solvuntur Ob)ectiones, 3Ig. lli. Aecundus dicendi modus refelliter. 396. lv. Solvuntur argumenta ua ccntrarium. O6. P. Tertia sententia impugnatur, uraef. VI. Respondetur argumentis adversae sentcntiae, ιιιδ,. VII. Nominalium error proscrabitur. AII. VIII. Nominalium argumenta sol
I. ll. Vtrum beatitudo euentialitet
13쪽
eonsistat in operatione intellectus,vefvoluntatis, aut utriusquet 416. I. Quibusdam praemissis, reseruntur sententiae, ibid.ε. II. Primus dicendi modus refellitur, εο 1. ΗΙ. Praecipuae obiectiones solvim-tur. AI IR Opinio Scoti reiicitur. 491. U. Sententia D. Thomae stabilitur, sanuresso Dem. . ubi ostenditur omnia nominis desideria per Dei visionem perfecte satiari, o AH. I L. Convelluntuffundament assiversae sententiae.' a. L Pracipuum Scoti argumentum diluitur. - ll. Alia argumenta solvuntur, is Pist. IR De proprietatibus formalis beatitudinis, fi Ao. An beati neeessariὰ diligant Deum qiuanthm ad exercitium, di
firmativa statuitur, ibid. s. u. Solvvntur obiectiones, ' si Aradri. A qua virtute procedat gaudium seu delectatio, qua Beati de Deo cla 'Te vita, ut bono sibi proprio delectan- ruit . fia Φ. I. I erasententia statuitur. UILs u. Solvuntur obiectiones, os sit. III. Quodnam sit obiectum proximum & immediatum delectationis seu stultionis beatificae' εφ .I. Quibusdam praemissis.status dissicultatis proponatur, alia. . Il. Duplici conclusione dissicultas resolvitur. l. n. adlvuntur obiectiones, ficte in . sv. Vtrum Beati sint imprecabiles ab intrinsecoe ετ Concluso affirmativi statuitur,rbrd. s. II. Corollarium notatu dignum, fio Art. V. Utrum de potentia Dei absoluta possit cum visione, aut amore beatifi-κO,pecmatim actitate , veIsaltem habituale componit uiri
s. II. Λlia difficultas expeditur, ibιd. . III. Solutintur obiectiones, ravit'. r. De dotibus M aureolis Beato
Quo sidc quae ponendae sint dotes in anima beata, &anillae sint habitus vel operationest γνι. I. praemittitur quod apud omnes eli
ε. II. Utraque difficultas, dupliciaeonis clusone resolvitur, asId. 1.3 IL Corolllarium notatu dignum, τε Solvuntur ob estion
AFι. II. Quatuor dotes corporis dolioli explicantur, et ιλ . I. Ρrima dos corporis gloriosi, ν 4. II. secunda dos corporisglorios, . I. UI. Tertia dos corporis glorios .. ss. IV. Quarta dos corporis glorios, po- . HI. De Aureolis Beatorum, to A LIV. De fructibus Beatotum, & quo- . modo ab Aureolis distinguantur 3 8a
n. Alia difficultas expeditur, a d. f. III. Tettia difficultas elucidatur. 83 Das. VI. De adeptione Beatitudi-Nis, uad. ι. I. Vtrum animae Iustorum a corpOribus separatae. & plene purgatae, statim consequantur beatitudinem ρ s 6. I. Conclusio affirmativa statuitur,aω. g. l I. solvuntur objectiones, sI-t. II. Utrum beatitudo semel adepta posssi amitti3 M . . Conclusio amrmativa statuitur,unc I. II. Solvuntur ovectiones. 83 aia. IV ne actibus humanis, s Dis. I. De olantatio & involunta-
-ι. I. Quid Et quotuplo si voluntarium , Ac an non sollim in hominibus, sed etiam in brutis tepori, ture uia.
Art. II. ratio voluntarii perfectius reperiatur in actibusliberis. quam in necessariis, s. l. Vera sententia statuitur. ibia, . II. Solvuntur objectiones. Art. III. Utrum ut omissio , & effectus ex illa secutus. sint uoluntaria, requietatur debitum eu Obligatio ponendi. actum qui omittitur, s33. I. Praumttenda ad tesolutionem qi:κι d. f. I. Coneluso affirmativa statuitur, ιδ 3.III. Solvimtur ob eniones, r. IV. An violentia seu eoactio possit a Deo insevi voluntati/ 9 6. . Quid si violentum . breviter ex. plicatur, M. Prima dissiculta Mesolvit r. 99. III. secunda difficultas expedi-- Ioo 4. IV. tertia dissicultas elucidatur, IOIο κ Corollaria notatud gna. Aia. LM I. V. An de quomodo ex metu facta, ni mixta ex voluntario A: involun. xariot Ios'. 1 prima pars quaesti resolvitur. ina. II. Alia difficultas expeditur, Iosh. lis. Corcillaria ex dictis. Ios
int. IV. Firum concupiscentia augeat voluntarium.& causet involuntarium
secundum quidp . ρ Io Mo. vll. Vtrum ignorantia causet iis-
14쪽
. Vii. Vtrum ignorantia causet involuntarium Iog
,. lli. Alia difficultas, quae est de ignorantia consequenti. expeditur, ,ειά .f. v. Solvuntur obiectiones, Ibid. f. v. Tertia difficuli as,quae est de ignorantia concomitanti . elucidatur. a Iog. lv. Solvuntuc argumenta in contrarium, IIIDU'. ll. De voluntario libero, ibid. ra. l. An in statu innocentiae, Sc naturae lapsae, libertas indifferentiae in homine reperiatur' u 2,. I. Plures libertatis acceptiones, seu divisiones , variique Haereticorum Errores referuntur, ibid. f. ll. Prima pars quaesiiti resolvitur , dc ostenditur hominem in statu innocentiae hΑbuisse Lbertatem indisteren
3. lil. Error I ut heranorum Sc Calvi-nistarum refellitur , de hominem in statu naturae lapiae gaudere libertate indifferentiae, multipliciter ostenditur, υ, 6. lv. Solvuntur objectiones, II4 . it. An & quae liberta; ad humanorum actuum moralitatem . seu ad meritum de demeritum requiraturi 1i6 s. l. Duplici conclusione difficultas resolvitur/ ibid. l. ll. Solvuntur objectiones, III set. lli. An &quae indifferentia ad rationem formalem de quid ditativam libertatis pertinea te us
thoritate D. Thomae fulcitur, ibid.6 Il. Summorum Pontificum do finitionibus eadem veritas firmatur, Iaos. lli. Conclusio variis rationibus de
ibid. g. lv. Corollaria ex dictis, Iaas. V. Plha di ficultas resblvitur, 3 m. Praecipuum Iansenti fundamen
l. vll. Aliud Iansenti fundamentum destruitur, Ia66. VIlI. Testimonia D. Thomae ab A d . ersariis ob ecta exponuntur, I 2s . IX. Solvuntur fundamenta Jansenti ex ratione pctita, 1 Ol. X. Responsio ad ob;ectiones vineentianas. 13 Idith lli. De circunstantiis humanorum actuum, 13ς m. l. Quid, Be quot sint circunstantiae
humanorum actuum' uia. Dio lv. De simplici volitione , i3o Ara. I. An objectum voluntatis, aut sititiplicis volitionis, sit solum bonum, vel indifferens ad bonum & malumst ιbid. f. l. Concluso negativa statuitur, ibi β ll. Solvuntur objectiones, IIT . li. An bonitas tinis sit non solii mobiectum primarium 3e principale voluntatis, sed citam totale &adaequa- tuin iss*. l. Sententia negans, ut probabilitat eligitur, ιιId. l. ll. Solvuntur obiectiones, Issg. lli. Corollaria ex dictis, d. v Dro. V. De motivo voluntatis, 3 1 iara. l. An voluntas moveatur ab intellectu de appetitu quoad specificatio ianem , &lcipiam. ac caetera S pinentias. quoad exercitum moveat 'ibid.
g. li Alia dis scilitas expeditur, 1 Id. A t. ll. Aia m prima volitione finiγ ν luntas seipsam moveat' ιε. i. Quibusdam praemissis, dissicestas propcnitur, ibid.ε. ll. Dissicultas proposita rεsolvi
Ara. l. virum intellectus per propositionem oblecti moveat vobintatem ni genere caulae efficientis' i l. r. g. l. Duplici conclusione difficultas te. solvitur, ' ibid. g ll. solvuntur objectiones. I. 8art li. An voluntas non sol im morali . ter , sed etiam physice moveatur a Deoi is
f. it. Celebre ejusdem Doctoris angelici testimonium adducitur, Di,. lli. Alus testimoniis esusdem S. D ctoris mens amplius declaratur, ibid. g. lv. Iuxta D. Thomam Deus non solum prae movet, sed etiam praedc terminat causas secundas, Is g. v. Praedeterminationem physicam esse de mente V. Thomae, plures ex Patribus Societatis fatenturi In . V l. Testimonia scripturae, δίυ. Patrum. I, g. Vll. Ratio generalis desumpta ex subordinatione de dependentia causae secundae a prima. 3ς86. Ulli. Ratio specialis pro causis liberis, sumpta ex indifferentia voluntariis, 16t,. IX. Alia ratio desumpta ex dominio Dei tu nostras voluntates, I63
15쪽
,. X. Rationes Theologicae ex sitfficientia de efficacitate gratiae desium ptae, i6 6. XI. Alia ratio Theologica ex efficacia seu es Weientiagratiae desumpta i666. X l. Corollaria notatu distia, I 6 f. Xlli. Exponuntur testimonia D. Thomae, quae petrus a L Joscph no- his obiicit in opulculo quod D. Thomae defensionem appellat, I68 g. XIV. Alia D. Thomae testimonia exponuntur, III g.NU. Alia argumenta LIvuntur, ibid. s. XVI. ostenditur aneiquiores Τh milias docuis te praedeterminationem phvsicam, IT GP U H. De Frultione, Art. I. Quid sit Fruitioe ibid. g. I Quibusdam praemissis, reseruntur sententiae,& vera eligitur, trid. i. II. Corollaria ex dictis, IMDist. 3 III. De intentione. Is int. Ι. Cuius potentiaeactus sit intentio, ω quodnam illius obiectum ibid. Dis. IX. De Electione. Istini. I. ytrum electo sit actus voluntatis, vel antellectust ibid. I. I. Difficultas resolvitur, ibid. b. I . Solvuntur obiectiones, II Art. II. De quibus sit electioe is Art. III. Utrum ex duobus bonis possit
voluntas eligere minus, velfaltem aequalet Igr . l. Pramittunturquae apud omnes sunt ceria, abraef. II. Sententia negativa praefertur, IssIII. Solvuntur obiectiones. IgyArt. IV. Aci supposita efficacidi absolutalatentione finis, sininum tantum occurrat medium ad illum obtinendum i vciunt ad ejus electionem n celsiteture a Sy
art. I. Vtrum Consilium formaliter sis sola inquisti Iratonis. vel etiam lu- dieium seu sententiam imellectus inducate ibid.
. I. Quibusdam praemissis dissicultas
proponitur de resolvitur, ibid. Il. Solvuntur biectiones, Istro. ΠΙ. Corollarium praecedentis doctri
Art. II. An Consensus stactus realiter aheleltione di itinetust ibid. Dit'. X4. De usu α imperio, I93
Ara. . An in nostra voluntare reperia
tur usus post elactionem, qui sit actus distinctus ab illat ibid. s. I. Conclusio affirmativa statuitur, &duplici ratione madetur, isId. F. II. Jolvuntur objectiones, My Art. I. Uerum detur imperium in hominerespectu suarum operationum' I96 s. i. Praemittitur quod apud omnes est certum, de conclusio affirmativa ita
6. II. solvuntur objectiones, Issia r. m. virum imperium sit actita rationis, dc quis I. I. Prima difficultas resolvitur. tbιέ. l. IL Nia difficultas expeditur, a Pos. Solvuntur oriectiones, ΣΟΙ-GIP. An ad omnes actus liberos voluntatis supponatur rationis imperiume ΣΟΣ
solvitur, ib/λf. ll. Solvuntur obsectiones, a Uψ-ι. V. Vtrum omnesactus &motus qui sunt in homine, polsint lubdi imperio rationis ibid.ε. I. Praemittuntur quae apud omnes sunt Certa, rHd. f. II. Q atuor conclusionibus difficultas resolvitur, ibid.
6. III. Corollarium praecedentis doctri
Ep. I II. De moralitate actuum huis
Dis . t. De moralitate in communi, a sint. . Quid sit moralitas actuum humanorum, quidve addat supra libertatem' ibid. g. I. Referuntur sententiae, M verae ligitur, HIL . I. Solvrintur obiectiones, aro's. III. Corollaria ex dictis, arat aere. I Quae sint regulae moralitatis ris . l. Duae rςgula moraritatis explicantur. βι 6. II. Solvitur objectio Scoti, aio Dθ. D. I in speciebus moralitatis, ἐbrae e ra. I. In quo consistat bonitas moralis actuum humanorumt ibid.
Art. II. utrum indisse entia sit aliqua speries moralitatis, media inter ho-nitatem de malitiame ιιιd. l. l. Solvuntur oboectiones, at Dist. Iu. DeprinCipiis moralitatis, a Ioart. I. An prima &specifica mora litas in actibus humanis ex obiecto desumaturi ιιιἀ3. I. Conclusio amrmativa statuitur ἀια. II. Praecipua obiectiones solvuntur, ibid. t. II. Vtrum omnis actus humanus. 4am internus , quam externus, aliquam
16쪽
quam bonitatem , aut malitiam moralem desumat a circunstantiisl a a 3
s. I l. Solvuntur obiectiones, 224 Art. III. A ii actus humani desiun ant fine operantis aliquam bonitatem vel malitiam, specie diversam ab ea quam habent ex obiectoe arrDs. m. De Concursu multiplicis moralitatis in eodem actu, ars set t. Vtrum idem numero actus posse simul habere duas species moralitatis, puta bonitatem ex subiecto, de malitiam ex fines operantis, vel e Contra: at
s l. Quibusdam praemissis, difficultas resolvitur, ibid. s. I l. Solvuntur objectiones, 23I AN.I I. An possit idem actus moralis ha-
. here duplicem speciem , quae simul si bona, vel smul mal ' xys
Art. ut. A quo actus,ad finem extri se secum ordinatus . habeat speciem cc sentialem bonitatis aut malitiae, an ab
obiecto vel a tine' 61. I Quibusdaui praemissis, reserunt ut
sententia de vera eligitur, ιbid. . l. aolvunturobjectiones. a Iomst. U. De indifferentia ad bonitatem dc malitiam, λψOArt. I. Utrum detur aliquis actus humanus, qui non solum ex sualpecie, sed etiam in individuo , seu quoad exercitium, si indifferense ibid. . I. Quibusdam praemissis reserunt ut sententiae, ibid. . ll. Prima sententia rejicitur, ibid. . HI. Alia difficultas resolvitur, a Ib. IV. Alia ratio D. Thomae exponi tur, a 36. V. Praecipuae obiectiones solvuntur, a SDisi. VI. De moralitate actus interio.
m. I. An bona intentio ex prava clectione v itietur,& electio prava ex bona intentione rectificetur, vel saltem bonitas intentionis , diminuat malitiam electionis: rbιd. . I. Prima dii scultas resolvitur, χ ηε. II. Secunda disificultas enodatur. aqq,. II. Solvuntii robiectiones, asos IV. Tertia diis cultas expeditur, 23I6. V. Solvuntur objectiones, ibid.
A t. v. Vtrum voluntas humana, ut re
cta sit , debeat conformari divinae non solum in v olito formali, sed etiam in volito materialit 21 as. I. Quibusdam praemissis difficultas resolvitur, 3bia. . II. Solvuntur objectiones, εν Tom. ιαD '. VI I. De moralitate actus exterioris, assArt. I. Anachus exterior aliqnid bonitatis vel malitiae addat ad voluntatem efficacem ejusdem exterioris actu se ilia.
f. ll. Praecipuae objectiones solvuntur, ais
Dissertatio Theologica de conscientia Probabili, seu de Opinionum Probabilitate,&delectu, χωArt. I. Quid "uplex sit conicientia' a Ara. II. An licitum sit sequi opinionem
minus probabilem faventem libertati, inconcursu probabilioris, quae favet praecept e ris
stionis, tbs g. lI. Concluso negativa statuitur, SI ex ocriptura ac ax Patribus suade
ε. Ill. Rutio fundamentalis nostrae conglusionis exponitur. 267 . IV. A liae rationes expenduntur, a696. V. Eadem veritas ratione morali suadetur, a723. VI. Aliud argumentum morale, a b. VII. Absurdis& inconvenientibus adversa sententia exploditur, ara III. Probabilitatum monstra, seu novorum Casu illarum excessus restis
ac rcfelluntur, ιιid. . II. Tamburini laxitates reproban
g. i I l. alia probabilitatum monstra
6. VI. Corollarium notatu dignum, aps 1. V. Casu illarum Apologia, a Sorbo na. & Galliae Epis opis, de tandem a Summo Pontifice reprobatur, 194
set. V. Praecipua Advcrsariorum argumenta solvuntur, Σώ6Art. H. An in Concur u duarum opinio-mina aeque probabilium, tutior semper steligenda' sol
tum Doctoris sufficiat ad reddendam opinionem in materia morali probabilem; in praxi tutam: 3o3I. l. Concluso negati v a statuitur, ibid. l. H. Solvuntur obiectiones. 3o Art. VIlI. An probabile falsum, quod in vincibiliter creditur elle verum . a peccato excusere so 66. I. Refertur ac refellitur singularis cuiusdam Recentioris sententia, ibid. i. ii. Arcana Iansentanae doctrinae ra-
17쪽
dix detegitur,x extirpatur, 3 33. ni. Coi, velluntur praecipua fundamenta Iansensi, 31Oε. lv. Diluuntur praecipua argumenta V vende hii. 3asg. V. Alia v vendrochii argumenta sol
Tris. v. De virtutibus & donis, 3aτD4'. I. De natura virtutis, sivinia Quodnam si genus remotum, &proximum virtutise ιιι
s. l. Difficultas proposta duplici conclusione resolviture abia. . lL solvuntur obiectiones, 3ao MI. li. An virtus humana sit habitus . Operativus . & quaest ratio ex parte
actus. ad quam per se eoncurrite 32II: l. Duplici eonclusione utraque difficultas resolvitur. ab a
I. ll. olvuntur obiectiones. 323 AH. lli. Quomodo virtus si definiendae fa Dio. II. De subjecto virtutum, νε-t. l. Vtrum intellectus & sensus interni possint esse subjectum virtutum ibid. Art. li. Utrum in adpetitu sensitivo snt virtutes proprie dictate 3aτs. l. ententia D. Thomae suadetur u Id. s. ll. Solvuntur obiecitones, 320 Art. III. Vtrum in voluntate ponenda sit virtus non solum in ordine ad honum su per naturiae, & bonum naturale alienum , sed etiam in ordine ad honum connaturale proprii supposi
. l. Triplici conclusone difficultas resolvitur, iι δε. ll. Solvuntur obiectiones, 33 Dis'. III Dedistinctione virtutum, III l. De virtutibus intellectualibus, uia. -t. Il. De virtutibus moralibus. 934Dsse. ν. De virtutibus moralibus in fusis, 337 An. l. An Aretur in nobis virtutes m rates per se insulae ιιιλε. l. Conclusouffirmativa statuitur, authoritate scripturae, SS. Patrum, Ad Coneilii Viennenss firmatur, 3 g. Il. Rationibus Theologicis eadem veritas suadetur, uia. f. lli. Solvuntur objectiones, 3386. Iv. Corollaria praecedentis doctrina , 339 An. ls. An virtutes Morales in usae, quae sunt circa passiones, in appetitu senstivo subjectenture usa. Dis'. r. De proprietatibus virtutum, A QMι. L Utrum virtutes e ns stant in me-
ι. li. An virtutes morales in esse perfecto . habeant necessariam conneiaxionem in terset 343g l. Conelusio affirmativa statuitur, &Ss.Patrum testimoniis illustratur ibid. f. n. Eadem veritas duplici ratione suadetur. 3 34 6. lis. Sesvuntur oblectiones, 3 ς
Art. III. Vtrum virtutes morales acquI
stae sint necessario connexae cum cli ritatee 3 66. I. Referuntur sententiae, & vera eligitur, 3 76. II Solvuntur objectiones, ibid. in . Iv. Quae docet V. Thomas deaequalitate & duratione virtutum, breviter expenduliture 3 8 Dio: vs. Lie donis Spiritus Sancti. 3so Art. I. Vtrum dona Spiritus Sancti sint habitus, a virtutibus etiam infusis di-
cυltas relolvituro Via. g. II. Solvuntur obiectiones contra primam conclusonem, 31 Il. III. Diluuntur aliae objectiones eo nistra secundam conclusionem fieri solitae, Ilag. IV. Corollaria notatu digna. i5ιὰ Art. II. De donis spiritua sancti in particulari. 33 ep. U. De vitiis & peccatis, nTDisci. De natura vitii & peccati. 3 si Art. l. Vtrum vitium proprie & directe Contrarietur virtutie istic g.I. Quibusdam praemissis difficultas resolvitur, - ιλλg. II. lvuntur Objectiones, 3so GI. II. utrum omnia vitia tam ea quae virtutibus acquisitis. quam qua infusis opponuntur, snt contra naturam
hominise 361 LII. Duplici conclusone difficultas resolvitur, ab d. f. III. Solvuntur objectiones, Ma
Art. III. ytrum peccatum in ratione
malitiae moralis, excedat simpliciter habitum vitiosum 364 Ara. IV. Vtrum sit de essentia civiuslibet peccati esse contra legem aeter
l. l. Quibusdam praemissis, concluso affirmativa stati itur, ibid. 6. II. Praecipua obiectio solvitur, ass 'Art. U. Utrum si essentiale peccat quod sit injuria seu offensa Dei 3ετ Dis. H.De distinctione peccatorum. scis νι. I. Quae snt praecipua species, seu divisones peccati abid.
Art. l I. Vtrum distinctio specifica pe Di iii sed by Cooste
18쪽
totum ex obsectis quae respiciunt.
vel ex prςceptis quibus opponuntur, attendi debeat3 36ylli. De peccato commissionis A
omissionis, 372Art. I. Per quid peccatum commissonis
constititatur formaliter in ratione mali moralise ibid. g. l. Pr mittuntur quς serε apud omnes sunt certa, ibid. l. n. Resolutio dissicultatis propost , 3Tq. g. lli. Exponuntur testimonia D. Th msi , qtis videmur adversari nostrς sententi . 3στ s. IV. Prς cipuum Adversatiorum tundamentum convellitur, 38o . V. Alia argumenta solvuntur. 38 IAN. I f. An pol sit dari omissio culpabilis in individuo, absque omni actu physico voluntatis, qui sit causa vel occasio illiust ris
. l. Quibusdam pr missis conclusio negativa statuitur , de aut horitate D. Thoms fulcitur,' εδιά. F. it. Eadem veritas ratione suadetur.
. III. Prςcipuet oriectiones solvuntur, sisArt. LI. An omnis actus coniunctus cum omissione , dccum observantia prccepti affirmativi incompossibilis, sit in te malus, &habeat aliam malitiam malitia omissionisi Mysi.I.Statuitur prima conclutio, ibid. . II. Secunda conclusio stabilitur, 33os. Ill. Solvuntur ob ectiones, 3 stos. IV. Corollaria notatu digna. 3pi . m. An omittens ex caula voluntaria , peccet non ibium quando au- ponit causam , sed etiam quando uefacto omittite ibid. . I. Prςmittitur quod apud omnes est certum, S difficultas resolvitur, ibid. . it. Solvuntur oblectiones, Art. Iν. Vtrum peccata commissionis de
omillionis, ex eodem motivo proce
' dentia , . sint ejusdem speciei in esse
morist 3ps mP. IV. De Comparatione peccatorum adinvicem, 3 C Art. I trum Omnia peccata sint conne- xae ibid. Art. II. Vtrum omnia peccata sint pa
An. III. Vnde in peccatis petatur in-ς qualitas in gravitate dc malitiat os Dis'. U. De subiecto peccatorum, os Art. I. Vtrum non solum in voluntate, sed etiam in aliis potentiis a voluntara motis, fit socmaliter Mint tinsece peeeatum nia. l. I. Prs mittitur quod apud omnes est , eertum, & difficultas resolvitur, ibid.
t. II. Vtrum peccatum veniale possit
esse in solo appetitu sensitivo, seclusa
omni motione voluntati se Ae Fb. I. Sententia assirmativam probabilior eligitur, silia. . II. Solvuntur obiectiones, 4os tit. IJ I. virum Omnes motus sensualia talis circa oriecta illicita, sint peccata mortalia,vel saltem venialiae Aio . I.;Pra mittitur quod apud omnes est certum, dc diis c illas resolvitur, ibi . I I. Solvuntur Objectiones. IrDO VI. De causis peccatorum, e qIλ t. m. An, dc quae ignorantia sit causa
Art. H. Vtrum quoties voluntas Peccat,pt rc dat aliquis error practieus, velitii 'in aliqua inconsideratio in intel
,. l. Concluso affirmativa statumit ibid. I. n. bota untur oblectiones, is t. διέ Utrum Deus directe vel talistem inii reae possit dici causa peccatit IT,. I. Duplici conclusione difficultas resolvitur, ibid. f. II. Jolvuntur obiectiones. MoDiuo. vi'. l exuccata originali, - 21Art. t. An sit peccatum originalee ibid.ε. II. fraecipua Pelagianorum argumenta soluuimir, 4 asint. Il. An Sc quomodo peccatum ori
ginale voluntarium siti 42ς,. I. Quibuidam pristissis , difficultas resolvitur, ibid. . II. Solvuntur argumenta initio pr posta, . 26art. III. Quomodo peccatum originale per generationem in posteros Adae traducatuit Urint. IV. An Adamus perqluodcumquo peccatum, dummodo esset primum. traduxisset in posteros culpam originale nil Io . f. I. Sententia affirmans ut probabilior eligitur, ibid. . II. Solvuntiar obiectiOhes, ibid. 6. III. Corollatia praecedentis doctrinae, o IN. U. In quo essentia peccati origina- .lis consistate .3s
. I. Haereticorum errores reseruntue ac te selluntur, ibid.
. D. Absurdae vel improbabiles quo
19쪽
tum dam Catholicorum senteptiae excluduntur, f. lli. Quorumdam recentiorum Tho-mistarum sententia confutatur, 436 l. IV. Vera sententia explicatur, &authoritate D. Thomae fulcitur, 4376. V. Rationes Theologicae exponuntur. 4 sε. vl. Praeeipuae obiectisnes solvuntur,
6. Vii. Solvitur difficile argumentum, 442. an. vl. in quo subiectetur originale peccatume
. l. Quibusdam pramis s. dissicultas
ε ll. Solvuntur Objectiones, a qint. Vii. An pueri cum solo originalide eedentes subeant poenam gehennae&combustionis aeternae , vel saltem aliquam ex poena damni tristitiam patianture 4 ς g. l. Praemittitur quod apud omnes est
certum, de referuntur sententiae, at d.
h. ll. Prima sententia reiicitur testimoniis Scripturae de sanctorum patrum, s. sis. Rationes Theol gicae expenduntur, 447 h. IV. Praecipuae objectiones solvuntur. ibad. h. lU. Refellitur opinio Bellarmini. 449
I. V. sententia Catharini confutatur, hos. vl. Solvuntur objectiones. a Is. Vii. Corollaria notatu digna, Mar 4'. vlli. De effectibus peccas , Aia Ἀνι. L An inclinatio naturalis ad bonum, minuatur, vel totaliter corrampatur per peccatum e ibid.aνl. ll. virum mors, morbi, A caeterae alle miseriae corporales, sint effectus
peceati originalis 3 4ς Ἀνι. sit. Quid sit macula peccati, scupeccatum sabituale personalee ης
g. l. Praemittuntur qua apud omnes sunt certa, & referentur sententiae. ιι a. f. ll. Confutantur tres primae sententiar,
Ae quarta statuitur. 4 61 1ll. Praecipuae objectiones solvuntur. .4ς8art. lv. Vtrum peccatum non solii inmaculam , sed etiam reatum prenae inducat,& in quo ille consistate I. V. An peccatum secundum se, seu secundum malitiam de inordinationem quam importat, rationem poenae habere possit 62An. VI. Vtrum peccatum mortale per se & ex malitia sua intrinseca reatum poenae aeternae inducate a 6 - νι. vll. Λn peetatum veniale in damnato . per accidens, de ratione con-Junctaonis cum mortali, poena a tur
aνι. l. An veniale peccatum natura sua distinguatur a mortali, de quae sintvcrae ac praecipuae unius ab altero diste rentiat uia g. l. Praemittuntur quae fere apud Omnes sunt certa, de reseruntur senten-
,. li. Statuitur prima ecinclusio, de ostem ditur , peccatum veniale naturasua a mortali distingui, 47λ6.lli Solvuntur oblectiones, 4II g. lv. Secunda difficultas resolvitur, de praecipua inter peccatum mcartale Aeveniale discrimina exponuntur. T f. V. Corollaria praecedentis doctrinae,
t. it. An ille qui mortaliter peccat,
ultimum finem mcreatura conliatuate
77. I. l. Conelusio a firmativa statuitur H ll. Solvuntur obiectiones, 4 sf. lli. solvuntur quaedam instantia, .το Ἀνι. lli. Vtrum peccatum ven ale in hom me justo habitualiter referatur in Deum: asia in i l V. Quem finem ultimum actu intendat ille qui venialiter peccate 483Aνι. V. Vtrum homo in statu iustitia ori sinalis existens, impotens esset pec . eandi venialiter; idque ab intrinseco,&ex vi doni integritatis e M an idem etiam dicendum sit da Angeloe .ssε. l. Quibusdam pranussis. referuntur
q. ll. Vera sententia triplici concluso ne explicatur, 8sq. lil. Praecipuς obiectiones solvuntur, . Sε ML F l. Solvuntur argumenta contra duas ollimas conclusiones. IsAn. kil. Vtrum peccatum mortale iii
ratione offensa si gravitatis simpliciter infinit; uia h. l. Quibusdam praemissis, reseruntur
g. ll. Concluso assirmativa statuitur, de ratione sundamentata probatur. . s. h. ill Duabus altis rationibus desumptis ex D. I homa conclusio nostra sta tuitur, osIε. IV. Fltima ratio nostrς conclusonis exponitur, ψνα I. F. Solvuntur objectiones, ψυχνι. r. pirum quilibet homo in primo
20쪽
instanti usus rationis teneatur sub mortali ad Deum se convertere, subindeq; peccatum veniale cum solo originali esse non possit i 493s. I. Quibusdam praemissis, ptima difficultas resolvitvr, ibid. . II. Solvuntur obseetiones, s99lli. Solvitur difficile argumentum,
l. lV. Alia dissicultas expeditur, maVI. De legibus, sos De lege incommuni, so8. . I. Utrum lex essentialiter pertineat ad intellectum, vel ad voluntatem
ibids. I. Quibusdam praemissis referuntur
sententiae, ibus. II. Sententia D. Thomae praefertur, ostg. III. Solvuntur ebjectiones, ibid. g. IV. Corollarium notatu dignum, sIo Art. II. Utrum de ratione legis sit, quod ad commune bonum ordinetur, quod sit perpetua,& quod pro communitate feraturi mg.I. Triplici conclusione haec triplex di ficultas resolvitur, ibid. s.II. Solvuntur oblectiones, ςILI. lv. Corollaria praecedentis doctrinae,
An. Ill. Apud quos resideat potestas legislativa Aer. IV. Utrum promulgatio sit necessaria,& essentialis legi sas f. I. Duplici conclusione utraq; dissicul. tas resolvitur, ibid. g. II. Solvuntur objectiones, flog. Ill. Corollarium praecedentis doctrinae, νιγAn. v. Ouaenam sit legis divisio σ18 Art. vl. Ossicia, effectus, & actus legis,
Dis'. u. De lege aeterna, Sa ArLI. An, Ac quid sit lex aeterna ibid. . I. Duplici conclusione veritas declaratur , ibid. g.II. Corollaria notatu digna, ibi Art.H. Utrum lex aeterna sit vere dc proprie lex s22Ds lil. De lese naturali, s2 An. I. Quid sit lex naturalis, seu in quo formallier consistat e tuae
g. I. Praemittitur quod apud omnes est certum,de referuntur sententiae, ibid. g. II. Rejiciuntur tres primae sententiae, ω quarta statuitu , ςZ f. Ill. Solvuntur objectiones, ibid. f. IV. Corollaria notatu digna, ςWArt. II. Utrum omnia praecepta Decalogi,omnes'; actus virtutum, sint dele se naturae t si
s. I. utraque dissicultas duplici conclusione resolvitur, ibid. g.ll. Solvuntur objectiones, ibid. Art. lli. Utrum lex naturae pati possit
mutationem, dispensationem, abrO gationem,uel derogationem,& interpretationem, vel episkiam ' ς3o g. l. Quibusdam praemissis, statuuntur quatuor conclusiones, quibus resolvuntur dissicultates propositae, ibid. g. ll. Solvuntur obsectiones, ς Zg. Ill. Corollarium praecedentis dochra nae, 334
Dis IV. D e lege humana, ibrae
Art. I. An de quid sit lex humana , quibusve conditionibus & qualitatibus gaudeat ' ibid.
n. H. Qualem promulgationem requirat lex humana, ut obliget 336An. HL An ut lex humana obliget, requiratur consensus sive acceptatio
6. I. Conclusio nesativa statuitur, ibid. f. II. Solvuntur objectiones, s 'Disp. V. De potestate legis humanae, SALA LI. Utrum lex humana possit oblisare ad actus internos e ibid . I. Quibusdam praemissis, referuntur sententiae, ibid. g. ΙΙ. Vera sententia sequentibus conclusionbus statuitur, ,ΑΙ f. lli. Solvuntur objectiones, s LAELII. Utrum leges humanae tam civiles quam Ecclesiasticae obligare possint in foro conscientiae, ita quod eas transgrediens reus sit culpae apud Deumst 343 3. I. vera sententia duplici conclusone . . statuitur, . Asaeg. II. Solvuntur objectiones, Art. III. An lex humana obligare possic sub culpa mortali, & quid requiratus. ad hoc ut sub mortali obliget cArt. IV. An lex humana obliget ad sui observationem,cum dispedio vitae 3 8 g. I. Referuntur sententiae, de vera eliatur, - iba . Solvuntur objectiones, 49. rLU.Quinam legibus humanis teneantur of. I. Prima dissicultas duplici conclusione resolvitur. ibid. f. II. Secunda & tertia dissicultas breviter resolvuntur, IS
g. lli. Ultima climcultas expeditur, ibid. f. IV. Corollaria notatu digna, s α
Arr. I. An & quotuplex dari possit test poenalis i ibid. Art. II. An leges poenales obligent in foro Conscientiae ad poenam subeundam ante judicis sententiamt ς, 6. I. Qui-