F. Thomae Mariae Cerboni ... Theologiae naturalis libri tres. Tomus 1. 2.

발행: 1768년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 철학

11쪽

UIII

Facie ad faciem, & a) In multitudine diaestiarum NIARUM siemper laetari, ac conquiescere possim.

12쪽

nium , qui in ejus Scriptum incidunt , indeque telum evellere , quo vulneratur quicumque non es armatura Dei muniatus , ideoneumque adhibere remedium vulneri , quo stit, at Gut

lectores non synt sani in fide a) . Hoc equidem nihil feerim Iibentius. Sed qtioniam solius DG es modo quodam inpi bili adire fecundum ouis spiritum una cum Chrisi Dirisu eos , ad quos venire judicat operα preέiam; nobis, qui quum fermone , tuis ferisIis homines ad Adem eouamur adducere , id unum propositum es omnia esse ere , ut vocemur operarii incoii fusibiles, reete tractantes verbum veritatis b). Ita ori genes lib. I. contra Celsuo nia. i. Quo autem deiiderio tenebatur Origenus una Cum sermone penetrandi omnium animos, qui in Scripta Celsi inciderent , ii me quoque vehementissime agi negarem , prose 'O mentirer . Nam quum hic nostra aetate plurimorum Scripta Celsorum vulgo circumserantur , in quibus impiae doctrine virus ita saepe o Cultatur, ut non tantum patroCinium solius veritatis eorumdem auctores suscepisse verbo mentiantur, sed nonnulla quoque intermixtae sint, quae ad Religionem accommodata cise videntur; quid tandem unicuique magis exoptandum est, quam omnium animos, qui in lectionem hujusmodi Sc raptorum inciderint, ne dolis capiantur, suo sermone pervadcre posse Z Quemadmodum enim de eodem Celso laudato lib. nu. 8. Origenes observavit, Ex aliis ejus Scriptis illum vicureum esse peroseitur : t

men ut eriminatio, qua in nos utitur , magis videaturρLru

sibilis, quae Epicuri sunt, obtegeus, Finulat se quid in ho

mine agnoscere corpore stroiantius, quodque eum Deo assantate in habeat ; ita etiam noliri temporis impii homines. ut magis plausibiles videantur, quae Epicuri sunt , Obtegunt, at inque se de Deo recte sentire simulant, quo facilius suae doctrinae venenum aliis propinare possint sc). HaC iane fraude animos

Tom. I. b pluri- a d ritum. a. v. a. tur i tamen impius homo de Deo uti M .H Timot. a. v. is. de supremo quodam principio , Dau- c Hae arte etiam spinosa usis dolenter dii putat . Hobbesius quoque biti nam quamvis in systemate illius eamdem fraudem adnibet, quam dein- quaecumque Divinitas de medio tolla. de etiam alii Increduli omnes sequuti sivata

13쪽

X plurimorum , qui in voluptates effusi sunt, ct ineptas cavi

lationes non fatis advertunt, aut vim ratiocinationis expendere non valent, non solum a recta fide averterunt . sed eistiam asseqiniti sunt, ut omnem Religionem exuerent . Sed

quouiam PGur Dei es modo quodam invisibili adire seus dum Dum Spiritum una eum Chrisii Oiritu eos, ad quos ve

nire iudiear operae pretium ; id nunc a me pro inlii tuti mel ratione ad solius Dei majorem gloriam omni studio Conten dendum putavi , ut impietatem eorum pro mea virili det eis gerem, Confunderem , & Confutarem. quidem maximi est, ct supra quam excogitari possit, Deo hominibus ine iniuriosa. Nullam enim cest Athenagorae verbis utar, quibus in lib de Resurrectione mortuorum nu. I. Incredulorum sui temporis impietatem descriptii veritatis partem a calumniis liberam reliquerunt, non essentiam Dei . non ejus sientiam, nou operationem , non να ex hir vis ferie consequuntur, ρDLatis formam nobis exprimunt. Sed alii veritatem in hujusnodi rebus omnino desperant, alii ad Dat opinisuer detorqueης , alii de industria rer ante oeulas positas is dubium vocant. Nam Dei existentiam inanibus involutisque rationibus aut Cmedio tollere, aut saltem dubiam reddere tentarunt ca ,eoque etiam processerunt, ut Religionem ab ignorantia , metu, atque praejudiciis deriva Ise effutierint , camque uti rem tristem, & formidolosam traduxerint c . Quam impia vero , & quam absurda sunt, quae de Divina natura confinxerunt, & quidem eo audacius , atque securius , ut methodo geometriCa, quae nullam in demonstratione suarum propoliti num exceptionem pati posse videtur, sua commenta proponere aggressi fuerint, quo nonnulli imperiti saltem specie systematis caperentur db r Neque hic tantum eorumdem pravisunt. Nilosophicas enim , Ddaicas, ram Auctoris audacia huc usque γω Preuolumis, cabalistiera , atque Persi- venit. Vide confutationem eius Tomis eas, epistolas , aliaque huius generis I. pag. 9I. di s7. huius operis. impia cyuscula , si quispiam legerit , so Id affirmare una cum Hobis quamvis multa , atque sere omnia hesio nonnulli aliti impii ausi sunt , Religioni contraria in iisdem deprehem quos confutamus Tom. e . I. Pagissurus sit, tamen nonnulla quoquo 19. dc seq. adinveniet, .quae Deo non indigna sunt. o Auctor o rationum Ph Nide etiam quae ex Baelio observavi- usophicarum ita deliravit , quem reismus TMOL Natari lib. I. qu. a. ar. I. feli inius Tom. I. pag. aa. S seq. f. a. in respon. ad argum. cd Id impius Spinosa ausistat, a cogitationum Nilosophica- ut nemini notum non est.

14쪽

Xlvi conatus consistunt. Supremo omnium Dam ino, qui totius honitatis fons. atque origo est, alterum ci ex adverso in malignitate aequalem constituunt a : Dei scientiam coatillant , atque restringunt b , libertatemque eius auda eter negant sc : materiam increatam ponunt, quo semel admisso , systema simplicissimum omnium supponi effutiunt d , quamvis nihil magis repugnans esse possit: providentiam, non secus ac antiqui Athei, Deo adimunt ce): dominium ejus , quod in omnia prorsus absolutum habet, circumscribunt D , cultusque exterioris, qui illi a nobis adhiberi debet, necessitatem oppugnant st) r hominem nullo iudicio rationis a brutis dili ingui volunt i h), quadam necessitate semper agi constituunt Ii J, sine lege et se istatuunt, qua naturaliter cognoscat quid in se honestum, vel turpe sit shJ; unumque tum ejus , tum brutorum , ne quid ad eorum impietatem cumulandam desit , interitum esse contendunt flJ . Inde vero est, ut in multis lihellis Inere lorum nostri temporis Celsi, Iuliani. atque omnium Ethnicorum, qui Christianam Religionem Oppugnarunt, impietas compilata. & Contracta esse videatur. Verum enimvero quae ab antiquioribus Christianae Reli-h a gi

co Hoe constat ex iis , quae contra Baelium peculiariter differuimus

M ita sentit Auctor

caram uti nos observam T. l. p. 89a.

G Id Spinosa una cum aliis fila putat, quos Tona. I. Pag. 263. de seq. confutamus.

da ita Auctor Philosephiae dis

Eon. Sens. cuius deliria nos Tomo II. Pag. s. & seq. refellimus. seJ Auctor. Epistolarum Thylosophicarem hoc impie facit, quem

0 Vide . quae ex Auctoribus Epistis. Thilosopb. . de Termarem nos

Tom. II. par. 38. adnotamus. g In hoc autem omnes Incre diat inspirasse videntur . uti ex eorum enumeratione constat, quam proferemus . Tom. II. pag. 4t. shJ Ηoc quoque in errore In credidorum pars maxima versatur .. quos Tom. I. pag. aos. de seq. confiat

musa

siJ Nullum lapidem Incredui

non moverunt, ut in huius rei aut persuasionem , aut saltem suspicionem alios inducere possent, quemadmodum constat ex iis, quae contra eosdem Tom. I. pag. a 76. 8c seq. copiose disserisius .

hJ Naturali namque legi qui

bellum aperte non indixerit, Incredintorum nemo sere filii , quos quidem p. euliariter confutandos suscepimus Τom.

II. pag. q9. S seq.slJ Alterum enim si iturae vitaestitum , quem nonnisi infelicem sibi empectare possunt , hi noliri praeliantic simi Philosephi, quo securius in sua

prava agendi opinamsique ratione v, . vere valeant, e medio tollere conte dunt . Sed frustra sine , quemadmodum Tom. I l. pag. 89. & seq. con . tra eos demonstramus.

15쪽

XIIgionis opplignχtori bire impie contra ipsina Religionem exeogitata erant, refrixisse, iterum qite in medium protulit se , qtH- si nova et sent saJ, parum hi biremini; ac in omnibus Julianum imitati, sicuti ipse, quemadmodum S. Cyrillus tradit initio lib. I. contra eumdem , Eo dirae Dat A. ct aiadaeiae provectus

es, ut qua utum in os Dis , nibu non remis nostrarum sit

criminatus; ρuo ex facto celebritate is nominis consequuturum

, e forte ρα apit ; ita hi Philosophi nostri temporis Sacra dog

mata Catholicorum criminantur, irrident, atque Contemnunt, inde ille futurum esse impie sperant , ut Celebritatem nominis Conscquantur. Qua in re non solum omni reprehentione digni sunt, quia quae & Divino Cultui accommodata et se , & certa, atque Divina ratione constituta negare non pol sunt , uti a surda, & inepta per summam impudentiam traducere Conan-

etiam sese deridendos praebent, dum, quae Con-

velis

a Auctoritate Apologistarum equidem . sicuti Celsus ea deprimere Chri litanae Religionis , aliorumque sm- conatus fuit, qais de Regno Dei Icriciorum Ecclesiae Patrum contra Athei- nuru it Mactores nostri, quemadmodum ius , atque Dei stas saepe agere in ili- Origines tradit Itb. o. contra eumdem tuimus, primum quidem ut inde om- nu. 17. , ita Incredulos nostri temp nibus compertum fieri possit , hoste ris contemnere auctoritatem Patrum , voltros Philosephos , qui se tanto in. nosque ridere , quia plurimum ei tri-genii acumine praeditos iactitant , in buimus , idque pr.eter caeteros etiam antiquis oppugnatoribus Christianae Re- Auctor Nisi. Iudaicarum tom. a. ep. ionis vel omnino , vel maxinia ex q7. , atque Cabalisticarum tom. a. op. parte fulta mutuatos . quae nobis ve- 32. , audendum sibi ec se putavit. Uelati nova , & a se excogitata obtru- rum quamvis traditionem Patrum im-dunt, eaque α Apologi itas Chrillianae pie reiiciant f qua de re modo contra Religionis iam abunde confutare ,& ce- eos non est disserendi locus J ; tanienteros Ecclesiae Patres praevidiise ; dein- in ista disputatione . quam contra de autem , ut cum ratione auctoritarem eos instituimus , lim effugis abuti etiam Phtjolisphorum praeliantissimorum, mn pulsunt . Quandoquidem v auis quales plerique Patres fuerunt . qui claritatem Patrum contemnant, ratio-

arcana naturae perscrutari non omise- nes eorum contemnere profecto nou

runt, simul conjungeremus . Ita uni in poἰltat, dum ipta ratione non sint om- fieri posse putavimus, ut Increduli no- nsim dei lituis. Qitamquam quo tandemitri temporis propter rationem sibi nα- Ore auctoritatem tantorum virorum nianifeste adversantem obmutescere , pro- hili sacere audent, quos una cum lan-pter auctoritatem vero tantorum viro. clitate vitae studia ouantum scientiarum rum , qui iam confutarant , quae ipsi coniunxisse, atque in iis excellinis eoi tanta nune confidentia opponunt, tan- stat pdem aliquando , si possit bile sit , erim st) Haee vero ratio eii , quam beseere , ct confundi incipiant . scio sequuntur Auctores Epistolarum Perm

16쪽

XIII vellere non possunt, contemnere se , & nihili facere cunis maxima jactantia prae se ferunt . Quo quidem artificio etiam Celsus usus saepe fuit . uti ei, qui libros origenis contra Cebsum legerit , manifestum erit. Hic autem si constitiisent, unam eamdemque tum antiquorum, tum recentior lim Atheorum agendi rationem esse, existimare quispiam posset. Verum non Constiterunt . Licet

enim & Philosophos se esse, & Philosophorum partes se agere velle Cum quodam supercilio profiteantur , idque etiam in iis speciosis inscriptionibus praeseserant , quas suis libellis apposuerunt ; tamen nihil minus agunt, quam quod non solum Philosopho, sed & viro vel mediocriter honesto dignum sit.

Nam quis tandem poterit non omnino stomachari epistolas Per eas s legerit Z Qitandoquidem Auctor earum totus in eo est, ut Concubinarum flagitio e impurissimaeque aemulationes, concubinariorum erga eas putidissimos amores, eunuchorum ad exsaturandam libidinem irritos conatus , & eorum super concubinas diligentiam, custodiam, atque sollicitudinem , describat, at cive sub omnium oculos proponat. 'udaiec quoque epistolae h c eodem genere turpitudinis ubique scatent . Nam in iis locis , ad quae Auctor earum sese appulisse snsit, si quae snt inter mulieres praeter omnes alias propudiosiores . in mores, atque Consiletudines earum potissimum inquirit ,& tum illos, tum istas , veluti res graviori observatione dignas, ex primit, atque de ribit. Hac eadem de re in epistolis Caba listicis, o Sinensibus saepissime, i a Pbilo pNeis quoque quandoque agitur, Helvetiusque in suo omnium impudentissimus fuit . Animales passiones ut deprimamus, Cogitatis- num Philosopbiearum Auctor g. i. ,& seq. moleste fert ; immo neque etiam desiant, qui iii vitiis multum utilitatis, quae in commune bonum cleri vare possit, sese adinvenisse per summa in impudentiam jact.int faJ : demum virtutum praecepta graviora, cujus generis etiam in libris Ethnicorum prae fantillima saepe OCCurrunt, non aliter aC sua meditatione indigna et lent , sub silentio praeterire , omnes libi propola illa videntur. Hi autem sunt illi sapientissimi videlicet Philosophi, quie artim , Iudaicarum , Cab riistisarum , Peruviau.rru m, Sinensium, atqtie etiam saltem aliqua ex parte Philosopbiearum. In Vtidateis tamen litteris atque C balisticis non minus omnem Religio-

nem evertere, q: am dogmata Cath

licorum irridere peculiari quadam ratione Auctor earum sibi propoldiise videtur.

17쪽

XIV pra judicia hominum sese detexisse l.i 'ltant , qui recto iudicio rationis se uti confidenter obtrudunt , qui totum humanum genus Contemnunt . & despiciunt , atque consensionem

ejus nihili faciunt. Belli sane Philosophi. qui Spiritus Forter

se dici amant, quasi nullis inanibus timoribus terreantur, &supra omnes alios elevati consistant i Profecto si eorum prae cepta, atque institutiones seqtiantur homines, quid inde futurum sit, nemo non videt. Brutis sane deteriores tunC evadent , quia omni Religione , ct quacumque lege soluit, nihil

suis pravis cupiditatibus non permittendum eue putabunt, in quibus consectandis ideo prae brutis tanto effrenatiores erunt, quo majorem quoad omnia capacitatem prae illis habent.

Qua vero ratione hi praeitantissimi , uti se iactant , Philosophi ad Atheismum turpissime deflexerint, non est , Cur sibi quispiam divinandum proponat . Qui nullam Religionem habet, nulla lege interius se obligatum esse putat : qui neminem agnoscit , a quo saltem in iis puniri possit , quae

vel interius mente prave Conceperit , vel exterius occulte commiserit, qui inter bruta , atque homines ni um emenitale discrimen admittit , ct utrorumque unam ei demque sconditionem, S sinem en constituit , fieri profecto non potest, quin ad quaevis voluerit patranda se liberum. & expeditum esse sentiat. Hoc vero est, quod volunt Inereduli nostri temporis: unde mirandum non eis, si pravarum quoque cupiditatum patrocinum susceperint . ipsam humanam naturam exuerint , brutisque homines emcere deteriores conati sint . Quandoquidem brutis in itinetus, quem vocant, naturalis semper adest, quo in iis quoque reguntur, quae sensus eo rum demulcere poli int; at vero homini, si in eo statu constituatur, quem Athei volunt, nihil reliquum est, quo adele stationibus vel turpissimis, atque humano generi perniciosissimis retrahatur . Nam vitae desiderium superesse sulum modo possiet, quo prohiberetur, ne in voluptates sese penitus immergeret . Verum ne ii quidem, qui poli praesentem alterum vitae statum . in quo puniri possunt. admittunt , vitae dies sibi minui advertunt, vel si advertunt, non Curant , dum brutis es-fecti deteriores , in voluptates prorsus effunduntur . QIanto minus igitur vitae desiderium eos omnes, ne voluptates Consectentur, prohibebit , qui alterum vitae stilum vel omnino felicem , vel prorsus aerumnosum ad praesentem consequut

18쪽

XVrum esse negant , atqtie mortem sibi inferre po sis putant , si nunc multitudine malorum undique premantur . faJ tnui emim Pbussopbi , sicuti Laetantius ait Divis. Insilui.

lib. I. Cap. lo. , votaut animos omui metu liberare, tot ut

etiam Religiouem , Ο orbant homiclem fluo Woprio , ac sim gulari bono. Qiaod sane ab iis quoque observatu in fuit, qui contra Incredulos nostri te inparis scripserunt . Ut eninia in voluptates, quas vellent , liberius effundi possent , nunc tuoque temporis nonnullos ad Atheitatim turpiter deflexis-e, sapienter animadvertunt. cb

Inde vero elt, ut non ob aliam caussam ad ea, quae de Deo ignoramus, tam saepe Athe istae recurrant, indeqtie Dei exilientiam negare audeant , nisi ut aliquam suae impietatis excusationem afferere videantur. Verum in hoc quoque pro suo more Contra evidentissimam rationem pugnant. Nam quis nam unquam aequo iure contendere potest , propterea quod multa non videmus, neque Cognosci mus, ne ea quidem exis ere, quae certissima perspicimus nne quispiam tam insanus erit , ut quoniam ea non videt , quae longe a se sunt , videre neget, quae Cadunt sub OCulis ejus t At dum excus, tionem suae incredulitatis in iis quaerunt, quae de Deo ignoramus , non in eo tantum vituperandi sunt , quod propter ea , quae non vident, illa quoque se videre negant . quae non videre non possunt, sed etiam audaciae impudentioris accusandi, quia omnia sibi per speeta esse vellent , quae ad Dei ine fabilem incomprehensibilemque naturam pertinent, quaeque in aliissimo Divinae Sapientiae ordine continentur . Quandoquidem quidnam arrrogantius fingi potest , quam velle homines entis infiniti naturam omnino assequi , persci te intelligere proprietates , nosse Consilia , videre providentiae ordinem , ejus agendi rationem attingere , non ignorare scientiam , perspectumque habere quidquid in eo cum summa simplicitate continetur Z Prosellio ii ad hoc pertingere hominum ingenia possent , ens infinitum , & undequaque perfectum tale esse desineret: nam, uti Lactantius in Prae iisne Disinorum In tutionum recte observavit : Nibii Ater D

um hominemque dissνet , in eo Iia , in dispositiones illius

a Vide quae ex Auctoribus cba Hos vero laudamus Tom. I.

19쪽

M e satis aetermσ cogitatio osse ueretur humana . Sicuti ergo , quemadmodum S. Theophillis Autolycum monebat lib. i. ad eumdem nil. a. , sui vident oeulis eorporis , percipiunt qucrn hae visa terrena peraguntur , se ea , quae inter se disierunt , exploravi, lucem . ct senebras, album, nigrum , deforme, formosum , concinnum . ct ineoueinnum , apte partibus excedens , o' mutilum: quod idem etiam de iis dicendum , quae sub aures eadunt, acutis fonis, aut jucundis ;ita etiam se habent aures eorris , ει oculi mentis , ut Deum videre posist . Videtur enim Deus ab his, qui eum videre ρω sunt, si quidem oculos mentis apertos habent. Oinnes enim habent oculos , sed quidam caligines usos , ae folis lucem non videnteI. Neque ex eo, quod caret non videant, ieebeo idix folii non

lucet sed sibi i s o lauent ea et , in suis oeulis. Sie ct tu

mentis tuae oculos ealigine sum os habes ob Reeeata, et malaractiones tuas. Ut speculum renidens ita animam hominis puram esse decet. Qua autem infirmitate Autolycus laborabat, eadem noliri temporis nunC quoque laborant et oculos enim habent propter suam impietatem quadam Caligine suffusos, &iccirco ea evidentissima argumenta non vident, aut non advertunt , quae in Dei Cognitionem nos Certissime ducunt .

Nam quemadmodum anima sicuti in eodem libro ad Autoly Cum nil. 3. S. Theophilus prosequitur, in homine non videtur , sed quam fugiat humanos usus , ex motu eorporis iu- relligitur; ita di Deus oeulis humanis videri non potes, sed ex providentia, o operibus videtur , ct intelligitur . nuemadmodum enim er navim quis in mari instructam . di currentem videns , ct ad littus avellentem , procul dubio gubern rorem in ea esse judicabis , a quo guberuetur ; ita Deus omnium gubernator intelligendus est, quamvis nos videatur carnis oeulis ,

quippe quum comprehendi nom possit . Nam si in soleis exiguum

illud elementum non potes homo oculos defigere ob calorem, quan to magis Dei gloriam , quae non es enarrabilis, mortalis homo intueri non potes. Et re quidem vera quamvis homo fictus sit , ut . veritatem cognoscat, non vero ut in tenebris ignorantiae ver fetur, tamen unam quamque veritatem ab eo attingi necesse

non est. Si uti enim non omnes pari intelligendi capacitate sunt praediti ; ita etiam singulae veritates nobis non aeque manifeltae esse debent: nonnullae enim adinveniuntur , quas

20쪽

XVII unus , non vero alter assequi potest ; aliae autem supra cognitionem omnium hominum elevantur, quales sint, & eL se debent hae: quid Deus sit, & quomodo operetur. Divinae autem sapientiae fuit disponere, ut eo tantum pertingere possemus , quo nostra conditio postulabat, non vero quo h mana superbia, atque audacia aliquando aspirare posset. Quapropter Ineredulas nostrae aetatis & Cum summa impietate ,& praeter omnem rationem agere , dum Religionem inde quoque impugnant, quia nonnullas Veritates , quae ad ipsam spe fiant . humana ratione assequi non possunt , quis non videat Nihil aliud eis profecto supererat , quo vel imperitis quibusdam illuderent, vel voluptuosis assentarentur. Hi sane sunt , quos suis cavillationibus , inanibusque sophismatibus capere possunt , & veritatis falsa quadam apparentia decipere,

non vero Ceteros , qui vel lumen rationis prorsus obtenebratum non habent, vel omnem pietatem non exuerunt. At

undenam tandem habeant, ut etiam in hac vita de hujusmodi discipulis gloriari possint. sane non video: nam in futurata,

quam non credunt, nolentes autem experimento probabunt ,

ob hanc quoque caussam gravius torquendi erunt . Ab hoc ergo periculo, ut ea qua per me fieri ratione potest, Omnes retrahantur, qui vel in adi quem Incredulorum inciderint, vel ad lectionem nonnullorum librorum , qui Atheismo, vel Deismo infecti sunt , inconsulto, aut data opera, animum adjecerint c neque enim desunt, qui vel in ipsis familiaribus colloquiis occulta se item ratione Religioni detrahant; aliunde quoque nimis multi libelli vulgo Circumferuntur , qui summam impietatem falsis ineptisque ratioci- ciniis involutam continent ) contra Atheos . atque De illas omni contentione decertare institui . Id quidem multos quoque alios ante me,& quidem egregie, praestitisse videbam rverum hoc idem pro initituti mei ratione etiam a me tentandum esse putavi. Postquam enim munus mihi, nihil tale non

modo postulanti,sed ne speranti quidem, comissum est initi tuendorum juvenum . qui Christianam Catholicam Religionem ubique gentium sartam tectam servare , atque propagare debeant, quidnam tandem muneri meo Convenientius esse poterat ,

quam ut mei ingenii vires, qualescumque eae sint , quas sane exiguas esse sent io, in hoc genere disputationis exercerem

Num vero recte praestiterim, quod mihi proposui, aliorum judi-

c cium

SEARCH

MENU NAVIGATION