F. Thomae Mariae Cerboni ... Theologiae naturalis libri tres. Tomus 1. 2.

371쪽

THEOL. NATURALIs

Lleo quamvis supra ex Divi Thomae principiis eos in errore esse quoad rem

illam, de qua disputamus . iam demonstraverimus . . tamen nunc nonnulla quo. que alia ex eodem Sancto Doctore silperaddenda esse putamus, quibus opinio de mundo persectissimo aperte confutatur . se Super omnia, quae Deus fecit cin-- quit quaestio. de Veritate art. . adhuc positi alia dissimilia iacere , & n ,, va genera , & alios mundos, nec unquam id , quod factum est , facientis vi

, , tutem adaequare potest, . An ne Paucioribus, de maiori eum effcacia adver.

sis Leibnitianos concludere poterat λ aestione I. de Potentia art. s. quaerit; Num Deus possit facere , quae non faciti ita vero dissicultatem resolvit i se Di- cendum , quod hic error , scilicet Deum non pol se facere nisi quae facit. du ri rum fuit. Primo fuit quorumdam Philosephorum dicentium Deum agere ex is neces,itate naturae. . . Secundo fuit quorumdam Theologorum considerantium ordinem Divinae Justitiae , ct Sapientiae secundum quem res fiunt a Deo, ,, quem Deum praeterire non posse dicebant. Et incidebant in hoc , ut dice. rent, quod Deus non potest facere, nisi quae facit se. Uti aeque erroneam itaque habet hanc illarum tum Philosophorum , tum Theologorum opinionem. Numero autem 8. hanc sibi dissicultatem proponit , quam ab ipse Lecinitiani videntur mutuati fuisse t se Bonitatis Divinae est, ut non selum se communicet, , , sed ordinatissime se communicet: sic ergo ea , quae fiunt a Deo, ordinate, , fiunt: sed praetcr ordinem Deus facere non potest et ergo non potest facere,, alia, quam quae fecit, , . Huic autem dissicultati paucis ita respondet: se Ad, , octavum dicendum , quod Divina Bonitas potest se commutare ordinate , non ri solum isto modo , quo res operetur , sed multis aliis se . Et sane quis hoc unquam negaverit λ Numero a . & II. has alias duas dissicultates sibi proponit, quas etiam Leibnitiani opponunt . se Praeterea. Qii idquid Deus facit, aut ,, dimittit, facit, aut dimittit Optima ratione ; sed Deus non poteli facere aliquid , , , aut dimittere, nisi optima ratione: crgo non potest facere , nec dimittere, se nisi quod facit, & dimittit. Praeterea . optimi cit optima adducere secunisis dum Platonem , & sic Deus quum sit optimus , optimum facit ; sed opti- , , mum , quum sit superlativum, uno modo esstr ergo Deus non potest facereri alio modo, Vel alia, quam quae fecit, , . Ita utrique dissicultati cum summa perspicuitate paucis respondet: ,, Ad I . dicendum, quod optima ratio, qua , , Deus omnia Dcit, est sua Bonitas, & sua Sapientia , quae manerent, etiam. ,, s alio, de alio modo faceret. Ad I s. dicendum , quod illud, quod facit , est , , Optimum per ordinem ad Dei bonitatem. Et ideo quidquid aliud est ordinu , bile ad eius bonitatem , secundum ordinem suae sapientiae est Optimum , , . Paucis ergo conclusit Sanctus Doctor 'ua: Leibnitiani opponunt, paucioribusque nullius ea momenti esse manifestum fecit.

itIntiee Impossibἱlem , seu repugnare , serimundum hoc nostro persectiorem , nunquam Leibnitiani demota strarunt , nec aliquando demonstrare poterunt. Ea ergo loquendi ratione , etiam ipso UUulfio annuente , accurata quidem , & ab omni seandali oceat totiere mota, si utamur, qua usus est S. Tliomas, dicamus qtie . quae esse , aut entis rationem ex sui contradictioite habere non possunt, sub Divina Potenua non contiueri; apertissime

esse, quia, ut iste produceretur, Divinam potissimum Sapientiam . atque Bonitatem quam ninxime decebat, tantumque abesse . ut de Divina Sapientia , di non itate pro dignkate sentiant, quin potius in utramque valde injuriosi sunt, quia certos fines eu constituunt , intra quos contineantur.