장음표시 사용
31쪽
num , Pela iam , quod us servum Dei dilexeris, novi
naris , nune autem quema orim diligus, ignoramus.
Ita tamen Paulinus Pelagium sanae olim fidei iudicatum dilexit, ut monente postea Augustino erra tem segetit; secus ver5 sulpitio aecidit, qui a Pel
si unis dreeptus , errorem tandem eo noscens perpetuo silentiosbi indicto pereas deciit ex Gennadio eap. Io de Seripi. Eccl. Joannes Hieroselymitanus cum Rufino, de Mesania prci Origene contra Divum
Hieronymum conspiravit, quae pluribus recensent Ecclesi Annales a Baronio editi ad annum 3 ορ.
tom. 4. Hinc sunt illa: sati, iustis Hieronymi querelae Epist. ior. ad Pammachium: Haee non est illius Olpa , cujussio Ar 2 esius agit fruga diam , d ni , O Metrata Asinistrorum ejus, qui illam magnam rcede nihil sc re docuta ηt. sancti Epiphanii Episi totam Graecam ad Joannem Hierosolymitanum scriptam, in qua plurium hic errorum arguebatur, Hieronymus Eusebio Cremo. ense Monacho pete te in latinum verterat, quam quidam p c udom nachus Melaniae pecunia corruptus si respuit, ae Joat ni detulit , qui contra Hieronymum omnes Odi
tum ventos concitavit. Porro hie Ioannes Hier
solymitanus Pelagio patrocinatus est, Λ licet illius sententiam non probaret , hominem tamen sim per defendit, quod cx Apologetico Orosi patet, di ex utrique Pelagii absolutione, quam tum Hierosolyinis , tum Diospoli in iudicio, illic proesidente, hieraesente Joanne Hieroselymitano sus uratus fuit ii ne sanctus Augustinus veritus, ne insignem ob vi tae sanctim ain, ae doctrinae ricellentiam Episcopum suam in sententiam Pelagius traheret, ad eun dem literis dedit, que is haeresiarchae dolos aperiens Telagigni inquit, fratrem nostrum, filium tuum, qaem
diti, quod multum diligis, hane Ab Iti reo exhitiai
uuae me, vivi ab eo tuum sanititutem exo lent festi. Orosius, qui paulo ante Hieroselymis in Africam ad Augustinum redierat, sinistra forte de Joannis doctrina publicaverat; quare cundcm 'r literas uianae seaudis Augustinus admonendum duxit. Interea initio rentiscatus Innocentii Rusinus, atque Origenistae respirare uisi sunt, Theophilo eorundem Antagonisu reo eoram Apostoliea Sede constituto ; Etenim eam hie non miad Origenem damnasset, veri in & Monachos quosdam Origenisitatum doctrinis insectos procul ab A vpto expulis set, illos verA in regiam urbem profectos Chrysos tomus, quod illi pii viderentur ,&docti, neque
eotundem errores perspectos haberet, humaniter
excepisset, submisibiqtie contra illos 3 Theophilo oratores in carcerem detrusset, gravissima inter utruntque Antisti teni dissidia exorta sunt. Cum Theophilo Epiohanius Cyprius, ae Hieronvmu
contra Chrysostomum ob eandem causam facto veluti Gdere conspirarunt. Epiphanius vir sane dcietissimus, idem ite sanctissimus in Epistola ad Dannem Hierosolymitanum, quae rem. I. Operum Hi
ronymi legitur, haec de Rusno scripsit: Te istem frater liberet Deus,ostrictum populum cisio, omnes fratres, qui tecum Iuni, o muta 'umas haeres Orimit. Idem etiam prosectus Constantinopolim Chrysostomi praesentiam,ae colloquium suetit ob receptos Alexandria eiectos Origcnistis, palamque de eodem Chrysostomo questus est, qui
eum proia intelligeret, Eudoxiam Augustam Epiphanio, ac Theophilo savere , publice e suggestu coati: taminarum odia, rabiemque invectus, non
obseuia Augustam impetere visu est; hine illa itisurorem acta sanctum Episcopum in pseudosynodo ad Quereum dicta paulo post deponendum curavit,
in quam rem aeri thr Theophilus ineubuit,sui etiam Chri sostomi nomen e sacris dipi vehis erasit. Hinc eodem Areadii iussu in exilium deportato,Innoce tiuq Papa Cleri C. R legatione iterata commotus in principes, ae Theophilum excanduit, quo tempor
Origenissae, qui pro Chrysostomo ob semel contr
Theophilum odium conceptum altius loquebantur, pacem, seu potius induetas a Romano Pontifice o tinuere. Unus legatorum, qui Romam pro Joannechrysostomo venet e. suit palladius Episcopus Helenopolitanus publicus Hieronrmi hostis, de liue enim in Lausam, seu uolumine ad Lausum cap. 78. seribit Tonta fuit eius invidia, ut A ea strueretur visitis doctrimet quod vitium etiam poste 3 eidem Hieros vino obiecit Origenissariim discipulus Pelagius tesse Augustino lib. a. contr3Jul. ea' Ια Hi ronvmum vero contra Cho lbstomum stetisse. ex eiusdem Epist ad Theophilum , quae t m. s. habetur antia tres t iteras Paschale , aperte deducitur, ibi enim hie seribit Onos Ronem, cui dudam constant:ηopol tenem reait titiesum. Die sactra I pre optavimus, o causus preditionis ejus, m quas
fretatis improvidus. nequaqu- credere voluimus ;sed ille, tit caetera flagitia eius taedam , Origenistas in suam raripiens familium, ex his plurimos infactis
dotium provehras . atque a Messalus beata memorra
hominem Dei Epiphisitim , qui intre vis os claram in Orbes us et ussit, nen parvo minore conrnstam , m ruit audire , cecidit, recidit E MI . Ita Origenistarum opera factum est, ui Sanctissimi viri m tui, dissentionibus confictarentur. Rebus ergo co pacto turbati Rustius Romam se contulit,testatur hoe Paulinus in Epis ad Rustium: Etiamnum, inquit nise vos in is fultitiariis, O incerto morarum umeripstii iniurastis; Cum ver didem aecepisset, Rusnum iterum in o. ientem navigaturum , missa per Celealem Epistola eundem rogavit, ut Nola invisendi sui strati, transtet
meaturas ad orientem non feres inu sitatis nolis elire. At Rufinum non Ionth ub Uthe detisse ex laudatae Epistolae Paulini exordio eos ligcir Etsi intertum,
inquit, mihi fuit filius credulis, quod ais te perrecturas
foret is tempore, quo ad sanctum Petrum ramretit Ar , tamen per eum , qui aeque tuas, ac ηUre ρη, n stria lare illi tum culpas te nobis, qviam titi relenturum judicariimus. At Rufinu rescribit Paulino e communem quid filium Ctν diem notatim iideram , sedis e scitis, quid mihi doloris instet et, s reddere moraretur literas tuas, praemisit eas ad rae. AAditque rareiurarem quadr. Iesema diebus in Monuin is Pimeti positus hae rescripsi ad te m. Est Pinnetum locus suburbanus extra Portam Angelieam primo ab Urbe lapide, vulgoque Tagneto Romanis nuncupatur. Interim Rufinus egregium opus de benedictionibus
Patriarcharum, quod etiamnum extat, ad paulinum perscripsit, in nuneupatoria vero Epist ait
ergo etet mea erratus inre rete ista nostrata es, et I tempus indulget, sel bisnant, qώi re impla as Origenem perin
solere. Ex quibus patet, Rus num continuatam Origeni interpretando operam posuisse, neque sancti Anastasii Papre sententia tib eo tinnuam studio deter ritum , imo Origenis in librum Numerorum com
mentariorum interpretatio em morti proximus Ut facio petente exequutus est, ut cap. prox, videbimus, ubi tamen ostendemus, eundem errores partim ab ipso
assertos. partim uuleo sbi obiectos retractasse , neque enim secus ursens Romam ausus suisset acerdere.
32쪽
Scribu Roma ι ommentarios in Epimus Patili. cor essus Euntii bus Pelagii Achatis. Rusim in Sicilia obitus. Patinodia ejusdem ex codice Vaticano nunc primum recisasur. in istis postemo ac memorabili eongressu,
anno i Servatoris adventu quadringentesmo undecimo , in celebri Carthaginens collatione 1uperatis, diuturnis dissidiis, quae tot annos Chris.' 3' tianum orbem crudeliter laceraverant, impositum tandem finem orthodoxi sbi invicem, atque Augustino praesertim, cuius unius virtuti post Numen
eam victoriam acceptam serebant, gratulabantur:
cum tepenth Pelagianum bellum hominum opinione malus erupit, quod Africam , Asiam, atque Europam longe, lateque pervagatum, uti novis laboribus Augustinum implicuit, ita eidem novo rum quoque triumphorum materiem suppeditavit. Haeress Princeps Pelagius Britanniam Dabuit triam: ita prosper initio carminis de Ingratis Dogma quod liqui satiatum felti Draconi, Psifera vomuis relaber femone Britannus.& inserius cap. 3q-I praeui insana impietas, artesque malignas A re, ιρο avictorem comitare exclusu Britoniam. Paulus Orosus in apologetico patriam eandem p i,gio dedit, haec de Pelagio locutus: Britannicus nostre mox, ut voluerit , se posse considit. Sanctus Augustinus Epist. Ios ad Paulinum scribit, Pelagium, ut a Tarentino Pelagio distingueretur, tria ronem fuisse eoinominatum. Et sanctus Prosper in Chronico ad consulatum Lucii, & Heracliani or 3. Pelagitis Brito dogma nominis sui eontra gratiam christi, colestis Briareo ad toribus, extris. Comrigendus est Dandius commenti in lib. sancti Aug. de Haeresbus cap. 88. qui Pelagium Guliam Britonem voeat. Ex dictis enim Prosperi patet, Pelagium haud natum apud Britones, qui Galliam Celticam ad Oceanum incolebant, sed ex Britonum gente illum fuisse, quae occidentalem Britanniam occupaverat, unde illius insulae populi vuls3 Britones appellabantur. Unus ἡ Britannia antiquissinus,
idemque doctissimul testi, Beda sussciat lib. i. Hi tentis Anglorum : Imprimis, inquit, Me insulam nes soli , a quibus nomia aecepit, incolas b h. . , qui de tractu OOmoricano, ut feri ν, Britan nidis advecti ostrales sis partes vindicarunt. Legatur Us ius de Antiquitate Britan. Eccles ubi Britanni pa a Britones apud veteres appellantur. Rei ieietigit,in etiam Vossius lib. I. Histor. Pelag.
tap. 3. vocant Pelagium Scotum 1 nam Britonem
illum si in Audistinus laudatus, & Beda ipse e. IO. testantur a scoli vero , ae Picti septentrionales insulae plagas tenetant, eosque Beda dicit cap. I a. Ientes a parte Eritium remotas, quae deinde sub Valentiniano plurima mala Britonibus intulere, quae in Beda, ae Gildas uribus enarrantur. Pelagium Monaehum Lisse non semel seribit Augustinus, in lib. de Haerepti eap. 88. ait: Telmai amorum est bisessis Me tempori omniam recentissima a Pelagio M ueti exorta. Nullis tamen sieris Eeclesiae dignitatibu1 in nitus unquam fuit: mmdismus Papa in istola ad Aerelium & Afros Episcopos vocat Pelagium Lalom virum ad bonam
frugem longa erga Deum servitura nitentem. Eo enim tempore Monachi ad sacro, Ordines non promoti inter Lateos recensebantur. scriptores Anglici
plura de illo tradunt, neminem tamen veteram teiatem laudant. Abbatem suisse illum dieunt insignis coenobii Bangorensis prose Cestriam, ubi duo mille , ¢um Monaehi vivere. Illorum testimonia recitat Userius cap. g. sed merito contemnii Vonsus ei latus, vocans eadem iuniorum sabulas. Hae
quidem libentius omitto, uti illud quoque, natum Pelagium eodem anno, atque eadem prorsus die, qua in Africa exortus est Augustinus, quod ex antiquo scriptore Vvalsila producit Dempsterus sila I s. His . scolorum, licὸt de die non consentiat Ludovicus ab Angelis lib. s. de Vita sancti Augustini cap. I . Porro Augustinus natus est anno as Idibus Novembris, quem diem uti nata litium disi putationibus eum doctissimis vitis celebravit, ex lib. de Vita beata ea p. r. Illud omnibus in comsesso est, vixisse illum in Oriente Monachum, ad quod probandum Baronius, Vosus, Usterius, aliique producunt Epistolam Chrysostomi anno Aos in exilio apud Arabissum in Armenia datam, in qua Pelagii casum deplorans ait : De Oelamo Monacha magno dolore affectus sum; cogita igitur, quot quan-ris e co=mis dignisne, vi Iorti animo in acie steterant, cum viros piὸ ac fractὸ , tantaque eum tot rantia viventes abripi, atque in fraudem impelii via deamus. Verum ex sola nominis similitudine Pelagium Haeresarcham gesignari, levem suspici
nem dixit vir eruditissimus Petavius in calee tom. 3.Do .meol. libro de Haeres Pelagiana eap. I. αρ. Ego quidem arbitror, Pelagium ante annum 4 II. nunquam in Orientem transti erasse. scribit Marius Mercator in Commoniti ad Piniam: rene in ptam,
O non miras inimicum rectae fidei Dan subsecta recordatioris tactastis o tomena Erelictae summo Porusce RUnus ρο iam ratione Dras Rinmae primus inierit; O ut erat argutus, se quissim ab erus invidia muniens, per se proferre non osus, Te
latium gente Britannum Monuchum tune decepit, eumque ad praedictam apprim/ imitiis, atque institiae
piam vanitarem. At Rufinus eum Melania a
no sus. & sequenti tricio adhuc superstite,Romae degebat, cum nuper ex Oriente in Italiam venis.set, ut capite superiori dictum est: quo tempore Rufinum libros Peri-archon ibidem in latinum se monem vertisse diximus 1 tune verd Pelagius Romae aderat, quem ibidem diutis-ὸ vixille testatur Augustinus, cuius verba mox dabimus. Cum vero mortuo Anastasio Rufinus timore deposto, sivente Melania, Macario, Aproniano, aliisque illustrihus viris Romam redierit, eodem Magistro similiarius iterum usus est pelagius, atque in semel im-hibitis erroribus consimatus, nempὸ nullum esse originis peccatum, neque mortem ex primi parentis reatu in homines derivasse, qua Pelagianae sectaesundamenta suerunt, quibus vastam postea errorum
molem imposiae re. Ex his mihi satis probabile videtur, Pelagium in occidente Monachum induis. se, ac capta S Gothis Roma, in Orientem primitus
transfretasse ἔ neque Chrysestomum in laudata
Epistola, tibi Pelagii casum deplorat, de Britaniano Pelagio ea scripsisse. Extat apud Isidorum Pelusiotam acerrima eriusdam Pelagii Monacti reprehenso : nam lib. I.
Epist. ρ r . his pelasium perstringito si titi eo
33쪽
iis, qui magistratum gemunt, potius Mandire, vique urbium raminos vestiga; neque enim homines Eremita furatiosis eas hiabent, ut te, quemadmodam tibi gr. rum est, excipere valeant. mo anno hare scripserit Isidorus, incertum est , ille quidem etiam post a num 43 . vivebat, nam libro eodem Epist. 4ro. ad Cyrillum meminit synodi Ephesini eo anno celebratae. Vossus eap. id parum veris te di- est: videt enim,Pelatii sanctimoniam Chrysosto-- , atque Augustino, aliisque laudari. scd lis-bemus alterum coaetaneum testem incisum in Ap Iogetico , qui Pelagium ministrum mensarum, itemque balneis, e lisque nut=itum dixit. Ex illorum Monachorum grege erat pelagius, de quibus haec
quidem lepidὸ seribit Hieronymu, in Epistola ad
tes vivant tamatiter, O inimicam suam foveant, σ triant delirari, ni sorti implere volunt scripthram dicentem, Amate inimis os istos. Lautiores igitur mensas, ac pineuiores bolos noster delicatior Monachus consectabatur: unde nil mirum, si Paulus sus, qui de sicie satis hominem novit, illum nobis depinxerit in Apologetleo latos 1 merosystantem, robustisque cervicem , praeferentem etiam in fronte pinguedinem. Ibidem etiam dieitur mistiatis, levis in fronte, e erat ergo Pelagius altera oeulo laesias. sed neque recte eundem unquam de eratia , &Iibero tirbitrio sensisse existimor erat enim origenianae scholae rigidus professor, semperque aliquid monstri aluit. Seribit ipse anno i . haec ad I nocentium: Legant iliam Epistolam , Dum ad ne- tum virum maliniam Episeopiam ante Lodeeim fere Ληnos seripsim s. Scripta niti Epistola anno flos. Porro Augustinus lib. cie Grat. Christi cap. et s. ait rHane ego Epimiam legi , e inveni, eum ne ter i tam non immorari, nis in faetiitate , Opo militate natura, edi pra/ ibi tantum Dei gratiam constituere. Diutius in Urbe moratus est, ubique vero in colloquiis, ac disputationibus hieretica semper illum domata sparsule, auctor est sanctus Doctor lib. u. de Pecc. orig. cap. II. Aia quoque ipsius, inquit, in Urbe Roma, ubi diuti m/ vixerat, arqAe in his D raniussermonibus, contentionib rue Mersarks m. Palum enim peccatum originale elevabat, & altius pro libero arbitrio contra divinam gratiam loque- Datur. Cum semel Romae quendam insgnem Episcopum illam Augustini fle brevissimam , & devotis. imam precati e uiam recitantem audisset, nempe Ta quia iubes , o iube quod Dis, quam sanctus Doctor lib. Io. Consess. cap. a in & 37. inseruerat, eandem pluribus refellere non extimuit, S teste Augustino lib. de Dono perso. cap. 2o. peia cum eo , qui illae memoraverat, litigavit. Inde novae doririnae auctor publicari coepit Pelagius, eaque de ipso sim, ad Augustinum in Africam usque pervenit , qui tamen , quod Pelagii sanctimoniam a pluribus commendari cognoverat , doluit, eum virum in distortas adeo sententias abiisse, nihil interim contra eundem scripsti
Midit Romi Pelagius brevissimos in Pauli
pistolas eommentarios, quos non uno loeo excutit Augustinus, nempὸ lib. s. de Peccator. meritis,
di remissione, lib. de Gestis Pelagii cap. 16. N lib. de Pecc. or . eap. s. Marius Mercator in libel- Io suppliei ad Theodosum Imperatorem Fg, I . d. Vaticani superilis laudati ait 1 o autem O amas eum iso pareiter damnaretur, i dis causa es a isqvis es memoratas ante vesatia em Urbis E ma in Apostolum Tutilum rammentarios condere, O his edore, de quorum amisitia pras elat. Q re ante annum qio. quo Roma a Gothis capta fuit , commentarios illos edidisse certum est , cum Romae prope Rusnum Magistrum degeret. Volsus lib. I Hist Pelag. cap. . valde eo inclinavit, ut putaret, hos Pelagii commentarios eos ipses esse, qui libris Hieronymi vulgo subiungi solent, quod citra dubium Jan senius postea asseveravit. Ex Mario Mercatore haec nobis sententia probatur, qud ibidem
lixe seribit de Pelagior di uisoti igitur, qua essed umanos, cum is illa loca venisset , tibi vis ele tionis ita loDitur, propterea scut per unum homi- Rom snem in hune mundum peccatum intravit, & per peceatum mors , S ita in omnes homines mors pertransit, hactentis credidit oponendum: quem libram ejus has mas, O proferimas uti comante tim inimia cum ejus errorem: veria Telagiar Et in omnes homines mors pertransit, e m se, inquit, qui peccant, militεν mmiuntur, neque enim aut in Armam, antUrae, aut 3ucia mors pertransiit, de quibus Dominui ait oc meae quidcm verba, di sequentia leguntur in commentariis Hieronum i libris annexis, ut patet ex cap. s. ad Rom. ad illa: Et ita in omnes homines mors pertransiit, quae ita ibidem exponuntur: Dum ita erant, O iliter moriuntar. on enim
in Afrisum, o Isaae, O Deia mors pertransit, de uitis dicit Dominus m. praeterea Augustinus lib. de Gestis Pelag. cap. I 6. ait : sunt quaciam e positiones Epistola muli, quam scribit ad Amanos , quae ipsius Pelagii esse dictimur, ubi hoe qa scriptum
est, Non volentis, neque currentis, sed misereniatis est Dei , non ex persona Pacili asserit δαm, sed eum voce interrogantis, O redarguenι is assium faisse , cum haec dicerit, ta iam Me utique dici non deberet. At in memoratis commentariis illi prorsus snistro interpretamento laudata Apostoli sententia sublieitur 1 ibi enim post nonnulla Pelagius co cludit: Unde intelligit ν, quia his interrogantis Meeutitur , O redarguentis potius , quam negantas. Seio, sanctum Doe orem lib. I. de peccat. mer. Ex remis nonnullas ex eisdem Pelagii commentariis argumentationes ad verbum recitare, quae in editis non leguntur , sed illud satis verisimillimum iudico , eas ratiocinationes Coelestii manu insertas, eoque pacto in sancti Doctoris manus venisse : etenim similiare Coelestio suit, brevissimis syllogismi, auhitesm stabiliendam uti. Jan senius existima' et, easdem expositiones Pelagii ipsus manu sitisse Ii,in indὸ inrumper immutatas, de quo nolo cum eodem ducere contentionis senem. Porro apertis verbis ibidem mecatum originale excluditur : nam cap. s. ista leguntur: suomodo potestinias deicto Ada --nes hamines e de are, eum nec Miri christi iis litia
omnes homines justificati set e qu, loeo pluribus
tradit, Adam nocuisse posteris exemplo tantam ,
ae forma, qua mors animae, non vero corporis
Adimi eulpam imitantibus irrima tur. Et cap. 7. totum se prodit inquiens t M tant, qui de Agamper traducem asserunt ad vix venire peccatam. Vides ergo Pelagium strenuis Rusni de ilibrem. Printerea in eisdem mmmentariis universiam haeress , quam poste susus docvit, virus evomuit In cap. g. laudatae Epistolae M Romanos ad ista vertar Lex mimi ritus vita incisino ait : Notandum , quia gratiam legem apter it, Ninserius : cuisti se fi
34쪽
aui spirisu D i est tuν ; Neutrobique enim gratiam Spiritus sancti a lege , de doctrina dis inguit. In
cap. II. vers. 7. Lectio ratem consecuta es , harescribit: Divina scriptura hoe bulet, ctim vincis quisque habeat libertatem, faciendi histim, vel mussum , mum dicat, tradere, aut dare , pro trea, quia ipse es , qui dedit libertatem. Quibus actuale Dei auxilium prorsus negavit, admittens tantum adiutorium possibilitatis, quod idem est, ae liberum arbitrium naturae rationali insertum. Augiae stabulum purgare mal Iem , qu Im illorum commentariorum errores in indieem cogere.
Vivebit Romae cum Pelatio eiusdem diseipulus, ac defensor Coelestius, qui tantam sectae operam navavit, ut sectatores eorum, inquit Augustinus cap. 88. de Haeres caelestiani etiam nune ratur, nec al io qui d/m nomine Pelagiani in Ephesina Synodo damnati sunt. Scotum illum suis e non obscur3 innuit Hieronymus in Prooemio lib. r. in Jerem. ubi ear asPelaxium ait: Ipse u mutas latrat ρ r alpinum canem gramdem, σ eos dentum, P q ii cescitis magis possisse re , quam intibus : H iste enim proginiem scolicae gentis de Britannorum vicin a. qui iuxta fultitis Poetarum inlidicerini spirituali precutientis es clos, ni aeteras eum sis Migistro Tltiron sumtis coorie sat. libus sane migmaticis sermuli deteribi Ρclagium,ae Coelestium recte observavit Baronius ad annuinclio. Ubi notes velim, Pelagium ab eodem Hieronymo mutum appellari, quo publice pro haeres non loquebatur, unde i3em in Epistol, ad C esiphonti in his haeretico insultat: Rilli praedica, quod feret odisripulis lorurtis: ij d ij, te busere arbitrii tibertatem, qua non libraes, quod sentis, loqueri . Coelestius vero
Cerbero com aratur, hie enim palam pro haeresi latrabat, unde ab Augustino lib. de Pecc. orig. cap. I a. Coelestius liberiis , Pelagius astutior iuremerit a nuncupati sunt. Mirius M reamr in Commonitorio ad
Pintam contra Julianum iuste seribit: uuis P Lu odi haeset coelestitit nobilis natus quidem , in illius temporis storisis febolust tus, sis nutur.e vitio eunuctas matris titero es tus. De antiquioris Ecclesiae se Solas i- ei agit Illustri satu Sua resus in nuper edita eruditissi ita disiertatione de Origenis Hexaptis, Λ: Octa-plis pag. . Uad colligitur, Pelagium felicitam rexisse,& iii id)m Romae. ubi exteros inter Coelestium diseipulum habuit. Hie prima iuventa Monasterio nomen dedit, & ut acerrimo ingenio pollebat, cruditos satis libros, imberbi; lieet, conseripsi, audia tur Gannadiust coelestius antequam Polup amu m dogma incurreret, imo a b u af,les ut scripsis ad parentes nos de Murust rio Epistuat in modum libelloram tres in omnibus Dram desid, mi ut noeestiriat Cap. - . descripti Eccles. Ronim prosectus Rustii ae Palagii familiaritate usui recti dogm1tis naufragium fecit ;etenim nullum esse originale meeatum . ex Rusi io
s, ut ei ite sequenti reseram Hieron intius h illos semper dei ieere suetus, Pelagii, atque Coe ellii ingenium ira imit, Orte de Cae est o hi: lentit in
dem apud Augustinum in lib. de persectione iustitiae
Crelestii acumen satis ostendunt. Cum verδ Alaricus Roma capta per universam Italiam populandum exercitum raperet, Pelagius, ac inelestius , qui antὸ Urbis expugnationem in longinqua secesserant, in si eis iam se receperunt, an cum Rusiaci Pinianum , ac Melaniam Romanorum ditissimos secuti, in incerto
est , id tamen licet suspicari, eo quod Pelaetius supra
caeteros Rusno ea rus, ae Piniano amicissimus suit. Hoc anno ΑΙ . exeunte, vel melius initio sequentis Rusnus in Sicilia apud Messanam ultimum diem elausit. Etenim Gothorum Rege infestis agminibus
Romam adventante Pinianum ae Melaniam coniugem
seeutus in Siciliam transfretavit. Testatur hoe Rufinu in Epistola ad Ursaeium , quam Henricus Ualesus vir clarissimus, &de saei a juxta, ac profana
Historia supra omne praeconium optimὸ meritu, e veteri codice exscriptam vulpavit pag. II o. animad-
Veis i tum in Historiam Eulebit Caeli eensue, ubi ait:
Quavidiis amantissimis fritis Boistir Pini us , cultis r lgiosum cretum pro amore pudicitia proforum comit mur. iniungat O Aia cte. Fuisse vero i ii Idcm in sicilia exeunte anno o. ex his, quae ibidem scribit,
inteli igitur: Ubi fugitur , inquit, pre Maria discrim na ne i a quid, absque metu huiantur exitia. In
conspectu etinim ut videbas etiam ipse, nostro turbarus , . Rhegius oppido vi M. Aut incondia, anus si me a B i freto, ubi Ituliae Iorum situlo disimitur . arcebarnr. In his ergoposito. quae est adscribin tim ferar tripo ti t eblaae Rheginens s territorii devastitio contigit exeunte anno o. nam Alaricus Urbem expugnavit IcKal. Septembris, ut ex Mi stella scribunt mavinius in Fastis . ac Cardinalis Barcinius, idemque ex elir nostraphia Teophanis habetur. Alaricus R ina tri duci post egressus Latium. Campaniam, Brutios, Apuliam, ae Calabriam denique cum vitiore exercitu percurrit, Urbes expugnans, diri isiens, inccndens. Q rare Rhegium, ultimum Italiae limitem, in s re ianitim anni pervenire potuit, quo tempore adhue superstes erat Rus ausa piid M ssanam ex asve fili Italiae t itore , angusto pelagri interfluente , Rhegii ineendia prospectans. sigonius lib. II de Imperio Oeci s. ad initia anni ii. Alari eum Rhestium ivisse seribit: Baronius, qui laudatam Rufini
Epistrilam ad Ursacium non vidit, puravit Pini num cuni Melania anno oo. in Africam ex Campania transiretalli, sed ineunte anno i I eundem in Aseleam delatum existimo. Eten m cum Augustinus accepisset, Albinam, Pinianum, ae Mesaniam Tagastem advenisse, Enistolam eta . ad eosdem statim mist . causatus, quod, hyeme tam iamri nia, tam in pyoximo consituros invisere non poterat; Tagastis enim Hippone Regio M. P. LIII. lanitim di stabat At eum ex scriptore vitae sinetae Melaniae Piniani uxoris apud surium die et I. Decembris, & Limmanum nosteae Veron m Antistitem Tom. I. ad diem et . Januirit Jonstet eosdem spem annos Tagaste degisse, a it)quam in Dalaestim transmitterent, R ex Procem , libri de Gratia Christi pateat, anno 4 8. post Milum literras ad sanctum Doctorem ex Paldistina eosdein misire , quibus ille Numid irum Letatum in
Si nolo apudCarthaginem agens respondit,ut cap. I s. ex olieabitur . non obseurὸ in ertur, ei,sdem ineunte
anna ri. Tagastem ad sanct .im Alipium se recepis. se . qu l Ala meus naves ad siciliam oppugnandam undique Rhe tum eo itrahebM, qui sedita pol ea nau-Datio e mctitus, incorata de .rens Paulo post hvita apud C , erit mi distessit, seribit Olum piori tu, Cos 8o sebacii, Ala. icirnas, ita quadam n ird
35쪽
Rhegium prohibitum, ne in Siciliam classem appel- solymitanum eontra Rufinum , ab eoque translataleret,quae somniantissmenta esse , nemo non videt. veri in chon volumina , pagina vero secunda tae Alipius adhuc Monachus Augustinianus, clim ex pe- Rufini palinodia legitur.
lege natione Hierosolymitana in Italiam venit et, p Rop TAR FIDAM
ob generis claritatem, eximiam doctrinam, ac morum integritatem cum Piniano, ae Melania amiei- Propter venerationem Sanctorum locorum Hiero tiam contraxerat, hine Italia vastata, ae tremente Si- solymarum, S Bethlehem venimus , de intellexicilia nobiles illi coniuges ad Alipium lese contulere. ,, mus, plurimos fiat. es in nobis scandalirari, e Rufrium sub idem temporis apud Messanam obiis. ,, quod audierint, nos multa haeretica, & quae contra se tradit Hieronymus in praefatione ad librum Erm o sdem Ecclesae veniunt, prostari. Itaque Deo chielis, ubi alloquens Virginem Eustochium tempus , , praesente testamur, quae infrascripta sunt, nos ex mortis Rufini designat: Mee stilitδ, inquit, mora L parte sesisse per errorem, & praesenti tempore mihi Pammacti atque Marcellae, R Urias obsidio, ,, condemnare i Alia autem, in quibus salso infa- multarumquesareum, o forortim is itio amitinciata rimamur, nec dixisse, nee Aicere , &contraria, est, atque ita conserenus obstupui, at nihil aeiad diebus , is quae in aliis suspicamur, posuisse, atque damnasse. e noctibus, nis desistate omnitim cogitarem. Et rur- I. Qui dicunt Diabolo, 3e Daemonibus, & impiis,sus: Tostquam υπὸ Hadiissimam terraram omniam lumen is hoc est Centit ibus, Judaeis, sammaritanis, omni- extinctum es, imo umani imperii truncaetam caput, O A biisque Haereti eis, exceptis Christianis, qui recta naut verius ditam, in una Urbe totus orbis interiit, iamώ- ,, sdem sequuntur, di sunt peccatores, Fen ab eorum i , Osrii de bonis Oe. Hieronymus diutius captae ,, non esse perpetuast, anathema sint. Urbis dolore confectus manum h tabula amoviticum II. Qui dicunt, quemvi, sanctum viraim, & Pr vero strium resumpsi, iam vulneri cicatricem pau- is phetalem , S Apostoli euin siae Dei auxilio posse Iatim obductam suisse, testatus est. Quarὸ post an- is es e perscium, anathema sntinum a I I. Commentaria in Erechielem exorsus suis. III. Qii di eunt, Christum situm Dei Deum se videtur, id rogante Eustochio, ac Rus ni paulo ,, Verbum in hominem esse mutatum, ita ut Deus ante morte intellem, cui ignominiae causa epita- Verbum esse deserit, aut hominem purum natum phium ibidem inscribit. Verba eius sunt: pertim , es ex Maria secundum Paulum Samosatenum , & δε quia tu inde mire hoe flagitus , O mamo vulneri cis se tinum, di merito, atque virtutibus in Dei vocaritas durim obducitis, scorpiusque intre Enceladum, es bulum profecisse, anathema snt. O Prem tum Trinacria hamo premitis, O H ra IV. mi dicunt, illud, quod seriptum est : De multoriam capitum contra nos aliquando sibilare cessavit. ,, ese, anno, O hora nesciant neque Arieli,neque Filius 'Nunc vi tae exitum in Sicilia, diuae a veteribus Trina- , iuxta blasphemias Arianorum , de non propter dis- Τeria appellata suit, Rusnus habuit, vir quidem eru- ia pensationem carnis assumptae, anathema snt. ditiis, aemulini Nolani encomtis decoratus, cuius V. Qui dicunt, Patrem, Filium, di Spiritum studio insignem Eusebii Historiam Latio donatam se M sanctum, hoe est sanctam Trinitatem, diversae evolvisse Augustinus assirmavit in litide Haeres c. 8 ia inter se esse substantiae, di non unius potestatis , Hic tamen nimio erga Origenem, eiusque scripta ri atque naturae, anathema snt. amore, quo semper exarsi, non modo Hieronymi, de VI. Qui dicunt, quolibet modo,&quolibet se Epiphanti Cyprii odia sbi contraxit, verum etiam ;, se Filium Patrem non videre, anathema sint. Romandi Ecclesiae censuras meruit; inde etiam ris, VII. Qui dicunt, animas nostras ex Angelorum glandi sectae fundamenta posuit,pravissimaque dissidia se fastigio in haec corpora corruisse propter quaedam Orbi Catholico intulit. sanctus Getasus Papa in antiqua peccata, di in isto mundo agere poenite Romana Synodo hane de Rusno sententiam tulit: M tiam assumentes illa testimonia r Fri quam frumia τί a it fisus νῶν religio us plurimos Ecclesisseisi operis edidit M lirier ego plecavi, O Mac de carcere animam meam , 67. libros, nonnullas etiam scripturas interpretatas es. Sed eaetera his similia, anathema sint. νηπια ιoniam Mattis Πὰν 'tis eum in aliquibus de arbitrii VIII. Qii dicunt , Dominum , & salvatorem Iisertute notavis, tua fretimus, qua praedictum mutam is nostrum non in nostra venisse , sed diversae , sit Hiem ymum fretire cognoscimus , n forum de is limiorisque suisse substantiae , sive coelestis , &χο . sed etiam de Bersis, quos vir saepias memoratus is non in totum sumpsisse , quod de Maria est, vel elo Dei , fidei religione reprehendit. Ex quibus ul- animam hominis non habuisse, vel mentem absitimis verbis corrigendus est Gennadius iniquus Hie- ri que meeam , anathema sint. ronymo scriptor, dum cap. I . eximie Rufino com- IX. Qui dicunt, post multa saecula , de tempora,
mendato ait, Hieronymum aemulationis contra Rum M qum non possumus Dumana cogitatione comprehennum stimati inritarum ad obloquium Isam vertim. ,, dere , restitutionem fieri omnium in antiquum Caeterum Rusnus non fuit haereticus, licet Hierony- statum, de universa ad sua redire principia, anamus eundem haereticis annumeret, necive enim Sanc- thema statietus paulinus tam religiosam mim eodem amicitiam x Qui dicunt, post resurrestionem non eadem coluisset, neque lanianus, de Melania illum una se- is habere nos corpora , sed aerea quaedam, &spia eum in Siciliam adduxissent, neque in suburbano Pi- ,, ritalia, & non eiusdem naturae, cuius in sepul-neti Monasterio depere potuisset, s palam haeres in- chro conditi sumus, litat incorruptae, atque im- ectus suisset. Unde errorum suspicionem, qua apud ri mortalis , anathema snt. Anastasium laborauit, Romam rediens coram Inno- XI. Qui dicunt, post resurrectionis finem, decentio Pontisce 3 se procul excussit. Et quidem ilia post multa tempora aboliri corpora, de reverti in hellum , quo errores partim ab se assertos, partim is usum, ut sine eorporibus tantum animae smus,sbi, ut quemis est. imputatos condemnavit, inveni ,, quia prius fuimus, anathema snt in antiquo codice Vatieanx Bibliotheeae inter NM. XII. Qui dicunt, animas prius suisse , qu3m natae
Palatina num. 23 in cuius voluminis initio Fnitur se sunt, de non eum corpore secundum exemplum pri
Tripola sa i Anastasi Papae ad Ioannem Hiero- mi hominis a Deo quotidie seri, anathema snt
36쪽
ΤLNIT DE FIDE DE NOMINE RUFINI.
Et haec quidem in laudato codice leguntur. In his vero anathematismis reprobantur maiori ex parte Origenis errores, ut lege im Epistolas Hieronymi ad Avitum, de Epiphanii ad Joannem Hierosolymitar tun patebit; Unde habemus Rufinum nostrae Provinciae insignem Seriptorem, & dum viveret, Sane i Augustini amieissimum, ab omni haereseos Origenianae crimine se purgasse, ae in Ecclesiae Catholicae communione defunctum. neque enim, si stetis contigissit,
asset tu, fili fit 1 sancto Getaso Hereligiosis. Climvero videam, a Hieronymo in prooemiis ad libros Ezechielis, itemque Ieremiae, quos post Rufini mouerem interpretatus est , eundem acriter perstringi,
satis probabile existimo , laudatam pes inodiam in
Hieronymi manus non pervenisse , cur enim piis cor iecti hominis manibuς tam severe insultasset y Utcunque res se habuerit, illud notandum est, nihil Rufino ibidem asseri de peccato originali , quod serto eam 1 ententiam, uti eiusdem postea discipulus Coelestius dicere solebat, non ad dogma sdei pertinere , sed inter adlaphora reponenda D arbitrabatur; Ibidem tamen in seeundo anat firmatismo 'elagian rum dogma de gratia condemnat . ut planum si, de divinae gratiae ad opera pietatis praestinda necessitate, Rufinum Desagiani olim praeeinuisse, ut jure in Synodo Romana sub Getaso de arbitrii libertate per semetipsam ad virtutem eapessendam sne auxilio Dei susciente Divo Hieronymo reprehensus asseratur.
testius in sinodo carilaginensi ab Aurelio Priamate damnatus Ephesitim pergens Fresb3ter consecratur. Pelagius ab iaugustino, o Hieronomo sciriptis consulatur. Theophilus Ah-
CVm Pelagius, ae Coelest us aliquandiu syracu- sic substitissent, id enim Aelle suspicor quod
vel iditio haeresis ea urbi erroribus insecta fuit, in Africam se contulerunt. Indicti erat ab Honorio Imperatore celebris illa collatio inter Catholi eos, di Iabnatistis anno r i. euius rei fama eommotus De lagitis, eiusque Achates Qvlemus eo sorte cursum intenderunt, quo celebres illos Africae Episca os cognoscerenti Pelagius, absente Augustino, Hipponem appulit, indeque Carthaginem venit, ac paulo post in Asiam profectu, est. Scribit haec Augustinus lib. de Gestis pel. east aa. Fonti vim in Afriacam, inquit , ,enit mr Uoue mstra . idest, Hipponensi litore excentis es, agi omnitio nibu uiuo Mitifimos uvidistim est, quia O cuius , quam putabatur , ines p/ofectus Ur; Postmodum ejus fatim Iarthagine , quantum ricolo, femu , HI .ereum vidi, quando rara collutionis , quam cum hariticis Disa inis habiturieramus , occupatiis affui, illi υπὸ etiam ad transmarina properaxit. Ex his Augustini verbis bis in Africam Pelagium transfretasse putii Jansenius, sed non cita est, nam Himpone versus Asiam profecti Cartha gine praetervehuntur, ibi vero Pelatius exicensorem fecit, celeberrimam Urbem, ae synodi Patres miseras. Inchoata est illa collatio intendis Junii in thermis Gargilianis ducentis septuagintanovem
Τpi copis suffragia pro Donati parte serentibus, C tholi et Anti stites ducenti, di octogintasex eo t-
pore Carthagine numerati sunt. Triduo vero eollatio duravit. Inserta legitur Tom. Concit. Edit. Regiae a pag. Ioi. Papirii Massenis opera primum in lucem edita, eiusdem vero compendium recitat Augustinus Tomo I. Ex his patet, pelagium me se Maio Carthaginem appuliste , cum eo ex unive 1a Asriea Apiseopi conmerent. Pelagio interim Hieroselymam profecto, Coeles. tius Carthagine substitit, statimque contra peccatum
originale garrire occoepit praesenta adhuc Augusti no, qui sine tunc primum originis peccatum antiquis ri, inter quorundam colloquia se cursim inkllexisse, testatus est lib. q. de Pece. meri & remisti cap. sis rite parvum tempus, ait, a quis Oam reostorie coruloquentitus cursim m hi aures pnuri sunt, citis illis apis Curib Iinem essemus, non ideo puritius hapti ri, ut remissio Vm Me tot peccatorum, siduis niti kαιur in Christo; uva no iure permotus , ct quia opportunum non fuit, ut revira aliquid distrem re ex bomnes erant, de Dorum Us myitares citns ,
futil/boeis ιν faciis, atque asolitis halia. Coelestius nova dogmata late per Urbem spargebat plerisque
sitam in sententiam adductis , scholaeque omnes, ace agressis novi disputationibus ebulliebant. Ille vero cum quibui iam excellentioris i cientiae ho no :videretur, ad Presbyterii Hignitatem aucupantam sti iacile irrepebat, idque facile impetrasset, ir: si paulini Diaeoni industria uti haeres novae magister, de accusatus, de convictus suisset. Ista quidem recitat Augustinus Epist. 8 p. ad Hilarium in sol. 3. quaesti nis: Nee tamen hie deesse aliquos obitror maxim/apis curthaginem , I am Meahρ mulsiane, tim vies Eces
sies duris ara fidem: Nam tims eo is nodi ne calenus in iusdem civitatis Erilem Lm eu Presbyterii honorem si impere esperat, sta fidesissest errare firmirum propter has ipsas contra chrini gratium d put times usque ad judicium Episcopule pri vctus est. Res
autem egerente Augustino i ib. a. de pecc. orig. cap. 34hoe pacto se habuit, mulinus Diaconus in)ignatus novo dogmate plebem Cirtha inensem insci, ac dis.s diis euncta compleri, Coelestium novarum dissem. sonum , ae doctrinam auctorem ad Aurelium Primatem Carthaginensem, aliosque Collegas synodum v re novo de more celebrantes detulit. Accitus ille in iudicium, ociliciente mulino nestasse ipsum originis peccatum, responditr Dixi de traduce precuti, media Deum esse, ita tam a. ut cui dona Dis Dedis gratiam peri tiae, consentiam, quia disersa ab pis audixi, qui utique in Heleβά Giholica e clitati sunt Tresbyteri. Instante vero Paulino, ut auctorum nomina produceret, res pondit: Suinctus Presbyter ' sinus, mae qui mansit eum Sancto Fumma his; 'o isti Lia lusim dicentem, quia tradux pereuli non sit; Urgenti vero accusatori,ut alios quoque nominaret, indignatus respondit: N tibi Iufficit unus Sacerdos e Errores, quorum paulinus Coe.. lestium aecusavit, reeitat Augustinus lib. de Gestiam l. cap. II. Primb, aedam mortalem fuatim, qui si securet, si non peccant, moris rus es et. a. Quoniam piceasum .Aia ipsum solum iaserit, O non gentis iam anum. 3. Quoniam lex sie mittit ad regnum, quemadmo dum Ensuesum. od te adventum christin rant homines si is preeuto. s. Quoniam infumus nuper
nuti in illo stitias i, in quo Aiam nitante navari
cationem. 6. 32uoniam neque per mortem , vel ' amaria cari em .ina omne genus hominum moritur, neque per
resurrectionem christi omne gentis homi m resurgit. Septimum etiam hunc errorem : Hominem po se effe
37쪽
Coelestio objectum fuisse, testatur orosus in Apiam lini Diaconi, qui Coelestium aceu verat, libello ad retico; se ibit autem laudatus Augustinus ad Aure- Zosimum eviden et Ostendatur , ex codice Vaticano tum: Ime ita objectasunt , nempὸ Pelagio in synodo exhibet illum Baronius ad annum in I 8. inter alia D sospolitana . At etiam apud Carrhaginem a s utare hae ibidem recitantur: suem, nempὸ libellum , is tua, orabissiis teram Episcopis dicerentur dira, atqtie cires dir xi, quid me licet Iermora Linustus Subdi ac dammta. Paulinum tam i ici delatorem Divi Am- ntis a G2 tiaritudine rem gestu Sedis Ap tolicasnebrosii Diaconum susse rectὸ Bironius subodoratus iis, cisthagine cor, t M 2 inmisium die, titsuit, quod diseria tradit Marius Mereator in Com- adessem ad apo stolicam sedem , O tme judicio famelis monitorio ad Theodosium Imperatorem: caelestias, tis, ad Dam me fuisse suggestum est i nec defutώrum fore inquit, quidam Eunuchus matris utero editus adite vigin- promitterem , si iam ratim me, O non pro me fuisset latali Miti mniis annos dissipatus, ditor Pelagii epe δεηιentia. Usi ι-e igitur nihil agere potui, quia is, quistis ex Urbe Romana carthaginem Africia totius Mur ad Sedem Apostolicam prome erra, defuit, qtiem spompolim Oenit, ibique deis irascriptis cupitulis epad -- saerat utique m ritanae an uotienis adseruere, rara virilium rascopum memoratae Urbis per libesiam a qΛ eam nihil agente appellatere Deandam etiam hymnas i dum Pudino Diacono fracta memoria Aratress Medisti- se superior est semper ille, qui vicit. Ex his constat, nensis Episcopis accussus. Hie idem est Paulinus, Paulinum Diaeonum audita appellatione Coelestii qui eiusdem Ambrosii vitam deseripsi, eandemque Romam illieo se contulisse , ut contra eundem coram Augustino nuneupavit, quem plerique cum Paulino Innocentio Romano Pontifice latam ab Synodo Car- Nolae Episeopo perperam confundunt. Caeterum thaginens sententiam defenderet, inquit enim: Ubi, cum Coelestius sine ambagibus dilucide domata illa nempe adiud Apostolicam sedem nihil agere potui , anathematirare recusaret, a Synodo anathemate ipse quia is, qui ad sedem Apostodiean pro coint, disian percussus abscessit. Augustinus libro di. Retractat. Liquet, Gelestium causa diffsum Innocentii tribu- cap. calestius Hia discipulus ejus iam propter nal sit bterfugisse, &elapso quinquennio coram novo ratis utertiones apud crethaginem in Episcopali adicio, Pontisce veterem appellationem postl iminio inter
ubi ego non interfui , excommunicationem msiserat. posuisse. Patres vero Asrieani iterum Coelestium Haec accidisse anno ηI 2. verno tempore constat ex condemnarunt, quod interposiam appellationem a
literis Concilii Carthaginensis ad Innocentium datis noeentii timore perculsus omiserat. Et hare conir circa autumnum anni I s. ubi arate ferini quinquen- Latium suffetam. De literis dismi vide lib. a.cap. 6.niam iudicatum de Coelestio ibidem fuisse Patre per- sed non prior suit inhaee novae haereseos peracta stribunt. Ille publico anathemate proscriptus ex Carthagine damnatio, nam Olim Sanctus Cyprianus Africa fugiens in Asiam se contulit, ne tamen uti hae- ibidem in Synodo LXI. Tpiscoporum eandem pro- reticus palam traduceretur, smulque latam eontra scripserat. In Epist. so. ad Fidum inquit : γ ιapti se sententiam ab Africanis declinaret . ad Romanam mo, at aegratia nemo prohibetur, quanto m is si Sedem appellationem interposuit. Testatur hoe lau- hcti non debet infans, qai recens nurus nihil peccavit, datus Marius Mercator , qui etiam designat Urbem , nisi quod fecundum Auasn carnesi tre natus conisi iam in quam se receperit, ubi di Presbuter luit consecra- mortis antiquae prima nativitate contraait, vi ad retus r Ecclesiaclica, inquit, communioine privatus est, migram ρeccatorum accipiendum Me ipsi facilius acce-ὰ qus sistentia ad umani Episcopi examen credidit am est, Pod illi remittuntur non propria, sed aliena peccasa. ρε Iamdam a usa mox idem ipse appellari e neglecta Hoe antiquum, ac venerabile Africanae Ecclesiae d Ephesim Asiae Urbem sontendit, ibi De ausus est pedi ολ eretum in faciem semper pelagianis Augustinus iis isti reptionem Deum Presbyterii petere. Non ergo in si- Anno sequenti eum publicὸ in Ecclesa Carthaginens ciliam se contulit ex Asrica Coelestius, ut putavit in Coelestii dogma rogatus declamaret : Reso vos , Usserius libro de Antiq. Eccles Britan. eap. V. inquit, tit paululum acvisseatis; laxo tantum e Sanctus Ioannes Latius , qui rerum Pelagianam un Histo- Dpνientis es, quem in montis sumpsi . antiquus visi riam paucis perstrinxit, lib. r. cap. 4. haec scribit: pas sedis hujus, vid senserit de hept mo parvuloram , de coelestii appellatio ad Apostolicam Sedem, quam imὸ quid semper Euhsiam sensissem straverit polusim
inculcas Aaronias, doceripossit, non video : Nam si in deripite. Sem. de Verb. Apostoli versus finem , priori, in uis, illo carthaginis iudicio cainsitis appria statimque posiam Cypriani sententiam inculcat Iasionem interposuit, mirum videri test, Africanos Eodem testimoniosancti Martyris usus est Hierony- Putrissc Eὸ iudicasse, O ad Innoeentium qtiis emit mus in fine libri tertii Dialoeorum marὸ non sine tempore utillam notitiam ejusdem appellatianis pervenis divinae pisuidenti, consilio tactum est, ut Coelestius se. Haec ille, sed imperite, Etenim ut ineluctabile ab irato Numine Carthaginem ablegaretur , ubi di Mercatoris, quem Latius non legit, testimonium pro- dum convictoe, ae damnatae antiquitus ea in Urbe xim recitatum omittam, ex literis Zosmi papae ad haereseos reus sdelium communione privaretur. Aurelium, di collegas datis anno At . habemu , Cc Interea Cartham novis de gratia.& libero arbitriolestium Carthagine damnatum Apostolicam sedem qiuestionibiti persenabat,acCoelestii lautore lavium appellasse; de illo enim haee seribit: mriter biseum Marcellinum V. C. in partes trahere conabantur. Is voLimvis habere tracturum de illa, qui apud vos, sicut anno superiore ab Honori Imperatore in Africam ipsiper literas dieitis, Dirit ae situs, Od noctiam summa eum potestate missis Collationi eeleberrimae qui se sereret innoeentem non refugiens itidisium ex apud Carthaginem interfueratoc pro Catholicis comappestatione pristina 4 venerit Sedem. Seio, Latium te, haereti a sententiam pronunciaverat I interim suspicari literas hasce Posmi supposititias, sed cum Phincipis decreta contra Donatistas opperiebatur. caeteris legitims sint, nullo iure appellationem G, Cum ver5 Coelestiano, disputatores molestissimos p: lestii omni sundamento earere assirmavit; certe eas. teretur, illarum quaestionum . quas illi moverant, s dem legit pacundus Hermianens , qui anno s so. Iulionem γε literas ab Aueustino petiit. Hucusquasoruit, indeque lib. . ea in eandem Coelestii a' pelagiana haeress sermonibus, ae collocutionibus ab sellationem inculcavit; verba Auctoris damus in f Augustin aliisque cohibita suerat,nullis contra ea rius cap. r 3. sed eadem Coelestii appellatio ex Pa d m scriptis emissis. Urgente tamen amicissimo viro,
38쪽
atque ob Ieges in Donatistas nuper pr mulgatas de Catholica Ecclesia benemerito, Augustinus stylum
in Pelagianos acuens tres ad Marcellinum libros edidit , quos de mecatorum meritis, & remissione inscripsit. In horum primo Adam, nisi peccasset, minime moriturum, esusque posteros originali labe insidiasti, i demonstrat. In altero vero quatuor hasce quaestiones solvit. inrum possit esse homo sive precato. Utrum sis. si non est, ιώmpost esse, eur non sit. Utrum qui omnino n quam ullum peccatum haluerit, mns lum quisquam sit, verum etiam potuerit aliquando esse, vel iste In postrem3 volumine nonnullas argumentationibus, qui in Pelagii sive e mulinas Epistolas
commentariis legebantur, respondet, nam eosdem
sanctu, Doctor finitis duobus libris Irioribus acceperat. In hoc sanὸ opere Pelagii contilium laudat, qui
sub aliena personaea co itra peceatum rariginis obiecerat , ne novitatis inde invidiam subiret: Hae ergo, inquit Sanctus pater cap. 3. quae hanesequuntur creo rem nimium pororro, o christianae ν pugnuntiaverit ii, credo quod vir ille tam egregie Christium,s omnino novi sentiar. Degubat Carthanine Honoratus vir doctus,o: ab ineunte aetate Augustino charissimus, quem non-dhm Christianum ad Manichaeos audiendo Augustitius eo morbo insectus hortatus fuerat, cui polleae regium volumen de utilitate credendi, in quo Manichaeorum vanitatem consutat, nuncupavit. Hic
quinque quaestio lina selutionem sanctum Doctorem TNaverat, cui Augustinus respondens, sextam contra Pelagianorum errores Carthagine iam serpentes addidit : Ego autem, inquit a. Retract. cap. 36. initiens suprasei Iam hin suis novi, inimicum gratiae Dei, senem
mihi proposui qu estisse de gratia nisi test enti. Erat
Honoratus Catechumenus ex cap. Io. undε corrigendus titulus, ubi in plerisque codicibus Episeopus
nominatiar. Hoc opus habetur inter Epistolas, at est Ia o. ad Honoratum, quam dum scribebat, tres Marcellino remissos libros recepit, quod notariorum incuria stendis undique scatebant, quos mille eupationibus impi icitus tandem emendatos ad eundem iterum perserendos curavit: si utilem, inquit in Epist is 8. ad Marcellinum, rationem omnium di rem , Ola bratio m uiliis necesitatibus immorum tibi possem reddere, graviter contrista .sm rareris, quanta me distendavit, quae differri omni, non possunt, nec agere illa permittant, in quae me petendo, O admonendo urges volintem, edi ineffabiliter, quia non poetam dolem tem. Mircellinus acceptos ab Augustino libros magna diligentia evolvens, eum in secundo volumine
legisset, posse hominem divina gratia adiutum esse sine peccato , ea statim disseultate perculsis est, qua id ratione seri posset, quando ipsis Augustino teste,
uniri humani soneris servator, idemque Dei Filius sine peccato inter homines vixerit : quod dubium iterum per literas Augustino solvendum propositiit. Quare Sanctus Doctor librum de Spiritu, & l itera exarans prolixam dissicultatis silutionem producit. In eo volumine multa Deo auxiliante ab homine seri posse ostengit, quae tamen nusquam a quoquam sacta leguntur. Qua rasone, tradit, legem sine Dei gratia ad peccata vitanda non susseere, sed legi divinum auxilium sistiandum, cui etiam Christiana Mesdeputanda est. Haec ves uti prima velitatio fuit, qua Sanctus Augustinus in Pelagianos impetum sicit. Sed jam nobis sermo vertendus est ad Pelagium se Mahistrum in Oriente anno superiore prosectum. Hie beniene a Joanne Hierosolymitano exceptus est , quod adversus Hieron mum Opi,ortuno
praesidio sibi suturus videbatur. Pro Io Pelasti ut
egregiam se operam patrono suo navaturum credi-ὰit, si Hieronymum scriptis perstringeret, riusque simam , quae in Palaestina ainplimine personalis , decurtaret. Hine editos a sancto Doctore in Diei
Pauli Epistolam ad Ephesos commentarios car cre coepit. Interim Hieronymus commentariis in Er
chielem ad umbelicum perductis , Jeremiam Prophetam novis expositionibus illustrandum susceperati In Prooemio vero primi libri aegre ferre se ostendit, Pelagium sua seripta lacerare, ac rancida Rus ni a gumenta in eadem congerere ἔ Jan senii sententia est, Hieronymum Jeremiae explicando intentum, Pelagii ati saeiam diutius patienter tulisse, nam in Proce mio lib. . ait de Pelagio 1 Turiretiam Hstram de christi humilitare υ sentem malae e sitanti, signum obitratur. Sed plane Jansenius hallucinatur . non eo erat pomac Hieronymus, qui stipei bi h minis
contumelias devoraret, nam vix primo libro in memorarum Prophetam expleto, statim corura Pelagium a Cresphonte rogatus styluna convertit, Haec sunt eius verba in prooemio libri seeundi in Ieremiam contra Pelagium: Openione virtuti meo, resut in
Et l ib. in Proceae o de Pelagio pariter imitens ait :cui respondere flia taetra, dolore silentis drecranserebris fratrum ea indatione compulsas sum , nee tamen hac que pinrvi, ut auctorum nomina praerem, malens eos corripi. quam i Mart. Hieronymus scripta sitis prolixa ad Ctcsphontem Epistola Pelagii conatibu in Oriente obviam ivit, illiusque audaciam , aesti- rorem repressit, dubim autem silet censebatur , quicunque a Hieronymo reprehenderetur, In ea Episiton Hieronymus Origenismum pelagio obiecit, renovatamque veterum Stoicorum a pathiam, qua limmines sine ullo peccato esse posse dictitabat: Divinae gratiae neecsstatem monstravit, nihil tamen de peccato originis dixit, quod ea quaestio haud tanto studio astitabatur a Pelagio, qui apathiae cons-mandae unice ineumbebat; sectam iam ille condiderat gaudens , plurimos de suo nomine Pelagianos diei, ridebatque sua eauuea homines in factiones dividi: Fratrum, inquit ibi Hietonymus, interse cernis iurgia, o rides, usque laetaris, Dod a ii tuo nomine, adii Christi uppellem tum Pelagius interim verbo disti pulos docebat,
nil literis mandabat a verebatur enim, ne erroris ita argueretur , ut nullus de sensioni locus esset reliquus. Magistri tamen silentia disti pulorum loquacitas proferebat i In id consilii Pelagiti impellobatur, ut si grata essent , qudi diseipuli propalabant , in magistri gloriam id referretur, sn miniis , discipuli eulparentur; Dei gratiam ad opera virtutis implenda necessariam autumabat , sed gratiam illam a lege, doctrina Evangelii, atque exemplom isti minim)distin ebat
Hoe anno xv die octobris Theophilus Alexandrinus decessit, qui contra Origenistas Orientem , atque occidentem commovit, ille vero ob eaectum in exilium Chrysostomum , eiusque nomen e diptychis expunctum non parum famae suae nocuit. Idem tamen Theodorum Mopsuetanum Pelagianorum postea Magistrum, ae IPatronum , acerrime impugnavit , nγnii ne nobis commendandus venit,
39쪽
eonsat hoe ee collat. s. 'nodi V. Oecumenicae,ubi haee leguntur: nisi vero Theophilus Alixandrinus, O Gregorius Possentissusceptis querimoniis adversus Theodorum adsue viventem, , adHrras ejus conscripta, feripserint taxosus eum Epimius, quarum pars esse Sancta memoria Theophili ad Porphylium Arufiochiae Episcopum , ibique fragmenta contra Mopsuetanum recitantur. seriptae sunt illae literae intra annos SM8. quo tempore Porphyrius Antiochiae sedit. scribit sanctus Joannes Damascenus lib. 3. de Imaq. eundem morti proximum Ioannis Chrvshstomi ess-giem adorassiti Theophilum uti sanctum Apostolica Sedes coluit, eiusque libros omnes recepit. san tus Leo Magnus Epist. O . ad Leonem Augustum ait r
chati m. Gelasius Papa in Romana synodo uni cum aliis patribus approbavit : c sola Beati Theobili exandrini Epocopi. Paulus Emissenus Antistes cum in Teclesa Alexandrina de pace inter sanctum C rillum, & orientales verba saceret, dixit: Haec beati biti ii sunt dogmata, hac magni Theophili est doctrina , columnarum utique orthodoxa doctrinae, acclamante populo: Filii Athanasi , O Theophili , chri ui sapientiam acidi vis. In actis post synodum Ephesnam pag. 89 s. apud Binium.
Sanctus Maetitis Murteianus Donatistarum, ae Pelagianorum hostis occiditur. Dies maroris
ejusirim flatuitur. Insigne de illa elogitim.
Iurastinus Carthagine obhia e suggestu in
Pelagianos declamat. Pelagius ad Augustianum , O Demetriadem Virginem siribit.
- - Λ mus quadringentesimus deeimus tertius luctu-433- ostis Asricae, atque Augustino fuit, Marcellino viro Uarissimo, ac sancti inro haereticorum fraude
perempto. Heracliantis Africae Gubernator, ac Conia sui contra Honorium rebellans hoc anno cum nurnerosissima elasse in Italiam appulit, ac milite exposito ad Urbem properans apud Utriculum cum Marinci Honorii duce signa contul it, amissoque ingenti clade exercitu, Carthaginem se recepit. Matinus cum victit ei classe hostem insecutus vivum eundem coepit, stitimque obtruncavit. Plurimorum indὸ caedes secutae sunt, non modo rebellium . sed de aliorum, ut procul ab eo crimine fuerant; siciles enim aures elatoribus Marinus dabat plavius Marcellinus ante biennium pro eoneordia Leelesiarum Astic, illuc
ab Honorio missus, tanquam cum xyranno conspirassi siti una eum fratre in carcerem conrectus suit. Augustinus, qui tunc Carthagine aderat, amicissimi viri vices dolens, cuique ob Donatistas, ae Pelagianos in Africa represws plurimum se, imo Catholicam Ecelesiam debere norat, nullum non lapidem movit, ut innoxium ab imminenti periculo eriperet, Quam to vero indiscrimine vel probi quique id tem oris
versarentur, exponit Augustinus Epist. aso. ad C eilianum: Porsus illius. Marinum intelligit, magna itine erat, cadumniae facilitas radiabat. Non erat Ira de negotium , procuraxi aliquem, quiesceret, quod
satirapromissa dicendum ille modusset. Omnia suis tempore sud gabuntur, ut etiam uno rore t quam in vidioso , Gm credibili crimine fine rubentis discrimine miliare de medio tolleretur. Qitarὸ Augustinus eum collegi, L piscopi, de nobilissimi , atque innocentissimi Viri alute sollicitus totius Africanae Ecclisae no-
mine Episcopum Legatum ad Imperatorem mittendum deerevit, quo statim ad Comitatum proiecto , idem noster Hipponensis Praesul Caecilianum Asticae Praesdem convenit, eumque pro Marcellini libera tione etiam, atque etiam deprecari non destitit. Caecilianus Augustini precibus motus eidem promist, se Marcellini salutem Muti familiare viaticam a Marino petiturum. Sed seclis res cecidit, quae ex Augustino tota accipienda est: Postero die, inquit, quo illitis parturitionis nefarius foetus en ortus, cum esset nobis repentὸ nunciatum, illos e carcere ad eum Ddicem ductos, quanquam perturbati fuerimus, tamen No consideros, O quae nobis pridie rixeras, O Di es et pol
illum exorturus dies, quoniam Musi Opriani erat pridiam suemnitas, existimoi, qaod etiam elegerit diem . quo O tibi postulata concederet, O universum tam isti
Erelisium repentὸ Letificos au locum tanti Muripis ascendere voluerit piscendi voluntate, quum occidensi potestas ulli or; cum ecce nolis nancitis irruit, quo priasperos sese nos imus, quam quomodo radirentur , quoire valeremus. Contipit ergo lancti Marcellini , elusque maioris natu fratris occisio Idibus Septembris, cui diei suecedebat pridiana solemnitat beati Cypriani, qui capite plexus occubuit xviii. Mi. O tobris. Ita enim accipi ab Augustino pridie vi ex contextu patet, de ex Epist. 6 s. ad Paulinum , ubi testatur, se festinato scripssse, quia delator literarum repentd, ait, es retia occasione navigii, mihi pridianam suam profecti m jam nocte funest. Laudatam sancti Doctoris Epistolam nec Cardinalis Baronius,
nee alii Mirtvrologiorum concinnatorcs observarunt, unde Marcellini martyrium recitarunt viii
Idus Aprilis. Et quidem sanctuq Augustinus ibidem
nec Marinum Comitem , nee Mircellinum expressi,
nomine describit, sed de Marcellino loqui certum est, ut Vindinsus in Critico Augustiniano primus adnotavit, nam de eodem seribit kligis,ὸ vixit, istmultum corde, viisque Chrestans; Hae eum fama'.ecessi, ut in curasa Ecclesiae se venisti, haec consecuta est, citra , ns . Fuerat Marcellinus in Do utillarum causa iudex ab Honorio summa cum potestate in Α- fricam delegatus. Et sane illius obitum minimc contigisse die 5. Aprilis, indὸ satis evincitur, quod hoe
anno Heraclianus cum numerosa adeo elasse aperto mare erno tantlan tempore solvere potuit eae Asriea
Urbem invasurus, cum tamen Marcellini mors Heracliani in Italia exercitus stragem, Turanni fugam ,
ac tandem caedem consecuta fueriti occisiim autem fuisse anno 1 . patet ex Cod. Thcod. L. s s. deho
tiris, ubi legitur decretum emisitim iii Kalend. Septembris Constantio, di Constante Cons anno fli . quo Imperator rata habet Marcellini specta hi mim riae uiri contra Donati Rus testa. Floruit Marcellinus insigni apud Principem stratia, nam in collaticine Carthaginens dicitur Tr Mnas, O Notarias: De haedien late agunt viri eruditissmi puncti olus de Notitia Imp. Orient. eap. sa. di Larius lib. a. de Republ. Rom. cap. Φ Audiatur Theodoricus Rex apud Cas. siodorum lib. I. Epist. q. Tatorius, inquit, ran
turii Iaud iliter divitatem ; honor enim, Di thm d hatur gregiis, tam ad impcria es cretum tales e nueligi, in quibus reprehensi is vitium nrqueut inveniri. Erant ergo Tribuni , ct Nolarii Imperatoris a secretis. Honorius Africanorum patrum legatione motus Marcelliniim uti inroditum e carcere statis dimit
tendum iusserat, tesse in laudata Epistola Autust iro; scd Imperatoris mandata post maturatam Tribuni. de
40쪽
Notarii eaedem in Asriem perlata sunt, quam tamen eum ste intellexisset, Marino Comiti iratus eundem statim ex Africa revocavit, ae Magistratu deposito privatam vitam agere iussit ex Crotio lib. I. cap. qa. Marcellinus non modo Donatissas , verum etiam Pelagianos in Asriea pullulantes compressit, nam Αueustinum contra hos ipsos per literas excitavit. Hinc sanctus Doctor tres de Peceatorum meritis, & remisisone libros, itemque proximὸ elucubratum volumen de Spiritu, Ae litera, quibus bellουm contrὶ Pelagianos palaem inchoavit, eidem Marcellino honoris gratie nuncupavit, cui etiam ingens illud, ac praeclarum volumen de Civitate Dei inscripsit. Fuit Marcellinus omnium veluti virtutum compendium euuanta illi, inquit Augustinus Epist. 13 s. probitas tumoribus, in amicitia des, in doctrina stadium, in religione sinteritus, in conjugis paseisia, in iudicio continentia, erga inimicos patientia, erga amicos adfabiliatas, erga sanctos humi iras, rega omnes charisas, in ια fietis praestandis Deiritus, in petendis pudor, in re unctis amor, in meraris dolor e suorum decus honestatis, quis endor gratia, qua cura pietatis , qua instaveruiendo misericordia, in ignoscendo bene lentia, in
orando fiducia ρ Quod Ialabriser seiebat, qua modisisIoquelatur, quod inutiliter nesciebat, qua diligentia scrutaturare uuantas in eo contemptas reram praesentiam ρ uuamia oes, . desiderium honorum aetereoram e
Cum Augustinus eundem in carcere inviseret, atque ad noxarum, quae furente quandoque concupiscentia committuntur , expiationem hortaretur , utrassae manu , ait sanctus Pater, meam dexterum an hin
dens testor, inquit, secremora, quae per hoc agerantur manum, me nullum es eapertum conetis tam praeter uxorem, nec antea, nee postea. Sanctus Hieronymus in fine lib. I. Dialogorum contra Pelagium seribit de Marcellino e Sub imidia tyrannidis Her chamaeas haereticis imorent eastis es. Undὸ Sanct
rum Martyrum fastis ab Tedlesia Catholica additu, sitit eum liae elogio in Mattyrologio Romano rVIII. Idus Aprili, caritagine functi Murcesilai martyris , qui ob curialisa fidei defensionem ut haereticis occisis est. Nempὸ insidiis, ae salsis haereti eorum gelatio nibus , nam Marinum Comitem Catholicum sus ex Iaudata Augustini Eisi stola aper se colligitur.
Cum Augustinus noe anno Carthaginem perrexisset, ut eum Aurelio Primate, ac Collegis Catholicae rei plurimum per Donatistas turbatae constiteret, eum plerique etiam Coelestii erroribus imbuti pravas ibidem doctrinas spargerent, rogatus ab Aurelio in
Basilica maiori c Museriai alii legunt, sed Qirthagine
Basilicam majorem , tisi corpora functurum mari um Perpetua, O Folicitaris sepulta erant, laudat Victor lib. i. de Persec. Vandalica luculentissimam orationem ad Carthaginenses habuit, qua ex sacris literis apertὰ ostendit, pueros nasci insectos originali me cato , excludi illos regno coelorum , s absque bapti Gmo decedant, nee usquam fingi posse tertium locum, ubi sine baptismi gratia mortui selicem, ac beatam vitam agere possint. Q ici verΛ validius Catholicam
sententiam adversus Pelagianorum conatus Carthaginensibus persuaderet, eandem sancti Cypriani sanciarissimi illius Vibis Episcopi testimonio confirmavit; sumpto enim Cypriani codice praeclaram inde sententiam recitavit, quam superius cap. q. posuimus.
Audiatur Augustinus cap. 12. lib. ge Gestis pelagii ad Aurelium 1 in , inquit, eoacti sumassialicitudine cbaritatis , quam erga Delisam christi ηοι latere
convctit, etiam ad sectae memoria Mic uinam, γιrea quotidia disputa oris molestissimos patiebat ν, me per literas eo utebat, de quibusdam istarum quaesti das sordere, O maximὸ de sapit opamvis m, de quo etiam postea te labente, in Buslica maiorigestum nae in munitas Epiuolam gloriosis mi marivis CD
prides , de huc re urna erus recitans, asque ρ tractums, ut error iste nefarius de quor dam cordibus
auferretur, quibus persuasa fuerant, quae is his gestis
videretis damnatu , adjutus orati litis tuis, quantum
potui laborari. Ex quibus patet, iam inde ab ex rientis Pelagianae haeresis primordiis illius ex tugnandae curam uni Augustino commissam fuisse, eum Aurelius doctissimus alioqui Antistes praetente Augustino contra eandem loqui recusaverit; qui tamen Coelestium in superioris anni synodo damnaverat. Laudata Ausustini oratio nune etiam legitur inter sermones eiusdem de Verbis Apostol i, estque sermo i in cuius calce, quo in loco Pelagianorum res id temporis essent, his designate Impetrimus ergo, spossumus, a fratribus nostris, ne nos insuper appellint haereticos, quod eos talia dis tantes nos appellare posmas forsitan, si Hllemus, nec tamen appellamus. Item: NAmium en, quo progrediantur, multis est , vix feren dum est , magnae pulsentia adhaeserri; Non alutantis hae patientia GH sia, corriganti ν , tinam est. l emici exhortamar, nen ut inimici litigaretis Oe. 2 Oneamdit adhuc, forte mora non est reprehendtnda patia tia , sed debemus timere, ne eulperar etiam negligentia. QuarECoelestio Carthagine pulso mitius cum discispulis agebatur, qui licet Calliolicos haereticorum n mine inseris ter aeque, ae salso traducerent, a Cath Ite istamen inter haeretiens nondum deputabantur, nihilque interim contra eosdein statuebatur , quod ad rectum dogma brevi reversuri crederentur. Re citavit hanc orationem Augustinus in die natali An ti Ioannis Baptrstae, ut ex eiusdem exordio liquet. Hoc velli anno laudatum sermonem sanctum Epitc
pum ad Carthaginenses habuisse, indit mihi probatur, quod post scriptos libros ad Marcel linum se
eandem cone ionem recitasse assirmat, ut ex cap. I a.
de Gestiue Pelagiis adnotavimus; quarό eum anno Ala. laudatos libros elucubrarit, & sorte hoe tantum anno correctos ad Marcellinum remiserit, prast illum annum eandem orationem habuit. His adde, quia a
no CCCCXII. xvii Kal. Julii Augustinus cum reliquis Numidiae Episeopis Cirtae aderat in synodo ex Epist. i s a. in cuius sine legendum esse, Honoris Araias ou. cons erudite Baronius observavit. Anno ve-m i . Hippone degit sanctus Doctor pluribus libris conseribendis intentus , ut postea ex Epist. ror ad Evodium ostendemus. Quare cum certo constet, sanctum Doctorem hoe anno diutius Carthagine eom moratum usque ad Marcellini eaedem, optimo iure laudatam contra pelagianos declamationem annci praesenti reeitatam diximus. Caeterum Augustinus occiso die 1 Septembris patrono, atque amico, pro ius salute longiores apud Carthaginem moras traxerat, tanto animi ansore correptus fuit, ut altera
statis die licti solemni ob annuum sessum sancti Cypriani Carthaginens s Episcopi indὸ properὸ discedens mcestissimus Hipponem redierit; nequὸ enim Marini vultum sustinere amplius potuit, hominis innocentissim rum Datrum cruore polluti. simul aeve suis restitutus suit, longiorem ad Caecilianum
Asrieae praesdem Apistolam seripsit, qua de illata
Mareel lino per sinnitiam iniuriam nece conquerebatur,nam sinii erat,Marinum Comitem de obtrunca