장음표시 사용
51쪽
mani sessum Aram veris illum ignominiae causa dimetipue meis erinis , qua non est a patre r. me agnominavit, quod ψαι Graeci maledictio 'em s at, autem Theodorum Pelagianum publicanti ubi etiam quo nomine hostem compellando, Pelagio, socii - ex Photio doeete Jam invi ab iniuio quidem Iomaramque Hieronymi hostibus serviliter assentatus est. esse mortalem Atim, sed Deum, ut Ieriiset peccatam Porro quo evidens fiat, Theodorum Mopsueste- ωι demas, iturumum si titisse, quas pro peccato pae num purum , putum Pelagianum fuisse, reieram, loco mori imposita Derit. Et hoc sanὸ capitale Pelagii quae ex eiusdem libris recitat motius f Sebes vero il- dogma extitit rim mortalem factum, quis pece V lius, ιnqu/t, summa ea ita haec serὸ sunto Homines rei di n peerant Oritis, ni flet. Quod in palestina
natura , non voluntate peccare Natura, inquam , Synodo ne damnaretur, ipse damnavit, uti sexcen-' non ea, qua piriai tus ab initio, eonditusque est ties Pelagianis Austustinus exprobati Phorius, qui Adamc illam enim bonam, A boni Dei opus asse- caetera non animadvertit, & eam, quam Theod V runt sed ea, quam post metatum adeptus sit, rus describit, in incidente Heresui fuisse arbitratus quando Per praevaricationem, atque peccatum maia est, illam tamen Theodori assertionem de naturali iam pro bona, mortalemque pro immortali c-- Adami conditione mortali reiicit, ae detestatur. λ- '' mutavit. Hae quippὸ ratione natui a quoque imia ter LupuΑ in veterum lectione summi cum laude ver- probos effectos, qui ante natura boni fuissent, in satus, in dissertatione de Synodo Ephesina cap. I. e ' natura lam, di non in voluntate peccatum shi ac- dicem Theodori a Photio productum , putata qu 'quisivisse. Alterum deinde caput ex illo dedistia dam incerti nominis Pelagian elucubratum ex ἁ- Insantes tametsi recens natos peceati immunes Io, ait, Theodorus , adeoque o Ne fias diescerent non esse, clam ob Adae praevaricationem natui a in τὸ agi iη re. Labitur vir eruditus, nam liber ille, peccatis constinita ad orenes eius posteros pecca- cuius excerpta refert phorius, ab ipsemet Theodoro
V trix , ut ips loquuntur, natura propagetur. Αd- scriptus fuit, neque ex illo Theodorus didie it pela-. ' terre autem ipses, di illud ait, Eere in iniquitati- gianirare , sed in eodem idemniet pessime Pelasiani' lus e cepitis sum & si qui sunt generis eiusdem ravit, quod ex motio, &ex proximδ dicend1s rer-' Sanctum ad haec baptisma , sacrique eorporis eo . tissmum est. Eidem tamen Lupo Iaudi detur, quod' munionem in peccatorum remissonem I quin etiam primus Theodorum Pelagianum publicavit. V ipsis insontibus allata h e praebere ad propriae op - Haec quidem scripseram , cum in quaedam memo- nionis consemationem J V id dis, Theodorum palam -ratorum Theodori voluminum fragmenta incidi, ad negare pueros infectos peccato naset,pro quo tollendo verbum mihi hic prorsus inserenda. Chm Romae illis sacrum baptisma imneri iamr Impugnare eele- Reverendissimus Pater Laurentius Braneatus eximiushrem illam humanx naturae considerationem integra, nostrae aetatis Theologus , scolicae Aeademiar ob me peceatum , te immortalis, lapsae vero, & moria pristara , ae eedro digna volumina edita praesidium talis post culpam. Addit,Hieronymum cum age sis ae decus, idemque Vaticanae Bibliothecae praesectus docem: Rechri mPidem Drem , issumpta Aimi- prae singulari, qualiterarum studios, scivet humara picearis infecta natars , sceleris μγ m est, suta nitate , insigniores quosdam laudatae 'hibliothecie iungens. Deis kos naradis, Ied rura dum codieci evol vendi potestatem mihi fecisse . hos in-xat humanum ipsi nutaram ultribuere. Nera hie erat ter legi volumen palatinum M'. Numero M . cui Pelagianorum calumnia, qua Catholicos onerabant, Commonitoria Marii Mercatoris ab Eminemissimo quam procul ab Ecclesiae sensu areet Sanctus Augusi Bona mihi indieata, interia sunt, quod cum curiosustinus passim in libri operis impersecti contra Juliaia perscrutarer, Theodori quaedam fragmenta sel. so. num, Q iod autem Catholici ex Apostolo dicehunt, inveni, ejusdem dubio proelii Mercatoris industri IVerbum venisse ad nos non in earne peccati, sed in si- excerpta , ac Latio donata, quae cum Theodori ad militudinem earnis peccati, neque enim naturam ortia veritis mecati riginalis assertionem argumenta co
ginali labe insectam assiimpsit, inde illa de nostris tineant, libuit hie eadem subnectere, & quid mportenta sngebant. Alium etiam nostris errorem mendis plurimis expurgata.
imponit ἔ Matrimonium, vel crete e mediendi residia consar, inquit Mercator, hune Theodoretum pertarem , o feminis massionem , oram. e similia, quia his ,qua scriptasam, eum NMorio, ac Theodoro 'urebus successis regenas bomimis propagatur, pinersen damnari, tu as cutem perfidia sit etiam prafatus The tura opera esse assertim, in quam Pidem per peceritim rus. ex Ierimis eius, qua de Graeeis tremi limus, aritimas oriam , natura mox vitio malorum omniam εὐ- prolem , , MEODORI MOPSU EST ENI EPIMmin in se susceperis. Hae fctariorum dogmata sutit. CιΤΡI deserendo radice I b. 4. odio decimo coaetra san Haec quoque famosa est calumnia A ugustino, & om ttim Murastinum defendinum friginale peccarum , Crthodoxis omnibus a pelagianis importata, cuius re- -- per irogressionem mortalem fuisse cariamὸ pellendae gratia Sanctus Dolor lanum & poste 3 alte- disierint . rum librum de Nuptiis, &Coheu pikentia inseri Τantis extantibus, quae demonstrent, Adam setos emittere coactus est, probans, matrimonium , ae V ex terra Armatum , ut mortalis prorsus existeret, nuptias, semen, caeteraque instrumenta generationi V ero cibum pioprium voluit occupare sermonem, inservientia bona esse , sed malam esse concupiscem ' nece Yindὸ volens advertere veritatem, pro dog-tiam , sne qui humana generatio non sta Unde 'mate vero seductorio ex mendacio adminationem lib. a. cap. s. de Nuptiis, & Concupiscentia san iungens, non sit, mortales eritis, sed morte motus Pater interroganti Juliano utrum diverstatem Uriemini, prorsas existentibus natura mortalibus in- Gis a. sexuum dicamus ad Diabolum pertinere, an com- ferre mortis experientiam comminatus,quam etiam
mixtionem, an ipsam Aecunditatem J ham luponte. iuxt1 mcirem propriae benignitatis ad essectum r-RU Medias itque nisu horum, quia Ossii situ, δε- ' ducere distiliti Si reue cum dieit: oi effude- G a fixurum pertinet ad Pusa si emtam , o utrius 8 cm- V rit hominissanguinore, Ianguis erus pro eo funderar, retario is feministionem pertinet filiorem, O ipla famo- non hoc dieit, quia qui occiderit hominem, erit intus ad schedymenem pertinet .vtiaram. Haec ot/m mortali , sed quia dignus est, huiusmodi morte emulata Deo; sed se in his in As soluti a mihine P damnari , , cui in presentiarum dixit, morte mo
52쪽
' H iia, non qnM tune mortales serent, sed quM digni essent, qui mortis sententi m per transgres fionem referrent. sed & divinam sententiam , oh. quam post peccatum Deus Adae inserte videtur, adverte, se enim dicit: Quia audio Her is uxoris tua , o remedii de ligno, da quo praeceperum tisi, de hoe solo non comedere, ex eo comedisti, maledictuterea in o ribus tuis, in t ilia remedes iam omnibus diebus vita tua, spiras, O tributis preferet tibi, Oeomedes famam qNi, O in sudore vultus tui comedes
praeis tuam , donee reverearis in terram. Homo au- tem per haec omnia natus est, quod verum mox am-
itum habiturus esset, cum labore deinceps fru tu, de terra sumpturus, quibus aleretur, atque 'subsisteret, nequaquam habens ut pridM tantam propositam largitatem, quanta ex paradisi copia ' fruebatur. Non enim perari terram pro supplicio ' dedit Deus, quas ex immortat i natura in mortali tem homines transferens, quandoquidem Ae pa- radisum ei ut operaretur, fle custodiret indixit,. V pro tanta ver5 pristina largitate , 8e voluptate ρο- radis aerumnosam eius fore sustentationem de terrae fructibos comminatur. Nam prors, ita mortalis V sinus, & tune paradis fritistibus indigebat, scut ' nune terrae fructus inquirit, & pto supplicio misi' linis fraudatus deliciis hae aerumnosissima , lab viaim. V riosissimaque conversatione mulctatur. Undὸ ad V postremum conseqnenter adjecit: Quia teria es, O
reverteris in terram. Haec etiam mortalitatem na-
tu fgnificant. Non enim immortali, 3e tune ' primum ineipienti sententiam mortis excipere , s- ' cui sapientissimi defensores pereati originalis, imb potius patres mecati mirabiles adseverant, voca- hulum huie terrae imposuit, sol ut ab exordio na- turaliter effecto mortali appellationem hane con '' gruere iudieauit divina seriptura, hoe de hominia ' hus vocabulum ad ostensionem eorruptibilis eorum naturae saepius assumenseriam recordatus es, inquit,
quia misissumus. Homo scut frenum dies eius, o sicut flos atri ita florebit, Dia spiritui prere git in
eo, e non rete amplius Iorai Hur. Vult autem dice- re, quod corruptibiles, & resolubiles omnes sumus ' in modum sceni parumper forentis, pereuntisque' post paululum. Nam ad breve quidmi tempus, ut iam diximus, ad non existendum deinceps omni modὸ pervenimus, ficut de Abraham, Ego sum,. I inquit, terra O cisis, pro eo ae si diceret, non ' sum dignus, eum Deo eonloqui homo factus ὰ tem' ra, Κ omnimodis hoe suturus. Magis ergo dicere ' debuit , quia terra eris , &in terram reverteris,' squid- tune primum seret natura mortalis.
Eisfiam Theodori ere II. Codice libro III. anse
sed nihil horum perspieere potuit mirabilis pec Vcati originalis assertor, quippe qui in divinis seri-
' pluris nequaquam suerit exercitatus, nee ab inis v tia iuxta Beati Pauli vocem saerat dissicerit literas , ' sed sive de seripturae sensibo, , svh de dogmate sae-V m declamans multa frequenter inepta proposuit, ' contraria videlicet ires scripturae dogmatibus, quae plurimis impudenter exprompst. Nam potentiae metus nullum conir sinebat etiari, sed tantumm 'do taciti, qui divinarum Seripturarum habebant' notitiam, detrahebant. Novit Eveth in hane dogmatis recidit novitatem , qua direret, quod' ira atque liuore Deus Adam mortalem esse prae M perit, Ae propter eius unum delictum eum' es necdum natos homines morte mulctaverit. sic t ritem disputans non veteriar, nee confunditur, ea ,, sentire de Deo, quae nee de hominibus sanum sa- , , pientibus, 3e aliquam iustitii curam gerentibus is unquam quis aestimaret. Sed nee illius iiivinae v cis recordatus est, qudd non diceretur ulterius ista
,, parabola in Israel: Patres moueaverunt uvam Meris risco
bum, in filioram dentes iampestam e quia hise disieri Alion, Dominus, dentes eorum, qui manducaverunt ,, uum aceriam , obstupescent. Ostendens per haec , quod alterum pro altero iuxta quorumdam erro rem Deus omninis non puniat , sed unusquique proti delictis suis redditurus est rationem. His conso- 1.,, nans Beatus quoque multis adnectit: I Deas , in-
quit, qui reddet unianique seonrim operastia; et Ze a. o unusquisque nostrum orassiumportabit ;&; tu qui G ι ε,, iuditas frarem tuum, avit tu quare sperais fratrem
tuum, Omnes enim arauimus ente tribunal chrisi. i. is sed vir mirabilis propter unum peccatum Adaeis Deum tanto furore commotum arbitratus est, utri vellet illum atrocissimae poena subdere , & ad uni- M versis omnes posteros eius parem sententiam pro- mulgare, inter quos quanti iusti fuerint,mon Deil ἡ,, numerare quis poterit. Ex quibus eum maximὰ ,, eonsderare convenerat, quod valde videretur in- congruum , Noe , Abraham, David, Moysem, de ,, reliquos innumerabile iustos obnoxios pereae te ,, ditos ob unius delimam,& unum, atque ex gustu ,, arboris adprobatum,&quod se ultra modum itis. is titiae iram suam Deus extenderit, ira ut postero
is rum virtutes cunctas abiiceret,eosque propter unius is me tum Adae tanto supplieio manciparet. Nam
is de si nihil aliud, saltem de Mel mente perpendensis convenienter aestimare debuerat, qui primus iustus is existens, primus est mortuu . Et siquid- ,, tem Deus ad poenam statuerat hominum, quomodo,, non impietatis erat extremae, vivere quidἡm eum,ti qui suit causa peccati, vivere etiam eum illo &,, Evam malitiae repertricem praetermitto sutem is Diabolum in immortalitate hactenus perdurantem se primum vero iustum, repertoremque virtutis, pri- mumque divini cultus curam gerentem ante omnesis poena peccantium fuisse perculsum. oportebatis autem sapientissimum virum de de Henoch , quiri non est mortuus, dii igenter expendere, non re imis tanta virtute , vel pietate praeditus suit, ut melior omnibus existeret, Moyse dico , & Prophetis, is Apostolisque, & reliquis omnibus , de quibus ait ,, beatissimus Paulus, quibus rignus non erat mundus, H D. M ita ut illis mortuis ipse solus sne mortis experientia Il. , , perduraret. Sed iam ab initio Deus hoe habuit apud ,, se desnitum , ut primum quid&n mortales serent, , , postmodum vero immortalitath gauderent, se .d6 utilitatem nostram seri ipse disponens. Et post , , midulam. Manisistitis, inquit, haec eadem Deusti ostendit, chm transfert Henoch , & immortal , saeit. Nam s per peccatum causa supplieit Deusti intulit mortem, nee olim definitum hoe habuit , δε apud se ineffibiliter pro nobis iuxta propriam sa-
, , pientiam cuncta dispensans, nequaquam Henoch, , quid/m immortalis existeret , Dominus autemia Christus ad mortis experientiam perveniret. Erpossis matulum. Idcirco, inquit, Dominus auctor - nium bonorum hominibus saetiis est, ut Qui Adam se primi, de mortalis stam extitit inchoator , Ni pleis iecundi. 3e immortalis status initiator existens pri- mitus Adae prioris naviralia castodiret , dum naccitur
53쪽
ia citur ex muliere, dum pannis involuitur,&pa latim aetatis inerementa sortitur, Lucas enim inisco quit . Proficiebat Mate , o Lupientia emam Deo,ia o hominebus , dum eiu uncisonem suscipit, dum se iuxta legalem consuetudinem Deo adstitit in tem- parentibusque subiicitur, de conversationi M lestitimae mancipatur, se etiam ad expletionem
is reliquorum, de mortem , Utpote naturae tributam,
is postremo suscipit, ut secundum legem humanae nais turae moriens, dea mortuis divina virtute resum ,, gens, initium cunctis hominibus, qui mortem is secundum propriam naturam suscipiunt, set et, is ut a mortuis surgant, de ad immortalem substan-
,, tiam commutentur. Sicut enim conformes Adae , secundum statum praesentem sumus omnes effecti,
maj, ,, c christo Domino iuxta earnem conformes essa , ciemus imposterum: Transfiguralis rem corpus -- militatis nostrae formes fieri orporis oriae sua. Et Ii ciri u dii terrenui, tales O terreni, Datis cessis , talesis e caelestes, Oscut portavimus imaginem terrini, pomumas etiam imaginem coelesis. C stendens, quod priti mi status Adae participes essecti, necessario etiamri secundi Adae Claristi Domini secundum carnem s L turi status participium consequemur, utpotὸ qui
se ex hae eadem natura constet exortus, dil cuncta , , , quae iuerant naturae , susceperit, S ideo sustinue- is rit mortem, ut mortem naturae suscipiens, de his mortuis resurgens , naturam liberam a morte peris,, sceret, de mortem quidEm propterea suscepit,
,, peccatum vero nequaquam, sed ab hoe immunis., omnino permansi s quod enim erat naturae, idest ,, mortem , indubitanter assumpst, peccatum vero , , , quod non erat naturae, sed voluntatis, nullo pae-
to suscepit, quod si fuisset in natura peccatum iuκ- ista sapientissimi huius eloquium, peccatum in na- ., tura prorsus existens Meesiario suscepisset.
si inquit, peccaturum Deus nesciebat Adam . si , ,h tum sapiens sapientissimorum S: ista responso, quod hoe insanissimum est vel in cogitatione perciti, pere, manifestum est, quod & peecaturum eum is noverat, & propter hoc procul bio moriturum. ,, Qtomodo erso non est ex B emae dementiae credere, qu3d primitus eum immortalem in sex horis sece, rit, nam tantae fuerunt a conditione ejus usque ad , , commissionem peccati, quandoquidM sexto die, factus e terra, te eomedens contra divinum manis datum de paradiso pulsus est, mortalem vero post
., peccatum monstraverit , certum est enim , quia sis, eum immortalem esse voluisset, nec intercedens,, peccatum Dei sententiam commutasset, quia necis Diabolum fieti ex immortali mortalem equidem ,, cunctorum malorum existem principium.
Non enim, isquis, his, qui ab Adamo usque ad
ad .entum Christi Domini in tantis fuerunt impi 'tatibus, & iniquitatibus, quantas Beatus Paulus' propriis verbi expressit, ut in superioribus ex eaus 'deelarammest vocibus, ranquam magnum quid- dam resurrectionis eoi laturus est praemium , s eos' supplieiis quibusdam sne sne , & sne correct ione' tradiderit. Nam ubi iam loco muneris resurrectio
eomputabitur, si poenas nὸ correctiose resurge
mabus inseretis λ Et se ad um. inas, inquit,' ita demens, ut tantum honum credat materiam se-
'ri resurgentibus infiniti supplicii , quibus utilius
erat omnino non surgera , quam tantorum , dc ta-
lium malorum post resurrectionem sub infinitia 'pennis experientiam sustinere. Hos velis Theodori libros, quorum exterpta Ner eator literis eo gnavit, esse illos ipsos, quorum otius superitu laudatus meminit, eertum est; hic
enim seribit ibidem, Theodorum Origenissaltem de ne supplicioram mugit me sententiam . quod origenix delirium de futuro in die judicii suppliciorum inserni fine, Theodorum tradidisse ex adductis eiusdem 1
Nercatore verbis intelligimus. puto etiam , hoste Theodori libros eosdem esse , qui in synodo V. G lat eum plerisque eiusdem voluminibus nomina tur sub hoe titulor Ex libro quinta cammenti de creatara, ubi hare Theodori verba recitantur: tiro indvios flatus diisset Deus crevsurum prasentem, O fatu rem , in itio Didem ad immortalitatem, in immi bilitatem omnia tactistis, in praesenti verὸ crevitiram in mortem , O matullitatem interim dimittens; 2 em quidem utim ab initio im intelis nos fecerit, O --tatiles , nullum differentiam Minariis lilia haer mus propriam nes metes sentim Oe. Cur vero in memorat Synodo,in qua Theodori errores discussi suur, impiae ea iisdem adversus originalis peccati asserti
nem argumentationes in examen vocatae non fuerint,
illud in salisa fuit, quod jam inde ab initio Theo
dorus tanquam Nessotiandi haeress Matii et a Cath lieis statim post celebratam Synodum Ephesinam publicatus igerat, pravaeque eiusdem de Christi Iscarnaticina sententiae ab aliis passim disseminatae , undὸ ob eastim priei puὸ auctor haereseos acensabatur, omissis aliis plurimis eiusdem erroribus ν Ita etiam in Consti tuto Vigilii Papae, ubi tot haeretici The dori asserta reseruatur, nullus eiusdem de peccato originali error memoratur, sed Blummodo impiae d. Christo opiniones. Porro lieet in illis quinque libris contra Hieronymum praesertim Theodorus scripserit, illius enim tima toto Oriente perionabat, Augustini etiam Iibros de Peccatorum meritis, 3e remissione impugnavit , itemque Epistolam go. ad Hilarium i Etenim Hieronymus in Me Dialogorum pauca tantum verba pro peccato Originali adstruendo habet, laudat vero pro et re operosi Augustini volumina de Pecca. torum meritis, & remissione in Asam ad se delata, quae cum Theodorus in Hieronymi dialosis legerit, eadem quaesivisse in dubium est, praesertim cum ex Photii excerptis constet, ea Theodorum impugna iasi , quae apud Augustinum tantum de originis reare explicata leguntur I unde recth Mereator, qui The dori libros legit, seriptos illos dixit contra Soctum . rasinam defendratem originese pereatum. Prosecto
Pelagius, eiusque discipuli laudata Augustini volumina tin, cum Epistoia ad Hilarium, quae in sysodo
Diospolitana contra eosdem iee a si erat, ad novum secta patronum misere, quo Catholicorum conatus per eundem infringerent. Puto autem, Theod rum quinque illa volumina exarasse circa annum IK. etenim Theodotus reserente Photio scribit, Hieronymum It os de reians a se excogitata haeres compositos, pomi es sios in patriam transmittere, cum veris
illos Hieronymus emiserit anno 6 3. eosdem annis sequenti Theodorus vano , ac infelici labole ennsutarc conatus sui L Et quidcm cum anno cli disi
54쪽
enu papa Pelagium, eiusque haereses condemnasset,enei clieas contra eundem literas pubi icavit,quas Maiarius Mercator in Commonitorio ad Theodotium Imperatorem missas testatur ad orientu es Ecclesias, arrpti Diares , o Constantinopolim , ct Nesses teum , o Hierofobviam, &in serius de e3dem Epistola ait:
τὸν totum orbem missa subscriptiorutis Sanctorum T trum est ros via. Quare certiun est, Alexandrum Antiochenum, qui id temporis Orientales Ecclesias uti Patriarcha regebat, eandem eneyclicam dismi per universam Orientis dioecesin publicasse, contra quam Theodorus tam multa scribere minime ausus sitisset . nec dixisset occidentales ea haeres insecto, , ut ex eridem Phorio ha, mus, cum Orientales Γ,
clest Oecidentalium patrum sententiam uti Cith doram sibseripsssent.
8nodus Carthaginens s , O MI Gitana contra Teia a mn , ac cir hum cel ueramur. De Miatilitanis canonibtis conIra Pelagianos allorum Iementia expenduntur.
ORosus ex Oriente in Africam cum sieris si
phani reliqui is appulerat, quae non unci loco summa pietate , ac veneratione receptae plura miracula edidere, de quibus Evodius Vialens, librum scripst , qui in appendicem tomi decimi Augustiniani reiectus suit. Ille quidem recta ad Augustinum perrexit, eique tum Hiei ololymae, tum Diospoli in Pelast citi,a pesta fgnificauit , literas etiam osten-
Eens . quibus Eros, ac Laetarus Africantis Episcopos de Pelagii ἀolis certiores reddebant. Augustinus nis che cognitis aegre tulit, Orientales Antistites Hae retici arte deceptos, quare Auctor Orosio fuit, ut Aurelium primatem Carthaginensem, qui primus Coelestium anathemate percusserat, conveniret, eiaque gestorum in palestina seriem ex poderet. Aurelius rem ad provinciae Proconsularis Synodum rei rendam duxit, qui ubi Carthagine convenit, Pelagianorum causa ab Episcopis LXVIII. cognita est Patres re serio agitata, ae iis repetitis, quae ante se m/quinquennium contra Coelestium statuta fuerant,
imulque gesta in Palesina considerantes, ubi Pelasius a provinciali synodo absolutus fuerat, in hane sententiam descenderer Eziamsi minius, coelestasque correctisunt, ,esse istu nunquam sensisse dicant, O quaevnque scripta contra res prolata stierint, sua es
negabara, nec est quemadmodum de mendacio convincam-tur e generaliter tamen quieunque dogmatigat, o a D-mas , hamanam mi ad vimenda petrata , er Dei mandata faciendas ascere posse naturam , O eo modo gratia Dei , qua sanctorum e,idensius orari itis declara ν , auri urius invenitur; ει qui vque netit, parvulos
per iam um chrisi a festione ii rami, i saltitem perci re sempiternam , amrbema sit. Quibus Pelagii,
ae Coelestii personae parcentes, eorundem errores anathemate consxerunt; porro qud maior decreto vis
inesset, illud per li teras Innocentio Papae subscribendum misere una cum Epistolis Erotis,ae Larari, quas ab Orosio se aecepisse patre testantur in literis Syn dalibus , quae apud Augustiniim Epist. O . leguntur. Patisci post etiam 1 Numidis celebratum est Conetialium Mileuitanum ; est autem Mileuis Numidiae urbs, cujus sacris id temporis Severus praesectio erat, inde patet ei rare eos, qui hanc socidum in insula Nestia coactam putant. Convenere ad hunc consessum unus di sexaginta Episcopi, quos inter sv lvanus Numidiae Primas, ae Concilii praeses, Augustinus, S AlipiuΑ; Erat Sylvanus Ep Ropus Zuminens,, &ann II. tempore collationi 1 Carthaginensis uti est missim primas encyclicas subseripserat, uti lib. et cap. . diemus. Discussa est Pelagianorum causa, nihil tamen contra Pelagium, aut Coelestium decretum fuit, sed eosdem uti novorum dogmatum inventorea per literas apud Innocentium Papam accusarunt, in quibus hae e inter extera conscripsere: Ut ego alia omittamus, qua contra sacras scripturas purima disi runt , haec interim duo, quibus omnino totum , quod diri dissumus, nituntur orerere, quis fidesia coari Asinent, non esse rogandum Deum, tit eontra peccati malam , arque ad opirandum justitium sit nostra adiutor , o non opitulari par iis ad consevcndum vitam aeternam christo gratiae sacramentum. Insinuarunt postea Pontisci Coelestium in Asa ad presbyteratum i repsisse, Pelagium vero Hierosolymis subsistere,
laudantes interim Hieronymum adversus eosdem acriter decertantem , Epistola synodi ea est inter Augustinianas Oa. Numidae mitius eo in conventu egere, qu m patres Carthaginenses, nam Pesagianos nullo anathemate percusserunt, sed causam ex integro Romano Pontisci iudicandam detulere. H rum Synodorum mentionem sacit Sanctus Prosper iticarmine contra ingratos cap. a.
Tu causis fidei flagrantius Ofrica noma Enqueris, tecumque suum Duente vigorem Iuris Apostolici folio, fera ,derea Liuconfisis , cor luto posemis limite victos.
convenere tui de cisma tirhilai dimi misera, geminoque fenum celeberrima ecetumcemis, quod R aprobet, quod regna sequantari Hi conventus circa autumnum huius anni qIS celebrati sui sie videntur, nam exeunte Januario anno sequenti utrique Epistolae Innocentius respondit. Collectore1 Miliorum edidere Synodum Mile- vitanam eoactam, ut in titulo pranotatur , Arcadio, S Honorio Augg. Conss in qua leguntur statuti eanones viginti septem, quorum octo priores Pelagianorum haeres m damnant. Ca Minat is Bar nius prae singulari, qua pollebat eruditione, recthobservavit, nullos in ea synodo canones contra Pelagianos potuisse decerni, quippe quae anno M a. quost,tres Augusti ultimum smul eonsulatum gessere, celebrata fuit, quo tempore nondum pelagianorum nomen orbi innotuerat. Ibi autem recte monet , sarraginem illam septem, & viginti canonum , quos veteres synodorum collectores per satyram congestos unius synodi Mileuitanae nomine inseriptos publica runt , ad diversa Asrieana Coneilia pertinere. Idem tamen arbitratur , octo canones contra pelagianos,
qui ibidem leguntur , non , priori, sed , posteriori Milhvitana Synodo anno Ars decretos esse. Digeiatores vero Conciliorum eiusdem urbis, nemine de-eeptos tradit, itemque quod utrumque generati emeiatiam fuerit, quibas O tinus, idemque Aurelius carthum enses Episcopus praesit. Haec ille ad annum ost pag. I sq. Baronii sententiam sequuntur eiusdem exscriptor Binius, Ae in recenti Conciliorum editione Philippus Labhaeus, qui pariter Binii tantum notas satis ieiunὸ ex scripst , ninil tamen de Volsi, ae Jansenti sententia praelooitus , qui negant octo memoratos canones contra Pelagianos Ni levi edito fuisse, quae etiam sententia placuit Chis tio in notis ad monem Io, Ferrandi pag. a 37.
55쪽
Ε Ψistimo ex viginti septem canonibus, qui vulgδM levitani dicuntur, tres tantum δ priori synodo ea in urbe habita exaratos fuisse: hempe XIII. XIV. de
XV. reliquos vero alienum sendum occupare. Atenim cum anno is. in Synodo Carthaginens recit rentur stituta omnium Conciliorum, quae sub Αu-jelio Prima te in Africρ celebrata fuerant , tres tantum canones meae rati Milexitanae priori synodo deputati sunt , caeteris reapse duobus Conciliis Camethaginensbus adscriptis. Primi VIII. canones editisuerunt, ut mox probabo , ὸ plenari 3 synodo Asincana Honorio XI. N The Hosti VIII. Conis. an no ηi8. quando pelagiana haeress in universali ex Asriel Concilio primittis damnata fuit. Canones v rh sequentes n. x XI. XII. XVI. XVII XVIII XIX. xc statuti fuerunt a Synodo Carthaginens Honorio VII. 8e Theodoso iterum Aug' Cons. anno clo T. Canones XXI. XVI. XXIV. XXV. XXVI. XXVII tiguntur iisdem omnit A verbis prolati in plenaria synodo proximὸ memorata anni Arg. Protecto cation XXVII. est ab ills Synodo alienus; nam illie legi tur subseriptus Donatianus Teleptenss primae sedis icum certum si anno set . quanto synodus MileVi h
hita fuit, Mironium ruisie Episcopum primae sedi, in
Byracena Provincia. Erat Mimnius atmo ro . By-2acenorum Primas ex eodice laudato, ubi recitatur synodus Caesariose Attieo Consi. celebrata; idem pariter memoratur inserilis in synodo indicta Stilichone
ite tum , & Anthemici Consi. anno os. R vivebat an-- 1 ti ut deflueitur ex gestis collationis Carthagi nens, capite I 3. quo tempore Donat amas nondum ad primatum provinciae evaserat, ut dicemus insertu cet ia. In eodice Asricanorum Ccinciliorum
1 e,pite sq. x tantiam isti canones Mileuitanae priori synodo adscribuntur. I. Quinam Episcopi alios d/heant praecedere. 11. De archivo, de matricula Nisemidiae. III. De ina vultdeo Episcopo. IV. De NaYimiano Episcopo. V. De Epistola diem conseiaciationis aspiscoporum exprimente. VI. De Lect ribus ad alteras Ecclesas non promovendis. Cur enim, s vi levi tam synodus tot canones disti inaemelesiasticae pernecessarios praescripssset, in illa eo rundem repetitione anno Aru. ab Aurelio iniuncta phaetermissi fuissent, &diversis aliis Conestiisdem titi λ petrandiis Diaconus Carthaginensis in eoilee tione canonum laudat duo huiuste Mile*itani Cori ei lii statura. Titulo X. Ut Episeopus ordinatus ab ordinatore literas aecipiat: &Tit. LXXVII. Uthullus Episcopuὴ prioribus sitis se audeat a temnere.
Qui duo eancines verὰ a Milcritanis Patribus emana iunt , nusquam veris ullum aliorum canonum ex iis,
qui vulgo Mileuitani dicuntur, sub titulo huiuste
soriodi adducit. Imo Tit. XXX. recitat canonem ,
ouo urgente ne state virginis consecratici ante a
num vigesimum quintum Permittitur, appellat a tem non synodum Mileuitanam , sed Carthaginensem licet inter canones Mileuitanos si Vigesimii, sextus, est autem canon XVIII. synodi Carthagi Denfis anno inis. celebratae, & rem ab eodem Feriatis do uti canon decimus octavus eiusdem Concilii Adiicitur. Praetere, Titulo XXXXIII. reeitat ean hem ex Concilio Carthaginens Titio.quo appellatio nes ad Imperatorem spiscopis interdicuntur. Hieetiam canon tu inter Nileuitanos undevicesimus, Ruhre stitutus suit 3 synodo Carthaginens anno ηοτ. Tatidem Tit. CIMI laudat eanonem, quo continentia praecipitur iis, qua uxores, aut viros dimittunt , illumque attribuit synodo Carthaginens ot
ximh memoratae tit . non verδ Mile vitam ama ea. eum tamen titulo II. ibidem insertus legatur. Ex quibus evincitur, eanones Mileuitanos a Concilii, Carthaginensibus statutos fuisse teste eiusdem Mese-sae Carthaginens s Diacono sanctissim ci, ae doctissimo. At neque octo illi canones contra pelagianos
adser ibi posiunt Synodo posteriori Mileuitanae, qu
niam nusquam Sanctus Augustinus ean nes hu)us Synodi appellat, sed literas tantiam ab Africanis striditas ad Innocentium laudat, Epistola os . De conelliis
duobus, inquit, provinciae cartha nensis, MPe κ-midiae is diam sanctitatem a non parvo Episcoportim mero obscriptus literas miseretis contra inimicos gratia chribi. Si vero canones condidissent, memoralis literis adnexi legerentur, eosque Innocentio adprobandos misissent. Rursus Episto ad Hilarium ait rJam inim, cimi scriberem, cognoverinus in Ecclesia Carthaglans adverssi eos uiseopalis comitii e diarum fuisse decretin per Epistolera sancto, O veneraliti P. Innocentio dirigendum, O nos de concilio N timidi Λd eandem Apostolieam Sedem iam sim liter scripserems; de antes praemittit haec ipsar 'querit quidam haeresia in
mica sutia christi creatar eringere, sed nondum e-d n re at Ecelessse rata est. Porro decretum Camthaginensis Concilii hie ab Augustino laudatum in e .erba in Epistola Si nodali conceptum legitur: Idremmcin; deliteratione e Utiimus, at harusmodi per
Dasiunis a scires , quamvrs ad presbyteriam idem Cer-
am heminaverint, ipsos oeshematigari oportere, ut
si eram non potuerit, sutrem eorum , qui at de eeptis,M , Dei decipi siunt , cogesta fretentia, quae
in eos lata es, semitas procuretur. Ime itaque gestum Domine Frater functa charitati tua istimandum duximus , tit flaretis nostra mediocritatis etiam Apostolicae Sessis adhibeatur edictoritas. Ex quibus constat, Asricanos nullos contra Pelagianos canones saluisse, sed ni palinodiam errorem canerent, , fidelium eommunione eosdem removendos ἐuxim 3 At octo illi
canones a Baronio his Synodis provincialibi Asrieae deputati anathamate spillatim clauduntur, ut iam ea sentientes, quae per illos damnamur, evidenter abricissa separati appareant, cuius oppostum conti tisse Augustinus Hilario per literas eontestatus emadem Epist. aos. ad paulinum ait: Misa sunt ita vede hac re ex duo a comitiis, curthinimus, idi AII vitam relatiors ad A sodιcam strim. Nul los itaque canones Africani condidere , sed integram Pelagianorum causam ad Romanam Ecclesiam detulerunt.
Hine Coelestinus papa, ut vulgd putant, in litetis ad Gallicanos Episcopo cap. Io. scribit: Illud etiam , quod imma curthurinensis S odi decreta coniratiam
es, quasi proprium o latita sedis displictimaγ , sta
timque subjungit quosdam canones Nileuitano Coniacilio a Baronio attributos , qui tamen Carthaginens ibidem adscribuntur, fle quid n plenario ex univemia Africa coacto. Postremo clim praeterita Coneilia tempore Aurelii in Africa celebrata a lino Io. in plenaria synodo Carthagine indicta repeterentur, ea nones illi octo recitati sunt ex Concilio Honoriri XII. R Theodoso VIII. Atin. Conis Kalendi, Maii Carthagine peracto ex cap. 6. Cod. Africani. Ex his patet, perperam Tom. Concit. Adit. Regiae illos octo canones eum reliquis attribui Synodo Mi-lamitanae II. cui ibidem canone ultimo dicitur praefuisse Auralius eum Donatiano primate Byraceno, ac provinciarum Legati . Etenim hule praesedit
l, anus dimens, cum Numidiae Episcopis, neque
56쪽
que suit Concilium Generale, ut putavit Baronius, euaus verba superius dedimus, sed Provinciale ex epigraphe Epistolae oa. apud Ausustinum.
Autustinus fidei causam omni conatu adversus Pelagianorum insidias defensurus privatas etiam ad Innocentium literas dedita quibus tamen. ut ma usauelaritatis pondus inesset, easdem ab Alipio . Eu dio, ae Possidio subseribendas euravit. Hi quid olim Augustino e vixerant , atque ex Augustiniano Hipponensi Monasterio nobiles in Africana Leelesa sedet indepti erant. Alipius TagastenssEpiscopus seientia, & auctoritate percelebris, rebusque contr1 pelagianos gestis insignis saepius no-hi, in eius commendabitur. Evodiu militia relista, ae Christianis sacris initiatus Monachum cum Augustino concive induerat, & paulo post Uraiae inprovinei4 proconsulari Antistes consecratus anno I . contra Donatistas a synodo Africana legatu ad Honorium missi is suit; Hie synodo Cardia nensi
hoe anno contr1 Pelagianos peractae non interluerat, non enim in literarum epigraphe nominatur. Pocsidius erat Episcopus Cala mensis, & anno Aro. publica legatione eontra eosdem Donatissas apud Imperatorem perfunctus suit, ejusque opera factum est , ut Honorius Marcellinum in Asti eam summa eum potestate mitteret, a quo anno sequenti indicta eos latione Carthaginensi. Possidius unus h septem Episi pis suit, qui conira Donatistas disputarunt. Egit pariter Augustinus eum Aurelio , ut& ipse tanquam Primas Asriem laudatae Epistolae nomen daret. Caeterum in hii literis Augustinus sucis omnibus a rasis, suis eos ribus Pelagianam fraudem depinxit ;insinuavit Innocentici, vulgis iactari , Pelapium
plures Romae patronos habere , nonnullos, quM Pontificem in eadem sententia eum Pelastio esse sibi persuadebant, caeteros, quod Pelagio sit in eos errores adscribi arbitrabantur, dein pluribus in P lagianam haeresim invectus, quo de facie tota ab I nocentio cognosceretur, Pelagii librum ab ejusdem distipulis sibi proditum eidem misti ne vero Pomtifici tot curis oceupato multum laboris iniiceret, a stetisti, eapitales eiusdem errores notavit, addidit etiam volumen de Natura & Gratia, quo librum Haeresarchae eonsutaverat, itemque Epistolam abs se ad Pelagium datam , qua Pespondebat alteri ab i somet Pelagio in sui defensonem perscriptae, enravit autem per summum Pontificim eandem transmittere, ut Pelagius magis eum, qui misisset, quam qui seripssset, attenderet. Insinuavit etiam Pontifici, Pelagium aut Romam aeciendum, ut divinae gratiar suomet ore palam sne ambagibus testimonium daret, vel hoe ipsum per literas agendum ἔnondum etiam ad se delata frificavit gesta synodi
Palaestinae, ex quibus pelagii sententia melius codinosceretur & concludit Epistolam: Utrum etiam nouor rivulus licet exiguas ex eodem, quo effiam tutis alundans, emanet ea te fluentoram, hoc a te probari
volumus , lassique reuriptis de commani partie atione anitis gratia e sotiri. Hane Epistolam una eum i iretis utriusque Synodi Carthaginenss, S Milevit nae Julius Episcopus Romam ad Innoce tum tulit. palladio interea Syracusas navigante Augustinus scripsit ad Hilarium , cunetarum, quae tune in Africa contra Pelagianos gesta suerant, eundem certi rem reddens, nam &antὸ biennium alias ad illum literas dederat, quibus me iratas Syracusis a Getes. iii discipuli, quaestiones enodarat. Prius etiam scripterat Augustinus ad Joannem Hierosolymi num, eum aecepisset ab Oroso, quantam pelagio
advocationem commodasset , rogans eundem, ut
gesta Synodesta in Afri eam transmittere dignaretur, ea enim ab Africanis enixe desiderabantur, cum ve-Q diu, ditique responsum expediisset, item 5 ad eundem scripsit; Ea autem est Epistola as a. in qualiae habet, quibus nimius Joannis ergὶ Pelagium amor signiscatur. Pelagium verὸ fratrem nostrum , filium tuum, quem ossio, quia miarum diligis, hoe illi exhiberi sistero dilemmm, ut homises, qui eum
Hrunt, O diluenter audierum, non ut eo tuam sane
litatem existimetii faui: Cumque sibi certo Augustinus persiladeret, ambiguo gratiae vocabulo JOannem a Pelagio sorte decipi , non sollim eundem fraudis admonuit vertim etiam librum pelagii &suum de Natura , de Gratii transmisit , rogans
Joannem , ut pelagium erroris admoneret, haec
praefatus. Si diligitis Pelagrum , Hlgit vos etiam ipse , imo magis se ipsim, o non Dos fallat.
Video Seriptores Carmel ita; Baroni si hinsensos, quod Joannem pela anismi incusarit, Illud tam etieertum est, Augustinium aper id docuisse, Joannem Pelagii sententiam in congressu Hierolymitano expugnasse ; haec enim ad perpetuam Ioannis commendationem in lib. de Gestis Pelag. cap.; o. seripta reliquit, nempe, ipsam gantem montes dGersias sapereminentiam gratia relestis stultis trisius divinorum testimorieoram tanquam fulminum ictitas destrisse. Joannes quidem ntin Pelagii sententiam tenuit, sed Pelagium sitim ipsus tenere existimavit, in quo deceptui est, sed haud mirum , cum haereticus ipsum Romanum Pontificem Zosimum ii, quoque artibus
circumvenerit. Num vera Joannes libros, ac literas ab Augustino misiat acceperit, in incerto est, paulo enim post diem ob it succedente Praylo, qui Pelasio impensus initio, fle ipse sivebat. Cum Synodalia aesta de more literis mandanda
essent, qud posterorum memotiae traderentur, uir
que svnodus eam provine iam Augustino imposuit,
qui Hipponem reaiens, quo diligentilis iniunctum
munus exequeretur, cuilibet se adeundi facultate
interdicta, per qninque dies gesta disposuit, quae postea ad plerosque subindἡ ut occasio serebat, ipse
transmisit. Ha e pro concione Hippone recitavit Augustinus: mutuit, inquiens, mi v, e vobis pro ter curam Scripturarum, quam mihi Fratres , O
tres mei coeptisopi duobis, conciliis Numidiae, O carithaginis imponere es uti sunt,ut per quisqae dies nemo mihi messis esset; Ge eonfectasin placuit, αὐ- mactis ς citatur pleritam vectrum, er ocelamatio
vestror Epist. iro. Quae tamen non adeo constanteras a re ausim, quin de aliis sortὸ synodis illa m lius aeeipi possint , quotannis enim tum in Numidia, tum in Proconsulari prominei 3 si nodi cogebantur Iilla uero Augustinus pro concione dixit anno q26. ut recentiora videri cuipiam possit Cone ilia laudas.se, quam olim ante decennium celebrata.
Sanesus Innocentius Papa Pelagianos damnat,
satio post ais, eis iam mortis tempus aliud a mulgari chromtigia probatum. Augustaus contra Pelagis sectatores ad Paulinum 1cribit. μὰχo
ocentius Pontifex Africanorum Patrum literis a Iulio Episeopo acceptis anno I . re maturὸ considerata, pelagianorum haeresim damnavit: Aec
57쪽
petat idem paul3 antὴ gesti palaestina , qnibus eum annum qi . scribere , sanetam Innocentium diem lutis probE se cognovisse, testatus eri, pelagium obiisse V. Kal. Augusti, quo die eiusdem medio iaolis partim vitavio, partim intcrpretando, polim ab Ecclesi eelebratur 3 Scio Panvanum meum in ad tempus nurado tota se iactaritate eo Mysse. Chronico Acciesallico asserere Innocentium moi Tpist. ys. inter Augustinianas. Quare in Pelagium , tuum anno superiori Aa 6. Verum ab utriusque se ae Coelestium novis istis ex Africa literis excitatus tentia discedo, Certὰ Panvini opinio evidenter i. anathema pronunciavit, quod ibidem Epist. 03. ad sellitur ex subscriptione literarum Sancti Innocentii Mileuitanos tale est ovilia Pelagiam , calen um- ad Synodum Mileuitanam inter xpistolas Α usi.αι. que ides in ν ηιο es vocum notaram, Fae sicut dixit datae enim dicuntur Sexto Kal. Festiarius Η- , Apostolus , aedificationis nilaiam, sed muli ν Usimas oe constratu κ c. cosi manὸ des enatur praesens alia consieverum parere quasti es, grates. yca commam nus ΑΙ quo Honorius XI. Conflantius vero alte ne privari , passoliti vigoris octoritate censemus, rum consulatum gessit; nam primum consul hiesiitriare ν Distant de Diutili tigatis, a Do captisi te cum Constante anno qI . tertium vero cum Theo neruar secundum ipsetis Ῥoluntatem , eosque interim dosio Augusto anno Aro. Baronii , & omnium serio,ili Dominico non recipi, quod ipse terrege vi δε- sententia ex Anastaso desumpta indὸ nobis non pro
quo ιti tramitem deserere DoLertint. Datum V . MI. batur,quod in omnibus antiquis Martvrologiis Sane Felm Muas Honorio Aug.-Constantio M. c. cons. - ti Innocentii Papae mors recitatur ille duodecima
stridi. vero nempe V. Kal. Februar. reseripsit Pa- Martii. Ididit Bollandus Martvrologium sancti tribus Carthapinens s s nodi: In plerissiae tamen Hieronymi ante mille annos vetullissimis caracteri codicibus M. S. e dem die utraque Epistola data le- bus exaratum, ubi legitur: M. tius Munii umide pitur; at privatis literis Aurelii, Alipii, & Α psula Sancti Dinocentii uisopi. Hunc vero non Ro sustini respondit Innocentius pridie Kal. Februarias, manum Epitcopum, sed alterius sedis maestitum M. nam e codice Cor iens hanc earundem subscrip- mam proicistum, ibique postea mortuum idem Bultionem profert firmondus lib. e. propem. cap. a. D landus existimat. Sed est vetustissimum Martyrol,la pridie gal. Februarias post consularum gloriose simi gium, quod Rosoeydus vir eruditus vocat fret vi Theodosii VII. Iunii Quarti Festudii κ.c. Por- omnium aliorum Metirapologiori , missum ex urbe ad
id in Epistola ad Augustimim seribit, a Lateis qui- Aquile,nsem Antistitem a Romano Pontisce, quod basdim hesta se mi aestina accepis,e, indeque satis etiam anti'uum Bollandus nominat; porro ad IV. eollisti, pelagium suae absolutioni non sdere , qui in Idus Martii scriptiim ibi legimus: s inglorum Puer,pe qui nee illa ad se perserenda curasset, nec ab allia ficum Gruorii Innoctviii Idem habet Martyr, tuo iudicum ad sedem Apostolicam mittendum pro logium cui tum a Luca Hollienio unicum acti, Mil. vi defensione testimonium impetravisset; haud il- tyrum Fclicitatis, & Pei petuae. Hoe item constatium sibi per litera, Ronam diecersendum, sed huis ex Martvrologiis Bedae, di Adonis, qui auctores potius fistinandum, quo comesus vel coram, vel antiqui sunt, di e eivstiti ita, eodiet , sua Mar- per literas abalutionetii obtineat I Eiusdein pelagii tyrologia exscripsere. Beda scribit: IV IIus M librum se evoluisse, multi, illum blasphemiis sua- iii ps sancti si Drsi P. O. g.quem die B uri ιμter e , nihil in illo , quod placeret, nihil, quod Meemii T a a Di rexit Ecclesiam emos m. mersi non displiceret , assertum; ipsius vero Augustini duos, dies a I. His costituitim feeis de I H Oxpistolam latius contra pelagium dii putantem - Peluiam , Ocaltssum Haretι cos damnis diit. Bollan. Ira ratione consistere . ut O illis omnem tollere pus dus addit: Si istinia tertiora indicentum , ea ut Diti se ι error m , O id eum dato euivis nostrae legis ex se amplectataν suademus. Sunt planὸ eam in remediplo, qιmni Di debeat, dignum podit praebere Dom- tiora cruditissimi, ae santissimi viri verba , querem. Haec Innocentius. omne posthae dubium tollant. pasehisinu, Lil bai Augustinus amicorum tandem industria Palaesti- in sicilia Episcopus, qui Apostolicae sedis Iaegatusna Synodi gestis acceptis, quod vulgo in illa λ- in svnodo celeberrim, Calehedonens primo loco latius absolutus serebatur, quasi illi Episcopi in sedit, in Epistola ante s . I eonis sta seribit: Temei isdem sententiam pedibus ivissent, operae pretium pore ricordationis Domini mei maderasoris M' i Zοθ- duxit, librum condere, quo gesta illa Orbi Ca- mi amo conflauias maviti si sti M. O crast mi in tholico exponens hae tetici vaframenta propalaret, tunc enim eam deelmaritur, ne d cimo κά. Mesi disseiusque dolos apertissime demonstraret, smul etiam Naschae t meretur, celebrarum es octavo die gal. A , doctos, ac pios Antistites defenderet, quos, sima lis. Et poste r cum favictae mmoria Domino quondam erat, Pelagianos errores plenis sumagi is approbasse. ineo, ae Matismo Tips Zosimo m. ilici nocte , qua Librum erici de Cestis Palaestinis, seu ut alii malunt, De leuar in diem Dominicum x die xul. Maii fom I de Cestis pel 1gii, 3: hie plane titulus libri legitur erebina competenti replerus est. Eeee tenim nio viri conscriptum Aurelio Catthaginens nuncupavit, ne Z ,simi quondam elientis sedisse hune ipsum pontis- illo absitito, de Pelagio loquitur a. Retrare cem anno i . tempore Paschatis. Batonius ada cap. 4 . eadem quoqΜe dormasa putarentur iudices a' numqs3. scribit datas hasce literas anno ηs . quod
probasse, qua ille nisi dumos t. nullo modo as eis nisi in illis solvitur dubium de Paschate anni 3 s. de quo damnatas exisset. Hie liber de Ceilis Palaestinis diu Leo etiam seripsit ad Julianum Coenshm. Vir i latuit, tandemque in risulana Canonicorum Regu- gnis evelos minimὸ advertens non uno loco procul ilarium Bibliointea inventum Vel serui edidit; mo vero abit. Anno ues. dies passioni Dominicae a Romae in Bibliotheca Viricana inter eodiees olim ei dit x Kal. Maii Cyclo Lunae XIX. Solis XVI. ducum Urbini num. CXVIII. aliud eiusdem exempli lit. B. itemque IX. Kal. Maiarum dies Sabbatoo
volumen pulcherrimis caracteribus exaratum legi. currit. At anno, de quo Pascha sni literae loquun- Innocentius pontifex damnatis pelagianis, quasi tur, dis, pasonis XI. Kalendis a Maii occurrit, MIX. nihil, undὸ piis gloriae eidem adjici posset. esset XA. Miamin die Dominica dies obvenit. Est plane reliquum, petu h post ad supercis evocatur IV. Idus ex recitaris caracter abus annus cui fuit Bisscxu-Natui. Video insignem amatium scriptorem ad lis Cycio Luna VIII. Solis v. lit. B. A. quo annosam.
58쪽
sisti. itis Faselialis peracta suit die as. Aprilis, de
qua eo tempore gravis orta erat controversia , quam Pasth,sinu, siluit. Hoe etiam ostenditur ex consulatu Aetii II. & sitesvisti, a quo annus, de quo seri-hit Pases, stius, ut ibi testatur, est octatus embolis malis. Nam eum illi maei stratum inierint anno quadringentesmo trietesmo septimo,quando incoepit e clus ille octo annorum,patet annum ηε ibidem des- mari. Qiiod autem in eisdem literis legimus annum, de euius paschate controvertitur, este consulatu Antonini, & Syagrii sexagesimum quartum , suere consules anno 8 a. ex librariorum errore deseendit, est enim LXIII. atque ita se legisse in firmon-diano Codire testatur Petavius lib. a. Doctri temp. cap. 62. Quarὸ chm literae Paschasni superiori .ntio diis sne, liquet eas scriptas fuisse anno a. quisuit vigesumis sextus a Paschate sub rosmo a Latini,
elua tempus debitum celebrato. Hee dilisentiuι distussimus, ut literas easdem anno 4t . viciniores ostenderemus, ne Pascha sni sertὸ memoriae vitici illa de rasimo verterentur. Praeterea in Chronico Jornandis apud Hermisnum Contractum legimus r
lana 4t . Quaesis de Mitis anni vasta oritur Ius a
simo. Hoe ergo anno erratum est in paschat is eele
bratione, nam peractum illud fuit die as. Martii, clim celebrandum fuisset die ra. Aprilis. Prosperin Chronico ait: Theodosio VII. O Paetidio cog Zψι-
vem , ses octo. Ciam vero certum sit apud omnes, Eosmum mortuum die as. Decembris, eius electio eadit cirea diem I . Martii, vacante Sede quinque
duntaxat diebus. Idalius Episeopus, qui iuvenis sub Innoeentio vixit, initium, & snem Pontiscatili Innocentii dupliei caractere Coelesti signati . uariis. soli, facta defectio Tertio Idus Noembris feria ripamuh e Ecclesia XXX . habetur Episeopas Innoe8maius. Altera etiam eclypsi desgnat annum obitus ejusdem 1 Η ονῶ a . solis facta definio die t x P. Muttini qui fuit κ. feria. Romana Ecelsa X IX. ρν - ρ det Discopus Zosimus. Initia Innoeentii rectὸ statuuntur anno octavo Arcadii, tum Honorio fratre die Ir. Januarii anno 3ys. imperare erepit nemmanno soa. Addit Idalius suisse Olmpiadis aus. annum secundum, quo sane anno die et r. Novembri semihora post ortum Solis ecepit Romae videri eclypsis, quae duravit horis a. is sole in gradu scoria pii et O. ta. Vetum Idalius minus rem seriam secumdam eo anno in tertiam Iluum MVembri, incidisse putavit ν fuit seria III. Cyelo LunE IV. solis XIx lit. E. Rursu erravit Idalius , dum annum mortis Innotentii statuit rg. quo Honorii a . de secundus Olympiadis avo. e currunt, quo anno XIV. Kal. Augusti aecidit Glypsis, de qua Chr nimn Alexandrinum: Honoria YII. O rheodosio HII. cost. Hisco I solis eArpsit ateidie misse Diio XU. Ε . sit die Ara eris hora octo. Da hae etiam seribit Philostorgius lib. a. num. 8. Qaod mense Diio m δε- rimam nonam progresso Hrea acta, in diei horam sol Me. defecerit, at e stella lueerent. In epit Romae hora post mediam noctem II. 3I. duravit hora I. Ag. sole in Caneri gradu a . ss. Erravit etiam ponenses die is. Julii seriam v. suit enim seria VI. in dia seria tradit Chtheseon laudatum Cyclo Lunae I.. lis VII. Iit. F. Deniquὸ idem lapsus est, dum In-
noeentium XYGIII Romanorum Pontiscum nuncupavit, qui XX. dicendus erat, undE &Zosmus sedit xv. Augustinus Epistola iis . ad G nerosum exam a D. Petro usqui ad Anastas vin In-
noeentii deeessorem Romanorum Pontiscum catalogum dedueit, estque illi Anastasus XXXIX. 1 D.
Petro. Atque lixe de tempore obitus Sancti Inno
Gntii , cuius memoria die 18. Julii recolitur, quod Geth e3die 1 sergio II eius reliquiae translatae sunt in titulum Equitii. Hic Innocentius relatus est inter Divos, atque ab Augustinianis summi religione eolitur, quod primus Romanorum Pontificum sancti Augustini seniatentiam contra Pelagiantis in synodo Milevitana la tam Apostolica alictoritate sim vit. Idem vero Aia
sustinum impensiis amavit, habuitquὸ eum illo si
miliare siletarum commercium, quarum nonnullas
salutationis tantum gratia scribere solebat, ut patet ex Epist. O . inter Augustinianas, ubi Augustinum carismam nuneupat. Gennadius in lib. de Illustri script. cap. r. haec ait e Innocentias inbis Asmunis Episcopas scripsi deerreum Occidentaliam Ecclesiamum, is inserualium ad restis Pelagianos detum , quodpostea suerassor eius Pupa Rosimas lusitis c non latinis ut vulgo legitur) pfomulgavit. Nescio quid Orientali, Eeclesa antὸ Innocentii deeretum statuerit contra
Pelagianos; In Blasyn o Diospolitana eorum causa agitata est, in quo iu/icio Pelagius absilutus suit, licEt reapse coactus fuerit ad errores obiecto.
anathematirandos, quod sexcenties pelastianis Augustinus exprobrat. sanὸ Innoeentius noluit approbare acta synodi palaestinae , an , inquit Epist. os.
ad Augustinum, non pssumas illorum nec mi re , me approlare lascium , ei m nesciamtis utrum vera sime
gesta , aut se vera sunt, illum , Pelagium scilicet,
constet magis sisterfuisse, quam se tota veritatemrgasse. Photius Cod. s. scribit , Pelagianos in Oilente ab Alexandrina Ecelesa siisse damnatos; giemsunt, inquit, qui ita sis ferant ex Ecclesa velut haeretiei temporibus Neophiti A exandrini, sem-tii mani . t sitis. Errat Photius, nam Theophilus letharta eoνreptas obiit e futura Hoκorii IX. Ora odosii . m. xul Octobris ex Socrate lib. r. His
pccl. cap. . anno scilicet AI 2. At eo anno adhuc λ-lagiana haeress latebat , neque usquam praeterquam Carthagine , Insonuerat Praetere, cum Valerianus erWus pelagianus Alexandriam se recepi siet, Eusebiti, Cyrillum Theophili nepotem monuit, ne haeretico locum daret, eum a caeteris orientalibus ει- lagiani expellerentur; suomodo nunc , inquit, cum beata memoria remeentius Pelagium , careeriumque eum fuis ea tihus condemnant curictis eos alucient/bus orientialias, Aeaeandrina Ecclesia in communionem re
e Iris quae sola, O prima inter eouero, vitales bost des refutare de erat. Nihil hic de lata a Theophi lo in petitianos sententia dicit, quod tamen nepoti
avuneuli decretorum ad reprehensionem usque ine,uia Chrysostomi tenacissimo inculcandum fuerat. Hine patet Eeciesam orientalem tempore Theophiri nihil statuisse eontra pelagianos, unde deceptus est Uossius, qui lib. r. Hist. Pelag. eap. go. Theo philum inter Pelagii damnatores numerat photii iesitimonio deceptus. Raronius Anno Is Num. r . lagens laudatum Gennadii caput t. putavit Innocentium praeter literas adversus pelagianos ad Uticanas synodos datas eondidisse etiam decretum contra eosdem, quod poste, Zcismus ad uniuersos orbis Episeopos direxit. sed non possum his assentiri, cum nutus deiscreti nusquam mentionem feeerit Autusti 1; Hie Epist. η . seribit ad Valentinum, mattere se omnia decreta in eausa pes alianorum , 4bique numerat
59쪽
tres Afrorum Epistolas , itemque tria Innocentii ad enim tio nulli Pelagianos errores tanta pertinaeia de ericiem rescripta; rursus Concilii Asrieani literas findebant, ut assererent , parvulos sne baptismo ad Zasimum datas, eiusdeoque ad universos Episto- decedentes damnari non polis, idque se adeo eon. pos rescriptum , ubi altum de hoe asserto Innocentii stanter tenere assi abant, ut vel P lagium ipsum, si oeereto silentium. Sed nee putandum est , idem sectis sentiret, se deserturos profiterentur. Paulinus decretum ab Innocentio morte praevento non fuisse illius urbis saeris praesectus erat, quem Augustinus ob publicarum, quod postea simus praestitit; Etenim singularem eruditionem, ac pietatem mirascὸ eo eur Ensimus initio pelagianis credebat λ Et quidem 1ebat, vicissim&ipse Paulino dilectus, erat enim cum Coelestius, fraudibus per Africanos palam non- vetus utriusque amicitia ante annum 3οI. contracta dum sitii, , iterum dismo audiretur, ponti sex ex Epistola as. ad Romanianum i cum vero Sanctus Innocentii tantum literas ad Carthaginensem , & Doctor probe sciret, quantum a Paulino Pelagiu3Nileui. anam Synodum objecit quod non unci loco olim amaretur, idque etiam ex Elristola ab anno os repetit Augustinus I Lib. a. ad Bonis eap. a. ait: Im ad Paulinum a pelagio seri pia pateret, quae teste ipso sapor etiam colestiam fe et e molient m ad consen- Haeresarcha apud Augustinum cap. 3. de Gratiittentam stimuinctis S dis . suo e literis cretia inter- Christi trecentis forte iresias conitabat, timuit, ne Ioea lane e strinxnit: Et lib. a. de pece. Orig. cap. . Pelagius homini sucum saceret, quarὸ prolixam sati1 testatur Zosimum instisse Coelastio, ιι stis . Os Epistolam ad Paulinum perscripsi, qua certiorem heae ultria, qua a sanctae memoria suo P, acutore ma- eundem se eit eorum , quae tum in Africa per syn vidi risi graeberet asinfum. Sanh Innnocentii decre- dos Carthagine, & Mileui habitas, tum Romae pertum Z limus Coelestis o u .uisset, s in Ecclesa - literas ab Innocentio gesta fuerant, quorum omnium meis scriniis illud invenisset. inare Gennadius no- exempla etiam ad ipsum qu , plenius instruerenar, mine deereti illud tantum intellexisse dicendus est , transmisi, scribens insuper duodecim prauerti me qund in memoratis Innocentii literis ad Africanos Pa- rores in synodo Palaestina Pelagio obiectos fuisse, tret contra Pelagianos statutum fuerat. scio Eras. quos ibi recenset, aitque: Hae omnia Pelagias seu rad-mum scribere Innocentium in dictis literis Itio more Gemallet it , laris I sta ipso tisam stir , ut nihil saevum potius, quam eruditum an narere , cuius censu- ad ea qκoquo modo defendenda vi putationis arta eriι; ra sine reprehensone ita a Voqio reeitatur lib. i. cap. ibidem etiam disputat de electorum praedestinatione, I . .in v ia Epistola ista tanto I dignae . si te, eum ac reproborum damnatione tanta quidem dicendi co. quoquin contendia re notamus. 2 gabat Dia id magndis pia, tantaque argumentorum subtilitate , ut nu D seuerius. Veri,n spistolae illae commendantur ab quam soria melius: Hi ne fictum est, ut Semipela- Augustino lib. i. contra Iul. OD. . et identa inquit, giani , qui gratuitam Augustini praedestinationem paruit vir ille santis is r cunis responscie conelliis, respuebant, nane quoque a s paulinum Epistolamis quod aut quilias . sonesica sedes, O Romana cum improbarent ex lib. de Dono persev. cap. 2I. Has careris tenuWr 1 eranter De esu ρ & qilibusdam eius- autem literas exaratas post Innocentii mortem eo dem sententii, lauditis, uise reo inquit, μὴ pertum est, nam ibidem beata memoria Innocentium ipsi Domino . cuius ille o tistes usus est testimonio: de appellat; concludens Epistolam ait: sitia extem σlib. i. ad Bonis. cap. a. titeris beata m maria Papa δε quisvis exeserimas, qua mitum dolemusta . O facili 1 noeentili de hae re tabitario tota Λόlua es; di cap. q. credree notamus, audiet a commani ameos o fas narreeens: is earundein i iterarum varbis exelamat: uald Quibus suspieor Iulianum in Campania Episcopum lyra sedit . Molica sententia elaHAs, arque muniristitue eommunem amicum , ae Paulino vicinum pelagia videli a. de Pece. Orig. cap. g. deo. Cur enim im peritus censor sevitiem innocentio exprobrat quddPalaetianos damnavit, quos ille sorte voluisset absolvere Illos tantum uti morbidas cive, I Catholicis
nis jam publieὸ faventem dessnari.
caulis eqclusit, at hoc Africanae Synodi antea pere gerant , quae prima haereticis poena decernitur. In ruditum stylum earpiti ergone & sanctus Antistes manum ture ferulae lubiiciet, qud dictionis elegantiam vel invitus doeeatur λ In illis literis non sevus, sed pugnax Innocentius exhibetur , plura enim, ea que solida argumenta exerit, queis Pelagianam haeresin proseindit; Potuerat quidem plura ex sacris Seeipturi, testimonia educere, sed optime memin rat , scribere se synodis doctissimorum, ae sapientissimorum Patrum i hine sunt eius verba in Epistola ad Cone ilium Carthaginenser To sem Mara direre, nise vos eoatiaret euncta dixisse. Augustinus in Epistola i as. ad Paulinum Nolanum Innocentii literas hoe strangi elogio exornat: Seripsimus etiam ais bra
ta memoria Papam Innocentium prater comitiorum re
latione, literas familiares , ubi de ipsa eatisci aliqkantadiurias egimus. AI om a nobis ille rescripsit eo mmodo. quo fas reat, ataue oportebat Aps lisa seria
die sit . mibus verbis Erasmi iudieium institiω
argu t ar seribentis, in memoratis literis ingenium, Oer idit. - tali dignum Prasile desiderari. Interea mortuo Innoeentio Pelagiani in Campan a
praecipue secutius pro secia loquebantur ι Nolae γε ariani dismo Fapa imponere conantur. ne Erote, o Lazaro Pelagii accusatoribus η- nulla adnotantur , ac Fl. Dextri cironicis
SEd ad Pelaaium in Oriente degentem redeum
dum est. Eorum quae apud Afrieam in syn do utraque gesta, & postea Romae a sanisti Innocentio Apostolica .uctoritate frmata suerant, fima in Asiam delata, pelagius, ae Coelestius, quδα-hus suis e sulerent, statim Pontiscem a/eundum sibi esse deereverunt, itaqueὸ revisum est, pelagium literis, Coelestium Gram Roma ouum dic re I scripserat enim Innocentius Epist. ς s. apud Augustinum de pelagior Totes enim damname, quas erat, aetatis literis emoris fui , at regressum ad nos decet, veniam pUalare. Quare Pelagius lit
ras ad Innocentium dedit, quibus iniustὸ se ins mari quaestus , Erotem, ac Lararum uti publicos calumniatores aecusabat , quorum suis, delationisbus praesens quidem in Palaestina aeeusatus , sed pie his sussiagiis a iudicibus absolutus silerat , Ea vera, quae in Africa coalta se gesta iuuant, iis dem
60쪽
dem accusatot ibus impellentibus sin insultatione , ae praeeipiti deliberatione decreta a Timabat i Qud vero facilius Romano Pontifici ea persuaderet, lis bellum suae fidei, quem symbolum dixit, ad eumdem transmisi, in quo, ut ait Augustinus lib. de
Crati Christi cap. a. ea, de quibus non interrogabatur , pluribus prosecutus, ab unitare Trinitaris use De ad resurrectionem earnis late suam fidem daduxit, alia autem, quae praecipue ab eo petebantur, paucis, iisque ambiguis verbis inclusit, nemper Baptismatinum levimus, qtiod iisdem fuaera rati verbis in infantihus , quibus etiam in majorisus assertatis esse celebramdum. De libero vero arbitrio haec posuit: Liberum se e sitemur amistriam , ut dicamus nos semper Dei imdigera oritio , O tum illos errare, qui ctim M missaea duum , hominem pecturam vitare nonposie, quam alios, qvi eam Ioviniam afferaui, hominem Maposse preca-xe a uterque enim tollit arbitrii libertus . P, ω vero dirimas, hominem semper opacare, o ηοηpαcumens se , ut semper nos liberi confiteamuν esse arbitrii. Hocce Symbolum inter opera D. Hieronum i diu eireum-
ratum est , sed esse pelagii patet ex Sancto Augusti no in lib. de Gratia Christi cap. a. S 33. quibus in
Ioel, adductas proximὸ haeretici sententias excutiens ambiguitatis plenas esse demonstrat. Nonnulla etiam stagmenta literarum pelasti lege ibidem cap. o. &si. & shquentibus, in quibus Pelagius ex libi is abs se editis, quos recenset, divinam semper gratiam semet asseruisse comprobare conatus est Ptaylus Episcopus Hierosolymitanus, qui in demortui Joamni, locum suffectus fuerat, commendaritias pro pG Ivii causa literas Romam una eum pelagii eiusdem Iibello transerist, nam Zosmus de DraFlci scribit ad Africanos Epist causae Pelagii enixius adsit'lator inter,enit. putat Baronius, Palladium Episeopum Helenopolitanum Origenistam celeberrimum, ac
Pelagii hires, qua apathiam docet, insectum It mam eum illis literis venisse, ut Pelagii causae apud
Coelestius Innocentii morte intollecta Romam is- alea advolavereti, optimὸ enim sciebat, seri non
posse, ut Innocentius palinodiam caneret, quas nimis praecipitem Astorum Patrum relationibus a3versus pelagium, eiusque asseclas fidem accommoda sint ; Itaque veteres ille amicos adiit, praecipue ver5 Sixtum Presbyterum,quem ex Augustino Dist. Io Pelagianes maratim saartim partiam patronum iactabant, ch de ratus amicitia arimum seruuntur obtestatus,
se finitiato iudicio inauditos Mesensos tum in Asrica , tum in Urbe esse damnatos; Catholicam se docia trinam docere, nee latum quidem unguem ab illa discedere. Julianus testatur, se duas ad Zosmum literas dedisse, quas hoe tempore scriptas credibile est, pelagianis nervis omnibus pro obtinenda absolutione adnitentibus. Contexuit Coelestiu1 suae sidei libellum, quem Zost causam cognoscenti exhiberet, de quonae scribit Augustinus lib. de Dec. Orig. p. a . Irem in libello, quem Ayma dedit, chm fidem
Itium a Trinitate undas Deitatis tisque ad resumtiionem, qualis futura est mortuorum Pitis eum niatis interrogaberati eranes siti nulla quaestio movebatur quam- tum dicere libuit, explicus et M. Hac prorsus etiam
ratione, Pelagium libellum fidei, quem symbolum
Oeavit, cone innasse proxim3 diximus. Pontifex
in Basilica Sancti Clementis Coelestium in iudieium vocavit , qui Pelagianis omnibus dolis instructu; tribunali stetit. In primis vero libellum obtulit, in cujus exordio causam his verbis praemuni viti si fortὸ ut hominitis quἰspiam ignorantiae erivrobrepserit, nonrasementia corrigasur: Ex Augustino
laudato cap. 6. Quam praelo timem umerabitis Paparasimus tenras egis cum homine, quem osse doctrina
ventus instaverat, tit ea, qua uti a Diacono Potino , nem Hanno Ia. Carthagine coram Aurelio, δε rara objecta, damnaret, aloe ut Sedis Myostolicae Γι ris , qtiae a fractae in morte Ius Praecessore manave At,
praheret assensima ad ille noluis qui in Dia mi ob uti damnare, sed Mari Papa Innocentii literis no est uti tu obsistere , immise omnia , qtiae sedes illa damnaret, dam naturum esse'omst: Ibidem cap. I. Et quidem Pontifex hac interrogalbo de Coelestium strinxit 1 Illa --nia damnas , qua iactura sunt de nomine itis e Cui ille Dumno secundum jentem .im beata memoria waec foris tui Innocentii: Idem lib. a. ad Bonasticium cap. q. Rarcinius, uti diximus, feci hit, cibiectas es e Coelestio literas lanocentii ad universam Ecclcs.m ni issas, quas post datas ad Africanos ab Innocentio compostas arbitratur, sed hoe superilis reiectum est, de ex ipsa interrostatione Zosmi in libello Paulini aperte refellitur, siquid/m pontifex inquit e cogis ni
qualis literas dederit Sedes Apostolica ad Frueres, circoepiscopos Afris ae provincia ρ nec aliarum literarum ibi mentio ulla sit. porro Coelestius in libello suae sdei aperte ne avit peccatum originis, nam haec in illo sententia apud Auetust tib de pec. Orig. cap. 6.
continebatur. D rem sionem ant m peccatorum lapiletandos in Hes, non idcirco diximus , ut peccatum ex traduces, mare videamur, quod Ioue a Criholito sensu linum est, quia peccariam non eum homine nascitur , od postmodam exercet ιν ab homine, qvia nonnulti delictum , sed ruolantatis esse de Urasur. Ex quibus sane mirum alicui vitabitur , Coelestium
non stitim tannuam haereticum condemnatum, cum
apertὸ illa haeress damnata suisset eodem anno a Saneto Innocentio, libellum enim illum lectum in iudicio ipse Zosimus testatile in Epistola ad Aurelium &Collegas, quem tamen Catholicum putavit. Huius autem rationem ipsus Augustini verbis expono.
cita hoe colestius in suo libello posuisset, inter ilia Δη- taxat , de quibus se assue dubitare , O infimi Delie confessus est, in bomina Memrimi ingenii , qui WV M , si
convcrriar, ptarim sprosinet, voluntas emendati
nis , nou farsitas dogmatis approbata est; o propterea libellus erus Carbesicas dictus es, quia O hoe catholicaemenis es , s qua Ditὸ aliter capit, quam veritus ex
ait, non ea certi is definire, sed detectu , α demonstrata respuere. me in illofarim esse putabatur, quando se lueris Musa memoria Pupae I nocentii, quibus de hue re dabiιatio tota 5Masaest, em ntire rispandite lib. a. ad Bonificium cap. 3. Zosimus Coelestium adcia promptam Innocentii literis obedientiam , atque ac sensum prostentem haud damnandum iudicavit, sed re illum absolvendum statim duceret, iudacium utriussique Synodi Carthaginens Α,& Mileuitanae remorabatur , quare eundem anathemati Carthagine ante qui
quennium in ipsum lato non exemit, sed gesta omnia in illo iudicio ad Anieanos per Basliscum cum literi, transmisit,in quibus aerius invectus est in Erotem,
di Lararum, tanquam turbarum oraesentium auctores,
quod vero ad causam spectat, haec scripst , inde ium sensi causa nihilpraecox, immaturamque censuimus , sed innotescere Saactitati Hura Iupis absoluta crisii fide nostru examen, cui etiam prior libellas as eo latra lacum testimonio apud nos esse deluisset, ne inexplor tis , o maDe iactamibus tum facile crede/etur. Eintra fiam in m et veniant, qui praesentem reda D a ruunt,