장음표시 사용
61쪽
ruot, aliter sentire , quam libellis, O c fessum . octob 1 3 credo vero , Carthagine aceeptas IV. conterari , aut nihil pes hae tam operta, o manifesta, Nonas Novembris, nam eo die per Bastis cum Sut qa ε procutit, dubii Sanctitas Hstra resedisse eo Hrat. di Monum Paul inus se intellexis in stribit Pontificis
Data. . . . Honorio M. O mau. Conso. cos. Ex qui- mandata , quibus Romam evocabatur. bus accusatores intra unum , & alterum mensem ico. Cum in recitati, Zosmi literis Ercis, aeta rarusnram evocatos vides, quod etiam de se tellatum reli- adea severὸ perstringantur , iidemque fuerint, quiquit Paulinus Diae ut in libello ad Zosimum, & eoram in Palaestina eontra Pelagium, ac Ccele quem recitat Baronius anno sequenti. stium synodum Dios litanam per Eulosium M Paulo post serpervenere literae Pelagii, qui cum tropoli tam indie endam curaverint, ex milia per li- callidi ti Laeresim Catholieae doctrinar sue is obduxis; tera universam in utrumque Africanam Eces aniset, Z simum magis Pelagianis propitium fecit, concitarint, opem pretium duxi, nonnulla hic dei I . que eorundem hostibu acerbiorem ; etenim eisdem inserere. Eros Sancti Martini Turonens M'. l. ex novis literis Aurelium, ac exteros Asri- Γpiseopi discipulus fuit, Larariam etiam Turonen- canos Patres duri u increpuit , dolens Pelagii, ae sis Eeelesiae presbyterum fuisse ex eo arbitror , quod .cstii rices, qui cum Catholica saperent, haereia in Taurinens synodo Britium Turonensem Episso R damnati fitillent; Romae vero literas pelagii , copum plurium criminum reum detulit. Ercas Are-emsque libellum, tum Epistolam Pnyti Hieros latensem, Lararus Aquensem Ecclesam Clem, ac wmitani pro Pelagio publie 3 reeitanὸas jussit, de populo e tradicente invasere, dismus enim ha equibus haec inter ali, ad Aurelium, ac Collegas cie utroque ad Africanos scribit r Paruit, hos in f scripsit: oreas poque suas idem Pelagius partuti Daris' ordinationibus , plebe , eleroque innovici menem consimitiasti uult misit, quistis Oprοδεμ ignotos, aliene nus intra Gauras Leerdatia Hadrojse. sonis Da fidem, quid sequeretur, Diari damna: et, Autustinus initio libri de Gestas Pelagii ait: solus M ai quo Deo, at resa. H tollas interpretarisaeis im fratres, O coepiscopi noseri Gulii Eros , Rosis, sitia , mώlami. Harum rieitatio uua fuit, enisa coiatmqtae Gallos Episcopos vocavit Pelagius apud idem τι a , O eodem sinis , sententiisque formula , Augustinum Epist. as a. Lararus quidem vi Tauri que Caristius rate protulerat, continuant Utinam tilius nens Concilio a proculo uti sillorum eliminum de- ,.strum, dilectissimi Fratres , reeiturioni humatum in- lator reiectus fuerat, a quo tamen post vitillos an teresse potu set i sues sensiorum inroram, qui aderant, nos, inquit idem Zosmus Epistola quarta, aures Irarium fuit / qtia tamiratio singulorum ἐκ ae fera Di- dos ον miti judieii deferior ei,itutis o . Ur in , .amje, O lucr is tem rubant. Tales itiam auo - m. Retheae in eo hamnvis an hi a facereotii. do tae fidei infamari potuisse ψ TMetilias locus, in Do Dei nee t amo imago staret ιmperii , quo loco pes in Ir.tria, HI adiutorium praetermissum site Oe. Postea tera tionem Tutrovi spont/ Ie exuit 'Ux a te vero vehementius Pelagii accusatores increpans haee sone duMhoit. Consantinus imperium in ,ai- additi Moram est , si icti Leitam Visum ad Limfragem si is invaserat , quem Laetari patronum Tosimus unga erga Dcum Ierem te nitentem falsi literis precelle- vocat , at ille post tri Amtim inHsa tyro dis ab re voluerunt, qui in fratres, O coepiscopos tota ma- Bonorii duce corsantis intra Gallias occiditur, eJuMcbinari stini, qui tot tempestares Ecessa reddiderant. dem capite in conto Ravennam delato XIV. M- Non decet Episcopalem austo tutem , Oprie tiemu- lend. Octobris Theodoso Augusto IV. Cos Haeedentiam Hstrum ad D tims sonoram seripta Andere testatur Idalius in Chronico, S in Fastis: Quat Erice Pelagitis alesiusque .apostolicae Srdi in literis nis, Lararus anno Aia. sponte Aque: ss Ecclesae r O cisse honibus suis pristis Itim : Usi Host Ubi Lar - gimine se abdicavit, ne quid gravius ob Tyran-ruse Era scindu factu, o da nati uas nomisis. Via ni amicitiam contra se ab Honorio statueretur illi ades se mes Timasus , E Jacotis, qain pra qua- Paulo post etiam Eros populari tumultu ex Ar eam , ut carerisIκν Hos comisite ,s qui tana in Sede latensi sede deiicitur , Patroclo ad eandem evecto; . uolua pro ιentur, illa, quae de iisdem amisis, de prosper in Chronico ad consulatum Honorii IX lembus auctoribus, de Δhio νtimore actata sint, oporteat L Theodosi V. anno Ar a. ait: Eodem tempore Eros credi. Haee Zosmu,; Ex quibus Pelagianorum doli, ων fuistis, O Beusi Morini discimus . cum isse quibus Summum pontiscem circumvenerat, suis cm Iuros oppido Episcopus p fidiret , a populo ipsius loribus exprimuntur. Ex his poste literis, quae ει- cisitaris issens, O nuitis insimulari litis obara uilagianae haeresis auctores tantopere commendabant, μUus est, isque erus Iocum Patroclus ordinae rumi
istis postea a Zosmo damnatis, Julianus cum suis se- eas, O familiaris coasotii miseri militum, etidem Apostolicam crimine praevaricationis asperge- jus per ipsum graria quaerebat r , eaque res inserbat, de quibus inseritis dicemus. Augustiniis vero Episcopis regionis illius magnarum discordiarum cano
prci Zosmo haec reposuit i ib. I. ad Boni sic. eap. 3. fiat. Baronius ad annum qIa. addat: constant ti/s , anum ta dem visola venerandis memoria Pupa Zm dam adHrras Sadictos Episcopas auresks es λι re certa smi, qua interlocutio reperisar , ubinae perit credi meΑ, experitis inpuris tr Deam adpostremtim suis e oportere, sed ullo vitio pectuti originalis hominem visi s notitas adversarium. Idem etiam ad annum AI . Nusquam prorsus Me dixit, ns quam omnino conscrip- pag. ηoa. De Lia aro , inquit, remanser olf ru me
fit, & in fine Profectὸ qui aid interea lenitis iam moria taedex Erote Lagamum disce , quos cuina resumhias eum caelesto, servara .umtaxat Miltiissima , O par inio iis, eorim decorasse aqualem virtutem ρο- νοόωstissima fidei firmitate, eonectionis fuit es emi - tacidum , Cre. Quae quidem mihi non probantur,ma suasu, n/n appriariis exitiosissima prosteris. Et clam non Constantii iussu, sed populari tumultu Eros quod ab redim s.credo e poclea c testas , re Pelorius Arelate eνctus fuerit, quod populi factum, Amia repetita auctoruare daemnati sunt, pastilum intremisia tolicam etiam sedem ratum habuisse ex dismi laurum necessaria proferenda ratio siseritatis fuit, non daia Epistola colligitur: Partiis hos, inquit, lania
pravaricatio prιus cesta, vel nova euntiis veritatis. Boatis ordinari itis Meti, Heroque cena rudis me
Nulla pro Zosmo solidior Apologia procudi potest. θη.toa , alienigenas intra Gestias sacerdotia vindi- Literae illa Zosmi datae sunt hoe anno ir. XI. Kal. rase . quibus se ipsi propria Adicabere Ita totial ,
62쪽
cuti suae recludi eos loco , ct omni communione subm mimus. Constantinus Arelate inclusus, ciun diutius obfdionem tolerare non posset,deposita purpura ad Erotem confugit , a quo de Presbyter statim oris dinatus est ex romeno lib.y. cap. I s. hine Ob tyrannum saero honore deeoratum Eros Arelatensium vidium sibi eontraxit. sed neque Constantius post Erotis depositionem quicquam mali ultore Numine passus est, imo ob egregie eontra Tyrannos nava tam operam placidiam Honorii sororem in uxorem Obtinuit, ae quinquennio elapso in imperii consortium assumptus suit, ut cap. ip dicemus. At Eros, de Lararus, cum Apostolicae Sedis iudicio se se depostos cernerent, in longinqua ad insgnium Orbis Catholici Episcoporum suffragia corroganda perre diere, utὶ olim Chrysostomus secerat, qui e Co stantinopolitana catsedra per vim eiectus Occidentis Metropolitarum suffragia per literas petiit; Zo- simus tamen utriusque Epistopi eonatus increpans ait: Usi de Epistoparu dissicando egitων; muria , temraque lustraritur, me niti Afragia praetermittunt .
Adranasus , Chrvsbstomus . aliique plurimi ab Episeopatu depositi A sol icae sedis , ac primos
Oecidentis Metropolitas in subsdium contra adve santes Episcopox implorarunt, at a Pontificis Romani decreto ad alios Antistites appellare non licuit. Interim Eros, ae Lararus pro re euperanda dignitate in orientem profecti Pelagium apud Eulogium Palaestinae Metro litam haereseos accusarunt, quo ibidem per dolum absoluto causam iterum ex integro eognoscendam Africanis patribus per I iteras detulerunt, de quibus eap. 8. plura dixi-ximus. Anno 4i . Gaarus in Gallias redierat, e proculo Massiliens adhistebat, etenim eum hic Patrocli Arelatensis iura invassiet, atque Ursum, de Tuentium Episco' os consecra Mi, Lararus unus
e tribus Episcopis fuit, qui ex antiquo Ecclesiae
fidi ad spiseopi eonfarrationem peragendam requiruntur, quae ubi disimus Papa accepit, datis ad Africie, Galliae, &Hispaniae Antistites literis Pr
culum graviter inerepuit, non modo subd alienae dioeces, Episcopos consterasset, verum etiam qu)dsuerit Laeramus in consortio iuuitae ordinati istaseia rus, quem ibidem uti multorum eriminum reum ab Aquensi Sede expulsum testatur; Hae Zosmi literae datae sunt Honorio XL 8e Constantio II. Cossa Ex his patet Chronicorum Fl. Dextri impostura, ibi enim ad annum M. Eros Dertholanus, Lara-rut virens, in Hispania Epistopi affirmantur stenim uterque in Galliis Episeopus fuit, & Lagarus 1 Proculo Massiliens post annum so . est consecratus, nam post mώltos is os a celebrata synodo Tauri nens, quam anno Io . Barcinius peractam seribit, eundem Aquens Ecclesiae praepositum laudatus Zosmus afirmavit. Bivarius Dextri commentator seri
bit, utrumque ex Aquitania eiectum navas in His pania Sedes obtinuisse, ae constare ex literis synodi
Carthaginensi ad Innocentium, Ercitem, ac La a-
tum fuisse in Hispania Episeopos. Sed neuter in Aquitania Episcopus fuit , vivebatque adhue in Galliis Laratus anno 4i . Illos verd postea in Hispaniam sieessisse, gratis dieitur, neque id in laudatis literis synodalibus legitur, in quibus nuda tantum Erotis, ac Lahari nomina recitantur; consula
tur Epistola so. inter Augustinianas. Haec de Au biis illi, Pelagii aceusatoribus in veterum monumenti, invenire potui muta
Petigianorum dolis per Africum s Patres detectis
Zosimus illos rimnat. Θnod Africanae can nes contra eosdem recitantur. Nomotis Impeiarator Pelagium, ac cis sit prosicribit. Pr secti Praetorio eduli promtiliatores ex codice
Theodosiano probamur, ae Salmasu de eisdem
AFricani praesules Zosimi literis acceptis graviter eonquesti sunt, post Sancti Innocentii set tentiam iterum Romae Pelagii, ae Coelestii causam retractari, statimque per literas cum Zos:no egere, ne quidquam ante Synodi Asrieanae relationem de uir que decerneret; indicitur autem plenarium Concilium toti ut Africae Cartilagine. Romae vero Pelagiam graves turbas dabant ἰ eredo equidem, nonnullo, Episeopos illi sectae adhaerentes Romam ad Olasi se, quo Ponti scis animum in concepta semel erga Pelagia causam propensone retinerent, nam anno in I
plures Episcopi pro Pelagio cum Iuliano literas sib-
scripsere , ut dicemus. Eorum tamen conatibus
Constantius vir clarissimus, ae kieari3 praefectura in Urbe perfunctus obviam ivit pro gratia Dei, adversus subdolos Pelagianorum eonatus defendenda lah rans, unde fassione eorutidem, do verba Prosperi in
Chronico ad annum a i 8. multu mala pertulit, qua il-ltim sanctis confisi sitis sociarunt; e us memoria re eolitur in Romano Martyrologio 3 o. Novembris.
Palladi uc in Lausa ea historia laudatis, qui Romae vivebant , Maeario, ac Pammachio, ait cap. Ia
conclamitis quoque o sor Praefectorum Italia, in ea sviri , Oeruitissimi , qui perνenerant adsummam pi
ratis , O religi in Haronius anno Ars. num. I. putat , Romae iterum causam Pelagianonim recognitam sitisse eodem tempore, quo in Africa pariter retractabatur, addens anno sequenti Ois. Coelestium libellum sdei exhibuisse, de quo plura ex Sancto Au gustino ibidem ree itat. Sed haec facilὸ rejiciuntur , nam libellus Coelestii hoc anno i . publi iam ram Zosimo reeitatus suit in Baslici sancti Clementis;audiatur Zosmu, in Epistola ad Aurelium data Hono rio XI. 3e Flavio Constantio iterum Cona hoc nempe anno t7. Iviro misso, inquit , coelesia libellum
ejus, quem dederat , fecimus recitari, quod etiam repetit in literis ad eundem datis XI. Kal. Octobris, quae literae Carthaginem, uti ex mulino diximus advenere IV. Nonas Novembris, statimque Aurelius rescripsit, ne quid innovaretur ante Africanae synodi relationem ; At Zosimus prioribus ex Africa litetis acceptis nihil ea in causa insuper se egisse testatu, est in Epistola data et r. Martii anno sequenti ad Aureliam his verbis: Idcirco noverit vora frager. nitus , iubil nos post illas, quas superius Hl literas νύ- tras accepimus , immatasti, sed in eodem Acta retia
quisse Iasu , in quo sidam fuerant , eum hse nostris I
treis Hstra iniue imas Sanctituti, ut illa, qua a vobis ad nos misi, erat, obtestatio re meret. Quot vero literae ultio, citroque inter Afros, & Zosimum id temporis volitarint, liquet ex Augustino lib. a. ad Bonis cap. 3. Tot enim, inquit, O tantis intex.apostolitam sedem, O Aphros viscopos currentibus so recurrensistia seriptis Ecclesiastitas Re. Quod auiatem ait Batonius, Coelestium se se subtrahentem examini coactum suisse publice intermeanti Zosmo
63쪽
ctum pertinet, in quo, eundem a Zosimo interro- ctum , atque appellantem Apsolicam sedem, O i sigatum ex Augustino, de Paul ino diximus, nam cum gestis discusserat, tanquam Hram, o carbolicam L. anno ig. post allatas Romam Αfiicanorum i iteras iamrem, insuper etiam Africamos culpanteu F sevci , examini se subduxisset, videbat enim dolos, ac quod as illis hinerici crederemur, cum necdum inti Daudes nudita, si itim sententia in illum, ae socios Africanis Episcopis dolos rerum maho manifestisti publieata suit, nec ad aliud iudicium tractus esti tegentιbas, memoratos relagium , G certesium p. noe ex Augustino patet, qui cum dixisset, allatas rarer Orthod Osr Hre ille. suis,e Romam Anicanorum literas, quibus pelagia- Sixtus magni inter Romanos sacerdotes nomini, notum praestigiae disino detegebantur, haec addit: quem suarum partium patronum pelagiam laetabant Tunc ergo, eis Mus praesentia posceretur, ut certis , de quo tantam a se procul infamiae notain insigni qu, e lucidii responsionibus vel asititia hominis, vel eor- damsacto repelleret, primus in Pelagium , ac Cc rectis dilucesseret, O mili ambigua remaneret, δεδει- festium coram frequentissimo populo anathema pro traxit, Oneti et examini. Nic distercndum iamfus nune lavit, cuius rei missis per Leonem in Asricimrae, scutractum est, quod aliis presset, se nimium literis Aurelium certiorem fecit, quae quidem lite per Mersorum pertinacia, dementi aeque non posses lib. a. rae passim ab Africanis teste Augustino Epist. io, ,d ad Atinis cap. a. ex quibus nullum postea judicium eundem Sixtum descriptae sunt, passim omnibus lee ei in causa habitum fuisse monstratur. tae. Quid enim, inquit Sanctus Doctor, gratius h. 4. Inierant consulatum Augusti Honorius XII de gi, vHaudiripotest . quam gratiae Dei tam pulchra δε- i . Theodosus VIII. qui sirit annus Ι 8. quo Pelagia- finsio adorestis inimicos Gus ex ore ejus, qui emissemna haeresis in toto Orbe Catholi eo tum saetis pontis- inimicoram magni momin i patronas amiὸ Ialinurecis deeretis, tum Imperatorum sanctionibus damnata Idem Status ad Augustinum etiam, itemque ad Ali-suit, sed Aselcani Patres, & praesertim Augustinus, pium de eodem argumento perscripsit. Peractae Ro- ea fulmina proeuderunt, quae a Romano praeliale va- mae Pelagianorum damnationis nuncio in Asticam lidiori brachio eiaculata, novorum Gigantum super- delato, paulo post etiam Zosmi literae ad Patre, Astibiam deiecere. Ineunte anno Africani Episcopi Caria ea nos A de re pervenere, quas laudatae Sixti eri aetathaginem confluxere, omnibusque iterum in rila- Epistolae consecutae sunt ex Epist. Ioe . ad Sintum sit, ae C est ii cauaqtiam diligenti 'nil retracta- initio; aeceptae vero dicuntur Apostolicae literaetis , Innocentii adversus pelagianos decreto standum Tertio ML Maias, at patre, ipsis Kalendi Miti in iis esse plenis suffragiis censuere, ac statim per Marcel- cretario Basili eat sausti Pelagianam haeresim condem linum subdiaconum gesta synodalia Romam ad Zo- narunt Adsuere eo in senatu Episcopi ex universasmum misere. Pontifex , eum ex Ahicanorum Aselea CCXIV. ut scribit Prosper contra Collat patrum literia de cute , ct intus, ut aiunt, Pelagia- rem cap. io. Erra, runt, inquit, ducisti quatuors nam haeresim e gnovisset, diem Coclinio dixit, qui. cim Deerdotis, qui is vili , quis His rectituri qu5d se detectum, eonvictumque per Africanos icie- n bus praeis erunt, ita Apostolica sedis . Antistitem se bat, examini se subtraxit, ut ex Augustino mox tum Zosimumstim adlocuti. Quod s in chronico eius dicebamu . Qitar cum ea suga reum se, ae pervi- dem p osperi huius Synodi Patres raumerentur dicem citra ambages ostendi siet, Zosmus haud ul- CCXVII. Amanuensium error fuit, qui duas pri, terius morandum ratus, pelagium, ac Coelestium hae- res unitates in interiore parte iunxerunt, ac ex IRreticos, eorumque doctrinam Orthodoxo dogmati reddidere VII. eontrariam lata sententia promine lavit, ae datis ad Laudat hane synodum motius Cod. LIII. sed tini Verso, O bis Episeopo, literis infamem haeresim eiusdein textus nobis plane restituendus est ;dicuntur ubique gentium prostripsit. llaec sane Epistola non ibidem praesedisse in ea Synodo Αω. IS,Hriis extat, sed illiu meminit Augustinus Epist. . ad as Δι , . r. m αγ- Ei tria ἰ MUM Valentiniim, reeitatque eiusdem fragmentum Epist. Aurelius Episcopus, oe Dotimus Tireresi ρrima sedis Is r. ad Optatum; Lirerae qumlue Concilii Asriea- M aerea Hoximiae. sed ex codice antiqui mo Camni interiere , earum tamen summarium legimus apud datens apud Monasterium Sancti B. vonii Riotii l Augustinum lib. 1. ad Boni saetum cap. ubi ait: ctio corrigenda est , ibi enim legitur 3 H ογiο --υ ua mam Iterae posteaquam venerant id continentes, gusto XII tonsule DI. Maii is susirica ratissi. ejἰm -- .aA D*kενε hominibus tardioribui . O solistioritas , relius υ scopus simul eum Donatiano Telemense prima quos se generaliter Innocentii Epycopi literis consentire sedis Episcopo Troianeia B qacena m. Hoc fiag-t aiebata ν, sed aperte eum debere anathematiore, qua mentum habetur Tom. i. Conci l. editionis Coloniet
inoo libello pravi posuerat, ne si id non nosset , mk ii sue apud Qti intelum anno assi. Erat Donatianus parum intelligens es, magis in libello eis, tua fidei ven/ηa Episcopus Teleptis in B 1acena Peouincia, di in a sede Apostolica crederent approbata , propterea quod Actis Collationis Carthaginens cap. O . dicitur: as illa dictum erat . eum libellum esse catholicum, quam Donauiantis viscopus Eulesia Teleptensis, contra quemem Quia propter illud, quod se Pupi Innocentii litreis Bellicius Donatisti stabat; In synodo sancti Cypriae sentire ipse Nesponderat. Porro libellum Coelestii ni nominatur ab Augustino lib. . de Baptismo cap. esse Catholicum dixerat disimis in E istola ad Au- a r. inter alios Episcopos Iulianis, a Tel με Binius
relium, &Collegas, unde immerito Joannes Latius in notis ad Synodum, ut putat, Teleptensem cele- lib. i. Historiae pelagianae edi . Zosmi Epistolas bratam ab eodem Donatiano ann inis. VI. Kal. Mar- uti suppostias reiicit, nihil enim in illis legitur, tias, antequam Carthaginem ad synodum plenariam quod in Sancti Auetustini voluminibus non continea- veniret. scribit, Teleptem suisse Metropolim pro-tur; hine Facundus Hermianensis, qui altero se cu- vinciae Byracenae, quod itidem legitur in scholiis to vixit lib. AEap. . a in lamimip iremὸ Beatum qu Conciliorum editionis regiae Tomo 4. sag. qal. ubique Zossimum sca sedis Aruist tem eo era nam Teleptis dicitur Metropolis, O prima stan wskη- Inmeentii Dreessoris sui sententiam . qui prim , Telagio e Briarenae; sed , aliam apud Afros fuisse Meti nam haeresim condemnavit, D m ipsius Polarii, ei De polim a prima Sede ex professo piobabimus lib. a. compi eis coelisit, quem in Ecessis carilagine Τιαν - cap. r. Nam Ecesesa , quam regebat senior pro in-
64쪽
eiae Episcopus, dicebatur prima sedes, quae quandoque erat in viliori provinciae Oppido, Adrumerum autem erat civilis Metropolis Byratii sedes C sitiris quod cap. as. ostendemus. Antὸ Donatianum primatus Byracenarum Ecelesiarum penὸs Mirmnium erat, quod ex Synodis Asricanis cap. io. monstravimus: hine cap. 6 i. Codie is Conciliorum Asti- ea ad auxistim tituli uti ad primatem destinantur, Videtur autem Mimnius sitisse Epistopus Trellen-ss; nam in Collat. I. Carthagin. cap. I 6 p. haec recitantur: Natalicus usopus 'essensis, Ociam retiarisset, idem dixit. mariami, O subscripsi. statim vero Maximinus Episcopus Catholicus dixit: Didi resis es moes v scopi. Presbyteros halet, O abundantem populum , quam O. Verum cap. I 3 s. ejunde in collationis haee seribuntur: iatiamus Episcopus plegii Zellensis prasente V. C. Tri M. O Notario ut
rellino saperias mandavi, O susscripsit E diters habeo Nar dicam. Et aecedente ricasalico Episcopo, idem dister A es eo illum. Quata Nitalicus fuit Epist pus Zellens, Donatista, Catholico Episeopo Don
tiano ibidem sedente. Cur autem Maximinus dixerit , in Nataliel Dioecesi sedisse Mironium Epistopum, quod nemine negatum sitit, ex eo arbitror,
quia in una Dioecesi spectante ad unicum Episcopum Donatistam sedebant plures Episcopi Catholiet, quod his visum fuerat, amplas Die e ses dividere, ae plures inibi Cathedras erigere. Etenim in Diee-ees Mileuitana ex parte Donatistarum unus aderat i scopus Adecidatus , at Catholiet Antistite, in t
ta ea Diueesi tres numerabantur , Severus Monachus
olim Augustinianus, qui Mileui isedebat, & duo alii ,
quorum unus in Tuncensi oppido, alter Ceramus residebat, ut coli igitur ex cap. 6 collat. r. Carthaginensis. Constantinae sacris ex parte Donati unus praeerat Petilianus, at apud Catholicos Fortunatus,
Ee Delphinus Episcopi eandem Dioeces m diVisammogerabantur. Et ex cap. Ir . eiusdem collationis
in Dieeces Januarii Casensis primatis Donatistarum in Numidia quatuor Episcopi Catholici numeraba tur. Itaque in Natalici Donatistae Dioecesi Donatianus . 3e Migonius Episeopi Catholici re sdebant. Uri vero certum est , Ianualiacum sedisse Zellae, ita incertum est, in quonam eiusdem Dioecesis oppido Mimnius sedem haberet. Non tamen diei possunt
duo eodem tempore Natalici si isse, quorum unus Taelli contra Mironium, alter vero Zellae conte Donatianum sederet;nam a cap.rs 7. iterum omnium Donatistarum Episcoporum nomina recensentur, &tinus tantum cap. 163. inter eosdem Natalicus&hie
quidem Tollensis nominatur. At Taellam dictam fuisse etiam Thelam, patet ex Augustino Conc. a. in Pal. ς ubi inter Donatistas nominatur idem Natalictis N Ires s. Forte apud Afros uti a Graecis θ, seu t, & h, pronunciantur, ae si essent i, ct r. Ex hii tamen habemus, errasse Chimetium in notis ad can. retrandi pag. a st dum Thelam, seu Trellam eum Ulula Antonini, seu o A a Ptolomaei e Gndit, nam apud Autustinum laudatum nominantur in Synodo Donatissarum 2 atalictis Thesensis, O Theodoma salensiti. Et in collat. Carthan cap. I x s. sedebat Usulae privatus Antistes Catholicus, qui ibidem dixit: Non contra me haseo viscopum nempὸ Donati iatam. Igitur Nataliciis Donatista non fuit Usuli
Epistonus, ae proinde Usula a Thela, seu Thella
distinguenda est. In hac vero urbe Donatianus hoc anno Synodum celebrarat, quae n antiqui, Codicibus cura Teletis, diceretur, collectores Conciliorum
Donatianum item Telensem Episcopum stripseret
At Baronius ad annum qi8. cum videret DO.ratianum Teleptensem Episcopum , synodum quoque
Teleptensem nominavit, eumque secuti sunt Binius, aliique passim. Sed ex Ferrando Diacono Carthaginensi error corrigendus venit, qui canones ex Sirae ii
Epistola in Synodo Donatiani recitatos, attribuit Concilio Tellens, nam tit. VI CXXX.& CXXXVIII. tribus eanonibus recitatis ait: Congilia Zeliensi eae Epistola sirici Pupa, quae quidem Epistola cum iisdem decretis lecta est in Synodo Donatiani Primatis, ut ex actis patet. Zella, O . AEbolla liberae ei,itates Asricae appellannir a Strabone lib. r . eam vero urbem Zellam , vel Trellam dictam fuisse eruditὸ notavit Holstentus in notis ad tabulas reclesiastica, C,rosi a sancto Paulo, ex quibus etiam tabulis corri Eendus est Chi Metius, qui Zellam cum Usula confundit, diversa enim fuere Byratii oppida, ut ibidem demonstratur; d de his latis. Caeterum libet hie Lectorum oculis subjicere canones Asrieani Concilii ,
cuius, ut ait prosper cap. a. contra Ingratos, Dux --
relius, ingeniumque Augustinus erat, veluti de Pelagiana haeresi erectum trophaeum.
Glorios limis Impp. Honcisio XII. & Theodosio ' VIII. Consulibu Kalendis Maiis Carthagine in k- e retario Bisilicae Fausti elim Aureliut Episcopus in ' universali Concilio consedisset adstantibus Diae V nis, placuit omnibus Episcopis, quorum nomina , de subseriptiones indicta sunt in Sancta Sunodo V Carthaginenss Ecclesiae eonstitutis.
Ut quicunque dixerit, Adam primum hominem mortalem factum, ita ut sua peetaret, sive non
V peccaret moreretur in eorpore , hoc est de corpcire 'exiret non peccati merito, sed necessitate naturae, Nanathema st.
VItem plaeuit, ut quicunque , parvulos recentes ab M uteris matrum ba mirandos negat, aut dicit, in re- missionem quidem peccatorum eos baptizari,sed ni- hil ex Adam trahere originalis peccati, quod lava vcro resenerationis expietur, ui Est consequens, ' ut in eis forma baptismatis in remissionem peccato Num non vera, sed Alsa intelligatur, anathema str Quoniam non aliter intelligendum est, quod ait Apostolust ver unum hominem peccasum intravit in mundum, op peetatum mors, O ita in αmnes homi D m. s. nes raransiit, in quo omnes nec erant, nisi quem δ'
' admodum Ecelesia Catholica ubique diffusa semper ' intellexit. Propter hane enim regulam sdei etiam 'parvuli, qui nihil mecatorum in semetipsis adhue' committere potuerunt, ideo in peccatorum remisi' sonem veraciter baptirantur, ut in eis regenerati 'ne mundetur, quod generatione traxerunt.
Item saeuit, ut si quis dicit, ideo dixisse Domi-
num, in domo Nabis Mimansiones multa sint, ut in- .i Vtelligatur , quia in reono coelorum erit aliquis me- 'dius, aut ullus alietibi locus, ibi beate vivant pare
M li,qui sire baptisse eae hac vita migrarunt, snὸ quo
' in regnum coelorum, quod est vita aeterna , intrare V non possunt,anathema st. Nam cum Dominus dicat:
Mynis renatus fuerit ex aqua, Spiritu Sancto non intruit in 'ratim colorum. Qiis Catholicus dubi-' tet, participem fore Diaboli eum, qui cohaeresesi V se non meruit Christi λ Q ii enim dextra earet, s- ' nistram procul dubio partem incurret.
Item placuit , ut quicunque dixerit, gratiam Dei,
65쪽
' Dei , qua iusti scamur per Jesum Christum D. N.
V ad solam remissionem peccatorum valere, quae jam 'commissa sunt, non etiam ad adiutorium, ut non conmittantur , anathema sit. i V.
' Item Iurisquis dixerit, eandem gratiam Dei per I
sum C ristum D. N. propter hoc tantum nos adi vate ad non peccandum , quia per ipsam nobis re-' velatur , & aperitur intelligentia mandatorum, ut 'sciamus quid appetere, & quid vitare debeamus, ' non autem per illam nobis praestari, ut quod si eien- dum cognoverimus, etiam facere dilisa mus , a V que valeamus, anathema st. Cum enim dicat Α- postolusi scientia instat, Auritus υρο o aes eas, val- de impiiim est, ut credamus, ad eam, quae insat, ' nos habere gratiam Christi, de ad eam , quae aedis ' eat, non habere, cum si utrumque donum Dei, & seire quid saeere debeamus, & diligere, ut facia mus, ut idiscante charitate scientia non possit in- sire. stetit autem de Deo scriptum est : o ti docet ' ho nem Gentiam , ita etiam scriptum est: cλ- ritus ex Deo est.
'Item placuit, ut quicunque dixerit, igeo nobi ue gratiam iustiseationis dari, ut quod sacere per si herum iubemur arbitrium, facilitis poImus im- plere per gratiam , tanquam eis gratia n. n daretur, ' non quidim facile, sed tamen possimus etiam sine il- la implere divina mandata, anathema sit. De Du-
ibus enim mandatorum Dominus loquebatur
υ ubi non diit, sine me disse ilius potestis sacere, sed' ait, mi' me nihil potestis furere.
VI. Item plaeuit, quo3 ait sanetus Ioannes Apostolus: ' Si d ierimus , quia pucasum non habemus, nos ipsos Iedurimas , O veritas in nobis non issi quisquis se ' accipiendum putaverit, ut dicat propter humilita-
tem non oportere dici , nos non nabere peccatum,' non quia vere ita est, anathema sti Sequitur enim
P Apostolus, de adiungit; si autem confris fuerimvis p/ccasa nosra, Metis est, O justis, qui remittat
V nobis pectu a, edi Mundet nos ab omni in uitare. Ubi V satis apparet , hoc non tantum humiliter, sed etiam V veraeitor dici, Poterat enim Ai,ostolus dicere a Si ' dixerimus, quia non habemus peccatum, nos ipsos P extollimu δε humilitas in nes,is non est sed elim ait, ' No, ipsos deci mus, O veritus in nobis non est e sa- tis ostendit, eum , qui dixerit, se non habere pec-r eatum, non verum loqui, sed falsum , v II. Item placuit, ut quicunque dixerit, in oratione Dominiea ideo dicere sanetas Dimitte nobis debitu nonra, ut non pro se ipsis hoc dicant, quia non est eis iam necessaria asta petitio, sed pro aliis, qui ' sunt in sto populo peccatores, & i eo non dicere ' unumquemque sanctorum , Dimitte mihi debita mea, M sed dimitte nobis delita nostra, ut hoc pro aliis po- rius , quam pro se iustus petere intelligatur 3 ana- thema sit. Sanetias enim, di iustus erat Apostolus M Jacobus, cum dicebat: D multis enim Mundimus omnes I Nam quare additum est omnely nisi ut ista sententia conveniret& psalmo, ubi legitur: Non ' istνes in iudicium eum servo tuo, qu iam nos iussim V eabitur in conspectu tuo omnis vidiens, & in Oratione 'sapientissimi Salomonis; P snes homo , qtii non ere: & in Libro Job: In manu omnis Mininis si tri ut ferat ominiis homo infirmitatem 5ain; Uinde etiam
Daniel Sanctus, R justus, simi in oratione plura-
liter diceret: Precari s , Atquisatem fecImus di' extera, quae ibi veraciter, & humiliter confitetur, ne putaretur c quemadmodum quidam sentiunt,
' hie non de suis, sed de populi sui potius dixisse
peccatis, postea dixit, ctim orarem, O confiterer 'pereasa mea, o precata populi mei Domino Deo meo;
Noluit dicere, peceata nostra , sed popul i sui di
xit, &sua, quia futuros istos, qui tam malὸ in 'telligunt, tanquam propheta praevidit. v III. Item placuit, ut quieunque ipsa verba Dominicae V orationis, ubi die imus, Dimitte nobis debita nostra, ita volunt a Sanctis dici, ut humiliter, non vera- ' eiter hoc dicitur , anathema st. Quis enim ferat V orantem. & non hominibus, sed ipsi Domino mei
tientem y qui labii, sibi dicit dimitti velle , de Or- ' de dicit, quae sibi dimittantur , debita non habere pC1non ille post secundum diverib caractere des criptus in vetustis codicibus repetitur , &ea ratione a Colledioribus Conciliorum insertus est, R sanὸ magnum auctoritatis pondus Motius illi addit, qui
dilerta illum ponit, ac canones novem contra Pelagianos ea in synodo Cirthaginensi statutos assirmat , riptorem vero illum usum optimis exemplaribus ,
iitque antiquissimis nullus negabit, do illius eterha ex Cod. LIII. ubi de laudato Concilio sermonem facite Damnae, inquit, hae synodas res, qui asserunt,
Asaraum mn talem es se conditum , ηon autem pravam tutionis causa morae mulctatum; est primus canon. Addit: Similiter ω eos, qui retens viros infantes luptismo mimi iudiere diaerent, qsia illos peccato originis
ex omnio non putarent obnoxios ; hic canon est secundo loco postus, tertium his designat: Eos quoque, qui affirmarem messio quodam loco verassi fune ititer, Inferos non baptiet uos inforis best/ vixere; Sex item alia his asaia capita, quae a Primansis , O caelestianis re duntur, anatbemare Patres, lant. Quarὸ novem auctore Pnotio ei in synodo ea nones eontri ' a- nos decreti sunt. Hhesaeit, quod scribit sancius Augustinus lib. a. de Orig. animae cap. I a. ellos inquit, biretitos Teletianos iustiis coneci frum c ibolicorum , ct fidis ., s lica damnavit octoritas,
re quia . si fueriet nis uermitis parvulis dare quietis,
o solutis Deum etiam praeter regniam Gorum. Undὸ in hoe praesertim Concilio illa pelagianorum opinio videtur damnata, &soria s litem Zosmi extarent, ibidem pariter reiecta legeretur. Verum intrusuuillum canonem probare possum ex appendice ad literas Sincti Cretestini papae ad spiscopos Galliae , quaeli ect Coelestini non sit, ut alias demonstrabitur, est tamen antiquissimae manus, quippe quae adducitur a Petro Diacono in libro de Incarnatione, nigratia cap. g. Porro in cap. Io. dictae appendici; initio haerecitantur e Iliad etiam, Dod intra C Augintnsis S ηε- ῶ decreta cincti ultim es, Das pro tam is poniateae Sedis amplectimur , quodsilica terris opitulo de uam Ur Ur Dicunque dixerit, gratiam Dei, qua justificamur pre Iesim Christum D. N. ad solam remissionem precatorum valere circ. postea quartusA quintus canones ibidem subnectuntur, eo modo, quo eosdem superius
numeravimus, ut nullus eanon contra healitudinem
naturalem puerorum ibidem locum habeat, qui tamen tertio loco ponitur io codice motii. Haee circa illum eanonem ex antiquis seriptoribus observavimus, de quibus alii iudicenti octo vero illi carmnes Pelagianam haeresin iugulant, quorum primi duo peccatum originale syectini, tres intermedii noce Tratem gratiae ad recte , sin icque operandum , totideur
66쪽
totissem postremi iustitiae inhaerentis imperfectionem continua, iugique Dei gratia confirmandam contra
decantatam pelagianorum, ac stoicorum apathiam.
Zosimus damnatis Pelagio, ae Cretes io egit statim eum Honorio Imperatore, ut iidem imperiali auctoritate Romano Imperio pellerentur, quod sta tim piissimus Princeps executus, rescriptum dedit ad Palladium Praesectum Praetorio Italim, quod ex Atrebatens Monasterio eduxit Henrici Gravit Do totis Lovamen iis diligentia, & cum subscriptione emendatrus e Thuana bibliotheca exhibet Salmasti, par. a. de Eccles suburbie. cap. I. pag. 288. Hoc vero Imperatoris edictum in haee verba conceptum , ac publicatum suit.
Impera ores Honorius, se Theodosus Augu Fatudio Trisecto Praetorii.
Ad eonturbandam Catholieae simplicitatis lucem puro semper splendore radiantem dolosae artis in-' genio novam subito emicui Re veri sitiam pervulgata opinione cognovimus, quae sallaeis scientiae obum- brata mendae iis, &surioli, tantum debacchata tu V tamine, stabilem quietem Coelestis conatur attre tare sdei, dum novi acuminis commendata vento, 'insgnem notam plebeis aestima t vilitatis, sentire ' cuni cunctis, ae prudentiae singularis palmam fore , commvester approbata destruere , Cuius impiae eommentationis auctores Pelagium, Coelestium 'que perere buit extitisse. Hi parenti eunctarum re- rum Deo, praecipuaeque semper maiestatis inter minatione potenti omne ultrό prinei pium transe unti sem trueem inelementiam lavae voluntatis ass- 'gnant, ut cum formandi mundi opiscem curam su-Vmeret, qualitatemque hominis struendi profunda' spiritus conceptione libraret, sundati muneris fi-
'nem anteferret exordio, & mortem praemitteret
'nascituro: Non hane insidiis vetiti fluxisse peceati, 'sed egisse poenitiis legem immutabilis eonstituti; ad declinandum lethi exitialis incursum nihil prodesi' se abstinentiam delinquendi, euius ita vis putaretur adstricta, ut non possit aboleri deinceps. primi
V tivi hominis errorem, in quem eaptae mentis inops rationis creeitas irruisset, delapsum ad posteros non suisse, tantumque apud eum, quem malesuadae 'gratiae in filiae rapuisset illecebra, transgressionem 'interdicti edititisse disieriminis, eum evidens Ca-Vtholicae legis omnisaria testetur auctoritas, illum interitus omnium fuisse vestibulum, quem divinae praeceptionis sedulum liqueat corrupisse manda- 'tumr aliaque qu mplurima, quae sermo respuit,'' lex resutat, quae perexossim sit, recordari etiam' sub dispositione plectendi, quae maturato remedio,' di eeleritate festina oportet intercipi, ne corrobo
' rato usu nequi tis adolestentes vix valeant coerceri. si quidem aures mansuetudinis nostrae recens sima
perstrinxerat, intra saeratis am Urbem , aliaque' loca ita pestiserum virus qu rundam inolevisse pec- toribus, ut interrupto directi erudelitatis tramite, stiis, in parte, stuὰ iis asserendi, materia impaca' is dissensioni, inducta sit, nouoque scandali semi- te coneltato beatissimae Ecclesae acta mutet, & a rientata tranquillitas caliis iter aliud ancipitii ' terpretatione sectantibus) & absoluta sanctorum Vapi eum elaritas, ae dilucidὸ, quod sequi unive
V sitas debeat, explanans, pro raptu versipellisi 'g' iii prolanam novorum auctorum moventibus
V quaestionem, Palladi parens carissime, atque aman- tissime. Ob quam rem illustris auctoritas tua vi tura in omne aevum , lege nos statuisse cognoscit, 'ut pulst ex Urbe primitiis capitibus dogmatis exe-
'erandi Coelestio, atque pelagio, s qua hujus de
coetero sacrilegii sectatores quibuscunque loeis pci- tuerint reperiri, aut de pravatate damnata aliquem rursus proserre sermonem, a quocunque correpti
V ad eompetentem Judicem pertrahantur, quos ses elericus, sm laicus fuerit, deserendi habeat potes. M talem, & sinὸ praescriptione aliqua perurgendi , ' quos relicta communis seientiae luce novae disputa tionis tenebras introserre deprehenderit, eontrae v Apostoli eam scilicet disciplinam, Euangelicam 'que claram, & snὰ errore sententiam vasta rudis ' sectae ealliditate pugnantes, involventesque sple dentem fidem veri ambagibus disierendo. Hos er- go repertos nbicumque de hoe tam nefando scelere V conserentes, a quibuscunque iubemus corripi , de- 'ductosque ad audientiam publicam promiscuὸ ab 'omnibus accusari , ita ut probationem eonvicti Neriminis stylus publieus insequatur, ipsis inexorati ' exit ii deportatione damnati I decet enim originem
' vitii 1 eonventu publico sequestrari, nec incom- muni eos celebritate cons stere, qui non sollim sa- cto nefario detestandi, verum etiam exemplo vene- nati spiritus sunt cavendi. Juvat antem per omnem ' penὸ mundum, qua imperium nostrum extenditur ,
Unuiusmodi promulgata diffundi, ne stientiae se lasse dissimulatio pastum praestet errori, atque im- punὸ se quisque putet audire, quod eondemnatum ' vigore publico se se finxerit ignorare. Datum pri- die Kalendas Maias Ravennae DD. NN. Honorio XII. N Theodosio VIII. Coss. ΑΑ.
Exemplar edicti propositi a Palladio praesecto
nitis suarius Fa Iadius, Monoxius, Ototi iterum Fraesem Praetorio edixerunt. In Pelagium, atque Coelestium Catholici dogma ti, sdem saevit tractatibus destritentes sententia principalis invaluit, ut venerabili Urbe submoti
honorum Concilio mulctarentur. Hoe igitur om- nes admoneri oportet edicto , ne quis snistrae per- suasonis erroribus credulum praestet assensum. Et
' si si ille plebeius, ae Clerieus, qui in caliginis hu-
ius obscoena reeiderit, a quocunque tractus adiu- dicem sine aceusatricis diseretione per nae,saculta. 'tum publicatione nudatus irrevocabile patietur exilium. Nam superna maiestas, ut colligit ex ' secreti ignoratione revetentiam , ita ex inepta disi' putatione iniuriam.
Hoc edictum Baronius Anno fleto. num. q. recitat eo tempore , quo Constantius Imperator contra cie
lestium ad Volusanum Praesectum Urbi seripsi a no Aro. ut ille putat. sed ex rescriptis Imperatoriis constat, hoe anno emissum edictum memoratis Prinsectis Pr torio; Et sane hoc ipso anno rg. Palladius erat praesectus praetorio Italiae ex cod. Theod lis II. L. Ia de Inriuratiis desitorem, ubi recitatur restriptum ad eundem de censitas caremnia, Tuscia , O Pireni. Flavius Monaxius erat praesectus Prari rio Orientis ex eodem cod. lib. 36. L. de Discopis, Furesis e. est reseriptum de Parabolanis pro Antistite Alexandrino. Agricola erat Praefectus Praetorio Galliarum ex literis Imperatoris Honorii ad illum Hatis XV. Kal. Milas de armis si ιlis annis Arelate renarentu HL Troisaeiarum apud Sirmondum in notis sido-
67쪽
Sidoniani ad epithalamium Polemit; omnia haec res EYcurtei tot , huc eorum dicta refellenda seposui-cripta Honorio xl l . di rheod. VIII. Coss. data sunt, mus, ne subinde altercandi necessitas historiae filum nempe hoc anno q18. Legem Honorii contra Pela- interrumperet. Barcinius unicam hoc anno q 8. sysianos iidem praesecti Praetorio per singulas suarum nodum Carthagine celebratam exastimat, quae initio praeiecturarum dioecesus promulgarunt, de qua re V. i, inchoata usque ad Kalendas Majas duraverit. Salmasius pasiti asa. Hie tamen ejusdem Salmasi Us rivi duas quidem ponat , sed priorem anno ini T. error corrigendus eii, qui ibidem pag. 19 i. ait: δε- adseribit, posteriorem anno 'i8. deputat. Vos-quitu editium quatuor Praefectorum Praetorio, &nu- sti, lib. i. cap. 4 . duo sub Zosmo Concilia statuit merantur, JAn us Quartus , Pinarius, Monarius, Carth, ine contra Pelagianos coacta, sed unum Agricola; ciun tamen tres tantum ibidem nominen provinciale putat, alterum plenari uia ex universatur Praefecti Praetorio, nam Junius Q iartus Pallaia Afri ea , in qua sententia est etiam Userius cap. Io.dius unus, idemque suit, quem prave in duos Salia Brit. Antiq. pag. 26s. In primis contra Baronium malim dissecat i patet lim ex lapide apud Panvinium dicendum est, duci Concilia ab Asticanis Patribus meum lib. 3. Commenti in Fastos ita inscripto: JU- eelebrata esse, in quorum primo, quid litetis Z NIUS QUARTUs pALLADIUS. V. C. COS. simi, queis Pelagianos laudabat, respondendum eia OR. D. In codice Augustiniano hi bliothecae Ducum set, quave ratione eorum fraudes detegendas, terici Urbinatum , quae modo Vaticanae coniuncta est , nuia actitatum est. Hujus testi, est Augustinus Epist. r. mero II 8. pag. 16 . legitur Epistola sancti Innoce, ad Valentinum, ubi memoratis Synodis Carthagine, iii Papae ad patres Carthaginensis provinciae cum hae de Milevi sub Innocentio et lebratis ait: Item quod subscriptione: Dala ι I. Kal. Februarias post consulastim Tapae dismo de Afris κε concilio scriptam est, ej1ὐque Theodosii Aug.VI. O Janii uorti Pallacii κ. C. sed eonia res ipsum ad m,ersi totius orbis Episco s missim,sulatus Theodosii VII. dicendus est atque ita legi- quod pesti,tori comitis plenario totiti, Africis confratur in M M. Cessitur bibliothecae, ite lite Vaticlia ipsum errorem brevisis constitΑimas. Et l ib. a. de Pre. nae Num. 493. pag. I '. ex codice etiam Corbeiens Orig. cap. . loquens de Coelestii damnatione a Zosi eiusmodi subscriptionem exhibet Sirmondus lib. r. ino peratia alti Sed mlh iquam ex Africano Episcop, Propemptici cap. I. Eodem anno quadringentesimo rum comitio rescripta directa sunt, qaid factae consedecimo octavo Palladius urat Praedictus Praetorio Ita- curam , tit usus me in etim sententia proferretur , cunc-aiae , S Illyriei , hoe enim non semel ab Imperat, tu rigite, quia eun L transmisimus. ribus factum est; celebre est rescriptum Gratiani, Va- Utramque vero synodum plenariam fuisse collia lentiniani & Theodosi ad Robum praeiactum Prae- gitur ex prospero in Chronico, ubi ait: Monerio torio. Iguvir me ritus tua id plum per omnem miliara, MI rares sim INI. cos. concilio apud curthaginem tam et .m ρ ν bicarias, Africanassee regiones, de habito cCXV vfo ram is P tificem gesim di 5 per omne Hyricum pr.elata oraculi hujtis Montate fr- mealia retum fata scine, Diias probaris per ivium in m. ita M. Cod. Theod. tit. 13. Si per ar Ais Mantam h ensis volui a damnata es. En apert Iinnui Atque ita anno praesenti Ar 8. idem erat teras, queis Pelagianorum versutias Asti aperiebant, sectiis Praetorio Italiae, Africae, & Illyrici, anno missas esse ad Sedem Apostoli ea in a Synodo CCXIV. vero ai. Philippus erat praesectus tantum Praetorio Episcoporum , qui sane numerus non erat ex sola Illyrici, ut ex rescripto Theodosii cap. a s. di muti provincia Proconsulari , sed ex universa Africa; Citerum Iulianus Honorii lemm 1 Haesecti, et enim CCXVII. anno io. in Concilio plenario de Praetorio publicatam sibi savere dictitabat, qtiem appellationibus interfuere ex si teris Synodi ad Bom- Sanctus Augustinus lib. 3. cap. r. hisce irridet addi sicium, Hinc Sanctus Pater priorem sub ra--ὸ ut diris , spro volis potius ab Impnatore reo smo Synodum semper ΑDieanam, nunquam Carsim en , ear non in mediam prosilitis, ct hoc ultram thaginensem nuncupavit. Jansemus nomine Sun bfiei potestatibus alit Niis, , s isse monserantes, tum Decretorum intellexiti Prosperum ait, Cartim Christiana Tristem approbavit fidem e se. Qui nones octo contia Pelagianam haeresim stitutos I led
verba A uisustini Baronius Iuliani Pelas inni lamia illi in posteriori Synodo Kalendis Maii habita exatavit ad annum 438. pag. 4r . De hac Pelagianorum rati sunt, poteriori concilio, scribit Auguli damnatione hae scripsit ad Pinianum sanctus P, ερ nus Epi λ . plenario totius Africae compa oseam emith. a. de Pece. Orig. cap. II. Tra tios antitis in iam rorem ινeviter constrisi se at octo illi canones ad
n fandi moris auctores Episcopulia re ma , O pos certe dicendi sunt, quM breviter Patres constituetolicam Sedem , iniversonque νη 1am Euhsiam , Iim re I In priori congressu proe usa est instructio ad Z manumque imperium, quia Deo ρ vitio rapisiidηώm Nnitim , qua Pelagianam haeretim de faeae posMt cos-o , rectis in Di e commotum, donec risi fori δε n'scere , audiatur Sanctus Doctor lib. 2. ad Bomia D aboli laquris Ubi vides, Asmana Hese nomine cium cap. q. ubi de Gelestio per AKaean , convicto
universam Christi fidelium congregationem signis scribit: me ut plenias , O manifestius in illo feret ,
cari, ut plane constet, Romanam Ecclesiam totius expectatatur voturis ex titeris, in quapromη Christianae religionis regulam censeri. Ga eius aliquantὸ calliditas Gid iῶs imotheras: c Romam litera poseaquam Mnerant id conlinrmes non
CAPUT XIV. DIPE, hominibus tardioribus, Osolicitioribus , quod
mtorio Marii Mercaιoris ad Theodosum Au- nus canonum ad sedem Apostolitam transmisorumgilitam nonntilla sicitu Agna adnotantum mentionem facit. In quibusdam Prosperi Chronicis& praesertim in Codice M. s. Augustano, quodum
P Eractam in Astia, Romr, ac Miennae Pela- lumen inter opera eiusdem in Bibl. Patrum Edit
stanorum proscriptionem paucis perstrinxi- Colon. anno isi 8. legitur, duplex Synodus hoe annosnu . in qua sana narranda cum plerique extri, Orbitas Carthagine habita recensetur: Henoris M. OTH
68쪽
nis conellium contra Pesagianos. ae postrema verba imprudenter serte exscriptores eraserunt, ne idem repeteretur , cum tamen eam lectionem cael tis veriorem existimem, nam duplex eo anno sνω-
dus habita fuit; etenim, cum litem Zosmi, queis Asta canos praecipitis audicii in causa Coelestii aecusabat, Carthaginem IV. Nonas Novembris delatae sucrint, antequam synodus plenaria deliberaretur, atque indiceretur , &ex remotis Asrieae regionibus Epis pi convenirent, reliquum anni tempus ela sim suit, imo ne Natalem Domini extra suas Eces e-sias universi Episeopi relebrarent, indictam ab Aurelio diem Synodi arbitror prope K lendas Februar. Rursus neque verum est , quod nonnulli scribunt, Pelagianos Romae damnatos esse Kalendis Mili, qua ipsa die etiam in Africa damnati fuere; etenim Asricani Patres nihil de Pelagianis auu fuissent statuere, nisi prius delato in Africam nuncio eorum, qua Ro simo decreta suissent. Porro cum litera Zosimi, que is se plene Pelagianas temas deprehendisse sitiiseabit, in Africam pervenerint Tertio Κ1J. Maias, ea enim die aceeptae sgnantur, & lyss vlendis Maii ab Aurelio. & eaeteris Patribus Pelagiani Carthagine damnati sint, consequens est, ut illi Romae praedamnati seerint, antequam literae illi seriberentur, quae eum datae dieantur XII. Kal. Aprilis, recte inserimus, Pelagianos Romae damnatos mense Martio. Inde etiam eadem sententia
improbatur, quod Honorius legem in Pelagianos emi sit pridie Kal. Maias, ut ex subscriptione patet, undὸ prius ab Imperatore . quim , Zosimo prostri ii suissent, oppositum scribente possidio Episcopo Cala mense, qui in Synodci Carthaginens contr1 eosdem sentcntiam dixit, is enim in libro de Vita Augustini hae scribit cap. i8. Iustoris, etiam conciliis Africuinis suinctorum viso rum gestum est,
dioersis temp ribus eosdem notantes, atque a membrieritissa prati denter duris literis es Africarias , Orie ris , O Occidentιs Milesititi eos anathemusiqnndos , o di γitandos ab oriribus carbolicis erasarianir ει boc t
letiliis Eielsa Dei catholisa prolatum Daciam etiam piis as Impera ον Honorius AUDIENI , Ad s suis eos legibus d natos inter haereticos h kri debere constis it. Haec ille.
Ex his Possidii v.rbis refellitur Ussetius, qui
pag. 2 I. libri memorati scribit, Honorium accertis gestis Synodi Africanae, haud expectato Zosmi dici eis, legem in pelagianos sanxisse , nam ista in eodire a Salmaso E Thuana Bibliotheca producto talem , inquit, titulum praeserar Sacrum 'scriptumaaeceptis S odi resis duram. At in urbana synodo Zosimus Pelagiano, damnaverat, uti anno superiori in Basili ea sancti Clementis eoram eadem synodo Coelestium examini subiecerat, & possidius apertὸ
testatur, Honorium audivisse , ae sientum tuisse latum a Zosimo contra pelaeianos anathema , hoc enim emissum est mense Martio, lex veth Honorii
in sae tantum Aprilis. His adde, labi Vossum cap. I. ubi scribit, Orosium in apologetico laudare plenarium Concilium Africae Kalendis M, ii celebratum anno Ι 8. voearique ab eodem Synodum Africinam, nam Apologiam Otosi scriptam esse in Asia anno I s. eo anno demonstravimus i Asrieaianam vero Synodum o osius ibidem illam intellistit,
quae anno I 2 eoram Aurelio in cau a Coei Estii Caiatha ine coacta fuit absente Augustino euius sententia Romanam sedem haereticus appellavit; or sit, his in pelagium inVehitur: Non ut tu amris cum ei loreo carissi eui iam apud Asicanam Syn dum orealta illa impiorum domartim nasuma emissa est: At in postrema hac contra pelagianam h re sy nodo Africana , non unus Coelestius, sed de pel gius quoque damnatus suit. Caeterum quantus in plenaria utraque AfricanisVnodo Augustini labor fuerit, industela, ac scillieitudo, eleg inter cecinit Prosper in carmine de I
An alium in D m m et moeed re sanctum
coucilium, cui Dux Aurelius , ingeniumque iactustinus eras, quem chricli Iraria eornum riore ruos nomo lumen dedit aevo Accensam vero de lumine , vim euus illi, Et vita, o requies Deus om que voluptas ,
mus amor rarissi egi. unus christi est Maor ιui . Et tam mira si, si tribuit hora , ' Detii illi Omnia, O in fracto ragras sapientia templo. Istius ergo intre ccinctos , qui de crete functo In funus pepulere ferus, inristria mu)ω,
Majus opus, totam praestantius imbia1r ωμα; 2 quoemque gradum eonvertit euillitas hosti , suave per ambages anc ps iter erit opertus,m vis ab Metiris est praνeruus, mille viarum
Insidiis aditum non roreientibus ullum
Unius ergo Augustini praeei E industria Hires, Pelagiana , quae hucusque sub Catholica imagine Ohbi illuserat, sucis abrasis de sacie , Romano Ponti Me Zosmo, atque Romano etiam Imperatore cognita utrorumque decretis Christiano Oibe exam est. Ntan est hie omittendum, quod de eadem per Zosmum Pelagianorum damnatione scribit Marius Mercator in Commonitorio ad Theodosium Imperatorem, elim iidem Haereti ei principis patrocinium implorarent. A qtie obiae, inquit de Coelestio,
a madidio disimo viycopo seriptis ampli rati, vel eis is prata natus est, in quibυs cti a capitula ,
de aucius ae salus fuerat, continemur, o omnis ratissa eum eodem Cretesia suprasi pro , qua de Pelatio Murishorias prvmiore videretur esse, narratur, quorum
se proram ct nos hic helemus exemplaria, O ad orie ratis Eccisas , anpti Diocesim , ct cinctantino tim , Thegla iram, O Hierosolymam similia, eademque seripta ad uisopos transim se suggerimus. Unde Genianadius superius cap. II. laudatus rectὸ de Innoeentii
Papae contra Pelagianos decreto ait, quod illud g siritis Iulius promia kt ; Nam ille ad Africanos tantum illud transmisi, hic ver dad Cur illum Alexandrinum , Atticum C. R, Rusum Τnessalonicensem, Ptaylum Hieroselymitanum, itemque ad Alexam Arum Antiochenum, qui Orientalium Ecclesarum
Priis erat. Colligitur etiam ex eodem Mercat
ra , septem illa eapita, de quibus Coelestius Carthagine coram Aurelio accusatus fuerat, eidem Romae IZosmo obiecta, eorumque damnationem encyclicis litetis insertam, quae licὸt interierint, ex damnatis tamen capitulis integra seia earundem sententia pro
69쪽
sadoniani ad epithalamium Polemii ; omnia hodie res xetiiterint, huc eorum dicta refellenda sepotam cripta Honorio XIl. α rheod. VIII. Coss data sunt, mui, ne subinde altercandi necessitas historiae flumnempe hoc anno AI 8. Legem Honorii contra Pela- irite rumperet. Baronius unicam hoc anno qI8. sy-gianos Ddem Praefecti Praetorio per singula, suarum nod.m Carthagine celebratam existimat, quae initio praesecturarum dioeceles promulgarunt, de qua re .eri, inchoata usque ad Kalendas Maias duraverit. Salmauu pagina as; . Hie tamen ejusdem Salmasi Usserius duas quidem ponat , sed ptiorem anno q17. error corrigendus est, qui ibidem pag. 29 i. ait: δε- adseribit, posteriorem anno AI 8. deputat. VOiquu Ar edulum quaruor Praefectorum Prisorio, &n si, lib. i. cap. duci sub rasimo Concilia statuit merantur, Iunias suartus , Pulla estis, Monaxius, Carthagine conit, Pelagianos coacta, sed unum Agricola; cum tamen tres tantum ibidem nominen- provinciale putat, alterum plenari uia ex universatur Praeiecti Praetorio, nam Junius Quartu, Pallaia Asrica , in qua sente tuta est etiam Usserius cap. a dius unus, idemque suit, quem prave in duos Salia Brit. Antiq. pag. 26ρ. In primis contra Baronium masius dissecat ; patet hoc ex lapide apud Panvinium dieendum est, duo Concilia ab Africanis Patribus meum lib. 3. Comment. in Fastos ita inscripto: JG eelebrata esse, in quorum primo, quid liter is Z NIUS QUARTUS PALLADIUS. V. C. COS. smi, queis Pelagianos laudabat, respondendum eia OR. D. In codice Augustiniano hibliothecae Ducum sit, quave ratione eorum fraudes detegendae, serio Urbinatum , quae modo Vaticanae coniuncta esl, nuia actitatum est. Huius testis est Augustinus Epist. r. mero H8. pag. i 5 . legitur Epistola Sancti Innocem ad Valentinum, ubi memoratis Synodis Carthagine, iii Papae ad patres Cai tilaginetas provincia cum hae de Milevi sub Innocentio celebratis ait: Item quod subseraptione e Dina ι'. Kal. Februarias post conseratam Papae rosimo de Africaηs cortitio scriptam es, eg quera odosii Au O Juvii mani Palladu gQ sed con- rescriptum ad uni resis totius Orsis Episcopos mi Irim,sulatus a ne cisti VII. dicendus est atque ita legi- O quod cleriori congilio plenario totius Africae conscitur in 11 H. Chisiandi bibliothecie, itemque Vatica- is is errorem Ne ter constit,imas. Et lib. I. de me. Num. 4 s. pag. 149. ex codice etiam Corbeiens Orig. cap. r. loquens de Coelestii damnatione a Zosia eiusmodi subscriptionem exhibet Srrmondias lib. 2. mo peracta alti Sed mili quam ex Africano F lycop Propemptici cap. a. Eodem anno quadringentesino rum cone.lio rescriptu directa sint, quod faerιt consedecimo octavo Palladius urat rexIectus Praetorio Ita- culum , at jusis J in eum sntentia proferreetur , cunc-liae , S lilyrici, hoe enim non semel ab Imperat tibiis factum est, celeta e est rescriptum Gratiani, Valentiniani , d. Theodosi ad P. Obum Praefectum prω- torio. Igit vir sinceritas tua idipsum per omnem Des M, tum etiam pre inbicarias, Afra in que rarones, ac per omne r lyricum pr. ata oraculi bullia Moritate se reabis: lib. Ia . Cod. Theod. tit. I 3. si per otippei nnur Atque Ita anno praesenti qI8. idem erat Prae
sectui praetorio Italiae, Africae, & Illyrici, anno
vero 11. philippus erat Praelectus tantum sextorro
Illyriei, ut ex rescripto Theodosi cap. I s. dicemus. citerum Iulianus Honorii letem a Praefecti, Praetorio publieatam sibi savere clictitabat, quem Sanctus Aunistinus lib. 3. Op. r. hisce irridet Ade S. ἡ ut dicis , spro vobis potius ab Imperatore respis sum est , cur non in medium prosilitis, O hoc estro pu blisis potesatibus diligarris, vos esse monstrantes, quorum christi us Princeps approbavit fidem e die. Quae verba Aurustini Baronius Iuliani Pelasvani esse putavit ad annum 438. pag. I . De hac Pelagianorii mdamnatione hie scriptit ad pinianum sanctus Pater lib. a. de Pecc. Orig. cap. I . Trystcios mitis in tumn fandi erroris auctores Ipiscopalia cimiba, O postolieam Sedem , universareque 'mariam Fcelesiam , ' m mumque imperium, quod Deo plepitio cMissi timis , retiissis Libe commottim , donec ν si fiunt de Diaboli l .ris r Ubi vides, R .ma Messa nomineue iversam Christi fidelium congregationem fgniscari, ut plane constet, Romanam Ecclesiam tot tu, Christianae religionis regulam censeri.
Recitata Petit,anorum damnario resens aliorum Scriptorum 1eniemus ita ratur. Ex commaia muris Marii Mercatoris ad Theodosim . gustam non lia miti digna adnotantur.
P Tractam in Africa, Romae, ae Ravennae Pela
gianorum proseriptionem paucis perstrinximus in qua sane narranda cum plerique extia orbitasta luite, quia cunct.feransmisimus. Utramque veto Sunodum plenariam suisse colligitur ex Prospero in Chronico, ubi ait: Moneria AII. . - ra orisio ι II. cos. c cilio amu carthaginem hasiro cc usto rum ed Ponti em Zo tim a nodalis Eriistote, ista fine, qAlias prosaris per totum Maniam λεν sis Pelagiana damnata es. En aperte literas, queis Pelagianorum versutias Afri aperiet,ant,
missas esse ad sedem Apostoli eam a synodo CCXIV.
Episcoporum, qui sane numerus non erat ex sela provincia Proconsulari , sed ex universa Africa; etenim CCXVII. Uno ro. in Coneilio plenario de appellat onibus interfuere ex literis Synodi ad Bonis actum Papam. Hinc sanctus Pater priorem sub Z simo synodum semper Africanam, nunquam Camthaginensem nuncupavit. Jansenius nomine syn dalium Decretorum intellexis prosperum a it, Canones Octo conti a Pelagianam haeresim statutos, sed
illi in posta tori Synodo Kalendis Maii habita ex rati sunt, quod posteriori concilio, scribit Augustinus Epist. . plenario totius Africa compa ipsum errorem brevito e Uitsimvis r at octo illi canones ad certe dicendi sunt, quAd breviter Patres constituere , In priori congressu procula est instructio ad Z siluim, qua Pelagianam haeresna de sacie posset cos- noscere I audiatur Sanctus Doctor lib. 2. ad Bonifacium cap. q. ubi de Coelestio per Africano, convicto
scribit: Noe ae phmvis, Om festus is illo feret,
expectabatur venturis ex Asica literis, in quaprovis cia ejus aliquanto calliditas evidentius innotherat; sua semam litera poseaquam venerant id continenses non
sisseere hominibus tardioribus, o solicitioristis, quod
se generaliter Innocentia Episcopi literis consentire tae titur , sed aperiὰ eum debere amathemati are, quae insio libesis ama posuerat . neque semel August4nus canonum ad Sedem Apostolicam transmissorum mentionem sitit. In quibusdam Prosperi Chronicisa: praesertim in Codice M. f. Austustano, quod v lumen inter opera eiusdem in Bibl. Patrum Edit. Colon. anno Isig. legitiir, duplex Synodus hoc anno Carthagine habita recensetur: Henoris XII. O TM
70쪽
nis comitium contra Pelagianos. Quae postrema verba imprudenter serte exicriptores eraserunt, ne idem repeteretur , cum tamen eam lectionem cael ris veriorem existimem, nam duplex eo anno synodus habita fuit ; etenim, cum literae Zosmi, queis Alrieanos praeeipitis iudicii in causa Coelestii accu-sibat, Carthaginem IV. Nonas Novembris delatae sucrint, antequam Synodus plenaria deliberaretur, atque indiceretur , oc ex remotis Africae regionibus Episeopi convenirent, reliquum anni tempus ela sim fuit, imh ne Natalem Domini extra sitas Ecclesias univers Episeopi celebrarent. indictam ab Au res io diem synodi arbitror prope Κilendas Februar. Rursus neque verum est, quod nonnulli stribunt, pelagianos R. inae damnatos esse Kalendis Miti. qua ipsa die etiam in Africa damnati suere ; etenim Asricarii patres nihil de Pelastianis auia suissent statuere, nis prius delato in Africam nuneici eorum, quae Rci nae a Zossino decreta suissent. Porro cum literae Zosimi, queis se plene Pelagianas te as deprehen disse sitiiseabit, in Africam pervenerint Tertio Kal. Maias , ea enim die aceeptae signantur, R i sς Κilendis Maii ab Aurelio, & eaeteris Patribus Pelagiani Carthagine damnati sint, consequens est, ut illi Romae praedamnati fuerint, antequIm literae illaeseriberentur, quae clim datae dicantur XIL Gl. Aprilis, recte inserimus, pelagianos Romae damnatos mense Martio. Inde etiam eadem sententia improbatur, quod Honorius legem in Pelagianos emisit pridie Kal. Majas, ut ex subscriptione patet, unde prius ab Imperatore, quam a rasimo proscripti sui sient, oppositum seribente Possidio Episeopo Calamense, qui in synodo Carthaginens eontr1e oldein sententiam dixit, is enim in librci de Vita Augustini hae scribit eap. 38. Instantissmi etiam conciliis .Africanis rauctorum Epissoportim gessim est, ut Savicto Papa Uuis Roma, o prias veneras ii Iari celeris, Opore i sancto 2εsimo eius sietes ori ρ ris de retur , quod illa ficta caιhodiaci De O akmιnanda, Cr damnanda Iaides. At illi ianua Sessis Aruisites Dis
disersis temporibus eo dem naturues, atque a membris Messia praticiates duris literis ad Africanas, Orie ris , O Occidentis Ecclesias eos matbematizandos , o de tantis ab omUsus casiaticis ransueram: Et hoc t
te de allis G sesia Des cae te prolatam jώdicium etiam sit us Imperiam madiritis AUDI M , AT SE MUENS suis eo, legitis d. nulos inter haereticos ba i H debere constituit. Haec ille. Ex his possidii ve bis refellitur Uiserius, qui pag. a l. libri memorati se tibit, Honorium accertis gestis Synodi Africanae, liaud expectato disini decreto, legem in Pelagianos sanxisse , nam ista in eodice a salmasio EThuma Bibliotheca producto talem , inquit, titulum praeserit Sacrum Rescriptum acceptis SDodi resis datum. At in urbana Synodo Zosmus pelagiano, damnaverat, uti anno superiori in Basilica sancti Clementis eoram eadem Synodo Coelestium examini subiecerat, & Possidius aperi testitur, Honorium audivisse , ae secutum tuisse latum a Zosmo e re Pelastianos anathema , hoc enim emisium est mense Martio, lex vero Honorii in s re tantum Aprilis. His adde, labi Volsium cap. I. ubi scribit, Orosium in apologetico laudare plenarium Conei lium Africae Kalendis Maii celeia
brarum an I8. vocarique ab eodem synodum
Africanam , nam Apologiam Otosi scriptam esse in Asa anno i s. eo anno demonstravimus 3 Africa nam vero Synodum Oosius ibidem illam intellinit, quae anno Ar a coram Aurelio in causa Coelestii Cariathagine eoacta fuit absente Augustino , a cuius senteat id Romanam sedem haereticus appellavit, or sti, his in Ρelagium inuehitur: Non ut tu ast ris eumes palo tuo carti iis , cui iam apud Anicariam Dn dam ω Ita illa impiariam dogmatum nisura contusa est: At in postrema hae eontra pelagianam haeresim synodo Africana non unus melestius, sed & Pel gius quoque damnatus suit. Caeterum quantus in plenaria utraque Asriean synodo Augustini labor suerit, industria, ac sollicitudo, et inter cecinit Prosper in carmine de In
uellium, cui Dux Aurelιus , ingeniumque Aquilinus eras, quem christi patia eornu in Hore rigans nonis lumen dedit avo reensum uno de lumine , num euas illi , Et vita, o requies Detis est, omn sque voluptas ,
Unus amor Christi est, unas christi est hoεον illi , Et tam mila sibi tribuit bina , se Deus illi Omnia, in in sancto regnas sapsentia templo. Istitis ergo inter cunctos , qui de Grete sancto Infunus pepulere feras, industria major,
Mujus opus , totam praestantias imbώιι Oct a Nam quoe que gradum eonvertit Galatis hostis , mave per ambages Me. ps iter egit opertas, Ilusus es occursu est Warimus , mille viamum Insidiis aditum non νpperiensitas tilium.
Unius ergo Augustini praeei μὰ industria Haeresi, Pelagiam , quae hucusque sub Catholica imagine Cibi illuserat, sue is abras, de saeie , Romano ponistisee ZIsmo, atque Romano etiam Imperatore cognita utrorumque decretis Christiano Orbe exacta ei . Non est hie omittendum, quod de iadem per Zo-simum Pelagianorum damnatione scribit Marius Mereator in Commonitorio ad Theodosum Imperatorem, elim iidem Haeretici Principis patrocinium implorarent. AIque ob hoc, inquit de Coelestio,
a praescto dissimo Epiisvo scriptis ampli mis, vel timet imis praedamnatas est , in quibus Oi a capitata ,
de quibus ae satus fuerar, continemur, o omnis e su cum eodem cerissis suprascripto, qua de T luis Maistro ejus praviore videretur esse, narrarer, quorum scriptorum . nos hic habemus exemplaria, oe ad init
ratis Ecclesias, arapti Di sim, oecoristotinopotim , o Thegia iram, oe Hierosolymam similia, eademque seripta ad uisi postransmissa Iuggerimus. Unde Gemnadius superitis ea p. II. laudatus rectὸ de Innocentii Papae contra Pelagianos deereto ait, quod illud 2 fretis iurias premiaraiat; Nam ille ad Africanos laniatum illud transmisit, hie verd ad Cur illum Alexaniadrinum , Atticum C. R, Rufum Tnessalonicensem, Praylum Hieroselymitanum, itemque ad Alexandrum Antiochenum, qui Orientalium Eeclesiarum
Primas erat. Colligitur etiam ex eodem Mereat
re , septem illa capita, de quibus Coelestius Carthagine coram Aurelio accusatus fuerat, eidem Rotnae a Zosimo obiecta, eorumque damnationem encyclicis literis insertam, quae lieti interierint, ex damnatis tamen capitulis integra sere earundem lintentia pro