장음표시 사용
31쪽
in eius vita parte post. p. 1 φ quo longas Paparum injurias
Caiolo V in memoriam revocat, di in primis avi eius Maximiliarii l. querelam , dignam quae ibulem ab omnibus G crmanis ligitur. Haec itaque ac innumcra alia majorum suorum sata edocti. opo Idus dc Josephus , gloriosisti narmemoriar I uipera ores . iura stia in ducatum Parmentem, Pinccntanum dc Ezrraru nsem, aliasque territorii Italici partes , tum etiam ius ortinalia ruin prccum a luci sus Clementem
XI ducto cxercitu, asseruerunt Hamam quoque vestiata, gloriola ae nutaraone . nuper premens C irolus VI. Augus rus, Cardinalem Pauluccium cx ordine Candidatorum Pontificatus exclusum voluit De voto dc jure exclusi vo in Conclaiavi, librum elegantisiimum Gabriel a UarZo Hispanus scri sit; quia haec sempcr Hispanorum arcana suit riuio, ut non acile patercntur cligi Eupam , a qtio sibi metuendum esset propter regnum Neapolitanum. Nobis curae crit osscndere. plus potuisse Imperatorem: saltem iptum meliore jure, hunc e numero eligendorum cxc mille , quam olim Galliae dc Hispaniarum Riaes fucos a praetepibus arcuere.
Haec neque eXtra oleas prorsus . praemittere visum fui ;partim ut de momento caulae Coia staret , partim etiam ut is, de cujus electione quaeramus, pcromnia cognosceretur. Nunc age fala e lactionis, per varia temporum intervalla. ab
ovo repetamus. Fuit apud Athenientes sis gularis .Magistratus & Sacrorum prae et os constituendi modus per quando populus universus dextrae sublatione & acclamatione rectorem dc signabat, qui κιi,...,ητοι dicebatur: qua de re Putilus de L L. Attic pag. 196. xto. & Psei Ter lib.
II. Antiq. Graec. C. s. fusius egerunt. Cicero Graecorum illa psephismata porrigenda mamu , profundendoque clamore mul ritudinis faeta ait pro Flacco c. vi. dc apud Hesychium εαλογη e Xylicatur. idem Iero modus in Ecclclivinrecepius videtur, Paulo dc Barnaba. per singulas civitates,
populi suffragio, ordinantibus pies bytcros:
32쪽
κατ' ἔκκλησιαν, Actor. XIV. 23. In intimana illa Concilii
Laodice ni verba Can. I. πεσι τω, μη δειν τας οπι παρωσι
ἄκροωMινεν γινεαλαι. Aod non oportex Electiones seri in praesentia aβientium , eo rcferuntur apud Zonaram & Theodotum
Balsamonem ad can. t. pseudo Apost. Sed quia chieroto.niae vocabulum, pariter ac .. , jam Apostolorum aevo, a prima ec propria notionc disi xerat, ita ut interdum quamvis designationem, cicctioncm & renunciationem ; aliquando consecrationcm , ordinationcm & sa
cram inaugurationem significarct ; idcirco U. Cl. Conradus Samuel Schurtzfleischius disp. 9 o. post Sol denum lib i. duSynedriis c. r . dc Hammondum ad Nov. Teth κυροτονιι, apud Lucam idem esse voluit, quod Titus Cp. I. v. s. σαναι Vocat: autcm in canone laudato, secus quam
Justclius . inaugurationes sacras interpretatur. Quicquid ejus cst, s non sublatis palmis su stragia tui crunt primi Christiani, reipsa tamcn civium vota, testimonia populorum ti honoratorum arbitria in elictionibus Episcoporum requirebantur , sola tantum plebis laece e Xclusia, ut eX voce in Can. XIII. ejusdcm concilii Laodiceni patet. Perinde enim ac Quirites Pontifices suos majores ic minores in comitiis curiatis crcabant. dc dccurioncs ac sacerdotes municipiorum POSTULANTE POPULO. vel EX POSTULATIONE POPULl facti dicuntur apud Gruterum pag 63 .& 83 Sic quoque coetibus fidelium in primiti, a Ecclesia invitis non obtrudendus videbatur Episcopus, cujus nec amor, nec aestimatio: quandoquidem nil magis naturale cst, quam ut qui praefuturus est omnibus , ab omnibus eligatur , qebat Leo Magnus in epistolis. Certe populi conterdus in Occidente , ad extremum usque saeculi duodecimi, in Episcoporum electione necessarius fuit; sic tamen ut populus subesset moderationi & regimini metropolitani ; quemadmouum Athenis popularibus suffragiis praeerant , & per
33쪽
vum fuit, & in nuda comprobatione elcctionis jam factae situm, ut quidam ex Cypriani verbis praesente populo vel assisente plebe collegerunt, sed e X cellentius ti plenum, prout e X ejusdem Cypriani epistolis et . & ΑΣ. liquet, ac Caelestinus Papa epist. ad Epist. Narbon. prov. C. F. non obscure innuit: Nullus , ait, invitis detur Episcopus e Cisrr, p. ebis θ' ordinis consensus requiratur: idque variis urgumenti, Blonindellus de jure plebis in regini. cccl. dc monstravit. Apud ipsum Giatianum quaedam moris ejus vestigia can. s. Dis. i. can. ιῖ Dis. 6 I. cap factus 7. qu. I. Nec aliunde, primis Ecclcsiae saeculis, enata fuerunt schil mala inter Cornelium Pontificem & Novatum , inter Liberium & Felicem, Bonifacium inter & Eulalium , quam quia clerus di popuIue in diversa ibant . ut vidimus ex Ammiano Marcellino.Quinimo formulae litterarum, quibus summi Pontificis confirmatio ab Exarchis Italiae petebatur, taculo VI. 8c sequentibus, satis loquuntur, populum non solius assensus, aut ferendi de probitate electi Papae testimonii gratia, sed ut vcre eum eligerent, convocatum esse r unde in libro illo dium no Pontificum Romanorum , quem Garnerius in lucem produxit., quemque Mabillon. p. 2. Muset Ital. supplevit, legitur rSimiliter totus Clarus , cum optimatibus N Militibus seu civibus
subscripserunt. Isque mos usque ad saeculum decimum ac undecimum duravit: Agapeto enim A. 9F6. defunctor omnes Romam uno constensu unaque voluntate Clerici atque laici rotaverunt ImperaIorem Othonem L, ut Sanctae Matri Ecclesiae dignum tribueret Pontificem in pium Rectorem. Factaque sic postulatio e atque petiIione , universus populus tale is Domino Imperatore accepit responsim : Eligite qui dignus sit, ego liben-rissime eum τι bis comedam. Statimque a cunctis ram Clericis quam Laicis electus cst expetitus es Leo &c. verba sunt Petri Bi-hliothecarii in vita Joh. Aia. Similiter Gerardus Florentinus Episcopus A. Ios9. consentientibus Optimatibus Romanorum , Senis electus , dc adscito Nicolai II. nomine, is c -
34쪽
rο Romano Populo Apostolicet Sede inthronizatus es, auctore Petro Casinensi lib. iii. Chronici cap I3. g. VlΙI. In universum triplex fuit forma elemonis canonica Gre-grorio etiam XU. in Ceremoniali conclavis Pap.ilis probata:
pc r inspirationem , per compromissum , & pers. Furimum c. 62. X. de Elere. Percligebatur, in quem omne S. nul lo praecedente tractatu , quasi divino spiritu amati consenticin bant. Hic modus ortum duxit ex quando non deliberatione longi, nec morola tuflragiorum trutina, scd impetu ic velut manibus elatis, ut diximus, aut clamore subitan copopulus asseia sum testificabatur. CunctIque profanas porrexere ma
nus , Claudianus cecinit; & Corrippus: Emittunt pariter dexinetras, pariterque remittunt. Talis fuit Fabiani electio, Ambrosii. Aligustini, Hieronymi & aliorum. Talis etiam clectio Episcopi Trajectini . Theodorici de Are, quem
Ecclesia divinitus in pirata . ex improvisio, nemine petente vel promovente a. ΙΣΟΙ. in episcopum elegit. verba sunt Auctoris
inccrti a Cl. Matthaeo ediit pag. 9. Uox populi Episcopum certum postulantis, aut Electum approbantis apud Graecos fuit , apud Latinos Dignus es , de qua formula elegans Eulichii locus est lib. vi. c. 29. & alius in vita S. Hilarii apud Hen schenium, dic v. Maji, ubi Dignus Pontifex. At
vero quum vox populi vox Dei semper credebatur, inspira. tio ejusmodi, magis aliquando conspiratici fuit, vel coecus vulgi impetus, arte oratoi ia concitatus. Et valde placet, quod Ulpianus Duumviri,vocibus popularium tantum postulati,crea tionem nullam esse pronunciat, si actus cxlese habitus non acccssit L I 2. D. de Appellat. Interim rebus desperatis, Clamor ira sublatus, nonnunquam incrementa cepit; eaque rationuClemens I. & Leo XI. elem feruntur. Frequentior autem saeculo decimo texto fuit, huic assinis per adorationem eligendi modus; cum duae partes Cardinalium, nullo facto scrutinio, aliqvcm ut Romanum pontificem adorarunt resalutarunt: qua via Clςmens VII. Paulus III. Julius III. Mar-
35쪽
cellus II. Pius IV. & U. apicem honoris adepti sunt,re Julio Lavolo de clect. c s. & Ρonzi fi a uin hoc p cto delatum. Paulo V. Lipsius graiulatur in Senciae sui dedica.tione. Per compromissum fit clictio, quum um. vel pluri. hus, non quulem laicis Electioni, tu bitrium mandatur . cu.jus fines diligentcr custodira d, bcnt, cap. cum Luctus X. de
Eo I. in summa Cleii & plebis discordia huius ulum tuu- se, docet concio habita a Sidonio Apollinare lib. vii. epist. s. & consilium G rcgo mi M. lib. 2 CP I s. Et iam Clemi note V. desuncto diuidentis Purpurati in Iacobum Ccii huria
facerct, quem vellet, qui vero conΚstim dixit se is sum; stupentibus tum quidem aliis . ait Nic Burgundus tib 1. Hist Bav. sed ejusmodi elcctionem sui li)sius alii ex libero suffagii jure defendunt. male i nec enim comp=omisarius ex
sua sententia set i potest , in re simili scripsit Ulpianus l. 4.D. de Tutor ta' curat. dat. Denique ordinarius & frequentior electionis modus est per scrutinium, quando assumti quidam de collegio fide digni palam vel tabellis in urnam, arcuialam vel calicem receptis, Cunctorum suffragia exquirunt; kὰ A in re simili Polybius dixit. Simplicior autem, quam Barciconense concilium can. 3. praescripsit, per sortem eligendi ratio, reprobata & damnata cst ab Honorio III. c. f. X. de sortit. id quod de calculorum vel ic sic rarum in urnam conjectarum sortitione nonnulli tantum admittunt; caulari, quod sortem consultatoriam , qua divinum inquiritur consilium , Dion Chrysostomus commendavit, oratione in Fortunam ; Cyprianus divinum judicium appellavit epist. 4o &.multo ante utrumque Salomo Pio vero. xv III. Id. Romae
virgines Vestales sorte capiebantur, Sueton. Aug. I. & apud Virgilium ii AEneid. et o I. Lacoon ductus Neptuno sorte sacerdos memoratur. Sed constitutioni Honorii ansam praebuisse videntur gentilium lcgcs apud Dionysium Halicam. lib. a. Et licet concursus providentiae divinae in sorte niga. ri nequeat, pro ceria tamen Dei revelarione, nobisque pia scripta
36쪽
de Iure Imperat. circa elect. Font. Rom. 23 scripta agendi norma haberi neruit; quandoquidem in
elictione Matthiae D i voluntatem notat; pariter ac Apollinis oracula dicuntur Maroni iv. AEnc id 3 6. Sortemna mores non discerni Tacitus scribit iv. Hist. c. 7. g. IX. Jam vero eodem saeculo X i. quo supra vidimus Papalem mi jestat cin fimna am cith, Cirdinali uin quoque dignitas majore loco est e coepit, postquam Nicolaus II. A. Ios9. Synodo gcricrali , ad schii mata vitanda, primas iis partes in elictione Pontificum dedit, nuda fere petitione Clero, dcelccti approbaraone extra com 'ra, in Ecclesia vel atrio, po puto relicta. Pailcm decre i servavit Gratianus can. I. Dist. 23. & Flori accnsis apud Balu Z Iv. misc. pag. 62. integrum verri canoni I. Concilii Romani dicto anno habiti. ivbjectum legi potest Lux illi ex Ρctro Damiano coaevo lib. I E- Pistola 2 o. quae eo minus hic omittenda , quo distinctius Cadrilao P scuto papae vera requisita vitiis creationis vjus opis
Posita demolistrat: nimirum quod electio illa per Episcoporum Cardinalium feri debeat principale judicium e fecundo loco, jure praebeat Gerus assensum e terιio popula=is favor artollat applausum : sicque suspendenda est causa . usque dum Regiae Cel
rudims conoulatur auctoritas nisi periculum fortassis immineat. quod tum quantocIus accelerare compellat. Tria ergo hoc a vo praetcr suffragia Cardinalium, ncccssaria fuerunt; Impcra oris confirmatio; cleri assensus ; dc populi applausus: sed quae moX ceu nimis inolesta magis magisque aboleri coepe-Tunt, aut certe statim in umbram juris pristini conversa sunt. Cardinalibus enim Episcopis & Presbyteris non pote. rat mon fastidium parere, quod et ostio sua ab Imperatorum
Confirmatione penderct, quum tantum de sua dignitate detrahi cxistimarent . quantum Caesari auctoritatis accedebat. H inc Leo lX ab Henrico III. constitutus, vix admissus fuit Cardinatibus querentibus : Imperatorem nullam creandi
Pontiscis potestatem a Deo habere . sed ad Clarum populumque domanum id peritne or teste Platina in ejus vita. Ius vero
37쪽
Cleri & populi tum nondum penitus cxtinctum fuit: nam sub Henrico lV. Hedi i approbationem ad cos pertinuisse probat decretum de taceto Gregorio VII. A Io 7 φ. conceptum hoc modor Nos San me Romanae GaIholicae oe Apostolicae Aciscissae Cartiuales. Curaci Acol ibi, Subdiaconi. Draconi , reresisbyteri, praesentibus venerabilibus Episcopis, Abbai bus . ita ricis N Monachis consienIientibus eligimus &c. Immo post mortem Victoris Ill. io 87 Episcopi dispersi . rurium uri siclite
natι. mise= unt litteras Romanis Clericis Laicis S Peiri delibus, ut quotquot ex us possent prima hebdom etda Quadragesimae Terracinam Tenirent quotquot vero non possent os sum suum in persona . quam iis concordi Toto eligerent , propri s δει- reris repraesenIarent. verba s it Chionici Casine tisis lib. iv. c. 2. ubi Angeli de Nuce notae addantur. Verum enimve ro ne abactus imperator ob populi tumultus re νOcandus es.
ut , neve is ultro jura sua repeteret . saeculo sequente Inno. centius II. populum Romanum ab approbatione Pontificis omnino exclusum voluit et sine cujus inti ruentu C est iis nus II. A. II 3 a .solis Clericis primus ese Rus fuit, auoctore Caelare Raspono in descriptione basilicae Litera nensis, & Onuphrio ad Platinae Innoc. II Et sane plebs Romana tot vitiis scatebat, ut non nisi ad comitia turbanda nata esse videretur, vereque de ea dici potvelit, quod Cicero de Quiritibus suis dixit, pro Plancio cap. iv. Non enim comitiis judicas semper populus , sed movetur plerumque gratia rcessis precibus e facit eos . quibus es maxime ambiIus. Denique , si judicat, non delectu aliquo , aut sapientia ducitur ad ju-aecandum , sed impetu nonnunquam, oe quadam etiam IemeriIare. Non eo enim consuum in vulgo, non ratio non discrimen,
non diligentia e semperque sapientes es , quae populus fecisset, ferenda , non semper laudanda duxerunt. Necdum vero populus tenax post C est inuin II. prorsus excludi potuit 3 Eugenium enim II l. communi voto Curi Hoputi euctum, ait Otho Frisingensis lib. vi i. Chron c. I. Donc C tandcm Alexandor
III. A. Ii 79. lata in concilio generali Laterancusi lage san-
38쪽
eivit, ut, Clcro etiam inconsulto , soli postli ac Cardinales, d abus tertiis su=ragiorum , Papam crearent; lcste cap. 6. X de Elomone e atque ita a solis Cardinalinus Lucium H I. primum Pontificem constitulum esse, Onuphrius Patavinius ad Alc. alandri vitam, sibi ex Pontificis illiva diplomate, a ud se
asservato, constare testatur. g. X.
De Cardinalibus, eorumque origine de dignitate , omnia jam ex Onuphrii Pan vinii, Ciacconii, Hi ronymi Pl. Iuli. Antonii Auberii , Jure contulit Parisini . H loria Cardi in alium , Gallico idiomate scripta, dc Cl. Rud dei scias di is tin e Historico, de origine cardinalitiae dignitatis in vulgus nota sunt ; ut Soli faces accenderem, si operosa diligentia multa de his dicere instituerem, id quod & titulus hujus disici ra tionis vetat. Illud autem ob urvari non injucundum erit. dccc in prioribus, a Christo nato, saeculis, flustra ejusmodi Olc ndidum Cardinalium ordinem quaera , qualem nostra a tas veneratur. Suos olim presbyteros dc diaconos habuit Ec. Clesia Aoniana, qui cum Episcopo rei ecclasiasticae praee. rant; at Cardinalium appellatio, nec Romanis propria erat, neC sangularem praerogativam involvebat : quum Ecclesiae Modiolanensis , Compostellanae & Gallicanarum ecclesiarum Cardinales memorentur, apud du Frenium in Abbas, Episcopus , & Presbyter. In singulis quippe Episcopalibus Ecclesias Cardinales erant, ita dicti, quod cardine urbis adstricti essent, ut cX can. 3. Synodi Ro in anae sub Sylvestro I. docuit Mabillon ad io m. r. Aist. Bened. pag ψ37. Neque enim vox ista hic tam est idum , quod principalis, in cardine constitutus; ut voluit Salmasius de primatu Papae cap. I.& Exercit. Plin. fol. 882. sed qui fixus & immobilis, cardinis instar. in quo junua movetur. Noti sunt cardines corinli , & etenti cardinales. Gregorius M. addictionem ad Ecclesiam passim cardinationem vel incardinationem vocat, nam Carione 6. concilii Chalccd. statutum erat, ut ne Clerici, nisi ad certam Ecclesiam ordinaremur. Quamobrem jam
39쪽
saeculo iv. Sacerdotes Cardinales dici coeperunt, quasi Ecclesiae quique suae afiixi, ordinarii, dc incardinatir circa quos fideles unius tituli, templi di coetus volvebantur, ut loquitur M. Ant. de Dominis lib. I v. de Re p. Eccl. C. F. s. Onuphrimn dc Barcinium secutus. Horum titulorum ab initio non ita magnus Romae erat numerus. Sylvester I. can. 6. refert septem tunc in Romana Ecclesia fuisse Presbyteros dc Diaconos Cardinales: sed cum tempore creverunt ad octo & viginti, quibus septem ex vicinis civitatibus aciscesserunt Episcopi , & octodecim diaconi , qui numerum Cardinalium LIII. csiiciebant. Sub Leone X. circiter LXV.
numerabantur. Sixtus V. eos LX x. esse voluit ad numerum
diicipulorum Christi. Antiqua corum est eminentia ; ut qui Pontifici Summo sacra facienti, in Stationibus 8c Processio. nibus aderant, & ipsi Candidati erant Pontificatust post. quam a Stephano IV. in Concilio Romano constitutum fuit. ut ex his solis, qui per distinctos gradus ascendissent, ad illum sacerdotii apicem eveherentur, auctore Anastasio. Carolus Magnus lib. I. capit. I 39. sanci vir: Diaconus in cardine constitutus in Urbe Roma , nisi XXXu II. testibus, non damna bitur. Leo IU. D. P. eos Presbγteros sui Cardinis appellat in Synodo Rom. A. Petrus Damiani lib. I. ep. 2 . oculos unius lapi is, lucernas unius candelabri vocavit. Simul ac
vero Urbis Episcopus, secundum Dictatus Hildebrandinos, Papae nomen per excellentiam sibi vindicavit, novus etiam Carrinalium ordo, supra omnes ecclesiasticos extulit caput. Tum enim & electio Pontificis illis solis attributa est, &st de vacante Soli Ecclesiam administrare coeperunt, ut ex Arnulpho apud Dacherium tomo 2. spici legit C. q. non obscure colligitur. Cum sacro hoc Cardinalium collegio Ponti sex statum ex monarchia & oligarchia mixtum format aperinde ut in episcopalibus Canonici Cathedrales bonam rein/ giminis partem habent , suorumque Episcoporuin decreta probant ac subsignant. Unde Cardinales absolute Fratres la rerales di coadjutores Pontificis dicti in cap. excommunicatis de
40쪽
de Pure Imperat. ebea elec7. Font. Rom. 27
ess legat. cap. oecu eod. tit. in 6. & pars corporis ejus, in quorum perlona crimen majestatis coni inittitur c. felicis desaea. in s. Galerum, seu pileum rubrum, Innocentius IV. iis tribuit, in concilio Lugdunensi R. Iet44. forsan imita. tione Romae gentilis, cujus sacerdotes Jovis . seu Flamincs Diales albo galero utebantur, auctore Γc sto aliisque. Boni. facius VIII. vestes purpureas iis dedit, regii decoris insigne. Ante Urbanum Vli I. titulo in Italia satis vulgari, Illustrissimi dicebantur, is vero A. 163o. Eminentiae & Eminen. Ii mi titulo eos ornatum ivit. Leo X. in concilio. Lateranensi eos dignitate & honore reliquos omnes antecellcre asinseruit; qua de re tamen ante querelae molae: amod incuria Romana Regi Hungariae, cui inter Reges quartus est locus, Et locus intra ultimos Cardinales datus ,- si Electores nequaquam inter Cardinales recepta, apud Raynald. Annal. Eccis . ad A. pag. 426. Nec tum ergo , nec phstea Cardinalibus Elcctores loco cesserunt. Vid. Sleidani lib. v I r. Freins hemii Diatribas de Electorum di Cardinat. praeced. dc Leti Ce. Temon. Polit. IOm. q. s. XI. Quanquam vero eligendi arbitrium ad Cardinales solos esset delatum, ne sic tamen omni ex parte consultum sui telectioni. Conclavi opus erat, quod Viterbii A. a 27 o. in iistium sumsit, ex quo cives loci . suasu S. Bonaventurae, Cardinales ibi motum trahentes, Palatio Pontificio incluserunt. Clemente enim IV. Viterbii dcfuncto, unusquisque Cardinalium, qui tum praesentes erant, numero Octodccim, ad Pontificatum adspirabat, adeo ut pertinaciae dissidiis clectio prope in triennium protraheretur. Lepide tum Joannes Traiaclogia, Cardinalis Episcopus Portu ensis, videns fratres discordes continuo Spiritum S. invocare, dixit: Domni, coο pertamus tectum camerae hujus, quia Spiritus S. ne, uit ad nos per tecta ingredi ; quod Onuphrius ad Plat. Gri gor. X. ει Papyrius Massisnus rei ulcrunt. Petrus autem Corrcti inusacidit. Ulterbienses, jussu Raynerii Galli, primarii Urbis