장음표시 사용
71쪽
rissimum, cum cae Marceltas consentito Et in I. a. de negot. ges. Nos autem secundum Iulianum probavimin, quae senten- itia habet rationem, S a Marcesio apud Iulia- numprobatur. add. l. Io.pr. Is si quis omissi causa. Vnde patet, quam insignitar aberra-
rit Bertran in vis. cap. r. p. 72. ubi scribit,
eum Cassianae scholae fuisse addictum, idque tum ex scriptis ejus liquido apparere, tum, quod Iulianum Cassianum appellet suum in ll. D. de condit. N demonstrat. Sed nihil minus quam Sabinianam sectam redolent scripta ejus, & in illa asi. L de condit redemo t. nuspiam Iuliani mentio est,quin ipsa
lex Scaevolae est, in sequenti autem I. yes Maeri- lanus, non Marcellus dulianum vocat suum. TITVS quoque GAIus ex hac fuisse
72쪽
Veterum Preconsultorum. Τ dit indicio in L 17. f. de manui . tes. ubi ita. Sane sunt quidam, qui,cum heres locuples existeret,iale esse crediderunt, quale si ipse re- satur adauctus postea facultatibus decessi si Sed mihi traditum est,hoc jure nos uti,
ut ad rem non pertineat,sicuples an egens feres exinterit, sed quarum facultatum te ior decesserit: s ιamsententiam Iulianus adeo sequitur, ut exi mei, ne eum quidem libertatem consecutum, quem G, qui sonendo non esset O liberum ess ussisse tim aes alienumsolutum erit, Stichus liber eso. Sed
hoc non est consequens Sabini fr Cassii sententiae, quam cae ipse sequi videtur. Satis
ostendit ibi animum suum a schola Sabiniana alienum. Sed non pos tum non hic iterum insignem Bertrandi oscitantiam notare, qui Cajum ait notas ad libb. istar. Juliani scripsis se. Quod si ita esset, sane & hinc argumentum peteremus, sectae eum Procul ejanae fuisse.Caeterum errore lapsus est 1, nam Leges, quas eam in rem adduxit, notarum Scaevolae in Iulianum Marcellumque meminerunta Procul ejanis quoque VRSEIVM FEROCEM accenset Bertrandiu u. 0. motuS per
L ar. g. r. . ad L. Aquic ubi Vlpian. ita: Proculum exsimasse V VVS refert. Idcirco postea Julianus,ut diversiae similiae sectator,notas D et ad
73쪽
ad eum conscripsit liberis IV, quos in indice recensitos legimus. Et secundus allegatur in inscriptione l. ψJ.s dejur. dor. Observare adhuc liceat, quod l. r. g. lo. . quarum rerum aes. datur. sine dubio emendanda videatur: ibi enim ita: noκ Cassius exsimasso Vmbum refert: Cum tamen Vrsejus post Cassium vixerit, uti facile apparet ex I. ro. g. F. quibus moae usu DEI. misi. ubi Vrsie-jus Cassii auctoritate usus: adeoque ind. l. r.
quar. rer. act. non detur. ita legendum: Cas
situm existimasse V ejus refert. Hactenus de Proculejanis, nunc de Sabinianis videndum, an & praeter eos, quos recensiuit Pomponius, alii nonnulli iis sint adjungendi. Fuisse autem inter eos & Cervidium Scaevolam arbitramur, celebrem imprimis Jureconsultum, Severi ac Papiniani praeceptorem, Lamprid. in vjt. Severi. qui prudenti ssimi en comio ornatur in L 32 C. Theod. de te m. Vestigia autem, ex qUibus colligas, cum fuisse Sabinianis addictum, sunt in Lyst. g. i. de negot. gest. ubi Paulus, Scaevola no ster ait, putare se, quod Sabinus scribit, drc. Itemque in L n. f. s . . de so-itat. N liberat. ubi ipse diserte sententi arriSabini contra Proculum dissentientem an
74쪽
Praeter hunc & SEXTUS CAECILIVS AFRI-cANvs Sabini scholam siecutus. Hunc enim Iuliani discipulum fuisse, putat Accuisus in Lisi. . depec. leg. re L at. de s ejussoribus, iaquod a veritate non adeo dissentaneum videri cuiquam posset, insipicienti l. s. f. M. ff. de agnoscenae lib. ubi Iulianus Sexto Caecilio sfricano respondisse dicitur, cuia III. pr. . de condict. tudebit. l. . f. de act. empl. f. . f. - Τ. desolui. s lib. Iungimus hisce& TERENTIUM CLEMENTEM , quem Iuliano imprimis carum
fuisse, patet ex L V. de vul. ρυ. subsisLcui adde l. a . F. qui re a quibus manumissIuliani quoque auctoritate suam confirmat sententiam in Lyr. eod. Huc reserendus I MINICIVS NATALIS, ad quem Trajanus aliquando rescripfisse legitur in Ly. β. deferiis. Fuisse autem Sabinianum, stendit Bertrandus ex l. 6. g. ψ. . de Act. empl. ubi Sabinum respondentem resertadde LiI. g. V. V. eod. Nec non & VINDIVs Sabinianis annumerandus, siquidem ex hac schola famili rem habuit Maecianum, ut patet eX L Ja. f. . . ad L. Falciae ubi Maecianus eum Vocat suum. Egimus hactenus de iis Iureconsultis,qui
75쪽
a Pomponio vel enumerati vel neglecti, o.
mnes tamen ante ejus tempora vixerunt. Iam
porro insipiciamus & posterioris aevi Iureconsultos, nobilem imprimi is quadrigam illam, Pomponium, Papinianum , Paulum re VLpianum, an & hi ipsit sectarum studio acti suerint. Plerisque autem ita visum est, hasce Iureconsultorum sectas ad Antonini Pii saltem tempora continuasse, qui solida satis ratione inducti videntur, quod in eis,qui ad eam aetatem usque vixere, Iureconsultis Pomponius conquiescat. Verum enim vero, quantumvis non ausim asserere, pari ardore
diversias hasce familias postea fuisse prorogatas , per tamen fit verisimile, hosce posterio- tris aevi Jureconsultos vel in aliam sectam ma- gis se inclinasse, &, siquidem non diserte id liuerint professa, occulta tamen aemulatione animos urgente tacitis dissidiis laborasse. Idcirco nec Pomponius, conquievisse hasce altercationes, meminit, quod certe facturus tuis set, si ante sua tempora iis renunciatum esset. Tum etiam eorum, quos praeterea nos adduximus, plerique ex eorum, quOS POmponius nominavit, schola prodierunt, quos idcirco plane eorum opiniones deseruisse, non facile credo. Lubens itaque largior,non ltant
76쪽
Veterum Preconsultorum. S 7 tanto amplius studio posteriores Jurecosultos hisce incubuisse sectis, fatendum tamen erit, non omnino eos ab his, quae a Praeceptori erant instillata, discedere potuisse. Quo sereredit & sententia Gothostedi in manua p. 2δ. re Merceri in conciliatoresso. Sed merentur haec paullo curatius pertractari. Ac principio quidem reperimus, nonnunquam Jure- consultos, relicta utriusque dissentientis familiae opinione, media incessisse via, more scilicet Stoicorum , quibus erat familiare,
μεσην οδον τεμνειν, unde eos erciscundos fuisse dictos, ait Servius adtib.3. A . Viro. Ita in quaestione illa de specificatione, post multos, inquit Imperator Ins. derer. di v. g. G. placuit media sententia existimantium, quam& Cajus amplectitur in LI. g. . f.de acqu.rer. Dom. Sic & Paulus in Ly. .s pars haered. ste-tat. Prudentissime, inquit, Juris auctores medietatem quandam secuti: Idem in I. r. Is
ut legator. ratione caveatur. Melius est. per mediocritatem causam dirimere. Ac proinde etiam laborare nonnunquam reperias incomponendis antiquiorum, quin & sivi etiam seculi dureconsultorum controversiis, posteriores hosce: Quemadmodum Pomponius in L aes f. de Legat. I. Sabini & Cassii diverses opiniones ostendit, diversis conditioni-
77쪽
abus locum habere, & utramvis posse subsi- stere: Pariter Vlpianus in Ery. g. sa. Τ. dedam. infect. nguae quaeritur, ex guo temporudamni ratio habeatur, utrum, ex quo in posissionem ventum est, an vero, ex quo Praetor decrevit. Labeo I ex quo decretum, Sabinu ex quo ventum in sto sessionem es: Ego puto, causa cognita modo hanc. odo istam sententiam probandam. Notabilis ejusdem est VI piam compositio in L I . Ly. de usu S habitat. ubi Labeonis primo sententiam deservo u Bario proponit, postea addit, nec offfendPtur ista Sabini sententia, easque invicem subtili ratione conciliat:. Idem Octavenum cum Labeone in concordiam reducit in I. IJ. . de heredit. petit. Ita& Cavus in L 7 g. g. . de acqu. rer. dom. controversiae Cassii& Sabini cum Proculo & Nerva intercedit. Proculum cum Cassio conciliat Paulus in L o. f. de heredit.petit. AEque & Pomponii MIuliani dissidium composuit Vlpianus in L fff. de dolo malo. Meminit quoque Iustinia- nus in L Io. de C. de ad i. quaestionis inter Papinianum Si Paulum agitatae, cui se Mamtianus adhibita dis metione interponit. Praeterea observandum, Inreconsultovposteriores, ab antiquiorum discordiis, quae vel certo jure jam constituto, vel unanimidiis
78쪽
Veremn Draco ultorum. J9 diversarum sectarum consensi, tandem sopitae essent, sibi temperash, nec eas facile resuscitare voluisse: Idcirco in Iais etiam,non habita diversorum argumentorum, quae a diversa sectarum parte stabant, ratione, eo Unice spectabant, quod jam invaluerat: Viri Iohan. Mercer. in conciliatore seo. Primo uitur quaedam controversiae ipsorum Iure- constillorum consensiu intercedente compositae erant: Quem consensium plerumque
posteriores indicant hisce sortesulis, pridem placuit; constat, convenit inter omnes, &similibus: Observavit id Rotoman. in ista . quaesi a x. IJ7. ex L ψε. pr. . de furtis , ubi Vlpianus, inter omnes, inquit, consat. Adde l. II. g. 7. V de contrahen . emp. vera anum est,quod N constare auidetur, l. s. g. 6. mde injur. sfam. lib. quaeritur.' an paterfamilias injuriam pallus ex L. Cornelia injuriarum agere possitZ N placuit, non pose, deque
ea re inter omnes consat. Pridem placuit
in L 3. g. ro. . de muner. π hov. l. s. g. a. . de res set, L /7. g. r. de aqu. agu. pl. &infinitis aliis locis: Veni, Ibus in L y . g. I. de
novat.bre autem convenit. P Inianus in
L si . g. M. I de eviction. qui umVm jugorum pro indiviso flum habuit, tradidit, secundum ommum sententin non tantum dominia
79쪽
6o De di versis familiisum transulit. cs Castus in L IM/. g. 3. V. deverb. ob secundum omnium opinionem. VLpian. in l. s. g. a. . de usuruct. accres. Omnes auctores ad Plautium de hoc consenserunt Quod Bertranae in Plaut. pariter de consensu Sabinianorum & Proculejanorum intelligit. Similiter & Paulus in L a f. g. 3. V. de
donat. inter vir. cs uxor. apud Plautium placuit. Deinde etiam nonnullae veteriorum controversiae certo jure jam constituto erant desinitae, quo pertinent hae sormulae: dubit tum sed obtinuit, hoc jure utimur, rescriptum es: Hermogen. in L ult. Τ. pro legat, pos magnaου varaetates obtinuit, qua formula utitur idem in L 32. V. de oblig. N AEI. Modesinus in L ψ. . de capti v. D postlim. rev. varie tractatum e sed definitum tandem Vlpian. in L G.pr. f. de Uufruct. Vetus fuit
quaesio , sed Bruti siententia obtinuit. Idem in La . V. de acquir. hereae fuit quaestionis obtinuit. Idem in l. r. f. ra-f. fliquis omissaeausia. Sane quaesionis fuit . sed Labeonis
sententia obtinet. add. I. Iar. f. de Legat. I. I. u. prp. de usurpat X usucap. l. s. g. 3. V. de legat. praesi. contra tabb. Vlpianus in L 27. g. r. . de recepi. cs qui arbitr. Labeonissententia non utimur. Idem in L V.F. de hereae Insit.
80쪽
Veterum Preconsultorum. 6 IAristonis sententiam Holenus probat Pomponius, s hoc jure utimur. Gajus in I. 3. g. r. ff. ad L. Falciae Magna dubitatio fuit, se ho0M e utimur. Vlpianus in L M.
I de Lege commissor. Sed jam decisa es
quaesio, ut reseriptis Imp. Antonini s D. Severi declaratur I Idem in L radfri Tutor. σCuratorib. dat. quamvis enim contra sit apua Celsum aliosplerosque relatum, tamen D. Pius, itemque DD. Fratres sic rescripserunt. d. LI. 'de minorib. l. ao. V. eod. l. 1. g.
ult. de in c. testam. Ly. 3.3. V quod metus causa, re c. Porro in dubia quaestione ut plurimum
se reserebant ad eam sententiam, a qua maximam partem stetisse antiquiores videbant: Hinc,cum opinioni suae auctoritatem conciliare volunt, addunt, plerique putant, consentiunt, sc. Vlpian. in cro. f. a. ff. de pact. Iulianus ita sicribit, alii plerique consentia unt. Cajus in L ι7. g. st. de te sam. misit. plerisque placet. Africanus in L aδ. p. f. ad
SC. Trebest. non immerito dubitabatur,isplorisque placet. Paulus in l. a. f. . de costat. bon.
quaeritur, re plerique putant. Idem in I. 36. . de damn. infectplerique dixerunt. in La. f.33. . ne quid in loco pub scio tractatum, splerique pMtam.