Quaestiones canonicae de praelatorum ecclesiasticorum electione, institutione et potestate, ex lib. 1. Decretalium disputatae à Paulo Laymann Societatis Iesu theologo, ..

발행: 1627년

분량: 260페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

191쪽

, si it Episcopus. Tunc distinguendum Veteriis

nani men, seu defectus titu Ii notorius est, tum cedere 'E,' potest etiam non requisita licentia Papae. Veloc-κ--Aisi cultu Mosectus, tunc ad vitandum scandalum re nuntiare debet in manibus Papae, vel tituli reualidationem ab eodem impetrare Carteriam si aliquis in excommunicatione sulpensione, vel irregulariatate occulta institutus sit, sublato impedimeto per eum quipotestate ab luendi, aut dispensandi praeditus est,eo ipso titulum validari, non improbabili-

ter aliqui intiunt. . Deinde, si Episcopus post

Sanche canonicam institutionem ob crimen v.g.SOdo-o uitae, iuxta Pi V constitutionem e incurrat pin i, nam depositionis, aut sulpensionis in perpetuum&PMEro sine spe relaxationis, tunc iusta causa adest cessio nem a Pontifice impetrandi Si tamen crime occultum sit, ideoque infamiam annexam non ha-εαγίδεὴλ beat, proprius Episcopi Confessarius f absoluerastis 4. e. 6. potest. Denique si Episcopus crimen incutrat, cuiae reserm ipQ iure infamia annexa est, v. g. si Rom. Ecclesito. ΛΓιιι, Cardinalem g hostiliter persequatur) tum etiamae panu, in Pontifex vel hominem restituere,vel remotionem , eius imperare debet. Caeterum infamia facti,seu improba vita v. g. crimen incestus, adulterij,&c. Ne L non deij citra hominem a dignitate acquisita,antemo co superioris condemnationem.

QLX XI. Numquid ob malitiamseu inobedientiam plebu, aulpopulissandalum, Episcopus cede xa debet Resp. I. Non ob quamlibet culpam, aut inobedientiam plebis, Pastor a eam deserere deis Hismq. et sed, si ita pertinaciter se opponat, a Pastore

192쪽

DE PRAELAT. EccLEsIAs T. 43 Ahorreat, ut ad maius malum vitandu, ne forte inhipos conuertatur, id est, a vera Religione, vel Ecclesiae unitate omnino deficiant tali casu ipsis quandoque ad tempus cedendum est,ue cum superioris licentia Pastor amouendus. Idque etiam de Parochis, de alijs animarum pastoribus b dici de- Dis,.

bet, interdum amouendos, aut transferendos esse, Aman νsi plebs, aut subditi eorum,adeo ipsis, quamuis cui ' pabiliter, contradicant, aut ab eis abhorreant, ut' o ipes nulla reconciliationis existat. Resp. II. Si populus graue scandalum ex Episcopi, alteriusve Praelati praesentia patiatur , distinguendum est intere scandalum Pharisiicu seu ex malitia prosectum e S TLLa.& scandalum pusillorum, seu ex ignorantia aut in q. -.7.ta firmitate ortum Ob hoc scandalum vitandum fiequentius cedendum est iure, quod aliquis habet Sed Pharisaicum minus plerumque curandum est; nisi cum pertinaciter malis etiam simpliciores, dcinnocentes inuoluantur,& ad ruinam trahantu ,.

Cuius rei exemplum habemus in S. Gregor Na- Σεaneten o . qui sponte cessit Ecclesia Constanti d . . nopolitana, ob scandalum seditionem sedan μυdam, quae ob eius benefacta exorta fuerat.

CLXXVII. Quanam Episcops irregularitas sinciens causa est aurenuntiatιonem' Resp. Vel est irregularitas indispensabilis, seu in qua Papa dispensare non solet, ut si bigamus a, vel qui via e r.e.nH, duam uxorem duxerat, Episcopus saetus sit , --- uriis renuntiare debet. Vel est irregularitas dispensabilis , v. g. natalium desectus , tum, si res occulta sit , non expedit reminitandi licentiam concedere , sed potius dispensationis gratiam largirici praesertim si ex orta

193쪽

damnata copula quisnatu sit. Simili ratione apa. dispensabit cum eo, qui instregularitate exhoαzzas., . micidio occulio Epistopus factus est .non,item,si deiectus publicus immotorius sit. CLXX vii Si lippus Episcopatui exum

tauit, D estne iterum eligi adal am Ecci,siam Carurhedralem. veletιam, σιorem Resp. I. cerium est,quod ad aliam similam Cathechalem Ecclesiam eligi possit: cum a sua Ecclesia libersit; dummod aliud canonaeum impedimentum non habeat inroetametsi Episcopus, resignato Episcopatu, Religio-4 e quia rius factus fuerit, iterum a ad Epilcopatum scarran rura eundem, quem deseruit, seu alium promoueri po-πς γ δ' testi Eummodo non ob commissiumerimen, Domi, nitentiae agendae cause in Monasterium discesseris.

Resp. 1L Qui Episcopatui aut Archiepiscopatui

Venuntiauit, is potest deinde aliud minoris digni- , ad talis beneficium , v. g. parochiam b consequi. Ma uine, Multo vero huis, si Religiosus factus Rit,in Λ ν. - batem assum e potest Neque obstat quod se b. I. undam iura non liceat descendere in dignitati,M ,-ὰ hus, sicut Imperatores, pronuntiarunt : Maio

m. 6.c-nc portere ramionis es F. axeipienda enim est necessi--αώος-- tu e salij idoneinbnreperiantur. Addimus,an 1 h. . casu aliam considerationem esse Fatemur e

:ι decens s non esse, nec facile permittendum I ij. ut a maiore dignitate aliquis transeat ad minorem suemad v. g. ex Archiepiseopo Episcopus fiat tamen γα--umri steaquam Alchiepiscopatuironuntiauit,desiniteia Archiepiscopus. retinet dignitatem Episse

194쪽

D PRAELAT. Ecc E IRIT. I spalem; quamobrem descendere censendus non est, sed potius ascendere, si ad regimen Ecclesiae Cathedralis assumaturi Sed qua ratione beneficium minus, v. g. canonicatum aut parochiam consequi possit, id facilius declaratur. Quandoquidenta Episcopus,vel Archiepiscopus , cum Papae dispem. satione, propter redimum Episcopalium tenuit tem, talia beneficia obtinere potest , tametsi non renuntiet. Neque enimuero in tali casu, si Episcopus V. g. parochiam consequatur, de dignitate sua

descendit: cum idem homo diuersis iuribus gacenseaturis Exempli causa Fieri potest, ut Episco u': ' V pus in alia Ecclesia sit Praepositus, Canonicus, aut UT...is Parochus tum vero, Canonicus locum suuri . .aia. r. inter inonicos retinere, atque respective Epi δε μι- stopo illi, in cuius dioecesi beneficiu obtinet, subiectionem&obedientiam praestare debet sic b -- itaque dicendum : Quod Episcopus, qui Episco

patui renuntiauit, honorem ac dignitatem Episco

palem retineat, tametsi postea Canonicus , vel ali ue,

cuius Ecelesiae Patochus fiat Nam accessus minO -- pris honoris aut beneficij ad dignitatem maiorem, earn haud destruit,neque minuit: cum diuersa, sed non repugnantia iura sint. Sed&eadem ratione fieri solet, ut Rex, seu Monarcha prouinciam iure seu di alteri Regi obnoxiam habeat, eoque respectu feudatarius sit alteriusRegis, adeoque subditi ratione territorij licet, absolute loquendo. patica ut forte maioris dignitatis ac potentiae sit.

CLXXVIII. Si Discum Episcopatui in manialia Papa renuntiauit, censeturne tanIum loco in stimini renunt ase, an etiam ordini, ac nitati

195쪽

a, Mensii Resp. praesumendum est . , quod regimini tam. I' I tana, non etiam dignitati renuntiarit quandoqui- , --, ςm Sum Pontifex ita plerumque , renuntiatio

Apsoais nem acceptat, Vt tamen ordinis Episcopalis execi renuntia tionem relinquat, cum Catholici alicuius Episcopinat. Anton licentia erga subditos eius exercendam. Excipitur νερε εα tamen Nisi quis ob crimen cie nuntiarit tum ' ' praesumptio est, ordinis executionem, seu dignita

isisba reari tem Episcopalem pii ablatam elle Porro 1 quis Leaene II sponte renuntiauit non tantum regimini, sed etiam δε--- ordini Episcopali, nihilominus primam tonsuram, de ordine d minores conferre potest eademque 1 ρή si ratiotie etiam corporalia, vasa ficra dcc conse-

do rare quandoquidem tales actus Episcopales n--γdoa terdum a non Episcopis,v.g. Abbatibus, si sacerdo sep tes sint, exerceri solent.

CLXXIX. Si Episcopino enium, velinfirmia ratem incio praeesse aiis non possit, eii Gadiutor ampa assignetur, quantum ipsi uri eupotestatu con- aclis is fertur 'in p. I. Non hoc ipso, quod aliqu Epiane. a.de scopo Oadiutor datus est, succedendi a ius ha-func negl bet Sed haec est gratia specialis, si Papa alicui Epi- έως - scopo, vel alteri Praelato Coadiutorem det cum ' succedendi facultate. iusinodi tamen glatiam Papa non inisequenter concedit Sed alijs in rioribus Episcopis permissum non est,uiuente prae- promissionem successionis alteri facere. Resp. I. Eiusmodi Coadiutori, tametsi cum libera administrandi potestate institutus sit, tamenno

proprie competunt iura Episcopalia, aut Ecclesiae regimeri. Quia unius Ecclesiae Cathedralis no potest esse nisi unus Epitc opta et Sicut nocinius

196쪽

Dx RAEL A r. rec Lus I fri q7 Ecclesiae parochialis duo Parochi quandoquidem iura ista beneficiorum , indivisibilia sunt Tam bis. Mish ob causam testatur S. August. in Nicaeno Con ei a des cilio canonem editum fulisse,quo prohibebatur, ne si in eadem Ecclesia duo Episcopi essent Sed ex ita *ς gnorantia eius canonis fatetur, ac dolet, se in Ecclesia Hipponensi una d cum Valerio sene sedissera .m- Episcopum. Iesp. III. Coadiutor seu Admini reiat

strator, quamuis cum Brira constitutus sit, tamen , - --re,

donationes absolutas facere e prohibetu Sed potest facere donationes ob causim videlicet Ob I DA. merita, ob pietatem, M. Quia ita donare non est emoris, 28. perdere, quod solum Administiatori denegatum f9 4 6-, videtur. Eademque ratione ipsemet Episcopus do Unationes facere potest instar prudentisAdministratoris , nisi administratio illi ob ineptitudinem, vel ' i'

dilapidationem, interdicta sit. Porro de Admini Deli. I stratore regni aiunt quod donationes, etiar m. absolutas facere possita, quia proprium Regibus sit g GL αων. donare. diem intelligi debet de donationibus μή ποmoderatis, Regno non praeiudicialibus. CLX X X. Si aliquis ad Episcoparum, vel Lministrationem Episcoparin, promouendm sit, Theo-I Une an Canon a si catera paria sint praeferri debet Pro Theologo stant a Theologi: Sed a V deros Canonistae, saltem in quibusdam casibus, fauent μυ- Somm Canonistae. Resp. I. Ad Episcopatum, vel adminia 'd'

strationem Epii copatus pleriamque non satis id O ,- ν. λneus censeri potest, nisi qui utraq; tum sacrae Theo LMO.e. a Iogiae tum sacrorta canonum peritia instructus est: q. Io. in c. r. de consang. b, Hostiensis, Abb. n. 9. Faroosue. c. Epi=Da.

1 uti

197쪽

cr.e..umu, Vti manifeste colligitur ex sacris canonibus quia inseqq ius habetur , quod Episcopus Euangelium&ὰ mnem scripturam sacram , atque sacros canones scire debeat,ut populum uniuersum curae suae com-e.δες, - mimum edocere queat. Prius cautem discere Mes oporae quam docere ex ossicio quis debeat, Non ...is,sito ςqViruur m*n in Episcopse scienti eminens modo tanta adsit, adiuncta prudentiain rerum X-ν, . perientia, ut erroribus ac deceptionibus obnoxius non sit, edinter bonum ac malum, aptum cineptum , a suis adiutoribus effossicialibus suggestuiri consilium,discernere queat. Profecto, praeter dOctrinam veritatis Christianae, quo populum sibi subiectu piscopus pascere debet,atque ab hostibus defendere, pulta quotidie exsacris cauionibus responsa dare cogitur circa Ministroru ordinariones, ossicia, beneficia circa pnelatorum sibi subiectorum electiones, praesentationes, institutionesscirca iura patronatus, decimarum Ecclesiallicorum proventuum, immunitatum circa vota. ramenta, dispentationes, censuras, irregularitates, matrimoriaj impedimenta, rerum Ecclesiasticarum alienationes, pias fundationes, ultimas voluntates&: Et eo quidem magis, quo amplior Episcopalis dioecesi est , dc plures Ecclesias subiectas habet. Quare hoc ipsum Theologia studiosi perpendere debent, quanto maiorem in Ecclesia tructum facturi, Episcopis adiumentum allaturi sint, lucum sacrae Scripturae, icholasticae Theologiae studio,

sacrorum canonum cognitionem coniungant ARelp. i. Si accidat, ut ex duobus tanquam praealijs omnibus idoneis ad Ecclesiain Cathedralem, aliamve Prauaturatu preari utud sit, quorirnia

unus

198쪽

D P a LAT. ea gras T. I opure Theologus, iuris canonici peritiam vix ullam aeta exiguam habens; alter pureCanonista,in Theologia vix quidquam versatus, praeferri haud dubie debet Thetologus. Quia cognitio veritatis Fidei magis necessaria est quippe fundamentur Ecclesiasticae gubernationis. Sed, ut dictum si fieri possit, quaerendi,ac promouendi sunt f tales ad γλι- Praelaturas, Vicariatus,& similes dignitates, qui in Pana iacvtroque studio versati sunt.

De Abbatum , seu Regularium

is Mendi Abbatem,seu Praeposimm regula rem' Resp. I. Iure ordinario a pertinet ad Conuentum, a Wr,

seu Collegium Religiosorum. In quibusdamvero tan

ordinibus, ut apud Minores , in Capitulis pro G uincialibus vel generalibus Praelati creantur In di, j. quibusdam, ut in Societate e Iehu, an Osit rom. a .r gen erati constituuntur. Resp. II. Conuersi laici Ριμε. una cur Religiosis clericis ad elamonem Praelati admittendi d non sunt. Praeterquam si in aliquo ρ ' μ' Monachorum Monasterio perdiuturnam e comsuetudinem ius Capitulare praescripserint. Neque .exoo, enim tali praescriptioni obstant f canones,quibus a. s. -

199쪽

II o AEsTIONE CANONICAE

reprobatur consuetudo, si laici una cum clericis ad electionem Praelati concurrant. Id cnim intelligi debet de laicis secularibus, non de laicis Religiosis, πιι . , quales sunt monuersi Monachorum quando- Theol. - quidem in hos,tanquam in personas Ecclesiasticas, rat tr. yp ius eligendi cadere potest. Qua ratione in Religio. nibus ad opera temporalia ob Ecclesiae utilitatem deputatis uti sunt Militares, Hospitales laici, qui Ordinem professi sunt, praelatum regularem canO- e r. . ex nice eligunt Pesp. III. Canonici regulares vocem in Capitulo habere non possunt, nisi fal- tem in si1bdiaconatus ordine constituti sint. Ouae

. de is b, tamen Constitutio ad alios Religiosos, seu Mona-eγίου. steria Monachorum extendenda b non videtur ri Gemoti com de ijs tam rim, videlicet Collegiatarum Eccle-2 i siarum anonicis . facta sit qui ex proprio instituto, diuinis ossiciis destinantur. Cuiusmodi Monachi ne siess. ar.ι. .d. Oniunt,ialtem 1 primam eorum originom, aco. fm professionem consideremus. Quamobrem quis. RAMO is que ordo hac in re sequi potest proprias constitu-- decla f. tiones, aut consuetudines Etenim in quibusdair , Ordinibus ob humilitatem seruandam, non nisi

s, E . . , ψst plurς, m annos Professi ad ordinem sacrum .

Us 11. admittuntur; tales omnes a Capitularibus acti- Rodo . o. bus excludere difficile videtur praesertim ubi para .EV. q. Sa uus Monachorum numerus est

200쪽

DE PRAELAT ECCL SI AST. I Istrum eligentium nomina nunquam pubticentur:

Boquin irrita sit electi, Resp. I. Haae constitutio locum tantum habet in electione perscrutinium; non item si fiat per compromissum in eo enim sitffragia b palam dari postlint. Multo vero ma bgis, si omnes veluti per sancti Spiritus impulsum aprolata voce unanimi in eundem consentiant, x , , ia..clectio esse debet Resip. II. Si unus alteri, inscio aut non consentiente Capitulo suffragium suu ostendat, non propterea c irrita censebitur ele AE . Gio. Si tamen talis manifestatio causasti isset,le ictionis secutae, tum ea rescindi debere Idemqueis dicendum videtur, si vel cassi,vel culpa scrutatoris, alicuius Electoris susBagium publi catum sit. Quia intentio a Concilij fuit prohibere, ne Capitulum d auard, permittat aliquid fieri, ex quo nomina eligentium publicari contingat alioquin irritam fore electionem. Quae lex irritans,& a iure comuni seu ordinario exorbitans, strictam interpretationem meretur, CLXXXIII. Mesene se, ut qui in Pralatum regitia remetigitur, ordinem professi se Resp. LOmnino it a requiritur Et quidem iure nouiore a r. -- ut expressam professionem secerit: quamuis ta M.' ,

les, qui professionem tacite fecerunt, videt habitus

Professoru e susceptione&c.cu alijs,Vt veri Proses , M., α si, eligere, possint,Resp.P. Neq; Prioratus, aut administratio'; aelibet alicui in ordine committi α ιLT M. potest,nisi expresse professus sit Pontifex tamen in δευς 3. δε

talibus decretis dispensare potest. Resp. III. Non αα potest f aliquis simul fieri Professus, in Abb οἰ-. H

iem seu Ρra latum regularem eligi: Sed qui eligi , , P. xur,iam ante professus esse debet. Nam alioquinia ex eo, 31

SEARCH

MENU NAVIGATION