Facundi episcopi hermianensis provinciae africanae pro defensione trium capitulorum Concilij Calchedonensis libri 12. Ad Iustinianum imperatorem. Iac. Sirmondi Soc. Iesu Presbyteri cura & studio nunc primum in lucem editi, notisque illustrati

발행: 1629년

분량: 708페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

591쪽

ducerent eadem responsa portantes. Et quando A: haec sic inhaerealit cordibus audientium, aut sic ea detestari ac lugere possitis,sicut nos. in quo - . rum animis iplorum malorum adhuc imago versatur 3 Suscipiens vero ille memoratas resiamus illa in palatium, & de illis agant. ipsi iam nouerint. Q si ea scindere, vel urere ipse non posset, aut per suam euacuare sententiam, aut ipsis a quibus fuerant data refundere : quae nec

Hiscipere ab eis,nec extorquere debuerat,si Ve- .

xe praeiudicium generalis synodi pr cauebat. Atque ista selita fictione,fingens eius praeiudicium se cauere, hoc pro voluntate contrariorum secit, quod ei si dissimulemus praeiudicet. CQuomodo enim non praeiudice , si dem ostren- tur Lxx. circiter Episcopi cum Romano Antistite Constantinopolim congregati, ut illos omittam qui ante sibsci inserant, condemnam robatoribus suis epistolam a Cal- Episcopum,cuius doctrinae laudes in memorato Calchedonensi concilio recitatae sunt nemine resistente,cum sitis dogmatibus anathematizas. se post mortem,scientibus ceteris, & in eorum Concilio approbatam 8 dc illum

592쪽

communione manentibus 8Ob hoc ergo neces.sarium filii non modo ab eorum nos comm

nione subtrahere: verum etiam, quia poti rem videbantur in Ecclesia tenere locum, qui primi huic praeiudicio Imperatore iubente cesserunt, ne ipsorum magis tenenda sententia videretur, commemorare, quod allibi fecimus, quomodo sive Menas Constantinopolitanus, siue Zoilus Alexatadrinus siue Antiochenus Ephra ius,&Petrus Hierosolymitanus,antequam vel cosei tirent vel cederent,testati sutat fieri non debe-

B re. Ob hoc etiam de ipsius Episcopi Romani chirographis , vel prius ambitionis impulsi,

clina neri arderet Episcopus,vel postea venalit te parti alteri factis, necellariu duximus non tacere, ne auctoritate nominis eius praeiudicium

fides vera sufferret. Quod si hoc no futilet, neq; ipse prius uniuersam anathematizasset Ecclesiam, seruare nos in illo oportuit sententiam suam, sequi quod nobis praebuit priscae integrutatis exemplum. Nam priusquam hoc &ipse committeret, scribens de itinere Constantino-Cpolitano Episcopo, qui praeiudicio magnae synodi primus assensit, sed quem literis sitis praeueniens ait : Quapropter credidimu* indicat dii, qubd dominus filius noster clementissimus Imperator per Leonem illuuiem virμ' nos serenissimis hortatur affatibus t pacem, quam Christus dominus Deus .& saluator nostpr si pra omnia holocausta diligit vobiscum &yum uniuerss fratribus re coepiscopis nostris,&c

stodicnte stabili firmitate seruemus. 4'mpiissimi principis adhortationem libiς iter am-

593쪽

i, amplectimur. Secui pacis bonum sicut locum ,, sacerdotij tui conuenit, sapienter attendas,&D aduu ere & praedicare te necesse est quae paxo in Dei Ecclesia sit tenenda, ctain Apostolus,quiis dominum nostrum spiritum in se loqui perhi- Philip. . is bui ait, Pax Christi , quae exsuperat omnem 7 - sensum, nodiat corda vestra ex intelligetias vo . LEras. Ipse autem Christus Deus noster volens Ioan. 1 .is persectα pacis indicia demonstrare ducit,Pacem

17. D meam relinquo vobis , parem meam do vobis.non

is quomodo mundus dat,ego de vobis. lena cnimis mundus dare possit, ipse nos instruit per pro-Hier. 6 3 i, phetam qui ait, Dicentes pax , pax , cum nonis esset pax. Et illud simili ratione pensemus, Aia. . 31. ,, in Ap0stolorum actibus de perfecta pace,, sic est de credentibus in Domino declaratum, is quod erat in illis cor unum& anima una. Mulis ta ergo sant, quae de terrena de coelesti pace ,, discernenda inneniamus scripta . Quae quia is vos non credimus ignorare, sufficiat excerpsisse, pauca de plurimis: vi magis tuae fraternitatis is possit aestimare iudicium,quae pax potius a si- ,, cerdotibus sit tenenda. Nonne perspicuum est& euidentor apparet ex his quae memorauimus,

qudd&ipsi contrarij, quia nobis in multis dis.

sentiunt, in hoc tamen consentiant,qubd in talibus causis praeuaricatorum sit vitanda commim

nio 3 & quod illa pax a Dei sacerdotibus in Ecclesia sit tenenda, quae statum ipsius non sib-' uertat Ecclesiae 3 siibuertitur aute, si eius de fide

generalia constituta decretis aliorum sacerdotum qualibet occasione frangantur. Propter quod & illos, qui talibus communicauerant,ve-

594쪽

A niens in regiam ciuitatem a communione suspendit. Qui sic rursus in memoratis' suis literis dicit: Quando nobis non sit incognitum,

cuia diaconus Stephanus tunc responsalis no-

strae, cui per Dei gratiam praesidemus, Ecclesiet, cum plurimis Christianis quandiu vixit a tua se communione suspenderit: & in Siciliciasi in- ια sila constituti, fratre & coepiscopo nostro Da- tio refcrente didicimus, subd & ipse & alij con- ας sacerdotes nostri,&multi filij Ecclesiae Chri- ostiani, a tua se nihilominus communione sub- B traxerint': & dum causas exorti quaereremus scandali antedietiis stater & coepiscopus noster respondit, hoc fraternitatis tuae sectile perso- nam,quod a nullo decesserum tuorum decessio- rumque,aostrorum temporibus qualibet fuisset oratione commissiim. Cernis quod non solus hic

iudex, etsisq; diaconus, sed & Datius M ediolanensis Episcopus,cum aliis sacerdotibus,talium

praeuaricatorum communionem ferendam esse

mon duxeritὶ Quid igitur adhuc nobis de hoc

quaestio commouetur, unde nec in ter contradia

C centes inuicem ulla est contradictio, nec inter dissentientes in multis habetur vlla distenso pNam Iudex asi erit,qudd inuitus illud protulerit iudicatum. N os contra respondemus, quod vutro per ambitionem pollicitatione facta pecca- 'uerit nec ulla sustinuerit tormecta, quibus cessisse credatur.Cumque hoc inuitum se fecisse asserat, rursus ibidem dicit, quod ignorans lac xit. N os vero probamus non eum potuisse ipsa rantem facere,quod inuitum se asserit admisisse. Post haec etiam videri vult nihil in praeiudiciuna

595쪽

Calchedonensis egisse concilij.Cui nos sitas ex. 'Acusationes opponimus : quia nisi hoc egisset, quod praeiudicaret,nequaqua se vel de principu violentia , vel de sita ignorantia purgare atque - ab luere niteretur.Cum igitur multxinter nos . de his atque aliis inueniatur esse dissensio, inde

tamen conuenit inter Partes,& apud omnes sine ulla controuersia conuat,qudd in talibus causis praeuaricatorum sit comunio vitanda. Denique

necSorcius praecipua decus partis ipsoru,& queesse nisi cum talibus non de ret,huic sententiqcontradicit. immo verb& aliquid amplius ipse Bdicit. Nam scrit ens beato seni Boetho, prius

quam nauigaret, quae damnauerat resumpturus, anathema, quod Africana Concilia non seceo runt,in eos protulit dicus, Anathematizo Euty-iis chem cum omnibus sectatoribus eius adiutoriis busque ipsius , quicumque conantur tomum

si sancti Concilij Calchedonensis in aliquo infrinis gere. & quicumque epistolam Ibae,quam illud tactum Concilium Calchedonense suscepit, anathemat,anathema mihi est. Proinde si Moaciano displicet in simili Nicaeni Concilij causa obseruantia Hilaru , & aliorum collegaru eius, per quos orthodoxa fides in illa tempestate seruata est, atque ad nos intaminata peruenit : si displicet etia sollicitudo & cautela sancti atque doctissimi orthodoxi viri Hieronymi, si displicet in Calchedonensis quoque Concilij causa ludium nobis praebitum in Acacio a tantis p stilibus Apostolicae sedis exemplum, uniuer- . illis Ecclesiae consensione firmatum: si displicet

quod in praesenti quoque ipsius Concilii oppu

gnatione

596쪽

A gratione statuerunt Africana Cqncilia:s displicet quod aliarum quoque pr*'inciarum scopi faciendum esse viderunt, sicut Illyrici atque Dalmatiae. placeat vel quod ipse Vigillii . vel quod ipse succius sensit, quod in huiusmodi causis communio talium praeuaricatorum vitanda sit. Idcirco beatus quoque Stephanus prPsul Apostolicae sedis, cum S.Cyprianum, atque alios Afros Episcuos, de baptizandis omnibus haereticis decreuisse cognosceret, quamuis, ve dictum est, nullo interposito anathemate, nς-B que aduersus vlla Concilii generalis antiquior decreta,aut conniventes haereticis talem sentemtiam protulissent; continu tamen ci denuntiauit, quod si qui hoc auderent,ab Ecclesia peli rentur. de Stephani potius quam Cypriani sentcntiam tenet Ecclesia, non sollim de non rebaptizandis haereticis, versim etiam de rebaptizantibus non ferendis. Sed vir prudentissimur Augustinus ad arguendos de suo schismate D natistas,qui auctoritate B. Cypriani sacrilegium uo baptisina iterant conantur desendere, sius C ncere credidit eius exemplum. quia cum alitex quam plures aliarum prouin tiarum Episcops dς baptismo sineret non tamen se quemadmodum ipu Donatilia ab Ecclesia segregauit. Segregaret autem, si inter se ac dissentientes anaoema definisset. Hoc igitur exemplum B. Cypriani hu- . ius assertionem nihil adiuuat,ut videtis sed quin modo nos potita adiuuet, videre debetis. Dicilius ergo, quoniam sicut quamuis rebaptiza tes Donatistas damnemus abEcclesia sematos; non tamen danamus Cyprianum & socios eius, O O

597쪽

, FACUNDI EPIsCOPI oui nullius anathematis interpositione ab Ec- Aesbsia se diuiserunt, ctim de baptismate definirent,quod nunc videtur occasionem Donatist rum errori dedisse. Ita quamuis damnemus Nestorianos abEcclesia separatos non tamen damnamus Mopsuessenum Theodorum,qui nullius anathematis interpositione ab Ecclcha diuisit, vel si aliquid striplit,quod sorte nuc videtur o casonemNestorianorum errori dedisse.Et sicut nobis susscit sententias de baptismo Cypriani& sectorum eius respuere, nec sub anathemate condemnare. ita si quid sorte minus intelligens v Theodorus malὶ scripsit, sufficit nobis respuere,nec sib anathemate condemnare. Quoniam

hanc reueret iam semper Ecclesia detulit in gremio pacis suae atque honore defunctis, ut non solum eos qui sorte in talibus quaestionibus per ignorantiam humanae infirmitatis errassent,vel im nec ipsa eorum dicta, sicut haereticorii, stibanathemate condenaret. Haereticum enim non

humanae infirmitatis ignorantia scit pervicacia facit. Vnde B. Augustinus in libro de catechi- etandis rudibus: Quamquam inquit & illi, qui C

γ catholici ex hac vita migrarunt,& aliquid liteis et arum Christianaru posteris reliquerunt,in quibo busdam locis opusculorum storum, vel non iu- ,, tellecti, vel sicuti est humana infirmitas, minasis valentes acie mentis abditiora penetrare,&vcri,, similituditae a veritate aberrantes, praesumpto- is ribus & audacibus su erui nccasioni ad aliquamis haeresim moliendam atque gignendam. Callio - .licos itaque dicit ex hac vita migrasse catholi- cus Augustinus, qui in Ecclesia constituti per

598쪽

A humanam infirmitatem miralis valuerunt acie mentis abditiora penetrare,dc veri similitudinea veritate aberrauerunt: nec Vult eos haereticos

dici,quamuis pr sumptoribus & audacibus oc- 'casioni fuerunt ad aliquam hqresim moliendam atque gignendam. Et ideo B. Cyprianum,eiusque coalegas,qui per humanam infirmitatem in quaestione baptismatis errauerunt,uel Theod rum Mopsuet enum, si a veritate in aliquo sorte aberrasse monstretur, &de hac vita in ipso

positus errore migrasse,haereticos non dicimus,

B quos usque in finem mansisse in Ecclesia cath lica non negamus. Frustra igitur nescio qua iste ad causam non pertinentia lolite sibi colligebat exempla,quibus probare nitebatur scph dictam Moplitestenum Theodorum iuste ac regulariter tuisse damnatum. Non enim, si quisquam damnandus Episcopus,qui moriens haereticum in siis iacultatibus testamento socii heredem,

acie mentis ut hoc faceret abditiora penetrare non valuit,aut veri similitudine a veritate abe

rauit: sed manifestum facinus non infirmitatis c ignorantia, sed Voluntatis prauitate commisit Inde est quod Philippo dicenti, o Zende Iovi. nobis patrem Hs icit nobis, impune cessit tanto tempore Christum non cognouisse. Ananiae

vero & Sapphirae sebtrahentium de pretio siti praedij commissum paulo antὸ delictum mortis

poena est protinus consecuta. Aliter itaque iv dicatur a Domino simplex pietatis ignorantia,& aliter duplex conscientia prauitatis. Et Apostolica quiquin sedes per B. Gelasium nesti iudicat post mortem condemnare iam in

599쪽

st: FAcvNDr EPISCOPI. In Syno- ,, Ecclesiae pace destinctum, cum dicit, Quod si A1 3 -- ,, per nostrae facultatis est modulum, diuino ludia

Mis uui' relinquamus. Non autem nobis poterunt is imputare praeuaricationis offensam, si viventiri bus remittamus, quod Ecclesiae Deo largienteis possibile est, qui nos etiam mortuis aut veniam ,, aut condemnationem dare poscunt,quod nobis is possibile non esse manifestum est. quia cum di- Mati ic ligaueritis super terram erunt ii quos non esse iam constat superis terram, non humano sed suo iudicio reseruauit.., Nec audct Ecclesia sibimct vendicare, quod Bis ipsis beatis Apostolis conspicit non fuisse conis cellum. Si enim licet ligari mortuos, licet &is solui:& si licet mortuis damnationem inferre, is licet deveniam dare. Sed si forte cuiquam videtur illam tenere sententiam, qua damnandi creduntur aliqui in Ecclesiae pace defuncti; & non magis hanc Apostolicae sedis . lux soli hoc intelligit diuino iudicio reseruatum , dc concesserit, quoniam si licet ligari mortuos, licet. &solui, & si licet mortuis damnationem inferre, Clicet & veniam dare: consequens non est, ut ei propterea videatur etiam Mopsilestenus Theodorus esse damnandus. Non enim eos impetitilla sententia,qui sicut B.Cyprianus,eiusque so-ςij, per humanam infirmitatem miniis potuci ut aciementis abditiora penetrare,& verssimilitudine a veritate aberrauerunt,sed eoi poti sis, qui probantur scientes volentesque peccaile. ln-1uper & notum cst qudd de hac T odori causatum fuerit iudicatum, cum Apollinaristae pro- igenitores Acephalorum,cum quibusdam dicto-

600쪽

CONTRA Moc IANV M. rum eius capitulis cum quaererent abdi cari, de a Ioarine Antiocheno atque orientali Concilio, nec non Cyrillo Alexandrino, & Proclo Co stantinopolitano repulsi sunt. Sed nunc in praeiudicium magnae synodi Calchedonesis resuscitatur eius quaestio ante centum &viginti annos' finita, &obliuioni iam tradita. Cui praeiudicio

quoniam communicare timuerunt beatae memoriae Marianus Doracenus, & Basiliscus Se

dicensis Episcopi, sed & Lampridius presbyteres abbas Hierosolymitani monasteris, Mocianus eos Constantinopoli,ut se commendaret,in gehennam abiisse dicebat. Sed non hac via pergitur in gehennam,quam Hilarius cum suis collegis,quam Hieronymus tenuit in causa Nicaeni Concilij, quam tot Apostolicae sedis antistites postea sectiti sunt,cum temporibus Zenonis via derent Calchedonensu concilium similiter impugnari. Sed illa gehennae est via, quam pro Voluntate Constantij apud Ariminum & Seleuciam Isauriae ingressa est temporibus Sirmiensis multitudo. quam & iste secutus est, qui V vandalis regnantibus Arianus fuit , deinde imperio

succedente Romano, cum tempore versus est Ut catholicus videretur. nunc etiam de palatio praeiudiciis catholicae religionis exortis eadem sequitur, quoniam sicut videtis actionem illi Consiliarij praestiterunt. qua non contentus,ad huc ambire non ccllat ex aliorum quoque perditione aliquid sitblimius adipisci. Sic quippe tempore isto proficitur. & scubi potest, pes: tales adiutores consileta nequitia, testimoniis in- conuenien ibus undecumque collectis, evam t

SEARCH

MENU NAVIGATION