장음표시 사용
31쪽
re Cl. de Martini cit. exercit. C. 6. s. 23 T. complectitur autem generatim nova lex I. Praecepta naturalia nouis & gravissimis momentis munita. a. 'seria seu praecepta inedendi, quae prius umbris atque figuris involuta fuerant. 3. Leges saeramentorum , quae Μosaici ritus loco Christus instituit.. Enunciant nunc igitur nobis tantummodo illae haebraeorum leges continuam adhuc obligationem , quibuS perpetuo valitura praecepta moralia Continentur: Minime autem forenses& ceremoniales; nisi auctoritate publica receptae sint. Quid quod typisae postquam videlicet a Chrillo impletae scripturae & con-- summata Omnia, nec quidem qua tales recit Pi queant. t Ad Cor. I. C. II. o Ad Cor. I. C. H. v. II. & idem sonant ipsa Sabi atoris nostri haec monita r Vos autem nolite vociri Ra9bi, tinus enim Magiser vester - - nec νο-
32쪽
iu iis principiis in genere, ex quibus cognoscuntur positiva leges Ecclesiastica divina, eaque occastione de Jeriptis Stilictorum Patrum, de
S. 0. Porro etiam id perspicuum est, eo ipi, quod legibus Christi & sini Ecclesiae ab ipso landa
tae nOS c formare tenemur, necessaria nobis esse
eaSdem leges ejusdemque Ecclesiae consti tutionem Cognoscendi principia. a
ca . Quis enim nescit: ad custodiam Iegis Vivam requiri Husdem cognitioncm; & ad ipsam Cognitionem praesupponi quidquam ecbere, unde eadem hauriatur. Cons. Cl. de Riegger I. c. S. v. f. 213. &CI. de Martini Exercit. do lege nat. S. 8O.
f. IO. Cunctae possitivae Dei leges aut ipso Eoo inspirante in scr*turam redactae, aut ita. ut eas idem supremus legislator Viva voce pro
33쪽
16 LIBER U. CAPUT I. posuit, continua ac fideli propagatione nobis tridita sunt. TI. Prosecto tam propagationi legum divinarum fideliter continuandae, quam genuino scripturaruin contra Varios erroros explicando sensui
insudarunt semper & ii, quos Ecclesve Rectores a Deo institutos cile discemus , partim habitis in hune finem Conciliis A partim communi suo consensu & illa quoque, quae in Ecclesia Dei ejusdem doctrinam nunquam non maXimopere Propugnavit ,
ab Etiam conciliorum & communis Ecclesiae consensus notio plena suo loco dabitur. b) Sanctorum Patrum duplicem habemus Classem . Alii ctenim simpliciter Sancti Ρati es vocantur, qualcs omnes sunt, in quibus fuit eminentiat. Ossicii & dignitatis ccclesiasticae 2. temporis aevo Apostoloruin magis vicini g. scientiae 4 in . conscientiae seu vitae inculpatae Alii vero praeterea audiunt Doctores Ecclesie, qui nempe Ecclesiae sententia ejusdcin Doctorcs declaraei sunt Musmodi sunt I. Athanasius 2. Basilius 3. Grcgorius NazisnZenus. 4. Joannes Chrysostomus 5. Asgullinus
34쪽
DE PRINCI P. LAG. ECCLES. DIV. 6. ,Ambrosius 7. Hieronymus 8. Gregorius κ9. Bemardus
Io. Thomas Aquinas II. BOnaUentura &C. Circa auctoritatem sanctorum Patrum haee hahe Principia generalia. I. In materia fidem
non concernente tantum valere Patrum auctoritatem , quantum ratio naturae Consentanea persuaserit. a. In iis autem, qriae ipsam Gn-
sunt fidem , consensam Patrum hoc ipso, quod in traditionis testimonio, ceu optimi hac in parte testes, consentiant, & quod infallibilis Eccletia eorundem metatem nos sequi jubdat. infallibile lesum Ecclesiasticarum e; te principium. q. Didentientibus quibuψdam in religionis Materia ejusmodi, quam Ecclesia necdum definiv it, citeri r. rb ς secundum Tam probabiliora argumenta sequ'ndi obli ationemo iam illam partem , ex qua plures liant Ss. Patros et si infallibile nondum praebeant
argumentum) eise tenendam. Ce eriς ρ.irthis alebam. Enimvero sabinde unicus S. Pater studiose de quadam materia scribens, Pr CE-lcris de cadem materia tantum inci lenire , ut uni & tum sortasse nondum nato hoc illove errore non adhuc aleo solsicito disserqntibus obtinebit. Notat Gothoiredus in Commeat ;ad l. I. Cod. Theod. de resp. S. Chrysostomun in interpretandis foripturis ira fellei divinoque adeo ineram. praeditum esse , ut quamvis caeteri Aesie Patres communibus su fragiis locum albquem seripturae secus. quam ipsi visum esset, in
terpretarentur , contra omnes unius praeρonder Iret
sntentia &C. Ceterum tamen 4. quantum Uis unius alteriti qua Patris auctoritatem cun temeritato despicere impudentis sit ingenii: ab MI Introd. in Ius eces. T. I. B tarum
35쪽
tamen non rectae suae doctrinae & religioni consulere illos , qui generatim citra omne examen unius tantum alteriusve Patris auctoritate sese tueri posse arbitrabantur. Ouidquid
non unus,hduo tantum, sed omnes pariter uno, eodemque consensu aperte, frequenter, perseveran-
aer tenui se, scripssse , docuisse, evn erit, id
si i quoque absque omni dubitatione intelligat ere-dεndum t ait Vincent. Lirinenss Contr. hereses. Cons. Petavium in Theol. dogm. Tom. I. Prol.
' Regulae autem SS. Patres interpretaturo ob- scrvandae ad haec pauca reduci queunt. I. Ut eorundem Opora rite Iegantur. a. Quod obscurius cste videtur, ex aliis eiusdem auctoris inagis perspicuis explanetur Iocis. 3. Verba naturali accipiantur sensu , nisi a litorali sensu recedendi certa ratio subversetur, atque ideo, . etsi quaedam dura & antiquata in Ρatrum scriptis reperiantur, absque correctione accipiantur reVerenter. 4. Noscatur ea, in qua primum S. Pater scripsit, lingua. 5. Attendatur ad seculum , annum . & Imperium tam sacrum quam politicum , quo currente fusmodi monumenta prodiere. 6. Habeatur quoque ratio aetatis ipsius S. Patris , & Styli, quo uteba ur, ne figurata & hyperbolica minus dextro accipiamus. Cons. I. ad Cor. XIII. . Denique qua occasione & quibus de rebus scribendi intentionem S. Pater habuerit, probe animadvertatur. Quarum regularum intima fundamenta ingenium modice perspicax facile penetrabit. νε Pro comparandis vero SS. Patrum operibus
36쪽
DE PRINCI P. LEG. ECCLES. DIV. I92. Editiones graecae, ex Roberti Sumni officina & emendationis cura, ct typorum nitore reliquas vincunt.
3. Latinae editiones magni aettimantur Fro-benianae.
Etiam Parisiis seu graece seu latine odita SS. Patrum opera reliquis in suo genere palmam praeripiunt. . I. . 5. Plurimum reson scire, quis editionis curam in se susceperit. i: Sic adcuratissime sunt editiones, quas congregatio Benedictilia S. Μauri adornavit. Cons. Cl. de Riegger op. Cit. S. S. C. 7. . II. Horum omnium igitur monumenta ,
quaeque inde proficiscebantur 1ymbola caI & libri symbolici post ipsum sacrum codicem optimi
divinarum legum fontes aestimari debent. ab Symbola seu breves & praecipuae legis catholicae
g. Symbolum, quod dicitur Apostolicum, divisum in
Me num definiens Filium Patri consubstantialem contra Arium. D. . 2, 3. Ossantinopolitanum, quod est declaratio uberior Nicaeni contra Macedonium. Rccitatur in Mila:
q. Athanasianum , ita dictum , quod incipit: Quivmque vult fisus esse, oras est , ut teneat ςatholicam fidem. Cantatur in prima Instar Prumi.
37쪽
s. Lateranense an. IaI5. in hoc concilio generali comditum , & videri potest in cap. 9. de stamina Trin. 6. Vienneus, quod habetur Clement. unic. de stim. Trin. 7. Decretum Eugenii IV. pro instructione Armenorum, quod videlicet Eugenius Oratoribus Armenorum , qui tum Ecclesiae Romanae reuniebantur, soluta jam synodo Florentina dedit. 8. Professis mei, quae ad calcem Concilii Tridentini habetur. Ab iis, quibus instribuntur atinoribus, deducere non audemus symbola passim dicta.
Aps lorum quia I. Variant historici in tempore conditi hujus *mboli, a. Aperta est sabula a singulis Apostolis singulos articulos fuisse conditos, nam sermo β. Augustini Iis. de tempore, in quo ita referuntur unguli articuli, non habetur pro genuino.
a. Silent actus Apostolorum. q. Variant ipsa tot hujus symboli exemplaria. . Excepto Rumno , qui non est satis idon usauctor, nullus Patrum id defendit. Quod enim Aposolis um Sstmbolum mes Apostolorum vocetur, inde sane Patres non Apostolos ipsius Symboli Mictores defendiso, sed tantum doctrinam APostolicam omni assensu & voveratione dignissimam in
38쪽
DE PRINCI P. LEG. E CLAS. DIV. 22 in eodem agnovisse dici debent. Sic etiam A Leanum saepius scriptoribus sacris Apostolicum audit.
S. Alba in. quia I. Desideratur fere in omnibus ΜS. Codic. 2. Athanasius ipse non tantum in ullo morum operum hujus Symboli non mentionem facit, sed
3. In Epist. ad Antioch. testatur, se a cujusdam Symboli compositione alienum & contentum esse fide Nicaena, atque revereri Patrum Sardicensium constitutionem, qui prohibuerunt, ullum porro rescriptum de fide, aut professio fidei ederetur. . Neque a Gregorio Naziameno inter Iaudes Athanasii indicatur. s. Non licet divinars causam, cur Athanasius u pote nec fidei reus postulatus, nec docendos habens latinos Symbolum latinum scripsisset. 6. Desideratur In eodem Symbolo voΗ eoas uti ualis λιμιτιος, quam sane non omisisset Athanasius, qui ct litus tesserae Catholicae summus erat defensor , & formulas eam non continem tes improbavit. 7. Utitur hoc Symbolum quibusdam verborum ac sententiarum expressionibus , quae in synodo Chalcedonensi principium Rum habere nos
39쪽
ιa αIBER U. CAPUT I. - ' 8. Relatat haereses Nestorii Eutichetis & ΜΟ - inclitarum Athanasio juniores, quibus si praevertisset Athanasius hoc suo Symbolo, ad id sano S. Cyrillus Caelestinus, Leo Μ. Synodus
o. Dissentiunt historiae scriptores circa tempus &speciatim circa locum confecti Symboli, dum . inimirum alii ab Athanasio Treviris, ubi ob insidias Arianorum in puteo inde hossi edum celo-brato latitasset, alii Romae Consectum elle contendunt, quod quidem solum non ipsius facti veritatem clovaret, nisi Praeterearo. Notissimum esset seculo V. a quodam Virilio Tam i grassante Ne Ilori ana &Eutychiana hvrest , & servente Vandalorum persecutione
, II. Non obstat a Conciliis atque Pontificibus & inulta ex hoc Symbolo prolata & id ipsum Athanasio tributum fuisse. Enimvero multa ex Canonibus Apostolorum Concilia & Scriptores Iau- dant, quin propterea hos Canones Auctoribus Apostolis confectos dicere possimus. Et quid demumΤ Si Patres & Concilia in historica facti quaestione aberraste dicamus. Ceterum quantumVis &oc dymbolum . neque ab Athanasio scriptum , neque acumenicum, utpote quia a nulla Syno- .dO generali adopta iam est, dici queat, sed non minus ac Symbola Hilarii &Bassilii .& Hymnus
Ambrosiamis privatum maneat opuS, attamen Ce Iuculenta Μystoriorum Τrinitatis & Detimulionis . . . i Exposit:Ο3Pontificibus,Episcopis&Synodis me- Tito quasi fidei Regula commendata est.