장음표시 사용
44쪽
DE PRINCI P. LEG. ECCLES. DIV. 23 b Libri *mbolici, queis bolorum brevis confessio luculentius delironstratur, sunti. Publici seu publica auctoritate consecti, quales mi praeter stipra memorata conciliorum acta. Catechismus Romanus jussu Pii V. post Concit. Trident. editus. Extat apud nos & in latina &in germanica lingua & quidem ornatus Epistola Pastorali Eminentiss. nostri Praesulis. Cate bismi diacmani seu instructiones pastoraleq. Harum auctoritas tamen ipsos diaecosis fines non egreditur. I. Privata seu privata opera concinnati. Veluti Catechimus Cl. Fleuri , de quo auctor Princ. Jur. pubi. ECCl. Cathol. ita
habete hic prorsus adhiberi meretur tanquam Deilis, pius, salutarum expers insuperque ad omnem theologiae eruditionem exactus.
13. Μaximam partem Salvatoris nostri praecepta in sacris titeris perscripta extant. a) Ηas igitur literas primum ac fundamentale legum Ec-ssasicarum principium esse, omnino recte asse
60 Sacra scriptura, id quod notissimum est, gemino Constat codice, tesamento videlicet. B I. V
45쪽
utriusque hujus codicis libri quatuor sormantelasses. I. Legatis. a. Hi loricos. 3. Sapientiae. 4. Propheticos.
Non rem ingratam praesertim Iuris Canonici Auditoribus me praestiti sic existimo, quod eas, quibus Canori sacrorum librorum dolineatus uno obtut conspici potest, adjungi curaverim. Vide igitur Tab, i. 9 2. Ad has ipsas melius intelligendas ex Cl. de Riegger Insi. Jurpr. ECCLP. I. S. 2. diss de sacra scriptura, ubi cuncta da sacro codice scitu necessaria invenies, id tantummodo adfero notandum, quod universim scripturae libri sint r3. Canonici, id est ab Ecclesia in Sacrum Canonem, quem nominatae tabulae exhibent, relati
VEIDeri ro - anonici, dc quorum origine divina aliquando dubitabatur. 2. Non Carionisi videlicet ab Ecclesia in Canonemi non relati, quorum duplex est genus.
48쪽
DR sACRA SCRIPTURA IN SPECIE . as
Reliquorum omnium, qui ut Apoeryphi, id est falso stippositi ab Ecclesia rejiciuntur: Con. cit. Carthag. g. a 397. Can. s. Concit. Trident. Sess. 4. S. August. L. a. de Doctr. Christ. C. 8. Ne te hoc, quod sacras literas primum Principium diximus, turbet, scitor non eas priores tempore atque ideo Potiores a nobis judicari. N vimus enim praecepta Christi, antequam scripta essent, ipsa propagatione, atque traditione fuisso Cognita. Imo quandoquidem Christus praeter ea, ruae ad fidem & Sacramenta pertinent, nullum edit praeceptum , quod non sit naturale; si tempus spectes, primum legum Ecclesiasticarum principium Ius naturae erit. Sed posita revolatione , eaque maximam partem in scripturam saeram redacta, eandem ante alia omnia, ut fundamentum voluntatis divinae a nobis inspici pos sc & debere in propatulo est. Profecto secundum scripturam, an ei conformis sit, ipsa exami
49쪽
natur traditio: eo collincant Patres & concilia; eo quaevis Constitutio & doctrina Ecclesiastica respicit. Et quomodo id non primum ac eminens censendum est, quod on tantum prima atque plurima Religionis nostrae Capita complectitur, sed cujus ipsa etiam confectio a su te divino spiritu accepit praerogativam. II. ad Timoth. IV. I 6. B. Petri II. c. I. 22. Μatth. XXII. 43. Luc. I. 7. Conf. Cl. de Riegger i. c. S. 249. seq. Toumel de Controv. ort. inter Doct. LOV.& Duac. & Patres S. I. T. I. de Deo quaest. Φ.
S. I 4. Invenies quidem, quin ad plagas infidelium abeas, aut eos spectes, qui inde ad nos Venere, genus hominum Husmodi, qui in medio Christianorum caetu nati, atque enutriti sua opinionotam sublimes& fortes, revera autem tam insolenter impios sibi sumsere animos, ut veluti omnem rident revelationem , ita & omnes sacrae scripturae libros
noe genuinos, nec divinos pronunciando glorientur.
I s. Hujusmodi adversariis infallibile Ecclesiae nostrae Iudicium, utpote quod ipsum divinis proniissis sacra Scriptura contentis nititur. abSquo vitiosis circula opponere nequis. ordiendum igitur hic potius ab ipsa revelationis necessitate. Ostendendum porro genuinae revelationis characteres eidem . quam nos profitemur , religioni omnes inesse. Demonstraudum illis denique, si quae historica quid evincit fides, eam pro cunctis, quae scripta factave credimus, stare omnino maXimam; atque adeo, aut haec omnium maXime, aut omnino
nihil unquam, nisi quod oculis cernitur, in fidem admitti debere.
50쪽
g. 16. Libros Moysis & Prophetarum ab iis
dem esse scriptos , quorum nomina pries eferunt, seu , quod idem sonat, esse genuinos, comprobat I. omnium illorum , qui Moysen ac Prophetas conse
cuti sunt sententia sa) ΙΙ Notissima illa, quamJudaei
seniper in custodiendis suisllibris adhibuere, diligentia ἡ consentiens ipsorum testimonium; vel ideo non rejiciendum, quod non tam in propria causa, quam contra semet ipsos de dura atque duritiei cordis fui proportionata hac lege testantur b). III. Id, quod neque interpoliationis tempus, neque luppositionis auctor ab adversariis edi possit. Denique IV. sana Philosophia, quae profecto eadem
de eausa, ob quam de Ciceronis, aliorumque V terum auctorum scriptis non dubitamus, nec cleveritate librorum vet. Test. dubitationem admittit.
Vel me tacente jam intelligis, quibus argumentis etiam Veritas novi testamenti commonstrari possit o.
a Jos. C. I. 7. C. VIII. I. C. XXIII. 6. Lib. Iad.
C. III. q. IV. Reg. ΙΙ. 3. 4. Hares. XXIV. 9. XXXIV. I 4. Tobiae VH. I 4. Barueh. Π. 2. Daniel m. II. MDa I. C. VI. I 3. Nebemia seu F Iras V. C. Vm. I 4. Eceles. XXIV. 33. II. Mach. VII. 44. VII. 3O veluti etiam ab ipso oriso Μatth. XIX. T. Marc. Ι. 4 . VII. IO. X. 3. Luc. XVI. I 6. 29. 3I. Joan. I. 5. V. 46. VII. I9. VIII. 5. & ab Apostolis Act. XXVI. 22. ad Rom. m. I 5. X. 5. ΙΙ. ad Cor. m. I 5. ad Hebr. X. 28. nee non ab extraneis scriptoribus, quos Vide apud Huet. in demovit. Evans. Propos IV. C. I. &II. Et Hug. Grol. de verit. relig. Christ. L. I. ad hos libros provocatur.
' Vide coleb. Iudaeorum scriptorem Iosephum Lib. I. contra Appion. s. 8.
