장음표시 사용
51쪽
H Neque obstant illa fata, illaque corruptorum molimina, quae sacris litoris omni tempore insidiabantur. Etenim libri veteris testamenti post capitivitatem Babylonicam exacti atque recogniti sunt ab Esdra ejusque senatu. Subinde iterum recensiti a Nehemia. Dispositi porro fixum in canonem a Simone Iusto. Et postquam denique ignes IIIerosolymam vestantes, & furentes Antiochi milites cuncta perdero cxemplaria non poterant, haec ipsa a fortistimo illo heroe Iuda ΜaChabaeo Congregata.
atque integra servata sunt. NoVimus praeterea, quantum ad continuam eorundem Conservationem
contulerit I. illa a Ta. interpretibus Ptolomaeo Philadelpho in graecam linguam facta tranStatio, quae etiam simpliciter versio 7O. Interpretum numero rotundo dicitur. 2. illae translationes, quarum duas Aquila, unam Theodotius,. unamque
Symachus, & tres allii ignoti quidam .ediderunt. 3. Labor circa medium seculi tertii ab origens susceptus, quo in suis Tetrapsis in columna prima versionem Aquilae, in secunda Symachi, in tertia septuaginta Interpretum, in quarta Theo dotionis; in Hexapsis autem in columna prima textum Hebraicum, in secunda Graecum, in tertia Versionem. Aquilae, in quarta Symachi, in quinta septuaginta interpretum, in sexta Theodo. tionis exhibuit. Quae vastissima opera injuriis temporum disrepta, quoad fieri potuit, restituit Bem. de Μont faucon Μonachus Benedictinus BCongregatione S. Μauri. Sic quoque in custodisendis novi testamenti libris Ecclesia nostra fuit quam diligentissima. Quam multas non testatur Augustinus latinas scripturae sacrae editiones in Primaeva fuisse Ecclesia, & eas inter praevaluisse illam, quam ipse Italicam ; Hieronymus vulgatam ct eommunem; Gregorius Μ. veterem dixit. Quanta cum accuratione & industria D. Hieronymus, qui adhuc Iuvenis vetus testamentum ad fidem Io. in Hexaptis contentorum, & subinde ex son. te Hebraeo adminiculo omnium editionum ipsis
Iudaeorum magistris adprobantibus restituit, etiam
52쪽
DE SACRA SCRIPTURA IN SPE cIE. 29
illam novi testamenti versionem italam secundum originem 'graecam percensuit. Et denique qua cauta sollicitudine, quam diutumo tot tacui rum usu videlicet a Gregorii Μ. tempore rob rata est nostra scriptura vulgata, quam Ecclesia magnam partem . ex illa Hieronymiana versione adoptavit, nisi quod libros sapientiae Baruch &utrumque Μachabaeorum utpote ab Hieronymo, ut erant, rei ictos eX antiqua versione itala retinendos , PQlterium autem non illud , quod Hieronymus ex hebraeo, sed id, quod idem ex editione graeca S. Luciam Μartyris in latinam transtulit, accipiendum esse de revit. Omnia igitur haec scripturae fata,omnes totvariantes lection m-niailla, quae stapposita sitisse non negamus, minime efficiunt, ut, quae adeo diligenter sunt integra servata, adeo caute recepta, ea quoque non sint genuina. Cons. Cl. de Riegger l. c. i. 220. useque a32. & 26 I. usque 6 . item ejusdem Exercit. de script. Dcr. primo fonte jur. Eccl. neo non introduct. in univ. Ius Eccles.
Ι . Ita 'quoque eosdem Sacrae Scripturae libros & fide digna & divina continere facile evincitur. Etenim dum I. in illis nil, quod verosimile non esset, comprehenditur a). II. Eorundem scrip
toribus neque scientia b) , neque Veritas sc) de
fuit m. Pro eorum . quae referuntur, miraculorum
veritate invincibilia abundant testinionia. d) IV. Ea, quae, quando praedicta sunt, nec ex causis
naturalibus, nec ex praesente rerum statu ullo modo colligi poterant, maximam partem jam examussim evenere H. Quid quaeso amplius requiritur , ut hi libri fide digni atque divini aestimentur.
60 Quid videlicet factum esse ibidem legimus, quod fieri potuisse negandum est.
53쪽
D Erant coaevi , erant.testes maximam partem ocul ti & eorum, quae scripsere, intelligendorum omnino capaces.
o Sumicio Iucri, damni; adulationis, vanaeque gloriae, si Vcl a longe in eos cadere , tum alicu ,ddemum de eorundem veracitate dubium moveri posset. Quandoquidem autem tam Moyses & Pr5phetae, quam discipuli Christi veluti ipsorum Μagister per propheticum apostodicumque munus non tantum nil lucrabantur; sed cxternam suam . conditionem deteriorem reddebant etiam ; quandoquidem iis, inter quos Versab latur, sine sersonarum rospcctu & ingenti animo scelera, pervicaciam & cordis duritiem constanter exprobrabant; quandoquidem propria sua non dissimillai Vere peccata, quiS lucri, quis adulationis, quis vanae gloriae maculam his scriptoribus asperger
Putasne Μoysum millibus hominum amplius 'x-
Contis peri uadere potu ille, et se aquam Nili languinem; claram lucem denssi ias tonebras, & ii modio maris non maro, sed viam ficeam fugientibus apertam, & hanC viain a non transeuntihuς teri pedibus. Putasnc adeo facild etiam Christu n& nusdem discipulos tam incredibili suorum auditorum spectatorumque imposuiste multitudini, &hac in multitudine non futile aliquos tanti ingenii, tantacque simul invidiae, ut fallacias detegero rion potuissciat, & voluissent otiam. Fabulas atque imposturas Ethnicorum , quia nmn tantum 1ati nem superabant, sed eidem quoque erant Contrariae, ipsi acutiorcs Ethnicorum scriptores risero, veluti id cx illis operibus Luciani lecta jucundissimis cuivis inspicienti patebit. Mira quoque , quae seu ipsius naturae saepe incognita vis sive huic subveniens calida ars unquam Produxorat , acutissimi Philosophi aut penitus aut magnam partem in sua origino deprehenderunt. At miracula a Christo & Apostolis odi-
54쪽
DE sACRA SCRITURA IN SPECIE. I, edita non tantum inter Christianos, sed & Intis . . Gentiles summi scriptores, lammique simul Philosophi imo & judaei & alii Religionis Chri- Dianαρ hostes infensissinii agnovere. Cons es de R egger Inst. Iurispr. Eccles P. L S. . e a. s. k34. usque 248. G Veluti quae da adventu Μessiae, de Μonarchiis
g. I 8. Solutior est causae ratio cum iis, qui Proto canonicos saltem non negant libros. Ex iisdem enim infallibile Ecclesiae nosti ae judicium , atque adeo eam hoc ipso infallibilem in digno laendis scripturae libris judicem, & quidem necessarium audicem elle tam facile quam aperte demonstra
I. Enimvero Ι. nunquam .desuere Perverti homines , qui libris spuriis obtrudendis.& genuinas adulterandis, aut pravum in sensum cletorquendis Omnem dabant.operam sa). ΙΙ. tot ardua 1cripturae loca scrutari, atque unum conterre cum altero non rudibus tantum, sed & aliis eit quam dissicillimum. b) nec quidem ΙΙΙ. ad Inquirendum genuinum cujusvis textus sensum sat temporis & vitae, sat eorum,. quae alia requirunciar , subsidiorum adparatus suppetit o. 'iς -id'Riegger L C. S. 255. & qui ibi-drim lau atur Bartol. Germon in Libel. de vel Ileret. Eccles. Cod. corrupi. C. I. & sequ b Ad id sane negotium requiriture ut quis I. HIstoria rerum gestarum & notione vicissituduium, quas ipsa vocabula subi unt, ab
55쪽
unde sit instructus; secus enim circa historicum & literalem 1enium saepissime non errare non Poterit. a. Sibi seriem doctrinarum conficiat, ut facilius obscuriora loca e clarioribus exponantur, atque illico adpareant; quam in rem Plurimum faciunt Coneordantia Bibliea. 3. Calleat linguam Hebraicam atque Graecam. Etsi enim in iis, quae fidem moresque attinent,
1 iusta a infallibili Ecclesiae Iudicio stabilitarecedere non licet, in rebus tamen ad sanam fidei doctrinam indifferentibus, & maxime in indaganda quarundam vocum & phrasium energia & vi ad fontes hebraicos atque graecos frequenter recurri debet; universe enim n cesse est, ut quis . Ad genium idiomatis in interpretatione respiciat, ne, quod multorum error fuit, in omnibus mysteria & emphases quaerantur, Ionge quo alio illae allegoriae, metaphor & parabolae sumantur innsu, quam stylus fert orientalium populorum usui adcommodatus.
5. Illum cuivis scriptori proprium charactorqm sibi familiarem reddat. Alia enim est loq endiscribendi quo ratio historidis, veluti Moysi &Samueli; alia Philosopbis, veluti Salamoni,
Syrach et alia iis, queis oratores agere, voluti
Esaiae & Prophetis; alia denique iis, que is Idata placuit methodus, veluti Davidi, &Jobo. 6. Semper quoque illius. quae loquens inducitur, personae rationem hoea', ne quod subinde ab impio dictum , factumve refertur, id adprobatum esse existimet: imo ne illos et am diversos respectus, sub quibus ipsam sene Νu-- mon de se loquitur, sine separatione accipiat,
56쪽
DE sACRA fCRIPTURA IN SPECIE. 33 eaque, quae Christus de se ut Dei filio p o-
nuncia vit, sine discrimine ad Romanum re ferat Pontificem. Atque litae omnia, pluraque a lia obmrvandanum a quolibet expecta5. Conf. cl. de Rieggeri. c. s. 27O. & seq. e) Cons. Μurat. de Ingen. Inod. in relig. nemi. c. 8.& cl. do Rietaer. l. c. I. 256.
S. 2O. Expende IV. ab ipso Christo Apostolis
differte esse injunctum, ut Evangeliuin omni creaturae praedicent, atque doceant, non autem, ut id cujusvis arbitrio exponendum relinquant sa)V. relicta privato cujusvis sensui scriptura nunquam uniformitatem & certitudinem, sed quam a tot sectis jam experti sumus , diversis smarum opinionum copiam; & continuam , quis rectissimo , animo ad investigandam scripturarum veritatem accesserit, dileeptationem obtentam iri b). Taceo VI. quod neque in legibus profanis ejuSmo.
di judicia privatis permittantur. c)
H Marc. c XVI. V. i5. & seq. Μatri c. XXUTILv. I9. & scqu. Hinc etiam Apostolug l. a Cor. c. XII. ait quosdam quidem posuit Deus in Eccle. Ita primum Mostolos , seeundo Prophetas, tertio '
Doctores, deinda virtuoes, exinde grauas curationum, opitulationes, gubernationes, genera ling Hrrum,
interpretationes sermontim, & subjungit quaestiones: numquid omnes Λωstoli ' num3uid omnes Prophete' numquid omiles Dociores numquid Omnes limguis loquuntur ' numquid omnes inte pri an ur '
b Cons. Μurator. I. c. item Melch. Canum inloc. Theol. L. II. C. 7.
57쪽
e Quae enim non sequerentur abiurda, si authentica civilium legum interpretatio cuivis privato concederetur, si non a Principe eum in finem constituti essent judices, ut litigantibus jus dicerent, si non plane ab iisdem judicibus, etsisnt fallibiles, stibinde appellatio denegaretur. Cons. cl. de Riegger l. C. S. 258.
S. a I. Quandoquidem igitur ad dignoscendos& rite intelligendos sacrae scripturae libros necessarius est judex, & quidem, quia in rebus ad essentiam Religionis pertinentibus certissimos nos esse opportet, judex infallibilis, num apud alios qua remuS veritatem , quam facile est ab Ecclesia sumere ta). Num alius esse hic judex poterit, quam Ecclesia. cui facta est notissima illa promisno: Diritum veritatis ab Ea nunquam recessurum esse. b). Num denique hanc infallibilem Ecclessiam, dum nobis scripturae libros, qui genuini agnoscendi sunt, praescribit, non audiemus, postquam ab ipso Christo lata est haec sen
tentia: Qui Ecclesirim non audierit, se tibi βeuti Ethnicus S publicanus. cc
mamentum veritatis adpellat; quam ob rem Augustinus L. Conu. Creseonium cap. 33. ait et scripturarum a nobis tenetur Peritas, cum hoc Dei- mus , quod miserse jam placuit Aesesiae, quam ψ- furum scripturarum eommendat authoritas &c.
o Inde corollariorum instar sponte sua haec pronuunt , I. sacras litteras eodem syiritu, quo sunt scriptae, atque adeo, cum spiritus hic ab Ecclesia
58쪽
DE sAc RA SCRIPTURA IN SPECIE. 35sia non recedat, secundum sensum ab Ecclosa definitum exponendas esse. II. Impium omnino esse hoc axiomar Tune e se audiendam Getis m. Iumdo cum divinis literis e sentit, Cum privatus assibilis judicium infallibilis Ecclesiae in examen vocare & ratiocinio suo subjicere nequeat. &cum nunquam ex ipsa lege, quae interpretationae indiget, sed a legislatore, aut eo, quom hic constituit, Husmodi interpretatio authentiea p ti debeat. III. Licet sacrae scripturae lectio com
mendanda omnibus cum unusquisque, ut ait Ambrosius, in ea inveniat quo aut vulnera sua evret, aut merita con ma) promiscuam tamen scripturarum in linguis vulgatis, sine legitima authoritate editarum Iectionem prudentillime ab Ecclc-sia esse prohibitam. Conr. cl. de Riegger l. c. S. 48. 256. & seqv. 274. & 277. Μelah. Canum in loc Theol. L ΙΙ. c. 7. Concit. Trid. Sess. IV. Nat. Alex. in Hist. Eccles. Saec. XVI. DilL XII. s. ro. & aeq. Tom. m. & meum Corp. Iur. Pastores. Nov. P. III. Constiti VIII.
CAPUT III. De Traditione in Specie.
I. aa. Etsi autem Sacra Scriptura primum estae fundamentale legum Ecclesiasticarum principium , extant tamen substantialia fidei sanet taseu dogmata, quae sacram in scripturam non redacta svi sed sicuti viva Christi legislatoris voce proposita sunt, ita ad posteros fuere derivata, atque constanti & perpetua observantia ad nostram usque memoriam pervenere b)
Q Veluti de Canono Sacrae Scripturae, de Baptismo hereticorum valido, de Sacramentis Baptiunt, C a C
59쪽
Confirmationis & ordinis non iterandis. Cons et de Megger l. C. S. 289.ύθ Ioan . c. XX. V. go. XXI. V. 25. Act. Apost. c. I. V. 3. ΙΙ. ad Thes . c. a. II. ad Timoth. C.
rum literarum locis. Π. Ex actis Conciliorum, quae haereses traditionis argumento profligarunt. III. Ex decretis Pontificum, qui pariter contra varias opiniones & errores, vol uti Victor in sopienda de Pascate celebrando controversia & Mephantis de hereticis non rebaptizandis ad traditionem provocarunt. IV. Denissue cx monumentisSS. Patrum, qui unanimos doctrinae suae et amtraditionis fundamentum substernunt, luce meridiana clarius adparet, a Christo usque nunc Continuam exstitiste traditionem.
S. 23. Hujusmodi sane traditiones A quae ad fidei nostrae capita conferunt, Ecclesia summa semper cum sollicitudine & cautela genuinas a) cu-s odivit b atque simul illo, de quo paulo ante diximus, adsesente Veritatis spiritu nos de iisdem reddidit quam certissimos. Ipsum igitur infallibile Ecclesie judicium omnem hac in parte quasionem
jacti non eXcludere non potest. a Characteres genuinae traditionis stini, ut ea non
sit contraria I. Rectae rationi. a. Sacrae scripturae decretis.
3. Μoribus temporibusque , unde derivatur,4. Conditioni illorum, qui in ea paries habent. a. Scripto-
60쪽
DE TRADITIONE IN SPECIE. 375. Scriptoribus eiusdem aevi, aut insequentium gravissimorum doctissimorumque virorum testimonii Porro ut neque sta contradictoria, sabulosa, &superstitiosa contineat; Sed denique suo modo sussicienter seu argumentis rei, de qua agitur, aptis sit Probata. Cons.cl. de Riegger i. c. S. 3O2. & seq. P. Honoratus a S. Μaria in animadv. in regulas &usum crit. lib. I. diff. III. . Nullam prosecto traditionem, quam quidem inter fidei nostrae capita veneramur, mihi qui se quam producet, quae recensitis traditionis genuinae characteribus sit destituta. Neque enim auaeso vulgares illas opiniones, quas hic atque' illic apud rudes, imo & ct alios deprehendes,
purissimae nostrae Ecclesiae impinge. Anne traditiones Testamenti Veteris Gen. I 8. V. I7. I9.
Propterea omnes ridendae crant , quia ipse Christus illas Pharisaeorum falsas, atque corruptas rejecit, quia . Populus Hebraeus superstitioni, imo idololatriae, aut saltcm eandem redolentibus quamplurimis actibus summoperct erat deditus. Tolle si uno impetu, si felici Cum eventu potes, opiniones vulgares ejusmodi omnes, & non tantum Ecclesia nostra, sed & provinciae, quae a nostra religione alienae , hominum tamen supersti sorum pleni stimae sunt, tibi grates rependent. Laborandum quidem non diffiteor, ab utraque potestate , ab Ecclesiae reipublicaeque ministris alliduo, ut illud stiperstitiostim pedetentim minuatur, sed Vel ideo, quod pedetentim ejusmodi minui debent, quae uno impetu tolli non possunt, ' eXerens sese hic permissionis prudentia cavillationem omnino non meretur.