장음표시 사용
61쪽
LIBER ΙΙ. CAPUT III. t Quaestionem facti tum adesse dicimus , quando
num aliquid factum sit, in utramque partem disceptari potest. Quemadmodum igitur in re, doequa disceptari nequit, omnis facti quaestio cessat; ita etiam in traditionibus partem nostrae Religionis consi itu entibus eadem de causa, quod de iis, num genuinae sint, ob infallibile Ecclestis judicium disceptare non licci, omnis fasti quaestici exulet. necesse est. Cons. CL de Ricgger l. C. S. 29D. & cI. ZaIlwein in Princ. Jur. ECCl. Tom. I. Q. Π, c 3. S. 6.D. 24. Id autem ad Vertas Velim , etiam genuinas traditiones non omnes divinas esse. Quamvis enim. ut supra memini, leges ipsam Religionem nostram fundantes legislator alius, nisi Deus ,& Dei filius dare non poterat, idem tamen Dei filius, veluti mox infra patescet, Apostolis eorumque in Ecclesia successoribus ea, quae' ad disciplinam pertinent, quaeque Variae pro varietate acl-junctorum accidere possunt ,' Iegibus determinanda, immo summa quoque fidei nostrae capita sancitis , quae interpresentur, aut urgeant, munienda reliquit. Quo igitur factum est, ut per ejusmodi leges ab Apostolis, eoru nave successoribus latas prae
ter divinam, etiam V totieam a) ct EcclesiasLeam b) traditionem simus consecuti
a Exempla Apostolicae Traditionis sunt PasPhatis &SMathi translatio, nec non institutio quailragesime
b Exempla Traditionis Eccles: sunt observatio quorundam festorum, a linentia a carnibus cortis anni diebus &C. c Ρatet igitur Traditionem esse. I. Vel
62쪽
x. Vel divinam han Veter. &. nov. Test. vel Humanam hanc Apost. & Eccles.st. Vel universalem quae Omnem Eccles. Christianam res
quae Unam alteramve tantum Ecclesiam particularem spectat
vel disciplinarem . Vel constitutivam vel interpretativam s. Vel genuinam, Vel piam, vel vulgarem, de qua quae ' quae Ex infallibili Consistit inopi- In rebus nulla Ecclesiae judi- nionibus apud auctoritate &nuI-cio Certi red- populum ab an- lo idoneo test, dimur. liquo inolitis monio munitis circa res in Re- superstitiosas creligionem exter- dulitates lavet. nam influentes. Cons. cl. de Riegger I. C. S. 283. usque a M.
f. as. Non parvi resert traditionem divinam ab humana discernere. Etenim I. divina dogmatica; humana disciplinaris est, II. illa hoc ipso perpetuam atque necessario universalem, haec vero
mutabilem, & plerumque singularem tantummodo
00 Exemplum traditionis humanae, & quidem ecclesiasticae, quae universe obtinet, habemus in biduo ante Pascha absque divinorum sacramentorum celebratione transigendo. b Hoc qui discrimen novit, non ea, quae ad disci-Plinam pertinent, inter dogmata referet; neque C COIn.
63쪽
Comperiens, quaedam, quae aposto' cys institutis debemus, abrogata osse, aut abiisse in desuetudinem. propterea execrandam mutationem contigi sese a bitrabitur. Cons. cI. de Riegger i. c. S. 292.& seqv.
26. Neque in distinguendis ita traditionibus tantum oneris cui fidelium impositum est. Cuivis sei licet vel I. ipsa traditionis materia sa) vel ΙΙ. temporis ratio sue) vel ΙΙΙ. SS. Patrum testimoni uin sc) vel denique N. illa, quae quemvis tutissimum reddit, & in omni ambiguitate necessario contulenda est, infallibilis Ecclesiae decisio rem Omnem lip c in parte expeditam facit M.
ab Ι us nempe, quae potestatem Ecclesiae superat, origo divina est. Ipsa saepe doctrina tempus prodit, prout vel AD
censum Christi in coelos non antecedere non potuit . Vel tempori cundem consccuto, &quictem aut Apollolorum aeUO, aut posteriori aetati correspondet, vel plane nulla primorum inculorum ve-sigia habet. Ceterum invaluit etiam in traditionibus, ut si pervetustae sint, & a viris apostolicis descenderint, apostolicae dicantur. e) Legitimi sane traditionis tosteς mi SS. Patres, &quidem ii circa dogma quoddam Consentiunt, non tantum vim probandi, sed indubium traditionis divinae argumentum suppeditant. Id quod jam
sic Christus quidem in ultima Coena Sacramentum Eucharistiae in prnis & vini spociebus Apostolis
tradidit; quia tamen propterea praeceptum inde deduci nequit, ut etiam alii fideles omnes Euch risiam utraque sub spocie sumant, traditione E C-
Cleliastica ob vere graves causas una tantummodo spem
64쪽
Decies semper totum Christi corpus & sanguinem
alioquin continens indulgeri potuit. Cone. Constantiense sess. XIV. Tom. VIII. ap. Harduin Col. q. 8 I. Concit. Trid. sel l . XXI. C. I. sic quoque licet Christus aquam vino Iniscuerat, tam Parum tamen indo aquam vino de neceditate Sacramenti miscendam ei Ie docuit Benedictus XIV. de sacris Missae, quam parum do necessitate Sacramenti est, aut celebrare in Agymo, quia Christus in eo Consecra Uit; aut Eucharistiam sumerra e acta Coena, quia Christus cana non jejunis Apostolis tradidit. QMcmadmodum jam Gregorius VII. Alexander III. Eugenius III.&IV. Joannes XXII. Benedictus XI. Paulus V. & congregatio de propaganda fide a l635. hanc commixtioncm disciplio- narem, & tantum traditione humana hactenus necessariam factam csse; atque quidem polle, non tamen ob hanc ipsam antiquissimam traditionem dc-bere dispensari existimarunt. Cons. Cl. de Rioggor J. C. S. 296. usque 299. item ejusdem diff. de tradit. Rct. II. S. XIII.
. 2 . Denique etiam cave, ne traditionem I.
cum iis, quae subinde adscito traditionis nomine Veniunt sa) ΙΙ. cum consuetudine b) III. cum moribus sc) confundas; porro IV. ne quibuScunque,
quae viva Christi, Apostolorum . eorumque successerum Voce prolata, & ad nos usque derivata 1 unt, etsi ea non ut dogmata, vel ut praecepta prolata
esse constet, legis rigorem inelse existimes. M
a Sumitur enim subinde traditio etiam I. Pro doctrina seu institutione, quae vi obligandi Caret,& tantummodo quin do idonco auctore constet fidelium usu trita est; aut II. pro usu & observantia juris constituti. Atque hinc aliqui traditionem in Constitutivam, interpretativam , & tribasivam dividunt, id quod observantiam iuris cum ipso jure eonfundere est. Hinc quoque alii traditioncs Apo-
65쪽
stolicas in mere Apostoliear, & divino Amsolicas, quae non ab Apostolis, sed a Christo originem trahunt, & tantum per apostolos ad nos propagatae sint , distinguunt; verum ctiam ita confusio juris cum
modo, quo id propagatum est, Committitur; neque rationem video. cur non ita etiam traditioncs
Ecclesiasticas in mere Ecclesiasticas & apostolico Ecclesiasticas disponiantur. 9 Constietudo tacito Iegislaturis consensu, traditi
viva ejus voce vim accipit, et si consuetudinem juxta legem spectes; haeoncquidcm, uti traditio, novum jus constituit, sed tantummodo est observantia, seu continuus usus eorum, quae lege Vel Conmetimine proprie sumta, vel traditione jam constituta sunt. o Aut sub moribus intellitis actiones Iegi adtemperatas,& m his ipsis oritur ob vantia, quam a traditione differentem esse ostendimus, aut actiones ejusmodi, quae citra animum inducendae obligationis pio fidelium consilio stisceptae, atque continuo usu firmatae 1hnt, veluti aquae lustralis usus; & neque istae 1trictum traditionis nomen sibi vendi re queunt, Vel ideo, quod traditio jus atque obligati viva ipsius legislatoris Voce Promulgatam involvit. Ceterum pii hujus generis mores in sensu vere lato ινaditio libera audiunt.
Q Ut videlicet traditio obligationem & jus Constituat, praeter supra recensitos gcnuinos traditionis characteres etiam via ut dogma, Vel ut praeceptum proposita esse debet. Hine ea, quae arbitrio fidelium relinquuntur, veluti traditiones de sudario & sindone Christi, de praesepi. de domo Lauretana, aliasque similos, licet bul- Iis roboratas, eadem denuo de causa non jusst proinde non stricti senius traditionem, sed
piar tantummodo opiniones adpellamns. Cons. Cl. . de Riegger I. C. S. 28O. 239. 29 I. 3OICA.
66쪽
De Principiis proximis humanarum legum Ecclesa ab ejusdem Retioribus editarum. a8. Ab ipsis praecipuis duobus Iegum divinarum fontibus, Scriptura & Traditione ad son. tes alios legum Ecclesiasticarum deducimur; scilicet legum . quae ab Episcopis, ct a Romano Pontifico inter eos Primatum tenente nobis perlatae sunt, quos S. Petri & Apostolorum successores & Ecclesiae nostrae rectores a Christo constitutos esse, eX scripto traditoque divino jure uberius suo loco des monstrabimus I. M. 24. S. 29. Quae demonstratio donec sequatur, hie interim indicandum venit, eadem, quae Rectores isti decrevere, eX traditione humana 3. II.) exactis conciliorum, ex consensu & praxi Ecclesiae, ex scriptis Sanctorum Patrum, ex rescriptis Summorum Pontificum & Episcoporum, tanquam eX Proxi mis suis Prinemiis haurienda esse, nec aliunde a nobis allata iri.
De Frincipio legum Ecclesia etiam in Principum constitutionibus collocand0.3O. Demonstrabuntur quoque suo loco veritates istae Ι. ipsa religione nostra cuivis imperium civile tenenti. tantum etiam juris esse & relictum,
67쪽
4 LIBER V. CAPUT U. 9 confirmatum, quantum ad perficiendam rivitatem, eamque contra nociva quaequae defendendam est necessarium. H. essentialia nostrae religionis haudquaquam civitatis felicitati nocere, haudquaquam eidem esse impedimento, neque III. Deum velle, ut arbitrio hominum quidquam reli ioni accedat, quod fini civitatis est adversum, atque adeo omnia ea, quae religioni arbitrio hominum advenere ac Mntrita vocantur, quamprimum Reipublicae nociva esse incipiunt, porro religio ta esse
non posse 9 allico Iusti Prinemis, cujus folius est
nocἐνa reFublIcoe cognoscere, e r*iablica debere eliminara denique N. Rectores civitatum quan- quidem summam virium in Republica habent, ac medias esticacissimis sunt instructi. prete aliis Ecclesiae Patronos, & Advocatos esse. EX quibus Veritatibus consequitur, ut Summis Principibus 9 tanquam defensoribus suae Reipublicae, es tanquam hcclesiae advocatis potestas ferendi leges circa D cra nequeat controverti. ab
o) Omne Jus circa sacra haec duo complectitur: ius videlicet religionem promovendi, & jus avertenas a republica, quidquid eidem sub praetextu religionis noceret. Religio sane fini civitatis divinitus praestructo nocere non potest; id vero potest roligionis praetextus. Itaque illam Promovet Princcps, utpote mediis cam promo vendi unus omnium maximo instructus, atque hunc Jure de sensionis avortit. Quid quaeso mallhoc Ius Circa sacra continet ' Quomodo periclitatur religio, si id, quod reipublicae nocet. religio non est. Sed excedent fortas Ie Princi-pos Sed tu fortasse commetando excedere Poseses , & quis tamen comedendi jus tibi denega-hit 3 Audios, quibus mediis Christus , qui-
68쪽
DA CONsTITU T. PRINCIPUΜ. 4s bus Apostoli, quibus omnes primi fideles smili
Principum excelsu i obviaverint & jam nunc notare potes, quid de ejusmodi excelsu Chrysostomus: Lib. ad V. Gentil. Cum impius ait: aliquis
Imperator regnat, qui nos undique urget, qui nosinsnitis maliς exercet, tunc eadem pretium accipiunt, atque inclare sicurit, tunc praemiorum ae tria horum remptis tune eoronarum praeconiorum ac Pirtutis ominnis ostentandae tempus. Cons. Cl. de Ri gger ciriop. totum c. 4. de distinet. utriusque potestatis.
tr. Quae Summorum Principum leges cum ad Ecclesiam qua talem sint directae . inter principia legum Ecclesiam concernentium etiam constitutiones Principum non esse non possuat a . a Cons. Reverendist Rautenstrauch Abbatis Braev-
noviensis proleg. institutionum Iuris Eccles. Germaniae accommodatarum Pragae I774. Pag. 7 . S. 7 . quae uti cetera opcra huius Viri, doctrina , eruditione & honestato tam nobis quam exteris celebrati, ante alia commendo.
De Iure Naturali tanquam proximo principio earum legum, qua ratione, F remoto illarum. quae positiva Dei homimumque constitutione Ec
clesa innotueruui. qa. Religio revelata religionem naturalem a) confirmavit potius, quam destruxites imo nec clestruere poterat, utpote immutabilem; b) id quod per decursum legum Ecclesiasticarum quovis opportuno loco fideliter monebimus. a Cos.
69쪽
g. as. Hinc Ius Naturae & illarum legum, quae circa Religionem atque Ecclesiam jam sola ratione innotescunt S. I. a. fons est, & in reliquos quoque sontes quarumcunque Ecclesiae legum sese
a Etiam ea , quae jure naturali permissa sunt, hoc ipso ad illud scis referunt, cum iure naturali Praecepta prohiberi, jure naturali prohibita praecipi, jure naturali praecepta aut prohibita permitti nequeant. Neque igitur leges Ecclesiasticae, quas auctoritate & origine tales dicunt, circa aliud quam Circa permissa juris naturalis possunt versari. Leges, quas Ecclesia a jure naturali acceptas su a authoritate & positiva sanctione confirmavit, vulgo leges auctoritate duntaxat, non etiam origina Ecclesiasticas Compellant. Conf. Cl. de Riogger i. c. S. 456.
34. Adfer scripturae sacrae TeXtum. Si naturali juri, si publico universali contraria interpretatione eXplicas, non admitto; quis enim supremum Numen iis, quae immutabili naturali lege clictavit, lege positiva contradixisse admittet et).
a Cons. CL de Riegger. in Inst. I. E. P. I. S. 2. e. a. S. 278.
S. 33. Adfer traditionem a divinis adtributis alienam: uiscernam illico, si vulgaris aut fabulosa. sit,
70쪽
sit, atque legis quidem naturalis lumine dister. nam g. 23. . 3. 36. Edic tu hoe illove concilio quoddam
decretum absque matura deliberatione conditum , aut integras quasdam hujus illiusve Concilii sessiones tibi non cecumenicas videri. Incipiemus ab iis, quae de societatis cujusvis natura & negotiorum socialium determinatione jam leges naturales nos eclo
S. 37. Inde non minus Jam multa de Ecclesiae per totum orbem dispersae consensu & quidem nuin adsit, ct quomodo obtineri potuerit, dilatata cogitatione comprehendes. a a) Cons Cl. de Riegger i. e. s. 35 I. g. 38. Neque in iis, qui praeterea sunt Iuris Canonici sontes, videlicet in Patrum Sanctorum scriptis, in Decretis Pontificum & Principum constitutionibus jurisprudentiae naturalis aXiomata abjici possunt. Felices nos, si quorundam Patrum scripta non hic atque illic malis corruptorum artibus vel mutilata, vel interpolata ad nos transivissent. Felices si quemlibet hujus aut illius Voluminis lo- eum primo conspectu intime penetraremus. Haec eum se ita non habeant, ad unu92rsalia interpretationis subsidia confugiendum est; illa nimirum, subsidia, vae inodo ex ea, quae substemitur materia