장음표시 사용
411쪽
LIBER III. CAP. XXVIII. XXIX. 355
Tu μὲν γαρ ευρoc - ἰδρυμέναJ Totum hoc enunciatum legitur apud Suidam s v. Eteoc. βάθoc, ουδέJ Ed. Bas. et Suid. l. I. βάθοG oυ. - Infra Pon(ευμα ο υ apud Suidam insertum legitur non inepte. Neque male habet quod apud eundem scriptum eSt υμ αυToυ pro ne oc
μου. Ed. BaS. OMὲ βαθέωσ κατὰ ψάμμου. Minus recte. verum e codice suo dedit Vulcanius. Et cum Gronovius nihil de varia scriptura moneat, haud inepte coniicias, etiam eius codices Si non omneS, tamen eos melioris notae exhibere quod Vulcanius vulgavit. Usum Praepositionis κατά illustrent haec I, IS, I2 παίει κατά vota cos OU. V, I, I γέφυοα κατὰ τoυ ποταμου ἐποιήθη αUT J. Hist. Ind. XIII, 6 καιά των σκηνέων - δεδυκOTE . G. Toισ ssororc Ita edd. vett. et quattuor codd. Gronovii. tu Tou Troooic cod. F. et ex eo Schmied erus. Utraque Scriptura habet quo defendatur. Sed eum apud Arrianum et nescio an apud omnes melioris notae Scriptores nomen nonosi si notat MOHem, Sin
412쪽
ram retinerem, totum Iocum Sic interpretatus: iaccedebαt elicim quod in pontibus struendis (h. e. ἐν τola no otc) inopiα molericte PremE-hαntur. Nomina noeo; et noMos confusa vide apud Xenoph. Memori . II, 5, 3. Quodsi vero vulgata defendi non posset, tum ἔντ σ noeotc interpretarer: Prope ταUα. cf. Curi. VII, 5, I nec pons erigi poteroi circum omnem nudo asto ei molerict mctaeime Sterili. Supra edd. ante Schmiederum omnes recte ceλλωσ τε καί. Apud hunc primum legitur αλλωσ δὲ καί. εἰ Πακρoθεν μετα-H Formam μακροθεν, quae cum pluribu Saliis cl. Lobeckio ad Phryn. p. fg Sq. Attico sermoni abiudicia est, praeter hunc locum Arrianus Semel usurpavit Tact. c. Iri, sin . ακοντίσαι ριακρουεν. Alias haud raro dixit Jια pιακρου, ut I, Is, Io OTι νδρενεσθαι - δια ,ιακρου ὴναγκάσθησαν. IV, d, et L επλάγησαν
413쪽
Saepe confusis dictum est ad I, Is, 2. Literas, et saepissime permutatas esse docuit nuperrime WalZ. EP. Crit. P. 23. Io τόν YZξον ποτα χόνJ Ed. Basil. ut hoc loco, ita omnibus aliis Iocis, ubi huius numinis mentio fit, ' Oξον. Plura diximus in ann.
II. καὶ oλθηJ Priorem voculam cum Schmiedero adiecimus e cod. F. et duobus aliis codd. Grono vii. ἐπεὶ καὶ - φ υλάσσεσθαιJ Similiter dixit II, I 2, s Erin oυ κατεχθραν οἷ γενεσθ- τον πορον. Longe frequentior tamen in talibus
414쪽
σαρην γαρ νοσω αδυνατoν γενέσθαι ἐλθεῖν. VII, a, ἐθέλειν γάρ οἷ ἀνεψtouc γενέσθαι. Adde I, II, 3. I, 12, I6. I, IS, II. I, 25, s. IV, 8, 2. VI, 2s, 6. VII, 5, 3. VII, 12, 3; coli. ann ad V, IS, 2 et V, . 22, 3.
I, 2a, Io. II, 2I, 2. III, s, T. III, II, II. IV, d, II. V, si, B. IV, 23, 3, 8. IV, 2d, II. V, II, 8. VI, 2, 2. VI, 15,I2. I, 2θ, 5. VI, 22, d. VI, 25, s. VII, s, 8. VII, II, II. VII,
2d, 2θ. Atque omnibus fere his locis est Latinorum Cunctus. ἀπασvide I, Ib, 6, I, 28, I 2. I, 68, 3. IV, 6, 12. IV, II, Is. IV, 13, 12. VII, 2 , 5. Ilist. Ind. III, s. - Mox omneS edd. 'Aγοι--
c Σπιτα ιOxiνJ V dd Vulc. et Blanc. cc ἐσ Σπιτα/χένην. 3MSS. omnes Florr. delent Oc, etiam Angustanus; sed et Basileensis editio ignorat. Gratias magnas igitur aliorum liberalitati. e Gronου.
Recte. Vide ann ad II, 25, I et III, 12, ID.
415쪽
LIBER III. CAP. XXIX. XXX. 35s
C. XXX. 2. προσταξαc επεσθα J Ed. Basil. , ut saepe alibi, εσεσθαι. - Paulo supra nota formam βεβαία. Alias hac adiectivisorma non utitur Arrianus. Sic dixit Gno γῆc βεβααυ II, 2I, 6. βεβαί Π προσβασυ II, 23, T.
416쪽
s. οσα - τω Lησσω ἔν τῆ πιστεt ωνείδισε J Vulcanius: Oc perproeconem Prontinitari ectilem illia quoe ipse Besso Ob peradicim suom e robcti ercti. Haud inepte quidem ; sed si hoc dicere voluisset, Arrianus Scripsisset *In Ty α πιστία S. ἐζ την απιστίαν (cf. 'ernSd. ad Himer. Ecl. XXXVI, p. 3P23. Vertas igitur: qucte ipse Besso cle fce (ge. Dario data) e robcti ercti. Geminum praepositionis ἐν sic usurpatae exemplum desidero. Vide interim Bernhard. Wiss. Synt. P. 2I2. - Supra Pro ἐκέλευεν, quod a 'Vulcanio propagatum omnes occupavit editiones, ed. Bag. exhibet ἐκέλευσεν, aeque recte., lxide ann. ad I . II, I. s
417쪽
Ptoribus narrata tanquam Sua deScriberet, aοristum posuit, ut in naturali narrationis Suae progressu. Cum autem aut ipsius Scriptoris quem ante oculοS haberet, verba describeret, aut lectores certe sacere vellet Certiores, quosnam potissimum SecutuS ESSEt auctores, adScripto eorum nomini Persectum apposuit. I Q. Tric Σογδιαρων,-Ita cod. F. Tric Σογδιανηic Wσοαc reli. Codd. et edd. vett. Recte in universum utriusque sormae discrimen indicasse videtur Ilermannus v. Cl. ad Eurip. Bacch. V. Irs Nimirum Θηβαία χθωρ Simpliciter nominandae regioni inger it ;Θiiβαίων χθων autem cum oppositione quadam dicitur aliorum, quam Thebanorum. Quamquam veteros scriptοres nec Semper observasse hoc diScrimen neque potuisse observare sponte intelli
satis cotis finibus circumscripta esset, fieri non potuit, quin ut alibrariis ita ab editoribus saepe ambigeretur, quaenam forma ESSet Praeserenda . Sic apud Soph. Antig. v. Is hodie recte legitur hπεὶ δε φρουJoσ εστιν υργείων στρατoc pro vulg. 'Aργεῖoc στρατοσ. Et Soph. Oed. Reg. v. 2s primus scripsit Brunc ius oυ κενο-αι δῶμα Καδμεtor, cum ante eum editum esset dῶεια Καδμειωρ. Apud
Plutarch. vit. Philοpoem. c. I non dubito quin pro vulgato ioν
418쪽
κυώνιον τυραννον Scribend(via Sit cum Corato Toν κυωνίων τυραννυν, plane ut dixit Philop. c. X τον Λακεδαιμονίcoν τυρανMoν, et Flamin. c. XIII Toν Λακεδαιμονίων τυο αννον. Nimirum si Nicocles, Cum expellebatur, non fuisset tyrannus Sicyoniorum, recte dixisset Plutarchus rῶν Σικυωνιον τυραννor , h. e. qui Oliin Sicyone