장음표시 사용
431쪽
432쪽
433쪽
434쪽
435쪽
την πυρουπολινJ Ed. Bag. - κυρου πολιν. Minus recte. In coniunctione duarum vocum consentiunt omnes editiones IV, 2, 2. Atque AEυρου τολ/c aeque recte Scribitur, eique ' λιουπολιc apud Arr. III, I, d, et D ριανουπολ c, CPιλιππουπολισ apud Strabonem. d. ἐυνJ Ed. Las. Quam formam omnes editiones tuentur VI, 25, Io ἐμπλησθεὶζ υ'o Tisi' oμβρων ό χειμαροοσό ταυτI ρεtor. Unde nescio an verior Sit scriptura editionis Basi leenSiSi quamquam non ignoro, utramque formam Graecis in usu
exemplum, non video, Cur uni codici plus auctoritatis tribuam, quam quinque vel Sex aliis. Vide si tanti est, I, 6, 23 πλεῖroci Thu Iroitu TO 'Poogoν καταφυγων. III, I, 1 ιναπερ TO 'emisu V, 2θ, 1 ιναπερ τo ne coror Praepositio κατα sortasse ex Praecedentibus male repetita est i cuius corruptelae generis
436쪽
plura exempla dedimus ad II, T Io. Simili errore κατά inductum est Diod. Sic. XIX, 65, ubi, cum hodie recte legatur oυδεν αξ/s-
437쪽
Ilist. Ind. XIX, 5 γὰρ κώ a d Jεκα Πυριάδεσ αυTω μάχιμοι ποντο. Listinguuntur enim ista voce milites ab iis qui exercitum quemque comitari solent ad pugnandum inutiles, quales sunt mulieres, milites qui in pugnis vulnerati haud satis validi sunt (απο-
I 2. στοατ/άJ Ed. Las. στρατια. Eadem paulo infra y Z Dλεξάν deoυ cc εστώσσιν et eldoTι pro Et dri Tt, de qua ultima corruptela vid. An n. ad. IV, 6, 3. II. Tot IM MαύακάνJotc καταλειφθένταri Ita Borhock. et Schmied. ex emendatione Blancardi. Vulgata fuit. Ποακά sic, quam Gronο-vius intactam reliquit. VerisSimam illam sive Blancardi, sive aliuscuiuspiam correctionem esse evincunt quae ab Arriano ipso na
438쪽
Id. ἐζ ἐξήκοντo J Edd. ante Gron. coc ἐξήκοντα, eontradicentibus omnibus codd. et contradicente ipso Arriano. Centies enim apud eum invenitur *c numeralibus appοSitum, nunquam, quod Sciam, is , Si accusativo opus est, ut II, 6, I. . II, 8, Io, I 2. IV, 3, II ist. Ind. XXXVIII, cet. Alias autem haud rarο ωc scripSit,
5. Λυκιoν χον αρνουχηH Sic codd. Gronovit et ed. Basil. Male omissae sunt ultimae duae voces apud Vulcan. et Blanc. HSatisfeci, opinor, abunde de huius generis repetitione, quam Propterea nunc restituere non dubitavi, in Epistolicis meis dissertationibus ad Livium p. IS. Grοηου. Vid. ann. ad. I, II, 6. V, Id, 8.16. ἀπομαχοι Jη σανJ Media vox in ed. Las. non Com Paret. C. IV. θυσα; Tola o εoLc tuc roseori ,, Sed V, a, s dicit oi et oespe ,σοι; Moneoc αυτ ia et VII, I2 (l. II, II, θυσίαν τε ἐποίησε τοῖc d dolao- αυτ β Mouoc. Ut idem de hoc Ioco Suspicari posses. Verum-
439쪽
tamen vulgato utitur VI, 3, I αυτoc δ' ἔθυε: Tola d Eolla coc νουoc. Tu decerne qui leges. Grοηου. Iam haec a Gronovio allata Exempla Satis aperte demonstrant, utraque dicendi formula usum fuisse Arrianum, neque unam alteri esse posthabendam. Potuisset tamen Gronovius longe maiorem exemplorum numerum proferre.
Dc OUκ αν ToastriσονταJ Ed. Basil. τολμήσΠντα, fortaSSe Propter- . est quod Statim Sequitur μαθοντα αν. Sed futurum Salvum maneat atque incolume. Cf. VI, 6, 8 To Areu TEP οβ ἐκλειπουσιν, ωσ -κ αν διαφυλαξοντεc Di, ubi si constructionem verborum plenam reddere velles, Sic es et scribendum: is , εἰ εκ λε poturo TO TE ZO , OUUαν διασυλασοιεν ετι. Voluit enim Arrianus conditionaliter dicere
neque definite. Vide quae Schaeserus de hoc dicendi genere accurate disputavit ad Demosth. t. IV, p. 2a3 et ad Plut. viii. t. IV, P. 3a . Quibus adde quae scripsimus in ann. ad II, 2, 5. Particimpium aoristi et futuri confusum vide IV, I 2, 5.2. θυoμένω ἀώ Ed. Las. θυομενων δε. - Infra eadem vιενε pro
d. γέλωτα εἷναι ΣκυβαιίJ Schmiederus e cod. F. Σκυθων. Dativum non Solum tuentur eda veit. et quattuor codd. Gronovit, sed
440쪽
ταγ α νων. V, 22, 8 ἀκρoβολίζεσθαι κελευσασ παριηπευοντασ. Vide ann. ad V, 16, 2 et VI, 8, Io. - Quae sequuntur verba καὶ ε- στιν or - ἀπό et ic ditio, a Schmiedero in parenthesi PoSita sunt. Unde clarum sit, eum verborum constructionem non intellexisse