장음표시 사용
441쪽
sin continent, ita ut d in initio enunciati positum non habeat quo referatur, nisi ad D ξανδρoc in altera apodosis parte collocatum (cf. ann. ad V, 2o, I). Particulas δε-Similiter usurpa
. οἷ μεν σεπλάγ)ησανJ In ed. Las. et quattuor codd. Gronovit legitur 6ὶ ἔαν ξυνεπλάγησαν, cuius scripturae fautor exstitit Schmie-deriis. Quod nobis probatum est, dedit Vulcanius et ex eo Blan- cardus. Neque aliter, si sides habenda est Gronovio, Iegitur in cod. F. Ac firmat hanc verbi formam Arrianus ipse. Vide I, I, d. I, s , I. I, Io, d. II, 3, 3. II, a, Ia oυ γαρ ἐκ πλαγ=ηναι πρoc Tnir entetroλrir. II, II, 6 ἐκπλαγέντεc res,oc etὰ ἐξαγγελθέντα. III. 25, II τῆ o 'τητι τ)ic ἐφ ossoυ ἐκπλαγεie. IV, 2I, II ἐ-λαγεὶcnOhc Tα γιγνoμενα. VI, IS, I 2. HiSt. Ind. XXX, 3, et passim
442쪽
solito vide Schae s. ad Dion. Halic. p. Ise. Loceli. ad xen. Ephes. p. 18 . Elmst. ad Eurip. Med. p. 226. FriiZch. Ou. LucC. P. 2OS. Praeterea recte Gronovius: ,, ut αύτοὶ σὲ non de Scythis, quam de quatuor corporibus et hipparchia Alexandri intelligendum sit; qui a Scythis pressi Sunt, ita tamen ut paratus
oioυ . Similiter peccatum vido VI, 5, 8.
443쪽
rim , et Xen. Hist. Gr. IV, 3, 2o, Torε pie M oυν, κ/ὶ γαο iii Holpr: ita hoc loco nulla ratione defendi potest. Conferas, quaeso, II, 2. G χην δε (i ut G γαο χου μαντικου γερουσ) 6υειν. VI, 26, ige, i eri de (ri yii γαρ τι γιγνωσκε tu et TV o ou Tot c ηγεμονασ) - ποιεῖσθαt Toν στολoν. I ist. Ind. XV, 6 ἐκεινoυζ δε (είναι γαρ - νασ) υρυσσειν, ubi eaedem fere librorum turbae. Adde Xenoph. Cyrop. IV. 5, d κm (ὴν γαρ παρεσκευασα α ιμάτια) - ἐδείπνoi ita I s. Lι dὲ uii - εἰ vhJ H Gronovius pro hi 'Aλεξάνδρω coniicii ἀλλ ii ii Dclλεζάν ρ 3 aut λεξάνsset,a aut simile, quum quae his dicuntur, omnia iam sint dicta et inclusa in praecedentibus illis paucis εἰ δε υή; quominus vero a verbis auctoris di Sc'damus, Cen Seo potius, aliquantulum commutandas priores voculasti di in OF δε-i. e. prosecto (nempe Scythae) videntur mihi in ea suga penitus inierituri fuisse, nisi Alexandri corpus morbo affectum fuisset. schmioc. Neque Schmiederus audiendus PSt, neque Gronovius. Vnunciatum hi stri Dλσανἀρoc e me Per epexegesin additum est ob praegressum εἰ δε- quod per Se positum minus sacile intelligi potuit. Non prorsus dissimilia sunt quaereri Psit Arr. VI, s, II - εἰ δi καὶ κινδυνευειν δέοι, ubi videan n. Vulgatam loci scripturam tuitus etiam est Schneid. ad Xen. Anab. IV, 2, s.
444쪽
C. V. παρα rου βασιλέωσ των ΣκυθωνJ HIn Optimo plenius miρα χων Σκυυῶν καὶ παρα του βασιλεooc αυτων. Grοηου. In edd. vett. et quattuor codd. Gronovit legebatur 'αρα Toυ βασιλέωσ2κυθίων. Schmiederus recepit quod praebuit cod. F. Sed nescio an non recte id fecerit. Quomodo enim fieri potest, ut cum Scytharum rex legatos mitteret, et Scythae ipsi idem fecisse cre
nisi ad solum regem apte referri possunt. Sic dixit I, 5, s
445쪽
et ij; Σογδιαν ῶν χωρασ, et nunc dicens, SpitamenPm a Maracandis recedentem petere Sogdianae regiam ' Quid vero lateat in βασιλεια. non aSSequor: forte ἀνωτερα , vel simile Schmiec. Errasse hic sane potest Arrianus: fortasse tamen alia praeter Maracanda regia fuit in regione Sogdiana. Ouid vero, si legamus
quam Schmiederiis primus dedit ex auctoritate codiciS F., Contradicentibus edd. vett. et reli. codd. Grono vii. Neque soli duces, AndromachuS, Caranus et Menedemus, quorum mentio facta PSt
IV, 3, Ia, hic intelligantur necesse videtur, Sed etiam milites, quibus illi praefecti erant, octingenti sexaginta equites et mille quingenii pedites mercenarii. Vide praeterea IV, 5, 8 καὶ ἐπε- λαUVOMTων δμεν αἰτρ) των ὶ φθαeuota M. Infra Ed. Bas. habet ξυνεισβάλλουσι.
446쪽
G. δέξασθαιJ Sic recte quattuor codd. Gro novit, inter quos eod. F., sic etiam ed. Vul C. Blanc. Grola. Raph. Schmied. Aeqδέξασθαι ed. Eas. cum C. V. Vulcanii et uno cod. Gronovii. Mox ed. Bas. t 'opιῆναι. Cf. VII, 2o, I, ubi eadem editio habet notiῆσθαι pro nocti Gotat. S. ἐπελαυνώντων μέν αυτ*J Particulam n , quam ut omnes codd. Grono vii, ita ed. Eas. praebent, primus omisit Vulcanius. Neque restituerunt eam Blanc. Gron. Naphel. Deinde autem Procii rudi in edd. veit. et quattuor codd. Gro noxii atque V. C. Vulcanii legebatur GUTot T. Minus recte. Veram atque genuinam formam debemus cod. F. s. 'D δ' α&φ ὶ DνδοουαχονJ Sic dedimus ciam Schmiedero ex eertissima Blancardi et Palmerii (Exerc. p. 23si emendatione pro vulgato Totc δ' αsupὶ 'Aριστο Παχον. Gronovius cur silentio pro I Suspraeterierit hunc locum, causa nulla alia fuisse videtur, quam quod Blancardus, homo ei quam maxime invisus, verum viderat(cf. ad IV, I, IIJ. Andromcichum memoratum vide III, II, 8.
III, 25, 6. IV, 3, Id. IV, 5, II. IV, 6, 3.
447쪽
Salvam esse Scripturam, neque cum Eru egero scribendum ESSE Osc
Cum Arrianeis apte conlaras Eurip. Med. v. otta ,σ λιπουσα - καθυβρισαι, - ἀλλ' ooc doλοισι - κτάνω. Praeterea vide ann. ad
448쪽
vett. et xeliqui codd. Gron. praepositionem ignorant. Pro ασφ pcin uno cod. Gron. et V. C, Vulcanii legitur Consule
450쪽
ματoc, quam lectionem Gronoxio probatam et per hλλειψιν verbierouβ i illi explicatam recepit Schmied erus. Sed tantum abest, ut hanc scripturam veram iudicem, ut omnium fere in epiisSima videatur. Fuit cum scriptum vellem εἰ δὴi τι πταίσανταc. Sed cum duo codices et editio Basileensis haberent eb δ ή τι πταῖσαν , aptius visum est scribere Et c j τι ψαισειαν. Quam Coniecturam egregio firmant haec III, Is, 2 'eoσμένειν, - εἰ δίι υ νε-ερισθε r. IV, I, 8 τε κατὰ πολεμον εἰ δgi Tic διευτυχοίη. V, 28, 5 υπo rec