Franc. Josephi Desbillons ... Fabulae Aesopiae, curis posterioribus, omnes fere, emendatae accesserunt plus quam 170 novae; tum etiam observationes, grammaticae praesertim, complures, et index copiosus ... Volumen 1. 2.

발행: 1768년

분량: 365페이지

출처: archive.org

분류: 시학

281쪽

F AB. AESOPIARUM

Terrae esse partem cuilibet propriam negat; Et se juvari lege Naturae, & laui Primi occupantis jure, contumax refert. Contentioni postquam inutili datus Utrinque locus est, Felem ad extremum placet Eligere litis siniendae s judicem. Haec vetula, vitam quae nefariam sibi, Assiduis aucta furtis, prorogaverat, Sanctoque vultu tegere fraudes impias Pulchre didicerat, laeta clientes excipit: Et lis, ait, omnis vestra dirimetur brevi: Accedite modo; namque paulo surdior Especta sum; aetas attulit id incommodi Frovecta β; propius, filioli, huc accedite. Parent. Satis illa sibi propinquos ut videt, Rapacem utrique hinc inde sal culam 2 injicit, Litemque dirimit, litigantes dum vorat. Periculosum est hominibus, cum di itident,

Potentiorem ad arbitrum recurrere.

5 Virgilius, Aen. L. II. U. II6. Si bellum finire manu, si pellere Teucros Ap prirat. in id ius , Am. L. I. Ele L. I 3. U. 4 . Iurgia finieram. Scires audi fle. rubebat. 6 cieero, Tuscul. L. i. c. 30. Ex his bestioliς hora octans quis mortua es , provecta intute mortua est; quin Pero Occiuente I Ole. cre ita. et Animalium ungues ravacium rectre vocantur sal cui se Hinc sale Desiliret . ut monΘt Festus: atque Pliritus , Hist. l. . 8. C. IS. Mirum , inquit. ya reis, riaratheras, leones, ε, η.nilia , eonuito incor υνιs v. inas νωδε tum muc Dua. ue refringatur, hebeteri. . ingrcui; avorsoequo falcinii, cuννενσ.

282쪽

L I B E R SEPTIMUS.

FABULA XXIII.

Senex N Mors. R

ANNos homo centum qui sere compleverat L Demum advenire Mortem sensit; &, nimis Properanter illam sic agere secum, querens, Oravit, ut ne prius obire cogeret, Persecta quam essent sua quaedam negotia: Saltem eXpectaret, dum ex nepote filii Brevi futuras conclusisset nuptias; Factoque rite tostamento, ab omnibus E emotam rixis familiam relinqueret: Quod si migrandum hinc sibi fuisse tam cito, PraemonituS esset. . . Hic Senem ultra Mors loqui

Non passa: Funeris habet mille nuntios Senectus longa, dixit; & praedam abstulit.

FABULA XXIV.

ΡgREGRINANDI varias in mundi plagas Testudinem olim cupiditas maris incolam

ih X Fab lH. Specimen sanientiae indorum. Neri. . oso aio Edit. Starhii. camerarius . Fah. cccLXXX. I ita Biblioth. hetor. 'Tom. l. pag. 749. cujus verba non pauca retinuimras.

283쪽

Ιncessit . Adeo, dici quod vulgo solet,

Verum est: Tardipedes 3 stare vix posse in loco. Haec conspicata sorte pascentes duas In litoro Anates: Vos o felices, ait, Quibus remotas visere licet, cum libet, Regionesi Nostra non obesset tarditas Et illa, quam gestare cogimur, domus Non impediret; hoc mihi mare protinus

Deserere, meque terras hinc ad ultimas Transferre libeat. Ista ne te maceret

Libido, dicunt Anates; ipsam, si velis,

Nos ambae sacile explere, statimque, possumus. Se spondet autem bensicii memorem fore Testudo. At illae, ramus ut forte arboris Excisus aderat, tollunt, atque: Tu, inquiunt, Hunc stringe medium dentibus, quantum potes ;Aptantesque per os Domiportae A simul inserunt;

Issonentque, caveat, ne de causa qualibet Dimittat unquam sic arreptum mordicus: Ipsaeque mox, ejusdem extremis virgulae Partibus utrinque pariter admorsis, volant,

Nostram & per auras efferunt Testudinem. Res visa cum esset proximi pagi incolis, Stupuerunt omnes insolens spectaculum;

a T. Livius. L. M. c. 13. I fum ingens eupido incesserat Tareneέ potiumst. s Astuosus & inquietus erat Vulcanus, quem tamen Catullus, Columella . di alii Tardipedem vocant. a Vocem hanc. quh usus est vetus poeta ut Cochleam significaret. non ellis. Disi per jocum . Rdhibendam censemiis. coutule CAeronem , de Divivat. L. a. c. si .

284쪽

LIBER SEPTIMUS. ara

Testudinem, immo Reginam Testudinum, Eam salutant. Stulta gestit, & impotens Laetitiae inanis: Vere ait Regina sum. I acuisset illa, socisset prudentius: Namque Os apertum sustinentem virgulam Postquam reliquit, ipsa duris cautibus Illisa periit. Sic, mala curiositasQuod meruit, inepta gloriatio attulit.

FABULA XXV.

Ad Isaacum Helletum Doctorem medicum.

Formitae duae. TUA, Bellete, jucunda morum indole Tua doctrinae varietate amabili, Tutique facilis & elegantis ingeni Fostivitate huc usque dumtaxat mihi Aut aegritudo mentis, aut hujusmodi Sensim levari .quodpiam potuit malum: Τua sed arte nuper, ac vigilantia Aisdua & efficaci bis veterem meum Amicum. 5 morte liberasti proxima: iQuapropter habeo gratiam tibi maximam. Mihi vero talem ne salutiferam tuam Cogaris olim similiter operam dare ,

5 Carolum Aloysium NKL. tune meum in collegio nostro parisieast contubernalem , nunc exulem.

285쪽

Caveo meherclδ diligenter: & cibus ob id ipsum mihi vulgaris ac tenuis placet;

Potentiumque vito mortiferas dapes: Et aliqua verbis ut meis auetoritas Accedat, esto talis exempli ssides. Viles, parabilesque contentae si cibos Adhibere, vitam sustinebant commode Duae Lormicae. At una quondam taedio Assecta, sortisque melioris appetenS, Discedere domo coepit paulo longius, Dum perveniret denique in quoddam horreum Bellariorum omni resertum copia.

O Iupiter, ait, hospitalis, quod bonum Mihi venit hodie, perpetuum facias precori Simulque dulcem, saccharum, dapem eligit; comeditque, si non aviditas quantum jubet, At parva quantum continere alvus potest. Opipare pransa pauperem ad cellam redit; Limenque vix ingressa narrare incipit Omnem munificae Sortis oblatam sibi Benignitatem; & hujus in partem boni Invitat ultro sociam, & admovet preces Sollicita blandas. Illa vero pertinax Repugnat: Cumque nunc satis bene sit mihi, Periculosum judico, inquit, o soror, Studio & labore, melius ut sit, distrahi

6 Ueli. Paterculus, Lib. II. cap. XLIX. Coutentias cum MNa Ieg one titulum retinere ra vinci . 7 cicero . Acad. L. 4. c. M. Distrahor: eiam hoe mihi prohabilius . ωm illua vivitur. De Us hc. L. I. c. 3. Ans me in conιναι ras

286쪽

LIBER SEP TIM U S.

Sed altera nil jam, nisi degustatas semel Delicias, cupiens, ordinariam 3 terit Esca in superbo dente, & in aegram nauseans Demittit alvum; & quam licet saepissimo 9Revisit, quod jam diligit unice, horreum. Intemperanti dum sic obsequitur gulae, Se sacere credit stulta multum corporis At vilibus olim venter assuetus cibis, Ossenditur istis delicatioribus, Quorum usus etiam largior damnum aggravat. Demum illa vitam dum sibi vult roddere Jucundiorem, multo breviorem efficit: Aliseraeque sunus bestiolae curat soror, Moesta quidem, sano sed vigens corpusculo. Admonitus hoc exemplo magna divitum contemnere pauper sacil) possum prandia.

. FABULA XXVI.

Psin odora rura dum thymum carpit Lepus; Volans per auras hunc simul Corvus videt, Simulque venatores aspicit procul:

tentias distrahuntur. Veli. Paterculus . L. 2. C. II 4. Di s rarii stimus illa tantorum omrum mola animias. Seneca, Epist. a. Distrahit animum librorum multituo. g T. Livius, L. 7. C. 43. Non ia tem tis esse . . . quo confliis Ordinariis . . . bellum gereret. Seneca, de Benes. L. 8. c. 28. ' Orditiarium o ium. 9 Salluit ius. Ii muri. c. 63. Fortunam quλm saepissime ex eriretur e

cuncta Droyrere eventura.

287쪽

ar6 FAB. AESOP: LIB. SEPTIMUS.

Niseramque pecudem nisi, ait admoneam cito, His facile siet praeda venatoribuS. Dclapsus ergo postquam consedit solo, Leporem quietum hortatur monitor anxius, Fugiat, suamque in latibulum se recipiat, Ac venatorum vitet adventum, & necem. His ille monitis paruit, salsis licet;

Nam venatores alio cursum verterant 3.

At corvus, ut humo tollere se tentat, pedes Retineri sentit impeditos cassibus, In quos latentes induit se improvidus, Saluti alterius providere dum cupit. Rebus alienis qui student vigilantius, Quam sit opus, hi saepe nihil in propriis vident.

x Virgilius, Aen. L. 3. V. I45. Vnde laborum Tentare auxilium jubeat, quo vertere prellas. Disiti Corale

288쪽

FABULARUM

AESOPIARUM

LIBER OCTAVUS. PROLOGUS

B i s mille ante annos, terque centum Circiter, Fortunae crimen alti dotes ingen1 Cum vindicassent Τ, Phryx AEsopus exiit Eservitute, Sardibusque floruit, Regnante Croeso: hic sorte prosperii stures, Suoque summe gratiosus * Principi, Quas, libertate dum careret, secerat,

Collegit ipse, & publicavit sabulas.

I Veli. Paterculus. L. 2. C. 326. Fortuita . non civit m tantummo diueris urbi iam amoena Prinoixis muni centia vindicat. Phaedrus, L. I. FAh. II. V. o. Et vindicavit ictu veterem injuriam. L. 4. Fab. I7. V. zo. Beclainant omnes vindicandam injuriam. a Cicero , Orat. pro Plane. C. I9. Doceo, Uratiotum esse tribulibus Plancium.

289쪽

Hae notuJre in Graecia; has & favor Excepit ingens, has librarius frequens Exscripsit, omnium his insudavit manus: Et quia potentes & humiles, pueri & senes, Sophique & ipse Socrates cas probe

Discebant, ac tenebant etiam memoritor 3;Quosdam impulere haec, salsam ut induerent 4 sibi Persuasionem, nullas unquam literis Nandasse AE pum sabulas; tantummodo Recitasse, quas fecisset; denique has diu Non aliter, hominum quam per ora traditas Percrebuisse. At Graecis illum ceteris Scriptoribus omnis annumerat Antiquitas s. Neque tamen omnes, quae sub dus nomine Circumseruntur, Apologorum texuit Narrationes: immo vero vix licet Dubitare, quin plerasque temeritas rudis Librariorum eas interpolaverit β; Quasque edidit, harum plurimas affinxerit 73 Terentius. Et n. Α t, s. Sc. 3. V. 6. Coet noscit ne R. AC memorit'r. 4 Quintilianus . instit. Orat. L. I. c. I. Falsam fbi scientia perfuα- funem inauerunt.

IFmpum non trivisti. Dicere autem Amstophanes ref ' non m iii t auctorem hunc teri, si ve legi. cujus scripta non exstitissent. Vide etiam scholia veteris interpretis ad hunc iticum. 6 Cicero. Drat. in Verr. L. I. c. 6i. si creuan tu ta6ulas . . . fem- ver aliquia aemenino, mutauis . . . interpolando. et Cicero. Urat. in Antori. I. C. 3. Fit euim Plerumque, ut ii , qui boni quia volunt amerre . a sungant aliquia, quo faciant ij. quo nuntiant, istius. Orat. pro Cluent. C. 4. Faciam. Me intell3Rμ- eis . quia res tulerat . quia error affinxerit, quia invita cura Rarit.

290쪽

LIBER OCTAVUS.

Planudes 8 ille . Maximus pram omine, Re sabulator, & nugator maximus. Sed fraude quamvis barbara fore omnibus 9Empi, quales nunc habemus, sabulis Inducta sorma ost deterior; illae tamen Facetae adhuc sunt, & valent reconditis Sententiarum. luminumque dotibus. Certe Apologorum semper unus hic mihi Thesaurus 9 este vitus est sane utilis. Secutus ergo exempla multorum, hinc Opes Assumere mihi idoneas non destiti; Isthuncque porro conlaci omnem prologum, Ne quis beneficii immemorem me diceret.

FABULA I.

mi censura. δ

Opus quisque suum absolverant, Taurum quidem Neptunus, hominem Iupiter, Pallas domum: Momum advocarunt: Et: Super his quid sentias, Edissere nobis, inquiunt. Postquam satis

it Maximus Pinnudes vitam IF sopi scripsit, vel potius inepto dimiixit.

fabula,que edidit, quae sub ejus ii omitte circumseruntur, iiiii quod ex earum Murriem irentum triginta sex, nomen ejus, ii quia enitae suerint, non praeseserentes, es Bibliblii ca Palatina de prouis iii l aacus Nicolaus Ne veletus , typisque excusas luce publica dotin, itanno thio. Cui sint vutem Diamidem Dostium anno i ξψ7. Mil huc inter vivos exstitisse: at lo se ussunt a vero, qui vix ille ii luin decimo quinto leculo, Concilioque Basileensi interfuisse comminis

cutitur.

9 cic ero . de Orat. L. I. c. 5. quia ae thesauro rerum omnium m moria νa Riciter. Lib. II. Fab. t V, Asopus, Fab. cXClit. Fuernus , Fab. NCll. P. Tuuta , Fab. 96.

SEARCH

MENU NAVIGATION