Franc. Josephi Desbillons ... Fabulae Aesopiae, curis posterioribus, omnes fere, emendatae accesserunt plus quam 170 novae; tum etiam observationes, grammaticae praesertim, complures, et index copiosus ... Volumen 1. 2.

발행: 1768년

분량: 365페이지

출처: archive.org

분류: 시학

341쪽

266 F AB. AESOPIARUM

FABULA VIII.

millicus, Vulpis, S Canis. '

ADUENERAT nox, immemorque Villicus Liquerat apertas gallinarii sores. Job una Vulpis sensit; & somno gr vi Dum familia omnis, & Canis custos jacent, Huc avida siccis faucibus ingreditur: nihil Discernit, an gallina, vel pullus neci Mandetur; prima quaeque mactat corpora; Praedamque secum, quantam ferre potest, rapit. Ubi sua damna postero agnovit die, Doloris impos Villicus objurgat Canem, Caeditque suste. At ille contra: Cur, ait, Ne plectis immerentem y an ideo sum nocens, Quod tu ipse fueris negligens v rei tuae 7 Herus ubi peccat, saepe servus plectitur.

CYcNUs canora voce placuerat diu, Multamque laudem, dulce cantus praemium ,

342쪽

267 LIBER NON US.

Retulerat: at perlicdet illum donique Quod usque eodem canere dicatur modo. Itaque natura & usus quod pyr cerant, omne id repudiat, & novos tentat sonos. Os distorquetur: dura vox eXtruditur:

Nescio quid canitur gutture invito insolens. Laudare soliti vituperant, si qui audiunt; Istumque, dicunt, Cycnum, an Anserem licet Credere Τ sigura Cycni, vox est Anseris. Huc sequere, qua Natura tibi monstrat viam.

FABULA X.

Simius S Speculam. '

dur, qualis esset, nesciebat Simius, Et se putabat bellulum, os sigiem tuam Vidit fideli redditam a a Spcculo: nihil Ad se attinere tale simulachruui ratus, Gaudet videndo; ridet; acres & jocos Subamarus insice tam in bestiam jacit: Industriamque laudat artificis manum. Sod aliquis: Heus, te, dixit, ignorasy tua est Ipsa liaec imago. Sentit hic porro asperam Vim veritatis Simius, jamque incipit Damnare Speculum, quod prius laudaverat.

a Richer, Lib. Vll. Fall. l. 3 Plinius, Hist. L. 3M p. Publicas orticus investivit rictres . ut

coustat, gla iacisum mini roritimque omnium veriae imi inibi sredditis. Et L. I i. c. 3r de Oculis: Aaeoque iis abjoluta Diae reculi, ut tam arva ill- μυι IIa totam imagin.m redi ut homini x.

343쪽

α68 FAB. AESOPIARUM

Qui Fabularum noverit proprium genus, Ηasque esse Specula meminerit posita omnibus; Quo spectet illud argumentum, intelliget.

FABULA XI.

AD culmen excelsae arboris dum nititur Gallus se tollere volitando, nec potest ;Huc pervenisse Cochleam attonitus videt. Εssicere id autem quonam licuerit modo Pennis carenti, scire discupit, & rogat. Quid tum, inquit illa, si volare nescio gAdrependi 5 artem calleo magis utilem.

FABULA XII.

M κ erecitatis admodum miseret tuae, Talpae inquiebat Serpens; namque vix poteRErumpere foras, & aliquantum progredi, Quin te salutis osseras periculo. Haec cura, retulit Talpa, ne te maceret: Raro ambulare cupio; latibulum colo si,

4 Richer, Lib. IX. Fab. XI. s Horatius, Lib. 2. Sat. I. V. 48. Adrepe ossiciosus. 6 cicero , ad salmi. L. a. Epist. Ia. Γνώem, urbem, mi Rufe, colo . Min ista lues vive.

344쪽

Neisque vitam tutus in tenebris ago. Τe vero, qui tam acutum cernere diceris, Nullane pericula premunt Τ Audivi tamen Jacere vestrae plura gentis corpora, Quam nostrae, acerbae quae data fuerint neci.

FABULA XIII.

Culex. 7 A n avida Proeno cum suam opprimi culex

Gentem videret, aeriis cessit plagis; Et se rocepit rustici vilem in casain: . Sed usquequaque retia hic extendere Videns araneam : Heu .: ait, milcro mihi Quid quaesit 8 Iste plenus insidiis locus, Plenus periclis. Ergo textricem suae Inimicam genti abominatur, & fugit. Hinc ad supρrbam divitis volat domum, Furtimque splendiduin in conclave permeate Latet aliquandiu, animi dubius, an satis Sibi omnia tandem tuta sint. Postquam metum Ariecit Omnem, ex angulo erumpit levis: Atque: Bona, dixit, habitat has aedes Salus: Laute, beate, tuto vivere hic licet. Nox interim advenit; accenduntur luminar

et Richer, Lib. I. Fab. VI.s Ovidius, Heroid. Epist. 6. V. 7. Heu l ubi paria lides

345쪽

F AB. AESOPIA RURI

Novus isto Culici fulgor insueto ' placeti Huc ergo ruit; at ustulatur Α, & crepat. Saepe hostes sapiens qui suos sugit, sua Sibi hostis ipse deinde stulti a perit.

FABULA XIV.

Τarde ambulabat, & suam crebro gemens Vicem dolebat Mulus: hunc Porcus, sua Quem nimia pariter impediebat * obesitas, Sic consolandi gratia allocutus est: Age vero, stater, hos inanes comprime, Parumque honestos gemitus: aequo animo sequi Sua quisque sata debet: omnes te sciunt Natum gerendis oneribus, quae si libens Alacrisque gerere detrectaveris ; nihil Proseceris ; ea namque cogeris tamen, Tristisque, gerere. At oculos in me denique conjice. tuamque disce fortunam pati. An levius elle, quam te, onustum me putas qAdverte quantum pinguitudinis a geram :o Ph drus, L. I. Fab. g. V. 7. Non quia crudelis ille, sed quoniam grave omne insuistis onus.1 Catullus, caran. 36. V. A. infelicibus ustulanda lignis. a Varro de re rust. Lib. ll. Cus . t V. pag. 73. Edit. Set i Verii: SMx tis ti aineo pinguitudine crescet e Iolet, in foris IVivere non νό-fι. neque great it Mam. Varro , ibidem : In AGMuiui Icio a me ese s .ct i m Dem , qua Mi ae

346쪽

Meum illud onus est, quo quidem totus premor Εh usque, vix ut ingredi liceat mihi; Et vita nostra peragitur nihilominus Satis jucunde; nec curiS edacibus, Ullisve porro gemitibus corrumpitur. Orationem Porci Mulus respuens: Sortem, ait, utrinque disparem esse non vides ΤΕ siem beatus , si carerem sarcina;

At tu miser eris, cum tuum amittes Onus.

FABULA XV.

Vulpis. sDuM Uulpis furtim villici chortem subit,

Queritur, meatus quod sit angustus nimis: Sed insequentem posthac dum refugit canem, ueritur, meatus quod sit multo laxior. Humana saepae ratio secum dissidet h.

ει cetero si timentor otia res non motio pinguitudinem ictunt . fere etiam carnis jurtinatim farorem. columella, L. S. C. S. eκtr. Ma nihil ina res pinguitudinis incit, . . . 4 cicero, Orat. pro Rub. c. r. Vtii M. Aemilius cum ingredi νιπr Uet, non ait in/hquevaeum flθi taruitatem yeuum , Iea aufuelenaeum , in reaimento fore Futabat. - . Richer, Lib. V. Fab. XIX Ffernus. Fab. XLIV. p. Targa, Fab. 43. cicero, de fin. hon. & mal. L. i. c. 38. Animus a Ie ix e dissidens fecumque uiscordans. Acad. L. 4. c. r. Inter se dissiderit . . . . . Cum Cleanthe uoctore Itio chri simus dissidet. Auctor Rhetoricor. ad Herenn. L. a. c. o. Voluuias Icriptoris cuin Ieri ιο dissidere ui obitur.

347쪽

FABULA XVI.

PLuvi A imminebat: sic hortatus est ovem Rubus: Procellam non vides 8 quid restitas δΗuc recipe te celeriter in meos sinus. Tua ne tam nitida permadescant . vellera. Diffidere cuiquam nescia Bidens paruit; Utque Rubi densis protegeretur frondibus, Spinosa se hujus brachia inter condidit. Pluviam quidem vitavit: at beneficium Hospitis avari pretio magno constitit 9. Abire nullo quippe jam potuit modo, uin lanae id omne, quod fuisset ab improbis Semel apprehensum brachiis, relinqueret. Fabula rapaces ad Patronos pertinet.

FABULA XVII.

Cisu M Columbae Uillicus cum poneret, Grana, inquit, ista doleo certe quod tibi Asserre cogor: quant a justius bovi Apponerentur, cujus irrigata sunt

et Richer. Lib. XI. Fab. XI. La Motte, laib. III. Fab. X. 8 columella, L. a. c. a. Nis si maenis ac fuhitaneiae in or A., permaduerit. Sctneca, de Provid. C. 4. Pite i Heliso. evervatam felicitatem, qua animi permadescunt. ν IVAit 9 Plinius, ritit. L. I a. c. 18. Tanto nobis aelicia b famina

348쪽

Sudoro multo g vili & insuavi tamen Contentus ille laeno vitam sustinet: Sed te otiosam, desidemque tam bonis Gaudere vitae subsidiis, aegre id sero. Retulit Columba: Talibus granis doles Ne reiici; at illa delegisti sedulus

Toto ex acervo pessima, reservans tibi Quaecumque bona sunt. His Operarium L bovem Fuisse longo digniorem judicas: At natura ejus non petit tales cibos. Ne denique otiolam ac desidem vocas: Ingratet nostris perfrui te fetibus Potes oblivisci 2 mihine pullos educo, An tibi, qui saepe, cum teneram lanuginem Vix induerunt, hos milii abripis, & voras gTuam ergo curam desine tam levem queri, Unde tibi tanto senore pretium redit.

FABULA XVIII.

ConvicULA olim cum Columbam inviseret, Fecunditatem gratulari coeperat, Quae singulis progeniem mensibus ederet.

I Colum'lla. l.. 6. C. 2. extr. de bubus: Humili r enim M m ita erim oratura vecoris operarii aebet ese, nervis que , inurculis robi a. a Virgil. ιErie id. l.ib. t X. U 212. Te superesse velim: tua vita dignior aetas. 3 A sopus, Fab. 121.

349쪽

FABULA XIX.

Ρ non si educatum, praenitentem Corpore , Ac praevalentem Psittacum vir nobilis Emerat: hunc Atriensi curandum dedit;

At ille totum id reiicit negotii

Demum Topiarius ad inertes Pedisequos 7; mi, satis herili, necne, fiat Psittaco, Flocci aestimantes η, illum saepe & saepius

4 Lucretius , L. 5. V. 12 8. Sive seras interficere, & ditescere praecis. Furetiere, Fub. Al. lil. 6 Cicero. Parad. 5. c. a. Alii lautior , μι sibi Ut entur , fel DE Gaetamen ervi , Atrientes ac Topi'rii. Et red Q. Fratr. L. 3. Eniit ic. a. Topiarium Ianuavi: ita omnia eout sit Mera, ιαηλoilla. qua in ei columnia ambulationia. Plinius, His h. LC. 20. de myrtis: Sativarum genera Topiarii faciunt. I et Phaedrus. L. 4. FRb. q. U. 36. vestem, uniones. pedisequos, & cetera illi adtignate. vitam quae luriu ti Rhit. Terentius , Andr. Aht. I. Sc. I. V. 93. Quia erat forina praeter ceteras Honesta de liberali, accedo ad pedisequas. Plautus. Aulul. Ael. 3. Sc. 5. V. 27. Ancillas, mulos, muliones, pediSequos. Atques Pareus in suo lexico: Ubivis ira mauulc irtis in inuerisse nisi eo Milo id eli liter: 1 S non geminata a s tortur his. ia. . ., g

Mtullus, carna. 5. V. 2. Humoresque senum severiorum Omnes unius sellimemus assis.

350쪽

Cibique, potusque indigentem negligunt, Adiguntque, sortem ut pristinam recolens gemat; Et: Vita, dicat, paupere mihi sub casa Heri prioris quanto orat beatiori Quas convenire scisset naturae meae, Caute eligebat, praeparabat sedulo, Et copiose largiebatur dapes, Altor mihi solus ille quidem, sed optimus. Nunc in superba hujusce nobilis domo, Ubi meliorem mihi sore sortem credidi, . Vita mea servis commendatur plurimis, Longaque miser interea conficior fame. Benefaciendi curam si susceperit Idoneus unus, praestat multitudini.

FABULA XX. Isis N Lupus

C1TAT TORR dum viam carpit gradu, In foveam Vulpis inopinanter decidit. Accedit huc sorte Lupus, & dum prospicit:

9 Ovidius, Metam. L. D. U. Tor. de Baecho silent alumno: lauden, n lirare r' dip o. 1 T. Livius, L. etet. C. 58. Mises o in hur Cartholo. n bilin Cartha-κ in usis. Plinius, Iun. L. 5. I Dist. 17. Ne nobiles nostri nihiI in domibur suis vulchrum, nise imagines, habeant. Phaedrus, Lib. 3. Fab. 7. V. 36. Erat iacturus ludos quidam nobili q. Sie lenitur in Cod. VS. & in permultis editionibus. 2Ben sernae. Fab. LXXlli. Ah lentius. Fab. CXV. Faernus, Fab. XLIX. P. Targa, Fab. 47. Verdizotti, P g. Q.

SEARCH

MENU NAVIGATION