Leonis Allatii Animaduersiones in antiquitatum Etruscarum fragmenta ab Inghiramio edita

101쪽

spice, Lector, animis, cogitatione Fesulanum istum, qui nontantum augurandiartem, sed carteris etiam disciplinis, , quod magis est literis

Graxis edoctum se fuisse diuenditat, pag. 1.Pater eum non solam Ethruscam sed etiam Graecam,s Hebraicam linguam docuit ex altera item parte perpende pag. io. in Collegio Augurum,dcin Curia antiquillima monumenta Hebraicis, Ethruscis, Graecis, de Latinis literis pag. Set clarius monumenta Thusca,Graeca,Hebraica,Vmbra, & Latina in ulterrano Augurum Gordo, di in Aginasth. adseruata fuisse, ea nempe, quae Fesulanus pag. a. secum detulerat. Est quod ex Fesulano sciscitari volo Monumenta illa Graeca, atque Hebraica cui, vel ubi reposuit si reposuit, ubi sunt si non reposuit, facinus fecit indignum,

qui Patriae monumenta neglectui rubuit,&Thesauros amico non integros conseruauit.Seruauit, sed nondum eruta sunt fortasse alias eruenda. Dum saepissime schedas Etruscas cum Latinis confundit, interposuisset etiam Sc Graeca. HObraica, vel eorum partem, quae a scatith suis non exulassent. Sed quanam ration quae non habebat, reponere poterat' ex Graecis, vel Hebraicis facilius Lusior innotesceret, ad quae componenda multo fortasse ineptior erat, ut ex quatuor hisce

voculis Giaecis conijcimus. Hinc Eui sca sua,

102쪽

quae nullus nouit, exaggerat, Iatina sua, quae fere Omnes detestantumn culcar Scio lepideresse ponsurum, quod saepe solet. pag. uer uuare idit cis ego Trospermi pag. 79 cuarei ς' ccri ci ego Tri erus. Annon abunde respondito satius certe respondisset, si nescisse etiam, quod fecerit, fassus esset. Sic enim apud probatos viros facilius fidem inuenisset, nosque a fastidio,

illiusque refellendi poena liberasset. LI. Si quid porro in ignotis nobis literis, Etruscis nempe, diuinandum est, omnino concludendum videtur , aut has literas Etruscas non esse,

aut tabulamEugubinam linguaEtrusca veteri,ut asseritur, perscriptam,s a Bernardino Baldo cum interpretatione notisque Augustae abhinc annos viginti quinque editam, falsam, ac supposititiam esse neque enim feri potest, vidi charactere diuerso, ratione legendi diuersa fere eisdem temporibus Etrusci illi uterentur Eugubina Tabula,

si quid est ei ditissimi Baldi coniec stura scripta est

post CarbonisConsulatum,ergo anteFesulanum annos viginti duos,vel,si ad ulteriora progrediendum est, annos quinquaginta octo, cum Romanus Consul albonis nomine insigneretur. Quomodo ergo breuissimo tempore tanta literarum, characterum mutatio fieri potuit 3 In Lugub ,enim charactere omnes, licet inuel sit,

103쪽

mere Latini sunt, nostris imilesit plurimi , ut singula examinanti patere potest. At quas Fesulanus appingit, licet in nonnullis videantur similes, si tamen omnes consideretur,diuersiissimae sunt ec, quod non contemnendae considerationis est Eugubina Hebraeorum more, a dextra in

sinistram clipta est Iesulanicae a laeua in dextram Romanorum, Graecorumque Osee

runtur. Quod inde arguo; striptiones enim omnes in ea parte qua incipiunt, lineas omnes ad amullimina sub altera conformant, ita ut una aliam non excedat, neque excedatur ab altera; quod in fine versus, ubi finiunt, non semper obseruant, sed hanc longiorem, aliam breuiorem, pro ut sese occasio tulerit, d literarum connexus, relinquunt. Obserua ergo inHetruscis hisce schedulis adama parte versus semper aequales esse, literasque ex eodem punctomoueri omnes,quod in dextera noli fit, euidentin imo argumento scriptionem illam non ab alia, quam a laeua incipere. idque euidentilis colligo ex carmine Tragico, quod Iasium vocat pag. r6o, cum ibi ex carminum fine longiori, breuiori, unde scriptio ordiatur, sine ulla haesitatione habeatur Et ut Fesulanus finem faciat blaterandi vide ibi notas carminibus praepositas, aliquando etiam iteratas, quibus loquentium nomina notari neccis est,

104쪽

88 LEONI ALLATII omnes in parte laeua: at similes notaenon in fine sed in principio versus, ubi locutio incipit apponuntur. An dictionibus puncta, quae semper in1ῆne dextro lineae conspiciuntur,ingeniosissimi illi Etrusci praeponebanta O praeposterum Fesulani ingenium si Fesulanus ut suas defendat, Eugubinam refellet, videbimus unde nam Eugubini suam defendent. Si certa est apud Eugubinos illius Tabulae antiquitas habent quid in Fesulano irrideant,&nugacitatem tanti impostoris com

Iescant.

LII. Oracula item, de Vaticinia postremum se culum redolent, ex Ioachimo, aliisque, sed infeliciter admodum, conficta Illa penitus ridicula sunt, quorum in eo sitam diuinitatem Auctor existimat si, non more hominum,sed bestiarum loquatur pag. 67. Eo ut Leo rugiet Leo comedetpalem, sc. pag. 6 . Oculi mei mala audi run aures mea pessima viderunt pag. et o Jζugiet aqua, bibet Leo, Pisces Leonem deuorabunt , nec os remanebit pag et a Ridebit lugens, destruens ad cis Eia age quod felix, fortunatumque sit Vaticinare ciuiesulane cui dormit, vigilat Asurem propellit. si non dormiret,surfuraretur. Quid porro erit ineptire, si haec vaticinia sunt, ipsis etiam antiquis ludibrio habita Quamvis enim ea, & obscura, & difficillida

105쪽

lia, ut plurimiim, sint, quo tamen extra ambiguitatem, clariorem sententiam produnt, eo ad nauabibora iudicantur. Quemadmodum illa spernuntur, quae adeo clara iunt, ut rem mon-sti en quasi digito, non praediuinciat. Vt illa, pag. 3. Verum quod maxime delectos ex Thuscia possmul secula eum nasciturum, cuius pater castribuiu reliquias possidebit, hic habebit amicum delem .ipse amicim pater antiquitatum studio Aiocripturas inueniet. alius ortet uenerit, eas tangere non audeat alio Min superum infernorumque Deorum iram expertus peribit infelix An clarius quippiam post tactum ipsum, e scripturarum nuciationem, si res depingi debuiuet, dici, describique potuit an ex Tri

Megisto Mercurio sybillinisque oraculis. tota lege Moysis, Prophetis simile quid potestastern Anno a Rege Iudeorum nunciato Icti cxXU, crucifixoci aiaxcr. A, Fideles eius vitam inuenient ZHoc est factum scribere, non futura

praesagire nimis aperta sunt credat qui volet in rebus abditissimis plus vidisse Fcsulanum,cbulonem, quam alios Prophetas, Deo dilectos, d ad id muneris ab eodem electos, c clariora enunciasse. Et quod interest , Mysterium absconditum a seculis, ela generationibus , ante etiam Chiisti aduentum ciatibus fuisse uidentissime

106쪽

ρ LEONI ALLATII

reuelatum. Quid ergo pluris habebunt sanctiores Chiisti discipuli, de quibus dictum est ad Colossen. I. s. Nunc autem manifestatum est aπ-ctis eius. ad Rom. 16.11. Secundum reuelatio nem MVeri temporibus aeternis taciti. Quod etiam si besulantistite Balaamica asina grandius instinctu diuino rudeat, haud tamen fieri potest, ut Regcm Iudaeorum&nu iactatum,&crucis-zum proclamet, sed quemadmodum ali eiusdem haeresis homines, quos sancti Patres pro Oboranda fidei veritate aduersus gentes afferebant neque ita sonora, neque ita intelligibili voce enunciarat, sed in re certissima veluti peregit nus balbutiat, musset. Quomodo vero de obscurcillii no negotio palam ei fari potuit, qui de proprijs,&quae iam iam impendebant, dubius, incertusque pronunciabat 3 pag. 3. Me autem Romanorumcaptiuum futurum aut casurum cognoui Ergo mortis genus sibi imminentis praediuinus istςccrtono nouerat, sed in ambiguo erat, an captiuus post bellum sequeretur Romanos, an mortem obiret pag. . si antequam publice omnibus expona cripturas, moriaris ia-redes tui tuas vicessustinebunt. Et tamen vates qui tam exquisite inuentionis huiusce tempora praescripsit,durationem vitae inuentoris multo facilius praecognoscere poterat vel iustra ergo in

107쪽

eius vicem, qui postscripturas publicatas super

si es futurus erat, haeredes aduocantur, vel si certam mortem praeuidi siet, tunc non eo ut debuerat dicendi modo sed quando ante publicatas

scripturas mortem bibis haredes tui tuas vicessi pineant. Quid praetcie tam prouidus Harus pcX,&Vates pag. 7r . Chartam non possum habere obsidione rgente Tantum crat, qui Omenta temporis Regis Iudaeorum praeuiderat, chastam praevidisse in ea obsidione desecturam. do tillimum cum iampridem animum ad cripturas, quae sine charta perfici non pollent, cinclinaret, de aestuaret 8 LlIl. Materia praeterea in qua scriptum est, sorte antiquitatem scripturarum demonstrat nihil minus cum multo scriptore isto, e concinnatore, quem fingunt, recentior sit. Quis enim dubitat, aut dubitauit unquam, dummodo rerum usum percalluerit, An in qua nunc scribimus Chatta lxllanis temporibus apud Romanos, vel exteras nationes in usu fuerit, cum post tempora Plinii caepisse certo certius sit Postremum siquidem id genus chartae esse, quo nunc utimur, e X. linteis contritis, maceratis, ocius Auctorem

haud palam Ile , tradit Polydorus Virgilius de

108쪽

3 LEONI ALLATII a Tit. 73.5 in cum Henricus Salmuthius Alexander Taltanus Commentat variarum lib. O. cap. 26. Matthaeus Raderus,qui eius quoque On'ficiendae artificium ex Poeta Germano descripsit, in Martiat. lib. I . Epigr. 7. eorum sententiam

refellit, qui Basileae autographum lancti Athanasi extare dicebant quod tempestate Athanasiij

nostras charta nondum fuerat reperta, codex

ille nostrate charta constaret. In actis etiam synodi Florentinae, quae Andreas sancta-Crucius olim digeisit, Prouincialis contra Ephesinum , ad astruendam Manuscripti Codicis antiquitatem, firmissimo utitur argumento quod is Liber in membranis non autem in papyro, quam sumit pro charta nostrate, nam si de AEgypti papyro intelligeret, Liber ille siue in membranis, siue in

papyro exaratus aeque antiquus existimaretur)descriptus esset, Collat. 1 Adfactum Libri iradicimus, quod se Libera anno praeterito Conflantinopoli adductu est; si Neolam de

Cresa portauit, est Liber in membranis, non in papyro antiqui mus, ita ,secundum

iudicivmplurimorum, qui viderunt visa antiquitate indeatu criptus oras centos annos Thomas Demii eius in Glossas institui. Iustiniani lib. 2. it. I. 3 3 . Sombica charta paulo ante aetatem Accurtis cogitatasunt, is ex Bi-

109쪽

bliotheca sancti ictoru ad muro, Tarsi, lique Iosephus Blancanus societat. Jesu in

opere de recentioribus inuentis exequitur Matthcolus in Dioscoridem lib. i. cap. 98 Antiqui ex papyro charta actitabant,quemadmodum nos ipsam ex contritu linteu conscimus unde

hactenus antiquam reIinens nomen, etiam num

papyru su plerosque dicitur. N papyri meminit Galenus lib. simplici Medicam sic inquiens, Papyrus ipsa quidem per se in sum medicinalem non venit, at macerata, aut, si utilis,& . Caeterum animaduertendum est quod nostri us charta, qua ex veteribus conficitur linteis, i dem non pollet facultatibus, quibus ea commendatur, quam veteres ex papyro arbore parabant. si uos teti dubium mihisset,quonammodo parari sit illud Galeni medicamentum, quod dr charta combusta dicitur, ulceribus sordidis,acs inuosiis utilis imum. Vides hic scriptor nostram quae ex linteis sit , a charta antiquorum , quae ex papyro parabatur , cparat. quam aetate Galeni qui post Plini iam scripsit, non fuisse adhuc in usu, ex his, quae de charta combusta diuerit ex Galeno, apertissime

confirmat . . LlV. Haec dum mecum reputo, antiquitatis graphicae reliquias, tot tempus edax permit-

110쪽

o Ni ALLAT M.tit, inquiro, en venit in mentem B. Mariae virginis Epistola ad Messanenses scripta, quam Mel chior Incofer Oetus equidem vir, in disciplina iuris non minus , quam rebus Ecclesiasticis multum , eruditeque saepe versatus , ab impugnantium telis exemit, nutantem postmodum, Maledicorum garritu aetatam cnedietus Seluagus, qui stirpis genus antiquissimae,&scientia non elinques, horridas, sed ciuile Decundasque cum pietate, & religione a puero coniunxerat, Apologia pro pietate Messanensi e discrimine eripuit. Haec , inquam , Epistola poterat

controuersiam non de characu erum tantum forma, sed de charta etiam dimouere. Quare curiO- se ab eodem Incofero literis datis perconctor, rΟ-goque enixe, ut charactere mihi Epistolae, chartamque describat. Quod ipse responsum tulet in ex eiusdem ad me Epistola Lector habeto Et hochumanitati tua est praestantissime Leo, quod nostras de Epistola B. V ad Messenens

Coniectationes inter eruditas occupationes admittas de argumento curiose deliberes Musci opinor tibi veniunt in mentem , qua ex meq ras se paucis caput reipetis e quibus nemtine characteribus ex Hebraa, e Graeca , Latinis

ea redditas i Epistola, quibus item libris, charsa a membrana, aut a quocumque id generis