장음표시 사용
301쪽
is litoribus sacrata non fuerint; & quam , vis marini dii plerumque pro turba innominata, imis in gurgitibus habitante,
pro medioXumis ponantiu , nil tamen Vudeo, quod obstet, quominus Omniiun De xum , qui nautis praesunt, simulacra, te pia & aras in litoribus poscia credamus Virgilio lib. V. AE neid. Vs. 237. Dionysius enim Halicam. lib. I. cap. 38. similiter scribit, veteres cuique deorum loca comvenientissima dedicalle, montes & nemora
Pani, Nymphis prata & loca virentia, at litora se insulas marinis numinis Boissardum quoque Antiq tom. m. p. 3 Satyrus colliculo insidens dextram porrigit mulieri nudae, addita subscriptione: Mioa
- , S MUSAE' LA CULS Sicut Porro Veteres Oceanum resuriste colebant, tanquam Deum, ita nudivios qu0que Deos &Diis sacratos legimus. AEgyptii Nilo, Indi Indo fluvio sacra faciebant, auctore Philostrato lib. II. de vita
Apollon. c. i9. & 3I. Persae in fluvium non immdebant , nec in eo lavabant, aut a luebruatur; nec cadaver injiciebant, nec alia immunda; qiuia aquam, ut numen, comtebant, Herod. lib. I. cap Ι38, & Strabodib. XV. extr. Apolloniatae , Epiri cives, 2Lanti fluvio , ab Epidamniis sibi in adj
302쪽
DIoscuns ET CETER1S DIIS MARIN1s. I torium missis, at Deo immola runt, eo que duce in omnibus deinceps praeliis uti instituerunt , ' Valer. MaX. lib. I. C. n. vit. In Umbria ,. fons& fluvius Clitumnus, praesens numen, atque etiam satiricum, soriates indicassis dicitur, apud Plin. lib. VII I. epist. 8. De Romanis Cicero lib. III. de N. D. C. 2O. Fontis delubrum Maso ex Corsicia dedicavit, N in augurum precatione TD berinum, Spinonem, Anemonem, Sodivum, alia propinquorum quminum nomina Vide
mus. Germanorum Deus Sc numen patrium censebatur Rhenus, uti ex reperto
apud Coloniam Agrippinensem sigillo aeneo, ad figuram Tiberini patris, monuit Freherus; ejus inscriptio erat: DEUS RHENUS. Maxime vero eX specu nascentes pro Diis celebantur, eisque arae statUebantur.
FONTIBUS DIUINIS SACR. est in la
pide Brixiano apud Gruter Pag. Ι72.la. 7. Seneca epist. Ι. Magnorum stliminum capita Ceneramur , subita ex abdito Camamvis eruptio aras habet: coluntur aquarum latentium fontes , N sagna quaedam Cel opacitas CeI immenD altitudo DcraCit. Hanc ob rem sacra, lucos , Patriis amnibus dicata , memorat Tacitus lib. I Annal. c. 79. & in sontibus fluminum Batare nefas erat. Idem lib. I . Ania. c. 22.
de Nerone , qui cum sontem aquae Marciae 5 a ad '
303쪽
176 P. r. CAP. XIII. DE NEPTUNO
ad urbem deductae nando incesserat, Uid et hasin potus sacros se ceremonias loci coria' pore toto polluisse es secutaque , anceps Uri tudo iram Deum a molt. Immo in qui- . busdam navigare Velirum. Plinius lib. VIII. epist. 2O. de lacu Vadimonis: nulla in hoc navis: sacer enim est. Hinc etiam fluvios transituri adorabant, uti supra cap. I. Pag. Ita ex Hesiodo, Arriano, Virgilio & Silio vidimus ; iisque in trajiciendo equos vel tauros consecrabant & immolabant, Sueton. lib. I. c. 8 I. & Plutarch. in Lucullo. Iisdem quoque, ut Diis, parvi nummi aerei, quos stipes vocabant, honoris causa, Vlago injiciebantur. Seneca lib. . Qu. nat. a. de Nili venis, inter scopulos crumpentibus: In hac ora stipem sacerdo
us, F avrea dotis praefecti, quumsolenne
.venit sacrum, Iaciunt. Plinius dict. epist. . 8. Clitumni gurgitem , ait, adeo plu'um& vitreum fuisse, ut nEmerare jactas si- pes possi. Sueton. Aug. c. 3 7. OmneS O , xes in lacum Curtii quotannis , ex voto pro salute ejus , stipem jaciebant. Ubi plura C saubonus, quocum Rupertuso iungatur ad Florum lib. II. cap. zo. g. 7. & ad Valeri Max. lib. I. c. l. qui horum numinum simum lacra dormientia pingi solita, Tiberis & Μ xonis fiuvii exemplis ostendit. De sontis numine, videlis etiam Grol. ad Marciani C
304쪽
oros URIS ET CETERIS DIIS MARINIS. a=ν
pellae lib. I. & Reines ad cl. 1. n. s I. Inscripta j, Venti denique, Fluctus &Tempestates, inter maritima numina, suas habebant aras, statuas & templa , in quibUS naVigaturi hostias offerebant ac precabantur: cum enim Depe homines viderent, ex procellis& tempestatibus se nulla arte eluctari posse, ipsique votorum, quantum satis est, Diis secissent, tandem ad harum invisibilium .potestatum auxilium convolabant. Pausan. in Corinth. pag. IO6. in Sicyoniae regione
Titane: Ora es ventorum , ad quam noctema quotannis sacerdos bacrum facit. Herodotus lib. VII. cap. 178. In delubro Thujae ara est ventis consituta, iisdemquesiacrimarum. Quod Persae Ventos columi rint, cum Herodoto lib. I. c. III. tradit Strabo lib. ID Lacedaemonios Ventis equum immolare. et adolere in monte Taygeto, nos docet Festus, in voce Octoberi Hesiod. θεογ. Vs 87i. Boream, Zephyrum et Notum ex Diis ortos, ait, reliquos vero ex
Typhoeo. Athenienses Boreae , tanquam adfini suo, templum apud Ilissum fluviunt
struxerunt, auc Ore Herod. VII. C. I 8
et Pausania Attic. c. I9. Thurii quoquo τω Βορρε ἔθυσαν Boreae rem disivam secerunt, et decreverunt, ut ventus ille sit suus civis, domumque ei et agrum assignarunt, sing lisque annis sacra ei secerunt, teste AElima
305쪽
lib. XII. c. 61. Idem Megalopόllias secisse
memorat Pausan. in Arcad. c. 36.
κεδ μονίων τε 6 kγιδ . Auctum es templum Boreae Cento , N Me politani sacra illi facillut quiolaonis, nec quoquam Deorum minus Generalitur Boream , quippe qui sem Oerat eru a Lacedaemoniis se Agide. Seneca lib. V. Nadurat. Quaesi. cap. 17. DL s Augustus templum illi Circio vento )eum in Gallia moraretur , se Covit ssecit. In lapide apud Reinesium inscript. pag. I 86. navicularius mercator Orithyae , Aquilonis conjugi, votum solvit: HORITHYAEL. B A R BI V S. L. L I B. THEOPOMPUS NA V. MER KAT
IIorithya illa est Erechtei regis Atheniensium filia, amata raptaque ad Lysii ripas a Borea Thracio; liti praeter alios late describit Ovidius lib. VI. Metam. E. 683. Ubi Boream deum Vocat: Diuctaque diu earuit Sem Orithyia. Possies quoque, cum Reinessio , 's1ρωθυαι Mam Nereidum Nympharum hic intellu
306쪽
gere, quam Homerus Iliad. Σ. Is 8. Hyginus fab. I. & Suidas nominarunt. Vid Μeurs. de regib. Atheniens. lib. II. cap. I 3. Certior Ventorum cultus ex alio lapide, iiii Asrica reperto , colligitur, apud Spo Misceli. pag. 77, & Burcardum GotthelD1ium Struvium V. Cl. ac de sacris hisce praeclare meritum, Antiq. ROm synt. cap. I.
LEG. III. AUG. D EDIC. FABIO. C A L V I T I N OLEG. AV'G. PR. PR. Venti bonarum malarumque tempestatum auctores sunt; sed JOVEM O. M. TEMPESTATIUM DIVINARUM POTENI EM , ex alia
inscriptione supra vidimus & illustravimus cap. VI. pag. IO3. quibuS nunc accedat Ut gil. lib. I. Georg. Vs 27. ubi Augusto adulatur , eumque tempestatum .potentem so-re ait, instar Jovis, aut si velit, AuDeus immens Cevias maris, ac illa nautae numina sola colant. Videas Cl. Turre de Diis Aquilej. pag. 296. & seqq. Tot vero quae de ventorum cultu jam adduximus loca convincere possunt Daciei tum, qui ad Horat. lib. I. carm. 2 s. sin
307쪽
α-s r. r. CAP. XIII, DE NEPTUNO.
non commeminit ventis quicquam dedica.ri; at si illis immolatum est, cur non &dedicatum Z recte ipsi regerit Celeb. Benti, i ejus. Invocatos eO. esse docet Propexuu bb. III. Lleg, 3. maris , si ei quos sunt penes aequo. , menti. . Ubi in notis Cl. Broeckhusius addit L . cretium lib. V. Vs. I 22s. Summa etiam cum vis violenti Fer marevevti Induperatorem classis super aequora verrit, Cum validis pariter Iegionibus atque et Abantis,Noν Divum pacem votis ait ae precoquaesit η torum pavios sa s onimosque se m
Fluctus placatos Cicero indicat lib. III. de nat. Deor c. 2O. Nostri duces, mare ingredientes, immolare fluctibus hostiam consueverunt. Et senex Cliarmides , apud Plautum Trinum. Aetiis IV. sic. I. grates ' gratiasque habet ictibus salsis, De Te pestatibus loco eo d. Tullius, rejiciens in , linitam illam superstitionis rationem: Luods tabes retuleris in deos , referendae certe erunt Tempesules, quae populi Romani ribus consecratae junt. His templum dedic
vit L cornelisis Scipio , Barbati filius ,
308쪽
DIOSC Is ET CETERIS DIIS MARINIS. ar
teste antiquis funa inscriptione, quam Si mondus & Anonymus doctis commentariis illustrarunt, in thes . Graevii tom. IV. P . Ι 832. cum enim capta Corsica Aleriaque urbe, Scipioni magno conltiti1Iet victoria, ob Corsici maris rabiem , DL-
RITO, Tempestatibus aedem merito dedit, sive sacravit. Ad eandem aedem Pe tinet Ovidii locus, non vero ad illam, quam M. Marcellus, a periculo navigatuonis in C rsicam liberatus, struxisse se tur, eStra Portam Capenam, lib. VI. Fast. I93 G quoque, Tempestas, meritam delubras
Cum pene est Corsis obruta classis aquis. Epignomus apud Plaut. Sticho ΙΙΙ. se.
Cum bene re gesta Disos convortor domum s
Neptuno grates habeo S Tempestatibus. . Astra, quae ortu suo Tempestates , ut tonitrua , fulmina, grandines & nimbos ςierent, Phaenomenῶν scriptoreS appellant Arcturum, Haedos, IIyadas, Oriona,&Pleiadas; atque id de priore Apollon. lib. II. Argon. Aratus & Plautus Lud. Prol. Vs. s. testantur. Nam
309쪽
Nam Arcturus sum, signum omn/um qum
cerrimum Vehemens sism, exoriens cum occido v
hementissimum. De Haedis & Hyadibus Ovid. lib. I. Trist. Eleg. XI. E. I 3. Saepe ego nimbosis dubius iactabar ab Haedis, Saepe minax Steropes sidere pontus erat . Fuscabatque diem custos Erymanthias Ursae irit Hyadas feris bata rat auster aquis. statius Thebaid. IX .Vs. 6o.
Aut nigrum trepidis impingit Oriona
Contra Ursae duae, , in Aquilonari regione, Helice & Cynostira, amicae nautarum fidissimae, uti Bartiatus libo 3 . Advers. c. I s. militis Veterum locis ostendit. Ovid. IV. Trist. El. 3. Vs I.
Magna minorque ferae , quarum regit altera Grajas , Altera Sidonias , utraque sicca , rate . Idem Epist. 18. Vs I 9. Nec sequar aut Helicen , aut , qua Tyro utitur , Arcton: Publica non curat sidera user amor. , lanii. a. Vs 29φ. ocinuma tenet ejus miseris notissima nautis
310쪽
DIOSCURIS ET CET'IS DIIS MARINIS. 183 Signa , per immensum cupidos ducentia pontum; Majoremque Helice major decircinat am
Septem illam stellae certantes lumine L- S'sint,
oce per flue rus Grajae dant vela
Augusto on ora brevi torquetur in orbe, Valer. Placc. lib. I, Vs. II.
- - - - Nec enim in Tyrias O nossura carinas
Certior , aut Graiis Helice strviunda ma-gsriis. Cur autem noxiis Tempestatibus aedes sacras & aras posuerint, in promtu ratio est; quia Deos quosdam, ut prodessen, celebrabavi , quos dam, ne obessent, placabant , ait Gellius lib. V. c. I 2. ubi Vae jovem deum, qui non juvandi potest tem, sed vim nocendi haberet, eadem ratione cultum fuisse, tradit. Romani C ieres diis asperioribus sacrimabant, ne nocerent , ait Servius ad III. neid. Vs. I 2 Si niliter eosdem, sub Palatio colle, Febris& templum & aram aedificasse , scribit lianus lib. XII. cap. XI. Idem tradit V ler Maximus lib. IL c. n. ult. & firmatur ex inscriptionibus Gniteri pag. 97
