장음표시 사용
211쪽
universalis Ecclesiae pastor ConStitutus , auctoritatem accepit tum Dominici Gregis re gendi , tum Evangelicue doctrinae proponen dae , qua ille pascendus est, et discornendi Pascua salutaria a noxiis. Quum autem Pastoris sit resecare dubia , quae de Sacris Scripturis oriri possunt , traditionem Patrum proponere . et siteles Onaves , ac episcopos ipsos ud sanam doctrinam compellere , tum et Christianorum mores ad Evangelii modulum componere , quis non Videt, opus esSe omnino ut eius sententia nulli errori obnoxia sit 8 Secus enim ecquo' modo dicamus , Christum Ecclesiae , quam sanguine suo adquisivit, consuluisse '
UII. Nec vero ex huiusmodi pastione , quemadmodum Pontisicis Maximi , ita et singulorum Episcoporum , qui Pth St0res quoque Ecclesiae sunt . inerrantiam quis deducat. . Nam error singularis Episcopi .isi quis aliquando'contingat, facile potest a Supremo Episcopo Romano , qui universae Christi
Ecclesiae Doctor est, ac Magister omendari,
et iacile item aberrantis Episcopi gregem in
ovile revocare, ne vel a lupis infestetur, vel ad insecta veneno pascua deducatur. Quid quod Episcopi error in errorem non trullit' universi in Ecclesiam ς sed eam dumtaxat
212쪽
i nis SERTATIO IV. illius partem ι quam paseendam PSUS Pit. vII l. Porro Bornuni Pontificis tribunal . . quum hultis modi sit , ut in eo iura Summae et ultimac cognitionis caussarum fidei 1udicentur , ut ab eo Demini liceat adpellare . quae temeritas esset suspicari in eo Tribunali erra
tum ' vel quae in rebus fidei porturbatio Esset . si aliquando dubitaretur veritati fidei ultimo iudicatae fulsum subesse a ' Apagel
instar Patrum Omnium unum audiamus Au
ar) Enimvero quum quod fide credimus , adε osi L certum, ut salsum nullatenus esse possit, quia totum simul rueret Religionis si Ddamentum, qind . de eo erit , nisi iii rebus fidei insallibilem dieamus nomanum pontificem P Constat entin a Chi-i sio nato ad' annum usque CCCXXV. quo Concilium Nieaenum habitum est, nulla fuisse Oecumen a Concilia coacta , et una Pontificum alictoritate multa fidei desi lita dogmata , multaqque ha reges damnatas. Quod si aliquando post , latum a de Apostolica sente aliam Concilia habita ,sint Oecumenica, id optimo ipsius primae Sed is suctum est consilio , ut collatis Capitibus de remediis ageretur , quibus singulae Ecclesiae contra haereticorum conatus , machinatiotiesqire munirentur. Re enim vera , Patres in huiusmodi Concilii nil m- quam eonsuevisse Sedis Apostolicae expendere senis lentias' indubia testantur monumenta. Vnde in
213쪽
gustinum , qui Romani Ponti si eis iudicium in caussa sidei pro sinali Ecclesiae iudicio liabuit. Quum enim acta Carthaginiensis et Milouitani Concilii , quibus anno CCCCVI. Pelagius atque Caelestius damnati fuerant ad Innocentium I. Pontificem delata suissent , eaque rata habuisset Pontifex , haereticorumque doctrinam lata sententia proscripsisset , Augustinus pro concione ad populum dixit Serua. II. de oerb. ost. Iam enim de hac caussa Go Concilia missa sunt ad Sedem *ostolιcam , inde etiam rescrista veneranti caussa snita eSt.
IX. Nec vero quis 28 illud urgeat inter.
Concilio Chalcedonensi , quum lecta fuisset celebris , et dogmatica S. Leonis istola ad orsus haeresim Eus,chelis , tamquam Divinum oraculum xcepta est a sexcentis Episcopis adclamantibus :Petrus perios Leonis loquutus est. Sed ne diutius orationis telam protendere videar, qui plura aveat, tu primis conserat amicissimum Boi genium , subacti iudieii virum , in examine operis r Vera idea della Santa Sede , quem l)etrus Tamburinus Ticinensis Academiae Prosessor , vir ceteroqui dOctus , sed nimis fortasse aestuosus , aute hos at . nos edidit.
Ἀ8ὶ Ii a quidein Ludovicus Elies Dupinus De
Antiq. Eecl. Discipi. Dissert. V. ubi et multa
214쪽
I 6 n IssERTATIO IV pretamentum Velim , quasi non aliud innueret Augustinus , nisi Peligianam caussam Romae tantula sinitam. Naua si i Romae tantum caussa sinita esset , eccur Augustinus Pelagianos cin Africa urgebat' Eccur eos post iudicium
Romani Ρontificis ad Concilium Oecumenicum . Provocantes. non amplius audiendos Clamabat, sed tamquam rabioms lupos insequeretur toto
orbe Christiano expellendos pX. Nec , , ut ingenue sui r , quorumdam .sexre Pos iam ponsidentiam , qui Hugustinum
nonnisi de . eo. Romani Potitificis decreto Ioquentem inducunt, quod . uniVersae EC . Clesiae conserisu probaturn sit. Quid ' adeste quotquot bitata Sentitis. Nonne constat , Ι - nocentii iudicium, Romae t tum QSβR itali Ianuario anni CCC ALVII. Augustinum vero concionem illam habuisse IX. Kalaudasi Oetobris eiusdem anni ' Quies igitur , vix octa vo post Innocentii iudicium excurso naense potuit Augustino omnium H Ecclesiarum et ,
huiu,modi adversus Pontificis inerrantiam congestamen pro merito exagitavii Clarissimus, consanguineus meus Vincentius Lupulus Telesium xum Episcopus , vir solidae pietatis , et doctrinae, in quanti sit pretii opere Iuris Eceias. Praetiet. 1I: P.
215쪽
Episcoporum innotescere consensus 2 Quod si Consensum universae Ecclesiae adtendisset Augustinus, cur nonnisi solum sedis Most licae rescriptum inducit Z Demum si Pontificii decreti firmitas ex consensu Ecclesiae Pe deret , non Ecclesia in Petro , eiusque Su Cessoribus . sed Petrus in Ecclesia esset suo datus et nec esset Petrus sundamentum mel stae , sed Ecclesia esset sundamentum Petri , contra enatum Christi Domini.
216쪽
DE CON cILIIS 179pore sunt instituta , ut coeuntibus in unum
Ecclesiarum Praepositis , collatisque simul Sententiis , consuleretur, ne quid Christiana religio caperet detrimenti. II. Ita quidem actum ab Apostolico usque aeVo Videmus , quo Concilia Christiana celebrari primum coeperunt Act. 69st. XV. . Ex quo ego Alberto Pighio non adsentior , qui Lib. VI. de Coelest. Hierarch. conciliorum originem humana plane ratione Con tendit excogitatam ; Apostolorum enim traditione ic equidem adpellare humanum in- Ventum numquam audebo. Maxime quum plura Concilia si expresse doceant a Christo Domitio hanc dimanasse institutionem cuius scitissimum est essatum Matth. XVIII. Vbi fuerint. duo uel tres congregati in nomine meo , illic ego in medio illorum sum. ΙΙΙ. Magnificentissima de his iam tum Co ventibus Tertullianus habet Lib. de Jejun. cap. XIII. qui et Episcoporum gravitatem ,
sicquentiamque , et rerum quae Ventilabantur magni rudinem, it maiestatum Ecclesiae universae , quodammodo tibi ullo in consessu reprae i) Ila quidem Concilium Chaleedonense in Epist. od Leonem ; et VI. Synodus Act. XVII. nec nota Concilium Toletauum III.
217쪽
sentatarii egregie commendat. Neo ipse Lucas hosce conventus ab Episcopis habitos siluit , nec sacile quisquam ambiget , quin Apostolorum coetus , et Apostolicorum illorum Praesulum coitio, Concilii vocabulo honestari possit. IV. Verum post Apostolicam illam aetatem ad terminum usque alterius Christiani aevi nulla usquam Conciliorum adparent vestigia ;ne tum quidem , nisi in Oriente celebrari coepta memorat Tertullianus. Sane quidem dum terras Apostoli superstites illustrabant, et ubi
terris em gravere , recentissima eorum admiratio , et coelestium mandatorum memoria
poterant profecto plurium Conciliorum instar habori. Sed ubi temporis diuturnitate , et novarum subinde haeresum pravitate concussae , alicubi etiam oblivione pene obrutae sint traditiones Apostolicae, omnino cogenda suere Concilia , tum ut fidei auctoritatem Vehementer Iabefactatam , tum ut Apostolicae disciplina
puritatem nova errorum colluvione foedatam restituerent. V. At vero Conciliorum non unum exstitit
genus. Omnibus quidem CONCILIA GE. NERALIA ominent Graecis Olκου λενικαt συνοδα oe menteae Synodi in quae unive si Orbis Christiani Episcopi conveniunt, Praeside Pontifice Maximo vel eius legatis. Da
218쪽
quibus ex instituti ratione inulta susiori calamo dabimus infra.
VI. His succedunt CONCILIA NATION LIA , in quae totius gentis Episcopi conflue
bant, quae et Dioecesania dicta sunt; διοικησis Dioecesis pnim plures provincias comprehendebat sub uno Exarcho ; et ita potissimum adpellabantur, quae a Primatibus in Occido te indicebantur ; in Oriente enim Patriarch lia audiebant, siquidem a Patriarchis celebrabantur. Atque haec Sunt quae maiora, Plenia ria , et generalis dicta saepenumero essendimus , ut a ProVincialibus Secernerentur. Iam- vero in Oriente primum huiusmodi Concilia ortum habuerunt , tametsi mox in Africanis Ecclesiis frequentata suerint. Et nisi me maxime fallit opioio , a Concilio Cpolitano I. vel originem , Vel certe formam arcessunt . quum ab Eo maiores dioeceses institutae suerint ac Confirmatae. Agebantur Vero , ubi momentosa Occurebant negotia , quae vel fidei vel disciplinae sanctitatem spectarent a . VII. Dioecesis plures provincias compleCte-
α Quandoque vero in iis etiam causae episcoporum excutiebantur , qui a Conci Iiis provinciali-biis ad dioecesana adpella hant. Conseratur Justini aut Nostel. .XXIII.
219쪽
I82 DIssERTATIO Vbatur ; at vero Provincia multis constabat Episcopalibus. Hinc post dioecesana, sive nati
Graecis , quae a Metropolita cum omnibus provinciae Episcopis habebantur. Olim quidem bis singulis annis , de Ecclesiasticis Caussis cognituri singuli Episcopi in huiusmodi Conciliis congregari ictebantur, ut plurimum ante Quadragesimam , et autumni temΡ
re 3 . Attamen a Iustiniano Novel. CXXXVII. Permissum ut semel in anno Provinciale Concilium cogeretur ). Et Patres Basileenses demum an . MCCCCXXXIII. id ad triennium distulerunt, quod Sancta Tridentina Synodus confirmavit Sos. XXIV. cap. II. de Refrm. VIII. His postremo succensenda sunt CONCILIA EPISCOPALΙΑ , quae antiquitate ce 3 Ex Coneilii Nicaeni Can. V. Ex Antiocheni
vero Can. XX. statim post Pascha . et deinde autumno , medio mense hyperberetaeo , i. e. idibus Octobris, quod deinceps Servari iussit Synod. Chalcedonens. Can. VI. Trullana etiam Synodus propter harbarorum iucursiones, aliasque incidentes caussas semel quotannis habenda haec Concilia censuit. Quod arqitula e t Synodus Nicaena II. Oecumente. VII. - idque ob itinerum , et frequentis Episcoporum ab sedibus suis absentiae incommoda.
220쪽
teris Omnibus praestant, lan. etsi dignitate inseriora. Vel tum enim in Ecclesiae primordio facilius erat ab Episc0po Clerum suum convocari , quam vel nationis , vel provinciae , vel totius Orbis Christiani Episcopos cogere, potissimum quum nondum Metropoleam fines satis explorati essent, atque adhuc in persecuti otium procellis versarentur. Haec autem sunt, in quibus Clcrus totius Paroeciae vulgo nunc dioecesis , ab Episcopo cogebatur , ut lites Iaicos inter et clericos sinirent , morum disciplinam restituerent, Vitia Coerc rent , et haereses quandoque proscriberent , quemadmodum in primo huiusmodi Episcopali synodo actum , quum Ioviniani haeresim Sirichis Papa coram universo Ciero Romano ab se coacto damnavit. At vero his veluti in via constitutis, ad Oecumenica Concilia , quae ad nostrum proxime pertinent institutum ,
