장음표시 사용
391쪽
Divinos vates longe superavit, et arte Aureus, immortale sonans; stupet ipsa, pavetque, Quamvis ingeritem miretur Graecia Homerum.
Expende verba : dat Graeciae stuporem, pavoremque de oper Virgiliano, do Homerico tantum admirationem. Matthaeus TOscanus ita cecinit:
Vipstilium caelo Phoebus demisit, ut esset,
Maeoniam Posset qui superare tubam. Se vinci ut sensit, tunc aemulus ipse rariorum ADte diem stygio mersit in amne Capu .
Sed quis explicet uberem eloquentiam Scaligeri in hoc praeconio Virgilii decantandoῖ nemo illo ornatius, exquisitius,
singularius, doctius : ex illo convulsi in excerpsi ista. u Virgilius artem, ab Homero rudem acceptam, lectioris natu studiis atque judicio ad summum extulit fastigium per et ionis; quodque perpaucis datum est, multa detrahendo feeit auctiorem η : quibus ait, poesina rudem relictam ab Ilomero, perfectam a virgilio; et caussam, quia Latino lectior natura
et iudicium. Pergit Scaliger : u Fudit Homerus, collegit Virgilius : ille sparsit, hic composuit. ii Hujus subjungit rationem hanc: quia, quum Homerus a vitae nostrae duas instituerit ratio nes , civilem prudentiam in Odγssea, militarem in Iliade, easque tanquam duas species in duobus viris ostendisset, in uno utramque aenea composuit Maro : cui etiam pietatem addidit: is quia videlicet carot pictate Homerus. Redeat ScaligΘr:
vi Homeri res re Virgiliana longe minor est : superat nitore Homerica : est major mole et ornatu : Pictior est, atque Dum eris adstrictior: quae sunt magnifica in Homero, non aequant
magnitudinem Virgilii. Homerici versus in terra, Virgiliani inter Musas a Phoeso facti videntur: ille G culus circulator, is rogiae orationis auctor: quae in illo sunt exsanguia, hic animat: in illo mortua est vox, in hoc viva: interdum coarctat effusam Homeri dictionem , interdum ditat: nudum Homeri subtegmen divina trama pingit: persequitur Virgili iis omnia non sine illa sua divinitate, ut, non tam imitatus Homerum, quam nos docuisse, quo modo ille dicere debuisset, videatur: est longe majore sono et efficacia. Virgilius magister est; Homerus discipulus: videas in illo materiam; in hoc formam : in illo congeriem, in hoc dispositionem : illum satis habere, si narret; hunc rem ipsam sormare verbis: tanto prior est suavi.
392쪽
tate, gravitate, Varietate, quanto posterior est tempore; iacit divina ex humilitius Homeri: est Homero cirCum8Pectior, explicatior, illustrior, accuratior; grandior, cultior, exactior, felicior, dispar: loquitur numerosius, elegantius : coorcet Homerica meliore brevioreque orationis gyro. Homerus humilia et humiliter; Virgilius grandiora et magnifico: ille Pauca, nuda, rudia, infelicia: hic divina, numerosa, Varia, inexsp tata : nudi A Homericis adjicit incomparabilem amictum : alius sonus Virgilianus; alius ardor: opprimit et obruit Homerum; relinquit illum post se: narratio alterius aurea, alterius plum. hea : hic verus poeta ; illo soraneus narrator : a natura Proposita Homero argumenta , quasi di Clata discipulo emendat Vidi gilius tanquam magister: in Virgilio animata oratio; in iam
mero mortua : est felici Oro cantu , apparatu magnificentiore :concludit rotundius: numinum Homerus multas secit comparation os; noster semel tantum, illis Omnibus unam anteponendam : in caedonda arbore Homerus camilcm Operam Ponit,
quam carpontarius: in Virgilio Musa loquitur. n Haec et Plura Soaliger, sertilis in ornando Vii filio, in vituperando Homero: quin addit ad mia cxplicandam comparationes ista q:u quantum a plebeia, incoliataque muliercula matrona distat, tantum summus ille vir a divino viro nostro superatur : quanto barbara Polyphemi persona inferior est regia maiestato, tanto versus Virgilii Graecis compositior 's : tantum superatur, quantum Pastorum dapes a regiis seretilis : tanta est disserentia, quanta inter discipulum in ditantem ct Praeceptorem
suum consilium atque operam aPPONPntem. Homerias moles
quidem est, sed rudis, et indiges la : Virgilius autem Deus, et melior natura .n Alludit videlicet ad Ovidianos versus I Met. Pulchre ergo Lucanus Pan g. ad Pisonem facit provocantem Virgilium, quasi is praesentiat suturam victoriam, nemo enim Provocat, nisi qui putat se victorem fore: versus sunt;
Iste per Ati onitis aeneia carmina gentes
Qui sotiat, ingenti qui nomine pulsat Ol3mpum,
Maeoniumque senem nomano provocat ore.
Pari sermo sententia Silius lib. Vili. si,3 :
Mantua. Musarum domus, usque ad sidera ratitu Evoeta Anditio, et Smyrtiadis aemula plectris.
Praeclare incertus poeta sub persona Maronis; infra Pag. 399;
393쪽
Illina immensos miratur Craeeia Cain pras: Ai mitior est notus, sed hene cultus agor.
Qui plura velit ite ii ac victoria, legat nostram in Virgi Ilum
operam, ubi saepe comparo utrumque Vatem, et sero, cum victoria L nlini. N. B. Hic Cercia abrumpit elogia Virgilii, ut infensorat Homeri vitiae et ad hanc rem movetur in rimis, ut se a calumnia liberet, et non myrehendatur. quod Homerum ν rehenderit: omnia colligit, quae se sere contra illum Plato, Dio Chrysostomus, et Sca- sister; quos adeas, si fert animus; nobis aratem ea referre nefas foret, qui Homerum quasi carminis mici DEUM ubique prendicauimus. et premertim in nostra disquisitione, quam stre cedenti Tomo prersuram reperies : υide Pag. XXI et seqq.ὶ nunc ad Celtiam re- Dertor sic loquentem :otitieios pro Homero pretium illud, in quo habitus est aucteribus et magnis Viris Platone, Aristotele, Strabone, Plutarctio: demum est nemo ex omni antiquitate, qui non illum colat et v neretur. Ita sane est, neque hoc inficiari aliquisqueat: poperit sibi ille hoc nomen, quia antiquissimus; quia primus sermo poetarum; quia enituit rudi soculo; quia protulit sententias aliquas cum genio ; quia scripsit de bello Trojano , quo nullum heroicis temporibus Excellentius, grandius, sublimius. His causis jure moruit nomen, quod nactus est: nequct mirum, si Graeci Graecum laudarent, egregii suarum rerum praedicatores. Sed certe illis auctoribus oppono pro Virgilio alios gravioris auctoritatis. Cur non contendat cum Aristotcle Ausustinus, cum Platone :Hieronymus, Cum Strabone Pl initis, cum Plutarcho Seneca 3 Saepius isti ad rem suam Vi
gilium advocant, quam Graeci Homerum Suram, nunquam inque illum in ore assumunt, nisi cum magno Plogio. I aceo plures nitos, sanctitatis et doctrinae lumina, qui versatioressuerunt in Virgilio legendo, quam Graeci in Homero. Quem erebrius Quintilianus invocat, quem Isidorus, quem Ambrosius y Qui extremi huius legat cap. II, lib. V Hex. agnoscet Virgili lim: totum enim illud Ambrosii caput Oxspirat Virgiliariam orationem, sententiam, Phrasim. Dossem multa alia huius loca adducere. Quem ex tota antiquitate conferas do
trina cum Tertulliano, qui Virgilium plurimi fecit Z objicies mihi princi pos, et in his exhibebis mihi fortasse Alexandrum Macnum, qui magni Homerum fecit: exhibis tibi Justinia-
394쪽
rium et Alexandrum Severum, et Augustum ipsum, qui magni Deserunt Virgilium: vere enim Plinius dixit lib. VII maximam laudem contigisse Virgilio ex testimonio Augusti: neque enim Augustus solum in bello sapiens, ut Alexander, sed in re omni sapiens : itaque neminem Alexandro melius DPPOnas, quam Augustum. Ad haec Hadrianu , Gordianus senex, Antoninus Diadumenus, Clodius Albinus, Tetricus, Imperatores Virgilii versus advocabant ad rem suam, non minus quam Homerum Graeci Principes : ct sane plures Sunt
principes Latinorum, qui Virgilium magni fecerint, quam Graeci, qui Homerum. Omitto principes, Pergo ad Poetas: Pro Sophocle, Euripide, Pindaro, Apollonio, qui Homerum Venerati, ossero Horatium, Papinium, Silium, Lucanum, qui
Virgilianos cineres habuerunt pro magistro, quibusque incalchant ad carminis sublimitatem. Si proseras Latinum aliquem, qui cum elogio locutus est de Homero; pro ro tibi Eusebium Caesariensem, qui in vita Constantini assumit nomen Lirgilii eum grandi semper ologio. Dixi, quo in pretio habuerint Virgilium sapientes, principes, poetae. Addam hic ah ipsis Diis in honoro habitum; nam rius versibus sortes sunt dati e magnis principibus, et Dii ipsi locuti sunt Virgilianis versibus : de sortibus exemplum est in Hadriano, et Alexandro Mameae filio. Primo sors imperii exiit illis versibus, si Quis Procul illo autem ramis insignis olivae, n et reliquis. Alteri, illo : ιι Si qua fata aspera rumpas, Tu Marcellus eris: n Inde sortes Virgilianae in proverbium abiere; nam aperto Virgilii
Codice, occurrentes versus assumebantur in omen. De qua re
lege Ioannem Fungorum in EtTmologico. De oraculis in Clodio Albino, cui Baianus Apollo respondit;
Hi rem Romanam magno turbante tumultu Sistet eques, sternet Poenos, Gallumque rebellem.
Aurelius Claudius eoia quiens de filiis, responsum accepit Versu illo :
His ego nec metas rerum, nec temPOra Pono
PosSem, quae dixi, probare pluribus, sed horum sententias jam partim adduxi, parti in reservo ad reliqua elogia, quae Supersunt, et in quae digero Virgilii praeconia , ad quae post longum DXcursum redeo : et quoniam ostendi i alii, majorem fuisse Homero, restat, ut consequenter dem illi victoriam supra reliquos Graecorunt.
395쪽
vrno ILIUA MAIOR RELIQUIS GRAECIS POETIS.
Superavit Pindarum . Hesiodum , Apollonium , Theocri tum. De Pindaro testes Jovianus, et Scaliger i ille in Actio hie in Criti eo. De Hesiodo Scaligor, et Politianus y ille in Criti eo ita ait: u Univprsa opera Hesiodi ne cum uno quidem versu Georgicon sunt comparanda : n hic in Manto : u Hesiodum premit. . Vivesius etiam: a In Georgicis Hesiodum sine contro- ver i a superavit, et in cursu multis stadiis post se reliquit. nDe Apollonio Detrius et Scaliger. Ille in Agam. ubi loquitur de tempestate, de quibus his Poetis, qui tempestatem descripsserunt , de Virgilio ita ait:.u Virgilium excipio, qui nil molitur inepte. ,, De Apollonio vero : u Apollonius vero sui similis est, hoc est, totus plebeius, et vilis, et, non meo, sed doctorum quorumdam judicio, fere indignus qui legatur. n Hic in Critico : u Lux est in Virgilio, fumus in Apollonio : indignus Apollonius, qui legatur, ubi est Maro : auget, et superat, qua aecipit ab Apollonio : relinquit longo post ses Apollonium : adspirat minime Apollonius ad nitor in Virgilii, et efficaciam. nDe Theocrito plures, num auctor vitae Virgilianae : u Fuit Vimgilius cireum spectior Τheocrito. n Politianus;
Vircilius, cui rure sacro, cui gramine pastor
Ascraeus, Siculusque senex Cesspre volentes.
Servius ad I Ecl. u Theocritus ubique simplex est; Virgilius figuras perite, ex Theocriti versibus sapit, quos ab illo constat dictos esse simpliciter. n Scalig. u Virgilius Theocrito rotundior est, rectior, Vogetior, efficacior, lepidior, comtior, cultior, venustior, divinior. Pharmaceu tria Virgiliana longe castigatior ost, et prudentior Theocritia; sic exprimit Τheocritia, ut vincat : tractat eadem felicius, et supponit meliora. nGulielmus etiam Modicius conferens Virgilium cum Theocrito, ita ait: u In carmine Bucolico Theocritus laudatur, qui pastorii iam simplicitatem diligentius est imitatus: Virgilius autem, cui propositum crat, hoc etiam poematis genere Latinam linguam locupletare, pastoritiae simplicitatis allegorias
immiscuit, et res alias quasdam, quae majorem eruditionem, et sensum altiorem habent, quam ut humili figurae convo- ire videantur. Homo prudens et necessitate, et certo consilio
hoc secit sapienter. n Et postea : u Asfert igitur Virgilius plusiatilitatis, set solida delectationis, quam Theocritus, qui resalictibi turpissimas loquitur aperte: quas Virgilius, aut praete
396쪽
rit, aut tecte, parce, et dissimulanter attingit. , Vide inulta alia apud eumdem libello, quo Virgilium vindicat a calumniis cap. VII, unde haec sumta sunt. Domum superavit Graxos omnes. Ait Rhodi g. lib. VII Virgilium natum u adversus Graecae geniis fremitum nimio plussa pe insonantem . . Phocas dixit: u Quis neunda tuos tol raret, Graecia, fastust Quis tantum eloquii potuisset serre tumorem, Amula Virgilium tellus, nisi Τusca dedisset ny Manto apud Polit. ita vaticinans : u Euge, beate puer, sanguis meus,
horreat ortus Graecia tota tuos. v Et in Praefat. u Romulae vo- ei decus adrogavit carmine sacro .n Possem signate auctore
adducere, qui Virgilium taciunt superiorem Sophocle, Euripide, LEschylo, Aristophane. Quoties enim Interpretes in loca horum incidunt, spmper dant palmam Virgilio. Nicandrum, Pisandrum, Euphorionem, tum etiam alios, superatos suisse a Virsilio Landinus censuit.
A Gravis vietis pergo ad Latinos, a quihus tircvissime me expedio; nam quis hoc neget 8 Quintilianus lib. X comparat Virgilium cum Marco, Lucretio, Ennio et aliis : istisque vitium aliquod assignans, omnium principem facit Virgilium. Eadem i. XII Jovianu; in Actio : vocat Horatium Virgilio minorem , cum tamen in suo genore abunde sit clarus; id ipsum Vivesius. De Ovἱdio videndus seri intil. lib. X, et Jovianus dictoloeo. Ovidius quoque ipse; vide infra, pag. 4o8 :
Quantum Virgilius magno roneessit Homero, Tanium ego Virgilio Naso poeta meo.
Pergo ad alios: comparat Jovianus Virgilium cum Claudiano, Productis utriusque locis satis longis, datque Virgilio Palmam singularem; idem seribit Maliger. De Papinio, ipsu in Produco testem , qui ita loquitur cum sua Thebaide, XII, 8 16;
Vive Precor, δεμ tu divinam .F.neida tPnta, Sed longo sequere, et vestigia semper adorn
Et lib. IV, Syl. vocat Virgilium magistrum suum. De LUCanores clara. De Pacato, Ausonius ait fieri pluris quam cunctos alios, Maronedemto.
De muria Latinos omnes superavit, De singulos cogar narrare. Et pro his, quos adduxi, et qui supersunt, produco sequentia elogia. Ovid. Ill Ariis Amat. v. 337;
397쪽
Et profugum aenean, alta' primordia Romae :Quo nullum Latio clarius exstat opus.
Fabius Paulin. Hebdomad. Virgilian. lib. I: a sed admirabile
est, ut de ceteris nunc siloam , quam unus inter omnes Latinos emineat in omni genere laudis noster Maro : in quo tot Sunt congesta bona atque virtutes, ut nihil putem cogitari posse divinius: cuique tantum abest, ut quemquam anteferendum putem, ut nullum arbitrer poetam fuisse tam impudentem, qui plura, quam in hoc sunt, tacitus auderet optare: aut tam sui amantem, tantoque opinionis errore et mente captum, ut cum eo existimaret se posse conferri. . Scaliger :u Quemadmodum Antonius apud Ciceronem de poetis, Videntur ipsi alia lingua quam Latina, locuti : ita a nobis de Virgilio dici solet, ceteri alia lingua, quam poetica, mihi usi Videntur. . Alibi: u Illius versus nemo mortalium sequare valeat sunt illius earmina inaccessa; imitandi sui spes omnium exstinxit. n Et: u poeta omnes, qui post Virgilium fuere, declamatoribus similes mihi videntur: qui, dum argute aliquid dicunt, nihil pensi liabent, quid cuique parti majestatis vel in Commodet, vel obsecundet: quare ot numeros laedi necesse est, et perire gratiam ex assectatione. n Muret. Praefat. Comm. in Catul. α Quo viro si aluo nihil fieri posse divinius. n Alibi: u Ad Virgilii floriam pertinet, alios poetas legere, ut intellissamus, quantum is Praestet. nSed quid ego immoror in comparationibus 7 loqui volo extra omn m comparationem, et adducere testimonia illorum, qui in attollendo Virgilio utuntur superlatiore gradu, quaSi indignentur illum admiscere aliorum faecibus. Ergo fuit
Produco Primo testimonium Murcii, qui Praefat. in Catul. loquens de Virgilio: u Cui videar injuriam facere, si erim ullo modo cum ceteris comparem. n Inde signatissime Maliger saepe ait, vir incomparabilis; quia vero est extra omnPm aleam. Ergo, si incomparabilis, erit utique Maximus omnium, non tantum Maior omnibus. Gradii itaque superlativo in attollendo Virgilio utuntur multi, qui tibi passim obvii. Ego hic tibi igno Paucos, videlicet Senecam, qui Epistolis et cap. IX de BreVit. vitae, Maximus vates. Laetantium lib. II Div. Inst. Pomm Maximus. Plinium, qui lib. XIV. Prawellentissimum Uatem. Ammianum, qui excelsum, eminentissimum. Augustinum, qui
398쪽
lib. I Civit. Poeta magnus, omniumque proretarissimus atque optimus: et in libro IV, Poeta nobilissimus. Ovidium, qui ait III de I ons. El. IV, summo AEneidos inti. Macrobium, qui vocat doctissimum, peritissimum, scientissimum. Quintilianum , qui lib. I. Auctor eminentissimus. Eusebiu in Caesariens. qui in
poetam. n objicies : nonne ista loquendi forma in Latio comparation m etiam indicati Non, Lector; sed quaestio ista Scaligorum appellet in Theophrasium, et doctos alios, qui vere sentiunt, contra vulgares Grammaticos non induci comparationem gradu superlativo, solum indicari eminentiam quamdam, extra omnem comparationem. Porro ab hac supra omnes excellentia, Martiat. lib. XIV, Epig. i 86, immensum Maron in dixit.
HACTENus dicta sunt quatuor genera encomtorum. Primo, de natali Maronis: deinde, de honis, honesto, utili, jucundo: tertio, de variis artibus, quibus floruit; quarto, de comparation illius eum Graecis et Latinis : persequar jam virtutos pomseos illius, quas sparsas in auctoribus reperi. Incipio ab imi
Fuit Virgilius egregius IM TATon. Macrobius lib. VI. a Iudicio trans rondi, et modo imitandi consecutus est, ut quod apud illum legimus alienum, aut illius esse malimus, aut melius hic, quam ubi Datum est, sonare miremur. n Et lib. I v. u Feliciter Graecos interpretatur, pulcherrime aemulatur. n Etlib. V: a omne opus Virgilianum, veluti de quodam Homerici Peris speculo, formalum est. v Seneca Rhetor, lib. VI l Controv. ait, Versus Varronis a Virgilio imitandos susceptos, expressos in melius, etiamsi Varroniani optimi essent. Turneb. lib. XIX : u Maro, quantus quantus est. imitatione et judicio evasit. Ac quum plerique imitatores putidi et inepti sint, et paene ridiculi, solum Maronem imitari nunquam dedecet. Id enim tam apte et accommodate facit, ut sua afferre, non aliena usurpare videatur. n Victorius Protego m. in poeticen Aris-ro t. v Quin, tanquam apis quaedam, singulos Homeri flores, ut
399쪽
Tragicorum etiam, reliquorumque optimorum, et Graecorum, ct Latinorum piactarum lustraverit. indeque suavissimum me Iconsocerit, dubitari non potest. n ' annius II Miscet. si Graecorum sonitum laticos hausit pleno ore Virgilius. ni Ahuit excellens et acre JUDic IUN. Hujus virtutis, qNae admodum n cessaria ad poesin, eriComiastes est Quintilianus,
qui lih. Vill ait: Merrimi Iudacii P. Virgilius. Jovianus in Actio multa suppeditat de judicio divini viri in condendis carminibus, et capianuis artificiosse auribus. Ait enim, a condi ab illo
Versus graV s, selectos, generosos, honostissimos, jam magnificos . iam sodatos, ut res postulabat; habuisse aures consummatis imas, non ignoravisse suas aures: nuxigse, quum opus fuit: intonuisse, supercili timque erexisse, quum opus: temPE ravisse celerita tona cum tarditate: miscuisse vocales jam sonoras. jam exiles, iam et aras cum subobscuris: habuisse rerum
et verborum delectum admirabilem. n Plura his ille. Inde ab Laetatilio hie Vates dicitur lib. II. Div. Inst. prudens: ut et ab aliis multis. Jovian. in Aetio: u In delectu verborum, ac selectione judicari potest et studiosus et prudens. v Scaliger lib. V. u Rerum quoque delectum ejusmodi habuit, e quorum splendore luculentus ille nitor suis scriptis adjungeretur. η Alibi :ιι Habet lectissima verba et numeros. n Ad judicium perlinent verba ista auctoris vitae Virgilianae: u Quum Georgica scriberet,
quotidie meditatos mane plurimos versus dictare solitum, ac Per totum diem retractando ad paucissimos redigore : non ah-Surde Carmora se ursae more parere dicens. et lambendo demum effingere. n Idem scribit vido qua sobrietate voluit carmen condose tradi a quibusdam diligentiam singularem Virgilii, videlicet, prius integram aeneidem prosa oratione formatam, digestamque in libris duodecim, quam carmine
conditam. Itaque adstrinxit carminibus, quae soluta oratione
se erat, ne natu poescos raperetur in aliquid indignum, ac minus prudens. Recte orgo admonet Quintilianus lib. I, opus esse firmiore judicio ad intelligendam viri uisem Virgilii. Et Turnob. lib. XXII ait, in Virgilio nihil esse otiosum, aut temerarium : et ideo requiri in hoc vale lectorem non expeditum, et rumorem, sed cunctatorem , Pt in singulis haerentem.
Pari elogio Vel serus lib. I Rerum Boicarum: u Virgilius, cui nullum temere verbum excidit. i Ex hoc tam acri judicio oin time mihi videtur pronuntiasse Scaliger. v Equidem unum illum Censeo scivisse, quid esset, non ineptire.
400쪽
Iudicio astitiis, mira Pnopiti ErAs, qua usus in omnibus. Observarunt hanc virtutem luculenti testes. Macrob. III, Satur. MVorborum proprietas tam poetae liuic familiaris est, ut talis observatio in Virgilio esse jam desinat . a Quintil lib. I loque iis de re quapiam dubia, quae pertinet ad soritiam latini
Sermonis, ita ait: u Quorum neutrum quidem rEprehendo, quum sit utriusque Virgilius auctor. n Scaliser: u Elucet in verbis ejus puritas vetus Ilomana. n Eo sortasse rospectum n ΡΟ-litiano: u ipsa en Roma tuo sese quoquo jaCtat alumno. n L
quitur Manto cum Mantua. Ad proprietatem refero laudem illam nunquam satis laudatam de distinctione stylorum in Bucolicis, Georgicis . Ancide. Quantum est Deus immortalis lὶ observari a divino viro potuisse, ut horum operum Stylus perpetuo quodam tonore distinctus cssetῖ Itaque in tanta
versuum multitudine nunquam se tenuis stylus cum mediocri, nunquam hic cuin sublimi commiscuit: et tamen nihilia Ominus servata est mira varietas, et jucundi ias. Hoc quoties Cogito, obstupesco. Hanc rem satis celebrant Interpretes ad Pro Em. Encid. : u Ille ego, qui quondam etC.n Hoc ita admiratur Christophor. Larid. in t auat. u Quid, obseCro, aut in maximis rebus sublimius, aut in mediocribus temperantius, aut in humilibus pressius excogitari hoc poeta Potest yn Et Vivesius; u Idem lanus, et depressus: juCundus et gravis : tum copia, tuin brevitate mirabilis. n Quid etiam dicam de tribus aliis scri hetidi characteribus. Exegei ualico, Dramatico, MistotDe his Servius loquitur ad Ill Eclogam, Vol. V, pag. ubb.
Inter virtutes Virgilianae poeseos non minimum locum obtinet SunLiuiTAs oris, spiritus carminis. De ea hi C loquamur. Politianus vocat Maronem, qriande sonantem. JuVeri. Sat. XI. Maronis altisoni. Ut et Ausonius in Edyl. Altisonumque iterum fas est didicisse Maronem. Jovianus dicit eius versum v graVem, numerosum, generosum, spectabilem, admirabilem, honesti Simum . . Iterum : u Cum summis blanditiis nunquam recedita gravitate : assurgit mirifice. n Idem, a Virgiliana numerositas. n Vivesius; lib. III Discipi. v Tti eis Virgilii grande opus, ut Plenum gravitatis ac rerum bonarum. n Hieronym. Couunerat. in Michaeam c. 7. u Poeta sublimis. ω Serv. in I Ecl. de stylo Virgilii, a grandiloquum. . Malig. de hac re, ut neque de aliis, parce: v Est magnificus, numerosus, augustus, luculentus, grandiloquus, vehemens, supra humanum captum; amplificat cum majestate; utitur grandi oratione; habet multa mag-