P. Virgilius Maro qualem omni parte illustratum tertio pubblicavit Chr. Gottl. Heyne cui Servium pariter integrum et variorum notas cum suis subjunxit N.E. Lemaire volumen primum octavum et ultimum

발행: 1822년

분량: 694페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

TESTIMONIA DE VIRGILIO.

P. OVIDIUS NASO, Amor. I, i5, 25. TITYRΓs, et segetes, Tneiaque arina Iegontur, Roma triumphati dum caput orbis erit. EJUSDEM Art. III, 337. Et profugum aenean, aliae primordia Romae :Quo nulIum Latio clarius exstat opus.

Esus DEM AD AUGUSTUM, Trist. Π, 533.

Et tamen illo tuae felix aeneidos auctor Contulit in Tyrios arma Virumque toros. Nec logitur pars ulla magis de Corpore toto Quam non legitimo foedere junctus amor.

Phyllidis hic idem, tenerioque Amaryllidis ignes Bucolicis juvenis luserat ante modis. SEXI . AURELIUS PROPERTIUS,

Lib. II, Eleg. exre. 6 I sqq. ad Lynceum.

Ite juvet aeternis positum languere Corollis, Quem tetigit jactu certus ad ossa Deus; Actia Virgilium custodis litora Phoebi, Caesaris et fortes dicere posse rates Qui nunc AEneae Trojani suscitat arma, Iactaque Lavinis moenia litoribus. Cedite Romani scriptores, cedite Graii :Nescio quid majus nascitur Iliade. Tu canis umbrosi subter pineta Galesid hyrsiti, ot attritis Daphnin arundinibus; lJtque decem possint corrumpere mala Puellam, Missus et impressis haedus ab uberibuq. Dissiligoo by Cooste

412쪽

39',

DE VIRGILIO.

Felix, qui viles pomis inercaris amore fit Huic licet ingratae Tityrus ipse carint. Felix, intactum Corydon qui tentat Alexin Agricolae domini carpore delicias lQuamvis illse suam lassus requiescit avenam :Laudatur faciles intor Hamadryada R. Tu canis Ascraei veteris praecepta Poetae, Quo seges in campo, quo viret herba jugo. Tale facis carmen docta testudine, quale Cynthius impositis temperat articulis. QUINTILIANUS, Lib. X, ωρ. , S. 85. Idem nobis per Romanos quoque auctores Ordo ducendus est. Itaque ut apud illos Homerus, sic apud nos Virgilius, auspicatissimum dederit exordium: omnium HUS generis Poetarum Graecorum nostrorumque illi haud dubie proximus. Utar enim verbis iisdem, quae ab Afro Domitio juvenis accepi, qui mihi interroganti, quem Homero Crederet maxime accedere; Secundus, inquit, est Virgilius : propior tamen Primo, quam tertio: ct hercle, ut illi

naturae caelesti atque immortali cesserimus, ita curae et

diligentiae vel ideo in hoc plus est, quod ci fuit magis laborandum; et quantum eminentioribus vincimur, sortasse aequalitate pensamus. Ceteri omnes longe sequuntur.

STATIUS, THEB. XII, 816, suum poema alloquitur. Vive, precor; nec tu divinam meida tenta, Sed longe sequere. et vestigia scin per ad Ora.

413쪽

ALCIMUS, de Virgilio et Homero si . Maeonio vati, quis par, Vel proximus esset, Consultu; Po an risit, ct haec cecinit: Si potuit nasci, quem tu sequoreris, Homere, Nascetur qui te possit, HomEre, sequi.

INCERTUS AUCTOR. Tristia sata tui dum nes in Daphnido Flacci,

Docte Maro, si atrom Dis immortalibus aequas. D. AUGUSTINUS, de Ciυ. Dei lib. I, cap. 3. Virgilium pueri legatit, ut poeta magnus, Omniumque Praeclarissimus atque optimus, teneris imbibitus annis, non facito oblivions poς it abolori.

POEMATA DE VIRGILIO.

P. I irgilii Maronis Dita, a Phoca Grammatico urbis Roma , versibus edita.

Bogicis actus simul ot mencos Temporum cursus docilis referre, Aurca Clio; Tu nihil magnum sinis interire Nil mori clarum pateris; rose'Bris Posteris prisci monimenta saecli Condita libris. Sola fucatis variare dictis

rὶ De hoc gi ammatico v. wertis ors. Poet. min. T. VI, P. I, P. 27.

414쪽

DE VIRGILIO.

Paginas nescis : sed, aperta quidquid Veritas prodit, recinis Per aevum Simplice lingUR. Tu senescentes litulos laborum Flore durantis reparas juventae. Militat Virtus tibi: le Dotante Crimina pallenti Tu fori turbas, strepitusque litis, Effugis dulci moderata cantu Nec retardari pateris loquelas Compede metri. Hi ς fave dictis : retegenda vita est Vatis Etrusci, modo qui perennu Romulae voci decus adrogavit

Carmine sacro.

Maeonii specimen vatis veri oranda Maronem Mantua Romuleae generavit numina linguae. Quis facunda tuos toleraret Graecia fastus uuis tantum eloquii potuisset ferro tumorem

Tmula Virgilium tollus nisi Tuςm dedisset pHuic genitor figulus Maro nomine : cultor agelli, Ut referunt alii, tenui mercede locatus. Sed plures figulum; quis non miracula rerum Haec stupeat 3 divos partus de paupere Vena Enituit: figuli sobolos nova carmina finxit. Mater Polla fuit, Magii non infima proles, Quem socerum probitas fecit jam clara Maroni.

Haec cum maturo Premeretur Pondere Ventris, Ut solet in somnis animus, ventura refingens,

Anxius et vigili praesumere gaudia cura, Phoebei nemoris ramum fudisse putavit. O sopor indicium verit nil certius unquam Cornea porta tulit: facta est, interpreto lauro,

s. Vid. ad Vitam Virg. a. 684. r. L. Meati; agelli. Heiusius.

415쪽

396 TESTIMONIA

Certa parcns onerisque sui cognoverat artem. Consulo Pompeio vitalibus oditus auris, Et Crasso. tetigit terram; quo tempore Chelas Jam mitis Phaethon post Virginis Ora recePtus. Infantem vagisse negant: nam fronte serena Conspexit mundum, cui commoda tanta ferebat. Ipse puerperiis adrisit laetior orbis : as Terra ministravit flores; et munere verno Herbida supposuit puero fulmenta vireSCens. Praeterea, si vera fides, sed vera probatur, Lata cohors apium subito per rura jacentis Labra savis texit dulces fusura loquelas. Hoc quondam in sucro tantum mirata Platone Indicium linguar memorat sumosa VetURtas. Sed Natura parens, properans extollere Romam,

Et Latio dedit hoc, ne quid concederet uni. Insuper his, genitor, nati dum fata requirit, 35

Populeam sterili virgam mandavit arenae: Tempore quae nutrita brevi, dum crescit, in omne Altior omicuit cunctis, quas auXOrat aetas. Ilaec propter placuit puerum Committere Musis, Et monstraro viam venturae in saecula famae. 4ol um Ballista rudem lingua titubanto receptum Instituit primuin, quem nox armabat, in umbris Grassari solitum; crimen doctrina legebat; Mox patefacta viri pressa est audacia saxis.

incidit tituIum juvenis, quo pignora vatis is Edidit: auspiciis suffecit poena magistri. α Monto sub hoc lapidum togitur Ballista sepultus.

a Nocto die tutum carpe viator iter. v Nos tamen hoc brevius; si fas simulare Maronem :o Ballistam sua poena tegit; via tuta per auruS. sost Ilic Ballista jacet, certo pede Perge Vidior.

3- F Chelis. . . roe hi tis. 3 Ili omen Tollius recte conjicit.

416쪽

397 DE VIRGILIO

a Carcore montoso Clausus Ballista tenetur, a Socuri fraudis pergite nocte, viri. α Quid trepidas tandem gressu puVitante, viator3a Nocturnum furem saxeus imber habet. ssa Balli tae vitam rapuit lapis, ipse sepulcruma Intulit; umbra nocens Pendula Saxa tremit. a Crimina latronis dignissima Poena coerCet. a Duritiam montis damnat ubique lapi . . Hinc Culicis tenui prauusit funera versu : fou Parvo culex, peCOrum Custos tibi tale morentia Funeris officium, vitae Pro munere, reddit. nTum tibi Syronein, Maro, contulit ipsa magistrum Roma Potcus, proceresque suos tibi junxit amicos. Pollio, Maecenas, Varius, Cornelius ardent; 6, Et sibi quisque rapit, per te victurus in aeVum. Musa refer, quae caussa fuit componere libros :Sumserat Augustus rerum moderamina princeps. Jam necis ultor erat patriae : jam caede priorum Persiisos actos legitur visura Philippos. 7o Cassius hic, Magni vindex, et Brutus in armis Intereunt: victor, nondum Contentus opimis Emeritas belli spoliis ditasse cohortes, Proscripsit miserae florentia rura Cremonae; Totaque militibus pretium concessa laborum Praeda fuit: violenta manus bacchatu Per agros. Non flatus, non tela Iovis, non spumSus amniS, Non imbres rapidi, quantum munus in Pin Vastal. Mantua, tu Conjuncta loco, sociata periclis, Non tamen ob meritum; miseram vicinia secit. 8o Iam Maro pulsus erat: sod viribus obvius ibat

56. u. ipsa lapidis in strues ei pro tumiato sitit. epso lapis. Mitie pendii a saxa, sub quibus umbra

tremit; tanquam metuetis De Ob

teratur.

66. Lot. Te sibi quiritie rapit.

. Iram aetes, h. exercitus, Imitur, seribitur, paratur, in Macedoniam liorum dodueenda ad pug nam faciendam. L. Perfusos. 8. In aliis 1 quantum mantis impio, vastant.

417쪽

398 TESTIMONIA

Fretus amicorum Cli Peo, quum Paene nefando

Ense perit. Quid dextra furis p quid vigcera Romae

Sacrilego mucrone petis' tua bella tacebit Posteritas, ipsumque ducem, nisi Mantua dicat. 8s Non tulit hanc rabiem doctissima turba poteritum. Itur ad auctorem rerum : quid Martius horror 'erit, ostendunt; quid tunc miseranda tulisset. Caesaris hic placido nutu repetuntur agelli. His auctus ineritis Cum digna rZPendere vellet, 'o

Praedia dat Caesar; quorum brevis usus habendi:

Obtulit hic laudes, uuas saecula nulla silescant. Pa toros cecinit primos. Hoc carmine Consul Pollio laudatiar, ter se revocati tibias annis 93 Composito. Post haec ruris praecepta colendi Quatuor exposuit libris, et commoda terrae Edocuit, geminis anno mi uus omnia lustris. Indo cothurnato Teucrorum praelia versu Et Rutulum tonuit. Dissetia volumina sacro icio Formavit donata duci, trioteride quarta. Sed loca, qua' vulgi memoravit tradita fama Equoris et terrae , Rintuit Perciari e re vates, Certius ut libris oculo dictu rite Dot Bret. Pergitur : ut Calabrog tetigit, livore nocenti ii, Parcarum, Vehem Pns traxuvit Corpora morbus. Hic tibi languores, in fata minantia sensit: Cetera deerant in exemplari.)II. De operibus Virgilianis incertus auctor. Maeonium quisquis Romanus nescit uom una,Mo legat, et lectum cresdat utrumque sibi.

88. Quid Martius hornor Derit, Iisset, Caesaris liuic Placius R. una ostendunt; qui tunc miseranda tu- repetuntur a Tollivi et Francius.

418쪽

DE VIRGILIO.

Illius immensos miratur Graecia Campos :Ast minor est nobis, soci herio Cultris, ager. Non Pastor, miles, neC Curvns deerit a Tutor. Haec Graiis constant singula, trina mihi.

Alter Homerus ero, vel eodein major Homero, Tot clades numero scribere si potero.

De eodem.

Vate Syracosio qui dulcior, Hesiodoque Major, Homergeo non initior ore fluit; Illius haec quoque sunt divini elementa Poetae, Ludit et in vario carinitio Calliope.

Aleinous de Virgilio.

De numero vatum si quis s ponat Homerum. Proximus a primo tum Maxo, primus erit. Et, si post primum Maro seponutur Homerum Longe erit a primo, quisque secundus erit. V l. De Homero et Virgilio. Argumenta, lOCOS, Versus, totumque Poema Virgilius rapuit Graio Romanus Homero. Eneasque locum magni sibi sumpsit Orxis;

II. s. Deerit al. defit melius. V. έ. Quisque more seriorum Pro quisquis

419쪽

Carthagoque fuit cupiis Phaeacia terris. Barbarus interimit Pallanta hic Turnus, at ilIic Dat leto insignem Patroclum maximus Hector. At Turnum aeneas Stygias dedit iro sub umbras, Hectora magnanimum leto dat magnus Achilles. Iurgia Drancis enim et Turni; lis illa molesta Pelidae magni, et late regnantis Atridae. Singula ludorum Posuit certamina uterque Nec mutavit enim quidquam, nisi forte, quod alter Quatuor in currus pandas dedit ire carinas.

v II. C. Sulpicius Apollinaris Car haginiensis Grammaticus in aeneidem Virgilianam. Jusserat haec rapidis aboleri carmina flammis Virgilius, Phrygium quae Cecinere ducem.

Tucca vetat, Variusque simul. tu, maxime Caesar, Non sinis, et Latiae consulis historiae.

In selix gemino cecidit prope Perga inon igni. Et paene ost alio Troja cremata rogo. VIII. Imitatio ejusdem : Phocas Grammaticus, eae fra9mento υit

Virgilii. Carmina Virgilius Phrygium prodentia Martem

Secum fatali jusserat igne mori. Tucca negat, Varius prohibet: superaddito, Caesar. Nomen; in Tri ea non sinis e se ne sa*.Ο quam paene iterum geminasti funero funus, Troia his interitus caussa futura tuit

VIII. 4. F. In AEnean an sinis.

420쪽

DE VIRGILIO.

Sed vetuit relegi, si tu patiere, libellos,

In quibus aenean condidit orct sacro. Roma rogat, pleribus totus tibi supplicat orbis, sdio pereant mmmis tot monumenta ducum At ius iterum Trojam. sod major, stamina cremabit: Fae laudes italtim , fac tua facta lessi; Enea lique suum fac major Mincius ornet: Plus latis possunt Caesaris Ora dei. ro X.

Diruta quae flammis olim Maro Pergama dixit, In flammas morieris jusserat ipse dari. Non tulit Augia tus, rapuitque cx ignibus ignes, Et tristi e hia. to tot sacra busta ducum. Quae vestra, o Teucri, Vulcaniam injuria laesit pNeptunus certe dignior ultor erat.

matis auri r incertus est i ei illud Sealigero Cor. VOssius et poestis uti. II tisiua ne quidquam adseripserunt.

SEARCH

MENU NAVIGATION