장음표시 사용
381쪽
pri contu in Virgilii multi clamant. Pierius lib XIV: u Virgilius
nullius ignarus disciplinae. n Donatus Praef. a Diversae professionis et diversarum artium scriptoribus henevolum se, et Peritissim una doctorem praebet. n Macrob. lib. I Somia. i. Nullius disciplina expers : disciplinarum omnium peritissimus : nil, idem ait. illum proferre senietitias u ex intima disciplinae profunditate: u et lib. II; ti Virgilius , quem nullius unquam disciplitiae error involvit: n et i Satia . a Maro omnium di ciplinarum peritus. n ideo ait alibi idem Macrobius, debere esse Ocra latissimum, qui penetraro Virgilium debeat : Virgilius Coelio vocatur scientissimus, libris VII, 24 , 26, χ7 : et lib. VI l, loquens de lib. VI Enoid. ait: u Virgiliana, doctrinae thesaurias : n in lib. XXVII, vocat poetam multiscium: in lib. XXait: ιι doctrina multi sarius. ,, Scalig. lib. V : si est in eo profunda rerum scientia. n Calcagninus lib. lI Epistolicarum uua st. u Virgilium omnium rerum peritissim tini. Μ Crinit. lib. X:ώ Satis comperium, adeo multiplici et varia Virgilium pri ostitis e do trina, ut Di caelestia pariter et humana maxime intelloxerit. nAialon. Mintur. lib. I de Poet. u Jam vero, quae tam multiplicis obscura que investigationis disciplina, qua xtudia doctrinio ita mirabilis ot reconditur, cujus non ille inter Poemata, qUM conscripsit, principia et semina asperserit t. lladriari. Itinius lib. I Animadvers. cap. 9. v antiquitatis altissimus gurges Virgilius. n Laridi Duq ait, illum investigasse Inoros omnium nationum. Ah solvat hanc pariem grande quidem Elogium Fabii Paulini l Iobdomad. Virgiliari. lib. I. u Dii immortales, quanta
est in hoc Pocta rerum omnium scientia, quanta in omni genere dicendi varietas, quanta vis, quanta copiat non est ira hoc, ut in ceteris plerisque, verti rum volubilitas inanis, Dulla subjocta seritontia , atque materia digna Philosopho : sed ex in sinita magnarum rerum set artium cognitione os florescunt atque redundant nervosa illa et prope divina carmina. Non modo sabularum lenociniis, et quasi cincinnis ad volup laiciolantum comparatis suum carin ri cxornat; sed ex abditis otrocotidi iis omnium artium sontibu A pulcherrima quae que haurit, ct in texendo carmine adeo a pie et ornate collocat, ipsarum etiam fabularum circumvostieris plerumque involucris, ut ea meditando agnoseons docti loci oris animus expistatur suavissimae lectionis voluptate : et hoc cogitati ii mihi saepenumero permirum videri solet, quod nullus sit arti sex, nomo PhilosoPlius, nenio mathematicus, nut illustris alicujus scien-
382쪽
tiae, et i iterariana peritus, nemo divinarum et sacrae d ctrina prudens. quam Graeci voCant 2εολογαν, qui non vel maxima suae artis atque scientiae monumenta in huius poeta, lectione reperiat, si paulo attentius legerit. n Ex hac aritum omnium poritia faeium, ut Plinius lib. I, Virgilium numeret tutor Ωι tores etiarissimos; ot lib. XXXIII inter auctores celeberrimos : ct omnes nuncupent doctissimum, absolutissimum, Perfectissimum.
cumulatissimum. Auctor quoque ejus vitae ait, Virolium in omni genere praevaluisse. Dixi Elogia variarum artium strictim ; loquar latius de eloquentia et rhetorica; tum propter artis huius Praestantiam, tum etiam propter comparationem Virgilii cum principe oratorum I ullio.
Elogii hujus enecimia sue magni sunt : nam Quintil. lib. I
vocat Virgilium summum in eloquentia virum. August. I. XCiv. hoc praeconio insignit Maronem; latini eloquii mugitubauctor. Hi oro vita. Epiμt. I 29 ad Dardanum : Poeta eloquentissimus. Macrob. lib. V, ita ait: u post hae C, quum paulisper Eusebiun quievisset, Onarios inter se consono murmuro, Virgilium non minus Oratorem, quam Poetam habendum pronuntiabutit : in quo et tanta ornandi disciplina, ct tam diligens obAcrvatio rhetoricae artis ostenderetur. n Et lib. I Sat. v sunt in Virgilio nervi oratorum validissimi. n Lami in . in sua Praefat. u quis in singulis eius verbis elogantiam Z quis in orationis structura compositio omῖ quis in luminibus verborum sententiarumque dignitalem Maronis adaequavit in Iterum; a similitudinos, amplificationes, exempla, digrcssiones, signa re-rrim , argumentatiorios, cetera Irae hujuSmodi, quiae quidem tum ad prohandum, tum ad refutandum plurimum valent tam multa, tam varia, tam vehementia sunt, ut neque Copiosiora, Doque efficaciora aliunde exempla sumi possin tyn Ludovietis Vivesius insigne ologium Virgilii socii in praefatione
ad Goorgica, ubi summam laudum quae Praecedunt, confert ad unam eloquentiam : ait enim; u Aod quid est, quod tot viri, tot ingenia, tot aetatibus omnes tam admirari, tam veneratisrint, tam colu runt nostrum poetam tego sane quid aliud esse crodiderim. quam versibus eius admirabilem esse vim doeendi. desto lati di ne movendi Z nam hae sunt virtutes summi ac absoluti oratoris. n Multa subdit in hanc sententiam, et addit:
383쪽
ti nec poeta modo, sed oratoria virtute pn inentissimus. . Politia n. in Manto dat illi miracula eloquii: et issi ocas. flumina
Maeonii specimen vatis veri oranda Maronem Mantua fit mulsem re nora, it flumina litareti.
Abulens. in Comment. Epist. Hieronymi ad Paulinum vocat
Virgili tim totius es iquentiu decus. Faciunt ad oratoriam ari mmul in alia praeconia, quae sparsa in auctoribus : ut quae Macrob. scripsit lib. VI Satur. dse figuris, quibus Virgilius Latium locupletavit, ante ipsum indictis: ibi deni ait: u vates iste ve-norabilis varie modo verba, modo sensus figurando Inultum latini leporis adiecit. n uuam singularis magister fuerit Virgilius in movondis assectibus, discos ex iolo lib. IV Macrob. nihil enim aliud exsequitur perpetuus Virgilii admirator: eadem sήrpe Scal. luculentissime praestat. Verba Vivesii in elogio Virgiliano sunt: u quid de movendis assectibus loquari quibus ipse inierini eo iacitatur, ardet, rapitur illo poetarum su-rore; fulminat, tonat, ut de Pericle dicebat ille. is uuanius litatisque Viruilius fuerit in re eloquentiae, satis apparot exuuintiliano, qui saepissimo Virgilium advocat ad confirmanda argumenta Rhetoriciae: neque ullo crebrius Isidorus ulitur nil signandam rem eloquenilue. ADtori. Mintur. lib. I. de Poet. ita scribit de Virgilio: u quod onim per D os immortales dicendi gonus, quar sigura, qui verborum dolectus, qu- Compositio, quae ornamenta orationis, quae lumina luculo lissime in illo non apparentῖ n Donat . in praefat. u Si quis carminum horum sensum perceperit, in poeta oratorem Summiam inveniet; unde Virgilium non Grammatici, sed oratores Praecipue explicare debuerunt : idem artem dicendi plenissimed monstrat. n Seneca Epist. l,s de Virgilio : diserte quidem dicit. E. dena res ro illos, qui Virgilium vocant luculentissimum: in his ost Augustinus lib. XIV de Civit. aliique passi in plures. Martiat. lib. XIV Deundum nominat, u accipe facundi Culi-COm, Studioso, Maronis. is Sed ad oratoriam virtuto in Virgilii indicandam nulla mihi res aptior est visa, quam afferre PraecOnes illos, qui Virgilium sapiunt proximum, parem, majorem Tullio in re oratoria: fugiunt extremum aures; sed mihi noli
credere; crede testibus , quos asseram.
384쪽
dae sint. Coelius dixit lib. V li, Virgilium esse, post M. Tullii sti
mina longe latequo coruscantia. Qui legerit attente orationes Virgilii, clare inveniet, nemini post Tullium tam norvosam ESse eloquentiam : superant procul dubio nemo hoe in fiet abitur) orationes Virgiliariae Livianas, argumentorum portu re, dispositionis ordine, illuminatione verborum: idem esto de oratoribus aliis iudicium. A
Hoc difficilius : in primis illud certum, Virgilium in re
poetica, parem osse ΤUllio in re oratoria. Itaque, quantus qualisque orator est Tullius, tantus talisque poeta est Virgilius :testatur hoc et Tullius ipse et Virgilius: quod scribit Servius in VI Eel. his verbis; u dicitur sexta Ecloga ingenti favores a Virgilio esse recitata, adeo ut quum eam Postea Cytheris in retrix cantasse in Theatro, quam in fine Lycoridem vocat et spectaret Ci Cero ; Stupefactus, cuius DSset, coepit requirere, et quum eum tandem aliquando agnovisset, dixisse dicitur et ad suam et ad illius laudem, MAGNAE SPEs ALTEn A ROME , quod iste postea ad Ascanium transtulit; n hoc idem Donatus et alii referunt: vides ut Tullius Virgilium vocaverit Romae spem alteram, vides ut Tullii vocem tanquam omen Virgilius acceperit: scio ista negari ab nonnullis, qui dicunt, nondum Cic ronis aevo ita floruisse Virgilium, ut hic vates potuerit edere opus spectandum Tullio: sed hoc nihil me impedit conjungentem Virgilii elogia: nam, ubi verum est Tulliam et Virgilium fuisse Romae spes duas, quid ambigam de auctore Z sed produco alios testes : certe omnes, qui de Virgilio simul et Tullio loquuntur, ita loquuntur, ut pares omnino faciant. Plinius in Ρrologo operis comparans Virgilium cum Cicerotio, luantum attinet ad imitationem, priori dat Virtutem, qua cortavit cum antiquis; posteriori simplicitatem, qua se in libris de Republ. Platoriis esse comitem profitetur. Seneca Rhetor. lib. III Controvers. dat Virgilio felicitatem ingenii. ad eum modum, quo Ciceroni Eloquentiam. Politia n. in Manto ait, fastum Gri una et arrogantiam pariter a Virgilio et Tullio
compressam : Compressit Cicero , u ardenti fulmine lingua : ncompressit Virgilius, is Seu sylvas, seu rura canit, Sivo arma
virumque. n Quintil. lib. XIl veluti pares facion A, dixit u Quantum poesis ab Homero et Virgilio, tantum fastigium
accepit eloquentia a Demosthens atque Cicerone: n Joviatius
385쪽
ait in Aetio, probatque exemplis, Virgilium usum pari veri,orum structione, qua usus Est Tullius: demum ost Demo, qui aliter sentiat. Obiicies: pares sunt suo quisque genere, Sed Pares esse in Oloquentia nondum ostensum. Reservo hoc ad sequentem rom : nam si major Tullio in re eloquentiae Virgili iis,
quid anxius sim in probanda paritate 8 Ergo fuit Virgilius in
Est hoe temerarium dictu, et insolens; sed parcite, Lectores, Dam in ilii conjungenti praeconia Virgilii, cur non fas sit pa dicere, quae ante me alii ' Ergo, Superatum in oloquentia Tullium , Virgilio expresse scribit Macrobiu, lihro V Satur. magnus alioquin Tullii admirator, laudator, Praeco. Adducam verisba integra, etiamsi plurima, quoniam ad litem istam qua oti ulla forta e major in humanioribus literis) necessaria. Ait itaque: a Post hale , quum Paulisper Eusebius quievisset, oin
nos inter se consono murmure Virgilium non minus orato
rem , quam Poetam habe dum pronuntiabant; in quo et tanta ornandi disciplina, et iam diligens observatici rhetoriciae amtis os enderetur. Et Avienus: dicas mihi, inquit, volo, doctorum optimo, si quis nunc Velit orandi artem consequi, utrum
magis ex Virgilio , an ex Cicerone profietati Video quid agas,
inquit Eusebius, quid intendas, quo me trahise coneris: eo scilicet, qMO minime Volo, ad Comparationem Maronis et Tullii : verecunde enim intorrogasti, uter eortam praestantior; quandoquidem necessario is plurimum collaturus sit, qui timse plurimum Praritat: sed istam mihi necessitatem altam et profundam remittas volo; quia non nostrum inter illos tantas componere lites; nec ausim in utram is Partem talis sententiae auctor videri. Hoc solum audebo dixisse, quia facundia Mantuatit multiplex et multiformis est, et dicendi genus
omne complectitur : rere mim in Cicerone vestro tinus et quentiar tenor ost; illo abundans, in torrens, et copioAus: Dratorum autem non Simplex , DOC una natura est; sed hic fluit
et rodundat: contra , ille brevit ser et circumcise dicere asseetat; tenuis quidam, et siccus, et sobrius amat quamdam dicendi frugalitatem: alius pingui et luculenta et florida oratione lascivit. In qua tanta omnium dissimilitudine, Unus omnino invenitur Virgilius. qui eloquentiam ex omni genere conflavorit. AVienus respondet: apertius vellem . me has divorsitates DG ligod i Oste
386쪽
sub Dersonarum exemplis doceres: quatuor sunt, inquit Euse-
ιt tanta ditandi: eopiosum, in quo Cicero dominatur;
bre e in quo Sallustius regnat; sICeum, quod Frontona adscribitur ta innue et floridum, in quo Plinius Secundus quondam, et Dune nullo veterum minor uoster SImmachus luxuriatur. sed apud unum Marouem haec quatuor genera reperies. n Huc-
exempla Virgiliana , quibus indieat, quatuor illa dicendi genera summe enituisse tu Virgilio Post quae lierum long et
tervallo erumpit in hoc divinum elogium divini vatis . a videsinne etaetiti m omui varietate distinctam, quan quidem Im-hi videtur Virgilius non sine quodam praesagio, quo se Om
que non mortali, sed divino ingen O pricvidisse, atque adeo non alium ducem Aeculus, quam ipsam rerum Omnium matrent naturam, hanc pertexuit, velut In Musica, concordiam
dissonorum: quippe, si mundum ipsum diligenter inspici ,
magnam similitudinem divini illius et huius, poetici operis invenies: nam qualiter eloquentia Maronis ad omnium more integra cSt, nunc brcvis, nunc copiosa, nunc sicca, nunc norida, nunc simul omnia ; interdum lenis aut torrens : sic te ipsa hic laeta segptibus et pratis, ibi sylvis et rupibus hispidat sic sicca arenis, hic irrigua fontibus, Pars vasto acri ur mari in noscite, nec nimium me vocetis, qui naturae rerum ,πilium comparavi. intra ipsum enim mihi visum est, si dicerem decem rhetorum, qui apud Athenas Atticas normeruti,st Slos inter se diversos hunc unum Permiscuisse. n Sunt qutius iudieium Macrobii visum est audax: nam quis nudeat praerro in eloquentia Maronem Tullio ῖ sunt contra qui rectum censorem putent. In his Albericus in lib. Virgilian. lee tionum cap. 18; uis supra Cicerotiem laudetur tibi, qui in omnibus excelluit generibus dicendi, quom Cieero PT t in uno tantum abundanti et copioso. n Ego litem hanc meam non facio, ut qui tantum destinaverim Virgilia raecoma adducere, quae in aliis sparsa. Sed hic tamen ου κατ ει M dicam, animadvertisse me loca Tullii, quae omnes unice Praedicant, ut quae rara; exquisita; singularia; quibus lameri video ali- uuid addi posse humano ingenio et aliena labore. Rursum me ad Virgilium confero. ot loca video adeo inacce Sa ut uultus
sit locus mortali ingerito aliquid addendi: nam quid tu addas
387쪽
pugnis taurorum Z quid mille comparationibus et orationibus, lutim cinania porsectissima sint et absolutissima Z Laudo ita- quo Scaligeriana, qui Virgiliu in extulit ologio isto : is nihilo missum cauesti viro: nihil addendum, nisi ab inopiis: nihil
mutandum , nisi ab impudentibus : omnia signate, ex natura, ex arie, ex cruditione: Sententiae, numeri, figura, simplicitas, candor, ornatus, incola Parabilia; atque, uno ut absolvam, Virgilii .n Recte Etiam visus est clamasse Iovianus in Antonio : u quid hoc Virgiliano monstro absolutius ni Et Malig. i. o monstrum vitio carciis i n Sed redeo ad quatuor illa dioendi notiora, quibus Macrobius Virgilium attollit : et adjungo pariter a Platone in Phaedro Lysiam et Gorgiam laudari, quia haberent jam hrevitatem loquendi concisam, jam amplam verborum copiam. Porto Virgilianae brevitatis mominit Ilieron 3 m. et cum elogio Continent. in Ionam prophetam : u no- .
tanda brevitas, quam admirari in Virgilio solebam n : Augustinus quoquo lib. XIV Civit. dat illi a summam h revitatem n :hro vitatis et copia: Serv. l, G.: uingenii autem egit arte, rit poloni iam sui nobis indicaret ingenii, coarctando lata, Pt angustiora dilatando η : omnium quatuor Politianus his versibus factis ad vestigia Macrobii:
Et quis, io, juvenes tanti miracula tu trans Floquii, non se immensos terrirque marisque Prospectare putet tractus 3 hic ubere largo Luxuriant segetes; hic mollia framina totide Armonium; hic laetis amicitur vitii,us ulmus; Illi e muscoso tollunt so robora trunco ἔHine maria umpla Patent; bibuli g hoe squaliel arenis Litti : ab his gelidi decurrunt incitatibuq amnes; Nuo vastae incumbunt rupes; hirio scrupea pandula ADtra sinuέ; illinc valless cubusere reductae r Et discors pulchrum facies ut temperat Orbem. Sic varios sese in vultus faeundia dives
Induit; et vasto nunc torrens impete sertur . Fluminis in morem; sicco Dunc arct in alveo, Nunc Amst laxat, nunc Pxspatiata Coero i,
Nunc inculia decet; nunc blandis plona ronidet Floribus; interdum pulchre simul omnia miscet.
Quatuor ista de quatuor generibus dicendi Virgilii dicta sunt
nobis ex occasione Tullianae comparationis: lege etiam grando elogium Landini in Praefat. de his quatuor dicendi generi-
388쪽
hus Virgilianis: et de iisdom Ludovicum Vivesium in Praefat. ad Georgica; atque etiam Ioan. Fungerum in Elymologico.
ELOGIA SUMPTA EX COMPARATIONE VIRGILii
CUM POETIS ALIIS, GRAECIS ET LATINIS.
ExpLDiTuri me iam ab eloquentia et reliquis artibus, quibus floruit Virgilius, poesis ad se vocat, cujus ille est pri .ceps: quum vero Pars maxima et Potissima elogiorum Virni liamo poeseos posita in victoria, qua Homerum Obruit, conjungam in unum auctores, eo modo, quo seci in Tullio, qui Virgilium faciunt Proximum, Parem, Majorem Homero . Duo prima salsa sunt: non Homero Virgilius proximus, nisi tempore, quod necesse fuit: nulla re par; omnibus maior: sed, quamvis prima duo, ut dixi, falsissima sint, mihi tamen recitanda verissime doctorum elogia, etiam, i tu his non docti.
Hoc expresse Quintilianus sentit lib. X : ait enim, Virsilium Homoro haud dubio fuisso Proximum omnium Poetarum graecorum latinorumque, ita ut secundus sit post Homerum, atque ita secundus, ut tertius longe distet a Virgilio, qui perinde propior est primo, quam tertio: asseri hoc Quintilianus ex Domitio ADO: quam sententiam Alcinous reddidit istis versibus; vide infra, Pag. 3 99 :
De Dumero vatum si quis seponat Homerum, Proximus a primo tunc Maro Priinus erit. Et, si post primum Maro Reponatur Homerum, Longe erit a Primo, quisque secundus erit.
Hoc testimonio officitur, Sophoclem, Pindarum . Euripidem , Eschylum, denaum Gaecos longo distare ab Homero, Si con ferantur cum Virgilio, qui Homero proximus. Summa ologii haec est: Homerus vicinum sibi admodum habuit Virgilium :titerque reliquos omites Graecos et Latinos longe distantes. Potitiatius proximitatem hanc scrupulo Ss agno4cit, et quasi invitus ac noletis, quum ait: 7. γέ
389쪽
Proximus huic autem, et ni veneranda senectus Obstiterit, fortasse Prior. PAR HOMERO.
Hanc paritatem videtur agnoscere Seneca in consolatione ad Polybium : u Homerus et Virgilius bene de humano genere meriti. n Hieronym. Epist. 15i, ad Algasiam quaest. Io, u Virgilius alter Homerus apud nos: n et O inmerit. in Michaeam; capit. VII: u Poeta Sublimis ; non Homerus alter, ut Lucilius do Ennio suspicatur, sed Primus Homerus apud Latinos. n Jovianus ex persona Antonii ita deCernit: u Censebat igitur duos Itos in duabus nobilissimis linguis Graeca Romanaque summum jure principatum tenere, et alterum Graecae, alterum Roma me poeticae regem esse: horum dicta inventaque Io- eum , vim , auctoritatemque legum habere : hos venerando, ; hos Patres patriae publicis Privatisque honoribus prosequendos; his ubique atque ab omnibus assurgendum : qui contra sentirent, rebellium atque hostium in numero habendos esse : atque, uti subiectis Populis popularibusque nullum jus, nulla jurisdictio esset in reges, quorum Praescriptis, imperiis, decretisque Pareretur; sic a literatis omnibus, quae duo hi reges decernant, iis ubique parendum esse: qui aliter sentiret, conirave auderet, aqua et igni interdicendum, atque in loca deserta exterminandum , ferisve objiciendum statue-hatis Idem Iovianus lib. I de Fortuna: u Homerus ac Virgilius, duo poclicae duabus in linguis lumina, ab innato rius modi ad poetandum impetu, id uterque consecuti sunt, ut si Dii
ipsi Graece, aut Latine hemicis cantare velint numeris, non alia nec Voce, nec cantu, nec numeris, nec SuaVitate, dignitate, magnitudine, quam quibus illi modulati sunt, Canerent. is Ex hac fortasse paritate natum, iit Virgilius dicatur a Macrobio Mantuanus Domerus, ut ab aliis Romanus Homerus. Incertus poeta ex Persona Virgilii; vide infra, pag. 398 :
Maeonium quisquis Bovianus nescit Homerum, Me legat, et lectum credat utrumque sibi
Iuvenal. Sat. XI, 378, haerens, quis maior, et veluti pare saeiens, dubiam palmam dixit: .
Conditor Iliados cantabitur, atque Maronis Altisoni dubiam facientia carmina Palmam.
Coelius etiam lib. VII: u in nostris literis Maronem veneramur, Dis liaco by L, O r
390쪽
colimus, in oculis gestamus, EN aequo cum Homero suo stantem. n Politia n. de Virgilio; u magno contondit Homero. is Ad hanc paritatem Videtur spectasse Quintilianus, quum lib. I ait, leetionem inchoandam ab Homero et Virgilio, ut animus puerilis assurgat sublimitate heroici carminis, ut ex magnitudine rerum spiritum ducat, ut optimis imbuatur. Hoc idem de uno Virgilio, non de Homero scripsit August. lib. I Civ. et ex eo Ahulens. iii Gen S. Ca P. I 8.
Nogent hoc caeci et vere Homerici, Hon alii. Ex Macrobio ista collegi, multis omissis : u Virgilius Homero ditior est, lo cupletior, cultior, clarior, fortior vi argumentorum, dili Oen tior, observantior, uberior, Pulchrior ii Praeterea, udesuit Homero, quod adjecit Virgilius .n Et; u si quando deest copia in latino sermone ad exprimendum Homerum, rem Compensat varietate descriptionis. v Lege cap. M, Iib. V Satur. ubi multa loca adducit, in quibus Virgilius Homerum superat. Quae vero idem Macrob. scripsit cap. XIll et aliis ejusdem ii bri, quibus ait, Virgilium superari ab Homero, nSPersa sunt mille nugis: est enim, ait Scaliger, pessimus lancinator Macrobius. Sed redeo ad pcnsum: elogium, in quo sum, atticit Politianus ore Mantus loquentis ita cum Virsilio;
Euge, beate Puer, sanguis ineus, horreat Ortus Graecia tota tuos; laurum lue habitura ιρο unda vi, Ascra, Arethusa sui fi metuant et Smirna coronio.
Dieit Hesiodum, Theocritum, Homeriani Vincendos a Virdi lio, et habituros non primum, sed secundam laurum : et infra de solo Homero:
Nec jam supremi cortent de satiauine vatis Smyrna, nilodos, Colophon, Salamis, Chios, Argos, Athenae :Quippe Blauoream mallet haec victoria g ntem.
Auctor ejus vitae, de aeneide: u Argumentum Varium et multiplex, et quasi amborum Homeri carminum instar : itaque unico opere complexus est bina Homerica, quod in victori pono. Muret. in orat. quapiam : u Eni is Poenia est, non tynium inter Omnia latina sine dubitatione Praestanii,si multi, sed etiam Graeciae floriam in mollitum discrimen vocans. Quod propter Homerum dici, certum. Hieron. Vid. lib. I Poei. 'Uuus hic ingenio praestanti, gentis Achivae a.