P. Virgilii Maronis Opera

발행: 1767년

분량: 661페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

151쪽

Sed eius artificii, quod modo exposuimus, argumentum ust vix aliud illustrius quam de Turno narratio, quando quidem

is inter primarios Aeneidis heroes est, adeoque magnam car iminis partem ad olus nomen et personam accommodari necesse fuit. Dumque adeo Graecax fabulae semel in Turnum essent translatae, ad multas alias Graecas fabula patefacta est hoc ipso via et aditus. urnimaque originem poeta a Danae, Aerisii regis Arsinorum filia, Persei matre repetiit sabulam vulgarem sequutus, qua Ardea Danae, Persei matre condita credebatur: Plin. III. s. 9. Danae enim vitio a Ioue aceopto intra arcam patre inclusa inque mare praeeipitata, indet ad Seriphum,

unam ex Cycladibus delata, a piscator eri extrahitur Vidae Pherecydis narrationem apud S L Ollantes, Io9I. Alii

a praedonibus repei tam narrassai Midemn p., Inis . limum

XXXV s. s. a. illustrandum arbitris A rimon pinxit Da

naen, mirantibus eam praedonis usi eessit hinast alia fabula:

Danaen fuisti ad Italiam delatam, ibique eam Andeam condis disse. Naui quidem cum sociis aduectam poeta noster tradere maluit nam lib. VII, o9. Audacis, inquit, Rutuli adniuros, quam dicitur urbem Aerisi eis Danae fundasse eo is Praecipiti delata noto. Inque eo adeo a vulgari narrati ne recedit Maro, quam Seruius male ad loci huius interpretationem admouet, adi. 37a cuius nota apud Pompon. Sab. plenior extat. Qua Italiae parte Danaes appulsus factus esse non constante satis fide traditum videtur aliis ad Apuliae liserus, aliis ad Ardeatem agrum estensum factum prodentibus. Tota tamen fibula nugatorio, quantum quidem video, ver horum lusui originem debet, ac si Daunia, quae Apuliae Pax est, a Danae Acrisii filia nomen et colonos acceperit. Daunis autem cum Rutulos ortum traxisse vetus fides esse PDanaes sabula etiam ad Rutulos tracta et reuocata est. Itaque Turni quoque genus ab eadem Danae repetitum a poeta in versibus supra adseriptis Turno Inachus Acrisiusque patres mediaeque γαuae Generis splendorem egregie ornavit

Poeta, etiam nominum vetustate, pro eo quod dicere poterat,

ab Argivis regibus Turnum genus suum duxisse Aerisius, Danaes pater Argivorum rex ab Inacho erat oriundus, hinc Inachus Acrisiusque patres Perseus autem, Danaes f. Mycen scondiderat regnique sedem Deerat, relictis Argis Megapen

thi Proeti filio. hinc mediaeque ueenae pro media Graecia. Ex Serui ad lib. VII, 3 a narratione Danae ad Italiam de-Ιata, regi addunt alii 'Pilumni nomen, Rutulorum regem

152쪽

Pompon. Sin edit. oblata fuis qui eam sibi focis uxorem eum qua etiam Ardeam condidis arguibus 2 iam zriti' poeta

genus alia arte ad summam nobiliotem edidi Emn eo maiores assignauit vetoris Italiae heroes ac deos Nellos eumque

in his a communibus sabuli, aliquantum recedar, dilpiciemus h Re paullo 'euritisius. M UTurni quidem patrem edidit Daunum, nonis ne Vantiqui illi Mauni, a quo tamen diuersum eum stat re eae est. Ab hoc delignantur Rutuli Dauniagens, Daunia pises: silaque de eo poeta se ae si ille ea loca ante Turmam tenuistet, senex tamen adhucdum meret lib. X, 6 IS. 6. quin et pugnae subducere Turnum Et Dauno possem incolumem heruare parent; V. 688. Et patris antiquam Dauni defertur cvrbem,l, Ardeam. Lib M aa. Sunt tibi regna patris Dauni, Dur oppida castra Multa manu. v. q. 44. miserere parentis Longaeui, que nunc moesum patria Ardea sitis Diuidit et XIl, 93 . ipse Turnus ad Aeneam Dauni miserere senectae. Mater porro Turni Venilia est tib X, 6 cui diva V prilia mater illustre nomen a Venilia de duitum, de qua sup .EXe. .egimus. Ned Turni mater soror erat Amatae, Latino nuptae unde lib. VII, 366 ei conjanguineus uritur, et XII, 29 cognat' faviguis, qua cognarione victum se profitetur Larinus, ut Laviniam Turno dei ponderet. Apud Victorem . G. R. e. I 3. Pis quidem Tur=imm matruelem Amatae fuisse radit. Paullo ante consobrinum Amasae di Xerat. Itaque Et haee Poeta non inuenit, sed modo in suam rem transtulit. Porro inter Turni progenitores Pilumnus ibid. Cui P lumnus avus. Non subtiliter cum poeta agendum, qui Pilumnum modo auum, od parentem lib. IX, .ὶ etiam abavum Turni saeit X, I9. Pilumnusque illi varrus pater;)Vtitur eliina communibus vocabulis parentis, aut latio ro seu- R. Valete autem p hoc nomen ad dignitatem generis augendam debet. Fuit enim Pilumnus nomen dei Indigetis, quem V rie interpretatitur veteres, modo qui cum Picumno inie deos coniugales sit, atque infantiae mala propellat, mo do qui diis agrestibus sit, pilo inuento rusticis gratus, idem qui Stercutius cf. Serv. ad lib. IX, 3. 4. lib. X, 76. et Non. Mare Xys, 36. Arguit haec ipsa interpretationis diuersitas vetustatem religionis. Per Pilumnum autem genus suum Turnus ad ipsos deos Saturnius referre debuit, etsi, qua ratione id factum, obscurum si, nam Iuno lib. X, O IS N

153쪽

ra1nen nostra laeti is oririne nomen Pilum sque ipsi qua

sit parem

De Iuturna, Turni sorore, Nympha Latii, supra Exe m. disputatum, LQuod urnum Herdonium appellauit Victor O. G.R. 13grauis est lapsus cx permutatione Turni Herdoria Latinorum principis, quem Tarquinii Superbi fraus euertit. Ceterum de Turno et Ardea post Cluuerium iniit copiose Uulpius in Vet. Lat. To. V. sed doctrinae subtilitatem inplerisque desidere3, copiam facile concedas.

EXCURSUS VIII.

Ad recensum populorum, qui eum Latino armo

rum societatem inierant. ι . :VΠ, 644sqq. Cum Virgilii eruditio inprimis mirationem

faciat in vetieri Italiae originibus, quas et accurate inuestis gasse et commode atque ingeniose earminis sui indoli aecommodasse videtur; non pigebit, in hane carminis partem -- eurrere, et quae singulis locis veteres sabulae ei ante oenita versatae sint, sub unum obtutum exponere. Primum quidem illud obseruatione dignum inprimis est, quod in Turni partes, quem a Graeca origine genus dueere memorauerat, adduxit eos populos, quibus Graecae origine vulgo tribuebantur: quo ipso rationem aliquam ueniti qua excitos varios Italia populos rotatist hiieero aduersa acie pugnantes. Vetus Graecorum odium aduersus Trniam nos, nuper Troiae clade nondum expletum, sed eo magis in eos, qui clade superstites profugerant, inflammatum, caussas auxilii serendi praebet idoneas. Quo illud idem, quod toties monuimus, firmaturi Epiti carminis Virgiliani fruetum satis iucundum vi esse posse ulli homini, qui non fabulis illi antiquis, inprimisque Homericis Italicisque, imbutum habeat ingenium. Hoc est, quo summa rerim, redit. Ii igitur, quos hie numerat populos auxilia Latino et Turno addueentes, ex genere sunt eorum, qui urbium suarum conditores Graecos habuit se ferebantur, uti in singulta mox videbimus Graeca origo eosdem mouet, ut Diomedia auxilia petant inf. VIII. pr. Latinos populos ae ciuitate ordine eerto seu situs seu vetustatis memoratas expectabat sorte aliquis a potea. Verum lubrie ille insistebat vestigio ab Alba Longa, quae hoc tempore erat nulla, ortum habere omne

154쪽

nomen Latinum, et ab ea deductas esse eolonias XXX Latii ciuitates, vulgo tum constabat. v. Dionys II, 3 I et Ι, Is Quid quod superiore libro VI, 73- . aliquot harum vibitim ipse

excitauerat, quae tune adhuc essent sine nomine terrae. a.

pienter iraque ab hae enumeratione abstinuit, et vetustissima-xum tantum urbium nomina apposuit, nullo corto ordine di DPosita quarum etsi magna pars inrer colonias Albae Longae v. meraca est, tamen eae his ipsis coloniis, quibus iterum frequentatae seu suppletae fuerant,antiquiores creditae sunt ordine autern geographico relicto poetieis ratiohibus melina consuluit poeta; varietatem enim et libertatem in dile et sibi ita reliquit. Varietatem etiam in hoc sequntus Est . quod Troian xum socio Areades et Etruscos alio loco commemorandos diastul Gilosque nauibus aduectos narrauit infX, 66sqq. ubi

Demetemio alio Exeursu dictum em tyranniis ille sum rat AgylIae urbis Etruscorum, quae Pelasgicae originis vestiagia malaifesta retinuerat. v. Dion)T. L 2'T sequitur, Auenistinus, Hereulis filius, Graecam stirpem,tris nomine saris

In iis, quae de Tibine memorat vi gilius, aperi r rionem sequitur, quam supra attigimus, et morem illum, qui veteri historiae plurimum tabis adiperiit, ut urbium Italicarum

origines a Graecis repeterent. Itaque Tiburis originem et Graeeia media nonnuli petierunt. Loeus elamus post Plimium XVI, 44 s. 8 . apud Solinum, ubi e 2 phares huiusmodi urbium per Italiam origines exponuntur tum: ibur, cusCaro facis testimonium, a Catillo Areade prae ego uossis Euam dri4 sicae Sexatus Sextius Niger esse videtur , Plinio memo 'ratias, qui graee de medicina strapsit,ab Argiva iuuentare. etho plures alii sequuti sunt, unde Horatior Argeo posituraeolano Tibur. Catillus enim Amphiarai filius post prodigialem patris laterra hausti apud Thebas interitum, Oetaei aut i m. cum omni foetu ver saerum missus, tres liberos in Italia procreavit, Tiburtum, Coram, Catilium, qui depulsis ex oppido Sicilio delenda haec vox ab indoeto homine inserta veteritur Sicanis Mulos debebat dieere es Dionys lib. I. c. I 6. a nomineriburti fratris natu maximi urbem vocaverunt. Cum in eo denda urbe eonsociasse operas suas serantur fratres, hine mo- domitarii modo Catilli solius nomen in urbis origine memorari solet, uti moema Catili ex Horatio nota sunt, et Silius VIII, 366. me Tιbur, Catille, tuum; seund. IV, 22s. Tr-burius heros etiam Tiburs et Tiburim appellatus suisse videtur. 3 V

155쪽

arimr,sere lim in nomine, ut apud nostrum VII, 6 I. lis I Tiburtu futuri Ieri apud Gratium vindiearunt viri Oeti.

Et T-m- amouit haud dubie Statius I. Situ. 3 7 . ubi

scriptura tantum inter iberinus et Tiburnu variat et idem Tibur=ram domam dixit III Silu. I, I 83. Virgilius, fratre Tiburto ad urnis hσuae praesidium relicto, ceteros duo fratres, ad belli societatem mittit. De Tiburte egerunt inprimis Cluuer. in Ital. ant. Fr IIta Martius in HiihTiburtina et Ani de Re in

Antiqq. Tiburt. Vule P. I, Thes Antiqq. Ital. et nuper Vulpius in Vet. Latio prosano To. X. De Praeneste v. 678 sqq. sabulam poeta domesti eam pra tulit, de aemisi eum tamen de eius urbi originibus non

minus fabula Graecanio esset tradita qua Praenestes, Vlysiis nepos, IIiti nudius, inius urbis auctor ferebatur. Ita enim ludebant hi humines in nominibus. Addit tamen Solin. ατ Pr m strat Plura de Praenelte v. ap. Climer. filiaremum in raenelle aiat. et Vulpium O. X. Latii pro in t Pthiasue aliis obseruatum sit, quod Prae 'nes inis h. misisti inius areolas, Hernicos et Amaseni accolas, seu oeio is ditioni subiectos adiungit Maro. De Iunone Gabina, 68et ad e l. dictum est Quod arva L G memorat Etli ea nota est poetarum in designandis urbibus

ratio, tamen id pro uita secisse videri potess, quod lib. V 77, ubi v. nor Gabios inter urbes, quae illi tempore nondum

erant, memorauerat. Ceterum etiam Gabiis origo Graeca ad .

scripta, nariatumque est, eam adeo reeis luteris floruisse, ut etiam Romulus et Remus liberali cliseiplina imbuendi eo mitterentur. . Plutarch in D mulo p. zo. D. T. I rL Dionyslib. e. 84 et Festum in Roma, ex Diocle Peparethio Quod etsi sabulose traditum videtur Iunohis tamen Argivaem eam urbem receptra saera Pelasgos aliquando cum Aboriginibus, hoe est, curis Ausonum stirpe, eam inhabitasso arguunt. Praenestinis, ut iam monuinis, Uirgilius adiungit radite Gabinos et Anienistiemias, Her Heas, et addit quos ιωves Anagnia, pinir, uo que Amo me parer, pascis Anagnia, caput Hernicorum adhuc tum a pidum est. Enimuero in Amaseno fluuio, qui paullo v immiam exortus Privernum praetergressus, per Volscorum fines apud Circaeum in mare exit haeret Cluuerius Ital. ant. p. 98 I. dum ad Hernicos designandos eum a poeta memorari arbitratur inter Anagniam enim, emicorum urbem, et Amasenum interiectos esse S, gninos et Setinos. Sed sumit vir ortus quod poeta non

dat non enim ille Amaseni aeeolas Hernieis annumerat, sed

156쪽

iisdem nimis incedentes amun )it Alli MO Ghnii selim fida Macrobius sat Vast qui inversi . 689. 696 avrsi a nuda sim Inmiue e pedιs crudustregis ait a pero Euhipidem ii Meleaaro, unde versus quo que adscriptit, Virgilio ante oculos futile contendit, et poetae

huius ocetilis simam diligeuriam inde arguit, quod ab Aetolis hoe ad Hermeos transtulit, qui Pelasgica tirpe orti ab Hygino

tradantur, a qua etiaria Aetoli originem habebant. Locusos satis eo pio suci sed totum Maerobi acumen, ut ex animo dicam, ineptum est, et idoneo undo caret Virgilium cum Iulio Hygino Hernicos ab Hernico due Pelaseo, ducere, nus. quam apparet. Si tamen duxisset, nimis longe petita reserar, propterea quod a Pelasgis Aetoli quoque oriundi erant, transferre ad Herni eos, qui nihil cum Acrolis commune habent ea, quae de Aetolis narrata sunt Sed nec tigilius Herni. eis id praecipue tribuit ut uno pede calceato, alter nudo inoeedant, verum omniso Praenestinorum et sociorum a mini: Deque ille habit v adeo in selem iam ad excogitaiadrim difficiliserar, ut posita in an urnrvenire non poliet tandem et in

Nam oecuriit ille passani, ut in Graecis, sic in Etruscis monu- metuis inprimis in valis, ut apud Demsterum in Etruria regali riso. Hae Porro,ut Silii imitationem omittam, qui lib. ΠI 4. Saώhinis euo tegπὶ iva inre,apud Liuium quoque lX,4o. Samnitium armatura eiusmodi narratur, Ut suifrum crus Ocrea tectum habereut Oui loeus Aristotelis eensurae robur addere videtur, qui Euripidem ueprehenderat, quod aeuum pedem nudum, dex. tium ocreatum tribuerat Thestii liberis Aetolorum more: nam apud hos contrarium morem obtinuisse, ira enim Aristo. telis verba ab Euripideis seiungo et id quidem metito, non enim laeuum, sed dextrum pedem, tanquam anteriorem et praegredientem, nudum et eXpeditum elle debere. Contrarium tamen sequutus est Virgilius, nec minus recte. Nam Euripidis reprehensio proprie ad rationem adiectam fe ἐλαφρι υ γοιε εποιο spectant: Et si nilirum crus retae nudari potuit, quandoquidem scuto tegebatur. Ita de prisca Romanorum militia Vegetius lib. I, c. 2o. Pedites scutari, praeri cataphra -ctas et ealeas, etiam frreas creas in dextris ciuribus cogerentur accipere. cf. Lips de Militia Romanor. III, 7. Meterum Euripideum fragmentum ex Meleagro post Sctu aderum illustra.

157쪽

hil inde nouae lucis expectandum i ira i sCopiae, quas Messapus ad dueis, ex Etruriae veniunt urbibus iis uuae Graecam originem habere credebantur ea

dae sunt. De Faleriis, Festennia Soracte et Capena ex Did-nlio proxerto id constat. Sed Messapum v 69 sqq., cum in

his eommune aliquod aut fictum inuentumque nomen. ponere non liceret, unde poeta arcessiverit aut in Etruriam transtulerit, non video. Sane in extrema Italia Messapia est, Graeco nomine, ut Strabo ait lib. VI p. 4as B eadem Iapygia dicta Eam Gram variis remporibus varios accepisse cum ex Illyrico tume Graecia colonos mirum non Elt. Antiquis iam temporibus Pelasgi circa ea loca consederant, euotii dicti a Peucetio, quem Oenotri fiatrem ediderunt. Sallentinos ab Idomeneo deduetos, lib. III, 4oo vidimus es. Strabo UI P. 43o A. Herodotus lib. VII. c. m. Cretenses, qui cum Minoe in Siciliam veneratu , postquam inde discesserant, ad apygiam'ppulisse, Hyriamque condidisse narrat: -- - μοντα .α- ---Μεσσιμιου γενωπι. Sesilae consederasu iure barbaros, Messapygas, vel Messapios dictos, quorum nomineipsi deinde eensi sunt. Illyris iliosi barbarovisutile credere ii qe lao inter cetera fabulas nauata rectet tradit Nican erapud Antonin. Liber c. II. Pars ex iis in Thraciam traiecit. 'bi Bottiaci sunt appellati, et mansit adeo nominis memoria Messapio Macedoniae apud Aristotelem Hist. Anim. IX. s. Supra memoratam ex Herodoto famam respicit Stra tio lib. I. p. a B et p. 43 I. I., cubi ille de Messapio agit, cui Anthedon urbs subiecta est, montem hunc Boeotiareau a me a Messam habuisse qui ad Iapygiam accesseri eamque Me fsapiam appetauerit. v. Strab. IX. p. 62I A, B et Casauh. CLuid Serv. ad Aen. III im Fallitue vero Stephanus Byz. quLMessapum Euboeae molle edidit. Quo tempore hi Boeoti

ad Italiam appulerint', et lan nominis similitudo narrationi ef ingendae licentiam secerit; equidem non dicam. Saltem Nesiapus aliquis conditor et rex Messapiorum inter vetere te Iebratus fuit Plinius III, G. s. 6. Calabria iraeci Messa Piam a dum appellauere cc Solin. e. a. p. Io B. Apud Silium

lib. XII, 393. Ennius antiqua usui ab origine regum editur; et Seruius ad nostrum locum v. 69I. Ab hoe Ennius dicit se ori-

inem acera Rudim enim in Iapygia seu Messapia si

158쪽

Quae eum ita se habeant, ad assequendum disseile est

quomodo hoc uno in loco Virgilius veterem famam deserere et Messapum, cui in extrema Italia sedem onstanter assisna vi vetuitas, Festenninis Faliseis ceterisque nriratis Etru riae populis ducem dare maluerit. Videtur certes poeta se quntus esse aliquid, quod nune ignoratur: nam exornatimne Nossapum eiusque copias et singulari ritu illustrat, quod eum rhythmo et cantu incesserint. An Seruio aliquid tribuen dum sit dubito, dum ait Ab hoc Mesiapo mutas ditisse originem ducere, unde nunc et cautames ruducit eius socios et eos comparas Icnis. Incestum quidem talem eum cantu, et saltationi numerosae similem, multis barbaris usitatum fuisse satis constat es Cerda ad h. l. Ad Fescenninorum carminum icenatia et iocos vero respicere Poetam non credo. Quod Neptuni filiου-saei Messapum Virgilius, recte eκ vetere more loquendi explicat Seruius Hic Abmpus per mare ad Italiam veniebrata

a Nepruni dictus es filius Ira enim multi passim Neptuni auti filii aut mali appellati fuere, quoniam mari aduenerant be Pelops apud Pindarum Ol. I. Vnde autem in mentem venerat poetae, ut hunc Messapum indomitum igni et serro saceret, ita fere assequi mihi videor, quod inter eos, quos dueit, Soractis montis aceolae sunt, Hirpi illi suo nomino dicti mi sacrificio annuo, MK ad eum montem fiebat Apollini' super ambusam ligui fruem ambulantes non adurebamu= liri'

gnum etc. Fines agri Sabini poeta paullo latius eoiisti uit ouam ad sequentium aetatum rationes, q- Strabo et Plinius ante euislos habuerunt. Saltem latus septentrionale usque ad montem Fiseellum extendit, sub quem murtia posita erat et ab oedi dente Hortam, ultra Narem Tiberi immissum, memoratia in aerarum quinque ireiter millia ab Aouila versus Aterni fontem in loco situm, qui a Vistorino vulgo appellatur, non infrequens prisca aetate oppidum esse debuit, si quidem poeta

ingens A. c. dicere in prii iuuiris re*Gu Romano

ram, qui et apsi Quirites di ri, ex quo Sabini Curibus oriundi eum . Tati Romam venerant. Cures autem, antiquissimum Aboriginum oppidum, pronuntiari debuit suires velitii, se unde Gime dicta, pro Curensibus. Titus Curiam se an abina regione, non quod Cluuerius p. 67s putauit in loco Vehoui nunc dicto, sed paullo inserius ad sinistram ripam

amuis Cores, in agri Foro, i loco Monte maniora diei d

159쪽

euntemnis luilla tuu induini et initi uxit. Idem p. 7 sqq. totum meris in imie illustrat unde transferemus non . indit in ii. l. uualidit uidem nusquam alibi tam accurate la aedI .l i. ita vidimuvi rerum vulgo in colle haud procul Tibe- iis ripa, se , quaesiuerunt: idem Abbas situm aliis

quanto propius ad I sterim in colliculo explorauit appellatur locus Emuine via citi t. s. I. Mutusca est Trebula Mutusca, situ ex marmorinus ut ruinis deprehens , circa templum S victoriae fuit, mille passibus a vico Monte Leone XIV. millibus supra Reato, nunc Rieti ibid. p 93. Nec longe abest hicus ciues die iis, quod ipsum nomen epitheton oliviferae Murusiae declarat. III. Nomentum, quod inter colonias Latina su p. VI, 773. eommemoratum vidimus, sed in agro Sabi-iro situm oppidum, vestigia habet satis certa viae Nomentanae et nominis inhieo Mentana is ea rara Velini Rosea, seu campi Roseae in agro Reatino ad laeum Uinum, summae

olim fertilitat ., ex Plinio Varrone aliisque satis noti sunt v c Cluuer. p. 6 79. et Cap martinus La. 99 sqq. Magna pars hoc. xum campummitae a domum Velino emisso nudata fuisse videtur aquaturniantem sulphurearum limus ad sertilitaterrisoli haud dubie profuit. I 3. Terri ne horrentis rupes mon remque Seuertim in montium iugis suisse, qui ad orientem Nur. siae ii Piceno erant, dubitari nequis. f. Cluuer. p. 692 3. Vltr oppidum Leonisa in Abruet: vltri eos constituit ta*warrin p. Ieto. I4 Casperiam ei sus Himellae fluuii, qui nune Aia est, fontem carri, 'earia esse, quae nune Aspr. i, salis constat ablatis tamen liquantum ab hae rhe, et in valle Prese uetano ruinas rins es tr idit Capinartini Iaa sq. Fortilos

in loco inter vetus limitet' um trecentiorem ciuitatem Aqm a

sitos, nunc Ciuiti Tomabs dicitis, satis exploratum est. Quod tamen poeta Forulos inter C perium et flumeu Himel e minorauit, traiisuersum egit Abbatem doctissimum modo laudarum, ut Fbrum nolium, quod cite Himellam situm fuit, et Forum Decι Domin vo De is putaret. Sed poetae hoe condonandum est, ut m regionum situ goographicam subtilitatem deserat. Is Tiberis se qua patet inter Narem et Anienem Filia is, aliis Farfarus, nunc arsi ad Tiberim descendit. I 6. Nursa, nune Noreia, versus sontes uiis inter montium sei tora, et Horta, ad ostia Naris, qua theri immittitur a Plini oppidis Etruriae annumerata, diis disti

cultatis habent. populi Latiui intelligendi siue de coloniis

Latinis

160쪽

tatilil mattrum Rabinum deduitis, siue de oppidis a Latinise ditisset habitatis, quae temporum successu in Sahinorum ditionem tograrunt. O Cluner pisci statuit. f. Capmar. t in p. 36s,.q-pI7. Astia, exiguum flumen Romanorum elade a Gallis accepta satis norum, dubitatur, quo loco defluxerit. Cluuerius eis credidit amnem Riossim o Cap martinus

73a sqq. Halesus addueit populos e priscis Auruncorum Vra, mirerio uter tib 1 'unt isti veterum Ausonum reliquiae, a 'mqtie a Nomanis deleti su fit. malesus, Agamemnonius dictos, Nil suod aceipiunt ut sit Agamemnonis filius. Id vero .alienum Arsari Nam ins lib. X, I . pater ipsi fuisso

tradit uom, , qui Per an Obiit et filium, cuius fata praeuiderar, in silua Edm in itisa amenmonius igitur ad originem generis referri neeelra est id quod ommentis, super Graeca Italicarum vinium origisse, quae saepe commemorauimus, debetur. Seleui odit ah allis Maro in hoc, quod Campanorum ducem Deitu late sum .' Nam plerique Faliscorum originem et nomen a eoru etunt Ouidius Fast. IV, 73. . Amor. VI, 3, 3 sq. Solin. d. praetulus ad VII, 69s Attium autem Etruriae Silius VII li 76. Sed prius illud maiorem veri speciem hahet suo Eenim Faliscorum Falerii oppidum Fi Aeolicum digamma, ad pium ionis vigem subire, et exemplis constat itaque ec Ialegis; finie hi Falebi, Falerii Fulisi sata. mox Aurunc v. intelligendi. qui ultra Lirim habitarunt, quorum Suessa Aurunca fuit . Nam alia Auruneorum pars eis Lirim Latii paret indolii it this sunt Auruncae manus, quae urnum se- - tu MDVII, 9s , Potest Auruncorum pars ab eo perdomitii suisse videri, sic enim lib. XII, 93. q. Turnus hastam finamaro Actoris Aurunci spolium et oppida multa capta monu

'iam ante v et . eommemorauerat. Quid quod etiam AuruncosRutulosque vectus Sicanorum fines non longe a Tiberi collocat is in lib. XI. I 6. ii quo factum, inter eos adeo, qui Tur-rrim sequuntur, lib. VII, 79s. Sicani ponantur Huruncaeque --s Rutuli veteresque Sieani. Inter scorum populos etiam Si illi uti fuerunt . . Strabo lib. V. p. 37 C. a quibus Teanum Sidicinum nomen retinuit. Ἀ Cales vetus Ausonum, tum

Campaniae urbs Liu. Vt II, 6. Etiam huius urbis originem Graecam essinxit Silius IlI, 3I4 sqq. v. 729 vadosi Volturni qui aliis poetis rapax, celer sonorus quam fluuii nato iam ipsum nomen, a vulture ductum, respicere videtur Sed idem fluuius pio diuersia lucis per quae eursum facit, diuersam aluei

SEARCH

MENU NAVIGATION