장음표시 사용
121쪽
qua Ligures latere nullus dubito, adeoque praesero ostia nam lectionem, quae in sexcentis locis recipi in contextum debebat, Λιγγα - , quae propior est ad vulgarem sonum N-τυie Apollonius IV, 646. de Argonautis Γ ελεα μυνια Κελτῶs και Λουω περοωντε αδήiοι Error autem locum socii hoc, quod
Ligures olim Iberi ea gens late tenebat maritima loca non modo Galliae et Italia , sed et Iberiae. Traduntur certe Sicanos, Iberi eam gententi ex Hispania pepulisse v. Thucyd. VI, 2. Dionys. I. I. Diodor. V, 6. Silius Ital. XIV, 34. 3s. loca excitata Olini DiabbiendGnthi ianum opus Tom. III. p. 73.y. P mixti mox iidem Ugures cum Celtis passim habita.
runt, e quo genere Sal Ves ei aiar. v. Strab IV, p. 3II. A. cf. Aristot. de Miralisbu i T. II opp. p. 22 . intra Alpes tamen et Apenninos a Celiis diuersi, coluerunt. v. Strabo lib. II. p. I9o. Antequantiantem Italiam superiorem a Graeci frequent, re coeperant, et Ligures eam niuerso declarare olebant. Itaque Padi qu6Mil vilii et suceinum ad Ligures reserebant. es. Plin. XXXVII, 3. s. II. et in corruptum nomen apud Strabonem lib. lv p. 3M. B. πλεοναθι λυμ το M Misio παια
αυτρῖ τοῖς Λιγυσι L. t νε ηλεκτρον προσαγορευουσι. ingurium EX
ea, quam supra pQ suimus, Airi R. pronuntiatione nasci potuit. Latere quoque Ligures Aiγναο arbitror in lance nomine apud Lycophr. 24o ubi Aeneam dicitur exceptura esse υρο αθ' αἱ πολ0ο ο ιαπαι. Audiuerat Alexandrinus poeta dethor. mis Etruriae et Liguriae estque ei fluuius aliquis Ligur,riin ἰς, Vel μγευς, et eorrupte Λιγγ.υ ut ibidem in aliis feri. hitur, et excudendum erat. Apud eundem ab Aeneae poste.
his vrbs exstruenda narratur circa Circaeum tam late Latii locus, quo Roma condita, designatur: v. III 'E ο τεκνοις ολβίαν
ius loci perdoctam interpretationem dedit Cluuerius Ital. ant. . p. 762sqq. Homerus, qui locorum situs per Stelliam et Italiam, littoralem saltem, paullo accuratius norat, seruato Oceani vocabulo lysiis errores ad Italiae oram retulit ae disposuit, Ciraeesque adeo insulam ei loco assignauit, qui Circaei promon- tota et portus nomen seu tune iam habuit se inde aecepit. Circe veneficiis celebrata est inde ab Homero nam A gonautica de hae eius arte silent. Fuit hoc antiquorum tem. Porum, ut etiamnum inter populos harbaros res est satis ste 'quens, ut passim in minus notis loei crederentur esse populi vel familia vel homines qui veneficiis et magicis artibus pol Ierem. Ex Strabone l. c. lib. V. p. 3 s. B. apparet, herbarum eo am
122쪽
copiam ae frequentiam in his to eis memorabilem nonnullor prodidisso quod tamen ipse potius ad Circes sabulam accommodatum putauit: φασὶ δ ν, πολυ ἐιζον - ε, τάχα τι μύ ἀπ--Κιρκη προσοιΣειουντες. Arboribus frequentillimum esse
Promontorium Circaeum, diserte narrat Theophrast. Hist. Plant. V, 9 inprimis myrtis, quarum genus aliquod humile et generi coronario proximum enascebatur in Elpenoris qui
ex V lysiis stetis fuit tumulo, ceteris amplioribus illimile. Quod si hune o scriptit Plinius, lib. XV, 9 s 6 parum diligenter dixisse videli debet Myrtus - primum Circeiis in upenoris umes visa traditur. Fuere tamen eiusmodi sabulae de arboribus in heroum tumulis onatis plures uti de platano iii Diomedis tumulo: ef int. Ex c. ad lib. VIII, 9. Ceterum sabula de Circe una ex iis esse videtur, quam Hs-merus a priore aliquo poeta traitatam acceperat, seu in Argo.
naraicis, seu, quod probabilius et ad vetustatis genium pro. Pius, cum poeta aliquis antiquior voluptatum vim ad morest minibus belluinos induendos hoc mytho demutatis a Circo in helluas huminibus docuisset. Nomina profecto excogitata
videntur a Graeco homine δεῖ est antiquum nomen terrae δsrater Auτm rei rigena, pater Sol et mater Pors Oecaninae quoniam insula in Oceanum oecidentalem reiecta suerat. Convertit sabulam, ut tot alias. Homerus in narrationem rei, quae vere ita evenerit, et ad vim sucios transtulit. Ita vetus mitras sorica narratio laeta est. L epidum est commentum, Ommentum tamen, 'Hanc aruillii, qui haec loca adiit, in a. sis Etruse. T, I p. 6s natam de Circe sabulam ex locorum lactea rudere enim in his locis ac mugire fractos ad scopulos maris fuctus, ut belluas in Circaeo fremere credas, inquas mutatostae socios, quos lylles desiderabat, credere potvit. Virgilius narrationem Homericam copiose ab hoc poeta. rum horoe tractatam leuiter attigit sed, quo se Homerum fac, te superare videbat, rerum ac verborum dignitatem addidit, qua Homerida narratio destituitur.
De accessu Aenea ad Italiam 29 sqq. Atque hic Aeneas ingentem ex aequore lacllm P Dicit etc. npellam tandem Troiani ad Italiam, seeundum Valgilium ipsa Tiberis ostia ingrcssi ei laetus suuio succeduopaco cf. o I. Fluminis intrastis ripas. i. go3 optaro coia' duntur Tybridis Osio, super quibus locis laustra argutatur Clu-Ver P. 38O. I sacta tamen, quod omnium quodue consensu
123쪽
traditiar, escensio ad orion talo littus in Laurentum agro L icorum sormam alio tempore apiinis subiicie is Vi in grato solo consedθ rn im noli prodigia opexceperunt. Nam humi verubinrusin otι in a iunga nauigatione selli sacere solem, iliis imi usi ila eueientes, pro me se panem pomis, quibus vestuntari, subiiciunt, moxque coena sacra consumtis et hi sis meujus omerisse adeoque vetus vaticis
ilium, quod tui ne errorum terminum figebar, ne ad ulterio res Occidentis oras pergerent, ad euentum perduxiste vident, ut a Poeta copioso aratur; nec id line dignitate epio sactum, ut iam ullas declaratum tr. cf. Exe. VI I. lib. III. Frequentata sabula omnium olui de Troianorum in Latium aduentum eminerunt, memoratione. Sed inest diuortitas in muniaamateria, quana alii non thum sed apium fuisse tradiderunt, Dionys. I, s utrius quo narrationis 1acit mentionem ercina
rauit Dio aut Zelga potius ad Lycophr. II 32. unde hae a Valesio ad Dionem retracta sunt, panem priscis hominibus nihil aliud quam crustulum et pia vara sui Te ignorauit quo que Victor O. G. R. Io Sou mi quod fuerat cibι, crusam etiam dei rei mensis, o uias Iucrata Iecum habebat comedisse
et Domitius apud Aurel. ictor. O. G. R. II mensarum vice
sumendi cibi gratia pium, cum maxima erat ibidem copia, Din substratum, quod ipsum consumtis aliis dubi eos comedisse ete. Diuerlitatem narrationis post tot harum rorum insuperioribus Oxoniola non modo acquo animo ferre didiciis mus, verum etiam, quid inde sequatur, quomodo a pluribus tale argumentum tractatum, aut iactatum multo sermone quanta lue inde poetae rerum copia ad manum esseras buerit, satis vivimus. Hanc tarneu diuertietatem Mariandi admodum miratur Oupius . Cl. iii mendati in Suidam V. l. p 38. i. cuna quo inter alia pinee 3Mm genera, quae infinita apud vetet re sunt, in Ap. Φ, lxiae lunatae et μηνοειδώ erant, totum de pio commentum ortum habuisse ex corrupta illaci Hione historici licuius vereris, quam bona fide exhibuit Dio, rem ζας σευ at Arquis ipso iste procul dubio dederatriaricae σελκυαiae coniectat ingenios et scite; ne tamen vero. Sane quidem plures, Italicas inprimis, fabulas a veriturum simili inuine uelas nemo nego t. Hoc ipsum demonii comestist vaticinium verborum lusu contineti sepra vidi.
124쪽
mus et aliorum propulorum quoque sabulae, in primismo, manenses, a nominum similitudine vel ario significatu motitae sunt, ingeniis hominum agrestibus et incultis in iis sere ad maiora se acuentibus. Ita de Melus in fabulam satis probabiliter suspicamur viri docti natam esse Ex aequivoeatione
vocis Celticae Melus, quae suavem et amat, item uotat, et aloterius vocis me et lusen, quae media sui parte serpentem esse significat. Ne tamen simile quid in Toupii coniectura locum
trabeat, facit hoc, quod σελλω inter pistolia opera exquisitio. ris artis fuerunt, quae adeo ab horrida antiquitate aliena sunt, irree, quomodo hinorieus res Troianasse porrens, cum de panibus dicendum esset, placentas rarioris inmae et nominis subiicere potuerit, intelligitur Saltem hoc dicendum erat. Dicte forte veterem aliquem tragicum, qui, quod poetae licet, ubi oraculi illius vel euentus meminisset, pro pane vel placenta, quae priscis hominibus pro Pane erat, genus exquisitius
σεώνα aut τραπέζα ειλκναια ponet et etsi vel sic alia disticul. tas manet, quod non σεληναῖα πλακοὐν α illa dicta, sed μισεληνα.
Neque autem adeo improbabile sit, etiam sine vocabaeorum sonive fraude ad apium panes seu placentas deduci potuis se. De fuisse aliquem, qui eum oraculum Omnino Pronuntiasset, sedes fore eo loeo, quo mensas onem absumturi Tro.
iani aut cum rei eventus, non declaiata satis ratione ae modo, narratus esset, ut a Lycophrone lactum videas, I 2SO, 3. deductos Troianos in Italiam et in herba recubantes eκhibe
ret, ut Virgilius fecit quidni pro mentis dederit herbas cibis substiatas cumque eas ipsas essent comesturi genus tale ponere debuit, quod edule esset et in talibus locis frequens. Tale autem apium esse, nemo facile ignorat nisi verba sorteae sonos discere ac tenero consueuelit ilo ione nulla subiecta. Nam eondonandum est viri do itissimi elegantiae quod inter cetera posuit Vidisti quidquam inficetius aut ridiculam magis Troia ros pro mensis apium adbibuisse atque eo denisue
more Asinorum, es potuisse. Nobis quidem satis probabile fit, ipsum virum doctissimum saeps. ste uente apio vesci,
an asinorum more, quod vult, ple viderit. Certe in mensis siue inter lactucas, seu ad iura et condimenta frequom satiβapii seu selinibvsus. Si tamen fabulae ea uisa et rati a ver. borum lusu reuocanda esset, potiore loco liaberem Fabiicit
ad Dionem coniecturam, o permutatiane vocum ηδ quod oenum graecum, silicia est, unde σκλι- vel σηλινπἄλευρον dictum, aut sorte ex voce qua vel σηλIa, quae Pistu. rum area vel tabula frumentaria est, in σιυυον aliquem me.
125쪽
disse. Sed rectant non est, ut diutius ei inhaereas Nobis de poetae copiis instituta erat disputatio. Alterumu,rod Mimi, quod Troianis in noua terra obiectum fui est sus ei iti M. Detibus v. VlII, 81sqq. sabula quidem
ni in per se Hibdii vel dignitatis, vel suauitatis, qua tamen vix ali in Pr tria larigines celebratior. Nam Lavinio comdendo locus, e post XXX annos de dueendae coloniae Albae Longa tempus, ibis ostent peti solebat. Vetustatem ipsa deelarat immoridi animantis ommemoratio, ab elegantiore aeuo abhorrPus o ritio prista Italia magnos suum greges alebat, inprimis Etrusei et Galli, adeo ut scrosam inueniri Contigerit, quae vi ille porcorum gregem ex se prognatum dueei et V loe non indignum lectu Polybiitae. Valol. XII, 2. Itaque poeta, qui myttiis domesticis Graecis sabulis intexendis nouitatis iucunditatem eaptabat, ad popularium suorum iudicium non insuauiter aut leuiter suem albam commemorasso videri debui. Poterat sorte rem ornare, cum etiam haec siilha suo sal, ut multis modis a veteribis narrata sit, quas, cui libuerit, apud Dionys. I, 6. Sext. Aurel. Via I ex Catone, Lycopbr. α, sqq. Loeus in eo sic interpungendus ΚτIσω δε
et ad 232. undem Dionis Exempta locus inseritur. Seruium inui, so. VIII, 43. 8 I. et Fabio Pictore apud Syncest. Chronogr. p. 99. D. dgnoscere licet quo ipso poetae de
sentio parata est, cum fabulam tam insignem omittere noluerit. Signum eius suis Lauinii ostendebatur: quod narrat Varro RR. Π, 4, Is et, nod mireris in poeta locorum et re. rum Latii lioqui admodum ignaro, Lycophron as9. O eoque loco, quo sus eum porcellis immolata fuerat sacellum κα. λια et Ialonysii aetate supererat lib. I, s . Rem secisi inutilem videri potest poeta in hoc cuod liberinum deum facit praedicentem ostentum; VIII, 4 sqq. cum praedictum lio idem iam olim esset ab Helen lib. III, 339. Verum
etiam m hoc veterens Euctoritatem secutus esse deprehendi-m e Di mys I, 36 ubi narratio vulgari exponitur Sequimrenim Actaeas porcam ab ara se proiipientem in mediterranea, cui Ne in colle, urbi e d da parum idoneo, procubuisset, Iepelue Ox ex nemore allapsa dubitantem confirmat. At de audior vaticinii tradiderant alii aliter. Nam una cum ram
to de mentis absumtis Dodonae vel Erythris datum illud prodiderant ii quos Dionysius sequitur lib. I, s s. et ex Caesaris et Lutaui fide, qui eosdem fere auctores habuisse videntur,
126쪽
Sextus Aurel.Victor e. o. re iam narrat incientem, quam cum e navi produxissent v eam immolarent, et e minifrorum manibus eripuisset, recordatum Aeneam, quod aliquando ei reo sponsum estet, rbi condendae quadrupedem futuram ducem. Hacisnus poetam vetores subulas suscipore vidimus; sed hos: non sine 'iudicio factum otiam ex hoe iudicos velim, quod alias in eadem re non in se quentes nec obscuras fabulas spreuit et neglexit qualis illa est, quam Dionysius tanquam ab indigenis aeceptam narrat lib. I. s. quod escensu facto in magna aquae penu ita cani rigo x solo micuit. Fons Solis inde appellari eo Pit, eum hinis alis adstantibus Aliud oraculum Apollinis Dei phici,*t Aeneas ihi consideret ibi duo maria inuenisset, Domitio apud Sext. Aureliunt Viet.c. e.sed indocte narramr, nam ad duo stagna acina salsae in agro Laurente trahitur, quod ad mare Etruscum et Lacum Ostiensem reserendum emi vitam monitum video a Cluuerio p. Tandem ostentum in Lauini condenda oblatum ignis sponte exorti, aquila aevulpe super eo contendentibus, multo minus a pocla tractari
potuit. Nata et haec anilis sabula 4 idetur ex signis aquilae et lupi in foro Lauinii positis, quas Dionys vidisi lib. I, 9. Clarsem Troianorum in ipsis Tiberis ostiis incensam a mulieribus duce Roma quadam tradiderant olim scriptores spud Dionysium Id a. i. 38. in quo inciderat Polyaenus S a te g. VIII, 2 s. a. ubi idem Troianarum mulierum facinus
Nun de Iotorum, ad quae sex posteriorum Aeneidis libro. rum res di ositae sunt, sim paucis videbimus, quantum quidem ad consilliam nostrum conferre videri potest. Nam alio et suo more tractarunt haec tu uerius Ital. ant et Vulpius
Escendisse Troianos ad littua Tiberis orientale Iocus VII, 29-- 36. diserte docet. Nam ex illo versu VII, 24 I. a. si tu ingensibus, ei Apollo Drrhenum ad Thybrimes Duris vada saera Numiei parum docte appulsum Troianorum ad amiciti ostia transtulere nonnulli, in quorum aliquem in cidisse videtur Zonaras, qui idem sere tradit. Sed Numiicium
posuit poetica ratione omnino ad regionem delignandam. Fa ciem littoralis plagas et Tibarini ostii describit poeta admodum divorsam ab ea, quae nostro aeuo conspicitur. Nunc arena multa obtinet, aut ager apricus at Aeneas ingentem c aequore lucum Prospicia hane inur fluuio Tiberinus amoena, Grilaibus
127쪽
Fortitabar vid ne multo flavus arena In mare pro pie eici Quae tamen nemora non soli poetae ingenio deberim Eden. dum est. Nam primum incultarum Ierim mi antequam habitatores nactae sint plerumque is halarus est, ut lituo De et paludosae sint; tum alia passim veterum poetarum Ioea, ubi de Romae origini hus tradunt, utram quo theris riopam rhoribus denum exhi hent Tairilem melior etiam Italiae cultu Romanorum tempore littus Oec stiens lucis
abundasse Lancisus docuit in Dils de villa P iniani in opp. P. II p. Iaa via in aggestiones littoris ossi Erilis sectas, so
lo in mare ad III milliaria producto, pso i Mi vis, doctini
Igitur a laeua seu orientali taberis Euot ine, e poetae non modo mente, sed et ex vera loeoriam indola, patuit silua, et ea quidem adhue Commodi tempore lauriam equenR UAE Herodiano intelligitur lib. I, 36. Tenebant haec loea m)-gines rege Latino, ipsi Laurenses dicti lib. D meso Maria ara populas urbemque Larini. Idem nomen urbis, Laureatu es Laurentum, ab inuenta, dum condebatur lauro , VIl5'--6a. narratur id quod poetae relinquendum; phtu hin egitii etiam alia nominis esse caussae sorte ipse aurorumper ee
loca laetus prouentus. Ager autem usque ad mare ae de rim patens Laurens vel aure innus fuit dictus. Nomen is, men interdum Maro, ut puera latius ad totum Latium t 4 duxit ut cum lib. VII, 6so. Tumum Laurentem appellat, es Laurentem Maricam lib. VII, 7. Ex quo quidem to eo nitae nonnulli Laurentes usque ad Lirim alman collegerunt. Ne illud turbare quenquam debet, quod et Latini urbem
Laurentem arcem poeta VIII I. aut Lauronpes muros ih. X,
ε x et idem Laurentia castra lib. X, 63s nouam Troiam appellat. In epithetorum ornamentia nulla subtilitas a postis et religio expectatur in i , Auneas e loco, ad quem appessa elasse vias axe at, altero die missis, qui vicina explorarent, Orator Laintentini ad regem Latinum legar. Interea castra mu qui locus inde Troiae nomon obtinuit. Ea allusiuni or.' ,26. muris iterum imminu bosis Nasenti Πεισε c o 74. g. In Troiae huius, Laurenti, Lauinii et Irinusin nominibus vade turbant aut nugantur Grammatici et seriores historici, ut Seruius passim. Ita Di ex Detra excerptus P. I. a. naueareo otios a λεγμον Satis est semel de hoe m nitum esse. v. in pri vulpii et Lat.Tum VI p. 13 seqq. Sed et
veteres passim striptorei in Strab v p. 3so, P. --
128쪽
Troianos egressos statim Lavinium condidiu aiunt. Nomen Troiae E I. in clam horum esse potest, lib. I, I. -- ab Sicιlia, classe Laurentem agrum renuisse Troiae ea huic loco nomeu es. Ibi egressi Troiani. Quatuor a mari stadiis seu pastus quingentos eam ditiale Dionysius adii ei lib. l, 3. inde recte Vis gilius VII, Is 8 primas tu littore sedes dixit Strabo enim, qui lib. V. p. 29. XXlV stadia memorat, de Laurent loquitur, non de Troiae tu es Cluuer. p. 88o et ulpius i. c.
Locias late a Troianis captus munitusnue χήρακα asino etiam Dionys. I, 33. quem Troiam nouam appellant scriptores, sicis, quem poeta 1ere astrorum nomine ac notione de lignat, quemque Turnus oppugnat lib. 1X. Trixoua a castrorum Achivorum partem Iliadis conitituit in ligniorem. Sed Maio similem pugnam locorum situ variavit Praeclare. de&tra moenia ad amnem pertingebant IX. 69. m dextera
tingrru amisi quam partem Turnus in castris interceptus pintiisse putandus est; v. 79o Turnus aurium excedere pugna, Et fluvium petere ac partem, quae cingitur amnixinde enim se in Tiberim saltu immittis v. 8 Is in proximo subducta ei atelassis Troianorum, aggere cineta et fluuio tuta IX, 68 Classem quae lateri easrortis adiuncta Diebat, Aggeribus I
petim circum et fluuialι ous undis Invadit. Ab altera partems-rezarat; nam porta castrorum proxima ponet commemoratur Ixi'38 es. Serv. ad e L et ad VII, 3 I. Erat tamen campus inter mare et casti satis patens, quo Rutuli ordines explicare et urbem oppugnare poterant. Nam Troiani murorum Ia
xebmisera oppWaere aerem te. IX. 68. E hoc locorum situe ani illustranda est Nisi et Euryali nocturna profectio v. ad lib. IX, I9s. Non longe a rastris his et a Tiberi versus orientem a erat Loren , eo loco situm, qui nune Paterno et Torre a
Falerno, Oeatur, ut docent Cluuer Ital ant. p. 883. et e
FaGetto Vulpius Vet Lat. o. VI p. 29. Ocum S LOrenas alii perperam Laurenti vestigia habere crediderunt. Ad umhem iter Aeneas secit agmine ad laevum, a septentrione, eidicumducto per saltus erili uos monti umi silvis illo tempore eon-stos de quibus, inficit, et 3 sqq. saa sqq. Ad dextram ver sus littoralem plagam aperiebat se camporum planities, in quaequeitris pugna facta. In eosdem eampos descendebat agmen pedestre, eum ad urbem appropinquaret XI, 9o3 Cestiis ibi positis altero die, laedere et cortamine singulati inter Turnum et eneam stulti constitiuo . rumultu
129쪽
xia exoritur pugna quam cum in neutram fartem inclinari videret Aeneas, subito partem exercitus 'ad urbem p.
Pugnandam admouet. - . Tandem in eadem eamporum planitie concurrunt Tur enus et Aeneas pugna facta, quae Aeneidem absoluit. Fugit fracto ense Turnus inclusum se videt undique a corona spernantium. At e bive vasa putas his ardua moenia cingunt XII, 7 s. Scilicet hae sunt paludes Laurentinae, ad urbem usque productae quibus Laurens hic tractus etiamnum invius et inaccessus est idem tamen apris frequens, quos toties poetae memorant. V. Cluuer P. 786. 7. Vulpius i. e. I 36. Et ae
ipse Maro lib. X, Io sqq. aper, quem multos annos defendis palus aureuria, sis passu arundinea. Erat igitur paluster hie tractus passim siluis consitus ubi omnino magnam agri
Laurentini partem silua Laurentina occupabat. Latius tamen ea antiquioribus temporibus procedere debuit. Ea est, de qua lib. IV,vc 38 sqq. accipiendi: Silua Dulare dumis atque aliae nigra Horrida. Per has fugam faciebat Nisus castris egressus ad iii teriora loca versus montes Albanos, et qui iis subest, Iacum Albanum, ad quem Latinus armenta tum habebat ibid. Laurento si ad orientem paullo altius in mediterrane processeras, IlI M. passuum a mari, post haec tempora hie to loco Lavinium ab Aenea sui conditum urbs. ei promissa Lauini moenia lib. I, 238. Tria ista passuum millia taed, eunt ad XXIV stadia, quae Strabo lib. V ,3 sol et DionycI, 6. memorant. Roma aberat millia passuum XX. Sita urbs seu in collo, in quo nunc S. Petronellae sanum est v, Cluuer. p. 894 seu non longe ab hoc loco in collo, qui nune Monte ι Leuano appellatur. Ita Holstentus Itatuebat Vulp. l. l. p. 3 et 86. Ibidem alii pro vetere Lauinio habue runt oppidulum Patrica vel Prasica, quod MIa passus ab eo colle abest lis Vulpius hactenus accedendum statuebat, ut ibi ducus Patris vel Iouis Indigetis fuiste videatur, est enim no. anon a Patre Indigere ductum nec longe abesse sontem . Numiei, ad quem Lavinium situm fuisse uno ore omnes trais dunt. In hane urbem delati sunt Penates Troiani v su p. TO.II.p. 248. in editissima collis parte, et quidem Veneris Autis templo, cuius etiam Strabo V. p. 3s A. p. 32. meminit, conditi 1 Solinum audia c. 8 ubi v. Salmas p. 49. atque in
eo Ioco relicti, et Alba longa condita et sede regni iam. Etiam ea in reportentum intercessit, quod Dionys , 67. e ponit, et de uus auctoritatem Annalis Pont um, Cincii, Cae-
130쪽
saris, Tuberonis excitat istor o G H. 17. Colonotum quidem numerus non adeo magnus es potuit ab initio, liquiadem iis Io velut alii tradiderant 1o CC iugera satis fuere ad arandum: . in ad lib. Xl, I 6sq. Duxi Enim CX ea narratione Maro agrum suum a Latino rege, ut Troianis astigiatae tu colendus, propositum ut ibi videbimus. Nomen urbi a Lavinia inditum constans sui fama ama. ioribus accepta, etsi, quae illa sui fiet, varie erat traditum: v. Dionys. I, 69. Lauinum quoque Latini fratrem videntur prodidisse olim quidam, De Seruio colligas ad lib. VII, 9. Sed
de his, aliisque, quae ad consilium nostrum non faciunt, videndiCluverius et ut pius Lat. ant. o. VI. Hoc unum O i nebimus, Laurolavinia nomen ad seriora tempora post Vespasianum spectare colonia sorte ex Laurentibus et Lavinatibus in unam urbem conscripta. Peccat in hoc Seruius ad VII, 9. et alibi cum aliis. Nobis Numicius adhue verbo commemorandus est, in
te Laurentum ac Lavinium defluens amnis, alteri huic tamen propior Eum sub montes. Petronellae ex antro in subaiectos agros Pronum decurrere narrat Cluuer. Ital ant P. 894.
At ex lacu Nemorensi prodire et nunc sub nornino tuo vi mi latere Ligoriua tradidit. Sub oppido Patrica alii eum inuestigarunt quod tamen ad eadem loca speciat. Alii nuncaxarudit eum assi anc; et interceptum amnem iam Seruius notauit ad lib. VII, Uo. In hoe fluuio Aeneas pugna mox ad eum seu eum Etruscis seu cum Rutulis facta interilite ceriste oculis sublatus esse creditus est saeuum ei ad ripas sacellum, eum luco, Iouis vel Patris Indigetis nomine aut, quod crede. re par est antiquioris numinis in hoc loco a priscis Latinis Eulti sacra ad Aeneam retulere seriores . t tot alia veteris Latii numina e suis opinionibus interpretati sunt Romani. Inde Numieii nomini religio aliqua nest, et utitur eo Poeta aliquoties ad designandum Latium: v. e. VII, 242. . Fontem fluvii lacum vel stagnum fuisse tradunt Ex Aen. VII, Iso hae fontis squa Numici: Sed si grauior auctoritas alia nulla est, poetam ornate pro fonte, stagna sontis dixisse arbitrari malim. Etli toto suo decursu fluuiolus lacubus interisceptus tardoque ac tacito motu similis stagno suis videtur, nam alueum habuit vluosum et limosum Muid. XIV. Met.
698 9. Utrus adit aureus ubi reuus arundineserpit In flera sumineis vicina Numiςius undis et v. 6o I. iactio cursu