장음표시 사용
241쪽
Arma mi fugie imnis exul ademiis Is genus indoeila a dispersum 1 nribus ollis Composuit legesque dedis Latiumque vocari Muluit, bis quouis latuisse rutus in oris. Aurea. ς uis perhibesit inbfus Resinerunt Secuti meterior δε--ὸ paullatim las dedolo aetas Et balli rabies ex amor Decelsa
habendi. Tum manu Ausonia et gentes venere S eanae, Saepius et nomen pasuit Saturnia sessus. Locus clarissimus, euius etiam
hi historicis auctoritas esse solet illustratus quoque a Sext. Aurel. Viit. . G. R. 3. Videamus itaque paullo curiosius, quaen poeta in eo tradantur.
Antequam Saturnus; liue verum id, seu, quod probabilius fit, symbolicum et nomen, sationis sorte ac melioris vitae
cultus in eam terram, quae mox Latii nomen obtinuit, v nitet, vasta liluarum solitudo late omnia tenebat, nec homi
ne in iis, nisi rari et palantes ac seri. Sallustius in Catil. e. 6. Aborigines , genus hominum agreste, sine legibus Amsmperio, liberum atque solutum. Aborigines hos fuisse mani. sellum est, non quasi hoc hominum vel gentis nomen proprium sit habendum; sed communi hoc verbo appellati sunt a eriptoribus primi illi homine ignotae quidem originis, ad Ausonrum tamen nomen ac genus, ut probabile fit. v. sup Exe. U. lib. VII. referendi qui ab origine incoluere loea citra Ti- herim. Cum temporis iuccessu mores leges que illi accepere aduenarum opera. Eas Pelasgos primo Dionysius, Troianoa Sallustius, intulisse aiunt sed communiore sama, victum primi homines in his locis culiumque meliorem a Saturno auelainis aecepisse traduntur, in cuius per nam Romani transtulem
aureum seculum et alia Plura quae Graecorum Κρονα homi num animis subiiciebat cui se inel utrumque esse eundem Putarent, non meliore iure, quam cum Poenorum Baal vel
Moloehus pro Saturno habitus est Ab hoc Saturni profugiet latentis in his terris aduentu Latii nomen repetit poetaeommuni popularium errore ex inepta etymologia v. sup.EXe. U. ad lib. VII. In partem heneficii cultus melioris allati ad- voeatur ab aliis Ianus qui Saturnum hospitio excepisse dicit tria Maerob Sat. Cum semel aurea aetas in Saturni aeuum esset reiecta, etiam serream aetatem ab eius excessu suoeessi e probabile videri debuit. Itaque poeta v. 326. Dete. rior donee paulurimis Aeolo aetas Et belli rabies et amor Beeesse habendi. Et ad has temporum vices praeclare resere poeta varias ortunas, quibus partes hae Italiae suere iactatae.
Ad histori eam tamen subtilitatem parum accommodate dixisse videri debet Tam manu Ausonia et genses enere Sicauae.
242쪽
Nam sieani, etsi poeta eos aliis quoque loeis nominat, nullas in Italia sedes habuere, sed ex Hispania a Liguribus pulsi in
Siciliam traiecerunt, ubi temporis successu Siculos nacti sun aecolas, mi ex Italia profugerant. Pro Siculis itaque, seu, suod auctores haberet, qui ita traderent, seu, quod Seruius statulisse videtur ad XI, II poeticum morem sequutus, Sic nos lixit Maro, ut iam Cluuerio obseruatum lib. III, e. I. P. 788,
etsi etiam alii seriptores eundem errorem admiserunt v. c. Uell. I, I . cum Macrob. I. Sat. s. Maronis exemplo Sicanos
Rutulis socios adiecit lib. VIII, s8. Silius Tenuerant autem sieuli loca inter TIberim et Lirim. cf. Dionys. I, 9 et al. Ἀπ qvibus ab Abine firmus et Pelasgis fuerunt exturbati. v. EXe. IV ad lib. v u. Veteres Sicanos inter adductas a Turno copiast recitat poeta lib. VII, 79s, adeoque reliquias Siculorum, quos Sicanos appellat retiamnum, Aeneae aetate, in Italia supe futita necesse esh tacuit poetae ita opinari; etsi antiquissim rem scriptorum auctoritate apud Dionysium binis trinisueant. Tellam Trosarium aetatibus tota Italia cessisse narrantur Siculi.
At illud alterum magis probabiliter factum, quod XI, 316-isi agrum Latinum ad Tiberim finis super inque Sicanos h. v
que ad Siculorum confinia, ab Aurunci Rutulisque coli ai Potuerunt enim fines Siculorum etiam iis expullis memoris hominum frequentari. Disiungit porro poeta Ausones ab
Aboriginibus h. ab iis hominibus seris et siluestribus, qui pi,
mi Italiam coluerunt. Sertores enim, et aurea iam aetate Sami bque rege sublato, eos Italiam ingressis dicit v. 328. Ium manus Ausonia. Potuit et hoe, tanquam poeta, Ponere, etiam cum ratione aliqua. Etsi enim communi stirpe procederent et vetiis illud ferorum hominum genus et aliae gentes Auso niae, tam n nis nominibus disererae erant adeoque mitiua a mansuetius genus per usonium nomen declarare licuit. Domestica autem suisse et ciuilia bella inter varias gentes Auasoniae stirpis, adeoque etiam Aborigines bello vexatos ego a ceteris populis communi eum iisdem genere ortis, facis probabile videtur. Tandem poeta subiicit Saepius et nomen posui Saturnia rellur. Varia utique Italiae nomina tradita sunt; si tamen rem Paullo accirratius inspicias, parum subtiliter. Omnino pe tequamur enim haec Obiter, quandoquidem turbata haec omnia apud doctissimos viros, etiam de Italia apud Clouerium videas frustra hoc expoetatur, ut magni terrarum tractus sub uno nomine veniant, antequam sub ommunem imperii a regiaeompagem venerim. Orbis vero terrarum partes nominae
243쪽
proprio designari vix potuerunt ante Geographoram sudivi Primis temporibus, ut quaeque gens perii irpus a P fami lias sedes 11hi proprias cepisset, ita singulatum stesivm aurfamiliarum in unum colletarum aut coirimunis sedis ac loci nomen in notitiam veniebat, nec semper origini, cum aliis
gentibus communis memoriam nomen quoque testabatur Itaque radium illum abAlpibus ad fre uis, ien lumiporrectum nomine aliquo proprio antiquis temporamis imi Ornilletius hasumitur . Sed tractus huius, Din abi iris fastum, eae partes, quae primae inter reliquas a cultioribus Populisis raecae . .
inprimis, frequentari coepera iit, prima otioque nomine liquo insignitae sunt, nec tamen sempe eo hub ilidigenaesad suam 4tirpem aut suas sedes de elatanctas fixit messe vie hantur, sed non raro nouo ab aduenis his v g in muri tuu est O. e sere ab attributo aliquo locorum vel populi, vel a casu vela Primo terrae aditu, urbe, promontorio, a noua re, quam vident, accipiunt, petito, interdum etiam ex voce alioua indidigenarum accepta et ad suos sonos deflexa. 4ίρει' ai*usit ique populorum aut terrarum nominibus docte quidem metuta
aliquis argutari potest sed plerumque inaniter; nullo vagis si Phoenicia nomina expiscari et enodare volumus quo qui dem genere nihil vidi, quod magis esset lubricum. Itaqu0que nomina varia, quae Italiae olim indita memorantur, Pri .mum ad singulps tantum diuersis in partibus tractus et agros spectant, quos Graeci primum adierunt vel coloniis frequenditarunt menstriam ad sola loca sinui Lametico adiacentia esse reuocandam, et Baiiam mox in eius nominis locum succellis.
se, alio loco vidimus. v. Exc. XVI. ad lib. I. adde Thucyd H,et
Aristo t. de rep. VII. o. Musonia Ausonum sedes declararet dehuerunt, quae a Circeiis inde per totum mulatueri littus pallim sparsae fuerunt Hesperia Graecum nomen est omnium terrarum ab occidente sitarum Latio igitur nulla nominis, a. rietas manet, quam quod Saturnia diata est Vides iam quam
topere poetae sermo ab historie subtilitate dis y C a Nomen autem terrae Saturniae propri 'Hloenare aliquenteire Tiberim, saltem ad clivum mox Capitolinum dictum per tinuit inui ab initio Saturnius dictus est, v. Dionys , 3 . - de Aurel. Vict. O. G. R. 3 ubi, Annam et Arnam. inde vicina regi Saturnia αἶ Σα raue iaciam in oraculo Dddonae Pelasgis ton remoratur, quod quidem nomen vere γο-u et sorte
vetustissimum habendum. v. Dionys. I, 34. p. 27 3, p. 3oyc Iustin. XVII, I. Alios .ap. Certam ad VIII. 338. Quando
autem tota Italia eo nomine des aratur, ad poetarum hoc
244쪽
morem reserendum emit, non, ut Dionysius aliique adiunt, 'historiei rem R-etitis annumerandum. Virgilius itaque praeesse 'Indis. 8 de duobus montibus Ianiculo et Capitolin-λ- tinis parer, hanc Saturnus condarit arcem. Ianiculam hum illisue a Saturnia nomen.
VIII, 4 8 sqq. Haud procul hinc saxo incolitvr fundata vetuso Vrbis A stivae sedes ete.
Si quid de suo fingere recte potuit poeta erat haec Etruscorum cum Troianis societas, cum semel populos citra Tiberim Latinis et Rutulis socios addidisset Etruscis autem antiquitas tirpis et Imperii tribui solet ea, quae non improbabile faciat,iam Troiauis tempori hos eos opibus et copiis satis valurisae. Erat praeterea antiqua illa v. riusque populi consangui iis , in an sip. Exc. VI ad lis III p. 336 sq.
. vidimus, cum Dardanus originem ex Corytho Etruriae duxiLse ferretur. Habui tamen et hie poeta famae veterumque sabularum auctoritatem, quam sequeretur eamque ita sequutus est, ut nulla in re ab eo efflecteret, quod onstante fide traditum acceperat Scilicet Etruscos, mentiumque eorum regem, seu verius Lucumonem τρατηγὸν Plutarchus appellat Qu.Rom. P. 27 D.ed Frf. cum Latino et Turno Troianis aduenis arma infesta intulisse, constans orat accepta a maioribus fama, etsi diuersis modis narrata. Alii victum Turnum Etruscorum auxilia implorasse tradiderant, quos Liuius I. a. sequi maluit, alii Turno iam occiso Etruscos aduersus Troianos arma sumsisse saetum esse hoc, cum Aeneas aliquot iam annos regnum Latinorum tenuit Tet commissam pugnam sub Tauinii moenia, Aeneaque in Numie suhmerso urbem obsessam tandemque Ascanii consilio et virnite liberatam Lausum caesum patremque Mezentium in Etruriam dimissum. Ita rem expbsuerant L. Caessa et A. Postumius in libro de aduentu Aelieae, laudati ab Auertore de Orig. Genti Rom. e. q. s. Eosdem aut alios auctores, nam Catonem potissimum sequi- tur, idem tradentes expressit Dionysmalle. I, 64. s. ecdiserepant Iustin. XLIII Id. Festus in voc. scillum e Cornificio. Servius, ex Catone, ad Aen. I, 267. IV, Io, At poeta aut diuersos auctores habuit, aut eo fabulam delicκit, ut Megellatius a suis ciuibus regno deiectus ad Turnum confuge.
'ret lib. VIII, 89 sqq. Inter haec tenendum est id in quo plerique consentiunt, Meaenuum suisse Myllae seu Caeterano.
245쪽
rum regem ut selix poeta etiam in in Humenti parte semrit, ut probabilia, quae sequeretur, A manitati haberet, non commint scenda essent. Conuenit enim hoc cum reliqua historiarum fide, primos opibus inter Etruseos floruisse, saltem exteris innotuine Agyllaeos, maritimis copiis, et nauigationis commerciis insigniter auctos. Hane multos forentem annos appellat Maro VIII. gr. Vida Dionys lib. III, 8 Strabon V, 337. inc quoque Agylla ex omni Etruria una nota sui Graecisa et Lycophrono Igs 3 totam terram ab hae urbe designat. Fuere porro Caeretani ex iis rixuscis urbibus, quae vestigia Pelasgici moris plurima
et clariora retinerent. Itaque bene lib. VIII, 6ω. I. apud eos Pelasgi vereres sacrum constitutae memorantur Silvano antiquo numini, quod pro Pane aut alio simili adsciuerant. Illud vero mirari soleo, unde ex hoc prisco tempore res tam exiles et parum memorabiles acceperint veteres scripto-xes, quale hoc est, quod Plinius lib. XIV, sci . habet: M. Vam. νο auctor es Mezentium Etruriae regem, auxilium Rutulis contra Latinos stilise, vini mercede, quod rum in Latino agro fuisset Varie, ut in tanta rerum antiquitate, traditum uithoe idem. Nam L. Caesar et A. Postumius supra laudati hane inter eoiuiitiones memorauerant, quibus in deditionem aecupere vellet Latinos Lauini oblitas MeZentius, ut omne v num agri Latini ab Hannis sibi inferretur. Ἀt Ascanii consilio et auctoritates vino ex omni vindemia Ioui publie voto consecratoque Latini urbe eruperunt, usuque praesidio uter. Detoque Lauso Mezentium sugam sacere coegerunti lapostea per legatos amicitiam societateinque Latinorum impintrauit. Ita Victor o G. R. I S. et similia ap. Dionys. l. 6 3. Etiam
Plutarch Qu. Rom. P.27 D ed.Fr rei tanquam vulgo narrata a
meminit, sed sic ut ad Aeneam transferat, quae alii de Ast ni narrarunt. Rusica vinalia a Romanis in huius rei memoriam fuisse instituta Festus notauit, Anna Fabri ad e. l. obseris vante. Quae res saltem hoc docet, antiquam satis et a mais .aorihus acceptam eius rei famam apud Romanos suisse veri tate enim et historiae fide huiusmodi narrationes ntinnitum tur Etiam de eius festi origine varia fuit inter Romanos nar ratio, Varr. de LL. V p. 48. Dorti et ipsum Festum e. l. E amiauit narrationem suo more Ouidius Fast. Iv, 87 sqq. ut Menen Varronem potissimum ante oculos habuine videatur.
Quaeri nunc potest, quid Virgilium adduxerit, ut diis
gentio tam atrocem personam indueret, eumque Deo conoMm-- usacrilegum eKhiberet. Poetae seruum quo tra ruit..
246쪽
mite progressum sit, facile ex modo memorata narration intelligi potest, et Macrobio quoque explicatum satis est Sat. III, s. Sed veram butus contumaci sita mininis cauom in priam libro Orig. Catonis diligens sector inueniet. χιι enim M stentium Rutulis imperasse, visibi, erraui, quas diis primitias Gerebant ea Larinos omnes, ius imperii metu, ι vocass. l. vovisse : Iupiter, tibi masis cordi es, nos ea tibi dare portus, quam Metenim et Dei nos victores facias Ergo quod diuinos honores sibi e vegeνat, merito dictus es a Virgilio con-remtor deorum. Cum impietatis nota, in ulli deinde poeta saeuitiae omnisque crudelitatis infamiam, ut et viva corporassiligaret cadaueribus v. lib. VIII, 83 sqq. Hoc postremum eκ
antiquis Tuscorum sabulis iuuare potuit . Nam Seruius ibi ad 479. 48s. EX Ciceronis Hortensio memorat Tyrrhenos dici piraticam exercuisse, cum captiuos nouis poenis Usigerens, ocisciforum eos religantes cadaueribus . Locus ex Hortensio, quod Cerda quoque notauit, seruatus est ab Augustino contra Iulian Pelag. lib. IV, 78. Hinc ea immanitas tributa est Etruscis nonnullis, ut a Valer Max. IX, 2 ext. o. ut eos Diuorum corpora adaueribus aduers aduersis alligara atque adpricta tabescere simul passos esse narrarent. Priscas sabulas non modo, verum etiam Catonis plerorumque Romanorum miros errores super originibus Italias a Graecis repetendis, poetam in rem suam ingeniose vertere passim vidimus Alius fuit eommunis Romanorum, a Graecis acceptus error, ut Etruscos, Graecis Tyrriaenos letos, e Lydia repeterent. Errorem dixi, cuius caussas alio loco exposuimus i
Commenti Soe. Gotting. Το. u.P. II p. 36 sqq. in Commentide abb relig. Graec ab Etrusca arte frequentat.' inter quas praecipua fuisse videtur ipsa nominis antiqui Ralenarum
vel Turasenarum, deprauatio in vocem Tyrrhenorum ex om- νων, v μνων, quod modo a τυρσεσι turribus ducebant modo
Tyrrheno aliquo, qui coloniae auctor suisset. Iam in pristia Lydorum sabuIis occurrebat Tyrrhenusinuos filius et Manis nepos hunc itaque Tyrrheni se Etruscis nomen impe tiisse dedum ex Lydia colonia traditum fuit a nonnullis, quos Herodotus sequitur lib. I, 9 . et ex eo Strabos, P. 33s. 6. et Dionys. I, 27. Vellei. I, I, 4. Taeit Ann. IV. s. in primis Lycophor. 13s I. 9. Dionysius et illud addit, variasse alios et
tempora et homines, et vero etiam sapienter monet a Xantho. Lγdo, qui patriam hi itoriam conscripserat, a quo adeo unice hae in te standum erat, nec Tyrrhenum usquam me-ihorari, nec Maeotium solaniam uiata iam deductam Atyos
247쪽
vero filios olum et Torrhebum vel sorte Urrhebum, ita ut tota illa fabula de Tyrrheno, aut ore Tyrrhenorum, ei leprauata scriptura, quam aliquis in vetere Xanthi codice ostenderat, τψ ον pro τέμβον vel του μον nata esse videatur. Ex
prisca Pelasgorum stirpe populum fuisse Tyrrhenos, qui usque
ad seriora tempora Lemnum, Imbrum aliaque vicina continentis quoque loca insederant dubitavi nequit Etiam hos ad Tyrrhenos Italiae retulerunt scriptores, nominis similitudine adducti, sed Dionys. I, 2 s. eam rationem iniit, ut eos ex iis ipsis Pelasgis fuisse diceret, qui Italiam insederant antiquitus moxque in communi p. ciuis clade inde discesserant accepisse, Oineia, qtiod in Tyrxlienorum finibus consederant. 'erum haee Dio nulli coniectatio, non narratio antiqui scriptoris fide actepta est quae adeo pro fundo historiae a viris doetis haberi nori debebat, uti multa alia, quae in hoc primo libro Dionyinis lari, nifeste non ut narrata veram opinata apponit. Myrsius Lesbius et ipse Tyrrhenos Italia relicta erroribus iactato tradiderat, ap. Dionys. I, 28. sed ineptam narrationem de suo asiuit, ab his ipsi .erroribus eos nam Πελαργο υe, ciconias, dici coepisse. ntra Anticlides non ignobilis scriptor, Pelasgos, Lemno et Inal ao: prius constituta, cum Tyrrheno, Atyis f. in Italiam cum eudisse tradiderat ap. Strabon lib. V. p. 339 A. quae variae 1nt veterum scriptorum periclitationes in vetere fama cum rerum aliarum rationibus componenda. Hellanicus in Phoronide, antiquissimus scriptor, Pelasgos, post quam in sinum Adriaticum appulsi in interiora Italiae immigrarant, narrauerat Tyrrheniam condidisse . Dionys. I, 28. qui ex parte verum tradidisse videri debet: item Scymnus Chius in Perieg. II 8 κοιω- ὼεT0Ρνοχι χωραν νειαιομενοι se Pelasgi, qui tamen subiicit alia quae erronea sunt. Etsi enim Etruscorum origines vltra Alpes quaerendas esse, dubitari vix potest quod alio quoque loco accurate disputatum est Pelasgos tamen in has casdem ab occidente Tiberis sitas terras immigrasie, multa arguunt quos communi gentis nomine fuisse comprehensos nemo mirabitur, ut tamen inde nee contendat quis, Etruscos fuisse Pelasgos. Poeta tamen haec omnia, eis subductis accuratius historiae calculis recte explosa, erudite et sapienter inter ornamenta carminis adscivit. Itaque VIII, 479. 48o de Agylla seu Caere, ubi odia quondam Gens bello praeclara iugis insedit Etruscis. s. IX, II. X, Is s. et lib. II, 78 I. Lodius by bris a duce Tyi rheno Lydorum gente. Et quoniam Maeones veteres Lydiae coloni fuerunt, hinc Etrusci Maeonia iuvemus HI, 99. cf. XI, 7S9.
248쪽
nnoniis nomen, quo poeta incis. ω3. Lueumonem Agyllaeorum impertiit, uon minus e vetere memoriari e ilitum fuit. Fuit enim Tarco, aliquis, qui Tarquinio in Etruria condidisse ferebatur Eum statim cum Tyrrheno, HI Pridia, in Italiam milia,Strabo traditum acceperat lib. V. p. 336 A. vulgoque narratum fuisse eum canum apuero qua fabula viri sapientiam declarare voluere homines. Repetit eam Eustath.
ad Dionys Perleg ' Discedit ab his Sibus, lib. VIII,
a quo Corrona Iuperbi Tarcontis domus edita est; et secundum alios, quos Cato Origg. l. sequebatur, apud Seruium ad lib. X, Aen. Iγ9 Pisa una 3li'. 9ndituruiis ius est, ab aliis an .
tuae a bella lut XLI 03 quihuri sal IEm hoc constat fui si e Tarcontem inter aues xes populi hahitumὲ multasque ad eum v
gis filii, occurrunt Aeneae in Italla societatemque cum eo iumgunt Totus ille locus a. v. Ia39. memorabilis est ad deci xandas veterum Graecorum de his locis notitias. Dicitur Aeneam erronem excepisse Tyrrhenia, quo nomine poeta bene Italiam omnino et inprimis loca ad Tiberim declarare potuit, sed nomine Tyrrheniae se Etruriae semel posito, alia loca eius maritima recenset, lanceum fluuium, Pisam ea ADLIam. Cum Lynceum alida aquas ebullire dicat, Cluuerius Itali aut P. 472 paruum amnem nunc Corui dichim ad Vetu lonios, ultra promontorium Populonium, probabiliter inter . Pretatur Lynceum, quandoquidem ille calidas aquas paludq- sas ransmeat. in et
De Aeneae lipeo. VIII, fas clipei non enarrabile textum. Inuenti lanis .i dem in splendido lioe loco Virgilio non magis quam in tot aliis, quae in Aeneide merito miramur, deberi, nota res est. Praeiverat Homerus et ipeo Achillis Il. Σ, et Hesiodus, aut quis it quis ille fuit, clipeo Herculis. Sed ingenii vim tanto acriorem exhibuit poeta ornando et expoliendo eo, quod ab aliis iam occupatum fuerat. Atqui nec ea ingenii infima laus est. Quae autem in hoc episedio inprimis probanda sunt, haec esse arbitror primum, quod argumentum elegit argument et consilio carmitiis lectorumque Romanorum ingeniis inprimis aecommodatum, cum Homerus tantum mirabilia vel adspectu aut varietate grata sectatus esset Feeit id porro cum summa maiestate verborum, sententiarum et phantasmatum Consequutus etiam est nouas mirationis causas per expoliti mem VIRGIL. To m. III. P rerum
249쪽
remm suturarum quarum eo okendarum ni rus humanu au iis Zissimus est: Cumque adeo res Romanas tanquam vaticinii ali qua genere narraret, ad grauiorem spiritum assurgere, res ad miraculum evehere, augere et amplificare tuto potuit. Sano quidem Aeneae omnia ista, quae in clipeo expressa videbat, prorsus obseura esse debuerulit overam in m uectorum potius voluptati, quam heroia persimae, eeonsidere licuis.
Ex artifiei veteris deruior .a sim poetae carminum
suorum ornamenta petierunt, quos vetetes fabulas in eo e pressas narrare liceret. Inter varia inuenta nullum tamen
aliud genus opportunius es videlius elipho; priscum elispeos eulpto opere ornandi incoemaeqntes. Multo minis commode v. c. Apollonius 'retr se fabulas Iasonis pallae in. textas enarrat, Europae inlatu Mbschiis dyss. I, 37 sqq. in
veste stragula Catuli. IV si fi qnm te expressas fabulas Ouid Met XllI, 68r et in soribus reglae Solis lib. II, s sqq.
In palla Harmoniae orbem terrarum acu pietiim ex ithet Nonnus Dionys XL p. oro et sic alii alia. Nulla in his omni.hus materia, nullum artis opus, quo magnam rerum varie Iaatem expressam satis recte commemoret aliquis Acumen auterii Virgilii in ierum dilectu et summum OG natum cognoscere qui volet, non modo Homerieum illum et Hesiodeum clipeum comparet necesse est, verum eos quoque, qui ad eius exemplum idem argumentum retractare volu
runt Silium lib. II, 39 sq. Quintum Cal. V. pr. Nonnum lib. XXV. p. 664. Praerepta erant Virgili , ut in tot aliis ea, quae in quaque re, in quoque phantasmate, primus ingenii impetus, ipsa naturae vis, primo loeo offerre solet animo Haee ocieupare liberum erat Homero, tanquam in vacuam possessionem venienti adeoque eum omnes post se victuros poetas super re in multis necesse erat, sic ut ipse nunquam ab ipsis vinei posset. Cum tamen exponeret omnia cum simplicitate summa, reliquit ho ipso ingeniis aliis laudem saltem ex eorum, qua pertractasset, exornatione et expolitione. . . Homericus clipeus haud dubie plus habebat veritatis, maioremque faciebat operis, tam affabre facti, ut de manus laberetur, mirationem, quod ad vitae priscae morem, sensum, opinionem, quam totum eius opus spirat, haec erant nai rata. Phantasmata, quae oculorum animique sensui obiicit, habeo maximam sunt grandia, pulchra suauia. Itaque Mintonus in diuino loco de Adami viso ex colle Paladisi lib. XL 63 eum in multis, quam nostium poetam, expiimere maluit. In Vir-
250쪽
varietatis agnoseas Deile. Dum autertiar is et ingenii ex Lectaritionem his ipsis facit, excutit ille ammis obstris auriquae heroum vitae, in qua versari debebat narratio, morem speciemque, quae
tam iucundum errorem in Homero Viset in quaei ab
Iose tradita, praeter rei naturam in iplo inmeis narrata Oecur
runt, credi tamen ab iis hominibus et res istituisse aibi
tremur. Virgilium autem apparet inlikno, eredidisse, quae alios eredere voluit et hoc voluptatis vita emnem imminuit. Vtinam saltem grauiorem et probabiliorem leaviam reperisset. cur Aeneae clipeus diuina arte factus auerendus erat Achiulia clipeus Patroelo spoliato in Hectoris potestatem venerat. inferior Homero in hoc Maro Elt, quod, ut iam a Seruio obseruatum, illie singula, dum sunt, narrantur hic vero e fecto opere noscunxur. μω erhiae arma prius accepit Aeneas
deferuntur ad Aebilis Quae his subiicit alia Seruius, non prohanda eenseo verum eum ab Homero alteram rationem oeeupatam videret, quid taceretqMaru nisi ut, si quid nouare volebat, quod utique debebat, ad alteram vel inuitus deseendmret, narraretque adeo ae potius deseriberet, quae iam facta erant.
Sed hae iam docte ac subtiliter exposuit essingius V. C. ia
Laocoonte p. 84sqq. Pugnam in clipeo exsculptam Romanus poeta egregie va-rIauit, si eum Homerico et Hesiodeo clipeo compares Graeci poetae illo antiquo sermone praeclare in hoc usi erant, ut Mιδα Κῆρα, Φοβου, in acie constituerent Reddita haeeipsa aut limitia seulptoris arte fuerunt in Cypseli area apud Pausaniam, quae sigillatim olim accuratius a me exposita sunt: Virguius pugnam naualem substituit et ab Apolline Actiaco propria rerum argumenta petiuit verss. 677 sqq. ' Cum in his Virgilium vel defendam vel exeusem est aliud, quod ab aliis non reprehensum video, ipse aegre sero. Iurerum scilicet dilectu, quas in clipeo exsculptas dedit, certum
iudieium vi sequutus videri potest. Omissis enim multo clarioribus factis intexuit nonnulla, quae quomodo inter insigniora Romanorum facta vel fata referri potuerint non asse quor ut Metti Furiti supplicium, quod quomodo defendam non habeo etiamsi dixero, Alba diruta Romam insignia consequutam esse inerementa. Religionum maiestas exeus te sorte potest Saliorum tripudia, Lupercorum discursationes, matronarum pompam. In quibus tamen nimis presse et anguste Homerum aemulatus esse videtur, qui v sm chorum, elegantissime esstruxerat ranserem volitantem, si omisisse a argu