장음표시 사용
441쪽
VIRGILII MARONI AENEID. LIB. X
Et super haec: Vbi nunc Meetentius acer, et illa Effera vis animi Contra Tyrrhenus, ut auras Suspiciens hausit coelum, mentem lue recepit: Hostis amare, quid increpitas,mortemque minaris 39o Nullum in caede nefas nec sic ad proelia veni: Nec tecum meus haec pepigit mihi foedera Lausus. Vnum hoc, per sinu est victis venia hostibus . oro; Corpus humo patiare tegi. Scio acerba meorum Circumstare odia hunc, oro, defende furorem: os Et me consortem nati concede sepulcro. Haec loquitur, iuguloque haud inscius adstipit ensem, undanislu animam digundit in arma cruore.
97 super hoc Ed pr. Burm EF et induper haec addit. 898. et
auras Medic ama sec. et alii Pier et Meins minus bene, et perpetuo tipsu eriali Hugen. 99. Suscipiens sec. Rottend. o I m priae Fazul Iesi et Doris. γυι Medic a na provide Laus agat, inquit Helias. Proba silius, librarii apsis a Da. ferire Franc. 9 3 veniam pars, codd. Heins. .ci emn adfare Exc Burm. w7. Hoc Franc. mg. defunδι Cud a m. pr. et Roua dis dis Goth alter et text. an a aed. pr. Burm. et Menag. m. mala. Iungenda sunt: cruore undauiaia arma, thoracem seu elipeum.
propria adeo incendi dici pol ne temm . nec Lauso a te Est quatenus res magno mo caeso pugnae hae conditio tu accepto omnino incalefiunt, nobis Proposita est. feruent. Hinc fora feruen eis m3 Per, A qua es veniar moriόus, theatra frepitu. 899. ex more in precum forinulis. hausit caelum s hausit oculis, pro per veniam, qua es. -- quod malim; seu caelum pro nia, gratia, beneficium, ut iam aura, anima, quam recepit alibi vidimus. Similes morien--9ol. 2. Interfice me mor tium preces dederat Homerustem non deprecor. Hoc sie l. x, 338 sq. . alibi. 9os. extulit poeta: Non erit eri defende . propulsa ut iam mini, me intersecisse, nullum toties sic ex μει, odia et in eaeda nefas Serv. et Cerda ira' quominus corpus meum isMori viro forti nefas non insepultum abiiciant et male, est: is quod est remo ius mulcent αἰκαεσθα . - . nee sita Lausus se ut ne me Disne c. pro vulgari oratione interficeres, aut ut ego modi confortem Aulcrimas posuit tem deprecarer. Imo vero, exquisitius. Esi pro hoc didum superstes Lauso eu non Elam illud, etiam Maerob. VI. festinet, mori decreuerat. - . monuit. 4o8 cf. V. L.
442쪽
X, I 66 sqq. Auxilia Aeneae ex Eliuria.
Non omnes vetΡris Etruriae ciuitates memorari a poeta, eum copias inde adductas recenset, manifestum est. Ex iis quoque, duodecim numero ciuitatibus, quae remp. Etruscurum constituebant,Clusium et Caere tantum nomine potuit,
reliquas praetcriit. Habuit igitur dilectum an temere q. Posuit, tiae in mentem venio hantpSi nostrum Virgilium bene noui habuit ille haud dubio, quod cum iudicio et veteris memoriae respoctu in hoc loco sequeretur Caere quidem summo cum dilectu primo loco posuit, quoniam eZenti una regem pulsum bello persequi decreuerat ea ciuitas, alti is in propinquo urbis positis, quibus Aeneas exceptus cuncta
statim ad prosectionem parata reperit: sup VIII, 78-494. 6o 3 sq. quod nisi opportune accidisset, ad parandas copias
mora fasti esset, irae poetae totam narrationem perturbasiet. Caeretnnis societate adiunxit ciuitates partim loco vicinas, partim litoralem Etruriae regionem incolentes, partim alias rationes spectare potuit, quas ν tantis illoriae Etruscorum lcnebris nunc ignoramus. Illud tamen vel maxime miror, quod nulla Cortonae se Corythi veteris, menti saeua it, cum de Originem trali re dictus emet Dardanus, elli Acron inde oriundus in s. X, I9. memoratur ' Sed si recte coniicio, cum Dila vetus Pelasgorum urbs eset, in societatem
adscripsit poeta alias ciuitutes, quas Pelasgi inhabitasse di.
Hi sent. Dionys. I, 2o. qui classicus locus eli, multas eos urbes partim Sicolis ereptas, partim a se exstructas hahitasse ait communiter cum Aboriginibus, o in numero esse Caere, Psom M-
iurui,m et alias quasdam urbes, quas ipsis emporis progresπ, Etrusci eripuerint. Potuere ergo inter eas urbes et illae esses, quas poeta recensuit Cinae, vel Cosa, ad male supra Horculis portam sitae, Cosa Volatentium Plinio dictae lib. illi , S. Wh is videntur esse deductae, antiquo truriae oppus, et quod sorte ad ipsum se um, olim Camers cli lum, origin Umretulit, aut sub Clusinorum potestatem olim suit: Certe ex his unum agmen conflatum videmus in Virgilio. Uucit illi dMassicus sub quo adeo Clusinorum abar si debuit initus qui infra v. 6ss memoratur. Alterum est o Populoma ea Populani et e trisula Ihta seu Aethalia nunc Elba et Ubi in ela Vacuum. Populi nil origo incerta est. v. Serv. ad h. l. llua Etruseorum colonia v. Stephan. in ἰυ- olim aeris,
443쪽
I3. et M. v. Cluuer. Ita l. p. soa sqq. et Serv. ad h. l. Mille viro Psa adduitos videmus v. I s - 18α Pilam autem inter urbes a Pelasgis et Aboriginibus habitatas fuisse paulio ante vidimus ut adeo inter antiquissimas illam fuisse necessct si Lycophron ipsos Lydos aduenas Pisam occupasse tradit v. Z3 9 quod ex hypotiret veterum de Etruscorum ex Lydia
origine intelligendum. Fecit tamen scriptoribus fraudem et hae nominis similitudo, ut alis Elidis profectos dicerent,
qui Pisam Etruriae conderent; v. Strabo V, p. 3 . . Plin. III, s. Iustin. XX, r. Solin. 8. ddit Strabo isse eos ex iis, qui Nestorem ad Ilium sequuti in redit via aberraueranti
Homerua tamen Pisaras non commemorat inter eos, quos Nestor adduxit. Adde Seruiana adis. I79. h. l. unde Patet plura suisse poetarum vel historicorum commentalde Pilae origine. Alia tamen in Seruio legerat IuL Sabin Sequitur, 18 -- 4. Astur eum trecentis ex Arata seu Caree et vicinis locis adis ductis, scilicet ex agris ac vicis circa Miuisue fluuium nunc Mugnone haud origo a Centumcellis exiguo interuallo verosus occidentem sui Gravisca vel Grauissae vitra Minionem ab oriente, versus Caere, orgi Egit de utrisque diligenter Cluuer. Ital. p. 33. 49s Seruius ad h. L Pyrgos ait eastellum fuisse nobilis umbo tempore, quo Tusci piraticam exercuerintcnam istic metropolis fuit ab indoeto homine fuit adiectum quod postea expugnarum a Dion o υranno Miliae dieitvn Disei te narratur res a Diodo i XV, 4 ubi ef,esellian, e quo Luciliis Scorta Pyrgentia largi iam stublii aetate.
ineunte See. V. Nune villae gra uis oppida fama primitin I, Ω23. 4. Omnino totus ille Rutilii locus cum hac carminis parte compalandus est. Quod Graviscas intempsas dixit litum respexit in humili ae palustri planitie sub montibus Cornet ni a laeua Maria fluminis. Rutil. Iun. I, 282 Graviscas -- Quas premis aestuae saepe paludis odor Cato in figgi. apud Se . ad h. l. de Graviscae dictae sunt, quod grauem aerem sustinent quod si ita Elt, nomen a Romanis demum vel a Latinis inditum esse debuit. Inde as. 8s. Ligures Etruscis comites dedit, vicinum populum, quicum multa bella gesserant veteres Etrusci nunc vero addidisse eos videtur Propterea, quoniam ornatum dabat carmini ea gens, quippe de qua veteres fabulae, poetarum carmmibus decantatae, olim suere plures quibus caussam dedit Graecorum priscorum δεθοροσι in his locis, dum padum s. Eridanum in Ligurum finibus ex monte Vesulo ortum una cum ostiis et succino, tum Phaethontem et Cygnum ad Ligure retuleae Pherecydes
444쪽
primus fa halarem harum auctor fuisse videtur saltem is pri.
mus Eridanum edidit secundum Hyginum ab Is . sahulam de Phaethonte et Heliadum electro primi Aeschylus, Philoxenus, Nieander Euripides, SatFrus, commenti esse videbantur
Claudunt agmen quingenti Mantuani duce Ocno v. I98 ira quem Tiberis et Mantus filium Mantuam comdidisse et matris nomen urbi imposuisse acceperat Maro. Mantuae originem antiquissimam sui si necesse elii eum pomta ad haec tempora eam referre ausus sit. Tiberis filius non male habitus Oenus cum ab Etruscis condita fuerit Mantuatum, eum loca ultra Apenninum tenerent Manto autem Tirmsiae filia mater ei data, secundum eundem vulgarem Roma.norum Err Drem, quo urbium italiae nomina et origines a Grameis repetebant qua de re satis in Excursi . dictum est enua
autem hie vel uenus, nullo modo cum Graecorum cia est confundendus, quem in locis inseris collocarunt nonnulli ex poetis. Diuersa de Ocno alios et de Mantuae origine tradiis
disse, ex Seruio adis I98. olligi potest fuerunt enim qui
Bononiam quoque, olim Felsinam, ab eo conditam traderent: at Mantuam a Tarchonte conditam narrauerant alii, Manis tuamque ideo nominatam , quod Etrusca lingua Mamus Dis pater est, cui urbem consecrauit. Quae sequuntur,. 2oI- 3. Mantua diues auis sed non genus omnibus unum Gens illi
triplex, populi sub geme materni, Ipsa caput populis, Tusco de
sanguim vires, plurimum habent obscuritatis. Servii nota advs Io I et 2 2 admodum eorrupta et obscura est, et quantum intelligo ex binis interpretationibus diuersis conflata Altera haec: Mantuarres habuerit ιribus, quae in quaremas curias di. videbantur. Ita dicerem sub Gallorum incursionem Etruscos ex ceteris XI. ciuitatibus eircumpadanis Mantuam confluxiste,
et suiu in tres tribus descriptos, quarum quaeque quatuor de mos haberet, quos Virgilius populos dixit. Verum sic non poterat Mantua diei aput bis populis. Attigit locum Io FLGronouius ad Liu V, 34, s. et gentem triplicem accipit tres re. giones. Docet ille quidem eo loco copiose, gentes et populas saepe coniungi apud scriptores, et patere gentem latius, aeposte sub se comprehendere plures populos, de quo nemoracile dubitet. Verum haec omnia Virgilianum locum parum expediunt. Fac enim hoc ita se habere Mantuam aut, quod malim, agrum Mantuanum habuisse tres regiones, quarum quaeque contineret quatuor populos, h. conuentus, an de prisco Mantuae statu sic constat melius an in vetere
445쪽
hHoria quicquam est, quod cum ea memoratione eonsentiat Nee vero versus praecedens conuenit Mantua distas auis; quid enim his cum illa diuisione in regiones commune oest pCluverius in Ital arat. p. ass. etsi populus quaternus prorsus explodit, tanquam poetae commentum, quo diuersas historias compilatas miscuerit gentem tamen triplicem agnosti et ad triplices colonos reser qui Mantuam insederunt. Fuerunt enim eonditores urbis Etrusci iis ex agris circumpadanis ex. pulsis, Galli urbem tenuerunt aut Etruseis fuerunt admixti; tandem ex finitimis Venetis nonnulli inter ciues adscripti su re. Ea vero ratio nec illud expedit diue auis nee reliqua, inprimis hoc illa evus populis. Seruius ad . Io I. primum a Thebanis, deinde a Tuscis, nouissime a Gallis, vel ut alii dicunt, a Sarsinatibus, qui erasiae consederant, conditam narrat Mantuam quae unde acceperit, eum inepta prois snt, nemo tacile dicat Thebanos intulit forte propter Manto meo quidem iudicio haec omnia Deile expedias, si
memineris Etruscos antiquitus, cum trans Apenninum late omnia tenerent, regionem circumpadanam in XII. civitates
deseripssisse, quemadmoduin ipsa Etruria XII. ciuitates principes habebat Cons. Olyb. II, 7. Liu. V , 33. Inter has XII. civitates Virgilium arbitror non modo retulisse Mantuam suam id quod recto faciebat: nam etiam Plin. III, x9 s43. antua Tuscorum trans Padum fota eliquat mrum etiam princidem ceteris praeposuisse; et si honorem euma aliis Bononiae habitum constat Plinius utique lib. III, Is. sto Bononia et a vocitata cum princeps Etruriae esser. Potest tamen sententia Plinii haee esse suisse et ipsam Felsi. siam inter principes Copias igitur adducebat Ocnus Man. manas ex XII populis E seis, qui ineolebant agrum circumpadanum, comatas iraque non genus multa cum erati
Quod vero addit poeta, ex eo primum discimus, XII illosit, pulos seu ciuitates in tres gentes suisse diuilis id quod ad Emisera origines notat ille est. Non igitur poeta, quod Glnere interpretes, de Mantuanorum origine in h. l. agit nee de maiorum diuersa stirpe, nec de diuisione agri Mantuani in regiones ciconuentus sed de opiis agitur, quas en Mantuae conditor adducit ex civitatibus XII. cireum padanis, uuihus Marima illo tempore caput erat. Mantuanis accensuit denique v. 2o8. Au tem, quem inter Italos non ignobilem fuisses ex Seiulanis laciniis ad viI98 colligo fuit enim secundum nonnullos Geni frater se
446쪽
Illud adhue subiicianis nouam super loci interpretatio ne moueri posse difficultatem ex Silio, qui VIII, o I in
recensu populorum et ciuitatum Et quondam, inquit, Teucris comes in Laurentia bella inni prisca domus parvique Bononia Rheni. me Mantua eum accipi non posse, manifestum fit, quod viris doctis notatum, eum v. 94. iam eam memorauerit. Necesse igitur est, Silium verba patriis ab oris sup v. 198. huius lib. X. accepisse de Bononia, tanquam prisca cni et Patria sede, antequam ad Mantuam eondendam discessisset. Diuersa igitur et haec est ab ea, quam supra ex Seruio ad V. I98. attigimus, fabula de condita abieno Felsina, ut cum Cluueri legendum seu Bononia. auce his affundi
potest nota Iulii Sabini ad Dao3. Ipsa caput populis, qui
de Bononia hoc accipere voluit.
Lib. X, 6 racisis regnavit ψclis. Cur tacitas Ammela dixerit, varia commenta asseret semius, vix digna quae repetantur. Quae probabiliter diei
possint, haec esse arbitror Loca Lucilii Mihi necesse es, lo-t quid namsi A clas tacendo periisse, Silii VIIl. 29. Pervigil
Ven sub f. satis docent, ad illam narrationem poetam mspexisse, qua, ,eum requenter salso nuntiarentur hostes, et hinani terrore ciuitas quasi aretur, lata lege autum est rimisquiis unquam hostis nuntiaret aduentum . Postea eum veroishostis veniret, nullo nuntiante, ex improuiso ciuiras capta
isest unde taetrae octae dictae sunt, quod periere silentio. ,, Recte haec ab Aspro, nam is auctor a Iuli Sabino proditur, tradita videntur, sed lasso ad has Ausonum Amyclas reuocata, quae a serpentibus deletae suere cum ea ad Amylas Laconi. eae spectarent, quas a Dorientibus deletas esse, proditum reperimus. Nam Peloponneso a Doriensibus et Heraclidia occupata Oppida aliqud Laconies per ducentos adhue amnos tenuerant Achaei, donee, paullo ante bellum esse. nium primum, regis Toleeli ductu, Dorienses seu Lacedammonii ea loca expugnata solo aequarunt. Inter quae suere Amyclae, quae acriter restiterunt, nec nisi belli diuturnitate attritae cesserunt. Tropaeum de iis erectum pro argumento virtutis eorum, qui victi erant, habebatur. Pausan. Illi . P. 2o8. et e I 2 P. 237. Amyclae euersae vici formam permulta tempora habuerunt, clarae inprimis dei Amyclaei templo et throno. v. ibid. Ill I et I 8. De expugnatione illa Amyciarum a priscis scriptoribus pIura fuisse narrata, tum ex Pauis
447쪽
s. fi patet: - unde intelligitur, fuisse egidarum, quas Spartae tribus erat Thebis oriunda, praecipuas in o Ei Iopartes Amyclasque illis habitandas esse assignatas. Si veterem commentatorem in Pyth. V,o6 et Iol et litiam VII, I 8. integriorem haberemus plura ex Ephoro et Aristotele de hoe bello teneremus. Λ Strabones v. v. Meur Mila De IV, 3 Amyclae ab Heraelidis Philonomo concessae narrantur sed rea aut euentum non habuit, aut, si vera sunt quae Conon Naxorat 36. apposuit, Achivos una eum nouis colonis vivere pedimisit Philonomus. Ut autem hae ad Amyclas Italiae tranais ferri possent, error ille, quem toties eastigauimus, locum istit, eum non modo Graecorum eolonias per totam Italiam dis. seminarent veteres auctores Latini, verum etiam urbium otii. gines ac notitias nominum similitudine corrumperent. Urbem Amavis in his Ioela Italiae fuisse nemo dubitet. Sed no. minia similitudo fecit, ut a nonnullis narraretur, Laeonas eam urbem condidisse, et ab Amyclis suis nomen indidisso. De tempore coloniae ductae varie traditum. Alii comites
Castoris et Pollueta hue appulisse narrarunt, alii Amyclaeos cum Glauco, Minois filio venisse; apud Seruium tandem etiam nere, qui Lycurgi aetate coloniam ductam dicerent ab iis. qui novis legibus uti nollent hos enim, ubi in agro Pomen. tin escendissent, Feroniae sanum extruxisse, et partim inde Sabinos contendisse. v. Dionys malle lib. II, 49. p. 13.
448쪽
eris stilentis inor Aeneas Marti trapaeum ν it MI H is mortui corpus uno pompae apparatu ad Euandri urbem rimisιis ubi summo et paris e suoram omnium Dessu exeipitur. nterim oratoκes a Latinis missi durum Moritam urias isnpetram: quo emporis PMιio inriga suorum cadavera perquis tint, 'premaque sepulturae οηore proseauumur. Eodem quoque tempore Vmmsis, quem sub belli initium Maiam ad Diomedem miserant Latini, ad suos rediens auxilia sis Emerata renuntiat. Ea spe desiluius Latinus, ransii conuocato de summa belli consultat legatosque depaeis Ondisionibus ad Aeneam mittendos renset. Ibi Drances e Turnus pro inveterato inter ipsos odio se mutuis eo telis proseis vnt. Interim Aeneas biparιit Aui a copiis ovis armaturae σε ies planis itineribus a urbem praemittit ipse cum refiquo exercitu per loca fluis montis que imperii ad Eisserem opiri
partem contendit Cuius rei nuntio Laurentum perlato conflium amitιhur paraηturque ea, quae ad urbis defensionem putanis tu pertinere Turnus cognito per exploratores Aeneae esu
, Phinere e pat, atque ou in in alis sub fit. Inierim eques e praelium eommiuior, Doue ubi utrimque euentu pugnarur. Ibi milia magna prius ita Osium fraxe, dum coloreum, obe. Disaeerdotem, armorum eius tui rituatne apta, Areautius sequia ιών, ex in iis ab Aonte usa traiicitur. Quam ramen sacris .i, stinis eaerim Arans non is tulit Ariaram: aeam et ipse paulis post ab Opi Dianae minisera, sagitra traiectus ossensi numinas poenas persoluit Camiliae nece costimati Ruιasi fugam arripitinervolam urbis oppugnationem parant. Hus alamitati nuntio ab ea, Camiuae Omsite ad Turnum perlato, relictis quas obseviraganetistis suis auxili accurris. Eodem subsequitur et Aeneas eti uoniam imminent iam nocte praelium committi non poterat, vj que positis ante urbem easris considunt. Ductus aduersus Latino cundum erat et ieiunum rea. Tnm urbem Aeneae exercitus gnarerum accessionum et ep, merito, ut partem argumenti odiorum copia, ornauit poeat rerum narratarum, ita li ta sonere Pallantis, sepult
heum ineneidis constituiti a caesorum, reditu lagato. Hoe, quod per se pamm se rum Larini ad Diomedem. D 3 conis
449쪽
oceruium interea surgens Aurora reliquidi Aeneas, quamquam et sociis dare tempus humandis Praecipitant curae, turbataque lanere mens est, Vota Deum primo victor soluebat Eoo. Ingentem quercum decisis undique ramis Constituit tumulo, fulgentiaque induit arma, MeetentI ducis exuuias tibi, magne, tropaeum, Bellipotens aptat rorantis sanguine cristas, Telaque trunca viri, et bis sex thoraca petitum Perfossumque locis clipeumque ex aer sinistrae
Subligat atque ensem collo suspendit eburnum.
a. est abest nonnullis PIer et Helns etiam edd. vetti humam lautieh. 3. Iulius ab ad h. v. Apronianus legit mens -- bars praecipitat funera is Spectat hoc eo, quod in Medice legitur funera sic quoque Exc Burm perperam. 6. Consi unt Goth. rere perperam et hoc Truncum quercus amputatum statuit. constituit, Aeneas in tumulo. . eximius Franc tria tam Goth. tot pro var. lin. pr. Hamb. roranti Goth sec. sicque Rom. uncaque tela Goth terr virum Lutat ad Stal. II. Theb. Io
Gud. II eburneum Gud a m sec. applaudente Helusio.
consultatione de togatis cum tentius, quam, mensi re Paeis condit ibus ad e munt, ut impenderet tempusneam mittendis, et in ipso humationi caesorum militum. accessi ad urbem, Camillae funere, dolore ex surieribus Pugna a caede suorum, inprimis Pallantia. I. Altero mane post supe- .lis Lucifero visup. III, s88.rioris diei pugnam, cuius exi s. eus de tropaeo erigendo tum non diserte memorauit, luculentus quem aemulatus sed Mezentii caede territos est Stat Theb. II, 7 sqq. ad Rutulos in fugam se dedisse orationis saltem copiam com- facile quisque assequitur. Bre palandus. - tumulo seu embvitatisne studio hoc dederit nentiore loeo, seu terra Proeta, qui semper ad euen gesta aggere camporum memotum festinat, et quae ornari dixit Statius . . 8. nee possunt, omittit, an se tela trunca viri fractas Mezen-
eundis euris reseruarit, quis tit hastas sup X, 88 sqq. bis pro certo assirmet sex. Statius ibid. perfossaque
a. 3. Vae praecipitans, po vobis, a crebro arma. Ad L
450쪽
Tum socios namque onanis eum sipata tegebatae ba ducum sic incipiens hortatur ovantis: Maxima res effecta, viri timor omnis abesto, Quod superest haec sunt spolia, et do rege superbo PsPrimitiae manibusque meis mentius hie est. Nunc iter ad regem nobis murosque Latinos. Arria parato animis et spe praesumite bellum;
xa. Cum scarisius lib. IV citat onmis consipata Gothitertia 4. Is Mutaui hic Heinsanae recensionis intcrpunctionem, quae manifeste lententiam vitiabar: Maxima resis ecta viri. TNmor omnis abeso Quod superes haec sunt ete. Imo vero iungenda: imor amnis aflesto, quod id attinet, quo superes, κατα), ληιπον του πολεμου. Quae sequuntur hare sunt spolia, illustrant illa maximares secta. is et deest en et sec. Rouend. Alii apud Heins. distinguebant: et e rege super o Primitiae manibusque meis: Nzentius hie es. Parum scite. I 6. manibusque meis Mezentius Me est. Paullo durior est oratio verborum iunctura meis manLbus Mezentius bis es, talis est, mea virtute huc est redactus quod de eo superest, hoc es. Supra IX. 8 I. Hunc ego te. Eur se ares eis.
Si ea se ostenderetur, expcditior res esset nune fremum oste ditur, quod Mezentium esse ait Hoc tamen acumen veteribus. saltem Maroni, placuisse, ins v I 73. docet Tu quoque Turneonum flares immanis truncus in armis tu quoque nunc esses minpaeum. Hic locus nisi me retraheret, dicerem a frammatico alia quo totum hemittichium suppletum, versu a poeta imperfecto reli
ho in manibus . Voss. hise es monet legendum esse Marius Victorinus in Grammatica. v. Heinc ad II, 6 4. Pro adverbio Me aea Epiunt nonnulli, minus bene nec melius succedit, ii quis cum Cerda titulum imaginis animo cogitet. I7. Tunc duo Burm. 13. Arma parate an is Aut hypallage est, inquit Seruius pro armis parate animos, aut certe est mutanda diuinctio, ut iit: sema parate animis et spe praesumite bellum Atque hoc Drobat
sidium argutantur Inipp. It feta simpl. pro magna res Iata suere vulnera per o peracta. pinnitiae se vestam pugnam v sup X, DI belli, vel spoliorum, πλακροοι- a. IS. 6. ut poetice ornauerit rem I . s. I 6. Similis oratio et propria et exquisita voce. Rehillis victo Hectore Ii X, de rege Mezentio, non Tu 39I-4 ubi Herius visi no ut Sem et alii. IL