장음표시 사용
271쪽
autem Parochus quasi Parcecus a .-ἀνα-ῖα, seu ab administrando incolis necessaria sic dictus. Initium suum ordo hic Parochorum debere via detur divisioni Urbis Romanae in viginti quinque regiones hodie in quatuordecim aioni, ut vocant, dividitur factae a Marcalo . Papa, Marcellini successore, quamvis iam prius operi huic manus acu moverint inprimis S. Clemens, qui primus septem urbis regiones in totidem Notarios divisit, ut Martyrum Acta cal mo exciperent: dein Εvaristus & Dion sius Pontifices. Quare Presbyteri illi,
quos memoratus Pisa regionibus istis praefecit, a munere sacramenta verbumque divinum administi andi Parochi ducebantur. Erat autem regio illa tunc id, quod hodie Parochia, quae duinhus modis considerari potest et . primo quidem integra dioecesis Parochia numcupatur ci . Secundo Parochia vocatur
alicuius dioecesis Ecclesia, cuius populus certis limitibus est circumscriptus u e
cx . Atque hac ratione accepta Parochianni Presbytero committi solet, ut in ea haptismum, &. reliqua sacramenta popu-- lo
272쪽
to ministret, ita ut Parochiale beneficium habere dicatur in Jure Canonico , cui Parochialis Ecclesia curanda regendaque traditur. Ut autem Ecclesia Parochialis a quavis alia discerni possit, satis non est, quod sacri baptismatis fons in ea sit col. locatus, in quo salutaribus undis abluam tur Christo initiandie neque , quod in meterio cingatur, ubi certo Ecclesiae risin fideles defuncti sepulturae mandantur. Horum enim utroque Ecclesia, quae in Paroesilalium numerum neutiquam venit, gaudere potest vel consuetudine, vel privilegio, aut superioris Antistitis auctor,tate. Opus est igitur, ut populum habeat limitibus suis ac finibus distinctum, qui Sacramenta in gremio illius pere, pere, de ad sacram Synaxin, praecipuo Paschali tempore, accedere ipis iure t neatur. Ius vero istud Eccleuae P rochialis novem capitibus constitui. tur, uti docet Abbas cy de Hostiem sis et r Primo, ut in ea populus Par ino subiectus baptismum recipiat. Sin Cundo, ut quisque in ea semel in anno conscientiam a peccatis expiet. Tertio, ut la*ctissimum Christi corpus quot annis in Paschate percipiat. Quarto, ut . i cm In ru . de P .H. O Ius m. tu. δε
273쪽
iusto ac debito tempore extremam s eri olei unctionem ab ea petat. Quinto, ut eorum , qui ' matrimonio iunguntur, nuptiae in illa selemni ritu celebrentur. Sexto, ut in ea mortui sepeliantur. Septimo, ut ibidem populus diebus festis
rem divinam audiat. Octavo, ut ei de cimam fructuum partem singulis annivpendat. ' Nono, ut primitias diidem fructuum, & alias, quae de more fiunt, oh- lationes praestet, quae omn1a disertis ver.
his praecipiuntur in diversis Juris Cano. nici Capitulis. Iam vero Parochi fumictiones proprias Concilium Tridentinum velut in compendio exponit ca . Gun, princepto, ait , Divino mandatum sit om nibus, quibus animarum cura comissia est oves fuas agnoscere, pro his saeri eium inerre, verbique divini gradicatione, Ameramentorum adminifratione , ac bonorum operum exemplo pascere , ' pauperum alim rumque personarum curam paternam gera , rere, in carier a munia pasorialia δε- eum re γe. Varia heic imperantur r pri itio quidem, ut Pastores oves suas agnoscant, id quod fit per continuam in
sede sua praesentiam, quam SS. Canones Re dentiam vocante dein ut pro suis ov, bus sacrificium' offerant e porro ut ea dein Q Seg. aa. c. I. de Rasom.
274쪽
dem verbi divini pabulo reficianir do.
mum ut exemplo Pr seluceant, Curam pamperum suscipiant &c. Haec si rite facianti duplici honore dignos pronunciat Paullus in epistola prima ad Timotheum Q ubi
honoris nomine duo comple stitur, reverentiam scilicet, & subsid1um seu albmentum. Non enim, pergit Apostolus. alligatis os bovi trituranti: dignus se sperarius mercede sua. Nam olim Deus in veteri Testamento praecepit, ut bobus, quibus Hebraei in Palaestina
ad trituram utebantur, non clauderentos, quo minus de sua tritura comedere possent. Voluit itaque indicare, multa amplius Pastores animarum, qui laborantve noves in 'area Domini, fructuum participes esse debere; quam rem magis exta plicat alibi, dum ait: Si nos vobissspiria malia feminavimus , parum es , carnalia vora metamus: utpote quae semini per nos iacto comparata nullius sunt pretii. Mercedem autem Vocit, quia iustitiae titulo debetur, non quidem tanquam pretium , quod operi sacro resp.ndeat hoc enim Simoniam saperet sed ut necessarium ad vitam sustentandam submdium; quamvis Presbyter pro labore, cuinxa, itinere ac defatigatione mercedem
275쪽
proprie dictam recipere valeat, uti an, madvertit Adrianus, c & D. Bonavem
. Post Parochos memorandi venIunt C nonici , ita dicti vel a Canonica pensione ipsis praeberi solita, vel a Canone seu certa vivendi regula & disciplina iisdem pra scripta. Utramque opin1onem scite inter se conciliat Suarius ce) docens, primana
originem usumque Vocis Canonicus petendam esse a Clericis sub regula viventibus , Communemque in Choro Ecclesiastico vitam degentibus r ubi vero Canonici vitae communi valedicentes Canonias quas Vocant, & Praebendas inter se partiri coeperunt, vocem Canonicus relicta velut prima statione ac etymologia ad alteram d
flexisse, scilicet pensionis Canonicae. Duantiquitate Canonicorum major est inter Eruditos controversia , quorum aliqui negant ante Seculum VIII. in Ecclesiis Cathedrariis, vel ut nunc adpellant Cathedralibus ullos fuisse Canonicos talii ante seculum III. rara Canonicorum vestigia detegi posse existimant. Nemo tamen facile inliciabitur, iam ab Apostolorum aetate Clericos in Ecclesiis laudes divinas cc Quodlib. v. art. r. d In . di . as.
276쪽
vinas deeantare solitos esse , non secus ae hodie Canonici ficiunt, & cum Episcopo praefuisse reliquo fidelium gregi instar Ε clesiastici cujusdam Senatus, qui Presb-terium dicebatur. Unde dignitatem aemunus Canonicorum adparet esse in Hierarchia Ecclesiastica antiquissimum, quam. vis nomen posterioribus primum seculis imvaluerit. Diversi autem ordinis sunt Canonici, alii Ecclesiae Cathedralis, alii Colo Iegiata: quidam Seculares, Regulares alii Ex his qui in Ecclesia Cathedrali sunt conis stituti, caeteros Clericos dc Canonicos diis dignitate antecellunt. Quapropter summus Pontifex eis causas delegare solet, non mimis quam Clericis dignitate praeditis f). Canonicos autem omnes ab oriis gine sua fuisse Regulares non vana est conisiectura, quum simul in eodem loco habitare consueverint, in communi dormitois rio somnum capere, in eodem triclinio ad communem mensam prandere ac Carnare, ut facilius 6c commodius ad laudes divinas in choro canendas surgerent & comvenirent, atque ut Vitae ac morum praeceptis imbuerentur, ut legimus in Co
277쪽
r,tore celebrato ci). Quare Secularium nomine intelliguntur ii, qui ab hac vita
communi succedentibus temporibus vel se ipsos exemerunt, vel aucioritate E clesiastica fuerunt exempli, ossicio ac dignitate retenta. Est autem , proprium Canonicis omnibus ossicium , in choro.
Preces , quas dicunt Horarias, seu statis horis decantare, & sacris in Ecclesia operari.
De sacro dicendi plura paullo post occuso se se offeret: per horas autem Canonicas intelliguntur eae preces, quae ad Deum laudandum, opemque illius divinam implorandam certis statisque horis secundum Canones Ecclesiae fundi, rec, tari, aut cantari solent ac debent. Originem huius rei Polydorus Vergilius Odc quidam alii, ut Maurolycus in Martyrologio ad a7. Augusti, ac Supplementum Chronicorum ad Pelagium I. vel Pelagium II. reserunt, a quibus legem Ecclesiast, eam de septem Horarum Canonicarum ossicio a Clericis persolvendo latam fuisse Contendunt. Alii vero institudam hoc D rnaso I. rursus alii Gregorio I. tribuunt. Verum si historias Ecclesiasticas, & P tres Clementem, Cyprianum, Basillum, chry ci Cl. xar. M a 6. de Inveni. rer. e. a.
278쪽
Chrysestomum , Athanasium &c. consuIMmus, fateri necesse est, jam inde ab Apostolorum temporibus Clericos certis diei ac noctis temporibus in Ecclesiam convenire consuevisse, ut psalmos preces, hymnOMRue Deo decantarent. Quare verosimit . Iimum est , Pelagium L aut II. legem tmIisse, qua ' Clerici preces horarias septies in die persolvere iubebantur, ita ut quod antea usu & consuetudine antiqua servabatur, lege dein lata perpetuo in Ecclesia custodiretur. Ad numerum horarum quod adtinet, in duas sententias abeunt Auctores, quibusdam horas octo adsignantibus, quum in psalmis Regius Propheta profiteatur r Septies in die laudem dixi tiari: postquam eodem psalmo dixerat: --dia nocte surgebam ad confitendum tibi, ubi diem a nocte videtur distinguere. Aliis Contra numerus septenarius placet, innixis auctoritati Concilii Cabilonensis II. cl): ubi septem duntaxat numerantur: ac Cassiodori versum illum septies in die sic exponentis sententiae r is Septem illas is significat vices, quibus se Monachorum pia devotio consolatur , Matutinum , ,, Primam , Tertiam , Sextam , Nonam ,
is Lucernariam id est Vespertinam Com- ,, pletorios & Nocturnos, videlicet psiati
279쪽
m . ,, Sed litem hanc optime cominposuisse videtur Turrecremata cm , dum asserite olim in multis Provinciarum eo, etesiis nocturnas vigilias divisas fuisse atque seiunctas a Matutinis laudibus, proinde tum temporis ossicium Dius. num vere in horas octo fuisse distribu .
tum et at vero nostro aevo usu rec ,
ptum esse, ut Matutinae Laudes simul cum Nocturnis Vigiliarum psalmis decantentur, atque ita septem duntaxat horas numer xi. Suffragatur huic lantentiae Glossa, cn ubi versus sequentes a pietate commemdandos in medium producit.
Hac sunt , Atmar propter qua V 2b
Matutina ligat arsum, qui crimina purgat IPrima replet sputis et caussam dat Tertia
Sexta cruci ne tit 1 latus ejus Nona bi pertie Vespera deponite tinnulo Completa r ponit. XL. Aliud genus, quod Hierarchiam constituit, sunt Saceidotos seu Presbyteri. Pri
mum Tract. 73. in e. μυθter. δ'. 91. q. T.
280쪽
mum nomen a sacris seu sacrificiis , quae offerunt, ortum suum habet, iamque in usu fuit longo ante Christianam legem tempore, quum Numa Pompilius Sacro.
Tum apud Romanos Auctor nomen hoc iis indiderit, qui Romae sacra curabante Ait rum graeco idiomate seniorem, velut aetate ac dignitate venerabilem sonat. Nam uti
nimadvertit Durandus is , in Evangelio O fere usque ad tempus irenaei Sacerdotes Presbyteri & Patres dicti fuerunt. Pe peram heic agunt, qui Episcopi, ac S cerdotis seu Presbyteri munus ac dignit tem inter se confundunt, partim haer lici , ut Aerius , Wicleius , Calvinus, partim mali Critici. Quamvis enim inb io Episcopis ac Sacerdotibus nomen Presin hyceri commune videatur fuisse, iunctio tamen & potestas utriusque semper erat Peculiaris. Ita definit Tridentinum cpas, Praeter caeteros Ecclesiasticos ordines,s, Episcooos qui in Apostolorum locums, successerunt, ad hunc Hierarchicums, ordinem praecipue pertinere, & po- ,, stos, sicut Apostolus ait, a Spiritu S. α, regere Ecclesiam Dei, eosque Presby- teris superiores esse. Demonstrat hanc ordinis utriusque diversitatem Hierarchia