장음표시 사용
261쪽
dunensibus, Florentino, Lateranensi qui to, ac demum in Tridentino Oecumen eorum postremo ipsis habitus est. Praeter haec Cardinales a caeteris Praelatis disti guit praecipue ruber Galerus, qui ab Imnocentio lV. in signum fundendi pro li-hertate Ecclesiastica sanguinis in Concilio Lugdunensi I. an. Iaas. iis impositus est rtitulo vero Eminentia Innocentius Millos honoravit edita hanc in rem publica Constitutione an. Is 4. qua sancivit, ut absque ullo facularis denitatis addia
tamento non aliis titutis nuncupent- , nee
uti inter eos Eglat, quam Eminenti miω Reverendissimi, nec non Emineatia Reverendissima. His autem praerogativis non ante 'irui licet, quam cur Ecclesiastica
thrasi utar Pontifex iisdem os aperuit Q.
emni ritu, quod hac ratione neri cori. suevit. In primo ut vocant Consistorio Papa recens promotis Cardinalibus intei, dicit, ne quid tum in Praesulum conventibus aut consiliis prius loquantur, quam percepta reliquorum Cardinesium senten. tia ipse os illis aperueriti in sequenti vinro, aut tertio Constitorio Patribus omnibus, antiquis & novis simul congregatis ac considentibus, idem Pontifex ad novos conVersus eos excedere loco iubet ac expectare, donec antiqui de aperiem
262쪽
do ipsis ore interrogati mentem suam e plicarint: Si consenserunt, advocantur novi, iubenturque suo quisque considere loco, quos deinde Iurgentes ac stantea paternis monitis instruit Papa, modumque tradit, quem in Consistoriis, domi, publice ac in omnibus suis functionibus ohservare debeant: tandem finem dice di his verbis facit et Aperim vobis os tam in eollationibus , quam in consiliis,
atque in electione Summi Punt eis , in 'omnibus actibus, tam in Consi oris, quam extra , qui ad Carrinales spectant , ω os soliti sunt exercere , in nomine Patris tri.
Haec de Purpuratorum Patrum Senatu, qui unum cum Papa taliquam Capite coropus peculiare ac eminens constituit.
XXXVIII. . Sequuntur Patriarchae, qui in iure d,
eundo Archiepiscopis Superiores sunt. Nam uti Episcopus uni tantum civitati. Archiepiscopus vero uni Provinciae prae sidet, quae multas civitates, quarum sininsulis suus est Episcopus, complectitur; uc Patriarcha multis praeest provinciis, neque .lum in Episcopos, Verum. etiam in Archiepiscopos poteitatem exercet. In prima Ecclesia pro temporum illorum iocorum angustiis tres fuerunt hac diis
263쪽
state consipicuit Patriarcha Romanus,' Antiochenus, & Alexandrinus, quibus postmodam auctoritate Concilii Nicamlaccessit Hierosolymitanus & Constantin politanus. Horum trium priorum originem ac excellentiam Philippus Bert rius kb repetit ex amplitudine trium illarum urbium, quae Patriarchali sede fuerunt donatae. Et quidem de urbe Ro 'ma res extra dubium est, quam Tullius vocat Orbis Dominam: Ammianus Tisse Ilum totius mundi: Palaemon apud Ath naeum orbis universilitomen. Hieronymus vero inscribens Eustachio Commemtarios suos in Ezechielem e toti orbem ait in ea Urbe interiisse , quum excisa es; tanta erat illius amplitudo. Alexandrinae urbis magnitudinem Eunapius in AEdesio his verbis celebrate ,, Erat autem pinis pulosa Civitas Alexandria, & propteris Serapidis fanum alter quidam orbis D terrarum t innumeri confluebant gres, gatim ,, . De eadem Dio Prusteus l ipsos alloquens Alexandrinus: Civitas v fra, inquit, multudine F loco immem fum quantum dimere, aperte fecundas obtinet partes inter omnes, quae sunt sub
caelo. Ammianus vero verticem civit tum
264쪽
eum adpellat. Tandem Antioehlam SP viae lose hus cm ita celebrat et istiochia Syriae metropolis est, quae pro-υ prer magnitudinem de rerum copiam ,, tertium locum inter omnes orbis Ro- ,, mani civitates obtinet,,. D. autem
Chrysbstomus inter alia Magni Ignatii emcomia hoc recenset; quod eum populum cscilicet Antiochenum rexerit, qui da.
cenis contineret hominum millia.
Ex his ergo Philippus, de quo dixi,
Berterius probare conatur, tres urbes istas a S. Petro Patriarchgius praerogativa do. natas fuisse habita magnitudinis de praestantiae super omnes Orhis urbes rati me. Verum haec auctoris istius sententia verum peritis non probatur, quibus non ad magnitudinis mensuram dignitas P triarchalis collata fuisse videtur. Vera Igitur ratio, cur solis tribus illis urbibus eo tempore honor iste habitus fuerit melius inde petitur, quod S. Petrus ill rum fueris: peculiaris Episcopus. Nam quum omnes eum Ovilis Chruti summum Pastorem 'gnoscerent, quidquid ad i sum quoquo modo adtinuit, praecipua semper veneratione dignum credebatur. At memoratis tribus Patriarchis postm
inam auctoritate Concilii Nicaeni saltem
265쪽
.aliqua dignitatis parte accessit ineros Umitanus ob reverentiam loci, quem Servator ipse praesentia sua, tantisque mysteriis & miraculis illustravit: dein de Constantinopolitanus, quoesam eam in urbem antiqua Roma a Constantino M. translata Hit. Inter istos tamen quatuor Patriarchas semper obtinuit primas Romanus , eique caeteri ceu supremo totius Ecclesiae Capiti se submiserunt, doneo circa annum 8ss. motius Constantinopolitanus fiunoso illo schismate Graecam Ε .lesiam a Romana separavit. Illustria
quoque fuit in Occidente patriarchatua Aquileiensis, quo postmodum diviso in Gradensem, & Aquileiensem culini eivbtate Venetae ditionis collocatum prior
nempe Gradensis a Nicolao V. lublatus Venetias migravit; posterior vero nimiis rum Aquileiensis an. I s I. a Benedicto XIV. suppressus , ac in duos Archiepiscopatus, Goriciensem & Utinensem, mutatus fiala. Caetera maximam Patriarcharum dignit tem amplissima quoque iura comitantur, quorum quatuor potissimum enumerat
Glossa Q, scilicet: quod Pallium, pomquam id a Pontifice acceperunt, suis M tropolitanis illud iure conseranti quod iidem G In c. Antigua de Pr,
266쪽
iidemMetropolitani recepto pallio iurameli, ii religionePatriarchis se obstringant ad ob dientiam ipsis & Ecclesiae Romanae pra standam et quod ante se Crucis signulis argenteum deserri iubeant, praeterquam in urbe Romana, & ubicunque Roma nus Pontifex praesens fuerit vel ejus L gatus Pontificiis insignibus decoratus r. quod Episcopi suis Metropolitanis era, termissis iure ad ipsos primo adpellaro possint. Patriarchis proximi sunt Primates, qui praesunt Civitatibus, quibus subiectae lane aliquae Provinciae. Amplior eorum est dignitas de potestas, quam Archiepist . porum. Nam Anicetus Papa decrevit, ne Episcopus crimen Metropolitani sui ad alium, nisi ad Primatem aut ad sedem Apostolicam deserrete idem Pontifex co vetuit, ne Archiepiscopi Primates num
Post hos summe conspicui veniunt Adichiepiscopi. Graeco idiomate Archiepiscopus idem sonat ac Princeps Episcoporum, seu is Episcopus, qui in una Provincta praeest civitati primariae ac metropoli , cui subiectae sunt aliae civitates, totidem habentes Episcopos , unde & MetropolLtanus dicitur. Insigne autem Λrchiepisco. c. MELAE M.
267쪽
palis potestatis ac dignitatis est Pallium, de quo in Iure Canonico exstat Titulus de auctoritate usu Rallii, quod vestis
candida est, ex lana alba contexta, a
aue per modum circuli humeros comringens, duabus fasciis a fronte & a tergo defluentibus, & quatuor crucibus purpureis distincta, quarum una pectori, altera sinistro humero, dextro tertia, quarta lcapulis insidet. Origo illius quam antiqua, tam incerta est. Rupertus p scribit, Maternum a S. Petro Trevirinmissum haereditatem pallii suis in ea Εωclesia succetaribus reliquisse. Eusebius Caesareensis primam Pallii institutionem D. Lino tribuit, ita ut sicut Ephod insigne fuerat auctoritatis sacerdotum in Synag ga, sic Pallium esset in Ecclesia insigne potestatis Pastoralis r alii a Clemente I. Archiepiscopos hoc ornamenti genere circumdatos fuisse tradunt, quod peti sele re hac verborum formula refert Auctor
Rituum Ecclesiasticorum q) r Ego ΝΗ. electus Ecclesiis NB. instanter, instantius, inseanti me peto mihi tradi, assignari mihi pallium de eorpore sancti Petri sumtum, in quo G plenitudo Ponto
268쪽
mani Pontificis auctoritate Consecratur,& ex ara illa sumtum ad Archiepiscopos
Praesulum in Ecclesia ultimi sunt Epi copi, quod nomen e Graecia in Latium, &ab Ethnicorum secta in Ecclesiam transisIatum fuit. Nam graecum in latinis Imper , & σκοπὸς In pector sonat, ita ut Episcopus idem sit, ac qui super alios
intendit veluti speculator & excubitori Unde Cicero ad Atticum scribens ait rvivit me Pompejus esse . quem tota hac miritima ora Baleat Bris πιαν, id es, o eulatorem γ cusodem. Apud Ethnicos
autem veteres nomen fuit Magistratus, cuius erat panis & coeterarum rerum ad cibum & victum pertinentium curam habere. Translatum est igitur nomen hoc
a prosano civili Magistratu ad sacros Eccle- siae Praesules & Antistites, quod illorum praecipuum manus sit, gregis sibi commissi moribus ac vitae invigilare, eique de Verbi Divini & Sacramentorum p bulo prospicere. Praeterea proprium Episcoporum officium est, histismate abimios confirmare, Dei ministros ordinibus
269쪽
sieris initiare, Dioecesin obire, in eaque ad Dei cultum & animarum salutem Curi. cta rite ordinare Sc. De Institutisne Episcoporum celebris olim fuit controisversia in Concilio Tridentino, uti resert Pallavicinus cr et num ea proficiscatur a Deo sine interventu alius, uti asser
hant Episcopi Hispani; vel per Pontifi-Cem Romanum, tanquam Christi Vic, rium, quemadmodum sentiebant alii, Pontificis studiosiores. Fervebant partis utriusque studia fere usque ad contenti nem. At Iacobus Lainius S.I. Praepositus Generalis extra ordinem postremus disputavit, dc integrum tempus solus explevit. In exordio sermonis commem
rarit, ter se illi Synodo interfuisse, lubPaulo, sub Julio, & sub Pio Pontifici.
bus, semperque se usum sinceritate i quendi absque suco, eaque etiam in praesente negotio se usurum professus est. Postea quaestionem ipsam ingressus eius indolem explicare coepit, aliorum opinionem refellere, suam proserre senten. tiam , multisque illam argumentis confirmare. Tenuit autem, ac diserte non minus quam solide propugnavit sentenotiam, qua in Episcopos proxime a Deo derivari potestatem Ordinis demonstra. viis
270쪽
vit, non item Iurisdictionis, de qua potissimum lis erat, absque intervenient: Christi Vicario, ac D. Petri Successore. Oinnia tanta vi rationum , tantaque eloquentia pertractavit, ut multi Patrum oppositam secuti sententiam vel aperte eam deleruerint, vel mentem suam uberius &accommodate ad sensum Lainii declar
rint. Caeterum Insigne Episcoporum semper suit cathedra seu Thronus, qui sedes est Augustior in Ecclesia, & caeteris aliorum Presbyterorum sedibus excelsior, scilicet rut in mentem revocarent, ait S. Α
is gustinus, in Urim. Ia6. altiore se itari loco tanquam in specula constitutos, ,, quo oculorum acie pervigili atque im,, desina in tutelam gregis incumbant, ,, tanto caeteris virtute & probitate clariores, quanto magis essent sedis ho- ,, nore aC sublimitate conspicui,,. In multis Ecclesiis argentea fuit, quemam modum observat Mabillonius cs , tam tusque honor illi habebatur, ut instar sacri pignoris asservaretur. Talis erat Hierosolymis, quae fuit S. Jacobi Fratris Domini, & Alexandriae B. Marci Eva gelistae. Praesulum ordinem in Hierarchia ΕσHesiastica excipit Parochorum ordo. Est