장음표시 사용
241쪽
Riae ad quaestionem nostram,qua proposuimus,pertinere videntur; ideo ca teras consulto praetermittetes ad alias regulas transibimus, si illud tamen n5 omittamus , quod post alios docet Fel. d. cap. Rodulphus num. 26. & 3,
t dictionem,mox,&alias similes,quas paulo ante recensisimus, tunc demum esse latae seruentiae, n isi hingantur ve his necessario requirentibus sententia, siue ministerium hominis; ut si, exempli gratia, diceretur, mox,vel protinus
condemnetur, ut in l. 2. C. ut lit. pend. sed ,ex tunc condemnetur,ut in cap.excommunicamus 3.qui autem de hqrer.& alia huiusnodi, quae ibid. Tiraq. latius prosequitur. Ex quo fit,ut verum sit,quod su p. r. regula ad fin .admonuia 3ymus t valde dubitandum esse de eo, quod dixit Carbon. d. disput. 6. versic. tertia remita, nimirnm verba illa , ipso iure excludatur, vel priuetur, & simialia esse latae sententiae; nam ex i)s, quae statim diximus,constitiesse ferendς, caelictio illa, ipso iure, quae aliis latam sententiam inducit, iungatur verbo significanti ministerium nominis.
nta Regula esse potest. Vbi Iex ait Gransgressorem non resse ab Elui
1 dilicto,donec nam luerit,ut in cap. Romana, quod est I .g. procurationes, de censin 6.tunc est canon latς sententiae . ita Camon. d.disput. 6. post mediuversic. tertia regula, cum lex ait; idem
Ira esset, ubi lex diceret, quod traia 3rsit obligatus in conscientia ad tuendam poenam illam. Sic Carbon. ibid. versic. se daregula,& Alphons Castr. loc. cita subdens huius regulae reperiri exemplum in iure comuni Canonico, aut ciuili, sed in legibus regni Castellae . facit tamen aliquo modo tex. in capit. commissa g. caeterum, de m .de elec in c.nec no in cap.Vnico M. qui vero de cler. non resid. in s. sed expressum locu habemus in Extrau. 2.- desimon. in commvn. S in Trid. c. sess. 23x. I. s. si quis autem,de reserm.
Sex in Regula verbuni,& participiu i futuri temporist regulariter impottae
canonem ferendae,non autem Iatae sententiae. Glos in l. criminali, ubi Bart. Bal Salic. Ang. S alii C de iurisd.omn. iud. Fel. d. cap. Rodulphus num. 2 . 3 o. dc seqq. passim, Abb. & Imol. d.cap. si diligenti,de ser. copet.late post alios
seq. de Carbon. d. disput. 6. in princi p. versic. secunda regula. Fallit autem εχ haec regula primo, t quando alias lex esset elusoria; ita Carbon .d.vers. s unda regula, late Tiraq. d. φλ. reue 43 intur,num. s. Secundo, ubi t legi, vel constitutioni pςnam imponenti per verbum futtiri temporis alia costitutio idem plane disponens superueniret; navi aliqii id addat priori, licEt loqueretur per verbum futuri temporis, adhuc induceret canonem latae sententiae, ita Iate Tiraq. d. Verb. restertatur, nil. .
de sequen. Tertio fallit i ubi verbii m-
turi temporis geminaretur, ita ex communi omnium seia opinione quam plurimis relatis Tiraq. d. Verb. reue tatur, num. Q. 68.1o. dc trib. seqq. nominem inquiens se reperisse,qui de haere dubitaret praeter Fel. cap. vlt. col. r. deois deleg. dc Dec. in l. cum posteaquam post med. C de pact. cum quibus postea etiam senserui Alph. Castr. locicit.& Carbon. d. versi. secunda regula, proquibus nonnulla quoque idem Ti-raq. num. s. & Α'. adducit, quae non modicam vim ha nt; quare pro con-
4I cordia puto dici posse, quod i si quide
geminatio fiat de verbo non principali significante siminim tempus , aut fiat continenter, nulloq; interposito in te uallo temporis,aut orationis, ut si dicatur,etit irrita dus,de cassandus, seu fructibus,ac distributionibus privabitur, iisdest, spoliabitur, procedat posterior opinio negas; si vero fiat illa geminatio
aut in diuer tepore, aut in eade quiadem dispositione, in diuersa tame oratione, ac verborum coplexione Unnui lis verbis disparatis interiectis, tunc prior opinio affirmans locum habeat. Quarto fallit secunddin Tiraq.d. vem. Ff 1 reue
242쪽
- reuertaturnum. 14. quando i verbum futuri tenaltaris pro sertura testatore, vel bi gratia inquit, si haeres meus in testati erit uxorem meam, priuetur limreditate; tunc enim initelligitur ipso iure, allegax inter alios Bal. in l. I.col. 7. C. de tris, quae poen, nomin. & Fel .d. cap. Rodulphus col. II. num. nahi 24. vel sic. priuetur, de rescrip t. Veri,ni ad- . missa pro nunc huius fauentiae doctrina fallitur Draq. dum verbu hoc, priuetur,& similia recenset inter verba faturi temporis; nam, ut de se patet, Mmpr. in reg. I. admonuimus, sunt prς- sentis teporis Imperativi modi. Qiun-
s to fallit, quando ex alijs verbis
ipsius constitutionis utentis verbo futuri temporis apparet mentem constitutionis esse, ut inducat latam sententiam,vt post Glos & Gemin. in c. qui G uis verbo,sat,de elect. Fel. d. cap. R ulphus col. I9. num. mihi 26. versic.& subdit,& alios docet Tiraq.d. verbo reuertatur nil. 63. Sexto fallit, quando
48t ex alijs legibus ,&constitutionibus costat illud verbum fit turi teporis esse latae sententiae; ita late Tiraq. ibid. iiii. 4964. Septimo filii ubit quis priuatur ratione status incompatibilis ; nam tu csemper ipsbiure priuatur ex sententia
Bal. in cap. I. g. qui clericus per illum tex. tit si de Dud.fuer.controuercinter domin.&agia. Fel. d. cap. Rodulphus num. 29.& Tiraq. Vbi lii pr. num. 61.3o Octauo fallit, quando i verbo futuri
temporis iungitur participium praeteriti temporis, ut si dicatur, nouerit se suspensum; nam luc est canon latae sententiae. ita Fel .d.cap. Rodulphus num. 3o.in iiii.& post alios Tiraq.d. Uerb.reuertatur,num Jo.72.6 duob. seqq.ubi
id latius comprobat , idemque est, ubit huiusiuodi verbo futuri temporis
iungitur verbum, quod suapte natura est latae sententiae,ut si dicatur, nouerit se ex comunicationi subiacere, Ut post Glosin cap. ex inmunicationi ,& ibi Abb.evira de raptor. tradit Tiraq. mp. num .7s. Nono fallit secundu in Tiraq. d. vere. Leueriatur num. 66. quanda
at verba futuri teporis sunt verba de claratoria, allegat Abb. in cap. si dilia genti col. . num mihi I 8. de fbr. compet. qui exempli sic. at quidem in Verbo praesentis temporis indicati iii, dum amfert in exemplum, si dicatur, decernimus uiribus carere, tamen absolute anserit sicut Tiraq. intendit, verba, quae non sonant in praeteritum,si sint declaratoria, inducere canonem latae senten . tiae; quinauis autem non videam, quomodo huiusinodi verba declaratoria, decernimus,declaramus, de similia d ri possint in lege, constitutioneue aliqua inaxime perpetua, quae senet in t pus futurum dicendo,decernemus,d . clarabimus &c. in persona illius, qui legem fert, poteriant tamen ab eo, qui
constitutionem condit, dirigi in iudiacem, sub hac forma iudex declarabit,
aut decernet, illum talem poenam incurrisse,& tunc verum est, quod docet Abb.&Tiraq. quom inopinioni, i ins t men non relatis, assentitur etiam Caria
ta, si legislator. Vel etiam locum habe- ibit haec fallentia in constitutione temporaria ; poterit enim Episcopus statuere in aliquo edicto aliquam Poenaei, qui aliquod delicuam commiserit
cum illa clausula, decernemus, seu declarabimus eum incurrisse, aut subiacere poenae a nobis inflictae, & c. quod idem ea de ratione procedet in eo quoque, qui legem perpetuam condit pro tempore, quo ipse vivit, cu pro eo dumtaxat tempore possit decernere, ac d clarare,non item post obitum, ut patet ad senim. Septima,& postrema regula haec sit. Quando lex continet verbum commia nationis,ut si dicatur,sub poena sub imie minatione sub districtione, sub m Iedictione, sub anathemate, dcc. tunc 33 est cano serendae sentetiae. haec regula tradi tur a Glo. in c. i .de sagiti. strialib. 2.de potest. leg. poenal. c. I. dc est comunis opinio, prout testatur eani sequentes Tiraq. d. Veib. reuertatur nu.
243쪽
I autem haec regula, quando ' simul cithis verbis apponerentur alia impnrta tia latam se rentiam, ut si dicatur, sub Ioena excommunicationis, quam statim cotra ueniendo incurras, quam ipse facto incurrat, quam ex nunc prout ex tanc, vel simpliciter,ex nunc proserimus, aut alia similia, ut docet Car-hon .d.disput. .in princip.versici prima quando lex, de late probat Tiraq. d. Veib. reuertatur,ntim. 239. & 26 l. quo loco sex quoque alias restrictiones nu . ius regulae' aiffert, quas, cum eae parum ad retii nostrain faciant, omittemus. Praei nitio quinto , de ultimo, reum post commissiam crimen considerari posse in duplici statu; primo ante sententiam siue condemnatoriam, seu, ut alij loquuntur, infli Huampcmae, ubi poena non est a iure inflicta, sed per iudicem inflige da ; siue declaratoriam commissi criminis, & poenae incursae, ubi ea iam a iure inflicta est; secundo post huiusnodi sententiam codemna toriam, vel declaratoriam, sed ante illius executionem. Similiter condemnatio intelligi potest, quod facta fusiit ita, ut esseebim suum sortiatur, vela die comissi criminis, vel solom a die ipsius condemnationis. In his omnibus vertabitur huius quaestionis disputatio; ad quam facile erit i s, quae hucusque admonuinans praemissis, respondere,quod, ut dilucidius fiat, id omne nonnullis propositis, in mediumq; allatis conclusionibus quam breuius fieri poterit absolvemus. Prima conclusio. Lex poenalis continens sententiam ferenda i non obligat etiam in conscientia reum ad eam subeundam ante sententiam iudicis condemnatoriam. haec opinio est communissima Theologorum ,&Canoni-siarum, ut testatia r Ludou. Carbon. d. trach de legib.lib. 8. disput. . versi. primma positio; quam inter alios tenet S. Thom. 2. a. q. 62. art.f. dc ibid. Caieta Sol lib. t. de rust. & iur. q. s. an. 6. Alia phon. de Castr. lib. 2. de potest.leg. γγ ml.c. 2.& lib.a. de iussi naret. punit. c.
Anchar. Jcalij in cap. cum secundo mleges de ira rei in s. atq; haec conclusio nullam habet difficultatem; ideo enim dicitur ea lex poenalis cocinere sententiam ferendam, quia poena no est 1 iure inflicta, sed i iudice inflige da; certum est autem p enam non esse subeundami antequam infligatur; quare omnino rei cienda est opinio Deci 3 in c. I .de constit. V Io. Ferrari; in I.quod a quopiam T. de re g.tur. quatenus sine ulla distinctione dictit omnes leges poenales obligare in conscientia ante iudici μῖntentiani siue huiusnodi lex cuntineat ferendum sententiam, siue latam. Sed Π neque t admittenda est eorum opinio, ut sententia iudicis,&condemnatio ita casu continente ferendam sententiam retrotrahatur ad diem commissi criminis; in hoc enim disse est,quod fiat ipsis iure, vel per sententiam,nam priori ca-38 sui tenetur reus ad restitutionem fru- initima die commissi criminis, no a tem posteriori, ut late, & optime com probat Tiraq.d. I. si quam Verbo reuertatur nutri. 268. de Leqq. Cui tam decisioni non obstat quod supta a. pata
huius trach. quaest. II. in 1. praemis Lex eod. Tiraq. d. Uerb. reuertatur num.
272. de alin docuimus, clericum, qui transiit deli etiam, propter quod priuandus sit beneficio, postquani est priuatus, teneri ad restitutionem fruciau, quos percepit a die commissi criminis; primo enim illud procedit in vero crimine,&delicto, propter quod clericus Iriuandus veniat beneficio,nos autemtic potissimu loquimur de improprio deliciae , quod accidit ut plurimum in omittendo, puta quia clericus nota, seruierit Ecclesiae, dui in isq; non interfuerit; deinde illud quoque tunc demuprocedit, clim clericiis ille post comitasti m deliinim non semierit Ecclesiς,ut
eod. loco admonuimus, atq; adeo nonia priuatur clericus ille frumbus propter crimen, seu etiam vigore senten-riς condemnatori , quam cuia Ecclesie debitum fieri litium no prcstiterita, quq tame etiam ibidem teinperauimus ni a. Dini
244쪽
desiellam illud occultum delinquetem ipso iure ministrare impediret, puta si
irregularitatem, aut sis pensionem induceret tunc enim seritienti, & ministranti in officio, quod exercere non poterat, fruetias concedendos non esse
Secunda conclusio. Regulariter loquendo quamuis lex poenalis cotineat Ialam sententiam, seu poenam infligat 19 ipso iure; tamen i ea subeunda non est' ante sententiam declarationis, seu declara liniam csimissi criminis, vel por-nae incauta. h. aec est communis opinio
Doch. Theologorum,&Canon istarum praeter Alphon si Castr. d. lib. 2. depotest. leg. poenal cap. 8. & Abb. in cap. r. de constit. & cap. dilecti,de arbitris; eam enim inter Tneologos secutus est S. Thom. 2.2. quaest. 62. arr. 3. ad priamum, & expressius Caiet. ibid. MinSum. Verb. p a Siluestr. Uerh. h resis I. . I 3. dc Verb. Assamnus mi aest. 1. Adrian. quod lib. s. art. I. Io. Med. C. de restit. quaest. I. Ledes. Secunda
in princi p. versic. de quia iam quis instabit, & Ludou. Carbon. d. tra delegi b. lib. 8. disput. s. ferε per totam,
inter Iuristas Nauar.i Manual .de Orat. 6c hor.Canon. cap. 2 I..num. 4'. ubi de communi restatur, idem in Manual.
i t 8.ubi etiam seipsum allegat in rubr. de poen. cuius repetitio apud nos non extat ,& in cap. Daternitas I 2. quaest.2. cuius repetitionis fragmentum dumtaxat habemus, Glo. d. cap. fraternitas Archi d. in cap. cum secundum leges, de haeret in c.&in cap. I.ubi Io. An. de homic.eod. lib. Alex. in l. si quis maior C. de transacti Fortun. Gars in traist. de vicis n. il lat. i 8. & post ad ios Couar. in Epit.de sponsal Ac matr. par. 2.cap.6.
6.8. num. Io.&Fel. in cap. audiuimus, simon anelii is ci cap. Rodulphus nu. Is s. de rescrip. allegant ad id serEomnes rex .in d.cap.cum secund ei in leges, de h. vret. in 6.ubi statuitur .ne bona haeretici occupentur, antequam per iudicem Ecclesiasticum fiat declaratio de crimine commi mo, haec autem dispositio quae secundum omnes continet lata sententia, iure trahenda est ad cari ras poenales dispositiones, hq restringendae sint, siciat fauorabiles ampliandae,c.odia de reg.tur. in 6. cu ibi not. de
cosuissimi l. Ratiot autem praecipua huius sententiae, quam latius prosequuntur praecitati Doch. maxime vero Sotia. d. aria, . ea est, quoniam obligatio legudebet esse conformis naturae,& tolerabilis; sed, si regulariter obligarenti ges poenalees ad soluendam poena antestntentiam iudicis, essent cotra ius naturae, tum quod oblignent, ut quis seipsum proderer ; soluendo enim poena manifestaret se reum criminis;tu quod obligarent, ut quis se ipsum puniret, quod est valde graue, & contra natura Itanae, quae est, ut ab alio inseratur; iii denique quia muli occumini circun stantiae tum in crimine, tum in pers na, quarum ratio habetur a lege, m xi md vero habenda est in in metenda poena, aqua quaevis causa excusati ur. vulg.debet ergo reus audiri, quia λαε dignus est remissione vel totius, vel partis pcenae; neque in causa propria debet esse iudex; quare crimen, quod uniendum est,prius iudici deferri doet;vndemanauit illud Gregorij in c. sicut sine iudicio,1. quaest. I. neminem sine iudicio codemnari debere. Accedat quoq; ad huius rei cofiimationem exemplum illud,quod nonnulli recensores a merui. statuta est ipso iure na confiscationis omnium bonorum haeretico, vi habetur in d. p. cum secundum leses, de haeret. in 6. cum suisciscordi ibi per Glos & Doct. allegatis; fuerit aliquis per diem integri imin haeresi, quam fgno aIiquo exteriori. sed occulto mantiastauerit; sequenti vero nom idemmet resipiscat; quis taliauquus, ac dirus, vel potius mentis ex Pers
245쪽
pers fuerit,qui dicat, hunc teneri spori, te bolia sua si sco deferre t Ex his igitur satis ni fallor confirmata manet re uia haec, quani in hac conclus propo uimus.Qu9d si quis contrariae opini
Dis argumenta eorumq; solutiones h here cupit , consulat inter caeteros Sol. d.art. , .cocl. ι .& Ludou. Carb.d. lib. 8.disput. 7. qui tamen ea potius afferre debuit d.disput 9. ubi huius conclusi nis argumentum pertractat. Limitatur autem primo haec regula, seu coclusio, cir ut non procedat in poena spirituali, hoc est irregularitatis,& in cessiris. ita Nauar. Castr. de Caiet. loc. cit. Sol. d.
art. i. conclusa. Lope Z. d. cap. o. versi.
secundo quia dici solet, & Carbon. d. disput.'. versi. secunda positio, ubi hac ait esse communem doctrinam , in qua omnes Theoloeti, & Canon istae conia ciniunt. Secundo limitatur ' in poenis ipse iure appositis per modum condiationis maxime a testatore iuxta ea,quae
supra diximus praemiis. 3. circa mediii,& praemiis. reg. 6. fall. nam eae debemur in foro conscientiae ante iudicis
dec Lirationem. ita Nauar. d. cap. 23. num. II 8. Caiet. in Sum. Verb. poena Lopez. d. cap. 3Ο. versic. igitur alia regu la sit, Carbon .d. di spire.9.versi. qi Iam
63 ra positio. Tertio limitatur' ubi lex in suetie priuat dominio bonorum,aut
& late Carbon. d.chsipui.'. versic. septi ma positio . cuius rei exemplum optimium habemus in d. cap. unico g. litivero de cler. non resid. in s. necnon in Conrit. Trid. scis. 22. cap.3. de reform.& seis. 23. cap. I. f. si quis autem, eadem omnino, de re fuit . Aut etiamo ubi t apparet de mente legis latoris, qu obligare velit, ut quia
tur; aut denique quando priuat bonis acquirendis,puta si reddat quem inli bilem ad beneficium, ut fatis probat Carbon .d.disi lut.9. versic. quinta posi-66 tio. Quarto limitatur,ut i non requiratur ola sententia condemnatoria,
sed sola declaratoria criminis coinies sita late inter c teros Carbon. l. disputas.versi. sexta positio, & Sol. i. artic s.concl. 3. Limitatur quinto eadem con-67 clusio, ut no requiratur executio ipsa iudicis,sed miliciat declaratoria su
per crimine, ita Sor. d. art. c. concl. s. Fel.In cap. I .num.q3. de constit. & Bal.
in l.id,quod pauperibus,quaest.9. C. de Epist. & cleric. sentire que videtur S.
Thom. 2.2. quae stria. art. 3. tandenam admittit etiam Couar. d.nuln. I O.Versi.
58 se lido infertur, ubi t iudex expres sim in declaratoria condemnaret ad soluendum, vel aliquid agedum, quod
non contineat corporalem laesionem.
Sexto linaitariar, ut i declaratio, de coindenatio in ea facta retrotrahas ad die comisti criminis ; ut satis probant Carbon. d. ii sput.9.vei sic. nona positio, deSOt.d. art. 6. Concl. q. constatq; ex i)s, quae diximus sit pr. 2. pari. quast. II. 3.
praemis L. in fin.Septimo,&vltimo limirotatur hac conclusiot ubi claricus ab hac declaratoria criminis comissi por netq; incursii Iegitime appellatiit; nam, cum appellat io suspenciat iudicatum,
donec .causa appellationis cognoscatur,&antequam in iudicatum traseat, poterit clericus poenain eam a iure inflictam, atque a itidice declaratam non siibire iuxta ea, quae latius tradidimus d. quaest. IT. concl. 3. A quod in spetie
docet inter caeteros Fei. d. cap. Roduuphlisnu. 3. de re si Tiri.
Tettia,& postrema concIusio. huis pcna atriissionis distributionu qu tidianaru in ipsis iure a canone, vel alia Pontificia constitutione inflicta su eunda sit,& obliget in conscientia ante vllam iudicis sententiam etiam deci
246쪽
ratoriam, tamen, si ab inferioribus,puta senodali constitutione alicuius Ecclesiae, elusite spetiali statuto infliga-ttir probabile puto antehuiust nodi declarationem mmam hanc non obligari re. Prior parsi conclusionis probatur ex tex.d. cap. unico qui vero, de cleric. non resid. in c. ubi Boni f. 8. st
tuit, quod clerici Collegiatarii in E clesiarum, qui aliter de distributionibus ipsis receperit, quain interessendo diuinis officis in eisdem Ecclesi)s,earusic receptarum dominium non acquirant nec faciant eas sitas,immo ad omnium restitutionem, quae corra liuiuia modi con stinitione receperin i,teneat
tur; ex quo patet dominium auferri ab iis,qui diuinis non interfuerint,&tras. ferri in eos, qui interfiterint, quod etian perio colligitur ex Trident. Concit.
seis. 24. cap. I 2. de reformat. versici distributiones vero; dc praeterea inducitur quaedam inhabilitas ad receptione huiusnodi distributionum ex eo etia, quod g. praecedenti expresse madatur, ut eae dentur is, qui diuinis officias interfuerint, quod etiam fit in Trident.
Conci l. tum loc. cit. tum sess. 2 I. cap. 3. de reformat. immo etiam in omnibus
his iuribus, ut patet ea penitius coiideranti, assici videtur i psum conscientiae sorum, atque adeo silccedit Theorica superios posita in praeceden. concl. limi r. 3 .in princi p. Neque huic decisioni
72 obstabit , quod i poena etiam ipsb iure
imposita nunquam inciarritur, nisi d clarante eo, ad citius fauorem inducta est, ut de communi testatur Bona curcita comun c lusti t. de poen. post Burc.
sionis distributionu induehi videatur ad fauorem aliorum de Collegio, quihus accesserunt; atque adeo videtur
expectanda declaratio ipsoru de Collesio, quod velint locu es poenae; primo enim respondetur no semper distributiones no interessentium accrescere
caeteris de Collegio interessentibus, ut Patet ex iis, qu .ae diximus in quaest.prς-ced. deinde distributiones quotidianς,
earum amissio principaliter inducti est in fauorem cultus diuini, ut satis patet ex d. cap. unico in princi p. adnot utiq; inter caeteros Nauar. in tracti seti Manual .de orat.& hor. Canon.Miscet. 19. ex quo fit, ut, si ab aliquo male perceptae, seu quaesitae fuerint, non possint remitti,ut ex probabiliori opinione r soluimus hac ead. 3. pari. q. s.conclus.
2. Minus etiam obstat,quod multς sunt Potificie costitutiones, in quibus poma ipso iure infligitur, & tamen eas non
esse subcund. is saltem ante declarat riam criminis commissi,docuimus praeced. conci . maxime vero constat ex s.
cap. cum secundo in leges, de haeret. in 6. respondetur enim primo in ijs non adesse qualitates illas , circunstantias,& conte miras, quae adsunt in con stitutionibus loquentibus de fructibus, ac distributionibus quotidianis, & ex quibus paulo ante ostendimus colligi,velle canonis coditorem menalia subeunda esse, & obligare ante declaratoria; praeterea loquuntur in ios bonis, quae non processeriant, ex liberalitate, neq;
directe sunt in potestate illius,qui lege spmnalem condidit, prout i sunt fructus benefici j, dc distrabutiones quotidianae, qt'ς ex beneficio pedent, quod ex liberalitate eiusdem Pontificis m diate, vel immediate prccedit, de in quo, sicut etiam generaliter in beneficialibus idem Summus Pontifex plenissimam habet potestatem, c. 2.Vbi Doct. de praebet .in 6.cu ali)s per nos cogestis in trach. de option. cap. 8. quaest. I. in 1. Pppos& Hier. Gig. cons. I .num.
8. Ex quo patet quoq; ratio discriminis inter constitutionem poenalem Pontificiam auferente ipso iure fructus benefici j, aut quotidianas distributiones, ct constitutionem inferioris,atq; adeo coprt bata manet posterior pars huius conclusionis; nam in seriores regulariter no habent hanc plenam potestate iri in beneficialitur ,neq; ab i s procedunt
per se, de directe beneficia , sed quat nus a Summo Pontifice i)s permittatur eorumdem beneficiorum dispc sitio, sicut
247쪽
eut per se,&indepe denter procedunt a Sumo Pontifice, a quo et conte tur s clericis beneficia et sub ea conditione, ut eorum fruinis et distributiones eoi pQ amittant, si munera sibi ab eorumdem Pontificii sanctioniblis constituta non impleverin i, ut satis indicat inter
caeteros LopeZ.d. tradi. de contract. lib. 2. cap. 3O. versic. igitur alia regula sit
in fin. ideoque locum habet Theotica illa, & doctrina, quam con l. praeced. limit. 2. attulimus de lege poenali con- 6 ditionata. Plures vero hitiusmodi pγ nas, seu milietas amissionis distributio milia in Mediolanensi Prouincia irrogatas i)s, qui aliqua in re circa dii lina ossicia deliquerint, simulqtie de ossicio Punctatoris habes in Concit. Prouinc. Mediol. r. sub tit. gener. de Ministris Eccles. & diuinis ossic. spetiali vero de
ossic. Punctat. necnon in Concit. Pr uinc. 3. sub tit. de i)s, quae ad divin. onsc. pertin. ad fin. Conc. q. sub. tit. de distributionib. per totum, & Synod. Diocesisi i . sub tit.de monit .execution. decret. quae ad divin. ossi c. pertin. adfin. quibus etiam locis plura reperies,
77 quae t ad rationem diuidendi quoti
dianas distributiones pertinet; ad quae loca pro his omnibus benignum lech rem remisisse sufficiat , ne libellus hic, qui ad commune omnium Ecclesiam utilitatem prodit in lucem, totus ferὰ in ijs decretis, qu.ae ad Mediolanense in Dioecesim, aut Prouinciam dumtaxat pertinent, versari videatur. Iam igitur finis sit huic quaest. &ad reliquas huius 3. parr. veniamus.
a Pensio regulariter non imponitur.nroue -- posita censetursuper distributionilus. orsit ratio, num seqq.
.i Pensio imposita super fiuctuus in continuare otia acquirisolitis an censeatuν -
psita super Hinibutionibus quotidianis.s Interfintia, o residentia valde inter se
butionibus, si adsit flus vel eo uetudo.
s Pensiones imponere potest summus Pontifex super HKributionibus quotiHanis. r o Pensionem impetrans soluit ιntegra annata. ra Clausula ponenda in litteris pensianu super distributionibus quotidianis.1 a Pso nFeonsetur imposita super m agressa. o aliνι fructibus diuinetis a d stributi nibus quotidianis,ubi simpliciter impon tur super fructibus, ct reditibus ben ficis. 13 Pensio ubi imponarur super reditibus . prouFDbus, iuribus, obuentionibus uniuersis Mnesicj continet etiam mensam grossam
saltem in subsi tum prabenda . Idem si
imponarur super frumbus in contιnuara sirintia Merari solitis. num. ι .rs optans non dimittit pensionem pro ea rata. pro qua imposita est super Hiaributionibus quotidianis. ac Mutans beneficium in eadem Collegiarari mittit omnino onus pensionis imposita superi Tributionibus ruorissianis in totu, mal pro parte.
ιγ μυο imposita fore d IIributionibus qua-ridianis an sit aliquando seluenda per Capitulum, vel Golletium, cui illa tunc ac crescunt,er num. seq.ri Disribution/s quotidiana non perueniune
ad Collegium, aut Capitulum, sed potius a singulares de Collegio. rs Pensionem soluere debet dumtaxat qui pensioni consensit.vel eius sevccessor. ao Pensionem soluere Lbet v,qui percipit fructus,seu prouentus ratione benefici, .ar Pensionem super HAIributionibus imposita soluera non tenetur Capitulum,neque alia qua liliau persona ubi is,qui beneficium obtinet grauarum pensione,viveret, sed non interist diuinis. a a Pensio quomodosit onus reale.
as Di ibutiones dumtaxat quasita ter bene- flatum sunt obnescia pensioni. ao Decima.er Mellecta solue da da finibus b nor, an debear solui ab eo, qui seu πiltius anni percopit. litὸρ antequam βοώ. uat, desinat ego beneficiatm. ar Pιnsio rumido sit per Capitulum, vel Coze-Gg 1iatam.
248쪽
riatam Ecclesiam vacastem 'uenda. Pensionarim a quo exiret pensionem imositams er distributionib1M quotidianti si
per annum integrum, aut eo amptim va-eet beneficium,Cr num. seq.ar Pensio non soluitur pro eo avno,in quo nulli fructus percipiuntur.
De impositione pensionis seper quotidianis distributionibus, eius impositionis mctibus. actio VIII.
rioribus quaestionibus lui- ius tertiae partis, quae est de quotidianis distributionibus diffrahendis, i)s disputationibus, sua ad earundem distributionuin dispositionem, & amissionem pertinent, ad eas nunc veniamus, quae de ijs Oneribus sunt, quibus eqdem mei distributiones premi, ac grauari posse videntur,citiusmodi sunt pesiones, decimae, subsidium charitativum,annatae,quin-dennia, quaeque omnino ad distracti nem distributionum speremt.De decima, subsidio,annata,& quindenio agemus in sequen. de pensione vero in praesenti quaestione disputabimus. In qua duo praxipue quaeremus; alterum erit,
an, & quomodo super quotidianis distributionibus imponi possit pensio; alterum de nonnullis huius impositionis esse stibus. Prima conclusio sit quoad primum caput huius quastionis. Regulariter pensio t non imponitur, neq; impositace setur super quotidianis distributionibus. ita Quinctil. Mandos in prax.
tis seqq.& Flam. Paris tract. de resign.
tamen Doct. per Parisallegati hoc mihi non dicunt, sed Qtum, quod distributiones non veniunt nomine fruetitu
benefici j, vel quod non sunt de corpore praebendae; vel denique quod non computatu in valore beneficii; id sane decisum fuit in ea d. Rot. Rom.apud
Ca sar. Cras decis. II 6. alias s. de pr. hen. num. q.& F. cui non obstabit alia
deciseiusdem Rotae apud Actii l.Crass. quae est 3.sub tit. de pension. alias ψro. nam, ut inquit Caes.Crasr. d. num. s. illa decisio Achiil. procedit non quidem de iii re scripto, sed de consuetudine rea quitate, quia tunc temporis passii rixeieruabantur pensiones etiam super distributionibus; quo etiam stylo a tento loquuntur decis7. 5 8.sub tit. de probat. apud eundeminet Caes Crassi. quae aperte concedunt imponi pensi nem super distributionibus. Ratio aut pretcipua huius conclusionis ea est,qua innuit Paris. loc. cit. latiusq; explicat Hier.Gig.d.nu.9. Sc seqq.quoniam pensio ' regulariter imponitur super Duitibus benefici), ut satis inhalide Gig.
tract. de pension. q. 39. at vero distri . butiones quotidianae neq; sunt propriEbeneficia,ut in spetie respodit. Gemin. cons 8s .num. χὸ.& nos latius ostendimus supr. I. par. huius trach. quaest. 2.circa princip.neque etiam veniunt nomine fruetitu beneficii, ut satis demonstrauimus d. I. par. quaest. 6. neque in eius valore computantur, ut late tradidimus . . I. par. quaest. 8. & quainuis etia pensio imponatur super reditibus, S prouentibus beneficio,vi docet idem Gig. d. trach. de pension. quaest.7.num.
I. tamen nos quoque d. I. par.quaest.7.
docuimus distributiones no contineri nomine redituum, Sc proventuum benesici3. Alteram rationem affert Gig. d. cons IV. num. I 2. dc duob. seqq. quoniam distributiones quotidianae introductae sunt de iure communi in fauorein cultus diuini, ut facilius Can nici, &Capellani contieniant ad diuiuina; quod nos latius cistendimus d. I. par. quaest. 6. concl. 3. Sc praeterea sunt
quaedam stipedia,& praemia laborum ,
249쪽
personalisque seruiiij, ut nos tradidi
3 4. circa medium. quod si pensiones regulariter imponerentur stuper quotidianis distributionibus , stati daretur cultus diuinus in eo saltem, quod vix robi viri, & litterati reperirentur, qui uiusmodi Canonicatus, & beneficia petionibus onusta susciperent,sed ignari, & improbi, qui vel nescirent, vel
nollent munus suum exe*ii, debitumque Ecclesiae serii itium circa diuinii in cultum praestare; praeterea is quodammodo distributiones perciperet rati ne pensionis,qui seruitium Ecclesiς noexhibet, divini'; non interest, contra mentem, & expressam dispositionem Sacrorum Canonum statuentium, Ut
quotidianae distributiones ijs dii taxat detur, qui diu inis offici)s interfuerint, debitumq; Ecclesiae seruitium praestiterint,vi in cap .unico de cler. no resid. in s. Clem. 2. de aet.& qua l. Δ ordin. praefic. Triden. Conci l. sess. 2I. cap. 3. de resarmat. & seis. 24. cap. I 2. versic.
distributiones vero cum suis simil. atq. adeo denarium diurnum reciperet qui non operatur in vinea, stipendiumque qui in Castris Dominicis no militauit. 4 Ampliatur autem haec conclusio, t ut procedat etiam si pensio imponeretur sit per fiuctibus in continua residentia lucrari solitis; adhuc enim non censetur sit per distributionibus imposita pelio; nam distributiones dantur ratione interessentiς,ut supra sepius admonitis mus; dissert autem valde J interessentia, & residentia, ut decisu filii in Rot. Rom. teste Cassa l. decis unic. de cler. non resid.&apud Moed .deci ci s. alias 181. nosq; fusius ostendimus d. quaest. ad fin. Limitatur autem primo harus eadem conclusio, misi esset cosuetudo, seu stylus, in pensiones reseruarctur et
super dist iuutioniblis; ita Achili. MCae de Cras in omni b. decis superius
ut haec consuetudo de una Ecclesia ad aliam trahatur, ego valde dubito; nam
cum hac consuetudo sit contra ius, ut patet ex supradictis,non debet extendide loco ad locum,neque de persona ad persena per ea, quae latius tradidimus
8 ex quo i probabilius etiam puto non posse fieri illationem, & extensionem de uno Canonicatu ad alium etiam iast eade Ecclesia. Limitatur 2. quod ip test Summus Pontifex ex ea p'testate, quam habet in reb. Ecclesiasticis, imponere pensionem etiam super distributionibus . ita Gig. d. cons. I .num. ai.'in fili. Pari s. d. quaest. 2. num. 29.&seqq. Mando d.vers. pensiones no dan
latis; & de hoc nemo dubitat; sed neq;
dubitare iure potest; cum maxime quotidie uideamus huiusmodi pensiones super distributionibus per Summumio Pontificem imponi; luitii rq; tab eo, qui impetrat hac pen sione; D. Datario
compositio unius anni, hoc est,integra annata, ut testatur Mandos d. versici pensiones non dantur,ubi etiam asseritii t ponenda esse clausulam hanc i ii stipplicatione, etiam si in solis distributionibus qu'tidianis,& non nisi praesentibus, & diuinis ossici, interessentibus dari, & per eos lucrari solitis, & commetis, in quod etiam monet Paris d. nu. 29. 3I . quibus verbis puto statim sequi verbum, consistant, ut integer sit
sensus,& prς mitti illa siper reditibus,& prouentibus dicti Canonicatus, &praebendae, vel similia; hodie vero in litteris reseruationis pensionis sit per canonicatibus, & praebendis loco pre-dustae clausulae, &ver inim vidia poni illam aliam clausulam, quae ςqui-
pollens est, nimirum, super canonica
bus, reditibus, iuribus,obuetionibus,&emolumentis uniuersis, ac quotidianis
distributionib' tibi quoad vixeris S c. quomodo etia intelligenda est decisio
illa, seu declaratio sacrae Congre . Illustri illino rutaris in. adsiess. 1 I. c. 3. de reformat. Trid Concit. duin in una Mediolanensi declarauit, distributi nes quotidianas,ne tenuiores fianr,pe
250쪽
sionibus grauari non posse, nisi ex prensis verbis id fuerita Sanctissimo cocensum. Limitatur tertio, & vltimo,quod Ial licet regulariter etiam super mensagrossa, & alijs fruistibus distinctis quidem a quotidianis distributionis, sed
qui damur i)s, qui intersunt certis temporibus Geu residentibus,non impon tur, nec imposita cen statur penito ubi simpliciter imponatur super fiuctibus,& reditibus benefici),aut canonicariis, ut tradit Flam. Paris. d. quaest.2. nu. 3 2. post Gambari tract. de auctorit. Legat.
fuisse decisiim per Rotam in una nonicatus Sancti Petri, quod ubicunq;
requiritur certum seruitium ad consequendum fruetiis, super illis non possit constituti pensio, licet in qua resulariis ter hoc veru sit; nihiloininiis,ubi t pe-so imponitur super reditibus, prouetibus, iuribus, obuentionibus uniuersis Praepositurς .vel Canonicatus,tunc imposita cesetur et super his fructibus, &meca grossa, quatenus prahenda ad id non sussiciat, ut docet Paris. d. q. 2. nil. 3 3.dicens fuisse ita, te tum coram ora-dino die 3. Ianuarib I 319. siue quia nomen iurium, proue tuum,&Cbuenti num aptum si comprehendere omnes
reditus cuiuscunque qualitatis sint, ut ait idem Parisid quaest.2. num. 34. ad id allegans Abb. in cap.ad aridi etiam ii 1. de rescript.ubi tamen hoc mihi non dicit, sed probari potest ex ijs, quae nos
addit ximus sup r. i . par. huitis tract. q.7.& melius in tiare de Decim. cap. 9. nu.
S. & So. siue propter dictionem illam
uniuersalem,uniuersis, quq apta est cωprehendere id ,quod improprie aliquo nomine continetur, quodq; alias non comprehenderetur; ut satis ossedimus supra hac ea d. 3. par. huiuStract. q. s.concl. 2. ad sin. Idem quoque dicedumi est tubi pensio imponatur super fructibus in continua residentia lucrari solitis, seu qui dantur residentibus; etenim tunc in subsidium imposita ce- sebitur pensio etiam super mensi gros ,seu illis fructibus, qui dantur i)s tatum, qui resident, de pro aliquo tepore in Ecclesia intersunt; ut Herte constat ex Rot. Rom.apud Caes. Cras d. decis.
I I 6. seu s. de praeben .nu. 7. cuna duob. seqq. iuncto nu. 4. & iis, quae nos adduximus supr. I. par. quaesi. s. circa naediuubi de his fructibus , mensaq; gros a
sufficienter egimus. Secunda conclusio erit de primo e Diactu huius impositionis pensionis super distributionibus quotidianis. Vbi II t pensio imposita sic vel partim, vel in totum super quotidianis distributionibus ,tuc qui huiusnodi Canonicatum, aut beneficium in Ecclesia Cathedrali, aut Collegiata pensione hac grauatum obtinet, si optauerit iis casibus, quibus Optare potest, non dimittit pensionemro rata, quae respondet distributionius, sed pro ea parte remanet soluenda ab eo, qui optat. Hanc conclusionem satis coprobauimus i tract. de option.
trib. seqq. ubi eandem conclusionemi; sdem quoq; fere verbis firmauimus. ita,ut sussiciat ad eum locum cadidum Lectorem remittere,ne cogamur idem repetere, videamurq; alibi dicta huc ad implendas membranas transferre,1 quo semper abhorruimus . Id vero quod ibidem in fin. dumtaxat attigimus, estq; limitatio quaedain ad hanc,& illam coclusionem, hic lamὶs explicabitinis; nimirum, quod, ubi pelio in posita est super distributionibus quotidianis in totum , aut pro parte, tunc
si si qitis,non quidem optet, sed mutet
Canonicatum. seu beneficium per receptionem alterins Cinonicatus, & b
nefici j in eadem Ecclesia, omnino pensionem dimittet; ratio autem huius est; nam ideo per optionem no dimittiturpesio imposita super distributionibus,
quia tunc eodem Canonicatu retento, atque adeo remanente eodem Cataoni-
, cum pensio sit super distributionubiis in defectum praebendae eo, quia, ut praediximus, per se imponatur supermictibus beneficio, no mutatur aliquis