장음표시 사용
211쪽
eique in diuinis ossici)s inseruierit, ut
suis locis demonstrauit arus; neq; obest, quod quodammodo depedeat a beneficio ius percipi edi distributiones,mao quod benencium ad id adstringat; adhuc enim dicentur acqui sitae rati ne pei nae, ut in spetie docet Paris. d. consi. 3 3. nunc. &in simili monet Na
& 3 o. quam ob causam Muto distribi tiones nequaquam venire appellati ne fructuum beneficia, quod late ostedimus I. par.quaest.6. Ex quo etiam patet solutio secundae rationis; negatur enim illius assumptum, quod dimibutiones dicantur acquintae intuitu E clesiae per rationes supradictas . Ad confirmationem vero illius assuiripti
dicimus , quod lices ad percipiendum quotidianas distrioutiones debeat sis esse per na Ecclesiae, id in non est mi quam ratio fomlatis,ut Philosophi l
qnunturo atque adeo dici no potest eas acquiri ratione Ecclesiae. Tertia quoque ratio statim tollitur ex comunioris opinione contra Ina . quae vult ta uisita per Rectorem, aut alium ben ciatum ex celebratione Missaru quq ramen no sit onus proprium benenci 3, a quo, seu cuius fructibus habeat eius. dein celebrationis stipendium in nec noauditione confessionum, S similibus censeri quasi patrimonialia,&acquisita intuitu personae, non autem Ecclesiae, ut patet ex Nauar. d. monit. I'. &3o. necnon ex Anchar. Florian. Imol.&alijs in c. quia nos dstestam. quorum
sentetiam saltem in toro exteriori admittit ipse Vbal .d. pari. vlt.nu.22.circa
medium. re quod idem Ubald .d.
num. I9.affert ex tex. dmpit. unico,&Lap.alle g. 3. retorquendo argumentuoptime pro nostra opinione facit, sia . exaequantur diminutiones, dc anniuersaria, cum anniuersaria dicantur a
qui sita intuitu per nae,& in i s sum dant consanguinei ab intes lato persupradicta , idem quoque erit dicendum
. de quotidianis distributionibus. Ex
hac vero conclusione sic comprobata I o notabiliter insertur,t quod,ubi etiam nulla adsit consuetudo, prout est Mediolani, nullumq; priuilegium excit-sans, & praeseruans ab exactione spoliorum, qu .ae fit de nonnullis bonis cler ricorum post eorum obitum, tame adhuc quotidianae distribi itiones,seu b na ex is quaesita non subiacebunt huiusmodi spoliis. ita aperte tenet Redo.tract. de 'ol. Eccles qiraest. 3. g. &in hac materia nu. 6.&quaest. 8. nu.23.
II ratio est,quia i bona etiam quaesita occasione clericalis dignitatis, aliunde tamen,quam ex reditibus beneficiari; snon dicuntur spolia,seu non subiacent huic spolio, ut in spetie docet Nauar. in Commentario de spol.cleric. ad cap.
non liceat, I 2.quaest.2.6. I. u. 2.ad fin.
hqc enim bona inter patrimonialia,vel quasi patrimonialia connumerantur, ut ibid. monet Nauar. & latius post alios ostendit in tract. de redit. Ecclecquaest. I. monita I9. nosque supr. tradiadimus hac eadem conci . circa princi p. Qiiicquid autem dicere voluerit N
a quotidianas i inter hiliusnodi bona
quasit patrimonialia,hoc est, quaesita ratione laboris,&industriae, quamuis occasione clericatus,& benefici 1,conumeradas esse ostendimus su p. hac ead. cωcl.& I .par. huius tract. q. I. circa fine.
Probaturq; haec illatio i)Qί plane r
rionibus,quibus principalis conclusio; si .n. iure comuni attento seclusa qua- uis consuetudine distributiones suotidianae iure perceptae , bonaq; ex IJs a uisita transeunt ad consanguineos,&uccesseres ab intestato, ubi de ijs non disponatur peractum inter vivos, vel vltimam voluntatem, proculdubio nopotest ini;s se succedere Camera Ap stolica, cum dominium, & possesso unius rei apud duos simul ,& insoliduesse non possit iur. vulgar. Tertia,& postrema conclusio. Cons inguinei clericorum, seu eorum hae-I3 redes etiam ab intestatot succedunt
clericis in ipsis quotidianis distributionibus,
212쪽
tionibus, quam qualia eae adhuc exactis non sileriint tempore obitus ipsorum clericorum . ita in spetie respondit Paris. daeonsi. 3 3 .num. 22. de trib. seqq. &aperte sentit Gig.d.consi. IV. num. 2I. Probat autem hancconclusionem P
i Aric quoniam clericus,t qui inseruiens interest diuinis ossicijs, edicitur verus creditor distributionum, atque adeo illi debetur, cum a pari procedant sol uere,& promittere, i. si patronus 3. I .is. de donat.& l. fin. C.ad leg. Falcid. quae ratio ex eo, ni fallor, vim habet, quod Capitulum aut aliud si inite Collegium reeipies aliquem ad Canonicatum, seu portione,&' di stributiones quotidianas cum eo quasi contrahere videtur, eiq; romittere, quod distributiones ei datauiir, si diuinis ossici;s intermerit, E
clesiaeq, pro suo munere inseruierit; quare, cum iste munus statim praestit rit,habet tibi Capitulum oblietatum,ut eas tribuat, quas canon huiu unodi clericis tribui mandat. Neque valet responso Dec. consi. 28o. nu. F.quod paria stini dare, &promittere ubi est eadem ratio ; in casu aut e nostro est magna diuersitatis ratio,& manifesta, lla
I in solutione dumtaxat realiter faride distributionibus quotidianis vertiri atur distributio quotidiana, quae ita dicitur ab ipsb actis exeoitionis, non se in promissione, quia prointilio in verbis consistit, & non dicitur distributio; respondetur enim Dec. siipponere distributiones quotidianas non esse, neque dici, nis aik. distribuatur, ilia falsiim esse mox ostedemus, climad primam eiusdem Dec. rationem respondebimus . Altera ratio Paris. d. consi. 33.nunt. 24.qua postremam hanc concili sionem con firmar,ea est,quoniai 6 difficultas exactioia is i non impediti pcain obligationem l . continuus f. illud , T. de verb. oblig. Ex qua ratione colligitur etiam ampliatio huius no-ir strae conchisionis, uti nimirum distributiones debeantur sitie ipsis clericis Colle latarum Ecclesiarum siue eoru haeredibus,aut si iccessoribus, licet per
diuturnum tempus exactae non tu rint propter disticultatem exactionis. ratio autem huius est, quia non valenti agere nulla currit praescriptio; l. C- de annal .excepi. in iis concord. st tim vero, atque agere clericus potuit . 18hanc aetionem puto ab eo non amitti nisi post 3 o. annos iuxta reg. tex. in l. sicut in rem, de seq. C. de praescript. 3 o. vel U. ann. quod perpetuo nota, quo- .n ia cepe usu venire potest. Huic vero rationi, quam tame sibi obiicit Dec. d. consi. 28o in princ.nihil respodet, stam, quia propter suam vim euitari
non poterat,atq, adeo nulla Congrimm responsionem patiebatur. Postren in ratio Paris d. nuin. .illa est,quoniam. absurdissimum esset, ac rationi inconruit,v, t qui seruitiu praestitit, debeatio seruitio,& stipedio fraudari, quod
est, inquit, cotra omnia iura comun ia, sed nihi allegat; nos autem adducere possumus tex. in cap. cum secundum
Apostolum, te praeb. s. sed de s lege, aede pet. h ed. de l. Attilius, T. donat. nec non facrae scripturae locos, quibus
in iure diuino saltem quoad substantia fundatas esse distrabilitones quotidi nas; ex quibus ille praecipuus est maxime ad rem nostram faciens, qui habe.tur Luc. ro. dignus est Operarius me
cede stra, clericus enim qui in Ecclesia Collegiata diuinis olliciis assidite interest, Ecclesiaeque inseruit, operarius quidam est, unde&distributiones quotidianas i ii re strpenditam,dc merces dicuntur, ut stat ex i)s,quae adduximus I. par. quaest. I. in fin. dc qtin'st. 4 circa med in m . Ex qiii tuis omnibus optime concludi potest cum Paris. d. num. 2 de seq.distributiones quotidianas licet aetii aliter non sint Glutae, Sc ex aetae in
peti posse , dc solui debere; alias posset Capitulum dolose per aliquod tempus denegare, de sit btrahere distributiones quotidianas aliquibus Canonicis , Veas postea perpetuo i)sdem eriperet tsicque fraus, &dolus dolosis patroci-;
naretur cotra comunes iuris regulas.
213쪽
ro Constat Et ex sit pradictis Crasso terrore lapsum esse Dec. d.cons 28o. per totum ,'dum contendit distributiones, s statim, ac fueriint quaesitae, non fuerint lutae, & exactae, non posse postea a I exigi. cuius rationes t ad quinq; rediguntur. Prima,quam ponit nun .l init,
quod distributiones quotidianae propriὰ dicuntu r, quae actu, & re alipta distribuuntur, ut in spetie tradit Gemin. d.c. unico g.qui vero in fin. de clerinon resid. in s. & Philip. Prob. in addit. ad
Io. Monach in d. cap. Vnico nuna. a. id
quod etiam indicat nonae ipsum distributionum , quod significat actitatem
executionem, habent autem nomina cc sequentiam cum rebus g.est de aliud versic. sed nos, Instit. de donat. sic videmus depositum, commodatum, m tuum,&alios contrachiis,qui re ipsa ineuntur, Institi quib. mod. re contrah. oblig. ab ipso aetii executionis den minari, ut not. Bart. in I. iuri lentium in princip.is de pael. Altera ratio Dec. num.1.est, quia distributiones,& obligatio eas luendi limitata est. &r stricti ad reditus, qui percipiuntur ex communi mensa; atque adeo nihil debetur vltra id, quod aetii percipitur; pro quo, inquit Dec. facit tex. in l.cum
certus,ti de vi n. tritic. 5 ol .legat. ubi si testator legauit certum numerum amphorarum vini, quod in fundo Semproniano natum esset,& minus natum sit, amplius non debetur; quia verba illa, quod natum esset, vicetaxationis obtinent; quibus similes sunt tex. in I. si debitor g.verisimile, isde cotrah. e mpl. nomen debitoris 3.vni ex haeredibus,ff. de leg. 3. l. si quis seruum 3. si ita quis legauerit,& l. Lucius Titius f. ciuibus,
T. de leg. 2. Tertia ratio Dec. num.
ea est, quoniam distributiones quotidianae introductet sunt in fauore cultus diuini , ut facilius Canonici, & Capellani conuenirent ad diuina, quod nod. Abb. in cap. licet not. a. de prati en. &nos quoque latius tradidimus L. par.
huius tract. q. s. concl. 3. ista aut ratio,
subdit Dec. cessaret,si Canonici,seu Ca
pellani antiqui, creditores remanerento: illis, vel eorum haeredibus deberet satisfieri de communi inepsi, quia illa ita grauata esset, de extenuata, quod
noui, & praesentes Cappellani parum,
aut nihil perciperent de quotidianis diitributionibus; unde parum curarent de diuinis officias, quia lucrum de presenti magis mouet,l. cu hi, & ibi Glocst de transach. Accedit loco A. rationis. quod Ecclesia non debet onerari ultra, quam facultates patiamur, cap. I. de instit. cap. quoniam , de vit: & non est.
cleric. l. in Ecclesiμ C. de acroc. Eccles cum similib. Denique si antiqui Capellani, ait Dec. essent ereditores vltra il-Iud,quod in communi massa reeeritur, noui Capellani essent deterioris conditionis , quam antiqui, quod esse non debet,quia omnes dedent esse aequales;& antiqui in praeiudicium nouorum nihil facere possunt, cap. cum omnes, de constitur. Hae in silmina sunt rationes Deci), quibus contrarium nostrae con-22 clusioni probare nititur; sed i ita tenues , ac frigidae, vL S tanto uiro verὰ
indigne videantur,&ijs ipse,qui longὰ
illi, ut ingenue fiteor inferior. sum,racillime respondere me posse c0nfidam omissis etiam Paris responsionibus , quae &ipsae, ut verum dic ina, in armae admodum stant,neque omnes Decij rationes tollunt. Ad primam igitur Deci j rationem respondeo nefando distributiones eas dumtaxat dici, quae real iter,&actu distribuuntur, ita, ut, si statim non distribuantur, non habeant amplius nomen ,aut ratio iem distributi num, neque debeantur ijs, qui illas labore suo quaesierunt; nam distributi nes quotidianae sunt, licet aliquid distina non soluam , sed post longum te-pus,mo id in se tutione h. abeatur respectus ad singulos dies, & horas; ita prin
son.ver distributiones quotidianae, in metie decidit Rot. Rom. teste Achiil. de Crassi. decisi et . de praeben. alias de-
is λ73. dicuntur enim hae distributi
214쪽
nes quotidianae non tam, quod quotia die distribuantur, schinexperientia,
quae est omnium rerum magistra , cap. quam sit, de elei'. in c. comperiamus
in omnibus fere Ecclesiis huiusnodi reditus, & ptouentus in, qui interm rint diuinis officiis, distribui non si gulis diebus, sed vel singulis hebd
madis , vel mensibus, vel etiam annis
quim quia bs distribuantur, qui qumtidie in seruuant, ut adnotauit Rot. d.
de nos latilis docuimus siler. I. par.'. r. ad fin. nomen vero ipstim distributa 13 nisi licdi executionem quandam, de aetiim significare videatur ;'tamen in
eo magna vis ficienda non est; neque enim rebus semper consequentia fiant nomina,neque ab iis apta perpetuo Q-mitur argumentatio, ut constat ex l. 2. f. Ren.C. de constit. pecvn.& l. 3.3. con
ali 1sq; passim . Accedit, quod alleg ta nominis huius proprietas,& derivatio satis locum habere potest, cum Ut plurimum actu distribuantur suis i co , & tempore iuxta cuiuslibet Ecclesiae laudabilem consuetudinem, de Ordinationem ; certum est autem attendendum esse, quod ut plurimum fit, ut constat ex l. legavi T. de liber. INat. I. certi condictio . si nummos T. si certi petat. l. certi iuris C. de itid. oim alijs, quae ad id adduciint Bellon. & Euer. inlota seu argum. 1 communiter accidet.
de prirterea quael bet dispositio, seu i cutio quantia inuis generalis ,& ampla intelligenda est iuxta terminos habi-
les, ut colligitur ex tex. in cap. significatum, ubi Glo. de caerer', de praeben. iurei 3 itur concludere possimus cum Mandos d. vers. distributiones quotidianae, ei rumdem distributionum n men conuenire distri binionibus quoque illis,quae actu quotidie non distris buuntur, sed solii in ii abito respectu ad quotidianum seruitium, quia, inquit,
utrumque verbum verum redditur
primum quidem, distributiones , quae non tantum sunt luendo, sed etiam promictendo ; alterum , quotidianae, quia non sollim quotidie', sed etiam quaque hora aliquid soluitur. Qiare ad rem non facit quod de commo to, deposito, & mutuo obiiciebat Dec. id
enim non ex nomine, sed ex propria natiira de substantia habent, ut re ipsa tantum in ijs obligatio cotrahatur. Altera vero ratio Decij tollitur concedendo, a 'quod citiusqtie anni distributio restringenda sit ad reditus, qui eo anno percepti siint, respectit in eoru, qui eo
tepore Ecclesiae seruierunt, quo procedunt in c5trariu in allegata; quare non est trahendum ad alios annos, ve I acleos, qui alio tempore seruierunt; nam
2I miscuiussu eannit destinati sitiit
pro oneribus incumbentibus illo anno usque ad nouos flaiebas, ut constat rex. in cap. praesenti g. porro de olf. ord. in s.ubi id in spetie adnotauit inter c
teros Gemin. nec non Couar. lib. I varire sol .cap. I J.num. I 2.in fin. late Borgn.
decis. 37. numεῖ. Fo. ys.& par. Ad tertia rationem dicimus, quod admisso distributiones itroductas es Ie iri fauorem cultus diuini , negamus aia 26 sumptiam, quod i nimirum, si dentur antiquis Canonicis, seu eorum haeredibus distributiones iure iam acqui sitae , cultus diuinus per se minuatur; nairi
cuilibet anno sui fructus, & distributiones assignandae sunt, ut mox diximus . vel igitur distributiones corres pondentes prioribus annis, quς percipi debebant ao antiquis Canonicis, Pe ceptae fuerunt 1 posterioribus Canonicis, qui tamen etia perceperunt distributiones posteriorum annorum , de sic procii lduDio non minuitur ciliciis ex defeetii distributionii, cum posterioribus annis siupponantur propriae acces.sii se distributiones; quin immo restimant distributiones priorum an norit,
quas non magis ipsi , quam antiqui
215쪽
Canonici habere debent ; vel non pe ceperimi, puta propter dissicultatem exigendi ;&sic adhuc non magis ipsi
iuniores eas habere debent, quam antiquiores,seu eorum h. eredes, in suis annis correspondeant, ut mox diebimest . neque dissicultas exigendi tollat obligationem,ut in princip.hilius n-ctu si dicebamus. neque video, quomo do cultus diuinus in posterioribus annis minuatur, qui suas habet distributiones . aequales caeterorum annoru di-ntabutionibus .iEx quo etiam statim euertitur quarta ratio; neq; enim E elesia oneratur ultra ficultates,sed singulis annis propria onera allignantur; cum hae distributiones, quae nunc exiguntur,& distribuuntur, exigi debu lxint,&distribui prioribus antiis. P strema denique ratio te ipsam iugulat; retorquendo enim argumentum dicimus, quod, si distribu tiones,quae percipi clebeibant ab antiquioribus Canonicis , seu Capeti anis superioribus annis, nunc percipiantur 1 iunioribus Can inicis, vel Capellanis, antiquiores per silpra dicta aestiales non erunt, si d deterioris coditionis in percipiendis portioniblis, seu dii Dibutioniblis quotiar dia nisi contra dispositionem tex. in
d;ap.cuin omnes de constit. in contrarium allegato disponente omnes pares
esse debere in huiusmodi reditibus, de prouentibus Ecclesiasticis pe res pie dis . Atque ex his satis,ni filior factum puto rationibus Deci; , finisq; fit huic quaestioni.
rmenInr eζeriet ultra propriamsissent r- 'tionem tu pios usin erogare.
ac Ver iam sar comprehendit etiam codiciα les,di donationem causa morti; . 1 Daminium, quod init clerici quotidia --m distributionum. optima inguit posseissor is ἐν sirim dis onere per actum ιnter '
32 Sti et ar clerici halet distributiones ad ra-/tam temporeis , quo clericus Leessa insese Iniuit, o num. seqq. rs Distributiones quotain ς lucratur eler ucus sonito adratam temporis, quo Ecclesia . inseruit. a. Fructus seu ficiarum ex quorun Iamsent
ia Hui indi sunt in .r fuce cor . erharedes V cesseris ad raram temporis δ'
qua opinio dubia reddituri num. a . eo
eessorem, eiusue harades, Osuere orem diu beneficio.
216쪽
TRACT. DE DISThI BVT. OTID. quomodo possint clerici de quotidianis distribuitombus disponere
V O NIA M duobus modis potest aliquis de re propria
disponere, vel per viti imam vosuntatem, vel pera inimi uter uiuos ; ideo, post Qua egimus,au, re quo posuit clerici dii ponere de quotidianis di sui butionibus per ultimam voluntatem, cui consequenter subiecimus quaestionem de successione abit testato; reliquum nunc est, ut dedi si positione per achium inter vivos videa-mHS i qui quidem, quatenus ad rem nostram facit, vel este potest empti O,& venditio, seu locatio, de de his satis
egimus Gpr. I. par quaest. i S. praecipue Concl. vlt. in fin .aut remissio,copositio,
seu transactio de his in se lianti quaest. aut denique esse potest donatio inter vivos, &de hoc agemus in hac quaest. qua tribus coclusionibus absolvemus. I'rima concIuso. Possunt clerici in aegritudine constituti t donare inter vivos in pios usus aliquam partem redituum Ecclesiasticorum etiam distinctoru a quotidianis distributionibus,
immo etiam bonorum eo his reditibus acquisitoriam. rex. est in cap. ad haec, de testam .ibi,uiuentes,3c sui compotes moderate valent aliqua de bonis ipsis non ratione testameti, sed eleemosi irae intuitu erogare i aegritudii te costi tuti; ubi Glo. &Dcch.omnes id adnotarunt. Ampliatur autem haec coclusio primo, , ut tetia possint clerici in quavis quantitate donare inter vitios in vitis pios, seu titulo eleemosinae, si bona viantur valetudine; quod satis probatur in c. quia Ioannes iuncta GIos. I 2. quaest. F. adnotarunt lae /bb. Anchar. In l. ScBarbat. d. cap. ad haec, Couar in cap. cum in offici)s num.1. de testam.& Nauar. d. trach. de redit. Ecclesi. ist. quaest.
I. monit. 3 num. I .cum se l. de quaest. 3. mouit. I .num.I. Ampliatur secundo,
3 ut et lain possit clericus t donare intecvivos huiusim di manam sua itatem l icet aduersa utatur va Ietudine, ut Ialδ robai Nauar. d. monit. δ nil. I.&2- imitatur autem primo hςc conclusio,
quod, ubi t donatio fiat bonorum acquisitorum ex reditibus Ecclesiasticis ab aegroto, debet fieri traditio ip rurit bonorum vivente donante ad huinc faltem effectum, ut fraudis praesiumptio, di sit spitionis inditi uiri euiter Ur, quo iusta censeri possit donatio ista ab aegroto facta , ut post Barbat. d. cap. ad nae
col. 2. monet Guar. d. cap. cum in offficiis num. F. Limitatur secundo, quoas secust erit si huiusmodi reditus in usus non pios , seu prophanos erogentur, neque enim id facere potest clericus de iure communi, sed debet eos omnino
in pios usus erogare, ut docet Nauar. d. Plaest. I monit. φ .num. 3. dc latius cad. quaest. I. monit. 24. per totam quamuis
non admittamus,quod ipse utrobiq dcm it. 2O. cum seqq. ali que nonnullic Doch.tradunt, clericos ad id iure dia uino, ac naturali teneri; neque enim ullus Scripture Iocus magis de reditibus Ecclesiae, quina de ali)s prophanis loquitur, prout illud Luci I. qiiod superest, date eleemosilaa aut illud Paul. i. ad Timoth. 6. habentes a Iimenta, de quibus tegamur, lita contenti simus; his enim locis, ali sque simili tuis satis refrodet inter alitis Sot. lib. Io.dei uitide iur. quast. q. r. 3. nam vel verba
coit filii sunt, ut haec posui iora, vel c munia sunt caeteris quoque prophanis 7 reditibus, quos et diuino iure fiteor citcommuni Do rum sententia teneri quoslibet fideles in pauperes erog.are
quoad eam partem,qi .P cuiuslibet statui superest; ut constat ex loco Luc. I r. proxime cit. de tex. in cap. sicut hi, . dist.vbi Do 2.3. S.Thoan. 2.2. li est. 32. art. 2. Nauar.in Manua l. Confesti c. a fere per totum, Sarnuent. intra st. de redit. EcclesUrar.cap. s. num.ls. immo 8 ' de correre extremae alterius nece iasitati ex irs, quae propriae necessitati sit persunt iuxta communem meretrum
217쪽
traditionem in cap. pas e,86. dissi in xime vero Siniam istam in Verbo Eles mosina,Nauar.supr.Sarmient. d.cap. s. num. F. Neque etiam Video, quomodos iure naturali directe id prata ipiatur, quod enim Nauar. d. qtiaest. I. monit.2o.ait clericum, qui id, quod superest ex reditibus Ecclesiasticis pro sua sustentatione, non erogat in pios usus, committere contra praeceptum septimum Decalogi de non furando, & decimum de re aliena non concupisce da,quae tamen praecepta, sicut &cari
Io ra Decalogi . t non modo diuina sunt, ut de se patet, de docet inter alios S.
Thom. I . a. quaest. IOO. art. I. sed etiam naturalia, ut idem communiter rec plus tradit 2 2. quaest. I 22. art. I .SI Nauarid.monii. m.num. F. id inquam ego
non admitto, quasi clericus ille diro 3.&per se delinquat contra hii iunmodi praecepta Decalogi, sed indirerer accidens, seu per aliud, qu tenus nimirum Ecclesia domini u suodammodo abstulit huiusmodi redituuclerico ultra congruam eius sustentationem; atque hac ratione admittimus clericum hos reditus,qui sustentationisiipersunt, in prophanos usils erogante contra ius naturale delinquere, naturale inquam non simpliciter, sed humanum , seu potius humanum naturale, quatenus facit contra id, quod naturaliter ad humanum praeceptum ci sequitur, seu quod ius naturale prirci-cipit supposito humano praecepto. Ex ri quibus omnibus sequitur admittendam in hoc esse consuetudinem saltem immemorabilem dispone di de huiusmodi reditibus etiam in prophanos
usus iuxta ea, quae tradidimus supta quaest.2. concl. I. ad finem,quicquid iniat rarium voluerit Nauar. d. quaest. I. monitas 3.&J . quaest. 2. monit. 22.6c quaest. 3.monit. 2. cuius rationes ex supradictis tollentur, cum omnes supponant praeceptum tolluntur,cum omnes
supponant praereptum illud diuinum& naturale simpliciter subesse, citius contrarium mox demonstrauimus. Secunda conclusio . Certum mihi est, posse clericos seclusa quavis con- 12 suetudine etiam in usus non piost d nare inter vivos quotidianas distribu-nes,quas iuste quaesierat, sicut possunt caeteros reditus patrimoniales. ita iaspetie respondit Paris consi. 3 nu. tr.
etiam post alios voluit Franc. Bursit.
dit ex recepta sententia, clericos habere liberam disposicionem quotidianarum distributionum . probat aute primo hanc conclusionem Paris. α Soc. Iocait.quia potest clericus de i)s test ri,quod nos supr.quaest.2.concl.2.Osttat 3 dimus; facilius autem: permittunt canones clericis, ut donare pollini inter vivos redinis Ecclesiasticos, quam, ut dei)s queant disponere per ultimam voluntatem, ut costat ex daea p. ad haec. detestam. ubi id adnotarunt Din. de
Nauar.d. tra Ederedit.Eccles quaest. I. naonit. 3 . de quaest. 3. monti. I. praeter
i quam quod valet etiam ' argumentu, dc illatio de ultimis voluntatibus ad contra mis, saltem ubi militat eadem ratio, prout accidit i casu nostro, quodpiobatur in l. quae de Iegatis, is de legat. I. cum simil. ex quibus id latea struunt Euerard.&Bellon. in loc. seu argument.1 contrare ad ultim. volunt.&contra. probant secundo hanc conclusionem Paris.& S in . quia Docti
Die omnes in cap. Vnico, de cler. non resid. in 6. nec non Gem.in coc81. l.
3.&Card. in Clem. fin.q. t 3. de pωρ. docet posse clericos libero testari,ac disponere de quotidianis distributioni-I 1 bus.illud aut verbu,t disponere, ref rendu est ad arui inter vivos, nam de testameto,& vltima voluntate diebi eratisiper illud verbum,testari, in satis i coprehendit et codicillos, de donationem
causa mortis iuxta tex. in l. Marcellus si de donat. tis more. Sc l. coficiuniit rcum utrobique not. ff. detur. codicili.
218쪽
al ias verbutii, disponere, esset seu statorium contra ea, quae traduntii r
ch. in l. haec stipulatio I. diuus is ut
legat. seu fidei c. non caueat. Tertia 27 postreiam r.esol est,quam indicant Paris de Soc.loc. cit. quoniam clericiis Potest tanquam de re sua,cilius habeat
dominium, de hisce distributionibus disponere ; in re autem sua quilibet est
moderator, & arbiter,i. in re mandata mandat. l. sed & si f. consuluit, de petit. haeredit. l. si quis vi disse rentia,ff. de acquir. post cum suis concord . quod vero clericus habeat dona nium quotidianarum distributionum, Iatὶ ostendimus sup r. hac. ip ta 2. par.
quaesit. I. concl. 2. Neque uis huius rationis eneruatur P id, quod tradi N
uar. d. trach. de redit. Eccles quaest. I. monit. J I .luim. 3 .quatenus respondendo ad tex. d. cap. unico, ex quo probare contendebat Sarmient. in suo trach. de
reditibus clericos posse testari,ac libere disponere de reditibus Ecclesiastici x ait non recte sequi ex eo,quod quis dor unus sit alicuius rei, posse de ea diaconere,nam haec con qnentia euertitur pertex. in l. non ideo minus isderei vendic. ubi habetur grauatum ad xestituendum post inortem dominum esse, licet alienare non possit; nec non ex eo patet,quod seu datarius, emphi-teota, & si inites habent veriam dominium, de tamen rem alienare non possunt, neque de ea libere disponere, similiter pupillus, furiosius, & similes iacibabent liberam administrationem, de
dispositionem rerum suarum, quarumtamen habent Verum , proprium, &Plenum dominium. Ad noc enim bre ii iter respondeo, ideo hos omnes non,
posse libere disponere de rebus, quarta habent dominium, quoniam dominiuillud no est absolutum, sed dependens vel ab alisua per Ena sue propter gratuita,& liberalem concessionem prout contingit ut plurimum in seudo, de emphiteusi, quorum etiam dominium plenum non est; sue propter infra -itatem iudici in eo,qui domuius est, x in minore,& furioso; vel 1 conditione
seu tempore, ut in eo, qui grauariis esti restitii ere post inortem, vel aliqua aliare,quod non est in propUsito, cum ci ricus liberum, plenum, de absolutumh.1beat domini uim quotidianarum distributionum, quas neque gratii ido a cipit,sed labore quaesiuit, neque impe ditur distr. ahere propter imbecillitata iudici; , cum non supponatur iudicio laborare, denique grati atus non sit eas
legi imὰ quaesitas alicui restituere, sia
ponamusq; eum conditionem l l lam,&hnodii in adimpleuisse, sub quo datae, de assignatae fuerunt, nimirum diuinis οὐ fici)s interfuisse, Ecclesiaeq; debitum pro suo munere seruitium praestit ille iuxta dispositionem tex. in d. cap. Vnico, & alias saepius per nos tradita itai hoc tractatu. Tereia conclusio, qliae erit pro con plemento non huius modo, sed etiai
trium statim praecedentium quaestMς- ιδ res,t donatarius, vel alitis successocclerici quoad quotidianas distributi
nes debet eas habere ad ratam temporis,quo diuinis in quolibet anno in te fuit, atque Ecclesiae inseruiuit. Proh tur haec conclusio unica Ialione . neq;r enim potest clericus transmittere ad oees rem sutim maiorem distributioni im partem , q:jam ipse lucratus sit
sibiq; quaesierit; cum nemo possit pluι
iuris transserre in alium,quam sibi co- petere dignoscatur, cap. nemo potest, de re g. inr. c. l.nemo plus, meod.nenli q; det, quod non habet,capit. qnod autem, te iiii e patr. cum simit. Quod autein clericus t in quolibet anno A. cietur distributiones dumtaxat ad ra- in temporis, quo Ecclesiae inseruit,
diuinisq; interest,ita, ut siue decedati siue beneficio cedat, siue aliter beneficium in Ecclesia Collegiata habea e de
sinat, ab eo fite in antea carere debeat distributionibus,atque adeo eas in alia transmittere non pollit, admonuimus.
I Tobatur; nam distributiones dantur
pro labης, &seruitio singulis diebus
219쪽
Naestito, de eo ipse distributiones quotidian. ae diciuntur . & sunt, qiuod, sicEt
n6hq trotidi S di bitant iii Ira inen res spectu habito ad singulos die tinnata, re lacras,' ribus clericus diuinis fer- sitit, ei tribuantur; constat ex i)s,quarti ai di tyus supr. I .par. 'uaesit. I. ad tin Ad in sipetie nionet Paris. d. consi. Dum.16. voi. q. A decimni fuit in Rot. Roman. teste Achiil. de Crassi decisia IF. seu , I a. de pra o. Confirmatur autem haec ipsa coiiclusio ex opinione, ac & ratione illoria, sui voluerunt fruetus beneficiora druidendos esse inter benefici aiij haeredes, & successorem in beneficio ad ratam temporis, quo beneficiarius praece sibi obtinuit benefi- cium, ita ut pro eo dumtaxat tempore usque ad diem cessus , vel decessiis ad . illum,elusiue haeredes, &succei res iq . prophanis pertineat beneficiorum re, dilustro reliquo vero tempore seque, ii ad uicce rem in beneficio, seu ad
ob eam rationem, quod ueneficiarius propter onera beneficij in hoc assimia , lari dcbet malito , qui sis stinet onera m ntrimo iij, atque adeo fieri debet diuisio Diu tuu i inter beneficia risi,eius. De haeredes, & inter succes; rem in bene faei' ad riatam anni,& temporis,quo beneficium obtinuit, eiusque oneia sit si inuit, quomodo fit inter maritum, &vxorem facto diuortio iuxta diibositionem tex. d. l. diuorito in princi p. haec enim ratio ubi etiam non militareti quolibet beneficio, quoad fructus beneficionum, militat saltem ,&omnino
Iocum habet in clerico Ecclesiae Coti Iegiatae quoad quotidianas distributio
nes, quas percipit non modo ratione' . cuiuslibet oneris, sed ratione assidui. 'laboris, de seruiti), quod Ecclesiae prae-ai stat; sucad reliqtiost enim reditus be
neficiorum, clim eorum onera tot, tan-.
taque noti sint, sicut in matrinaonio, ut '. Optime monet Nauar. d. trach. de redit. Eccles litast. 3. moniti I siu. 3. ranseo cum communi opinione Glos& Doctitii cu p. si propter, de rescript. in s. cap. t raesenti, de osse. ord. eod. lib. Host. Ienric. Cardi Imol. & aliorum in cap.
beneficiarium, seu eius haeredem, ac sicce storem in prophanis spectent roditus , & fructus percepti, seu a solo a 3 separathidq; licet reconditit non sint,4
pro ut contra Glos. d. cap. praesenti, voluit ibi Franc. Gemin. d. cap. si propter, Card. Imol. &Barbar. d. p. sinoet salic. in l. si pater C. de viis. Florian. in l. iiii scit f. si alieno,ifide usus quoruopinio comunis est teste Tiraq. de re-'
tract. lib. i. f. I. Glos A. in princi p. r liq i vero mi hiis pertineant ad sit
aψcelsorem in beneficio, idq; iuxtat diauisonem fruinium,quq sit inter domi Mum,&haeredes usia fiuctuari j ex diaspositione tex. in I. si usu fructitatius T. quibus mod. v sit fructi amitt. quod si x agri pertinentes ad Ecclesiasticu iri beneficium, aut domus, aliaue praedia adpensionem annuam Iocata suerint, cedente, alli decedente eo, qui benefi- cium possidet,pesiones illius anni, litos uobis percepti sint eo adhuc beneficium obtinente, licci eorum tutionis dies cedat post beneficijdiniissionem, ad eum ipsum beneficiariu, eiu siue sit cessis res et singulares, aut haeredes in rebus prophanis pertinebunt ex mutenraedictorii ori initi iuxta distinctione,
1.defuncta T. de usust. quod in oti e
Card.cons. I . Quod si quis plura velit de hac qxiaestione, quomodo ditii- dedi sint fructus beneficiorum disiii cii a quotidianis distributionibus it cter succei rem in beneficio ,& iptari
beneficiari uiri, seu eius haeredes, printer citatos Doch. consulat Caesar. O tines Lin consi. quem non multos ante
annos edidit ad cap. si quis iam trans latus 2 I. quaest. a. de fruet. Ecelec post translat. percipiend. Nos vero ad alia
220쪽
. TRACT. DISTRII Vn OTID IAn, ct quomodo possint per clirisos remisit distributiones ab alys ma-upercepta, seu seger Urim transigi. IV aestio V.
IXIM V S in praecedentiquaest. num possint clerici de quotidianis distributionibus disponere per donatione inter vivos ; sed quoniam transactio,inemissio est quidam aetiis inter vivos; ideo de ea iuxta id,
s Transactio est de re dubia. o lite inereta. neque ita. c Donare potest elerisus diuti sutionessibi adi
r. Ran lanis desiit, siu donationis pro bibista exorbitat a iure,atque ideo non eo facin
tum neeedat . num. Ps. componi tamen
amicas inter potes, modo id iratis flari
ν Transigi potes super iure percipiendidi Abutiones dareo aliquo spirituati. debet ea . men pro validitate. θ Iuccessoris obliga. time aeredere superioris auiritas. num.
ν' Transactio seri non potes super alimentis futuris sine superioris auctoritate. 3 o Transigi non potest fore pensiona Eeelesia-Πica, qua datur pro alimentis in futurum soluenda, sine superioris auctoritate. Tra Ubi potes si is sperioris sectoritara super distri baisionum materitis 3 tempo
Transigi potes supernateritis alimnis sina superioris sectoritate. Θ qua sit ratio ἀ- scriminis quoad futur num. a
quod ibidem proposuimus, & polliciti
sumus, agendum est in hac quaest. Praemittendum autem est, differrevem.oblis. qui: de re dubia, li
Vei ' haec tria inter se,donationem, remis sionem, de transactionem ; donamus 2 t, quod nostrum est, ac poss-3 demus; remittimus t vero quod speramus, ne e habemus, ut constat ex l. unum ex familia rem is de leg. 2.&l. fideicommissum g. item si quis T deleg, . per quae iura adnotauit Galin. intrael de verbori sig. lib. s. cap. I 8. num. 4 I .facilius aliquem l remittere quod sperat,qua dare auod promittit; quod etiam adnotauit Bart. in I. si duo ff. de autem transigit i quasi lite incerta,neque finita transigit, ut ait Vlpianus I. C. in l. I. T. de transacti rei nissio vero est de re certa,& indubitata,vi constat ex d. l. I. in fine,ibi ,rem certam,& indubitatam Iiberalitate remittit . cum hoc tamen stat, ut ea res non habeatur ; possis mus enim, ut de se patet, re aliquam certo, dein dubitate tiperare,& tamen eam noli abere,neque possidere; prout in casia proposito uini quotidian et distributi nes, quas quis lucratus est, Sc tame avi huc actu eas non percepit a Thesau-
rario,qui paratus est illas cuiq; soluere. Hoc praemissis sit Prima conclu sio. Certum est i poc. se clericum distributiones, quas alter malε suaesierat, sbi applicatas,& traditas illi ipsi donare, qui eas amisit. ita in spetie docet Nauar. in Misceli. de Orat. Misceli. 39. num. &1. Glos. d.