Theologia moralis divi Alphonsi De Ligorio 9

211쪽

-8 Lib. VII. De Censuris, eth. ptis concedatum, in librisque Cancellaram ejusdem ordinarii adnotetur. Quod si ordinarii albur quam servata forma svradicta licentias conoesserim Mel permiserint , sciant se intentionisSS D. N. transgressorea; ReguIanes autem me

nis in myradicto Decreto scilicet Sixii V. ὶ

contentis, ac si nullam licentiam obtinuissent , se n erinι addictos, etc.

Sed postquam Iiaec scripsi inveni, quod cum apud S. C. Coucilii factum fuisset Quaesitum, an Regulares accedendo ad colloquendum cum Monialibus sine ψicentia Episcopi, peccent mortaliter , etiamsi accedant ex rationabili causa 'S. C. die a6. Novembr. I 68 a. ut habetur apud Monaceu. TOm. I. Amend. ρag. 436 respondit , non licere sine licentia Episcopi. Et idem habetur in Bulla Grapissimo , edita die 3 i. Octobr. I 49. a Benedicto XIV. vide in Bu la . som. a. ibi n. 32. in qua refertur veri-ium fuisse Regularibus a S. C. accedere sine licetitia Episc. ad Nonasteria Monialium , nec etiam ipsis subjecto. His autem positis videtur Ilodie Regulares quicquid alia decreta Prius statuerint, quae in desuetudinem abjerunt ) Iiei ieposse accedere loties quoties ad colloque ciuiam cum M talibus ex. licentia Episcopi. Haec praescripta λ sunt de jure commutat ; - In omnibus. autem sere Dic est bus, et signanter in

Neapolitana adest casus reservatus cum ex ommunicatione in loquentes sine Archimis Mi, primearia Monialium licentia cum Monialsitis in

Monasteriis etiam eremtis , pel cum aliqtici titiliaiquibus earum , etiamsi sis ConverSα, atat Nopitia , sise educationis , sise asterius rei causa ibidem commoretur , conjunctis in Primo Det secundo consanguinitatis gradu diamtaxat ex -ytis. Declarantes , quod qui facultatem obtinue-

212쪽

Cap. II. De Exeom. Dub. IV. aO'rit loquendi cum aliqua serindictarum, Nou Vossit data oPer et ex Professo cum aliis loqui, Insuper excommunicantur , si Proesertim qui cum aliqua se Proessiciis aut coram ipsis , tam in Monasteriis , quam Conseινatoriis, seu Collegiis

commorantibus , de rebias obscaenis Per perba aut actus i udiis seninsentes egerint, absentcs pero per litteraa aut internuncios. Necnon piri aut miniae es , sise intra sis extra Monasterii oel Conis

seruatorii aut Collegii suta , qui ρroedihima siseseras pel mandata detulerint.., 233. Dubitatur i. An in tali prohibitione vetetur soIus accessus sine collocutione 3 Assirmaut Sanch. Dec.L6.c. IS n. i Ia. et Bonac. de Claus: D. 3. P. I. n. 3. cum Moarri et Rod . Hi nodicunt prohiberi accessum ad Monasterium, etiam

ad inspiciendas Moniales. Sed probabilius de

Alex. G- P. S. ID. q. 1. ex Ianuam et Iora n. dicit velari accessum Armalem , sciIicet cum effectu Unde accessus prohibitus duo importat copulative , nempe accedere ad locum, et colloqui ; sic enim clare colligitur ex cit. c. Desinimus , in quo simulta nee prohibetur adi-ltis ad collocutionem ; et ex Decretis mox supra relatis editis de ma Ddato Sixti V. et Urbani VIII. ubi semper sit mentio copulative de accessu, et Olloquio. Hinc probabiliter dicunt Diana P. 3, tr. 2. E. 48. de Alexand. l. c. cum Lea. Tambiania Ianuar. et consentit idem Bon. l. c. n. a.

sqειαι. per se loquendo , non esse Vetitum col-Ioqui cum Monialibus e domo propiuqua, quia deficii accessus; . Sicut nec etiam Scribere, ut non. D. 3. p. a. u. 5. Maza.. l. 3. P. 534.

vi de Alex. m. cum Burbos. Riccis , Tamb. Ianuar. eι aliis, Sic etiam non prohibe in coia

213쪽

dito Lib. VII. De Censuris, ete.

Ioqui per uuncium transmissum, BonaC V. I. n. a. cum Graisi et mmob. ac Maazoti. l. c.

eum Quarti , Ianuam et Diana. Dixi Mer se loquendo , nam iuxta casum reservatum Neapoli ut bene notant Gera D. 6. n. 25. et idem Maasotta P. 523. o. Noo. I. in urrunt ex omm nicationem etiam qui colloquuntur E clomibus propinquis , et etiam qui loquuntur Cum M niali nihil respondente; ibi enim excommunica tur non solum colloquentes , sed simplicii ter i quentes : Item omnes absentes , qui cum Μoui 1i , vel Mia degente in Monasterio, Vel Conseris vatorio , de rebus obscenis egerint Per litteras ,

, 234. Dubitatur a , An Ioquentes per nutus aut signa non obscena , incurrant casum reservatum' Assirmant Maasotta t. 3, p. 534. cum Quarti, Ianuar. Gras . et Baracto , quia conceptus bene alieri manifestantur tam verbis quam si grais. Sed merito probabile putat oppositum ipse Maaavita eum Pellia. Tanii. et Diana , .nam loCutio Persigna non est proprie locutio ; prohibitiones aiktem tamquam odiosae stricte sunt intelligeiadae. 235. Dubila: Ar 3. An sit peccatum mortale semel colloqui cum Moniali ' Loquendo de jure communi , Sanch. Dec. l. 6. c. I 6. n. mo. cum Moar. censet , quod etiam frequenter , et sine iusta causa cum Monialibus colloquentes Donfeccant mortaliter , nisi ipsi post monitionem Episcopi non desistant. At dicutit Non. de Clatis. q. 3. P. 3. n. I. et de Alex. c. 7. 3. O q. a. Cum Miranda , Rod . es aliis. Ex Decreto S. C. r. Iul. 6o6. quoc hujusmodi Monasteria freque tantes, licet non incurrant poenas niSi Post monitionem Episcopi , tamen non excusantiax a

mortali , quia in Decreto, S. C. Concilii odito ut supra jussu Sisti V. 3 imponitur pinna valde fravis , quae nou solet imponi nisi pro gravi

214쪽

Cap. II: De Excom. Dub. IV. MI culpa. Sed huic responderi potest , id ibi dispositum esse lautum circa Regulares. Loquendo vero de casu reservato in nostra Dic est, nulli

dubium peccare mortia iter qui adhuc semel per tempus notabile loquitur cum Moniali, ut bene aiunt Maazoti. ρag. 343. et Clara Dist. 55. n. 9. cum Januari et Quarti r ibi enim non se quentatio , sed sola locutio vetita est. 236 Dubitatur 4. An in huiusmodi locutione detur parvitas materiae 7 Negant δε- Aleiana. ρ. 7. I. Io quaest. 3. idque proba ex Deincreto S. C edito a. Maji 1669. approbato ab I nou. IX. ubi : S. Conςregatio Coueιtii Tmia dent. habita notitia quod nonnulli Regulares ta sque licentia crates non talium adire ec frequentiare non dubitent, Pra tendentes non esse PDOM-bilum Per breste ten us etiam ad quati autem horis cum dumidio, Moniales alloqAie ad hujusmodi perniciosos errores eliminanias, Ῥiuionem Proedictam imgrobans ac davinans , declaraνιι , Regulares qui ad Monresferia monialium, qua Ois' lysius Regularibus subjecta , absque tegιιι mafacultate accedunt, colloquendo etiam Per quod

aliisque statutιs Poenis posse ab Ordinario tanquam sedis ostolicos Delegato coerceri. ΕΚ verbis igitur illis, Per quodcuntque modicum tem Poris malium , inseri de Alessandro , non d&ri

Parvitatem materiae in tali collocutione. Alfirmant tamen communiter Bon. de Claus. q. 3. μ. 5. n. I. Diana P. 3. tr. I. R.

μ ta 6. Maazotta P. 534. curre Quarti , me. et Tamb. ac Clara D. 6. n. 9. cum Ianuar: ) qui ait parvitatem materiae ab omniistius in hoc admitti debere: et morito, ua ua

215쪽

diet a Lib. VII. De Censuris, etc.. adhuc in praeceptis divinis datur materiae Parvitas, quae eXcusat a mortali, nisi ut communiter DD. tradunt ) in qualibet parva materia reperiatur tota malitia culpae , ut est in per jurio ,

re venerea , et simonia. Discrepant vero A A. in assignando , qualis sit in tali coIIocutione parva materia. Ciera I. c. cum Ianuar. Uenset esse verba , quae Merolla A. putat esse decem verba. Diana autem, et Maaz. putant esse spatium natus Miserere, et aliquia amplius. D

mum Quarii, et Vericelli ud meta. di Eucit esse unum quadrantem. Neque videtur ut putat de Aleae. ὶ in Decreto Clem. IX. reprobatam sui sa hanc opinionem; licet enim prohibeatur collocutio per quodcumque modicum spatium , id

tamen declaratum est tantum de Regularibus , quibus utique valde strictius velita est COIIo euintio cium Monialibus. Nec etiam ibi omnino vid tur , ut censet Clara , rejectam esse o Pinionem Quarti, nempe quadrantem esse materiam bParvam ; nam ibi verius non fuit damnata , nisi opinio de quadrante cum dimidio , verbis illis:

Prauendentes nom esse interdictum Per brepe tem- ρον , Etiam . iacique ad quadrantem horoe cram di. midio. Propositio copulative damnata est , εcilicet , quod sit breve tempus , etiamsi extenda-lur ad quadrantem cum dimidio. Si quis autem multoties per plurimos dies colloqueretur cum aIiqua Moniali per aliquod tempus Coritinuatum , etiam per se non notabile, dissio ulter

eum Excusarem a mortali, et ab excommunicatione : quia tales collocutiones , licet nota Ρhysice, moraliter tamen coniungi videntur. a 3 . Dubitatur 5. An liceat colloqui Cum Mo-nI li ob necessitatem, vel utilitatem spiritualem sino licentia p Assirmant Diana P. 3. tr. a. H. ρέ. eι Leo. Ianuar. Porin. BOM. vivi. v

216쪽

Maar. R. 534. quia non praesumitur Praelatus velle impedire spiritualem Montalium prosectum; sicut enim Ialiter . loquens potest colloqui cum excommunicato , ita cum Μoniali. Sed negat Ciem D. 6. n. 8. et isti omnino ipse adhaereo; nam si aliis permitteretur loqui cum Monialibus Propter hanc causam boni spiritualis sine licentia , id noceret bono communi, cum lacile plurimi alucitiarentur 3 et ideo honum commune praeserri debet privato. Praeterquamquod in nostro Ca8u vix unquam cessat adaequale nece iam in partientiari ) finis prohibitionis , eo, quod de facili in tali collocutione suhest periisi culum , quod inter se loquens et Moniales allia quo assectu capiantur , et ipsorum conversatios Ex spirituali deveniat carnalis. Hinc recte deor

i vit S. Congr. die 26. Novembris i 632. uti refert Benedictus XIV. de Synod. i. I. c. 4 I. i n. 7. nullam quamvis honestam et rationabilem causam a gravi culpa excusare Regularem , qui colloquitur cum Moniali. 238. Dubitatur 6. An liceat; sine licentra ki qui cum Abbatissa y Assirmant Diana P. 5. trita. R. 49. Nol. 3. et P. 1 O. ιr. 34. R. 49. stim Vi l. et Zambello , Pellia. e. 5. n. 2o8. Maazoti. P. 536. item Leraana, Tam b. et Imnuam apud de Alexand- c. 7. f. I P. q- 5. ac adhaeret Feliae Potestas P. 2. n. I 77. quia n mine Monachorum non venit abbas , ut censet Glossa in c. sin. de Simonia , et ibi Panorm. - Cardin. apud Dian. l. c. Negant vero de Alexand. t. c. cum Megala , Caiderin. et Ro-lm Rom. aca Ciem D. 6. n. II . cum Grassi et

Meroll. Ratio, tum quia praedicta prohibitio non est odiosa , sed potius est lavorabilis , cum ipsa valde prosit spirituali presectui Monialium; tum quia in Decreto S. C. ediho jussu Sixti V. r

217쪽

dii 4 Lib. V II, De Censuris, etc.

Iato M. 232. Circa utilem , vetatur locutio

non solum cum Monialibus . sed cum qualibet persona intra Claustra degentς , et in Constitutioiae Alexandri VII. Sacrosancti Utid de Alexandra d. q. 5. probibetur hujusmodi

allocutio etiam cum Abbatissis , Priorissis , etc. Sed liis nou obstantibus non audeo improbare primam sententiam , praesertim quia Abbatissae ut plurimum eliguuIur ex senioribus et prudentioribus , ipsaeque frequentiarem necessitatem habent ratione ossicii tractandi cum extra ueis. Ad decretum autem Allaxandri respondet Potestas Leu. illud luisse particulare pro Urbe Roma. , sorte ob peculiares caus s ibi emergentes. Praeterquamquod respectu Urbis ibi expressum est, comprehendi , etiam Abbatissas. Si igitur Poniti ex ubi voluit eas comprehendi, illas expressit,

ergo ubi non exprimu utur , Videntur non coinprehendi , alias non erat Opus eas ex Primere., a 39. Dubitatur 7. Quinam eximantur ab hae prohibitio ue y Eximuntur 1. Conjuncti in primo et secundo gradu consanguinitatis, ut exprimitur in Casu Neapoli reservato. Putat autem Clara D. 6. n. 5, eximi etia in qui sunt eousanguinei in secundo et tertio gradu , quia in savorabilibus lata iacienda est interpretatio. Sed licito opinioni non acquiesco , nam qui est in s Quado et tertio , revera non potest dici esse in se uu. do ; ille enim secundus gradus computatur in Moniali respectu ad stipitem , respectu vero adeolloquentem reipsa est iu aertio , juxta regulam a nemine dubitatam , nempe consanguineos tot gradus distare inter se , quot gradibus re. motior distat a stipite. Eximuntur a. qui gravi metu ductὶ, honeste alloquuntur Moniuies. quia in tali discrimine lex Ecclesiastica non obligat; est commune , vide Ciera u. 2ο. Eximuntur 3.

218쪽

Pauperes et publice quaestuantes , ex usu et ET 1acila licentia Superiorum. Et sic etiam famuli deserentes dona , breviterque se ex Pedientea ;de Alexandro c. 7. S, IO. q. et flIaag. Pag. 534. eum Pellia. et O. Dubitatur 8. An pueri impuberes eximantur a prohibitione loquendi cum Monialibu,'

Nulli dubium quod ipsi , si essent doli capaces ; si talem collocutionem frequentarent, non excusarentur a peccato , cum Prohibitio in eap. Monasteria de Vita, et honest. Clen . Onaues Eomprehendat' An autem in illis Dioecesibus , in quibus collocutio prohibetur sub excommunicatione ordi uario resρrvata , impuberess ab ea excusentur ' Negat Grassus. Sed verius assirmant de Alexand. c. 7, 3. io q. 9. cum Bon, Diana , et aliis , ex c. Pueris. de Dellat. μωer. tibi dicuntur pueri non esse puniendi sicut Pu- heres. Et hoc certum est in Diceo. Neapolit. , ubi pueri minores Ida anu. expresse eximunturn casibus reservatis. - 24 i. Dubitatur 9. An. Regulares colloquentes cum Monialibus incurrant excommunicationem reservatam Ialam ab Episcopo λ Adsunt quatuor sententiae. Prima absolute negat cum

Diana , Les. Quarti , et Merolla a ad Ciem D. 6. n. 24. quia , licet Episcopi circa Clausuram Montalium ex Trident. Sess. 25. c. 6. Procedant ut Delegati Sedis Apostolicae; tamen ibi nulla fit mentio facultatis serendi consuraseontra Religiosos. Secunda sententia omnino oPPosita , quam lenent Napar. Gr . et Camρα uit. aρud Barbos. Ali. io a. n. 73. et dui adhaeret Ciem n. 26. dicit omnes Regulares, etiam speciali privilegio donatos , iucurrere excommunicatiouem lata in ab Episcopo. Tertia sententia, quam teneut Ianuar. Duard. Fagiand. et Riccius

219쪽

uti l eumd. Cieria n. 25. disti Oguit et di it non incurrere , ε, motiqsteria sint Episcopo subjecta , quia cum in illis Episcopus procedat Iurisdictioue ordinaria , ei non subduntur Regulares ; secu3 vero si sint exempta , quia in his

Episcopi procedunt ut Papae Delegati. Quarta

demum sententia communior , cui magis. adhaereo , et tenent Sanch. de Masr. l. 7. D. 33. n. 23. Barbos. All..IO3. num. 73. Bonde Clatis. q. 3. μ- 4. n. 8. Fugnare. lib. 4. in c. Quanto , de Pr,.. n. 9. et de Alexania. c. I. o. q. Ia. Cum Decreto S. C. 9. Aprilis anno 1583. aliter distinguit et ait, quod Regulares si habeant speciale privilegium, qαod non possint excommunicari aut suspendi ab Episo pis prout habent Mendicantes ex Co end. Prioileg. p. Exemtis δι. 9. 23. et 24. et Religiosi Societatis Iesu ex Bulla Pauli II l. atino 1549 hi noo incurrunt excommuni Catiociem ab Episcopo latam ; secus Vero , si tali privilegio careant. Idque probatur ex Bu Ila Insertitabiti ,. edita 5. Februarii 1522. a Gregor. XV. ubi sic dictum subit; Ad hceciam Sceculares quam Regulares nullis Prioilegiis eli exe lioremus tueri se possint, quominus si deliquerint circα per

rem Montalium etiam Regularibus subjectomm , ab Discopo loci similiter tamquam ad hoc S dis apostolicin Delegato, quοιies et quan Utas fiseris , ρμniri vi corrigi Maleant. Unde insertur quod Regulares speciali privilegio non muniati, bene incurrunt excommunicationem latam ab Episcopo in colloquentes cum monialibus sive Monasterium sit exemtum , SiVe subjectum Episcopo ; quia etiam in hoo Episeopus procedit, utra Regulares Iamguam Delegatus Sedis Apo-

220쪽

Cap. II. De Exeom. Dub. IV.

stoliem , alias io eos nullam haberet iurisdictionem puniendi et corrigendi; sicut habere dioitur ita Bulla. Secus vero dicendum de Regula in ribvs speciali privilegio gaudentibus ; tale enim privilegium hoc importare debet , ut contra eos Episcopiis nec etiam ut Delegatus Sedis Apostolicae possit procedere , quia , cum Regulares ordinarie in aliis stat exemit a jurisdictione Episcopi , quando contra eos Episcopus procedit , semper ut Delegatus Procedere debet. Hoc tameta intelligendum , si privilegium post Bullam Gregorii sit concessum , non vero si ante ἔ dum ita Bulla dicitur , nullis pririlegiis et exemtionibus

tueri se possint, etc. alia. Dubitatur Io. An peregrini colloquentes eum Monialibus in aliena Dioecesi incurrant exincommunicationem ibi reservatam Z Adsunt tres sententiae. Prima sententia absolute assirmat, et hanc tenent omnes Auctores citati lib. 3. de

Voto num. 33 a. in sin. qui dicunt peregrinum etiam ad breve tempus commorantem in aliquo loco , fieri illius ordinarii subditum. Eamdem

sententiam tenent de Alexavd. o. . f. 1 o. q. 1 o. et clara D. 6. n. 3 i. sed aliis rationibus ducti , quae meo judicio non suadent. Secunda ve ro senteulia , quam tenent Ianuar. de casib. reserem. Res. 34. num. 24. et Donatus in Praxi t. 4. de Aecras. ad monial. tr. 6. q. aa. S. dicit comprehendi Peregrinos , si Monasteria sitit exemta , quia in his Episcopi ex Trident, Sess. 25. c. 5. procedunt ut Papae Dele

rit , unde ipsi etiam peregrini subiiciuntur.

eeus at Monasteria sint Episcopo subjecta, qui ex eodem Trident. in illis. Eptaoopus procedit iurisdictione ordinaria, cui non subsunt peregri ni per breve tempus commorantes, ut leuet pro habitior sententia , iuxta dicta l. i. de Legibua Lasu. Theol. T. IX. IO