Jacobi Lobbetii Leodiensis Gloria sanctorum sive quaestiones morales in festa sanctorum totius anni, eorum maximè qui ab ecclesia coluntur sub praecepto. Opus omnino novum, & concionatoribus perutile

발행: 1659년

분량: 570페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

531쪽

si MONE ET Iu DA. icantabatur,duodecim cereos duodecim Apostolorum nominibus insignitos accenderunt. Et concepto Voto, S devotioni huic tuus constitit fructus, quippe nono post mense filiam enixa est mulier, sic deinceps per annos singulos felici partu familiam auxit ita ut duodecim annorum spatio, ctiam duodecim omnino liberos tulerit, octo scilicet masculos, puellas quatuor, quorum singulis cujusque Apostoli nomen inditum, nec plures quantumvis superstitibus, e adhuc vegetis iis nati sunt i crederes naturae, partuique limitem datum esse duodenarium numerum. Et vero datus crat', uti illud etiam miraculo

proximum imo reipsa miraculum , quod unusquisque codie vivere desiit, qui ei Apostolo sacer erat, cujus nometivivens ac Vegetus gestaVerat.

Ut hujus rei tam novae,iamque prodigiosae memoria deserretur ad posteros; Petrus Mares fratribus reliquis, sororibusqus superstes marmori incidi curavit quod ego omnium animis incidi, imprimique malim, ut agno scant quantum in bono nomine ponderis, quantum de

momenti.

Ne discedam ab argumento mihi proposito, paucis excutiam, quod omen . quae notio , quae vis in nominibus SS. Apostolorum SiMONis quDAE. Foelix utique omen, foecunda bonorum notio. iis ad ardua humanis viribus major, quod patebit primo in S. SIMONI nomine. Di mater omnino pia hut beneficii a Deo acceptim moria, saepius animo, saepius auribus insonaret, filiolum sibi natum SIMEONEM vocavit, hoc est audi io,vel potius

532쪽

4 D SANCTI A pos TOLI sexauditio , iiod Deus ejus assiictionem, orationemque exaudisset. Et Maria faei filium sibi a coelo concessum,

SIM O MCM vocavit, talici ac fortunato omine: SI Mi senim idem est quod audient quod obediens, quod is esset

aliquando re ctiam ipsa futurus, qui erat in nomine Christi audiens, Christo vocanti obediensi ecce quae vis in ipsa

etymo, quae Virtus in nomine nec minor in cognomine, Mail. e. io a quo audiit chananaeus, non quod oriundus es t ex Cana' ' naeis, ut vult uiasterus , sed quia natus in cana Galitiae: cana autem et elamignificat,vnde cananaeus, idem est quod Relotes, quem Nicephorusvi Baronius credunt fuissὰ sponsum in nuptiis ad quas vocatus Christus, aquam in vinum convertit. Ecce quae in cognomine portenditur virtus, zelus utique divini honoris, ZAmri animarum, quem ut cognomine sic kfactis expressit, ut ex dicendis apparebit. S. SIMONE transeo ad S.IuDAM nomen utique boni

ominis, Iuta enim id est confesso laus, quae Apostolo convenit quam optime fuit enim Dei Christi confessis gloriosus, & laudator magnificus fuit&aemulus illius roboris, ac fortitudinis, cujus olim IuDAs, in filiis Iacobri fortissimus, S celeberrimus. Et haec a nomine laus de commendatio, suppar illi a cognomine, quod illi duplex fuit. Prinium enim dictus est Lebbem id est Leoninus,vel cordatus Labi enim Hebraice idem est quod Leo, ebidem est quodcor, symbola utique magnarum virtutum smaxime vero invictae fortitudinis, cujus hieroglyphicum est Leo, animalium fortissimus uti de cor sortitudinis sed ,

533쪽

ut docet Plinius; qui Lillud tradit Aristomenum, qui totam Lib.v.cin Graeciam rapiaerat audaciae miraculo, post mortem disi ctus, inventum esse habere cor totum pilis hirsutum, &horridum. Ecce quod omen in cognomine, quae proindita ex illo vicius, infractum animi robur, invictaque fortitudo in S. IuDA, qui ideo cognominatus est Lebbem, id est corves corcs,m in quo, ut symbolo, leguntur, alia ingentium virtutum decora, quidem primo prudentia,

solertia, prudentes enim,& acuti dicebantur corculam, ut

annotat Plinius, aestus. Unde scipio nasca ob singula Lib. r. cati rem prudentiam bis Consul, appellatus est cinxis' ut refert Cicero in Thusculanis. Deinde notatur amor, benevolentia, atque essusa in omnes caritas, cordati enim beneVolique in omnes, appellantur circulum quod sedes est, Mossicina amoris, ac ben volentiae. Et haec in s Iu D fuit, quam maxime γο-gnominatus deinde Thaddain, ves ut alii volunt Saddeus

ISyro Thad, vel ab Hebraeo Sad Syri quippe, chaldari

sepius S Hebraeum vertunt in T. Sicque pro ad, dicunt Thad de pro addeus, Thaddaeus Maneat, ergo amabile Saddei nomen dicaturque foetici cognomine .lii AI, non Thaddaeus, verum Saddens id est mammeus, ubcresis, dulcis, misericors, benignus, in omnes beneficus; qualis prope de Deus, qui Saddai dicitur, id est mamma, quasi fons lactis,& bonorum omnium origo. Ecce quae in uno S. Iu D E cognomine gratiarum fluenta, quaeve viri utum decora, atque ornamenta sed majus illud, atque augustius,

quod subiicio, utpote quod ad Deum ipsum propius Kk accedi

534쪽

SANCTis pos TOLI saccedit, de divinum quiddam importare videtur. Fad-tem illud ejusmodi; quod Iu DA Hebraice includat

omnes litteras noministeti agrammaton Ieho a indeque

etiam accedit ad reverentiam quae debetur ineffabili ipsici omini, quod ut Ii J E penitus sngulare sic vel maxime honorificum. Sed haec de nomine, ac cognomine proinstituto satis, sit illis sua lux , suusque splendor at major virtutibus, quae ex iis elucere, eminereque vidcbuntur, implereque mensuram tanti nominis, tanti cognominis.

TERTIA LUX Sanctorum Apostolorum.

Ab altiore, id est coelesti sapientia.

V verum ic, magnificum illud pronuntiatum D. Augustini Scisntia piscatorum, stultamfecitfa- plantiam Philosophorum lia nimirum stientia Petri, Andraeae, Ioannis se Iacobi; uti Mahorum Apostolorum, stultam, 'uasi amentem fecit omnem sapientiam Philosophorum haec enim ad Apostoliculinimis dignitatem cligendos putabat, divites, auro graves gemmis nitentes, honoribus auctos, purpurae, sceptrisque natos illa vero pauperculos, pannosos inglorios adscis endos, S rectiam ipsa ascitos ostendebat. Hi nempe ut Chrysologi verbis utar,4 sacratiore tantieemi. it. Praesulis eloquentii in Apostolorum Principes eliguntur; pauperes censu, loco humiles, iis arte, obscuri ita labore

communes,

535쪽

coni munes addicti vigiliis, suctibus mancipatii, negati h noribus injuriis dati, prodi retis, solo piscium captu, victum, Usitumque conqηirente4 hi, inquam, eliguntur, loc est, quod non videt, non capit sapientia Phil Ephorum. Alterum est, quod ii ipsi tenis, honoribus pusilli:

coelo interim, Deoque essent magni, atque cxccis. Erant supra. enim censu pauperis sed innocentia locupletes loco humiles, se anctitaresublimes, miles arte .sed plicitatepretios, obscuri et ita,sed vitae merito perlucentes abore communes sed propositos Mulares, addicti vigiliis sed ad coelestes victorias jam ocati su tibus mancipati sed suctibus non demersi negati honoribus, ditati magis honoribus, non negati injuriis dati, sed injuriis non relicti captores piscium Ged piseatores hominum, de hoc est quod non capit sapientia Philolophorum uti nec illud in cruce, hoc est in opprobriis, in tribulationibus, in angustus, in carceribus, in tormentis, in ipsa denique morte repositam esse beatitatem. Hinc en ut au-rcem Chrysologus quod regna,gentes, carceres, vincula, ηpy tormenta, mortes Jaevientes homines terris omnibus, si vicerunt Apostolι, ut aeternum vincerent, retium pharent.

Utquci, sic S vincere, & triumphare doceremur ipsi d cuit S verbo, Lexemplo Christus ipse, Magister optimus, Incarnata Patris AEterni Iapientia, qui e cruce, velut e pulpito docuit de quam crucem , etiam in scholis, etiam in pulpitis docuere Apostoli , in eaque repositam probavere sapientiam ita ut cum Origene loquar crux Flom. . in

christi, cujus praedicatio stultitia videbatur, conres est iu Κkk i DPientiam,

536쪽

Iupientiam, tantam sapientiam, ut omnium ustiori supientivm d orarit. Et haec ipsa Crux est, quae fuit scientia piscatorum, quae stultam fecit sapientiam Philosophorum. Hanc porro crucis scientiam docuerunt Apostoli Sitios& IuDAs. SIMON quidem in IEgypto, in qua prope innumeros Ecclesiae, Christoque adjunxit IuDAs autem in Mesopotamia. Deinde tam hic, quam ille, in Perside, inqua, ut animae multae sic messis multa in horreum Ecclesiae venit, collecta primum a luce Evangelicae praedica tionis, deinde a luce scriptorum, doctisque melioris sapientiae monumentis, ac monitis, quae S. Lumina Epistolae suae inseruit,4 posteris transmisit ad bonum Ecclesiae universae. Scio haereticos trium inter Lutherus, Brentius, Kemnutius, centuriatores, qui se habent ut talpa ad solem hanc Epistolam rejicere, damnareque velut apocrypham. At etiam scio SS. Patres, Dionysium Areopagitam, Epiph nium, Naesanranum, Cyprianum Hieronymum, Augustinum, Ambrosium, aliosque habere, ac revereri pro C nonica, iro tali habet, ac reveretur Catholica, δε ta mana Ecclesia. Et Origenes etiam ipse, inter antiquiores nominatus, Mab ingenii sui monumentis orbi notissimus, eam est paucorum quidem esse verborum , sed plenam gratiae coelestis, ac luminis diceres esse veluti margaritam,quatit exigua si mole at summi est pretii, ut de ea dici pollit, Adma illud quod pronuntiavit D. Hieronymus Eam Epistolam

brediem ube, longam4 brevem in merbis, longam in sentemriis, ut rarus sit, qui non in ejus corcutiat lictione quo modo

enim

537쪽

enim non coecutiret humana, id est debilis mentis acies, citantam altioris sapientiae lucem, ac solema Coecutit quidem subinde mens bona, mens sancta:&quod non capit, suspicit, ac reveretur: at non sic haeretica, autherana: quae non capit imo quae non probat, imprudenter, atque impie damnat. Nec mirum quia suos in ea Epistola d mnari scit errores, quas tenebras amoena illa luce dissi pari. Scit in ea confutari haereses etiam ebloci ac temporis enatas, videlicet Simonis Magi Nicolaitarum cherinibi, moxque ex iis etiam naseiturta Gnosticorumibionis,Menam dri, Ballidis,Saturnini, sentini,Marcionis, atque ejusdem farinae homuncionum. quorum haereses, ut spiritu agnovit Apostolus sic etiam ex tunc arguit, damnavitque.

In Asia minore in qua ut docuit Apostolus florebat schola Simonis Magi in qua jactabatur impium illud dogma solam fidem etiam sine bonis operibus ad salutem

satis esse. Insupervi hoc Gnosticorum, nullum esse peccatum praeterquam infidelitatis sed omnia esse adlaphora. bona, scilicet bene utentibus4 mala autem male utentibus: ac proinde impune licere vacare commessationibus ac libidinibus. Et hanc Simonianorum, ac nocticorum Saenatam peccandi licentiam, insendamque libidinem acriter perstringit S. Lumina, eisque severum Dei Iudicium ab Enoch prae- dietii intentat, in sua Epistola, quam S Graece conscripsit, cinciclicam ege voluit, ut prodesset universis, maxime vero Simoniacis, ac nosticis a fana doctrina , fideque deviis, quos appellat nubes In aqua, arbores autumnales

538쪽

M DO ANCTI A pos ToLIs fructus feri maris, mera errantia. Et hoc, non tam ut pungat acriore stylo quam iit sanci, a densis errorum ac haereseos tenebris, ad amoenum fidei, ac veritatis jubar reducat, ea qua pollebat, altioris, id est coelestis sapientiae, luce,soleque Surrexit hic,atque illuxit orbi prope universo,& quidem primo a S. Si Mom in AEgypto, tum a S. IUDAin Mesopotamia deinde ab hoc, Millo in Perside, quam vix lubierant Apostoli, cum idola, quae ante plus aequo loquacia garrula, illico conticuerunt, atque obmutuerunt. Reddebant illa put Ethnicis, coecis illis, atque amentibus videbatur,oracula verius mendacia, quibus4 veritatem involuerent, sidensis errorum tenebris, ceu profunda stygis nocte, tegerent sed eas mox dissipavit lux evangelica,

5 gemina illa AEgypti Mesopotamiae, Persidisque lumina, ceu gemini soles, a quibus e

Sanctorum Apostolorum

A spiritu prophetiaevi miraculis.

P Rophetia spiritus, miracula sunt veluti sigilla qua,

dam, quae verae religioni fidem dant, atque authorita. tem imo de lucem, invidem coelestem ac prope divinam. Hinc illud Dei ad idololatras Isaiae voce, calamoque. Cap. t. Annuntiate, qua mentura sunt infuturum, resciemus quia ' Dii estis mos Certe annuntiare ventura, aut Dei solius est, aut a Deo , hominibus Deo proximis, concessum uti concessum

539쪽

S 1 MONE ET . Iu DA 'concessumas Apostolis. Venerant hi in Babyloniam cum

Baradach exercitus Babylonici dux arma parabat, atque expeditionem contra Indos, uratos sibi, regnoque suo hostes Phacuit super eo consulere sacrificulos, & Sacerdotes; nam Idola, Daemoncsque jam muti conticuerant, dixerunt illi,&anceps S longum futurum praelium, nec sine multo sanguine transigendum. Contra Apostoli, ab eodem Baradach consulti edixerunt dirimendam esse rem totam sine praelio, sine caede, sine sanguine ; affuturos enim die insequenti, abiadis Legatos, qui pacem supplices exposterent de ita docuit eventus, qui prophetiae fidem dedit,& S. Apostolis authoritatem conciliavit uti edita, deinde miraculi inter quaevi solemne illud, quod facit, &ad testandam Christianorum innocentiam, Mad dissipandam superinfusam illis calumniae,atque accusationis nubem. Impraegnata erat nestio quae puella, viri alias suos inter clarissimi, nec in aperto erat a quo vitium passi nimirum ejusmodi opera sunt opera tenebrarum, quae lucem fir-giunt Linterea usiis iis matus daemon, usivi infidi illi tene briones, ut Religionis Christiana diem , quae primo surgebat, aut obscurarent, aut inficerent oculparunt enim ex Diaconis recens creatis unum aliquem, quasi illius culpae, infandique criminis reum imo ipsame puella, vel pare tum minis, vel pollicitationibus evicta, in Diaconum peccatum omne, quale quale erat, rejecit rata sic, lemacula illa aliquousque liberari posse, infamari simul religionem cujus assectae in id venissent audaciae, ac libidinis, ut etiam nolentem, ac reluctantem puellam opprimerent.

540쪽

so DE AN eris pos TOLIsta accusatio in speciem vera, in re autem p a falsa, eam in men vim habuit, ut Diaconus in vincula Mad Regem mox esset raptandus quod ubi subintellexerunt Apostoli, ne qua inde labes aspergeretur aut Religioni, aut ejus administris, rogarunt ut Regi sisterentur puellae parentes, puella etiam ipsa imo & infans recens natus. Postulatis Rex annuit itaque in ejus conspectum venere omnes,

etiam ipsi Apostoli, qui ab infante adhuc elinqui, de fari

nescio petierunt tamen, ut clara voce ediceret an Diac num pro parente haberet, Magnosceret, qui illico attonitis omnibus respondit Diaconum illum necesse sibi Patrem, nec reum illius criminis, sed castum sanctum. Ubi stupor omnes tenuit de parentes , puellamque etiam rubor,

petierunt illi ab Apostolis, ut juberent infantulum fari ecquis ergo illius pateri negarunt illi se id facturos, quod eo

rum tantum esset insontes culpa eximere, non accusare,

non detegere sontes, maxime ubi occultum est scelus, hoc enim aperire plerumque injustitiae crimen est, non zelus, amorque veritatis. Et ita hinc& inde discessum est, sua Diacono castitas, bonumque nomen stetit 5 Religi ni Christianae sua quoque integritas & sanctitas imo de authoritas, quam mirum quantum auxit Apostolorum de in daemones,4 in effera animalia imperium, cujus argumento sit illud, quod subjicio. Ex India fugerant insigne Magi duo Zaraes& Arphaxad,

a D. Matthaeo qui eὁ Evangelii lucem intulerat, expulsi v nerantque ad Babyloniae Regem; sed, o malum malici obonum bonis occurrerunt de hic Apostoli duo SIMON

SEARCH

MENU NAVIGATION