장음표시 사용
501쪽
Occidentem versus tendistes, ad Insulam Liparamicr- venerunt, ct ab illius incolis excepti perhonorifice, impium isque ab illis Praeside, ac Gubernatore, Agathone, qui Jam Metaphra. coelesti revelatione, didicerat appulisse lacras D. BARTHO , 'diis.
Do , exuvias, quae mox e&loci conditae sunt, tum invicti illi Christi pugiles suis loculis inclusi, quasi perstincti jam illo pictatis ossicio, alii alio atque alio recesserunt, odio
scilicet eos Divina providentia destinabat. Ecce ut Martyrum, ut Apostoli cara coelo, coque corpora, quibus succollant etiam ipsa maria, quibus obcdiunt venti, Meorum gloriae ac triumphis, velificantur, quibus enim potius 3 os ut Cypriani verbis vos alloquar Vos, . . ad inquam, congregi estis in acie donec aciessuccumberet icta,
nec e si usuppliciis sed potius vobissupplicia cesserunt finem
dolorum quem tormenta non dabant, corona dederunt Laeniena graium ad hoc perseavera i , non ut stantemsdem δε-jiceret sed ut homines Dei ad Dominum velocius transmi teret. Et ita gloriosos illos Maietyres transmisit, ita GJA R- THOLOM EuM, aliosque Christi pugiles, quos velim in oculis habeas,a inprimis amoribus. Ille cum igne, erro, st, si rebellais, Uranuis alacri animo velut in alienis corpori ἡ ζιά tvs imo quasi corporum expertes dimicarunt, ut Lipse sic di micare discas, mice Lector: certe quidni discas tantorum virorum vel exemplis incitatus, vel gloria ac triumphis ille-istus Hos ut alios taceam adeptus Apostolus, non tametisne caede, sanguine, qui ut olim in venis illius ebulliit ardore quodam patientiae scis modo extra venas ebul. liet exemplo, atque incitamentb ejusdem patientiae.
502쪽
4, D SANCTO BAR TROLOMAEOe, 6 4 Neapoli in aedes acra Parthenici Αsceteriis.Patriti Vires τά ginis, intra crystallinum vas, est pars aliqua pellis D. BAR. THOLOMAEI Apostoli, i simul phiala sanguinis ejus.
Quoties vero hae reliquiae sunt in conspectu mutuo semper momento eodem liquescit, atque ebullit sanguis Crederessit,estet illi sensuna esse, de animam, quae etiamnum pellem Chri-zis 2 sto dare velit, & sanguinem tundere tantus ardor patiendi P si etiam post fata, tanta vis, iraecellae mentis fortitudo, quam in eo dum miraris & amas, etiam imitari stude, memor illius quod aliquando magnifice extulit D. Gregorius
mus sapientis, qui quidem in inculis liber est in tribula tionibus superior illis.
Insonis sicin explicatur quae in D. Bartholomaeo
fuit Apostolica pradicationis amoena viriditas, oe infructibus animarum proventω. IEC duo jungi placuit, quia ut in arboribus foIta
sine fructibus omnis fere boni vacua sica Divini Verbi praedicatio inanis est nisi ad eam accesserit animarum proventus. Ut autem hic accedat, Dei auxilio opus ut enim Apostolus, Neque qui plantat, neque qui rigat es alia quid Ved qui incrementum dat Deus. Nimirum hic primus est, & princeps animarum cultor, a quo cultores caeteri, a quo studius omnis. Et hoc est quod sumpta a pistatione metaphora, discipulis suis Christus indicatum voluit, cum Maiib. e. . sic ad illos V tepost me e faciam et os,scaterea hominum.
503쪽
ν ora o. ' Et ita secit D. BARTHOLOMAEuin, quem in Ecclesia, si mare est , fecit piscatorem hominum,di siminea est, ficum; sed virentem, sed fructuosam illam. Viro porro a coelestis verbi praedicatione, seudius autem ab animarum lucro, atque proventus& hunc, Millum mentis, atque intelligentiae oculo spei temus. In ea, quae ab Apostolis facta est universi sortitione ἰD. BARTHOLOMAE obtigit Licaonia, pars magna provinciae Cappadociae, quae est in Asa, fianc ubi apprime excoluit, transiit in Indiam citeriorem, deinde in Armeniam. Nimirum una provincia regnum unum non satis erat illius animo, eteloque, qui complexus erat Orbem uni '
In hoc illi congressus fuit Primo cum malo Daemone, cum idolo Maroth, quem suo aspectu, verboque mutum
fecit etsi alias facundum, loquax. Deinde cum Daemonibus, qui miserorum corpora male occuparant, quos inter fuit filia Regis Polemonis, quem etiam verbo expulit, coegitque etiam invitum, ac reluctantem fateri Deum se
non esses sed inane simulacrum, quod quia Deo quondam rebelle fuit a veri Dei Angelis vinculis ferreis alligatum se dixit,&BARTHOLOMAEu Christi Apostolum confessis est,tum etiam everso, dirutoque prius ipsus simulacro, ut quis illius fuisset hospes appareret, visus est daemon ex illo elabi nigerrimi Ethiopis specie, scintillantibus oculis, vinculis igneis undique constrictuscitantum verbo,tantum praedicatione sua potuit Apostolus, tantum deinde in animulas, quas coelo, eoque peperit insigni sane proventu, Ff i qm,
504쪽
i DE IANCTO BARTHOLOMAEO qui quis, quantusve fuerit ex hoc collige. Primo Regem Polemonem, Reginam, prolesque regias aulamque totam Christianae Religioni adiunxit, deinde in uno illius Regno, duodecura urbes,4 nominatas celebres Deo addidit. Mitto prope numeros alios, quos tum in Licaonia, tum in Cappadocia, tum in India verae fidei ascripsit Et hi sunt fructus , hi proventus ficus nostrae fructus omnino suaves, ac sapidi ; non hominibus modo, sed de Angelis, sedin ipsi Deo. At unde inquies illi Utique a Deo qui incrementum dedit. At rursum unde dedith audi vel ex ipsis inferis, vel ex ipso Daemone, qui ut mendax sit, coeli tamen nutu, atque imperio, etiam quae verissima senteloqui, propalare cogitur. Idolum sparoth ut ante dixi mutum reddiderat Apostolus, quod dum mirantur, ac dolent idolorum sacrificuli, daemonem alium, qui vicina in urbe colebatur super eo consulunt, fatetur ille vel invitus a BARΤHOLOMAEO mutum essedium, tum eum pulchre describit primum oris lineamenta, tum etiam habitum corporis denique praecelsa animi decora, quae inter, Oratio , Massidua cum Caelo, Deoque conjunctim addit enim Apostolum in die
centies orare solitum, tum etiam centies nocte.
Et hinc deducta coelestis gratiae fluenta, quae ricum nostram irrigarent, alerentque ornarent illam amoena quadam divinioris Verbi viriditate, tum etiam ditarent suctibus, hoc est collectis ex tot provinciis,totque regnis, copiosis animarum manipulit hos coelo, eoque reddere siparas,
505쪽
in vinea Domini, esto βιι fluctifera esto ut ille iliter adversa fortis, atque inconcussus, csto virens a Dei verbo, ceu foliis bonae mentis a sacratioribus, divinisque colloquiis; non emarcidus, ac fluens ab inani confabulatione, esto denique frugifer ab animarum lucro, proventuque, ne in
te cadat ea maledictio, fulmen illud , quod aliquando ex
Incarnati Verbi voce cecidit in ficulneam infructiferam. Mane re eriens in civitatem Sermator optimus, esuriit, r
idens mi arborem unumsecus et iam venit ad eam nihil invenit in ea ni folia tantum. Et ait illi, Nunquam ex te fructus nascatur in sempiternum. Et arefacta es continuo sculnea. Sed quid amabo te Christe 3 quid peccarat ficulnea an suo vitio infructifer, forte vitio soli vitio cutipaque cultoris, cliortulant, non suo talis erat, tamen tangitur, feritur eo fulmine maledictionis 3 quae causi, ut tibi exemplo sit, o anima, ne&tu ut illa sis instuctifera. Esurit Christus,vi quaerit unde extinguat famem, stimque At quid esuries utique salutem animarum hae enim sunt fructus quos in te, a te requirit, ceu a ficu plantata inminea Domini, in Ecclesa dico, in Religione, statuque perfectionis si eos non invenerit, si vacuus a te recesserit, si folia tantum, hoc est speciem externam, apparentem
illam viderit, dicet, quod olim illi ficultaeae, Nunquam ex tefructus, nascatur insempiternum. Et quid indes continuo arefies ut illa, nulli in posterum eris usui, nisi ut sis ignis praeda, pabulum ignis aeterni, quod a te avertat, qui
506쪽
IRUM fortasse cuiquam videli poterit, quod Ecclesia, quae tamen coeli spiritu repitur, die D. MATTH Eos acro ac solemni, non aliud oculis, animisque fidelium objiciat, quarta D. M aTA AEa ad meliora conversionem, nihil enim de vita, quae deinceps illi fuit Apostolica, nihil de Divini Uerbi praedicatione Gerelatis animarum spoliis, nihil de morte di sortiter fetiaciter obita, nihil denique de illius in coeli regia beatitate; quae omnia videbantur reponi posse, ac debere in prima distursus panegyrici fronte, utpote conspicua magis, ac speciosa Uerum mirari desinet, ubi audierit nihil ea ejusdem Apostoli conversione mirabilius. Qtiaesivit aliquando Abbas cheremon apud Cassianum Iecquae opera Dci miranda magis respondit in haec ipsa verbaestuod meus 6sepotest prodigiu,quamsub momento is visimo, ex rapaci ispublicanis ponolos feri expers cutionibus truculentis, Praedicatores Evangelii potentis imos reddi, ita ut eam quam persequebantursdem, etiam essu ne
507쪽
suisanguiuspropagarent. Haec pius Praesul, quo judice si nihil mirabilius objici, nihil certe potius proponi debuit. Et ista quidem pro Evangelio hac luce inter sacra Missarum solemnia, legi solito uci pro themate, quod more suo, idest docte de pie sumpsit olim D. Bona entura. ego serim in praesentia mihi tractandum existimavi ; pro quo sie
Quis ille conversu, quae vox & cujusl
S litteram spectes, ille est D. Ioannes qui in mentis
excessu conversus est, uti ideret ocem, hoc est, authorem vocis, sive vocantem se, loquentem. Videret, inquam, id est, cognosceret cum enim ea vox esset intel-
Iedlualis, erat ipsa visio, quia in mente ripiritu, idem sunt videre Laudire. Et haec pro litterali sensu pro mystico de accommodatitio, sit illud conversus ille est M ATTH gus, de quo prima mihi injicitur quaestio, quid nominis quid hominis.
508쪽
S nomen illi inditum spectes, aliam, atque aliam no bis ingerit seu laudis, seu etiam gratiae segetem. Origeni: Isidoro M. Tet Hugna Hebraica lingua idem est quod donatus, utique a Coelo, eoque donatus ad
-.id I PRgnino idς na ac Duelim. Mittam enim Hebraice, '' Latine donum dicitur, donum profecto coeleste ac pium
ζ: Anastasio Antiocheno MATTHAEus appellatur, S est
mandathm ahisimi, non sine bono omine, A aliquo latiirorum praesagio , suturum enim erat, ut illico pareret, autissimi mandato, cum ad pauculas,id est duas Christi voces, sequere me, sccutus est, relictis omnibus4 imo&seipso; quod obedientiae genus longe praestantissi naum. Et haec a nomine petita lausa commendatio at longe major ab homine, de quo primum videri potest, qu is fuerit ante suam illam a Christo vocationem 3 quislacinde post Scim. is. illam ΘDe hoc,&illo statu sic D.Chrysologus. MATTHAEus publicantis generat notis non parvam suis quae stibus quaestionem, di magnum nobis negotiumsua negotiatione proponit. At quam , inquies, quaestionem 3 quodve nepotium hoc certe, unde quo vocatur Lundes a telonio quo ξad Apostolatum De illo sic D. Chrysologus . MATTHAEUM de telonio divisim de usuris locuplet m, lucrissaeculi onsum quod in Apostolatum elegerit, quid dicemus ' Dicemus certe amoris fuisse prodigium, miraculum caritatis quod patebit
509쪽
magis consideranti quis, qualisve in Thelonio MATTHAEusa audi ex ipso ore D. Chrysologi, de simul audies unde,
quomodo, inquit, lafirmitis, non laboret humana, quando videbat apud christumpecuniam se alere, ut daret fraudulento fidem, venali gratiam, cupiditatis Magistro Jcium largitatis, doctori fanoris magistrum sanctitatis, publicano saeculi coeleste secretum. Et hoc est, quod dum non capit infirmitas humana, in eo laborat cimo scandalum patitur, ingeritque importunum illud ad Discipulos Christi stuare iniice. u. cum publicanis peccatoribus manducat Magister mene 'sic apud illos erat nefas publicanos christo participes, vel in cibo esse, quod si hoc erat nefas, di inissociare, quid eritΡ-Mim ν blicanum ' erit profecto nefas aciei humanae, quae caligati Divinis at non oculo divinae mentis, non amori, non caritati Christi. Miraris Iudae cur misceatur conum peccatorum, θυι Ibidem. propter peccatores ala voluit, mon recusavit occidi oblatras cur peccatorum minum bibat qui pro peccatoribιιs
sanguinem suum fudit ' Etsi et is nosce ampliu diu cepit ipse
peccatum, ne perderetpeccatores, in sesententia uam judex retorsis, ut amasse se peccatores proderet, magis odiendo debitum, quam donando. Et hoc ipsum est quod reponit Christus njustis illis querelis, dum sic ad illas: earum authores: Non veni vocare justos, sed peccatores. Et hinc M. ik L, mihi injicitur secunda quaestio.
510쪽
cuomodo vocat a Chrino pEXponit Evangelista seriem modumque suae vocatio
nis cum sic ait. Dum transtret IESUS. Hoc pri-
p. Chrysol mum transiret bene transiret quia transibat Iudaeam ut et emret ad Gentes praeteribat nagogam, ut in Ecclesia permaneret, praetergrediebatur carnis Patriam, ut Deitatissuae, remearet ad sedem, doceretque nos eodem remeare cita tamen ut in vitae hujus transitu etiam aliorum studeamus sa- rim. 3. luti, uti studuit hic Christus, tra it enim ne MATTHAEus remaneret ibi, transvit, ne MAHHAEus ibi taliterpermaneret, deinde vidit hominem. En secundum. Vidit plus diruinis oculis, quam humanis. Vidit, inquam, hominem ut peceata hominis non ideret. Vidit opussuum ut des'iceret operapeccatorum. Vidit illum Deus, ut ille ideret Deum. Vidit illum christus, ut ille pecuniae latebras amplius non ideret. Et hoc divinae in eum misericordiae fuit, miseriae istud in MATTHAEo, quod viditsedentem locicrtium est. Sed Sem. α; cur sedentem ' quia sare non poterat pondere cupiditatis oppressus ἐν ipsa rotus conscientiafraudis incurvus, scd unde oppressus inderi incurvus t utique ab avara, insanaque auri cupidine. Aurum quippe natura gra e graPius sis ad aritia hinc es, quod pliu habentem deprimit quam Me
rem, b ehementius aggravat corda, quam corpora. Et itavim. as aggraVarat O MATTHAEI, qui re istu cupiditatis pondera surgere non malebat, in hoc deterior paralytico, quem