장음표시 사용
101쪽
Italio Hispani Gallieum vocant. Visere apud Belgas,vultus facies,ὲ visu pendet,quas vi mquod visus locatus sis in vultu.
Sequentia praecedentibus suo ordiui ungantur. A ire,quod est eanum, av e baubare,quod est latrare Antinois, hoedi anniculi praeterito ann nati quasi ante annum
Apone,pers vocalem,repletsi,& ex repletione fastidiente qualibet rem, signat. pendet autem . Grapea voce porta, quae latine fa cultas, siue ab dantia dicitur, , qua verbiim Aporior. Benire,vox in ore Belgaru perfrequens, & leni labiora vit o suε pene origine menti-s,tantudem pene ex usu signifieat, quantsi amabo adverbiu, vel sodes. edet aut a duabus,ld ire,quod est dominus:quam fra,ves Mansire:quia in initio allocutionis, solemus eo modo persona quamlibet familiarius affari,Aleis Mais με, Fatae Ae Mansio. Nuc vitrata vox sonat Atre, pene ignotae originis cromin,id est timere, verbo tremo &tremere pedet, quali trearar,litera xii demutara hinc pendent Cratiare eratnte, id est timor. . Commemia, -- est in omni reprinemisi pendet reuma im ἄρ quin coinchoare inde eommencter,q in mehoare est. Coeis, pud Belgas sus:&mebon,poreellus:ambo originis dubis 8 prorsus arbitrariae superiores Galli suem rores vocant, ε ρομcum rorae, vocibus etiam ineotis arbitrariis.ctis, uiae rei tenax, vox dubiae originis, nisi forte pedeat a cere,genere leguminis: quia viri tenaces, parcentes crumenae leguminibus vivant. Oilier, Parrhisis cochleare, seu eoesilear votat iustiumentsi eonea quo liquida edulia ori admouentur, immo in os truduntur. Beus id per maiore syncopam votat lanehe,'r V vocalem viru-que a cochleari pendet.
Cile. ia,forpices sunt quibus pili ineiduntur,di'bi umbo scindo vel incido
camir per V vocalam, suere, ab infinitivo verbo misiungere pedet,labentem in V, ει G in D. Ab ea mus iuris aeutor quasi con--ier. ea enim quae adiuuntur,iunguntur in unum.
Dosue pud quos Meer v vocalem,apud aliospex v insonante:
102쪽
pede a dollo versa, ut sepe fit, litera L in V. Etenim hodie ligna
xij fabri,dolioru artifices,eos asseres ex quibus dolia conficiunt, 'hoeant douno, prirnas vocali, secunda eonsonante. Estot,qua voce omnes me Galli utuntur pro impensa eouiuis, vix liquet unde,nisi sorte a scuto, id est ab aureo numo,que Galati ab impressa scuti effigie,sciitum vocant quod sepe conuiuio rum impensae villa sunt aequare ius scuti, sive aurei summam. vel pendet i compoto per syneopam,rac vocis adulteratione. Nain ne conuiuii computari solet impensa, Meopotus hospitise Mui. Hinc dieunt Uert eoi,quasi p eris eo te. Et exinde vocis abbreuiatione, οπι ἐσβM. astineber, forcipes quibus ferramenta callida, aut quailibet alia capisitur:pendent . verbo expungo. His enim ea quae manu tractare non audemus,expungimus: Parrhisis eas, antae sitir, .
carboete,notum animal searabeus: emitti quod in simili meri vulgo solet literat. Estriiner,per N,xmia& dona mittere amieis kqua voee Emisust, id est dona: pendet a strena, quod est munus festiuu riueundd.
Folue, quod pro desili viribus inualido usurpatur, a flebiIi pendet: in & quidam dicunt' ,alij fisis.
Fiableves have, a fideli. Forebar, ferrea instrumenta, fibus fila, linum, & lana incidun tur,albrficibus dicimtur, quasi forfert non autem a somnibus, quibus ferra ea turrvel a forpicibus quibus pilos incissimus, quos vulgus vocat seanae, scindo vel ineido. Fomt,per V vocalem, scutica est: pendet autem . fuste a sum. M verbo, quod vulgo seu ν,& fuste stimulo. Ganche'qua voce Besgae minus,quam Parrhisis utuntur,eunt mgnat quia a manu ,pro dextra utitur sed vide unde deducta sis,
ausi . c. t id est a manu sed die quid prima eius syllaba Gan manet,. , quo pendeat. Gibis, supplicis locus quo ress laqueo iris gula solet. Vide an pendeat at limina, quod nimepro quodam supplicis genere pansim usurpatur. An vero a voce gibber gibbois,miae gibbum si gnat, idque per contrario sensum:quia quia trabe pendent,sic toto corpore exesdimtur,ut si sorte obberosi ves gibbosi sint,sib-bae tum desideat & vanescat. Garbe,nianipulus ritici: Parthisis versio in Leonsonanes, ram
103쪽
po ea ere, quia manu arpuntur, versis a Pliteris durisseu.us,m Gini molliores affines. Hoesurissa chier, Η. , ver hae omnes pendent a verbo voe voearesuppressione duarum literam, V consonatis,& C in medio diiuonis. Ηοι, sepes seu fruticosa maeerim,qua rustiei ortos sepiut: vox est incertae originis, forte rustieain barbara . Sepes im vulgari.
te, per Leonsonantem, id est Ego:& pedet ab Ego per detru rationem primae literae E Quamobrem scribi deberet per G, ε non per LIιti,fain, o Dei. Hisnni dicunt Io. Iura, ebrius,& ab ebrio pedet, cadentibus Dina,& B in V e,
Inoire ebur ,-ε ab eo pendet,eadem qua nuper, demutatione literarum. Lorris I,vel apud Parrhisios corruptiore labio ripviol,Phil . mesa auis est, a luscinia pendet. Hane nonnimquam poetae A tidem,quasi Atticam vocant. Excurrimus per uniuersam Latini alphabeti seriem , usque ad
literas xωZ:qus quia vix ullis primitti Gallicanis vocibus so lent, ideo in illis nullam deinceps vulgariu Gallici sermonis cum tabulam hie subscribemus. Et quia Parrhiae Belgis vicini, interstite Sequanafluuio, statim linguam a Besgis antiquu Gallorum sermonem plusculum seruantibus, longe variiinlude aptponenda istic differentia fuit, quae utriusque gentis labium,&4oquendi modum,non in submit ae distinctione verborum, sed 'sola varietate hiabam in erosione seu immutatione lixeram, ruitio labioru dispes erit Parthisis eumprimis apud seipso laborant vitio literar&R4 S, aliam pro alia in mediis syllabis Eoquentes. Nam Iern Masis solet in eorum plebe audixi, pro I. su Maria. Adinacissis vitium, ac demutatio voralium, Ain E in seinuicem:Idque & in primis in mediis syllabis,Anm pro Em Dar. Inter auram Parrhisios iEgas, vulgatissima diductio, seu diuisio labiorum fit in literia, sicuti euimus, oti . Nam sae in multis duplicant literam V, in quibus Parrhisti, pro
ea,uteram G compensant. Dicimi BEgae Variar, Parrhisi Ga vir. Rursum alia into abos aecidit labioru -eeries, in literis G&L sonantis:praesertim ante voceses Ain o. Na quod Par. hisi effantur per Leonsonantem mollius, id Belgae saepenumero
duriuscule per indointradum per in cloquuntur: ut in his, o c
104쪽
Iom: G , a graculo, Io: bergier, berquur. Aliud Foque ae vistamborum in labior vitus interuallum in literis umplicis literae C,& Geu aspiratione, id est Ch. Nam in multis in quibus Belgi, velut Latinitati hactenus propiores, efferunt ore C simplex, Parthisis adiecta aspiratione, duritiem literae frangunt, essiciunt
molliorem, ut in his caperon, Aa ron Catiebat. Et ubi non licet
Belgis per C simplex i4 eloqui, vertunt Belgae C in α, dictumat, pro Caballo: Parrhisis H. Uaecam Latinus, Parrhisiensis che, Bria naque ii quibus actier, Mnaquier . Sed in verbo vaeo vacas 'arare, id fallit namin Parthisis melgae in eius signisse
to pari ore conspirant: utrique enim acare aquis dicunt sie Meonfisan pro cultro,& carisina, pro cardinali nono Aouitiau, aut obardinia, in &4lia utrorunque populorum maceries in literis S,3 Ch. Parrhisis dictat Suere, pro saearo Belgae Chiare. Et contrarium in his fit, Torche, id est facula, Torset: haec Belgarum,
illa parthisiorum vox. Accidit aliud ,quia in quibus Belgae diphthongum a semant, Parrhisis eam in t simplex variat ut in
his, Pinn, apud Belgas:Apud aute Parrhisios Pinc ainturio, ei eurier. In aliis multis, iam quoque ae diuisa sunt eorum labias quae Me in re leui,& plane ludicra, vel puerili, ne rusto prolixi res simus,neve operam pratiamus,& impensam, silctio tegemus. Hie quidvi ex occasione tantiiser lusimus in tabulis Galliea nam vota non ut coma eas referre niteremur in originem Latin1. Id enim negotis explere,non minus vires exeaeit,quilini cessarium nullius non iudicio no fuerit. Namet arbitrium uti si nouas quotiate vores effingit sed id egimus, x in paucis verssati, ad ampliores di profusiores tabulas prouocaremus auidam lectorem. tulimus illi semen, ex quo ampliorem opaisl eon tur elicere messem. Si quis auia obsamitet, in his vocibus, quaa
appostumiis,nos iustum fefellisse etymologon, postillat ille,haud 4,is,sed sibi soli suam diei diem. Non alium inter lamus i
curem,qu- lectorum aures peritior iudicet lector. In re en arbitraria si impinget quis errore tolerabilior videbitur laesiis, ubi nee authoriratis temo, nee rationis remigia adsunt sed viri
sola dimonum allusio, fidem se praebet totius istius Masinis tiaurigationis magistiam. Vala Lector.
105쪽
robrini liber de hallucinatione Gallicano
reT DE differentia 'ulgarium linguaru , praesertim de initiei sermonis varietate, qui quanquao a Latina lingua exortus rideatur, attamen ει a loco,&a labiorum vitio,iam nune diuersus tromismus appareat', subiit diem ede hallucinatione quorunda Gallicanorum nominum,tam urbiu, quam nationurin quibus permulti hodie ubi,& hallucinari videntur. De tallucinatione nominis senonum pro nomine ens . num Cap. I. Ra v KE M vaeum primis hallucinationem via,quamst superiore in opere eursim tetigimus, de hallueinatione plurimorum in nominibus Senonum menonu. Nam ob assinitatem literiirum S, MX, quae fere in labiis de soni similitudine sunt pares, in eam hallucinationem multi venere qua Se cnonibus Gallis tribuut,quod uniuerso exercitui Gallam subae. nonum,id est aduenarum & peregrinor nomine,adscribere . bueriit. Non enim in Senonensi agro primus ille famosae Gali nam empsionis motus ebulliuit qui Romam sub Camillo tum exule inerudit, is sapitoli obsedit: nec Senones Galli suo ipso-arum nomine eius tantae expeditionis authores fuere , quae com phares Italiae urbes condidit, Roma incedit, Grseia Asia subegit. epit hic motus inter Brigas.pr sertim in finib'eorsi qui se Memnones vocat, dissensione fratru Brennis mesgis. Hi siquidem intestina discordia, qua in mutua mici ruebat, suadente matre perosi, infinita hominu multitudine e tota Gallia seeu tras Alpes,velut Peregrinatum traxerui. Hos quia Romani aduenas Gallos,&Graeci Xenones dixere multi a nominis vicinia desusitaniare Senones credidere. Alludutantiquitati ferunti testim uium veritati,quaeda quae inter Hanones extat loca, amborii fratrum Bianti Miciis retinetia nome Broner, ves melius Brmnet, oppidulu Hanona Brenii maioris natu fratris,ut quonda sedes
106쪽
initatu Hanonsae,ii Belgio fratre natu minore nomε habet,quasi Monbdura in mos Belgii. Nostra tam aetas antiquitatis immemor huneloesi barbara voee Monabadiu voeatrquem es Mon. gia, vel Motem Besgium dicere debuerit. No igitur Senones, Galli, sed ut etia historia it Liuis habet, advenae Galli quos a Graeca dictione ἱένος, multi monia, id est peregrinos aduenas dixere:& quom famosae eruptionis initi a Besgis Gallorum ut vult Caesar fortissimis coepit Italia, Graeciamin Asiam submeretnemo& Gallograeeos, quos hodie ab antiqui nominis v stigio, Gaathae dicunt, in Asia condidere. Non dubium forte est complures e Senonensi a ro,nempe ex uniuersa etiam Gallia, in tantae eruptionis tempestatem, ultro spe praedae c5fluxisset sed hominis hallueinatio temere ni tribuit genti Senonu quod toti fuerit peregrinorum Gallorum exercitui adscribendum.
origo nominis Hannonu: a vulgari voee ΗιnaM. Cap. II.
T quia nae de Belgis introdum mentio est, apud quos a primus ille Gallorum motus efferbuit, nempe qui inoquam nime Hannoniam vocant, epit dicendum paulisper fuerit de hallusione H origine nominis Hannoniae, vulgo nostro, ainan, vestinau. Ductu enim id nominis est in vulgo, quodae toti tande regioni sedit, modo affirmadi. Nam publicueius regionis vulgus,respondere interrogantibus affirmando is, Viminan, id est certe ita e quod nos Samarobrini, seroman dui esus regionis vicini, dicimus in audi. Ibi fit distinctio regimnum affirmado dicetium, in v aut Hinan quemadmodum&m Narbonensi Gallis distineta sunt nationes, Langa oe, Lam Mώ,id est affirmando dicentiu , Oe ves σαν quae dispartitio etiam hodie regioni Lamisiae nomen dedit. Si affirmandi modus in inferiore Gallia regionα distinxit, ut vulgo dicimus celam δε Hinan, Lepam iamin an . Etenim Ande Au affirmationes unithse Veromaduorum, illa Hannonsi. Hi aute, quod praemitti solet in affirmationis certitudine, euiusdam iusiurandi vim habeti tanqu1 si quis simpliei adderet affirmationi diui Iohanis nomεrdicε vulgo saina Iehan aurisain IAanan. Orta quippe est tritota dimo in.ὸ vulgari nomine satis Iahma:sensim eo modo ii
sitae temporiima tribus dimo,conflara ex quotidianae affirmaritionis consuetudine, pene siue originis oblita toti nomen regi
ni dedit Hi . . Quod hodie Latini eius originis ignari inminniam finxere.
107쪽
Hallucinatio in nomine motis Cynissi,qui mons Sini Dionysi, dici debet. Cap. II L. R AE DI hallucinatione in aliam quandam pe- ne consimilem transibimus mons est inter Alpes vulgonisne delemi, qua frequentior patet a Gallia descensus in Italiam hune Latini inconsiderata antiquae vocis origine iuxta praesentis vocis allusionem,Cmisium molem vocat cum tamen hie . sincto Dionysio, primo Galliarum apostolo &,nie regni Francorum patrones cuius etiam nomen in auspicium victoriae: Franci in bestis inclamant antiqui deduxerit nomen. Dicendus enim est hie Mons Sancti Dionysia vulgo Monisain Denis sed de breviloquium vulgi,& successus temporum, & vitia labioru, sensim id nominis erosit ut e duabus dieitionibus Saetns Denis, ventum sit primum ad hane ainti,4 : hinc in hac Senis,quae hostdie ita ubi, omnium colas origine sedet. Nam Aut hodie ad
radices eius montis incolunt, velut propius antiquitati nominis alludentes & saniore caeteris labio , eum montem vulgo Le montsainti ni appellat, suppressa duntaxat syllaba De. nomine Denir. Hallucinari eos qui Sabaudiam a Sabatio Saturno dicta putant, cum a Salua via tractum sit id nomen Cap. a III. hallucinatione nominis montis Cynissi, decurremus in hallucinationem nominis Sabaudiae,quae huic monti subest. Sabaudiam quod mirum certe emnonulli e do elis a sabatio Saturno, qui ibi forte fugiens latuerit, dictam fabso credidere amant quaeso isti veteres Sabaudiae annales quos typis aereis, Gallica lingua excusos,pueri u mulieres prae manibus habent. Et vi de vulgare nomen auoi pependerit acile perpendent:nam eum regio haec sita inter Alpes,prae locorum angustissae habitatorum paucitate,quondam tota a latronibus obsideretur, qui In aetereuntes aut iugulabant, aut spoliabant:nobilis quidam ubi eam regionem ab imperatore in titulu ducatus ob tinuit, unctos ex ea praetereuntibus infestos LMmorum summouit, viam peregrinis securissimam praebuit Quamobreta. balua viam quae prius Mala via,vulgo Maiam te voeabaxur eam in posterum vulgo Sauruoi vocari iussit:sed ut in meteris aeeidit, edacitas temporis, erosis eius nominis medis literis, auoi prosaiandis in ore homina liquit, quae pene esus nominis originem confudit:quam etiam quidem antiquitatis ianarus,male Sabau
-m Latine dirit. sin discite nunc eastigatur quod.iam in o
108쪽
omnium sedit. Grauius ramm eremit is author,qui a sabatio Mnominis desuctum putauit. De Allobrogibus,mbriam urbem vulgo Amb--, malemne quuam Ebriamum vocant. Cap. o. v I A nune inter Alpes noster calamus versatur, ad Al. u. Iobroges, qui sui inter Alpes sunt, decurremus . Urbs enim eoin Galliea voce Ambrum dicitur, cui Caesar Latinum Megis nomen posuit Allobrogum, idem quidem urbis& totius adiacetis regionis 3 populi nomen. At vero posteritas, velut antiqui raesariani nominis immemor, magna hallucinatione hodie ipsam Allobrogicam urbem Ebredunum vocat, i mere superfluumin insulsum, introducens nouli nomen, ubi pinsitum a Caesare loge honestius 3 sufficientius quadrat in m vr-bi,quam toti regioni Saepe etenim numero quotiens es V, vel M, in media vulgari dictione cadat, verti hae solent a Latinis in L,vel simplex es duplex:vt Minois, Alexia:A-e, Albertus: MacA--,Allobrox. Hallucinatio Roberti Guamini in nomine Aurebatensium
MI La ει pari Malucinatione Robert G DL nus in Francorum annalibus in nomine Aurebatensia illuditur:quia cum Mirebatensium regionem Gallicum vulgus, diein tot voratrium immemor Guaguinus unde ει aqua forte urbe pendeat hae vox Artou,temere Artemi, Latinam vocem noua confinxit, esui aptu totius Attrebatenta regionis nomen Meminisse debuit idem ubique esse nomen retionis εο Temporeticae urbis: ti . to eo urbe, lovaeos populos dici: Suessione, Suesnonm: Ueromando, Veromanduos si ab Attrebat urbe Attrebates eos omnes censeri oportere, qui in Attrebatirae urbi agro sedct Vrba autε ipsa Mirebare vulgo Arras,quasi Atras, corrupto T in Rincupatur. Regis aute ipsa Artois, quasi Arratote, lappressa in medio inera A, quam temere 3e nomine inani magus a missili dixit Sisper eaneum etenim
est nousi ibi eofingere nome,ubi Mantiqua ε honesta supolet. . Hallucinatio Auriantesium in nomine quod fingit Ostro
GL T ' nihilomimis etiam hodie Aurebates,' qui partem quania agri siti Archidiaconatu Hebrem,
109쪽
gentes sinermus, durit harbarum nomen, ubi antiquum non deest. Naseitur laee hallucinatio ipsis,quia hodie vulgus eam terrae plagam uiatis labiis firmant ves Otre ne dicitiquam rectius Atreb t,vel Aremo diei demerit. Id enim fert antiqui nominis allusio, Latino nomini Attrebatum, o inna Merop qua solet enim pis cepe liter Α,eorrumpi vitio labiorum iu ,&m
in V. Qiramobrem lapsu temporum, eum vitiss labioru nomen Atrebant,versiim est hodie in vocem trinant quam nescio quia primus antiqui nominis immemor urissimo nomine Ostrogo-entum, sinistime expressit. Ampliore hinc errore reprehedendus,
quod ab Ostrogothis, id appellationis ductu erediderit eum nec hominum memoria, nee vlla historia ostiogothos ibi sedisse nouum rωoni nomen dedisse probet.
De nomine vilesio,quod tractum est a nomine valliae, id
in Galliae Cap. VIII. A NI I BIM 'ramine in regionem Galliae sitam in T ter Belgas, quam nostrates Vallesium inepto non ineviminus quam par est, antiquitati alludiente, ubeat . qua
etiam hodiemi Francorum reges, a Philippo allino antiquum Capeti eognomen linquentes, titulum cognominis adsumunt: Gallieum vulgus hanc regionem titulo ducatus insignem, Vallois appellati quod nomina antiquo Galliae nomine proxima ε indubitata originem traxit. Nam solent Belgae literam G, saepenumero eommutare in V, vel simplex ves duplex, tun his aecidit, Gasone,Va ram: GaDM,VVMisuri vespa, V vel ,G - . Quaobrem in hae una rision quam nunc Vallesium appellant, antiqui Gal. lici nominis kquia ubique fere in Franeorum aduentu deperiit vestigia remansere: in qua etiam plinique sunt pagi a Gallo nomen habentes, anuinta est Galli viti: Gauriis, Galli loeus tuimG- darere, id est villa Galli de retia si tua hune vicum Parthisis hodie sinistris labiis, virure orerer vocant. De nomine pendiiquod biennisi di ndo. Cap. xx. x etia in valle duratu si hoe n.mine eum raeteris utemur urbs clara, qtram nostrates nomine rei ipsi ni,hil quadrante Compendisi vorat Galli cum vulgus eam compinina,miasi eo Moneta binis amni , Axona Isara, eo loci in uno conuentib'eam appellat. Voeet ergo Latini ea urbem Combienniii,vel cimibennisi, voce auidem Latina, cum vulgari voci amplius alludente, tum rei ipsius si inifieationi mesius r.
110쪽
res, saepenumero in Enuicem vitis labiori me mutari seleve
'Hine facile vox cominum, tresimis hanc Commune, quam quis piam primus male sine causa Latine Compendium dixit. Haec est quam Carolus Caluus,& rexin imperator, eum ob seluarum amomitatem diligeret, erebro incoleret, auctam cinstaura tam muris, suo nomine Caropolim vocari iussit: sed eo mortuo nouum nomen oblivioni datu veterem appellationem ex Oxe hominum pronigarein abrogare nequiit quae resumpta usque hodie in labiis vulgi sedet. De nomine Aquitaniae, quod Gallie voelis enm satis alludit. - p. m. quia Caesar in Comentariis Galliam omnem TrasH- pinam tripartito diducit in Belgas, in Celtas, Ἀω
quitanos, non.dubium est quin huius trinae dispartitio.. nis nomina, vel a nomiyibus Emporeticarum urbium, vel a Prinprietate quadam locorsi ducta sint. Solet enim saepenumero biaque idem esse regionum quod 3 Metropolitanarum urbium nomen. Vnde ergo Belgae, unde Celtae,3 unde Aquitani sint dicti, di a quibus locis horum pependerit nominu origo,vix iam meminit quisquam eum etiam hodie vulgaria 6 Belgarum & Ceutarum nomina,vtpote obliteratain immutata, vix in hominum extentishm'ria. M Aquitani antiquum nomen in vulgi labiis seruant, id est Ginenne,quod Latinae appellationi paucis literis viatio labioru erosis, immutatis, satis aliudit. Guunm enim,quasi lumine, detruncara capitali litera C, liter in quippe duriuscula, versi in confinem ueta G,quippe sono molliorem Aquo altera in E demutata, ε litera T in medio dictionis, is pessieri solet suppressa. Quidam Aquitaniam dieta volunt , quis quod ea Galliae portio prae caeteris, ingentibus numinibita rigetur, Alis quod similius est vel odieta ab eius nominis urbe volunt,quae hodie adhue extet 3 antiquum nomen seruet, aesto Arer, va Ae--β. Origo nominis garum&Pieardorum p. I.' Mi autem Besve dictissim, contectura docetiquφnia V ii iis minore Brenni fratre,qui annis plus mi disecentis ante sesarem soruit,& in Beemio fratre in per egrinam militiam eum re mitis Galloriam millibus a Gallia derimigrauit. Nonauta quippe hodie intra Hannone oppiduis e