장음표시 사용
201쪽
161 Υ. Wo PRENs LRCTIO NuM l. . non probatur. Addamus Senecam de Consticap. I. altera pars ud obsequendum, altera imperio nata. cur non potius ad imperium, vel ad imperandum p Lactant. lib. I. c. XXII, 7. 2' fuit per eadem fere tempora , quibus Faunus. Cur non , per quae Faunus p cui loco convenit illud Cic. de Divin. II. cap. 42. summos astrologos illius aetatis, qua erat ipse: pro ἰujus erat ipse. Plura videre licet apud Sanct. Min. lib. III. cap. I . & Core. ad Sallust. Cat. cap. XXV, 2. & XXXm, I. Hinc autem nihil movendum censeo in verbis D. Lucae. Euang. I.
καὶ τω σπέρματι &c. ubi frustra sunt Κnachibulic alii, qui cnallagen , tanquam nimis soloecam , tollere nituntur.
Cap. XXXI F. Qui ita dividit omnium quae sistnaturam , esse corporu , inane, quaeque his accidant. Noirest, cur malles, ovi ita dicit &C. eadem enim loquendi serma cum alibi exstat , tum quoque Tusc. lib. V.C. 33. Vides, credo, ut Epicurus cupiditatum genera diviseris, . . partim esse nasurales,...
Cap. XXXIV. suods omnes partes ita constitutae sunt , . . videamus utrum ea fortuitane sint , an eo satu &c. Enallage ista generum non erat sollicitanda. sic enim infra lib. III., est 8. . . modo posse
eum animantem cogIture, vel potius ut caetera oculis, sic animo hoc cernere. & Cap. 3 4 quam nemo ab imconstantia cy temeritate sib unget quae digna non sunt Deo. supra cap. 3I. mens sdes, virtus , concordia consteratae N publice dedicatae sunt. Aouae fas convenit penes Deos esse negare, cum eorum augusta Nsancta smulacra veneremury de Leg. lib. II. cap. XI: Bene vers quod mens, pietas, virtus, Mes consecratur manu . quarum omnium Roma dedicata publice
202쪽
Υunti ANARUM LIB. II. CAP. VII. r63 templa sunt e ut illa qui habeant. ι deos ipsos in animis
suis conlocatos putent. labi non opus est, cum virocl. tentare, ut illas qui habeant. ACU . II. Cap. I 8.
ratione potius , quam auctoritate ducantur. βuod sutroquep vide quoque Tusc. IV. cap. . de Fin. lib. V. c. 8. de Fato C. 1 f. de N. Deon I. c. s.
Senecae epist. LXXXI. & si plura velis, adi Ρ.
Fabrum ad Acad. II. c. I . Burman. ad Quinct. Inst. prooem. p. Io. Davisium ad Min. Fel. cap. Xvi. & Cortium ad Salust. Cat. s. Cap. XXXVI. . . deinde reliqua sidera magnitudinibus immensis. Atqui hi tanti ignes tamque multi non modo nihil nocent terris rebusque terroribus, sed ita proseunt, ut si mota loco snt, conflagrare terras necessest is tantis ardoribus, moderatione Stempeia tione sublata. Docti pro mota tentant motae, hanc Vocem ad terras referentes 3 vel mori, quod syectet ad ignes. Nihil autem Vetat , quominus in voce mota intelligas sdera; quae cum appellatione
ista tantorum ignium significentur, quid mirum si illud masculinum in neutrum transierit λ Hoc sane haudquaquam durius est, quam quod statuit vir cl. de his cap. XLIV. Fluminis inluseri tangentem corpore ripas. uem longe serpentem S manantem adspicies , dcc.
ubi ille , loquitur Cicero , inquit , quasi praecesserat amnis vel fluvius. vide reliqua. Isti autem loco componere licet verba Varronis de Re Rustiaca lib. I. Sin euare secundum flumen indiscare, curandum ne adversum eum ponas. quod quidem exem-l lum debeo Aus. Popmae, de Usu Ant. Locut. ib. II. c. 2. qui plura i lia ex Varrone aliisque collegit. Quibus etiam defendi posse opinor locum istum Senecae Suas. I. c. ult. Elmis haec θη-
203쪽
. 364 T. WD PKENs LECTIONUM totis, &c. Barbarui dixit.. hunc senseum. . Fusicus Arellius dixit, resor ante orbem tibi tuum deesse, quam militem. Latro sedens hanc dixit dcc. ubi doct. Schulting. hine vel hunc pro hanc legebat. Plaecyrimum erant in loco Tullii observanda: pergamus jam ad verba illius posteriora, quaeque in ea commentatus est cl. Walherus. Scilicet vir ille doctissimus ista a tantis ardoribus, Commate interposito , ab antecedentibus sejungenda , cumquesto uentibus istis moderatione S temperatione sublata, conglutinanda putabat. Secus omnino, quam ego uidem sentiam: cum enim non, nisi aliqua cum uritie, dici posse videtur moderatio S temperatio tolli ab ardoribus , tum sane nihil usitatius ista prinpositionis a cum vcrbo neutro constructione, qua terrae hic dicuntur consagrare ab ardoribus. Sic infra cap. Nam quae spiritu in pulmones anima ducitur , ea coalescis primum ab ipso spiritu. Ovidius Metam. lib. l. p. 417. i postquam vetus humor ab igne Percaluit totis
Lucrctius lib. VI. vs 87s. Praeterea solis radiis jactatur aquai Humor , Ot in luci tremulo rarescit ab aesu. in quibus plurimisque aliis locis praepositionis vis
Cap. XXXVIII. Suis enim hune hominem dixerit , qui cum Iam cenos coeli motus, tam ratos astrorum ordines.. viderit, icc8 Nonius sic locum proscri, ut pro ratos, flatos eXhibeat ...Quod, quamvis viro amplissimo mirifice blandiat, ego tamen priori vix prieferre ausim ; vox enim ratas nostro usitati sit ma suit in commemorandis rebus caelesti-
204쪽
TULLIANARUM LIB. II. CAP. VII. I 6,bus , quod de Voce satus quis ausit praedicarer supra cap. 3F. -- motus ejus sηitos aequabiles
omniaque ratis ordinibus moderata. & Tusc. U. cap. 2 . quorum Tagi motus rata tamen N certa fui cursus spatia de siniant. Cap. XLIV. Nec vero haec solum admirabilia , sed nihil majus , quam quod ita sabilis es mundus. Legit Walherus, sed nihil magis, P. admirabile, quod majus hic ab elegantia Tulliana alienum existimaret. Magnum tape idem dici, quod admirabile, illud quidem in controversiam vocari nequit. sic de Fato cap. 3. suid autem magnum, tu naufragum illum sne nomine in rivo esse lapsum, &c y Tusc. I. cap. 22. M illud quidem vel maximum, animo
ipso animum videre. Senem de Clem. I. C. XI. --
eo majus est mirabiliusque, quὸd &c. vide quoque Lactantium lib. I. cap. XI, 2. & Εpit. cap. XLU: Sic etiam μεγα dc θαυμαστον, tanquam plane synonyma, conjunXit D. Paulus 2. ad Corinth. Cap. xl. I . I s. Atqui hoc ipsum, inquit, male me habet . quod cum jam posvcrat Cicero admirabilia, hic subdat vocem non eandem quidem, sed tamen aequipollentem majus. Similis sane clegantia es. Bentleium litem quoque huic lectioni movere coegit, Tusc. III. C. 2s. ut eos. . aut non aIringat aegritudo, aut perleviter pungat animi dolor. At loca haec equidem vindicare posse videor plurimis istiusmodi locis, de quibus nullam νο suspicionem incidisse viris doctissimis, ostendit eorum ad ista loca silentium . sic enim ibid. cap. 2. nullam emianentem Qgiem , sed adumbratam imaginem gloriae. lib. IV. c. 28. N opinionem falsam tollit, r tudinem detrabit. quorsum illud detrahit, cum jam praecesserit tollit sic etiam de Fin. lib. V. c. I9. α cap. 7. IIa D , ut quanto distierentia est in prin-
205쪽
166 T. WoPERNs LECTIONUM cipiis naturalibus, tanta sit in fnibus bonorum S -- lorum dissimilitudo. de ossic. lib. I. c. 3o. Ut enim
in corporibus magnae dissimilitudinei sunt. . se in animo existunt etiam majores varietates. Acad. I. cap. Iz. id sensium appellabat ;--sn aliter, inscientiam nominabat. Plura illius generis loca contulitJam egregius harum elegantiarum promus G. Cortius ad Sallust. Cat. cap. XII. I. Neque vero ab ista ratione refugiunt Graeci αττικωτατοι ; quorum Xen
phon facile princeps, sic Κυρου παιδ. lib. I. p. 3Ο.
Anacreontis locus defenditur N explicatur. Ellipsis voculae τὶ. Xenophon defenditur. E νιν τινι, pro παρ-Hesiodi epitaphium vindicatur N illus tur. Ellipses praepositionis ιν. Mετρον , cHurique rei perfectio atque Ierminus. Hoc capite paullisper ex terminos vagabimur,& a Latinis in Graeca eXcurremuS: neque enim de Tullio tantum, sed etiam de aliis, & utriusque quidem linguae auctoribus bene mereri conamur. Ad verba ista Ciceronis de Natura Deorum , lib. II. C. AT. quarum sanimantium aliae coriis tectae sunt, alia vellis vesita, aliae spinis hirsutae r adserebat cl. Davisius quaedam eX Ana Creontis oda I. sed quam illis medelam adhibet, eam nos, bona Cum venia viri honoratissimi, hic videbimus an necessaria sit. Natura inquit Poeta,
206쪽
ΤυLLIANARUM LIB. II. CAP. VIII. I 6
- Si nihil amplius habuit natura , quod seminis
is daret, qua ratione fieri potuit, ut eas vel pulchritudine, vel alia re quavis donaret y Ecce tibi scrupulum, quem vir laudatus contra hanc lectionem movet; qui proinde legit,rυναιξὶ, έκ E'ΠEI XEN, Viris prudentiam. Nullamne curam gessit mulierum' uid igitur iis imperiit Z Conjectura quidem homine docto non indigna: vidcamus tamen an Citra illam res expediri queat, ut verba sensum fundant per se non absonum, mentique poetae Congruum. Ante omnia illud dicendum , phrasin illam τινι, ea quidem in significatione . quam illi vir Cl. tribuit, non adeo usitatam fui sic hujus aetatis poetis, quin exempla illius satis idonea jure quodam nostro flagitare posse videamur. Jam vero quod ad scrupulum viri cl. attinet, eum haud aegre
tolli arbitror, si verba illa μ . sic
intelligantur , ut ἀπο κοινοῦ subaudiatur σοφως ut vertere liceat, Mulieribus autem illam non etiam, vel si mavis, neutiquam habebat, vel dabat. Licet hic sensus non sit incongruus, non tamen inter- cedo, quominus his verbis interrogandi notam cum vim Cl. apponamus; quod si fiat, codem modo haec vertere poterimus, ut ex antecedentC Versu repetenda sit vox σοφίαν : vel etiam in hanc sententiam accipi poterunt, ut non pendeant ex superioribus, sed subintelligenda relinquatur vocula τι. Mulieribus an nequaquam aliquid impertiebat 'Vel Mulieribus an non etiam aliquid impertiebat 7 Has
207쪽
interpretationes menti auctoris apprime bene quadrare , quis non cerniti Ut autem constet, illas non minus cum verbis ipsis consentire, tria ista attente consideremus. Primo quidem illud ουκ ἔτ verti potest non etiam, noη insuper , non praeter illos 2. viros; vel etiam non sane, baudquaquam, minime. Priorem dictionis vim nemo nescit: posteriorem vero optime
dilucidarvn; doctissimu duumviri, Perigonius ad Elian. var. Hist. VI. c. 6. & Κuhnius ad Pausan. VIII. c. 28. Ipse Anacreon audiatur Oda XXIX.
Deinde ellipsis vocis τε, quam in verbis Anacreontis statui posse diximus, satis psitata est, ut observavit doct. Lamb. Bos Eq. M post illum cl. Schoetonius. Unde etiam nauci esse liquet το τε , quod auctoritate Stobaei post vocem λαβεῖ, , inculcarunt in his Xenophontis lib. II. Κυρν r. pag. 47. C. κοὰ ταυτα φανεροῖς γιγνομένοις , οτι του λοβεῖ, - α καὶ κερδαναι ποιῶσιν. sic enim Illud ipsum λαμβανειν occurrit apud Isocratem contra Soph. p. F7 . o δε πάντωη κούαγελαστοτατον, ἔτι παρ' ων δεῖ Λ AMBA NE IN αυτους , τῆτοις μεν ἀπιστοῦσι, οἶς μελλουσι την ἐιιαιρσυνην πορραδωσε ' &C. a quibus numeranda merces est, &C. Menander
Fragm. p. 34. Res facilis costemptu, ρ Gqrgra, Iou- per est, quamvis jusis a dicat.
τουτου γαρ λέγειν Eνεκα μόν- νορικεθ' ουτος, τοῦ Λ ABEUN. -e ut aliquid accipiat. D. Paulus et Corinth. XI. zo. γὰρ , ει τις υμῶς καταδουλον, σι τ ς κατεσθίε , εἴ τις Δ A M B A N E i &c. ubi consule doct. Et sinerum. Hoc de ellipsi του o. Postremo Iq-ςo. ad defensionem loci Anacreontis illud omninom servari oportet, verbum istam a poexi cum
208쪽
Euripides in Oreste v s. I s D
Phocylides Sent. Vs. 37. Xωρη ν ἔτι βεβαιον EX EI πεδον LNOPΩΛΟΙΣΙ.Atque huc etiam referre tent bam epitaphium illud Hesiodi, quod Pindaro fere tribuitur: Xαθε μ ηβη σας, καὶ δὶς τά ου αντιβολῆσιας Hγίον, άNΘpΩ ΠΟΙΣ μετρον EXΩN σοφίης.ut si verti posset, -- hominibus mensuram adferens
209쪽
rro T. Wo PK Ns LECTIONUM sapientiae. Jam vero alia mihi stat in animo sententia. Sine, rem paulo altius repetam. Erud. Gr. aevius in Lection. Hesiod. cap. VII. se nescire fatetur, quid sit ανγρι-οις μέτρον σοφ-ς: qui enim elliptice ανθρωποις pro εν ἀνθ ρωποις positum contenderint, illos vel silices posse Concoquere. Veram igitur lectionem msti Vossiani putat: Ηγώς, ανγρωστοις μετρα σοφνης. i. e. Hesiode, hominibus tradens sapientiam, Vel praecepta sapientiae. Haec mihi aurem veIlicant, ut quod de hoc loco ceteroquin verbo dixissem, jam paullo pluribus exponam. MSti quidem lectionem, cui palmam dabat vir summus, haud facile damnaverim e verumtamen quid habeat, cur vulgatae anteferenda sit, non sane perspicio. Ficulnea enim ratio est, qua edita lectio impugnatur, adeo quidem , ut mirer quomodo homini vere docto in mentem venire potuerit, ut tale quid &tanto quidem cum zelo causaretur. Omnino dici potest, milliesque in scriptis poetarum dicitur αν-
Nihil est tali ablativo, in quo praep. ἐν supprimitur, usitatius. Pindarus Isthm. Oda IV. 4 I.
210쪽
ΤuLLIANARUM LIB. II. CAP. VIII. I 3
&c. recte rursus int. - - apud sapientes. Eurip in Hecuba, VL F9s
ας πλουτος πλεί- πῶσιν εχ ει δυναρον.
ubi or ιν idem est, quod ἐι αν θρμοις apud Eurip. Phoen. 4 2. Pluribus non opus, ut . memoria ostendatur fugisse virum egregium , qui ablativos istiusmodi aspernabatur. Quod vero ad vo-Cem μετρον attinet, de qua dissident Graevius &Heinsius, illius vim non male expressisse videtur Coelius, quum Hesiodi epitaphium sic Latine redderet :Salve eui pubes, tumulussae bis obtigit unus, Tu I apis Hesori, quantum homini sapere est. νετρον σοφίας est modus Vel terminus sapientiae, ultra quem procedere non detur , sive sapientia summa & persecta, σογα τελέια, ut ροτρον ἔπειν idem sit, quod το τέλειον ἔχειν dixit Isocrates conis