장음표시 사용
221쪽
qui uti ratiam noη potes. tentant s. e. eum uti, Viau. e. rnim eum uti &c. lib. V. C. T. praemium proposuit, qui invenisset. ubi valeat ille codex, quieri ante qui rep sentat. lib. I. cap. 3 volgo ex oppidis publice gratulabantar. Lambinus ei injicit. de Fin. lib. I. c. 23. tu enim eam Voluptatem) ipsam vis, quam modo ego dixi; by nomen imponis , in moru ut sit. idem vir doctus , ei nomen imponis. lib. III
L. 2O. quoniamque ea natura esset hominis, ut cum Ienere humano quasi civile bellum intercederet , dcc. Ille rursum, ut ei cum genere &c. atque ita etia
lib. IV. C. 9. Justinus lib. I. c. s. fratrem suum subjecit Oropestene erat enim cst oris θ' corporis lineamenris per ilis. conjiciunt, erat enim ei oris &c. Vel, erant enim sit oris bi e. I. persimiles. Curtius lib. III. c. s. desicendit in sumen , vixque ingressi subito horrore arti rigere coeperunt ue pallor deindes usus est Q. ei. Heinsius, pallore deinde suffusum
ρ1 est. conser Senecam epist. XI. & nomen os hic ςxprimi necesse non esse, facile intelliges. 5equitur eodem cap. Ut in araneolis aliae quas texunt, ut se quid inhaesierit, consciant , aliae autem x inopinato observant, θ' siquid incidit arripiunt. Mirum videbatur doct. Bonerio, quod hic de araneis legitur, aliam texere rete, aliam vero illo uti, ut praedam arripiat quae incidat, quum experientianos utrumque ab una eademque aranea fieri, aperte docet. Legendum itaque suspicatur, Ut in
araneolis alias g. r. rexunt, . . alias autem ex in opinaso
C. Sed quis non videt, quam hic comminiscitur vir amplissimus, loquendi formam esse duriuscu-i m Cum bona quidem illius venia, lectionis vul-PtN hunc sensum esse arbitror, ut Tullius hic non de natura dissimili aranearum loquatur, quasi una araneg solymmodo rettet at,& nihil agat prie ver i
222쪽
ΥU . IANARUM LIB. II. CAP. x. i 83ferea; altera reti teXto tantum utatur, ut quidquid inciderit, arripiat. Illud autem dicit . cum aliquot ejus generis animalcula laboribus suis intenta videamus, tum quaedam conspici rete texentia, dum alia, eo jam contexto , ex inopinato obstrvent, & si quid inciderit arripiant. Sic una: caedemque formicae & proludere frumenta solent icProtrudentium agmina cogere: quod tamen non vetat, quo minus cum Virgilio dicamus, ubi sor. micarum contemplamur labores:
obnixae frumenta humeris; pars agmia cNunt, Insigantque moras. Cap. XLIX. yam vero illa etiam notiora, quan to se opere custodiant bestiae, ut in pastu circumspe rent, ut in cubilibus dilitescant , atque illa admira. bilia. Legebat praeses amplissimus, atque alia admirabilia. Quam quidem emendationem silentio Praetergressus Cl. Davisius, eodem tamen modo
Cum Lambino, N pleraque alia legebat in his de Leg. lib. II. c. as. -- Solonis lege sublaIa sunt, quam
legem - - in decimam tabulam conjecerunt. Nam de tribus riciniis N pleraque illa Solonis sunt: de lamentis vero expressa verbis sunt. Loca se inviccm vindicare videntur; cum praesertim pronomen ille passim idem exprimat quod talis, est vox illa posterior eundcm, si quid ego video, usum obtineat. Tusc. lib. l. c. 39. His F talibus rationibus icc. haud incommodius . si voluisset Tullius, ita scripsisset, His N pluribus hujus generis rationibus . vel His lifaliis rationibus. rursum lib. IV. Cap. 3 7. aut misericordes, aut invidi, aut tale νid. lib. V. cap Σs. quibus G talibus rebus exquisiis &c. Locum Eustathii in Hexaem. pag. quem ad ea, quae modo
223쪽
antecesserunt, docte allegat clar. Davisius, equi dem, salva illius viri sententia, omni menda Carere arbitror, Αἰ δὲ γέρανοι , inquit auctor , ομοῦ
ἴσου μία δε προηγεῖτο ι κα τακτον Iνα χρονον προηγησαμένη , εἰς το κατοπιν περιελ- θῆσα τji με ' αvτην τῆν ηγεμονίαν της οδου παραδίδωσιν.
Emendabat ille. τῆ μεθ' οὐπιὸν . Sed αυτῶ pro αυτοῦ vcl εαυτου est usitatissimum. Ne verba apponam, vide 2Elian. V. Hist. lib. VIII. c. I. p. 682. &lib. XII. c. 2 r. princ. Isocrat. in Epist. p. 8OF. C.& D. p. 8o6. A. dc B. & alibi. Palaeth. de Incr. s. so. Lucian. T. I. p. s. Xenoph. Cyro ed. lib. I. p. 3I. A. lib. V. p. 1 I9. B. p. la f. D. P I37. B. p. I q. Ε. lib. VIII. p. 2O2. C. bis. & p. 2I3. D. Haec jam, de innumerabilibus, pauca quae ad
Cap. LII. Accedit etiam ad nonnullorum animan ilium, θ' earum rerum, quas terra gignit, conser
ionem Oj salutem, hominum etiam sollertia s dii
gentia. Alterutrum etiam in hoc loco plane vacat. Sed an ideo exscindendum p Ego non arbitror, neque pleonasmus hic displicuit erud. commentatoribus, siquid ex illorum silentio colligi liceat. Sic Pomponius D. de Testamentis: nam etiam compotibus mentis personales actiones etiam ignorantibus si quiruntur. quem locum suppeditavit Aus. Popmade Usu Ant. Locut. lib. II. c. 9. Noster supra lib. I. C. *2. non enim poeta solum Davis, verum etiam cetera quoque doctus sapiensque traditur. & Tusc. lib. IV. cap. I. Quin etiam arbitror -- Numam quo que regem Pythagoreum a posteris existumatum. Seneca epist. XI. His illum, quantum suspicor, etiam cum se confirmaverit, - - sapientem quoque sequetur.
Gelliu lib. XVIII. c. iet. Potes etiam id quoque . . similiter distum m ri. Novatianus de Reg. Fidei 4 phy,
224쪽
ΤvLLsANARUM LIB. II. CAP. X. ipscap. XXvIII. Nec non etiam subiit illud quoque . Lucretius lib. V. Vs. 7 4. Es etiam quoque uti proprio cum lumine possit Volvier &C. vide quoque Plautum Epid. IV. sc. 2. & prol. Poenuli. Hinc frustra erat Schefferus, qui etiam cancellabat in his Curtii lib. III. c. 6. AEtas quoque vix tantis matura rebus , sed abunde I inciens, omnia etiam ejus opera honestabat. Nec minus dura est ista ri tamen geminatior Lactant. Opif. cap. VII, 9. Cum tamen ipsa nuditas hominis mire ad pulchritudinem valeat ; non tamen etiam capiti congruebat. Pari modo jam vacat post nune, ad Fam. lib. X. ep. I. O. Nunc Sero etiam jam erraris causa sublata es: ubi non audiendi sunt, qui jam delent,
aut transponendum putant: eandem enim κακο-
Φωνίαν multis jam comprobavimus ad Acad. II. a. Igitur etiam πλεοναγ post ergo, de Nat. Deor. lib. ΙΙΙ. c. I 7. mvid igitur Τ ne ceteri quidem ergo Dii, quorum Scc. 8 ubi doct. Walherus volebat, Igitur ne ceteri quidem Dii , quorum &c. ' sed ita Lactantius dc alibi passim, & Epit. cap. XLIX. Si ergo Pudaei a Deo resecti sunt, - - nulla igitur alia spes homini proposita es. His confer, quae jam plura collegimus ad haecce Verba Acad. I. C. I 3. Tunc, Varro, Tuae sunt nunc par*es, inquit , qui ab antiquorum ratione nunc desciscis. Quibus adde quoque, quae ab lib II. c. 27. Sed de P scis mox, . . ne η videare mentitus. Sed ut ad dcc.
225쪽
Cicero in libro secundo de Nat. Deorum bis defenditur. Geminatio ejusdem verbi minus grata illustratur. Caesaris locus tentatur. Tria Ciceronis N Pare culi loca defenduntur. Adspiratio utrumque s randi a Ium notat. Cicero de recta hominis Aura loquens ex Lactantio illuminatur, Davsique kerio confrinatur 3 qua occasone rectum quoque animum non minus, quam erectum posse dici, in δε- Ρηsonem Plinii, probatur ue Lactantisque loci , in quibus de sublimi hominis natura agitur , unus emen datur , alius illuseratur , ad ruitur. Comm
nis, id es c sciatus. Eodem lib. Tullii secundo de N. Deor. c. LIV.
ista de oe phago legimus: Atque is agitatione j mptibus linguae cum depusum ces quasi detrusum cibum accepit, depellit. Offendebat illud erud.
Davisium , quod verbum depellit intervallo tam exiguo post illud depulsum recurreret; cui orationis inconcinnitati tollendae sic operam dabat, ut pro pellit, rescriberet deglutis. Quum vero verbum
glutire seculi Tulliavi esse haud satis constet, ego rescribere malim, cum DIVULSUM V quas detrusum cibum accepit, depellit ; Vel potius , cum DEPRESSUM quas detrusum dcc. quo sensu
verbo deprimere usus est Lactant. de Opis. cap. X, 16. ubi de lingua loquens, inter alia dicit: -- c hos colligit tes conglobatos vi sua deprimis G transmittit ad ventrem. Quin autem cibus, cum jam sit ab oesophago assuimus , recte dicatur depelli non dubitare possumus. sic enim infra cap. seq. uemadmodum autem reliratae cibi duellantur, rum
226쪽
ΥULLIAE NARUM LIB. IL, CAP. ad ingentibus se intestinis, tum relaxangibus, haud sane dissetis dictu es vide quoque de Divin. lib. II. cap. 26. Quid si tamen in lectione vulgata nihil
omnino moveamus, an repetitio haec erit intole,
rabior, quam ist*ῖ supra cap. 39. Adde huc -- speluncarum concavas altiIudines , Ληorum a peritares, impendentium montium altitudines. ubi ha notabat ςditor cl. Hujusmodi negligentia viris summisia interdum obrepit, ut hanc ob causam sorte a ,, mutanda sit vulgata lectio. Vide, pergit, qua
se diximus ad Min. Fel. Oct. c p. Vt II p. m. Verba Minucii digna sunt, qux bic pongntur. Templa, inquit, ut busta despiciunt. d os des sint.
- - honores N purpuras despiciant. Et revera locorum istiusinodi numerus adeo . est ingens, ut murum videri non debeat, si etiam in loco proposito illud sermonis vitium ipsi Tullio dormitispi d beatus, non librario. Acad. 4ψλ. J.ς 33. qui. . η, hil sciri posse dixeruηt angusos sensus. ., omnia te nebris circumfusa esse dixerunt. ubi cte rursum Mais nucio obviam ibat Davisius. lib. II. cap. I 8. Soletis dicere, cum visa in animis imprimantur, non vos dicere, inter &c. parum prosecto grate sonat illud geminatum dicere. de Finibus lib. V. cap. z7, dico quae dicat prae nio se ρι-- Tusc. lib. V.C. IO. cum ea, gus supra enumera i, is malis numerent. in his quid aures non planς obtusas quodammodo possit offendere, non opus est demonstrem. de N. Deor. II. -cap. F8. tiam , virtuus, Et viilia cognoscunt o iratum , prasiti m 1 -antem, dolentem , fortem , ignavum I audacem timidumque cognoscunt. ubi notetur illud iteratum cognoscum, Gesar de B. Gal. lib. I. c. 29. In castris Helvetiorum tabulae repertae sunt, literis Graecis confectae - - a Dibus in tabulis nomissiim ratis confecta erat, qui
227쪽
ΤuLLIANARUM LIB. 1l. CAp. XI. I , Velidi Pal. lib. I. c. 9. desitulum omni spe coegit
ὸ Macedonia profugere. uam ille linquens , in insulam Samothraciam profugit. lib. II. C. 16. cujus de virtutibus cum alii, tum maxime Q. Hortensus. . retulit. Cujus pietati plenam P. R. gratiam retulit.& cap. I7. Nec aut Caesari quidquam ex Cictoriis suis fuit laetius, quam servasse Corvinum, aut majus exemplum hominis grati ac pii, quam Corvinus in Caesarem fuit. Non aliud bellum cruentius caede ela
rissimorum virorum fuit . ubi vexabatur illud fuit ;sed componamus ista Tusc. V. c. I. Suod sab his inventa N perfecta virtus es, S A prodii ad beata vivendum in virtute salis est: quis es, qui non &c. I Lucret lib. I. vs. 36 I. Nam si tantundem 'fl in lanae glomere, quantum Corporis in plumbo 'si, tantundem pendere par est ;Corporis vicium est quoniam fremere omnia deorsum
Seneca de Ira lib. I. cap. 8. -- dissessis ad salutem recursus est. Suoniam nihil rationis es , ubi semel assectus inductus es, jusque illi aliquod voluntate nostra datum est. Cap. LV. kn pulmonibus autem ines raritas quaedam. . ad hauriendum spiritum apti ma: qui tum se eontrahunt adspirantes , tum H in resipectu dilatant Lectio haec ab ingenio cl. editoris est, . qui illam
ex diversis codicum scripturis fabricatus cst, qui dant tum se spiritu, vel tum in he diritu, vel tum se in spiritu dilatant. Sed lectio ista parum vel nihil
habere videtur, quo palmam praeripiat vulgatae isti , tum in resspiritu dilarant 3 quandoquidem se facillime subauditur ex antecedentibus, licet non dixerit ibi auctor, qui se tum contrahunt adspirantes,
sed se postposito, qui tam sec. a. Vide quae diximus
228쪽
ad Acad. lib. II. c. I 7. Ut tamen Verum fatear, unon displicet mihi illa codicum impresiorumque aliquorum scriptio, tum se spiritu dilatant. Nescio enim , an vox respiri πι siit sorte sequioris tantummodo Latinitatis. Adspirare autem posse utrumque spirandi actum denotare, constat inde , quod supra cap. 33. adspirarimne aeris sustineri dicuntur animantes; quae quidem adspiratio talis est, ut receptionem aeris, ejusdemque vicissim projectionem complectatur. Sic volet Tullius , dum aerem ore naribusque hauriamus, Vicissimque emittamus, pulmones sic affici, ut tum se contrahant, tum se aere immisso dilatent. Cap. LVI. ui primum eos hamo excitatos, reuess S rectos constituit, ut Deorum cognitionem , cae tam intuentes, capere possent. Bene omnino se
habet illud resos S rectos , quod doct. Davisius ex codicibus deprompsit, vulgataeque lectioni substi tuit isti repos , rectos. Duobus Lactantii locis, quos ille in testimonium adduxit, tertium & qua
tum addam, haud minus insignem atque luculeniatum. Sic autem non ineleganter loquitur hic aucator de Opis Dei cap. xlx, Io. Sui W-- desideriis Macarnis addixeris, eades ta premetur ad terram. Sin autem, . . flatum suum, quem RECTUM recte sortitus es, promte consanterque defenderit, - - vitam merebitur sempiternam. lib. II. cap. I, I s. Parens enim noster
ille unus ces solus, eum fingeret hominem, id es an
mal intelligens , rationis capax; eam vero ex humo sublevatum, ad contemplationem fui artificis erexit.. ' ergo Ibi renuntiant, seque hominam nomine ab
dicant , qui non sursum adspiciant, sed deorsum. nisi forte id ipsum, quod RECTI sumus, sne causa Bomini attributum putant. . Sed nobis proprie datum est, caelum rigidis ac flantibus intueri , ut religionem ibi
229쪽
' quaeramus, ut Deum, cujus sedes illa est, quem ominiis non postsumus , animo contemplemur. . Est autem pravissimum, cum ratio corporis RECTA sit, quodes temporale; ipsum vero animum, qui est aeternas,
humilem Iliri: cum figura , satus nihil aliud signi
cent, ni se mentem hominis eo spectare oportere , quo multum ; S animum tam RECTUM esse debere, quam corpus, ut id, cui dominari debet, imitetur. Ex quo loco rectum quoque animum dici poste constat, cum vulgo dc non male quidem dicere soleamus erec- iam , quod mihi aurem vellicat, ut emendationem
literatissimi Wasset supervacuam videri declarem, qua erectos legebat pro rectos, in hisce Plinii Paneg.
cap. XLIV. Amas constantiam civiam , rectos ac Uividos animos non, ut alii, contundis ac deprimis,
sed βιει θ' extollis. Has Ennius in Fragm. p. F9.
vocat mentes, rectae quae sare solebant: eoque modo Horatius lib. IV. oda 9. animam dixit serendis temporibus dubiisque rectum. Vide quoque J. F.
Gron. ad Senecae epist. civ. quo plura eX Seneca,
Cicemne, Ammiano aliisque adderem, si necesse esset. Atque haec quidem de Plinii loco hactenus. Jam quoniam de praestanti & sublimiore hominis natura sermo fuit, illud adhuc verbo addamus, eodem pro eadem legendum videri, in his Lactantii de opif. Dei cap. VIII. hunc ad coeli contemplationem rigidum erexit , bipedemque constituit, silicet ut eadem spectaret, unde illi origo est. Epi- tomes autem cap. LXXI. Non potes s homo) esse flabilis, qui cum Deo se vultu fu mente communis es e fuit aliquando, ut cum vim quodam eruditissimo existimarem . scripsisse Lactantium , erieumet Deo set vultus fes mens communis est : sicuti Ioquitur ille auctor Instit. lib. VII. cap. v, 6. dc de Opis Dei cap. viii, 3. At postea me de necessitat
230쪽
is1 Υ. Wo PKENs LECTIONUM state emendationis illius dubitare coegit simili, usus vocis communis, Acad. l. I. C. ΙΣ. . opinio, quae esset imbecilla, cum falso incognitoque communis ,
I, lib. II. Ciceronis de Nat. Deor. quatuor loco uledtione vulgata sabiliuntur. Ambiguitas , qua Uerbum si ad nomen remotius referendum, a rusetur. Cicero bis vindicatur, una cum loco Curtii ac Paterculi. Encliticum que, pro quoque, initio Fericoparum. Arte, i. e. dextra , perite. Ciceronis locus de Divin. tentatur.
V Ersemur adhuc paullisper in libro secundo
Ciceronis de Nat. Deorum , ubi cap. LVII. uis vero, inquit , opifex , praeter naturam, qua nihil potes esse callidius, tantam sollertiam persequi potuitet in sen us p aeuae primum oculos membranis tenuissimis vesivit S sepst: quas primum perlucidas
fecit, ut per eas cerni posset; frmas autem, ut conistinerentur. Elegantior erit, concedo , & concinonior oratio, si cum Lambino rescribemus, ut conatinerent , scilicet oculos , nam si continerentur ad
servemus, subaudiri oportebit vox oculi ; quod non nisi aliqua cum dissicultate fieri potest , quum verbum continerentur a subjecto suo ut loquimur ocuis voce membranae dirimatur. At tapenumero fit, ut verbum aliquod aut pronomen cum nomine remotiore sit construendum. Id clare docet illudiaque providit, in his quae sequuntur : Sed lubricos oculos fecir, natura in V mobiles, ut fu declinarent,s id noceret, aspectum quo vellent facile conve terent. Acissique ipsa , qua cernimuό , quae pupula